Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Παλαιότερα γνωρίζαμε από πού προέρχεται το φαγητό το οποίο τρώμε καθημερινά. Σήμερα, μιλάμε για χάσμα, καθώς οι περισσότεροι από εμάς συναντάμε το φαγητό που θα καταναλώσουμε για πρώτη φορά μέσα από μια συσκευασία ή ένα ράφι. Οι πόλεις μεγάλωσαν, οι αλυσίδες εφοδιασμού έγιναν πιο σύνθετες, άρα και η απόσταση ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή αυξήθηκε. Μαζί της μεγάλωσε και ένα κενό γνώσης.

Η γαστρονομία δεν αφορά μόνο το φαγητό. Αφορά τη μνήμη. Την υγεία. Τον πολιτισμό. Τη γη. Τους ανθρώπους που παράγουν. Τους ανθρώπους που μοιράζονται ένα τραπέζι. Η ελληνική γαστρονομία είναι ένα πολύχρωμο μωσαϊκό. Από το κυριακάτικο τραπέζι της γιαγιάς μέχρι τα μάτια των ανθρώπων που επισκέπτονται τη χώρα μας, η μοναδικότητά της ακτινοβολεί!

Like1
Δημοσιεύτηκε στισ

Η απλότητα ως δύναμη

Η απλότητα δεν σημαίνει στέρηση. Δεν είναι η άρνηση των αγαθών, ούτε η υποχρεωτική λιτότητα. Είναι η συνειδητή επιλογή του ουσιώδους και η απόφαση να μην επιτρέπουμε στα περιττά να καταλαμβάνουν τον χώρο που ανήκει στα σημαντικά.

Σε μια εποχή όπου η υπερβολή συχνά παρουσιάζεται ως επιτυχία, η απλότητα γίνεται πράξη ελευθερίας. Είναι η ικανότητα να ξεχωρίζουμε τι πραγματικά έχει αξία και να αφιερώνουμε εκεί τον χρόνο, την ενέργεια και την προσοχή μας. Δεν μετριέται με το πόσα έχουμε, αλλά με το πόσα χρειαζόμαστε για να ζούμε ουσιαστικά.

Ο απλός άνθρωπος δεν ζει φτωχότερα· ζει καθαρότερα. Απολαμβάνει περισσότερο όσα έχει, γιατί δεν κυνηγά διαρκώς όσα του λείπουν. Γνωρίζει ότι η ποιότητα της ζωής δεν βρίσκεται στη συσσώρευση, αλλά στη σωστή επιλογή.

Τελικά, η απλότητα είναι μια μορφή σοφίας. Είναι η τέχνη να αφαιρείς το περιττό, ώστε να αναδεικνύεται το ουσιώδες. Και συχνά, μέσα σε αυτή τη λιτή αλλά συνειδητή στάση ζωής, κρύβεται η αληθινή αφθονία.

Like1
Δημοσιεύτηκε στισ

Ιράν-ΗΠΑ συνέχεια…

1) Δεν έχει τελειώσει τίποτα εκεί κάτω!!! Ένα διάλειμμα γίνεται για να βγάλουν το καλοκαιράκι στις Η.Π.Α. με φθηνή βενζίνη (gasoline το λένε εκεί) και να πάει και ο κ. Πρόεδρος κάπως πιο ομαλά στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. 

2) Φράγκο δεν θα βάλουν στην τσέπη οι Ιρανοί. Τις δουλειές (της “ανοικοδόμησης”) θα τις πάρουν οι εταιρείες των χωρών που θα δώσουν τα λεφτά (300 δις ή όσα βγουν τελικά). Έτσι γίνεται πάντα, βγαίνουν από τη μία (κρατική) τσέπη (= τσέπη φορολογούμενων) και μπαίνουν στην τσέπη του “ιδιωτικού τομέα” στο μετοχικό κεφάλαιο του οποίου, βέβαια, δεν αποκλείεται να συμμετέχει και κάποιος υψηλά ιστάμενος κρατικός αξιωματούχος (οι νεότεροι – για να διδάσκονται από την Ιστορία – ας googlάρουν Dick Cheney (πρώην – και συγχωρεμένος πλέον – Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. τον καιρό του πολέμου / εισβολής των Η.Π.Α. στο Ιράκ).

Γ.Λ.

Like1