ΟΡΕΙΝΟΣ

Interamerican

«Όλη η ανθρώπινη δύναμη είναι μια ένωση υπομονής και χρόνου», έγραφε ο Γάλλος λογοτέχνης και φιλόσοφος Ονορέ ντε Μπαλζάκ.

Ζούμε σε μια εποχή που λατρεύει την ταχύτητα. Θέλουμε άμεσα αποτελέσματα, γρήγορες λύσεις και επιτυχίες χωρίς αναμονή. Όμως τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή ακολουθούν διαφορετικούς ρυθμούς. Ένα δέντρο χρειάζεται χρόνια για να ριζώσει και να καρποφορήσει. Ένας άνθρωπος χρειάζεται χρόνο για να ωριμάσει, να μάθει, να αγαπήσει και να δημιουργήσει.

Η υπομονή δεν είναι παθητική αναμονή. Είναι η δύναμη να επιμένεις όταν οι καρποί της προσπάθειάς σου δεν φαίνονται ακόμη. Είναι η εμπιστοσύνη ότι κάθε σπόρος έχει τον δικό του καιρό για να βλαστήσει. Ο χρόνος, από την άλλη, λειτουργεί σαν σιωπηλός συνεργάτης. Μαλακώνει τις δυσκολίες, επουλώνει πληγές, αποκαλύπτει αλήθειες και δικαιώνει πολλές φορές εκείνους που δεν εγκατέλειψαν.

Οι μεγάλες κατακτήσεις της ανθρωπότητας, αλλά και οι μικρές προσωπικές νίκες του καθενός μας, δεν είναι συνήθως αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας έκρηξης δύναμης. Είναι το αποτέλεσμα αμέτρητων μικρών βημάτων, επαναλήψεων, αποτυχιών και νέων προσπαθειών.

Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην ορμή, αλλά στην αντοχή. Στην ικανότητα να περιμένουμε χωρίς να παραιτούμαστε και να εργαζόμαστε χωρίς να βιαζόμαστε. Γιατί εκεί όπου η υπομονή συναντά τον χρόνο, γεννιούνται σχεδόν όλα όσα έχουν αληθινή αξία στη ζωή.

 Το ChatGPT-3.5 εκπαιδεύτηκε σε 300 δισεκατομμύρια λέξεις και είχε 175 δισεκατομμύρια παραμέτρους. Ένας άνθρωπος χρειάζεται 2.600 χρόνια για να διαβάσει την ίδια μάζα κειμένων.

Στο Βυζάντιο, όταν τελείωναν τα παιδιά την καλλιγραφία τους, έδιναν στο δάσκαλο την πλάκα για να τη διορθώσει. Μετά, ο δάσκαλος ζητούσε από τα παιδιά να την ξαναγράψουν. Επειδή δε πολλές φορές δεν είχαν σφουγγάρι, έσβηναν την πλάκα με τα δάχτυλα αφού προηγουμένως τα έφτυναν! Από τότε επικράτησε η φράση: “Φτου, κι απ’ την αρχή” (όπως τώρα με το νέο μνημόνιο!). Τα παιδιά μάθαιναν επίσης να δείχνουν τα γράμματα και να λένε απ’ έξω την αλφαβήτα. Ο δάσκαλος, για να πεισθεί πως τα παιδιά την ξέρουν καλά, τους έδειχνε τα γράμματα ανακατωμένα. Εκτοτε επικράτησε να λέμε γι’ αυτόν που γνωρίζει κάτι καλά, ότι το ξέρει “απ΄έξω κι ανακατωτά”

Αφιερωμένο στους συνδαιτημόνες μου Γιώργο και Γιάννη σε συνέχεια κάποιας ανάλυσης για τον ψαλμό ΡΒ

Ο κόσμος δεν στηρίζεται μόνο στη δικαιοσύνη·
στηρίζεται κυρίως στο έλεος που συμπληρώνει εκεί όπου η δικαιοσύνη από μόνη της θα τον συνέτριβε…