ΟΡΕΙΝΟΣ

Η πραγματική δημιουργικότητα θέτει τον ανθρώπινο νου σε αυτό που διάφοροι επιστήμονες έχουν ονομάσει “κατάσταση ροής”, δηλ. την αβίαστη προσοχή και συγκέντρωση στο αντικείμενο ενδιαφέροντος, με το υποκείμενο (δημιουργό) να χάνει την αίσθηση του χρόνου που διανύει σε αυτή την κατάσταση….

Κάπως έτσι βγήκε και το πιασάρικο “όταν κάνεις αυτό που αγαπάς, δεν κοιτάς ρολόι”…

Καλώς ή κακώς υπάρχουν και οι ανάγκες της καθημερινότητας (χρονοδιαγράμματα, προθεσμίες, συνεργασίες με άλλους) που “αφυπνίζουν” τον “δημιουργό”…

Καλή Κυριακή, εύχομαι !

Γ.Λ.

Η εξουσία μολύνει κι όποιος περνάει την πόρτα των μεγάρων της βρίσκεται στις παρυφές ενός καταραμένου τριγώνου – του χρήματος, της βίας και του αίματος.

Το βίωμα του δημιουργικού ανθρώπου, στην ανθρώπινη συνείδηση, παράγει μια μορφή αχρονίας. Ο καιρός περνά με ραγδαία ταχύτητα, αλλά η βιωματική καταγραφή ζει και δηλώνει παρούσα. Όταν εξακολουθείς να δημιουργείς, παρά το ότι μεγαλώνεις, το βίωμα αρμοδένει με το παρόν, συνδιαλέγεται μαζί του και συχνά το επικαθορίζει.

Όταν γίνεις απόμαχος, το βίωμα είναι το ίδιο το αέναο υποκειμενικό παρόν.

Βίον ανθόσπαρτον στον Γιάννη και στη Νάσια!

Ο Όσιος Πορφύριος (1906–1991), κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 στον Άγιο Ιωάννη Ευβοίας. Από παιδί έδειξε βαθιά κλίση προς τον μοναχισμό και, σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών, έχοντας τελειώσει μόνο τη Β΄ Δημοτικού, μετέβη στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους. Εκεί έζησε περίπου έξι χρόνια ως υποτακτικός δύο γερόντων μοναχών και έλαβε το μοναχικό όνομα Νικήτας.

Λόγω σοβαρής ασθένειας επέστρεψε στην Εύβοια και εγκαταστάθηκε στην Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους Λευκών. Σε ηλικία είκοσι ετών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Πορφύριο, από τον οποίο έλαβε και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο.

Το 1940 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Γερασίμου της Πολυκλινικής Αθηνών. Μετά τη συνταξιοδότησή του, το 1970, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο πνευματικό του έργο και, λίγα χρόνια αργότερα, εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι, όπου ίδρυσε το Ιερό Ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Χιλιάδες άνθρωποι προσέτρεχαν κοντά του για να ζητήσουν την ευχή, τη συμβουλή και την προσευχή του.

Τον Νοέμβριο του 1991 επέστρεψε στο αγαπημένο του κελί στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους, όπου εκοιμήθη στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον κατέταξε στο Αγιολόγιό της στις 27 Νοεμβρίου 2013.

Η σχέση του Οσίου Πορφυρίου με τα Σκούρτα

Στη θέση αυτή, στα Σκούρτα, ο Όσιος Πορφύριος είχε επιλέξει να ανεγείρει μοναστήρι. Τελικά, με θεία φώτιση, προτίμησε το Μήλεσι, όπου οικοδομήθηκε το γνωστό Ιερό Ησυχαστήριο.

Τα αρχικά σχέδια του ναού φυλάσσονται σήμερα από τον Β. Π., ο οποίος ανήγειρε και τον επιβλητικό σταυρό που δεσπόζει στον χώρο.

Ευχόμαστε και πιστεύουμε ότι, όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, θα πραγματοποιηθεί και εδώ το όραμα του Οσίου, με την ανέγερση του ναού που ο ίδιος είχε σχεδιάσει.