Συντάκτης: Admin

Αντιγραφή απο το fb

Έχει κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2002 και το υπογράφει ο Γεωργιος Π.Κωσταγιαννης:

Τίτλος

“ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ

ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

“ ΞΕΝΕ

ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΘΑ ΣΕ ΞΕΝΑΓΗΣΩ ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΓΗ

ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΠΟΥ Η ΔΟΞΑ ΚΑΙ Η ΦΗΜΗ ΤΗΣ

ΑΕΝΑΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΜΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΟΥΣ

ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ.

ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ

ΜΕ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΤΑ ΑΛΟΓΑ

ΚΑΙ ΜΕ ΗΝΙΟΧΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΤΟΝ ΦΆΕΘΩΝΑ

ΜΕ ΔΡΟΣΙΑ ΝΑ ΡΑΙΝΕΙ

ΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΕΛΑ ΞΕΝΕ

ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

ΑΠΟ ΤΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ

ΑΝΕΜΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΑ .

ΣΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ .

ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΝΗ ΠΥΛΗ

ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟ ΕΡΜΗ

ΤΟΝ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ

ΤΟΥ ΔΕΛΦΟΙΟΥ ΦΟΙΒΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΝΑ ΣΕ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ Η ΒΟΙΩΤΙΑ ΑΥΛΙΤΡΙΔΑ

ΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΗ

ΜΕ ΜΥΡΤΙΕΣ ΚΑΙ ΔΑΦΝΕΣ. ΕΛΑ ΞΕΝΕ ΟΔΟΙΠΟΡΕ

• ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ –

ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΣΤΗΝ ΤΡΙΘΑΛΑΤΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΛΙΜΕΝΟ

ΒΟΙΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΡΕΙΝΕΣ ΠΥΛΕΣ

ΜΕ ΤΗΝ ΑΧΛΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΔΑΦΝΩΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΟ ΤΟΠΟ

ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΕΛΑ ΞΕΝΕ ΟΔΟΙΠΟΡΕ

ΜΕ ΤΑ ΚΑΝΤΗΛΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΙΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ΘΑ ΣΕ ΑΝΕΒΑΣΩ

ΕΚΕΙ ΣΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΗΤΟΡΑ ΤΟΝ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ ΓΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΥΡΡΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥΣ ΕΦΕΡΑΝ

ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΓΕΝΑΡΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΤΟΦΥΤΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

ΣΤΟΝ ΒΡΑΧΙΩΝΑ ΤΟΥ ΕΛΙΚΩΝΑ

ΘΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΣΚΙΑ ΚΟΙΛΑΔΑ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΑΤΑΝΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΤΙΚΑ

ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΕΛΙΚΩΝΙΕΣ ΜΟΥΣΕΣ . ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΛΌΓΟΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΙΚΟΙ ΑΥΛΙΣΜΟΙ

ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥΧΩΡΔΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΩΝ

ΔΕΝΤΡΩΝ

ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΝΟΥΝ ΣΤΑ ΠΟΛΥΤΟΝΑ ΗΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΕΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΙΘΑΙΡΩΝΑ ΤΟΥ ΕΛΙΚΩΝΑ

ΑΔΕΛΦΟ

ΤΟΝ ΜΥΘΟΣΤΟΛΙΣΤΟ ΜΕ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΑΤΡΕΙΕΣ .

ΜΕ ΘΕΟΥΣ ΗΜΙΘΕΟΥΣ

. ΚΙ ΗΡΩΕΣ

. ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΑΘΛΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ

Η ΑΝΤΙΟΠΗ ΤΟΥ ΑΣΩΠΟΥ Η ΚΟΡΗ

ΤΟΥΣ ΚΤΙΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ ΓΕΝΝΗΣΕ ΑΜΦΙΩΝΑ ΚΑΙ ΖΗΘΟ. ΞΕΝΕ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΝΩ

ΣΤΟ ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΛΛΟΣ

ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΦΩΤΕΙΝΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

ΣΤΙΣ ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ Η ΖΩΗ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

ΣΤΙΣ ΜΥΘΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΙΕΡΑ

ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΗΣ .ΣΤΙΣ ΝΥΜΦΕΣ ΝΑΙΔΕΣ ΚΑΙ ΝΗΡΗΙΔΕΣ

ΣΕ ΚΆΘΕ ΣΠΗΛΙΑ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΟΣΤΟΛΙΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΣΚΟΥΣ ΠΑΡΕΑ

ΣΤΙΣ ΔΡΥΟΦΥΤΕΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΣΤΗ ΖΩΟΔΟΤΡΑ ΓΗ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΦΥΤΡΩΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΣΗΜΟΣΤΟΛΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΡΠΕΡΕΣ ΕΛΙΕΣ

ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΚΟΚΚΙΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΘΑ ΣΕ ΞΕΝΑΓΗΣΩ

ΣΕ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΙΕΡΕΣ ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΥ ΒΟΙΩΤΟΥ

ΓΙΟ ΤΟΥ ΙΤΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΛΑΝΙΠΠΗΣ

ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

ΤΗΣ ΜΙΝΥΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΑΔΜΗΙΔΑΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΑΘΑΜΑΝΤΑ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΧΑΡΙΤΩΝ ΘΑ Σ’ ΟΔΗΓΗΣΩ

ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ Τ” ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ

ΣΤΟΝ ΦΡΙΞΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗ ΣΤΩΝ ΑΡΓΟΝΑΥΤΩΝ

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΡΓΟ ΝΑΥΠΗΓΟ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ

ΓΙΟ ΤΟΥ ΦΡΙΞΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΟΠΗΣ

ΣΤΟΝ ΑΓΑΜΗΔΗ ΚΑΙ ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ

ΣΤΟ ΑΝΤΡΟ ΤΟΥ ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ

ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΑΛΑΛΚΟΜΕΝΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΑΛΚΟΜΕΝΕΑ

ΠΡΩΤΟ ΓΕΩΡΓΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΕΠΕΙΟ ΤΟΥ ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΣΤΗΝ ΟΓΧΗΣΤΟ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ

ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΚΟΙΝΟ ΤΩΝ ΒΟΙΩΤΩΝ

ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ Τ’ ΑΘΛΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΤΗ ΚΑΙ ΒΟΙΩΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

ΠΟΥ ΣΤΟ ΚΑΝΙΣΚΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΡΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΙΕΡΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

ΚΟΡΩΝΕΙΑ ΛΕΒΑΔΕΙΑ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΠΕΣ

ΑΛΙΑΡΤΟΣ ΘΗΒΑ ΘΕΣΠΙΕΣ ΤΑΝΑΓΡΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΕΥΤΡΗΣΗ

ΚΑΙ ΛΕΥΚΤΡΑ

ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ ΩΡΟΠΟΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ

ΟΓΧΗΣΤΟΣ ΔΗΛΙΟ ΚΑΙ ΑΝΘΗΔΩΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΤΟΝ ΑΜΒΩΝΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΥΛΟ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΞΕΝΕ ΟΔΟΙΠΟΡΕ

ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ ΤΙΣ ΘΕΣΠΙΕΣ

ΚΟΡΩΝΕΙΑ ΟΙΝΟΦΥΤΑ ΚΑΙ ΛΕΥΚΤΡΑ

ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΙΑΡΤΙΑΣ

ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΤΗ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑ

ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΤΟΝ ΛΟΧΟ

. ΚΙ ΟΛΗ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΗΒΑΙΟΥΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣ

ΜΕ ΤΗ ΛΟΞΗ ΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΘΗΒΑ

ΤΟΝ ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ …ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΔΜΟΥ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ

ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΟΣ

ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΦΡΙΚΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΤΗ ΘΗΒΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΝΎΨΗΛΟ ΙΣΤΟ ΤΗΣ

ΚΡΑΤΑΕΙ ΔΕΜΕΝΗ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΑΣΩ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΤΑ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ

ΤΟΥ ΕΤΕΟΚΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΝΕΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΛΟΧΟ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΟΓΧΗΣΤΟ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΚΟΙΝΟ . . ……ΤΩΝ ΒΟΙΩΤΩΝ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΙΤΩΝΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΕΝΕ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ .

ΣΤΑ ΞΑΚΟΥΣΤΑ ΠΑΜΒΟΙΩΤΙΑ ΑΘΛΑ

ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ Θ' ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΡΙΩΝΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΔΑΙΔΑΛΙΑ

ΧΑΡΙΤΙΣΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΣΤΑ ΚΑΒΕΙΡΙΑ ΕΡΩΤΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ΤΟΥ ΛΕΙΒΗΘΡΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΣΕ ΙΠΠΙΚΟΥΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΣΤΙΣ ΑΡΜΑΤΟΔΡΟΜΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΕΝΤΑΘΛΑ

ΣΤΑ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΑ ΣΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΣΤΑ ΘΕΑΤΡΑ

ΣΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΒΩΜΟΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΜΑΝΤΕΙΑ

ΣΤΟΝ ΠΛΟΎΤΑΡΧΟ ΑΡΧΙΕΡΈΑ ΤΩΝ

ΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑ ΜΑΝΤΗ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΓΟΝΥ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΚΡΑΤΑΕΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΣΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΤΑ ΑΘΛΑ

ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΘΛΗΣΗΣ

ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΡΗΝΙΚΟ

ΣΕ ΑΘΛΗΣΗ ΣΕ ΣΚΕΨΗ ΣΕ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ

ΣΕ ΛΟΓΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΟΔΥΝΑΜΕΣ ΕΛΙΚΩΝΙΕΣ ΜΟΥΣΕΣ .

ΤΟ ΒΟΙΩΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΞΕΝΕ ΠΟΛΙΤΗ ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ

ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΟΝ ΤΡΑΓΙΚΟ ΟΙΔΙΠΟΔΑ

ΤΟΝ ΚΡΕΟΝΤΑ ΤΟΝ ΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΜΗΝΗ

ΤΟΝ ΚΑΔΜΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ

ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ ΕΚΤΙΣΕ

ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΣΚΡΑΙΟ ΠΟΙΗΤΗ ΤΟΝ ΗΣΙΟΔΟ

ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ. ΘΕΟΠΛΑΣΤΗ

ΤΟΝ ΧΕΡΣΙΑ ΟΡΧΟΜΕΝΙΟ ΠΟΙΗΤΗ

ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΙΛΑΟ ΤΗΣ ΑΥΛΙΔΑΣ ΛΟΓΟΓΡΑΦΟ ΤΟΝ ΛΥΡΙΚΟ ΤΟΝ ΠΙΝΔΑΡΟ ΤΟΝ ΥΜΝΩΔΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ

ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΝΑ ΤΗΝ ΜΥΡΤΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΤΟΥ ΠΙΝΔΑΡΟΥ ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ

ΞΕΝΕ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΣΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΓΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΤΗΝ ΟΔΟΙΠΟΡΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ.

ΘΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΡΙΠΟΥΣ

ΣΤΗ ΘΗΒΑ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΛΟΥΚΑ

ΣΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΑΥΡΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ

ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΧΑΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΡΑΓΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ’ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑ’ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ

ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟ ΚΑΤΣΩΝΗ

ΜΠΟΥΣΓΟ ΔΙΑΚΟ ΜΠΕΛΛΟ ΚΑΙ ΣΚΟΥΡΤΑΝΙΩΤΗ

ΣΤΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΗ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΚΙ ΑΠ’ ΤΟ ΥΨΟΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΤΟ ΤΡΑΝΟ

ΤΟ ΔΙΑΒΑ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ.

ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ -ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ – ΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑ

ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΠΩΣ Η ΓΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΣ ΙΕΡΟΣ

ΜΕ ΘΡΥΛΟ ΚΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΚΙ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΘΥΜΙΑΤΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΕΨΗ.

ΝΑ ΔΙΑΛΑΛΗΣΕΙΣ ΞΕΝΕ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΩΣ ΑΛΛΟς ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ ΚΑΙ ΣΑΛΠΙΓΚΤΗΣ

ΠΩΣ Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΛΙΑΚΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ Σ’ ΟΛΗ ΤΗΝ ΒΟΙΩΤΙΑ

ΠΩΣ Ο ΕΙΙΡΗΝΙΚΟΣ ΗΝΙΟΧΟΣ

ΜΕ Τ’ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΕΛΙΑΣ

ΜΗΝΥΜΑΤΑ Σ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΜΕ ΟΔΟΔΕΙΧΤΕΣ ΕΡΜΟΚΕΦΑΛΕΣ

ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΟΥ ΜΥΡΩΝΑ

ΤΟ ΧΕΡΙ

ΜΕ ΥΜΝΟΥΣ ΤΟΥ ΠΙΝΔΑΡΟΥ

ΜΕ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΙΚΩΝΙΑΔΕΣ ΜΟΥΣΕΣ

ΝΑΙ ΞΕΝΕ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΝΑ ΔΙΑΛΑΛΗΣΕΙΣ ΦΩΝΑΧΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΧΩ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΣΤΑ ΞΕΦΩΤΑ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΚΡΙΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΠΩΣ ΕΚΑΜΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΚΑΙ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ

• ΠΟΛΎ ΚΑΝΤΉΛΟ-

ΜΕΤΕΩΡΟ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

[…………………….]

Με αγάπη

Ένας πολίτης που παρακολουθεί

Και αγαπά τον τόπο του

Ιωάννης Τρεντζος

Σημείωση

Εκδόθηκε :με την ευγενή χορηγία της. Νομαρχιακης Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας

Εικόνες :από την συλλογή του Άρη Ρουσαρη .

Επιμέλεια :Στρατός Ν.Στρατελος

Τυπώθηκε σε 1000 Αντίτυπα

Στις Γραφικές τέχνες Μαμακος Θήβα .

.

… Στέκει το ρόδο απείραχτο μπρος στ’ ουρανού τη χάρη
ποιο κύμα ποια πρωτοφιλεί στ’ αμάραντο χορτάρι

Μέσα από ήλιους κι ουρανούς σε βλέπω δακρυσμένη
σαν άστρο που το νότισε λύπη συννεφιασμένη…

Σε λίγους μήνες η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει στη διάθεση της περισσότερες γνώσεις από όσες όλοι μαζί οι ειδικοί κάθε επιστημονικού κλάδου στον κόσμο!

•Ποιος πόλεμος;

Είναι δευτερεύον θέμα.Το πρωτεύον είναι η αίθουσα χορού στο Λευκό Οίκο.Κοστος 400 εκ ευρώ και θα φιλοξενεί 500 παθιασμένα ζεύγη χορευτών.Και βρέθηκε ένας άθλιος ομοσπονδιακός δικαστής ο οποίος κατ αίτηση του National Trust(φορέας για τα μνημεία) ανέστειλε τις εργασίες προσωρινά λέγοντας πως ο Πρόεδρος είναι διαχειριστής και όχι ιδιοκτήτης του Λευκού Οίκου και τίποτα στο νόμο δεν του δίνει δικαίωμα να κάνει ό,τι γουστάρει.Αστραψε και βρόντηξε ο ανισόρροπος ένοικος.Αποκαλεσε το National Trust και το Δικαστή «αριστερή ριζοσπαστική ομάδα».Τρομοκρατες δηλαδή
•Και βέβαια ονειρεύεται τη μέρα.Οταν το όνομα του θα χαραχθεί στους αιώνες στην αίθουσα χορού.Και ο ίδιος με σμοκιν και παπιγιόν θα ανοίξει το χορό με τη Μελάνια.Και παραδίπλα ο Βανς με τη συμπαθή στην όψη Ινδή σύζυγό.
•Βρήκα και το υπέροχο μουσικό κομμάτι .Το love theme του Νονού´.Αλ Πατσίνο for ever.Nino Rota.Φοβερο έργο.Το άκουσα πρόσφατα σε συναυλία από Ουκρανική ορχήστρα στο Christmas theater στο Γαλατσι.

Πάνος Μπιτσαξής

Η φράση «Άδικα δούλευε, άδικα μην κάθεσαι» κουβαλά μέσα της μια βαθιά, σχεδόν ειρωνική σοφία της λαϊκής εμπειρίας. Με την πρώτη ματιά μοιάζει αντιφατική· πώς γίνεται να αξιώνεται ταυτόχρονα η εργασία και η αποχή; Κι όμως, η αντίφαση είναι μόνο φαινομενική.

Στον πυρήνα της, η φράση μιλά για τη σχέση μας με τον κόπο και το νόημά του. Δεν εξυμνεί την άσκοπη εργασία· αντίθετα, υπαινίσσεται ότι μεγάλο μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας γίνεται «άδικα» — χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, χωρίς δικαίωση. Κι όμως, ακόμη κι έτσι, ο άνθρωπος καλείται να συνεχίσει. Να μη βυθιστεί στην αδράνεια. Γιατί η ακινησία, όσο δελεαστική κι αν φαίνεται, είναι κι αυτή μια μορφή «αδικίας» απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.

Η λαϊκή σοφία εδώ δεν υπόσχεται ανταμοιβές. Δεν λέει «δούλεψε και θα πετύχεις». Λέει κάτι πιο ώριμο: ότι η αξία βρίσκεται στην πράξη, όχι στο αποτέλεσμα. Ο άνθρωπος ορίζεται από την κίνησή του, από την προσπάθειά του να δημιουργήσει, να επιμείνει, να σταθεί όρθιος — ακόμη κι όταν οι συνθήκες δεν ευνοούν.

Στην εποχή μας, όπου όλα μετρώνται με δείκτες απόδοσης και άμεσης επιτυχίας, η φράση αυτή λειτουργεί σχεδόν ανατρεπτικά. Μας θυμίζει ότι δεν είναι κάθε κόπος επενδυτικός με την οικονομική έννοια. Υπάρχει και ο κόπος της αξιοπρέπειας, της συνέπειας, της εσωτερικής τάξης.

Τελικά, το «άδικα» δεν είναι παραίτηση· είναι επίγνωση. Και μέσα σε αυτή την επίγνωση, η επιλογή να συνεχίσεις να πράττεις —έστω και χωρίς εγγυήσεις— είναι ίσως η πιο καθαρή μορφή ελευθερίας.

Από τον φίλο μου τον Σπύρο Κ. η πιο κάτω ανάρτηση:

Η αβεβαιότητα δεν είναι μια φάση.

Είναι η νέα περιγραφή της δουλειάς. Και οι περισσότεροι από εμάς δεν προσληφθήκαμε ποτέ γι’ αυτό.

Το 43% των CEOs στις ΗΠΑ κατατάσσει την αβεβαιότητα ως τη μεγαλύτερη οικονομική απειλή για το 2026 — έναντι 29% παγκοσμίως.

Δεν μιλάμε για ρίσκο. Το ρίσκο έχει πιθανότητες. Το ρίσκο έχει μοντέλα. Η αβεβαιότητα δεν έχει.

Αβεβαιότητα σημαίνει ότι οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν ενώ ακόμα παίζεις.

Και να τι έχω δει να συμβαίνει στις περισσότερες ηγετικές ομάδες όταν η αβεβαιότητα γίνεται η κανονικότητα:

Τη διαχειρίζονται σαν έργο. Την αναθέτουν σε κάποιον. Τη βάζουν σε μια διαφάνεια. Περιμένουν να «λυθεί».

Δεν λύνεται. Συσσωρεύεται.

Οι πέντε υψηλότερες καταγραφές παγκόσμιας οικονομικής αβεβαιότητας όλων των εποχών έχουν σημειωθεί μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια.

Οι αναφορές στην αβεβαιότητα σε αξιολογήσεις της Glassdoor έχουν αυξηθεί κατά 80% σε ετήσια βάση.

Αυτό δεν είναι κύκλος. Είναι δομική μετατόπιση.

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο στρες — και η ομάδα σου το βιώνει αυτό κάθε Δευτέρα πρωί.

Τι κάνεις λοιπόν στην πράξη;

Τρεις κατευθύνσεις που λειτουργούν:

Σταμάτα να διαχειρίζεσαι την αβεβαιότητα. Ξεκίνα να διαχειρίζεσαι την αντίδρασή σου σε αυτήν. Οι ηγέτες αναπτύσσουν ικανότητα προσθέτοντας δεξιότητες. Αναπτύσσουν όμως και «χωρητικότητα» όταν απομαθαίνουν ή αλλάζουν την υπόθεση ότι η ταχύτητα, η διαβεβαίωση και ο έλεγχος είναι πάντα απαραίτητα. Οι ηγέτες που σέβομαι δεν προσπαθούν να εξαλείψουν την αβεβαιότητα — έχουν χτίσει το «μυ» να αποφασίζουν σωστά μέσα σε αυτήν.

Αντικατάστησε τη ψευδή σαφήνεια με ειλικρινή κατεύθυνση. Η ομάδα σου δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις. Χρειάζεται να ξέρει ότι έχεις κατεύθυνση. Όσο περισσότερο τονίζεις ότι «δεν υπάρχει σχέδιο», τόσο ενισχύεις την καχυποψία. Χάραξε μια πορεία μπροστά — έστω και ατελή.

Κάνε την αποφασιστικότητα κουλτούρα, όχι εξαίρεση. Το 87% των CEOs δηλώνει ότι αισθάνεται άνετα με την ατέλεια. Οι ηγέτες που ξεχωρίζουν λειτουργούν αποτελεσματικά μέσα στην ασάφεια: παίρνουν αποφάσεις χωρίς πλήρη πληροφόρηση και προσαρμόζονται καθώς εξελίσσονται τα γεγονότα.

Οι CEOs πλέον αφιερώνουν το 47% του χρόνου τους σε ζητήματα με ορίζοντα μικρότερο του ενός έτους — τρεις φορές περισσότερο από ό,τι σε σκέψη πέραν της πενταετίας.

Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι πυρόσβεση με τίτλο.

Η μετατόπιση που πρέπει να κάνει κάθε CEO τώρα:

«Σταμάτα να προσπαθείς να εξαλείψεις την αβεβαιότητα από την επιχείρηση. Ξεκίνα να χτίζεις μια ηγετική ομάδα που αποδίδει μέσα σε αυτήν.»

Αυτή είναι η ικανότητα που ξεχωρίζει τις εταιρείες που βγαίνουν πιο δυνατές από εκείνες που ακόμα περιμένουν μια σαφήνεια που δεν πρόκειται να έρθει.

Πρέσβης της Ελβετίας στην Ελλάδα:

«Η Αθήνα είναι μια καλλονή που δεν φροντίζει τον εαυτό της»

Ενώ η ανθρωπολογία του Ρενέ Ζιράρ* περιγράφει την πτώση μας στον μιμητισμό, η ανάλυσή του για τη Βίβλο προσφέρει τη μοναδική διέξοδο. Στα «Κεκρυμμένα από καταβολής κόσμου», ο Ζιράρ υποστηρίζει ότι η βιβλική παράδοση δεν είναι άλλη μία μυθολογία, αλλά η αποδόμηση κάθε μυθολογίας.

Στους αρχαίους μύθους, η φωνή του θύματος αποσιωπάται· ο όχλος έχει πάντα δίκιο. Στη Βίβλο, όμως, συμβαίνει μια κοσμογονική ανατροπή: η αφήγηση υιοθετεί την οπτική γωνία του αθώου θύματος. Από τον φόνο του Άβελ από τον Κάιν, μέχρι τα Πάθη του Χριστού, το κείμενο φωνάζει ότι η συλλογική βία είναι έγκλημα και όχι θεία δίκη.

Η Αποκάλυψη του «Ψέματος» των Social Media

Η Βιβλική Αποκάλυψη ξεσκεπάζει αυτό που ο Ζιράρ ονομάζει «μηχανισμό του αποδιοπομπαίου τράγου». Στην ψηφιακή εποχή, αυτό σημαίνει ότι η Βίβλος μάς δίνει τα πνευματικά εργαλεία να αναγνωρίσουμε ότι το «κράξιμο» ή η «ακύρωση» ενός ατόμου στα social media δεν είναι πράξη δικαιοσύνης, αλλά μια αρχέγονη θυσιαστική παρόρμηση. Ο Χριστός, αρνούμενος να κατηγορήσει τους διώκτες του («Πάτερ, άφες αυτοίς»), σπάει τον καθρέφτη της μιμητικής εκδίκησης.

Για τον Ζιράρ, η αποκάλυψη αυτή είναι «επικίνδυνη» γιατί μας αφαιρεί την άγνοια. Πλέον, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι «δεν ξέραμε» πως το θύμα είναι αθώο. Στον ψηφιακό κόσμο, αυτό μεταφράζεται στην ηθική υποχρέωση του ατόμου να αντισταθεί στην ομοφωνία του όχλου. Η βιβλική στάση είναι η άρνηση να ρίξεις την «πρώτη πέτρα», ακόμη και όταν ο αλγόριθμος σου δίνει χιλιάδες λόγους για να το κάνεις.

Η λύση που προτείνει ο Ζιράρ μέσω της Βίβλου είναι η μίμηση του Χριστού (Imitatio Christi). Αντί να μιμούμαστε τον πλησίον μας ως ανταγωνιστή για δόξα και likes, καλούμαστε να μιμηθούμε ένα μοντέλο που δεν επιθυμεί τίποτα για τον εαυτό του, αλλά δίνεται για τους άλλους. Αυτή η «μη-ανταγωνιστική μίμηση» είναι η μόνη που μπορεί να αποφορτίσει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα των κοινωνικών δικτύων.

Σύμφωνα με τον Ζιράρ, η ανθρωπότητα μετά τη Βίβλο δεν έχει πια τη «δικαιολογία» των αρχαίων θυσιών. Είμαστε ελεύθεροι, αλλά και υπεύθυνοι. Στα social media, αυτή η ελευθερία δοκιμάζεται κάθε δευτερόλεπτο: Θα γίνουμε μέρος του όχλου που αναζητά έναν αποδιοπομπαίο τράγο ή θα έχουμε το θάρρος να σταθούμε στην πλευρά του θύματος, σπάζοντας τον μιμητικό κύκλο;

Από το φίλο ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση:

Σε όλα τα παιχνίδια υπάρχουν κάποιοι κανόνες ! 

Πχ. το σκάκι δεν μπορείς να το παίξεις με ζάρια…

Ωστόσο, το θέμα αναγόμενο στο επίπεδο του ανθρώπινου βίου (επαγγελματικού και διαπροσωπικών σχέσεων), είναι αρκετά περίπλοκο και ίσως μπορεί να σκιαγραφηθεί μέσα από ορισμένα ερωτήματα :

Ποιός θέτει τους “κανόνες” του εκάστοτε “παιχνιδιού” ??

Υπάρχουν “παιχνίδια” (στην αρένα της πραγματικής ζωής) που όλοι οι “κανόνες” είναι ξεκάθαροι και γνωστοί εξαρχής σε όλους, ή μήπως αυτό δεν συμβαίνει ποτέ??

• “Κανόνες” που τέθηκαν κάποτε εξυπηρετώντας τις τότε επικρατούσες συνθήκες και σκοπιμότητες,  μπορούν ή όχι ν’ αλλάξουν σε μελλοντικό χρόνο και ποιός το αποφασίζει αυτό ??

Αν η αλλαγή είναι αναγκαία ή/και σκόπιμη, σε ποιό χρονικό σημείο είναι δυνατό και επιτρεπτό συνάμα να αλλάζουν οι θεσμοθετημένοι “κανόνες” και με ποιά διαδικασία?? (ΣΗΜ : ιδίως αν το “παιχνίδι” έχει ήδη ξεκινήσει με τους “παλιούς κανόνες”).

Αν το “παιχνίδι” και οι “κανόνες” του είναι “στημένοι”, για να ευνοούνται συστηματικά κάποιοι, όσοι μένουν μόνιμα απέξω, τί πρέπει να κάνουν??

Γιατί κάποιος να μην εξαιρέσει τον εαυτό του (από το “παιχνίδι” των άλλων) και να πετύχει το ίδιο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα παίζοντας ένα άλλο “παιχνίδι”, όπου οι “κανόνες” είναι πιο βολικοί γι’ αυτόν ??

Ο επιδιωκόμενος σκοπός μέχρι ποίου σημείου “αγιάζει τα μέσα”, ώστε η τήρηση των “κανόνων” να τίθεται σε δεύτερη μοίρα??

Αν κάποιοι δεν σέβονται τους “κανόνες” και παρόλα αυτά επιτυγχάνουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τί γίνεται??

Αν κάποιοι “κανόνες” τίθενται μόνο και μόνο για να δημιουργούν προσκόμματα στους πιο αδύναμους παίκτες, ενώ τελικά οι ισχυροί με τη στάση τους (και την επίτευξη των στόχων τους), αποδεικνύουν ότι δεν δεσμεύονται από αυτούς, τί γίνεται??

• Αν κάποια στιγμή συμφωνήσαμε και για το “παιχνίδι” και για τους “κανόνες” του, αλλά στην πορεία οι εκτιμήσεις ή/και οι προσδοκίες μας διαφοροποιήθηκαν, τί γίνεται??

Η εμπειρία ζωής, μου υποδεικνύει ότι οι “κανόνες” του εκάστοτε “παιχνιδιού” είναι εν πολλοίς μια επίφαση…

Τίθενται από ανθρώπους (κατά το δοκούν και κυρίως κατά τα συμφέροντα) και παραβιάζονται από ανθρώπους (ομοίως για τις ίδιες αιτίες).

Άλλες φορές επέρχεται τιμωρία για τους “παραβάτες”, άλλες όχι (ή τουλάχιστον όχι εμφανής και άμεση). 

Συνεπώς, στη διάρκεια της ημέρας (και του “παιχνιδιού”) καλό είναι ο καθένας να τελεί σε εγρήγορση και να μη θεωρεί ότι όλα θα εξελιχθούν “by the book” και σύμφωνα με το “εγχειρίδιο” των όποιων “κανόνων”.

Η παρατήρηση και η ορθή αξιολόγηση των ανθρώπων (συμπαικτών ή /και ανταγωνιστών), καθώς και των καταστάσεων και συγκυριών, που διαμορφώνονται στη διάρκεια του “παιχνιδιού”, σώζει καριέρες και ζωές !!

Στο τέλος της ημέρας, ο καθένας μας ξέρει τί έκανε (ή παρέλειψε) και ζει με το αποτέλεσμα που κατάφερε να επιτύχει, την εμπειρία που αποκόμισε και τη συνείδησή του (ήσυχη ή/και όχι).

Καλό Σαβ/κο !

Γ.Λ.

Χαίρε η Καιομένη και χαίρε η Χλωρή

Χαίρε η Αμεταμέλητη με το πρωραίο σπαθί.

Χαίρε η που πατείς και τα σημάδια σβήνονται.

Χαίρε η που ξυπνάς και τα θαύματα γίνονται.

Χαίρε του παραδείσου των βυθών η Αγρία

Χαίρε της ερημίας των νήσων η Αγία

Χαίρε η Ονειροτόκος χαίρε η Πελαγινή

Χαίρε η Αγκυροφόρος και η Πενταστέρινη.

Ας μη αποκάμνωμεν δε πράττοντες το καλόν,

διότι εάν δεν αποκάμνωμεν, θέλομεν

θερίσει εν τω δέοντι καιρώ.

Στο έργο Συμπόσιο του Πλάτωνα ο έρωτας παρουσιάζεται όχι απλώς ως συναίσθημα, αλλά ως μία από τις βαθύτερες δυνάμεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Στο συμπόσιο των Αθηναίων συνομιλητών, ο έρωτας δεν περιορίζεται στην έλξη μεταξύ δύο ανθρώπων· γίνεται αφορμή για στοχασμό γύρω από την ομορφιά, τη γνώση και την ανθρώπινη δημιουργία.

Η πιο βαθιά ερμηνεία αποδίδεται στη διδασκαλία της Διοτίμα της Μαντινείας, σύμφωνα με την οποία ο έρωτας είναι η επιθυμία του ανθρώπου να κατακτήσει το καλό και το ωραίο για πάντα. Ο άνθρωπος, ως θνητός, επιζητεί έναν τρόπο να αγγίξει την αθανασία· και αυτό το επιτυγχάνει μέσα από τη δημιουργία — είτε γεννώντας παιδιά είτε γεννώντας έργα πνεύματος.

Ο έρωτας, λοιπόν, ξεκινά από τη γοητεία ενός όμορφου σώματος. Όμως αυτή είναι μόνο η αρχή. Σταδιακά ο άνθρωπος ανακαλύπτει την ομορφιά σε περισσότερα σώματα, ύστερα στην ψυχή, στους νόμους, στις ιδέες και τελικά στη γνώση. Στην κορυφή αυτής της πορείας βρίσκεται η θέα της ίδιας της Ιδέας του Ωραίου — μιας ομορφιάς αιώνιας, αμετάβλητης και καθαρής.

Έτσι ο έρωτας, κατά τον Πλάτωνα, γίνεται η δύναμη που ανυψώνει τον άνθρωπο από το αισθητό στο πνευματικό. Είναι η επιθυμία που κινεί τον φιλόσοφο να αναζητήσει τη σοφία, τον ποιητή να δημιουργήσει, και κάθε άνθρωπο να ξεπεράσει τα όρια της καθημερινής ύπαρξης.

Στο τέλος, ο έρωτας δεν είναι μόνο μια ανθρώπινη εμπειρία· είναι η ίδια η ορμή της ψυχής προς το ωραίο, το αληθινό και το αιώνιο. Μέσα από αυτόν ο άνθρωπος δεν αγαπά απλώς — μαθαίνει να ανυψώνεται.

Ο «γραφικός χαρακτήρας» της ΑΙ και άλλα δεινά του θαυμαστού καινούργιου κόσμου που ζούμε

(Εικόνα: Man_Half-tube/ Getty Images/ Ideal Image)

Όσοι αλληλεπιδράτε καθημερινά με τα τσάτμποτς ξέρετε. Οι απαντήσεις των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων στα prompts σας, εμφανίζουν κάποια μοτίβα τα οποία προδίδουν τη μηχανική τους φύση. Οι παύλες και οι λίστες, για παράδειγμα, το «αν θέλεις μπορώ να…», το «κατά κανόνα», το «με άλλα λόγια», το «δεν είναι μόνο αυτό, αλλά το άλλο» και άλλα πολλά ρητορικά σχήματα αποτελούν σήματα που ψιθυρίζουν ή φωνάζουν ότι εδώ έχει χρησιμοποιηθεί ένας ψηφιακός βοηθός. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι τα μοντέλα εμφανίζουν νέες συνήθειες κάθε λίγο: για παράδειγμα, ξεκινούν πολύ συχνά προτάσεις γράφοντας «το πρόβλημα, βέβαια, είναι…» ή «για παράδειγμα…».

Πώς μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι ένα κείμενο γράφτηκε από την τεχνητή νοημοσύνη, όταν εκείνη μαθαίνει να μιμείται τόσο καλά τον ανθρώπινο λόγο; Κατ’ αρχάς, όταν ο χρήστης έχει εμπειρία από την ανάγνωση κειμένων, θα το νιώσει στο στομάχι του. Τα γραπτά της ΑΙ είναι άνευρα, τυποποιημένα, υπερβολικά «καθαρά», παρουσιάζουν πάντα ακαδημαϊκή επιχειρηματολογία, μοιάζει όλα να βγαίνουν από τον ίδιο βιομηχανικό ιμάντα σκέψης. Αυτό το τελευταίο κάνει εύκολη την αποκάλυψή τους, με την προϋπόθεση ότι ο αναγνώστης είναι κάπως υποψιασμένος.

Πριν από μερικούς μήνες, έπεσα κι εγώ θύμα μιας απάτης. Αγόρασα από το Amazon ένα βιβλίο που υποσχόταν ότι θα με διαφωτίσει για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα. Το κείμενο στο οπισθόφυλλο ήταν πειστικό. Το περιεχόμενο, όμως, όχι. Τα κεφάλαια ήταν γραμμένα από κάποιο μοντέλο, με αρχή, μέση και τέλος, εξαιρετική αυτοπεποίθηση και αληθοφάνεια. Τα επιχειρήματα όμως και η δομή επαναλαμβάνονταν ελικοειδώς χωρίς να προστίθεται το παραμικρό στη συλλογιστική· ένας κανονικός κειμενικός ουροβόρος όφις. Επιχορήγησα με εννέα ευρώ έναν διανοούμενο απατεώνα. Το βιβλίο ήταν μια συνθετική σαχλαμάρα. Είναι βέβαιο ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια έργα διαθέσιμα εκεί έξω, που περιμένουν το επόμενο θύμα. Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι θα είναι σε θέση να καταλάβουν στο μέλλον τη διαφορά. Με τις εικόνες, είναι μάλλον ευκολότερο. 

Προσδεθείτε, λοιπόν, γιατί προβλέπεται τσουνάμι κομφορμισμού και σύγχυσης. Όπως αναφέρει και μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, βιώνουμε την «αυγή της γνωστικής παραίτησης». Όλο και περισσότεροι από εμάς αρχίζουν να σκέφτονται και να γράφουν όπως το ChatGPT, το Gemini ή το Claude. Αν κάποτε κατορθώσουν οι μηχανές να μιμηθούν το απρόβλεπτο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, κανείς δεν θα μπορεί να καταλάβει αν αυτό που μόλις διάβασε είναι ανθρώπινο ή συνθετικό.

Αντιγραφή από ανάρτηση στο fb

Ο Ρενέ Ζιράρ έκανε μια ριζοσπαστική ανάλυση των κειμένων της Ιουδαϊκής και Χριστιανικής παράδοσης. Υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με τους αρχαίους μύθους που δικαιώνουν τον όχλο, η Βίβλος (και ειδικά τα Πάθη του Χριστού) παίρνει το μέρος του αθώου θύματος.

Αποκαλύπτοντας ότι ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι αθώος, ο Χριστιανισμός “αχρηστεύει” τον μηχανισμό της θυσίας, αφήνοντας την ανθρωπότητα αντιμέτωπη με τη δική της βία.