Από το φίλο ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση:
Σε όλα τα παιχνίδια υπάρχουν κάποιοι κανόνες !
Πχ. το σκάκι δεν μπορείς να το παίξεις με ζάρια…
Ωστόσο, το θέμα αναγόμενο στο επίπεδο του ανθρώπινου βίου (επαγγελματικού και διαπροσωπικών σχέσεων), είναι αρκετά περίπλοκο και ίσως μπορεί να σκιαγραφηθεί μέσα από ορισμένα ερωτήματα :
Ποιός θέτει τους “κανόνες” του εκάστοτε “παιχνιδιού” ??
Υπάρχουν “παιχνίδια” (στην αρένα της πραγματικής ζωής) που όλοι οι “κανόνες” είναι ξεκάθαροι και γνωστοί εξαρχής σε όλους, ή μήπως αυτό δεν συμβαίνει ποτέ??
- “Κανόνες” που τέθηκαν κάποτε εξυπηρετώντας τις τότε επικρατούσες συνθήκες και σκοπιμότητες, μπορούν ή όχι ν’ αλλάξουν σε μελλοντικό χρόνο και ποιός το αποφασίζει αυτό ??
Αν η αλλαγή είναι αναγκαία ή/και σκόπιμη, σε ποιό χρονικό σημείο είναι δυνατό και επιτρεπτό συνάμα να αλλάζουν οι θεσμοθετημένοι “κανόνες” και με ποιά διαδικασία?? (ΣΗΜ : ιδίως αν το “παιχνίδι” έχει ήδη ξεκινήσει με τους “παλιούς κανόνες”).
Αν το “παιχνίδι” και οι “κανόνες” του είναι “στημένοι”, για να ευνοούνται συστηματικά κάποιοι, όσοι μένουν μόνιμα απέξω, τί πρέπει να κάνουν??
Γιατί κάποιος να μην εξαιρέσει τον εαυτό του (από το “παιχνίδι” των άλλων) και να πετύχει το ίδιο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα παίζοντας ένα άλλο “παιχνίδι”, όπου οι “κανόνες” είναι πιο βολικοί γι’ αυτόν ??
Ο επιδιωκόμενος σκοπός μέχρι ποίου σημείου “αγιάζει τα μέσα”, ώστε η τήρηση των “κανόνων” να τίθεται σε δεύτερη μοίρα??
Αν κάποιοι δεν σέβονται τους “κανόνες” και παρόλα αυτά επιτυγχάνουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τί γίνεται??
Αν κάποιοι “κανόνες” τίθενται μόνο και μόνο για να δημιουργούν προσκόμματα στους πιο αδύναμους παίκτες, ενώ τελικά οι ισχυροί με τη στάση τους (και την επίτευξη των στόχων τους), αποδεικνύουν ότι δεν δεσμεύονται από αυτούς, τί γίνεται??
- Αν κάποια στιγμή συμφωνήσαμε και για το “παιχνίδι” και για τους “κανόνες” του, αλλά στην πορεία οι εκτιμήσεις ή/και οι προσδοκίες μας διαφοροποιήθηκαν, τί γίνεται??
Η εμπειρία ζωής, μου υποδεικνύει ότι οι “κανόνες” του εκάστοτε “παιχνιδιού” είναι εν πολλοίς μια επίφαση…
Τίθενται από ανθρώπους (κατά το δοκούν και κυρίως κατά τα συμφέροντα) και παραβιάζονται από ανθρώπους (ομοίως για τις ίδιες αιτίες).
Άλλες φορές επέρχεται τιμωρία για τους “παραβάτες”, άλλες όχι (ή τουλάχιστον όχι εμφανής και άμεση).
Συνεπώς, στη διάρκεια της ημέρας (και του “παιχνιδιού”) καλό είναι ο καθένας να τελεί σε εγρήγορση και να μη θεωρεί ότι όλα θα εξελιχθούν “by the book” και σύμφωνα με το “εγχειρίδιο” των όποιων “κανόνων”.
Η παρατήρηση και η ορθή αξιολόγηση των ανθρώπων (συμπαικτών ή /και ανταγωνιστών), καθώς και των καταστάσεων και συγκυριών, που διαμορφώνονται στη διάρκεια του “παιχνιδιού”, σώζει καριέρες και ζωές !!
Στο τέλος της ημέρας, ο καθένας μας ξέρει τί έκανε (ή παρέλειψε) και ζει με το αποτέλεσμα που κατάφερε να επιτύχει, την εμπειρία που αποκόμισε και τη συνείδησή του (ήσυχη ή/και όχι).
Καλό Σαβ/κο !
Γ.Λ.