Η φιλοξενία δεν αρχίζει όταν ανοίγει μια πόρτα, αλλά όταν ανοίγει μια καρδιά. Δεν είναι το πλούσιο τραπέζι ούτε η τυπική ευγένεια· είναι η ειλικρινής διάθεση να κάνεις τον άλλον να νιώσει πως έχει θέση δίπλα σου.
Γι’ αυτό η φιλοξενία δεν είναι μια πράξη που τελειώνει με την αναχώρηση του επισκέπτη. Είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον άνθρωπο. Και οι κοινωνίες που τη διατηρούν ζωντανή δεν κρατούν μόνο ένα όμορφο έθιμο· διαφυλάσσουν ένα σπουδαίο μέτρο ανθρωπιάς.



















