Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

ο Φρανκ Σινάτρα για την Μαρινέλλα

Η Μαρινέλλα ήταν μία φωνή που δεν έμεινε απλώς στην ιστορία, αλλά έγινε μέρος του πολιτιστικού DNA της Ελλάδας. Θα μπορούσε ωστόσο κάλλιστα να έχει κάνει και μία μεγάλη διεθνή καριέρα, κάτι που έχει επιβεβαιώσει ο ίδιος ο Σινάτρα όταν τη συνάντησε.

Το σκηνικό ήταν το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία, όπου το 1962 ο Φρανκ Σινάτρα, βρισκόταν για λίγες ημέρες στο πλαίσιο περιοδείας. Η Μαρινέλλα, τότε ήδη σταρ της ελληνικής μουσικής, αποδέχθηκε την πρόσκληση ενός από τους πιο ισχυρούς παραγωγούς του χώρου, ο οποίος ήθελε να της γνωρίσει τον Σινάτρα.

Ο θρύλος λέει ότι η συνάντησή τους στο lobby του ξενοδοχείου ήταν τόσο εντυπωσιακή όσο και η ίδια η φωνή της Μαρινέλλας. Όταν τραγούδησε ένα παραδοσιακό ελληνικό κομμάτι, ο Σινάτρα έμεινε άναυδος, αναγνωρίζοντας αμέσως το χάρισμα και την ψυχή που μετέδιδε η φωνή της.

«Αν αυτή η γυναίκα βρισκόταν στην Αμερική, σε δύο μήνες θα ήταν πρώτο όνομα», φέρεται να είπε, δείχνοντας τον θαυμασμό του για το ταλέντο της.

Δημοσιεύτηκε στισ

Ίσως γιατί οι συμφορές έρχονται…

«Ίσως γιατί οι συμφορές έρχονται.»

Ο Καρυωτάκης δεν χρειάζεται πολλές λέξεις.

Μια φράση μόνο — και ανοίγει μπροστά σου έναν ουρανό χαμηλό, βαρύ, έτοιμο να βρέξει.

Οι συμφορές δεν κραβγάζουν. Πλησιάζουν αθόρυβα.

Τις νιώθεις στον αέρα, όπως ο αμπελουργός μυρίζεται τον παγετό πριν πέσει. Κάτι αλλάζει στην ατμόσφαιρα. Τα πουλιά σωπαίνουν. Το φως γίνεται πιο ωχρό.

Κι όμως — δεν είναι η συμφορά που μας διαμορφώνει. Είναι η αναμονή της.

Εκείνο το «ίσως» του ποιητή κρύβει όλη την ανθρώπινη ευθραυστότητα. Δεν είναι βεβαιότητα. Είναι προαίσθηση. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος στέκεται ανάμεσα σε αυτό που ζει και σε αυτό που φοβάται πως θα ζήσει.

Στον δικό μας μικρό κόσμο — στο αμπελοτόπι της ζωής — οι εποχές αλλάζουν.

Έρχονται παγωνιές. Έρχονται καύσωνες. Έρχονται και ξαφνικές μπόρες.

´Έρχεται ο χειμώνας αλλά έρχεται και η άνοιξη.

Ίσως λοιπόν οι συμφορές να έρχονται.

Αλλά δεν μένουν.

Και ο άνθρωπος, όσο εύθραυστος κι αν είναι, έχει μια πεισματική αντοχή.

Ξανασυκώνεται.

Γιατί η ζωή, ακόμη και όταν σκοτεινιάζει, συνεχίζει να κυλά