Από τον φίλο μου τον Σπύρο Κ. η πιο κάτω ανάρτηση:
Η αβεβαιότητα δεν είναι μια φάση.
Είναι η νέα περιγραφή της δουλειάς. Και οι περισσότεροι από εμάς δεν προσληφθήκαμε ποτέ γι’ αυτό.
Το 43% των CEOs στις ΗΠΑ κατατάσσει την αβεβαιότητα ως τη μεγαλύτερη οικονομική απειλή για το 2026 — έναντι 29% παγκοσμίως.
Δεν μιλάμε για ρίσκο. Το ρίσκο έχει πιθανότητες. Το ρίσκο έχει μοντέλα. Η αβεβαιότητα δεν έχει.
Αβεβαιότητα σημαίνει ότι οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν ενώ ακόμα παίζεις.
Και να τι έχω δει να συμβαίνει στις περισσότερες ηγετικές ομάδες όταν η αβεβαιότητα γίνεται η κανονικότητα:
Τη διαχειρίζονται σαν έργο. Την αναθέτουν σε κάποιον. Τη βάζουν σε μια διαφάνεια. Περιμένουν να «λυθεί».
Δεν λύνεται. Συσσωρεύεται.
Οι πέντε υψηλότερες καταγραφές παγκόσμιας οικονομικής αβεβαιότητας όλων των εποχών έχουν σημειωθεί μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια.
Οι αναφορές στην αβεβαιότητα σε αξιολογήσεις της Glassdoor έχουν αυξηθεί κατά 80% σε ετήσια βάση.
Αυτό δεν είναι κύκλος. Είναι δομική μετατόπιση.
Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο στρες — και η ομάδα σου το βιώνει αυτό κάθε Δευτέρα πρωί.
Τι κάνεις λοιπόν στην πράξη;
Τρεις κατευθύνσεις που λειτουργούν:
Σταμάτα να διαχειρίζεσαι την αβεβαιότητα. Ξεκίνα να διαχειρίζεσαι την αντίδρασή σου σε αυτήν. Οι ηγέτες αναπτύσσουν ικανότητα προσθέτοντας δεξιότητες. Αναπτύσσουν όμως και «χωρητικότητα» όταν απομαθαίνουν ή αλλάζουν την υπόθεση ότι η ταχύτητα, η διαβεβαίωση και ο έλεγχος είναι πάντα απαραίτητα. Οι ηγέτες που σέβομαι δεν προσπαθούν να εξαλείψουν την αβεβαιότητα — έχουν χτίσει το «μυ» να αποφασίζουν σωστά μέσα σε αυτήν.
Αντικατάστησε τη ψευδή σαφήνεια με ειλικρινή κατεύθυνση. Η ομάδα σου δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις. Χρειάζεται να ξέρει ότι έχεις κατεύθυνση. Όσο περισσότερο τονίζεις ότι «δεν υπάρχει σχέδιο», τόσο ενισχύεις την καχυποψία. Χάραξε μια πορεία μπροστά — έστω και ατελή.
Κάνε την αποφασιστικότητα κουλτούρα, όχι εξαίρεση. Το 87% των CEOs δηλώνει ότι αισθάνεται άνετα με την ατέλεια. Οι ηγέτες που ξεχωρίζουν λειτουργούν αποτελεσματικά μέσα στην ασάφεια: παίρνουν αποφάσεις χωρίς πλήρη πληροφόρηση και προσαρμόζονται καθώς εξελίσσονται τα γεγονότα.
Οι CEOs πλέον αφιερώνουν το 47% του χρόνου τους σε ζητήματα με ορίζοντα μικρότερο του ενός έτους — τρεις φορές περισσότερο από ό,τι σε σκέψη πέραν της πενταετίας.
Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι πυρόσβεση με τίτλο.
Η μετατόπιση που πρέπει να κάνει κάθε CEO τώρα:
«Σταμάτα να προσπαθείς να εξαλείψεις την αβεβαιότητα από την επιχείρηση. Ξεκίνα να χτίζεις μια ηγετική ομάδα που αποδίδει μέσα σε αυτήν.»
Αυτή είναι η ικανότητα που ξεχωρίζει τις εταιρείες που βγαίνουν πιο δυνατές από εκείνες που ακόμα περιμένουν μια σαφήνεια που δεν πρόκειται να έρθει.