SAS
 |
Η 21η Απριλίου κι ο Μάνος Λοΐζοςby Αντικλείδι |
ΣΤΙΣ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ πραξικόπημα των συνταγματαρχών, βρισκόμουνα στη Γερμανία, όπου παρέμεινα ως το καλοκαίρι. Ο Μάνος, όμως, του ΣΦΕΜ και των Λαμπράκηδων, ο Μάνος του Θεοδωράκη και του «Γ’ Παγκόσμιου», τι έκανε;Η Μάρω Λήμνου θυμάται: «Στις 21 Απριλίου, ο Μάνος επρόκειτο να κάνει τη δεύτερη ή τρίτη συναυλία του, για τα “Νέγρικα”, στην Αθήνα. Θα την οργάνωνε, νομίζω, η “Πανσπουδαστική”. Η συναυλία, φυσικά, δεν έγινε. Έγιναν άλλα:»Τα χαράματα, ήρθε στο σπίτι μας ένας φίλος, ο Κώστας Μανίκας, και μας ειδοποίησε για το πραξικόπημα. Ο Μάνος σηκώθηκε αμέσως και έφυγε, με τα πόδια, για τους Αγίους Αναργύρους, όπου ήταν το σπίτι του πατέρα μου.»Στη Φιλιππουπόλεως έμεινα εγώ με την Κωνσταντίτσα. Της λέω, πρωί πρωί: “Έγινε δικτατορία. Ο Μάνος έφυγε στον πατέρα μου. Πρόσεχε, όταν σε ρωτούν, να λες ότι δεν ξέρεις πού πήγε”. “Δηλαδή, η συναυλία δε θα γίνει;” με ρώτησε όλο παράπονο η Κώνσταντίτσα. Έπιασα τα γέλια. “Δε θα γίνει, δυστυχώς, Κωνσταντίτσα μου…”»Για μερικές ημέρες, ο Μάνος έμεινε στο σπίτι του πατέρα μου και, μόλις είδε ότι τα πράγματα είχαν αρχίσει να καλμάρουν, ξαναγύρισε κοντά μας. Περνούσαν, όμως, οι μέρες και βλέπαμε ότι οι φίλοι μας, ένας ένας, εξαφανίζονταν – συλλαμβάνονταν. Στις αρχές Αυγούστου, μάλιστα, συνελήφθη ο Σαββόπουλος.»Μόλις πιάσαν το Σαββόπουλο, τα χρειαστήκαμε, γιατί εκείνη την εποχή απαγορευόταν να φιλοξενείς κάποιον δίχως άδεια. Κι εμείς φιλοξενούσαμε το Διονύση. Στις 21 Αυγούστου, πιάνουν και το Θεοδωράκη. Ο κλοιός στενεύει γύρω μας. Οπότε, ο Μάνος αποφασίζει να φύγει στο εξωτερικό. Ιταλία και μετά στην Αγγλία.»Τα καταφέρνει το Σεπτέμβρη και πάει. Αλλά οι Αρχές τον καταζητούν. Eiναι μπλεγμένος στην ιστορία των “30”. Δυο αστυνομικοί με πολιτικά κόβουν βόλτες, νύχτα μέρα, έξω από το σπίτι μας. Εμένα μου παίρνουν το διαβατήριο.»Ο Μάνος, στο Λονδίνο, μένει στο σπίτι του Κεν Σπακ. Εγώ καταφέρνω να βγάλω ένα “λαισέ-πασσέ” από την Κυπριακή πρεσβεία και το Νοέμβρη, που έρχονται τα πεθερικά μου και εγκαθίστανται στο σπίτι μας —η Μυρσίνη είναι βρέφος—, φεύγω στην Ιταλία, γιατί για την Αγγλία δε μου δίνουν άδεια.»Στη Ρώμη συναντάω το Φώντα και άλλους φίλους. Αλλά και πάλι δε μου δίνουν άδεια για την Αγγλία. Έτσι, πάω στο Παρίσι, όπου βρίσκω τον Γκιώνη και τον Κουνάδη, κι από κει, επιτέλους, καταφέρνω να περάσω στην Αγγλία και να φτάσω στο Λονδίνο.
»Τις μέρες του Λονδίνου δε θα τις ξεχάσω ποτέ. Ήταν οι φριχτότερες που είχα ζήσει ως τότε! Μέναμε σε ένα δωματιάκι —ο Κεν μας έδιωξε από το σπίτι του— και βουλιάζαμε, όλο και πιο πολύ, στη φτώχεια, στη μιζέρια και στην γκρίνια.»Πεινούσαμε! Εγώ, μια φορά, πήγα να κάνω μπάνιο και λιποθύμησα από την πείνα. Ο Μάνος γύριζε όλο το Λονδίνο με τα πόδια, για να συναντήσει κανένα φίλο και να του ζητήσει τσιγάρο. Είχαμε φτάσει στο νυν και αεί…»Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, ο Μάνος αποφάσισε να πιάσει δουλειά —να παίζει μπουζούκι σε κυπριακά εστιατόρια. Δεν μπορούσε, όμως. ‘Ηταν υπερήφανος. Εγώ του ’λεγα να κάνει υπομονή και να πάει, αλλά, από την άλλη, τον δικαιολογούσα, ήταν φριχτή η κατάσταση εκεί με τους Κύπριους.»Ευτυχώς, δούλευα εγώ και εξασφαλίσαμε ένα κομμάτι ψωμί. Έκανα μαθήματα, αγγλικά, στη Μαρίζα Κωχ και το κορίτσι μου ’δίνε πολύ περισσότερα απ’ όσο άξιζαν τα μαθήματα, για να μπορούμε να τα φέρνουμε κάπως βόλτα.»Το φοβερότερο με τους Κύπριους ταβερνιάρηδες, όπου πήγαινε ο Μάνος να ζητήσει δουλειά, ήταν ότι ήθελαν να μας κάνουν επίδειξη. Μας βάζανε και τρώγαμε καταπληκτικά φαγητά, κρέατα και τέτοια και ροδάκινα από την Κένυα, χειμώνα καιρό. Και τρώγαμε καλά, και την άλλη μέρα δεν είχαμε μπουκιά να βάλουμε στο στόμα μας.»Τότε, μ’ αυτή τη φοβερή κατάσταση και μια εξίσου φοβερή ένταση στις σχέσεις μας, φεύγει ο Μάνος, ύστερα από εξάμηνη παραμονή στο Λονδίνο, και γυρίζει στην Αθήνα».
Aπό το βιβλίο του Λευτέρη Παπαδόπουλου «Μάνος Λοΐζος»
 |
Υπέρ δικτατορίας (Μποστ)by sarant |
Συμπληρώνονται σήμερα 49 χρόνια από τη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967. Η στρογγυλή επέτειος θα είναι του χρόνου, μισός αιώνας, αλλά και φέτος, όπως κάναμε και προηγούμενες χρονιές, θα αφιερώσουμε το άρθρο στο γεγονός που σημάδεψε τη νεότερη ελληνική ιστορία.Κάποια επετειακά άρθρα τα αφιερώσαμε στο πώς βιώσαμε την 21η Απριλίου εμείς, που τη ζήσαμε τότε παιδιά, ή έστω νέοι -παράδειγμα, το αντίστοιχο άρθρο του 2011. Αυτό μπορεί να γίνει και στο σημερινό άρθρο, μπορείτε δηλαδή να αναφέρετε στα σχόλιά σας τι θυμάστε από εκείνη τη μέρα -ιδίως αν δεν είχατε σχολιάσει πριν απο πέντε χρόνια.Ωστόσο, το σημερινό άρθρο το συνδυάζω με μιαν είδηση ευχάριστη για τους φιλέρευνους και τους κυβερνοπόντικες, που τέτοιους έχουμε πολλούς στο ιστολόγιο. Το Πάντειο Πανεπιστήμιο ανακοίνωσε ότι έχει ψηφιοποιήσει (σχεδόν) το σύνολο των τευχών του περιοδικού ΑΝΤΙ. Το περιοδικό ΑΝΤΙ κυκλοφόρησε μέσα στη δικτατορία, τον Μάιο του 1972. Το πρώτο τεύχος ήταν ιδιαίτερα τολμηρό για την εποχή, αφού ανάμεσα στ’ άλλα περιείχε μελέτη του Μίκη Θεοδωράκη, άρθρο του Γεωργίου-Αλέξανδρου Μαγκάκη για τη δημοκρατία, ευθυμογράφημα του Μποστ με τίτλο «Υπέρ Δικτατορίας» κ.ά. Δεύτερο τεύχος ετοιμάστηκε αλλά δεν πρόλαβε να βγει διότι η Χούντα έδρασε σε δύο επίπεδα: αφενός με την προσπάθεια να διασπάσει το επιτελείο του περιοδικού και, όταν αυτό δεν έπιασε, με τη σύλληψη του εκδότη του περιοδικού, του Χρήστο Παπουτσάκη, ο οποίος δοκίμασε και τα βασανιστήρια του καθεστώτος.Το περιοδικό ξανακυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1974, ενάμιση μόλις μήνα μετά την κατάρρευση της χούντας, πάλι με τεύχος αριθ. 1, και για να τιμήσει το πρώτο ηρωικό εκείνο τεύχος στο εξώφυλλο είχε την ένδειξη «Περίοδος Β΄». Σταμάτησε την έκδοσή του το 2008 και είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια είχε μπει σε φάση παρακμής.Τα σκαναρισμένα τεύχη του ΑΝΤΙ από το Πάντειο βρίσκονται εδώ. Είναι σχεδόν όλα, από τα δύο τεύχη αριθ. 1 έως το τεύχος 919 (το 2008) -πρέπει να λείπουν καμιά εικοσαριά τεύχη. Ο Νίκος ο Λίγγρης στη Λεξιλογία είχε την καταπληκτική έμπνευση να βάλει τα τεύχη στη σειρά, από εδώ και πέρα.Το πρώτο τεύχος του ΑΝΤΙ του 1972 το βρίσκετε εδώ. Από το τεύχος αυτό αποσπώ και δημοσιεύω πιο κάτω το ευθυμογράφημα “Υπέρ δικτατορίας” που δημοσίευσε ο Μποστ στο σημαδιακό εκείνο τεύχος, με τη γνωστή του άγνοια κινδύνου. Το είχα ανεβάσει σε μορφή εικόνας στον παλιό μου ιστότοπο σε ανύποπτο χρόνο, αλλά τώρα το δημοσιεύω σε κείμενο -κρατώντας βέβαια την ορθογραφία του Μποστ, αν και δεν αποκλείω να μου έχουν ξεφύγει μερικά λαθάκια, δηλαδή σωστά.Δεν επιχείρησα να ξεδιαλύνω και να επεξηγήσω τους πάμπολλους υπαινιγμούς και τις μπηχτές του κειμένου για την επικαιρότητα της εποχής και τη χούντα. Όποιος εντοπίσει κάτι, το λέει στα σχόλια. Να προσέξουμε επίσης ότι ο Μποστ έχει και μια αλφαβητική εμμονή: επιμένει ότι οι δικτάτορες έχουν ονόματα που αρχίζουν από τα τελευταία γράμματα του αλφαβήτου, από το Μ και μετά. Το 1973, όταν με τη χαλάρωση της λογοκρισίας ξανάρχισε να δημοσιεύει σκίτσα στον Ταχυδρόμο, εξειδίκευσε αυτή την ιδέα εστιάζοντας εύγλωττα στο γράμμα Π (ο Παπαντόκ, ο Πινοσέτ, ο Πάγκαλος και ο Περόν απέδειξαν το γράμμα Π πως είναι τυχερόν). Κάποτε θα τα δημοσιεύσουμε κι αυτά τα σκίτσα.Προς το παρόν, όμως, ας δούμε το Υπέρ Δικτατορίας.
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
ΑΠΡ
20
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός: Το νόημα των θλίψεων.
Συχνά ρωτούν οι άνθρωποι γιατί, για ποιο λόγο, Κύριος ο Θεός τους στέλνει θλίψεις και πολλές φορές και πολύ σοβαρές δοκιμασίες; Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε χριστιανό να καταλάβει ότι οι θλίψεις μάς αποστέλλονται κατά το θέλημα του Θεού, το πάντοτε αγαθό και σωτήριο. Τις περισσότερες φορές μάλιστα στέλνονται όχι σαν τιμωρίες, για τις αμαρτίες μας, αλλά για να επαναπροσδιορίσουμε τους δρόμους μας και τις καρδιές μας ή σαν απάντηση στα αιτήματα που απευθύνουμε στο Θεό. Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από το Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν στις προσευχές τους με ένα τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος. Ο Θεός, όμως, συχνά άπαντα στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο και όχι μ’ αυτόν που θα ήθελαν ή θα φαντάζονταν.Αν ζητάνε, για παράδειγμα, να τους χαρίσει ο Θεός ταπείνωση, φαντάζονται ότι σιγά-σιγά μέρα με τη μέρα η ταπείνωση υπό την ευεργετική επίδραση του Θεού θα μεγαλώνει στις καρδιές τους.Ο Κύριος όμως συχνά το κάνει με έναν διαφορετικό τρόπο• τους στέλνει ένα απροσδόκητο σκληρό χτύπημα το οποίο πληγώνει την υπερηφάνεια και τον εγωισμό τους και τους ταπεινώνει. Συχνά ο Θεός μάς στέλνει κάποια ασθένεια και εμείς παραπονιόμαστε και καθόλου δεν σκεφτόμαστε ότι τις περισσότερες φορές αυτή είναι μια μεγάλη ευεργεσία του Θεού,είναι ίσως η απάντηση του Θεού στις προσευχές μας, με τις οποίες τον παρακαλούμε να δυναμώσει την πίστη μας.
Η παρακάτω ανάρτηση στάλθηκε από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό.
“Η δύναμη των αδυνάτων”
Ο κόσμος λατρεύει τη δύναμη και την αναζητεί, για να κυριαρχεί. Δύναμη μπορεί να είναι ο πλούτος, τα όπλα, οι ιδέες, οι ικανότητες, τα χαρίσματα, που γίνονται ο θησαυρός μας, για να αναδειχθούμε και να υπηρετήσουμε την ατομικότητά μας. Ο άνθρωπος που αναζητεί τη δύναμη φανερώνει τη μειονεξία του και την ανασφάλειά του. Η δύναμή του αποτελεί οχυρό ή μέσον για να ελέγχει και να κυριαρχεί πάνω στους άλλους, ώστε να επιβεβαιώνεται.
Η αλήθεια δεν έχει ανάγκη τη δύναμη, γιατί περιέχει κάτι πιο ισχυρό, τη ζωή και την αγάπη.
Η Εκκλησία του Χριστού έχει άλλο λόγο που αχρηστεύει και ανατρέπει το σύστημα του κόσμου, που στηρίζεται στη δύναμη των πραγμάτων και των αριθμών. Η μεγαλύτερη ελευθερία είναι να πάψουμε να φοβόμαστε την απώλεια και την ήττα. Η Εκκλησία δε φοβάται κανέναν άπιστο ή αιρετικό και δεν έχει ανάγκη να προστατεύεται με όρους και τρόπους κοσμικούς. Το φως είναι πάντοτε φως, όσο και να το κρύβεις. Η Μεγάλη Εβδομάδα, στην οποία είναι συμπυκνωμένη όλη η πνευματικότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κέντρο έχει το σταυρό, που είναι μωρία για τους σοφούς και σκάνδαλο για τους δυνατούς, αλλά για τους πιστούς καύχημα και δύναμη.
Η μεγάλη ανατροπή είναι ότι το σύμβολο της αισχύνης έγινε πηγή ζωής και ελπίδας, γιατί είναι τεκμήριο της αγάπης του Χριστού. Η απάντηση του Χριστού στην αγωνία της δύναμης είναι η ελευθερία και η σιωπή της σταυρικής θυσίας. Μας έμαθε, αντί να ανταγωνιζόμαστε και να συγκρουόμαστε, να κατανοούμε και να αναπαύουμε. Δυνατός είναι αυτός που ξεπέρασε το θάνατο και ο θάνατος ξεπερνιέται δια του σταυρού, δηλαδή δια της αγάπης.
Η αγάπη του Χριστού, όπως μας την απεκάλυψε ο ίδιος αλλά και η εμπειρία της Εκκλησίας, είναι αυτή που αγαπά τον εχθρό, συγχωρεί την πόρνη, βάζει το ληστή πρώτο στον παράδεισο και κομματιάζει το χειρόγραφο των αμαρτιών μας. Ο Χριστός μας θέλει φίλους Του. Ο παντοδύναμος Θεός μας θέλει φίλους Του. Αυτός είναι ο αληθινά ισχυρός που εμάς τους ξεπεσμένους όχι μόνο δε μας κρίνει, αλλά κάνει τα πάντα για να δεχτούμε τη φιλία Του. Όλο το μεγαλείο Του αποκαλύπτεται στο σταυρό Του, για να μας πει πως, αν θέλουμε να μετέχουμε στη δόξα Του, χρειάζεται να μάθουμε να αγαπούμε θυσιαστικά τον κάθε χαμένο. Σ’ αυτά δε χωράνε εξυπνάδες, λογικές και δικαιοσύνη. Μας έδειξε και τον τρόπο, όταν έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του: να υπηρετούμε ο ένας την ανάγκη του άλλου, να τον περιθάλπουμε, να τον τιμούμε, να τον έχουμε “θεό μας”. Σ’ αυτόν τον τρόπο καταργείται η έννοια της δύναμης. Το ατομικό γίνεται κοινοτικό, δεν υπάρχει η αγωνία για τα πρωτεία, γιατί οι πρώτοι γίνονται έσχατοι, απορρίπτεται η πλεονεξία και κυριαρχεί η ενότητα και η αδελφοσύνη. Η δύναμη θέλει να κατατροπώσει τον εχθρό και να επιβληθεί. Η δύναμη που προτείνει ο Χριστός-και είναι ο σταυρός-εμπνέει την αγάπη για τον εχθρό ως χάρη μεταμορφωτική.
Ο κόσμος θα ελπίζει όχι τόσο αν έχει ικανούς ηγέτες ή χαρισματικά μυαλά ή σπουδαίους κοινωνικούς εργάτες, όσο αν υπάρχουν ασήμαντοι, “ανύπαρκτοι”, άνθρωποι που βιώνουν καρδιακά το μυστήριο του σταυρού. Η χάρη της Εκκλησίας μας είναι ότι “γεννά” μέλη της που αγαπούν την ησυχία της “αδυναμίας” και που ζουν ξεχασμένοι και περιφρονημένοι από τον κόσμο, αλλά ζουν το κάθε τι ευχαριστιακά και η καρδιά τους πλατύνεται, ώστε να χωρεί όλο τον κόσμο και τους κολασμένους. Είναι αυτοί που χαίρονται μόνο που υπάρχουν και δεν τους πνίγει ούτε τους αγγίζει το κακό της εποχής μας. Αυτοί οι ευλογημένοι “αδύνατοι” γεύονται άλλη ζωή και σοφία, που δεν μπορεί να μπει σε ψυχαναλυτικά καλούπια. Είναι οι “κενωμένοι” και ανακαινισμένοι, είναι οι πανίσχυροι στην αδυναμία τους.Είναι ο άνθρωπος που γεννά η Μεγάλη Εβδομάδα
π. Βαρνάβας
Το μεγαλύτερο ανθρώπινο ολοκαύτωμα δεν έχει βρει ακόμα στην ιστορία και τη συλλογική μνήμη το μέγεθος που αναλογεί στα περισσότερα από 100.000.000 θύματα Ινδιάνους που σφαγιάστηκαν από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες και τους αποίκους της Αμερικανικής ηπείρου. Οι διπλάσιοι από όλους τους νεκρούς του τελευταίου παγκόσμιου πόλεμου, στρατιώτες κι άμαχους μαζί. Αυτή είναι η μεγαλύτερη γενοκτονία της πολιτισμένης δύσης, της επέκτασης των αγορών της, της κερδοφορίας της και στο όνομα της Χριστιανικής της θρησκείας και της εκκλησίας που ευλόγησε τις σφαγές των «απίστων» και μοιράστηκε μέρος της λείας.
Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.
Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.
Κατά τους σύγχρονους μελετητές Ντ. Ριμπέιρο, Φ. Ντόμπινς, Π. Τόμσον κ.ά., Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το μαρτύριο! Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν σαν αναλώσιμα ζώα για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες και τον Καπιταλισμό.
Με την εγκατάσταση των λευκών στην αμερικανική ήπειρο, οι Ινδιάνοι κατηγορούνται από την Εκκλησία ως ασκητές μαγείας και φανατικοί ειδωλολάτρες. Όμως και αυτό ήταν ένα άλλοθι για την απαίδευτη τότε κοινωνία της Ευρώπης, που η μεγάλη και τυφλή πίστη στα λόγια της Εκκλησίας και κυρίως ο πουριτανισμός και το δόγμα του «πίστευε και μη ερεύνα» έκανε τον απαίδευτο λαό της Αμερικής να καταδιώξει τους Ινδιάνους σαν δαίμονες.
Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Άαρον Χιούι, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών τής Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι
Του Στέλιου Ελληνιάδη /Δρόμος της αριστεράς
«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή.» Καρλ Μαρξ, στο «Κεφάλαιο».
Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική (από χριστιανούς) εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.
Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.
Με την εγκατάσταση των λευκών στην αμερικανική ήπειρο, οι Ινδιάνοι κατηγορούνται από την Εκκλησία ως ασκητές μαγείας και φανατικοί ειδωλολάτρες. Όμως και αυτό ήταν ένα άλλοθι για την απαίδευτη τότε κοινωνία της Ευρώπης, που η μεγάλη και τυφλή πίστη στα λόγια της Εκκλησίας και κυρίως ο πουριτανισμός και το δόγμα του «πίστευε και μη ερεύνα» έκανε τον απαίδευτο λαό της Αμερικής να καταδιώξει τους Ινδιάνους σαν δαίμονες.
Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Άαρον Χιούι, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές των ιθαγενών τής Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Χριστιανοί εξοντώνουν τους Ινδιάνους για χρυσάφι
Του Στέλιου Ελληνιάδη /Δρόμος της αριστεράς
«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή.» Καρλ Μαρξ, στο «Κεφάλαιο».
Μεγαλώσαμε διαβάζοντας βιβλία, μεγάλου σχήματος με χρωματιστά σκληρά εξώφυλλα, για τους θρυλικούς κονκισταδόρες, που διέδιδαν το δυτικό πολιτισμό στους αγρίους, με χίλιους κινδύνους, αλλά πάντα με τη βοήθεια του Θεού. Από μικρή ηλικία αφομοιώναμε την ιστορία εντελώς στρεβλά. Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέφυγαν απ’ αυτή την πλάνη ποτέ. Η καθολική (από χριστιανούς) εξαφάνιση πολιτισμών χιλιετιών και ολόκληρου του πληθυσμού της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής μέσα σε μερικές δεκαετίες, από τους Ευρωπαίους «ευγενείς», δεν διδάσκεται στο σχολείο, σαν να μην έχει συμβεί.
Αργότερα, οι έποικοι και οι απόγονοί τους έκαναν τα ίδια στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν το σύνολο των λαών μιας ολόκληρης ηπείρου ξεκληρίστηκε και ο φυσικός πλούτος λεηλατήθηκε. Κι εμείς διασκεδάζαμε στα θερινά σινεμά με τους καλούς καουμπόιδες που σκότωναν τους κακούς Ινδιάνους. Έτσι, χτίστηκε η ιδεολογία του Δυτικού πολίτη που απολαμβάνει τα αγαθά της ευημερίας, χωρίς να θέλει να ξέρει τη σκληρή αλήθεια που διαστρεβλώνεται ή κρύβεται επιμελώς από πίσω.
Η λεηλασία της Λατινικής Αμερικής, η γενοκτονία των Ινδιάνων και η ευημερία της Δύσης
Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών. Είναι η εποχή που η Ιερά Εξέταση βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος της, εξοντώνοντας με τα πιο βάναυσα μέσα τους «εχθρούς» της.
Οι απεσταλμένοι τής Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του Θεού.
Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.
Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς και ακμάζουσες κοινωνίες.
Ο Λας Κάζας κάνει ξεχωριστές αναφορές, ανά τόπο, με ονομασίες, γεγονότα και αριθμούς. Και όχι μόνο αποκαλύπτει τα φρικιαστικά εγκλήματα, αλλά δείχνει και ποιος ήταν ο πραγματικά πολιτισμένος.
Ο θεωρητικός Χουάν Γκινές ντε Σεπούλβεδα υποστήριζε ότι άξιζε στους Ινδιάνους αυτή η μεταχείριση, γιατί οι αμαρτίες και οι δοξασίες τους πρόσβαλαν τον Θεό. Ο Μπουφόν τους θεωρούσε ψυχρά και ασθενικά ζωά, χωρίς κανένα σημάδι ψυχής. Και ο ιερέας Γκρεγκόριο Γκαρθία αποφαινόταν ότι είναι Εβραίοι, αφού δεν πιστεύουν στα θαύματα του Χριστού. Αλλά και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι διανοούμενοι, φιλόσοφοι και επιστήμονες, θεωρητικοποίησαν την κατωτερότητα των Ινδιάνων που δικαιολογούσε την ευρωπαϊκή αγριότητα σε βάρος τους. Και πολλοί, μέχρι σήμερα, συνδράμουν στην παραπληροφόρηση, προβάλλοντας ως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής τα θαυμαστά έργα του Ελ Γκρέκο και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών, αποσιωπώντας ή υποβαθμίζοντας την κύρια πλευρά, δηλαδή τη βαρβαρότητα του αποικισμού, με την οποία η Δύση εξασφάλισε την ανάπτυξη και την ευημερία της.
Όλοι εναντίον των ανυπεράσπιστων Ινδιάνων, πλην του Λας Κάζας, ο οποίος επιδίδεται σε ένα μάταιο αγώνα να πείσει την αυτοκρατορική εξουσία να βάλει ένα τέλος στη γενοκτονία των ιθαγενών, την οποία παρακολουθεί και καταγράφει λεπτομερώς στην αναφορά του από τη μία ώς την άλλη άκρη της υποηπείρου.
Ίσως καμία άλλη επίσημη αναφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόσο παρατεταμένη, εκτεταμένη και σκληρή απανθρωπιά, όσο η αναφορά που υποβάλλει ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο Κύριο» πρίγκιπα δον Φίλιππο της Ισπανίας, για να καταγγείλει τα εγκλήματα των Ισπανών χριστιανών στις (νομιζόμενες) ανατολικές Ινδίες, δηλαδή στην Αμερική. Ο Λας Κάζας είναι δομινικανός ιερέας και ανήκει στην πανίσχυρη καθολική εκκλησία της Ισπανίας η οποία συνδράμει στην κατάληψη και εκμετάλλευση των νέων εδαφών. Είναι η εποχή που η Ιερά Εξέταση βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος της, εξοντώνοντας με τα πιο βάναυσα μέσα τους «εχθρούς» της.
Οι απεσταλμένοι τής Εκκλησίας στην Αμερική συνεργούν στα εγκλήματα που πραγματοποιούν οι «κονκισταδόρες» στο όνομα του Θεού.
Οι περιγραφές τού Λας Κάζας δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε κατ’ ελάχιστον ψευδείς ή υπερβολικές, γιατί απευθύνονται στην αρχή η οποία έχει απεριόριστο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους υπηκόους της και τους υποτελείς λαούς. Γι’ αυτό το λόγο είναι συγκλονιστικές, σε σημείο που δυσκολεύεσαι, μισή χιλιετία αργότερα, να τις διαβάσεις χωρίς να υποστείς ένα ισχυρό σοκ.
Για το χρυσάφι και το ασήμι που τόσο χρειάζονται οι αυλές των «ευγενών» για τον πλούτο και τη χλιδή τους, αλλά και για τη διεξαγωγή συνεχών πολέμων εναντίον άλλων ηγεμόνων, οι πολιτισμένοι λαοί της Δύσης επιδίδονται σε μία απόλυτη γενοκτονία η οποία, στην κυριολεξία, εξαφανίζει την ίδια τη ζωή σε πολύ μεγάλες περιοχές οι οποίες μέχρι τότε είχαν πολυπληθείς και ακμάζουσες κοινωνίες.
Ο Λας Κάζας κάνει ξεχωριστές αναφορές, ανά τόπο, με ονομασίες, γεγονότα και αριθμούς. Και όχι μόνο αποκαλύπτει τα φρικιαστικά εγκλήματα, αλλά δείχνει και ποιος ήταν ο πραγματικά πολιτισμένος.
Ο θεωρητικός Χουάν Γκινές ντε Σεπούλβεδα υποστήριζε ότι άξιζε στους Ινδιάνους αυτή η μεταχείριση, γιατί οι αμαρτίες και οι δοξασίες τους πρόσβαλαν τον Θεό. Ο Μπουφόν τους θεωρούσε ψυχρά και ασθενικά ζωά, χωρίς κανένα σημάδι ψυχής. Και ο ιερέας Γκρεγκόριο Γκαρθία αποφαινόταν ότι είναι Εβραίοι, αφού δεν πιστεύουν στα θαύματα του Χριστού. Αλλά και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι διανοούμενοι, φιλόσοφοι και επιστήμονες, θεωρητικοποίησαν την κατωτερότητα των Ινδιάνων που δικαιολογούσε την ευρωπαϊκή αγριότητα σε βάρος τους. Και πολλοί, μέχρι σήμερα, συνδράμουν στην παραπληροφόρηση, προβάλλοντας ως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής τα θαυμαστά έργα του Ελ Γκρέκο και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών, αποσιωπώντας ή υποβαθμίζοντας την κύρια πλευρά, δηλαδή τη βαρβαρότητα του αποικισμού, με την οποία η Δύση εξασφάλισε την ανάπτυξη και την ευημερία της.
Όλοι εναντίον των ανυπεράσπιστων Ινδιάνων, πλην του Λας Κάζας, ο οποίος επιδίδεται σε ένα μάταιο αγώνα να πείσει την αυτοκρατορική εξουσία να βάλει ένα τέλος στη γενοκτονία των ιθαγενών, την οποία παρακολουθεί και καταγράφει λεπτομερώς στην αναφορά του από τη μία ώς την άλλη άκρη της υποηπείρου.
Στην κυριολεξία: Εξολόθρευσαν τους πάντες
«Οι Ινδίες ανακαλύφτηκαν το έτος 1492. Τον επόμενο χρόνο κατοικήθηκαν από χριστιανούς Ισπανούς… Όλα τα μέρη που ανακαλύφθηκαν μέχρι το 1541 είναι τόσο πυκνοκατοικημένα, σαν κυψέλη. Θα έλεγες ότι ο Θεός τοποθέτησε εκεί τη μεγαλύτερη ποσότητα από όλο το ανθρώπινο γένος. Γενικά, όλους αυτούς τους απειράριθμους λαούς, ο Θεός τούς έχει πλάσει εξαιρετικά απλούς, χωρίς κακίες και δολιότητες, είναι πολύ υπάκουοι και πιστοί στους φυσικούς τους αφέντες και στους χριστιανούς που υπηρετούν. Είναι οι πιο ταπεινοί, οι πιο υπομονετικοί, οι πιο ειρηνόφιλοι και ήσυχοι άνθρωποι μέσα σ’ όλο τον κόσμο. Αθόρυβοι, χωρίς μνησικακία, ούτε βιαιότητες, ούτε μαλώματα, χωρίς εμπάθεια, χωρίς μίσος, χωρίς την επιθυμία της εκδίκησης… Κατέχουν ελάχιστα και δεν θέλουν να κατέχουν πρόσκαιρα αγαθά. Δεν είναι υπερήφανοι, ούτε φιλόδοξοι, ούτε πλεονέχτες… Η κρίση τους είναι καθαρή, γερή και ζωηρή… Και ακριβώς σ’ αυτά τα πρόβατα, που είναι προικισμένα από τον πλάστη τους με τόσα προσόντα, μόλις τα γνώρισαν οι Ισπανοί, σαν λύκοι όρμησαν, τίγρεις, άγρια λιοντάρια πεινασμένα. Είναι πια σαράντα χρόνια και τώρα ακόμα, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τους σκοτώνουν, να τους ταλαιπωρούν, να τους καταθλίβουν, να τους βασανίζουν και να τους αφανίζουν με σκληρότητες πρωτοφανείς, καινούργιες, ποικίλες, πρωτοθώρητες που κανείς δεν τις έχει δει, ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει. Θα αφηγηθώ μερικές. Έτσι, από τα τρία εκατομμύρια ιθαγενείς που είχαμε δει στο νησί Ισπανιόλα (Αϊτή), σήμερα, δεν έχουν μείνει ούτε διακόσιοι. Το νησί Κούβα σήμερα είναι περίπου έρημο. Το νησί Σαν Χουάν και το νησί Τζαμάικα, που είναι μεγάλα νησιά, πολύ ευτυχισμένα και πολύ όμορφα, είναι και τα δυο κατεστραμμένα. Σε ένα σύμπλεγμα εξήντα νησιών (στην Καραϊβική), όπου υπήρχαν περισσότερες από πεντακόσιες χιλιάδες ψυχές, σήμερα, δεν υπάρχει ψυχή… Πάνω στη Μεγάλη Στεριά… σ’ αυτά τα σαράντα χρόνια, περισσότερα από δώδεκα εκατομμύρια ψυχές, άντρες, γυναίκες και παιδιά, πέθαναν άδικα από την τυραννία και τις μοχθηρές πράξεις των χριστιανών. Ο αριθμός είναι εξακριβωμένος και αληθινός… Αν οι χριστιανοί σκότωσαν και αφάνισαν τόσες και τόσες ψυχές και τέτοιας ποιότητας, αυτό έγινε μόνο και μόνο για το χρυσάφι…»
«Μ’ αυτές τις αλλεπάλληλες αποστολές, από τέσσερις χιλιάδες Ινδιάνους απέμειναν ζωντανοί έξι. Τους άφηναν οι Ισπανοί να πεθαίνουν στο δρόμο. Όταν μερικοί, κουρασμένοι και πληγωμένοι από το βαρύ φορτίο, έπεφταν άρρωστοι από την πείνα, τους έκοβαν το λαιμό για να μην αργοπορούν με το να τους βγάζουν τις αλυσίδες.»
«Στη Χολούλα (Μεξικό), με τριάντα χιλιάδες κατοίκους, ο αρχηγός διέταξε να κάψουν ζωντανούς όλους τους άρχοντες που ήταν δεμένοι -πάνω από εκατό- σε πασάλους που είχαν στήσει στη γη.»
«Οι Ινδίες ανακαλύφτηκαν το έτος 1492. Τον επόμενο χρόνο κατοικήθηκαν από χριστιανούς Ισπανούς… Όλα τα μέρη που ανακαλύφθηκαν μέχρι το 1541 είναι τόσο πυκνοκατοικημένα, σαν κυψέλη. Θα έλεγες ότι ο Θεός τοποθέτησε εκεί τη μεγαλύτερη ποσότητα από όλο το ανθρώπινο γένος. Γενικά, όλους αυτούς τους απειράριθμους λαούς, ο Θεός τούς έχει πλάσει εξαιρετικά απλούς, χωρίς κακίες και δολιότητες, είναι πολύ υπάκουοι και πιστοί στους φυσικούς τους αφέντες και στους χριστιανούς που υπηρετούν. Είναι οι πιο ταπεινοί, οι πιο υπομονετικοί, οι πιο ειρηνόφιλοι και ήσυχοι άνθρωποι μέσα σ’ όλο τον κόσμο. Αθόρυβοι, χωρίς μνησικακία, ούτε βιαιότητες, ούτε μαλώματα, χωρίς εμπάθεια, χωρίς μίσος, χωρίς την επιθυμία της εκδίκησης… Κατέχουν ελάχιστα και δεν θέλουν να κατέχουν πρόσκαιρα αγαθά. Δεν είναι υπερήφανοι, ούτε φιλόδοξοι, ούτε πλεονέχτες… Η κρίση τους είναι καθαρή, γερή και ζωηρή… Και ακριβώς σ’ αυτά τα πρόβατα, που είναι προικισμένα από τον πλάστη τους με τόσα προσόντα, μόλις τα γνώρισαν οι Ισπανοί, σαν λύκοι όρμησαν, τίγρεις, άγρια λιοντάρια πεινασμένα. Είναι πια σαράντα χρόνια και τώρα ακόμα, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τους σκοτώνουν, να τους ταλαιπωρούν, να τους καταθλίβουν, να τους βασανίζουν και να τους αφανίζουν με σκληρότητες πρωτοφανείς, καινούργιες, ποικίλες, πρωτοθώρητες που κανείς δεν τις έχει δει, ούτε διαβάσει, ούτε ακούσει. Θα αφηγηθώ μερικές. Έτσι, από τα τρία εκατομμύρια ιθαγενείς που είχαμε δει στο νησί Ισπανιόλα (Αϊτή), σήμερα, δεν έχουν μείνει ούτε διακόσιοι. Το νησί Κούβα σήμερα είναι περίπου έρημο. Το νησί Σαν Χουάν και το νησί Τζαμάικα, που είναι μεγάλα νησιά, πολύ ευτυχισμένα και πολύ όμορφα, είναι και τα δυο κατεστραμμένα. Σε ένα σύμπλεγμα εξήντα νησιών (στην Καραϊβική), όπου υπήρχαν περισσότερες από πεντακόσιες χιλιάδες ψυχές, σήμερα, δεν υπάρχει ψυχή… Πάνω στη Μεγάλη Στεριά… σ’ αυτά τα σαράντα χρόνια, περισσότερα από δώδεκα εκατομμύρια ψυχές, άντρες, γυναίκες και παιδιά, πέθαναν άδικα από την τυραννία και τις μοχθηρές πράξεις των χριστιανών. Ο αριθμός είναι εξακριβωμένος και αληθινός… Αν οι χριστιανοί σκότωσαν και αφάνισαν τόσες και τόσες ψυχές και τέτοιας ποιότητας, αυτό έγινε μόνο και μόνο για το χρυσάφι…»
«Μ’ αυτές τις αλλεπάλληλες αποστολές, από τέσσερις χιλιάδες Ινδιάνους απέμειναν ζωντανοί έξι. Τους άφηναν οι Ισπανοί να πεθαίνουν στο δρόμο. Όταν μερικοί, κουρασμένοι και πληγωμένοι από το βαρύ φορτίο, έπεφταν άρρωστοι από την πείνα, τους έκοβαν το λαιμό για να μην αργοπορούν με το να τους βγάζουν τις αλυσίδες.»
«Στη Χολούλα (Μεξικό), με τριάντα χιλιάδες κατοίκους, ο αρχηγός διέταξε να κάψουν ζωντανούς όλους τους άρχοντες που ήταν δεμένοι -πάνω από εκατό- σε πασάλους που είχαν στήσει στη γη.»
Με Ινδιάνους τάιζαν τα σκυλιά τους!
Η αναφορά του Λας Κάζας καλύπτει όλη τη σημερινή ισπανόφωνη(!) Αμερική. Οι περιγραφές του ανά περιοχή, σε Γουατεμάλα, Περού, Νικαράγουα, Βενεζουέλα κ.λπ. είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστικές. Με τους Ινδιάνους, οι Ευρωπαίοι τάιζαν τα σκυλιά τους! Και στους Ινδιάνους μετέδωσαν την ευλογιά, την ιλαρά και τα αφροδίσια νοσήματα που τους αποδεκάτισαν, αφού το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είχε άμυνες για να αντιμετωπίσει τα άγνωστα αυτά μικρόβια των Ευρωπαίων.
Κατά τους σύγχρονους μελετητές Ντ. Ριμπέιρο, Φ. Ντόμπινς, Π. Τόμσον κ.ά., Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το μαρτύριο! Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν σαν αναλώσιμα ζώα για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες και τον καπιταλισμό.
Η αναφορά του Λας Κάζας καλύπτει όλη τη σημερινή ισπανόφωνη(!) Αμερική. Οι περιγραφές του ανά περιοχή, σε Γουατεμάλα, Περού, Νικαράγουα, Βενεζουέλα κ.λπ. είναι κάτι παραπάνω από ανατριχιαστικές. Με τους Ινδιάνους, οι Ευρωπαίοι τάιζαν τα σκυλιά τους! Και στους Ινδιάνους μετέδωσαν την ευλογιά, την ιλαρά και τα αφροδίσια νοσήματα που τους αποδεκάτισαν, αφού το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν είχε άμυνες για να αντιμετωπίσει τα άγνωστα αυτά μικρόβια των Ευρωπαίων.
Κατά τους σύγχρονους μελετητές Ντ. Ριμπέιρο, Φ. Ντόμπινς, Π. Τόμσον κ.ά., Αζτέκοι, Ίνκας και Μάγια υπολογίζονται συνολικά ανάμεσα σε εβδομήντα και ενενήντα εκατομμύρια άτομα, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι κονκισταδόρες. Ενάμισι αιώνα αργότερα, δεν απέμεναν απ’ αυτούς παρά μόνο τριάμισι εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον Τζ. Κόντερ, μόνο στα ορυχεία του Ποτοζί, απ’ όπου εξόρυξαν οι Ισπανοί 45 χιλιάδες τόνους καθαρού ασημιού, πέθαναν οχτώ εκατομμύρια Ινδιάνοι! Σχεδόν τέσσερις αιώνες κράτησε αυτό το μαρτύριο! Επειδή, δε, οι Ινδιάνοι εξολοθρεύτηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, αντικαταστάθηκαν με εκατομμύρια σκλάβους που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική από την Αφρική. Πάνω από εκατό εκατομμύρια Ινδιάνοι της Αμερικής και Αφρικανοί εξοντώθηκαν σαν αναλώσιμα ζώα για να πλουτίσουν οι Ευρωπαίοι και να αναπτύξουν τις βιομηχανίες και τον καπιταλισμό.
Αποικιοκρατία σημαίνει αιώνια καθυστέρηση
Όπως επισημαίνει ο Εδουάρδος Γκαλεάνο, με το χρυσάφι και το ασήμι, αργότερα και τη ζάχαρη, τα οποία διοχετεύονταν στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, δημιουργήθηκε μεγάλη συσσώρευση αγαθών και κεφαλαίων, αναπτύχθηκε το εμπόριο και εδραιώθηκε η κυριαρχία των Δυτικών σε όλη τη γη. Ταυτόχρονα, οι μητροπόλεις αποκόμιζαν μεγάλα κέρδη από το εμπόριο των σκλάβων και από την καταναγκαστική χωρίς πληρωμή εργασία των δούλων στα ορυχεία και τις φυτείες. Η λεηλασία του φυσικού πλούτου και η απεριόριστη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας δημιούργησαν τις υλικές προϋποθέσεις για το καπιταλιστικό «θαύμα».
Ο Ερνέστος Μαντέλ υπολόγισε ότι η αξία του πλούτου που συσσωρεύτηκε από τη λεηλασία, ξεπερνούσε το σύνολο του κεφαλαίου που επενδύθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης.
Σήμερα, είναι κοινός τόπος ότι οι Ευρωπαίοι (γιατί μετά τους Ισπανούς, ακολούθησαν Πορτογάλοι, Γάλλοι, Βρετανοί, Ολλανδοί και λοιποί εκπολιτιστές), λεηλατώντας το φυσικό πλούτο, καταστρέφοντας τους εντόπιους πολιτισμούς, εξολοθρεύοντας καθ’ ολοκληρίαν τους ιθαγενείς πληθυσμούς και εξαφανίζοντας όλη την αφρόκρεμα των αρχόντων ηγετών και των προικισμένων διανοητών μιας ολόκληρης ηπείρου που περιλάμβανε αρχιτέκτονες, μηχανικούς, αστρονόμους, ζωγράφους, θεραπευτές κ.λπ., επί τετρακόσια χρόνια, υπονόμευσαν το μέλλον των πληθυσμών που επέζησαν και των απογόνων τους, καταδικάζοντάς τους σε μια απροσδιορίστου χρόνου στέρηση και καθυστέρηση, που είναι αισθητή μέχρι τις μέρες μας. Αφού οι λευκοί Αμερικανοί συνεχίζουν την ίδια πολιτική οικειοποίησης του φυσικού πλούτου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και αφανισμού του εκλεκτότερου ανθρώπινου δυναμικού της με δολοφονίες και εξαφανίσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε Αργεντινή, Χιλή, Γουατεμάλα, Σαλβαδόρ, Νικαράγουα, Βολιβία κ.λπ.
Το «θαύμα» του καπιταλισμού τρέφεται, ανέκαθεν, από τη βία και τη λεηλασία.
Όπως επισημαίνει ο Εδουάρδος Γκαλεάνο, με το χρυσάφι και το ασήμι, αργότερα και τη ζάχαρη, τα οποία διοχετεύονταν στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, δημιουργήθηκε μεγάλη συσσώρευση αγαθών και κεφαλαίων, αναπτύχθηκε το εμπόριο και εδραιώθηκε η κυριαρχία των Δυτικών σε όλη τη γη. Ταυτόχρονα, οι μητροπόλεις αποκόμιζαν μεγάλα κέρδη από το εμπόριο των σκλάβων και από την καταναγκαστική χωρίς πληρωμή εργασία των δούλων στα ορυχεία και τις φυτείες. Η λεηλασία του φυσικού πλούτου και η απεριόριστη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας δημιούργησαν τις υλικές προϋποθέσεις για το καπιταλιστικό «θαύμα».
Ο Ερνέστος Μαντέλ υπολόγισε ότι η αξία του πλούτου που συσσωρεύτηκε από τη λεηλασία, ξεπερνούσε το σύνολο του κεφαλαίου που επενδύθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης.
Σήμερα, είναι κοινός τόπος ότι οι Ευρωπαίοι (γιατί μετά τους Ισπανούς, ακολούθησαν Πορτογάλοι, Γάλλοι, Βρετανοί, Ολλανδοί και λοιποί εκπολιτιστές), λεηλατώντας το φυσικό πλούτο, καταστρέφοντας τους εντόπιους πολιτισμούς, εξολοθρεύοντας καθ’ ολοκληρίαν τους ιθαγενείς πληθυσμούς και εξαφανίζοντας όλη την αφρόκρεμα των αρχόντων ηγετών και των προικισμένων διανοητών μιας ολόκληρης ηπείρου που περιλάμβανε αρχιτέκτονες, μηχανικούς, αστρονόμους, ζωγράφους, θεραπευτές κ.λπ., επί τετρακόσια χρόνια, υπονόμευσαν το μέλλον των πληθυσμών που επέζησαν και των απογόνων τους, καταδικάζοντάς τους σε μια απροσδιορίστου χρόνου στέρηση και καθυστέρηση, που είναι αισθητή μέχρι τις μέρες μας. Αφού οι λευκοί Αμερικανοί συνεχίζουν την ίδια πολιτική οικειοποίησης του φυσικού πλούτου της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και αφανισμού του εκλεκτότερου ανθρώπινου δυναμικού της με δολοφονίες και εξαφανίσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε Αργεντινή, Χιλή, Γουατεμάλα, Σαλβαδόρ, Νικαράγουα, Βολιβία κ.λπ.
Το «θαύμα» του καπιταλισμού τρέφεται, ανέκαθεν, από τη βία και τη λεηλασία.
Παλαιό Ταξί στην πατρίδα του Μακρυγιάννη στο Κροκυλιο Δωρίδας
Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ
Μαζαρέκα στα βόρεια της Πάρνηθας κοντά στα Σκούρτα . Εδώ στην γερμανική κατοχή ήταν το αρχηγείο των ανταρτών
Ο ναός της Παναγίας στην Μαζαρέκα Σκούρτων στα βόρεια της Πάρνηθας
Aγίου όρους ομορφιές
Τα Μυστικά όσων δεν αρρωσταίνουν
By ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΚΡΗΣΣυνηθίζουμε να αποδίδουμε στην τύχη το ότι μερικοί άνθρωποι φαίνεται να μην υποφέρουν ποτέ από ασθένειες που στέλνουν εμάς τους υπόλοιπους κάτω από τα παπλώματα για μέρες.
Oι γιατροί δεν έχουν ακόμα προσδιορίσει με σιγουριά τους τρόπους να παραμείνουμε υγιείς. Γιατί να μη ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στις συνήθειες όσων οι αρρώστιες δεν αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς τους και -γιατί όχι;- να τις υιοθετήσουμε;
[1] Στρεσάρονται λιγότερο
Σε περιόδους έντονου άγχους, ο οργανισμός, για να υποστηριχτεί η κατάσταση εγρήγορσης, παράγει μεγάλες ποσότητες αδρεναλίνης και κορτιζόλης και παράλληλα καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα να μειώνεται έτσι η ικανότητά του να καταπολεμά βακτήρια και ιούς.
Στην περίπτωση που προκληθούν μόνιμες διαταραχές στο ανοσοποιητικό σύστημα εξαιτίας του στρες και συντρέχουν και άλλοι παράγοντες, όπως π.χ. μια γενετική προδιάθεση, δεν είναι απίθανο το ανοσοποιητικό σύστημα να αρχίσει να αντιμετωπίζει τον ίδιο τον οργανισμό σαν ξένο σώμα και συχνά να στρέφεται εναντίον διάφορων οργάνων, προκαλώντας αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ρευματοειδή αρθρίτιδα, θυρεοειδίτιδα).
Έρευνες δείχνουν, επίσης, ότι οι αγχωμένοι άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιακές νόσους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή άλλες παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος (π.χ. γαστρίτιδα, έλκος) και αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη.
Το άγχος έχει επιπτώσεις και στη γυναικεία γονιμότητα, στην υγεία του δέρματος, επηρεάζει το μεταβολισμό και συνδέεται με στυτική δυσλειτουργία, ενώ συχνά επιδεινώνει ήδη υπάρχοντα προβλήματα υγείας, όπως π.χ. η οστεοπόρωση και το βρογχικό άσθμα.
[2] Αγαπούν τα βακτήρια
Αφήστε τα παιδιά σας να παίξουν με το χώμα, μην πλένετε συνεχώς τα χέρια σας με αντιβακτηριδιακό σαπούνι, σταματήστε να ανησυχείτε αν το σπίτι σας είναι αρκετά καθαρό. Με λίγα λόγια, βάλτε λίγη βρομιά στη ζωή σας!
Αυτό συμβουλεύουν οι ειδικοί, αφού έχει πλέον αποδειχθεί πως η υπερβολική καθαριότητα μπορεί να ευθύνεται εν μέρει για την εκδήλωση άσθματος, εκζεμάτων και γενικότερα αλλεργίας, κυρίως στα παιδιά.
Μάλιστα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Μπρούνελ του Λονδίνου παρακολούθησαν περισσότερα από 13.000 παιδιά από την εμβρυϊκή τους ηλικία μέχρι και μετά την ηλικία των 16 ετών και βρήκαν ότι οι γυναίκες που χρησιμοποιούσαν πολλά οικιακά προϊόντα καθαρισμού στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους ή σύντομα μετά τη γέννα, αύξαναν τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος των παιδιών τους.
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι τα ποσοστά αλλεργιών στους ανθρώπους που ζουν σε «αποστειρωμένα» διαμερίσματα της πόλης είναι υψηλότερα από αυτά όσων κατοικούν στην επαρχία. Η επαφή μας από μικρή ηλικία με τα μικρόβια βοηθά στη δημιουργία αντισωμάτων, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό μας σύστημα και άρα την άμυνα του οργανισμού μας απέναντι στις αρρώστιες.
[3] Προτιμούν τις φυσικές θεραπείες με βότανα
Μπορεί η δυτική ιατρική να καταφεύγει συνήθως στα φάρμακα ως μόνο τρόπο αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων υγείας, κανείς όμως δεν μπορεί να παραβλέψει και το ρόλο της φύσης. Πρώτος ο Ιπποκράτης είχε μιλήσει για τη δύναμη των φυτών και των βοτάνων που, χάρη στις ιδιότητές τους, συμβάλλουν στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών.
Μάλιστα, από τα περίπου 250 φυτά που χρησιμοποιούσε στους ασθενείς του, αρκετά αποτελούν τη βάση ακόμα και σύγχρονων φαρμάκων. Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική, ο καθένας μπορεί να βρει ένα πολύτιμο βότανο για κάθε πρόβλημα (π.χ. υπέρταση, παχυσαρκία, εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα).
Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως θα πρέπει να προμηθευτούμε όποιο βότανο υπάρχει στην αγορά για να παραμείνουμε υγιείς. Μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητά μας είναι μια αρχή. Η συστηματική κατανάλωση πράσινου τσαγιού, για παράδειγμα, μειώνει την αρτηριακή πίεση και το λίπος, ενώ φαίνεται να έχει ακόμα και αντικαρκινική δράση χάρη στις πολυφαινόλες που περιέχει, γνωστές ως κατεχίνες.
[4] Κοιμούνται περισσότερο
Ο επαρκής ύπνος, αλλά όχι ο υπερβολικός (πάνω από 8-9 ώρες καθημερινά), θεωρείται παράγοντας μακροζωίας. Μάλιστα, έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ έδειξε ότι όσοι κοιμούνται περισσότερες από 6 ώρες την ημέρα είναι πιο πιθανό να ζήσουν περισσότερα χρόνια.
Η έλλειψη ύπνου έχει ουσιαστικά αντίστοιχες επιπτώσεις στον οργανισμό με τις καταστάσεις στρες, αφού παράγεται περισσότερη κορτιζόλη (γνωστή ως «ορμόνη του στρες»), η οποία ανεβάζει την πίεση του αίματος, αυξάνοντας τις πιθανότητες καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Επίσης, μελέτες σε ανθρώπους που εργάζονται νύχτα δείχνουν αυξημένα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού και του εντέρου.
Οι επιστήμονες αποδίδουν τα υψηλά ποσοστά στο γεγονός ότι τα άτομα αυτά εκτίθενται στο φως το βράδυ, επομένως ο οργανισμός τους παράγει λιγότερη μελατονίνη, ορμόνη που θεωρείται ότι έχει προστατευτική δράση απέναντι στον καρκίνο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια απέδειξαν επίσης ότι οι ενήλικοι που κοιμούνται λίγες ώρες καθημερινά έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι.
Οι ώρες ύπνου που χρειάζεται ο καθένας για να ξεκουραστεί είναι βέβαια θέμα ιδιοσυγκρασίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως, ο κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών αυξάνεται όταν κοιμόμαστε λιγότερες από 6-7 ώρες.
[5] Τρώνε λιγότερο
Εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες γνωρίζουν, από μελέτες σε ζώα, ότι η κατανάλωση λιγότερων θερμίδων καθημερινά συνεπάγεται επιπλέον χρόνια ζωής. Μελετητές όμως από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν ανακάλυψαν ότι η μειωμένη κατανάλωση θερμίδων συνδέεται και στους ανθρώπους με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, καρδιακών νοσημάτων και διαβήτη.
Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, για να επιμηκύνουμε τη ζωή μας και φυσικά να απομακρύνουμε τον κίνδυνο νοσημάτων που σχετίζονται με τα παραπανίσια κιλά (π.χ. διαβήτης, υπέρταση, αυξημένα λιπίδια στο αίμα κλπ.), πρέπει να περιορίσουμε πρώτα από όλα τις θερμίδες που προέρχονται από τα απλά σάκχαρα (όπως η ζάχαρη), αφού η αύξηση της ινσουλίνης που προκαλούν, φαίνεται να σχετίζεται με τη μείωση του προσδόκιμου ζωής μας.
[6] Κάνουν συχνά αποτοξίνωση
Πολλά από τα χημικά που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως π.χ. οι διοξίνες και τα PCBs, δεν υπήρχαν στο περιβάλλον τον προηγούμενο αιώνα. Ίσως αυτή να είναι και η αιτία που τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αυξηθεί τα ποσοστά εμφάνισης ασθενειών (π.χ. καρκίνων) που σχετίζονται με την έκθεση σε τοξικές ουσίες, λένε οι ειδικοί.
Αν και δεν υπάρχουν αρκετά επιστημονικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τα οφέλη της αποτοξίνωσης, μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά μας που θα βοηθήσουν να απαλλαγούμε από τα συσσωρευμένα στο σώμα μας χημικά δεν μπορεί παρά να ωφελήσουν την υγεία μας.
[7] Διατηρούν την ισορροπία του pH τους
Το σώμα είναι υγιές όταν διατηρεί την αλκαλική/όξινη ισορροπία του (το pH) σε κανονικά επίπεδα (ουδέτερο είναι το 7). Αν τα επίπεδα του pH είναι χαμηλότερα από το μέσο όρο, εμφανίζονται συμπτώματα (π.χ. αίσθημα κόπωσης, στομαχικά προβλήματα).
Εμπλουτίζοντας τη διατροφή μας με λαχανικά, περιορίζουμε τον κίνδυνο να υπάρχει αυξημένο όξινο περιβάλλον στο σώμα και θωρακίζουμε την υγεία του οργανισμού μας.Πηγή vita.gr
Έργο «φάντασμα» 11 εκατ. ευρώ!
Καθίστε πριν διαβάσετε παρακάτω. Σήμερα, σας παρουσιάζω ένα έργο, που ως Κράτος παραλάβαμε επισήμως προ ημερών. Είναι κάτι που έλειπε από το ΕΣΥ: ένα υπερσύγχρονο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Μας στοίχισε 11 εκατ. ευρώ και εκτείνεται σε 4.600 τ.μ. Έχει μόνο ένα πρόβλημα: Είναι στην… Ηγουμενίτσα και το πλησιέστερο νοσοκομείο απέχει 20 χλμ !!!!Δεν σας είπα και το καλύτερο: Για να λειτουργήσει χρειάζονται:
- επιπλέον 3-4 εκατ. ευρώ για να αγοραστεί ο αναγκαίος ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός και
- να προσληφθούν περίπου 110 άτομα προσωπικό!
Το έργο που πέρασε από σαράντα κύματα παραλήφθηκε πρόσφατα από την περιφέρεια Ηπείρου. Υπάρχει αλήθεια κανείς που να πιστεύει ότι υπάρχει ποτέ περίπτωση να τεθεί σε λειτουργία; Βάζω στοίχημα από τώρα…Στη νέα μονάδα, προβλέπεται να λειτουργήσουν, τμήμα επειγόντων περιστατικών και επειγόντων παιδιατρικών περιστατικών, μονάδες βραχυχρόνιας νοσηλείας 25 κλινών, ένα μικρό άσηπτο γενικό χειρουργείο και διαγνωστικά εργαστήρια. Ήθελα να ξέρα ποιος έκανε και κυρίως ποιος ενέκρινε τη μελέτη σκοπιμότητας του έργου…Προφανώς, η ευθύνη για την πρωτάκουστη αυτή υπόθεση δεν ανήκει στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Το έχω ξαναπεί και επ’ ευκαιρίας θα το επαναλάβω. Η χώρα διαλύθηκε λόγω των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Απλώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη φυσική συνέχεια και δίνει τη χαριστική βολή.Για την ιστορία, έχει σημασία να γνωρίζουμε το ιστορικό του έργου:το ΤΕΠ Ηγουμενίτσας δημοπρατήθηκε στις 31/07/2006 και η σύμβαση με τον ανάδοχο για την κατασκευή του υπεγράφη την 17/06/2008.Ο Ανάδοχος περαίωσε τις εργασίες του την 30/04/2013 και στις 30/09/2014 έληξε και η 15μηνη ευθύνη συντήρησης του έργου από τον ανάδοχο. Μάλιστα, στη συνέχεια υπήρξαν βανδαλισμοί και οι ζημιές χρεώθηκαν σε βάρος της εγγυητικής επιστολής που είχε καταθέσει ο ανάδοχος!Στις 24/12/2014 εκδόθηκε η βεβαίωση περαίωσης εργασιών, ενώ στις 02/07/2015 ορίστηκε από την Περιφέρεια Ηπείρου επιτροπή προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου. Το έργο παραλήφθηκε πριν λίγες ημέρες.Για να τεθεί σε λειτουργία το έργο πρέπει να ενταχθεί στο οργανόγραμμα κάποιου φορέα, που θα αναλάβει τη λειτουργία και την κάλυψη των δαπανών. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε να ενταχθεί στο Νοσοκομείο Φιλιατών, το οποίο όμως αφενός απέχει 20 χλμ και αφετέρου δεν μπορεί να το υποστηρίξει επιστημονικά.Στο τραπέζι έχει πέσει επίσης η πρόταση να διασυνδεθεί λειτουργία με το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ιωαννίνων!Το έργο «φάντασμα» στην Ηγουμενίτσα έρχεται να προστεθεί σε ένα μακρύ κατάλογο με «αχρείαστα» έργα, που έγιναν για ψηφοθηρικούς λόγους ή απλώς για να απορροφήσουν κοινοτικούς πόρους και να τα φάνε οι εργολάβοι.Τι να πρωτοθυμηθώ: Θα αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα:
- Φτιάξαμε ένα μεγαθήριο 750 κλινών στην Αλεξανδρούπολη, όταν οι ανάγκες της περιοχής θα καλύπτονταν άνετα από ένα νοσοκομείο με τη μισή δυναμικότητα.
- Σήμερα χτίζεται νέο νοσοκομείο 280 κλινών στη Χαλκίδα! Το έργο μας έχει στοιχίσει ήδη περίπου 24 εκατ. ευρώ και για την ολοκλήρωσή του χρειάζονται άλλα 47 εκατ. που έχουν ενταχθεί στο νέο ΕΣΠΑ.
Υ.Γ. Απολαύστε το ακόλουθο βίντεο για να δείτε πώς «πετάχτηκαν» τόσα λεφτά στην Ηγουμενίτσα…
7 Θεμελιώδη Μαθήματα Καινοτομίας που διδάσκονται στο Χάρβαρντ
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΑ Οι καινοτόμοι άνθρωποι είναι πνευματικά περίεργοι και απολαμβάνουν να απορροφούν νέες πληροφορίες που μπορεί να τους βοηθήσουν στις ιδέες τους. Το I-lab διαθέτει ένα πρόγραμμα μεντόρων προκειμένου να βοηθήσει τους καινοτόμους να μάθουν όσα περισσότερα πράγματα τους ενδιαφέρουν. Ακόμα κι αν δεν έχετε πρόσβαση στο I-lab, η διαρκής επιδίωξη της απόκτησης της πληροφορίας που χρειάζεστε και η επαφή με ανθρώπους που μπορούν να σας διδάξουν βασικές δεξιότητες, αποτελεί σημαντικό μέρος του να είναι κάποιος καινοτόμος.
ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ
Οι μεγάλες ιδέες είναι μια χαρά, αλλά οι περισσότεροοι από εμάς διαθέτουν περιορισμένους πόρους. Το να προσπαθήσετε ευθύς εξαρχής να γίνετε η επόμενη Amazon ή Google θα οδηγήσει σε burnout και απογοήτευση. Αντιθέτως, επιλέξτε μία πιο εστιασμένη προσέγγιση και ξεκινήστε από εκεί. Αν θέλετε να θέσετε τα θεμέλια για μια μεγάλη ιδέα, εστιάστε στην ανάπτυξη ενός τμήματος της μέχρι να αναπτύξει γερές βάσεις. “Διαλέξτε μία περιοχή, εστιάστε εκεί. Κρατήστε τα πράγματα απλά” συμβουλεύει..
Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ
Είτε πρόκειται για την αγορά, είτε για συναδέλφους, ο ανταγωνισμός μπορεί να δημιουργήσει μία αίσθηση επείγοντος και κινητοποίησης που προωθεί την καινοτομία. Η Γκόλντσταϊν λέει στους φοιτητές της ότι το να υπάρχει ήδη αντσγωνιστής στην αγορά είναι σημάδι πως κάποιος άλλος έχει ήδη εξετάσει την ιδέα και είδε ότι υπάρχει πελατεία. Για να επιτύχετε πρέπει να τα πάτε καλύτερα. Το I-lab επίσης διοργανώνει διαγωνισμούς όπου δίνεται στους φοιτητές κάποιο πρόβλημα και δημιουργούν ομάδες για να επινοήσουν λύσεις. Αυτού του είδους η δημιουργική άσκηση και η συνεργασία σε ομάδα βοηθά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων που προάγουν την καινοτόμο σκέψη.
ΩΡΑΙΕΣ ΟΙ ΙΔΕΕΣ, ΑΛΛΑ Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΡΑΕΙ
Πολλοί άνθρωποι μπορούν να έχουν μια καλή ιδέα. Ωστόσο, από την ομάδα που δημιουργείς στο πως θα διαθρωθεί, θα προωθηθεί και θα παραδοθεί η υπηρεσία ή το προϊόν που προσφέρεις, η πραγματική ευκαιρία βρίσκεται στο πώς θα την υλοποιήσεις.
ΠΕΡΑΣΤΕ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ
“Η ποικολομορφία προέλευσης και εμπειριών είναι απαραίτητη” λέει. Αν έχετε μία ομάδα όπου όλοι διαθέτουν τις ίδιες εμπειρίες, απόψεις και κοινωνικο υπόβαθρο, περιορίζετε την δυναμική της καινοτομίας. Η διεπιστημονική προσέγγιση του I-lab συγκεντρώνει ανθρώπους που αλλιώς πιθανά δεν θα συναντιόνταν ποτέ. Ο φοιτητής με σπουδές στο πεδίο των δημόσιων πολιτικών συνεργάζεται με διδακτορικό φοιτητή στην Χημεία και φοιτητή της Νομικής. Οι ιδρυτές του I-lab συχνά λένε πως δεν θα είχαν ποτέ επινοήσει τις ιδέες ή τις επιχειρήσεις τους αν δεν είχαν συναντήσει ανρθώπους που σκέφτονται διαφορετικά από τους ίδιους, λέει η Γκόλντσταϊν.
ΤΟ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΣΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑ
Οι άνθρωποι που πηγαίνουν στο Χάρβαρντ δεν είναι συνηθισμένοι στην αποτυχία, λέει η Γκόλντσταϊν. Τους ενθαρρύνει να το ξεπεράσουν. Το να είσαι δημιουργικός και καινοτόμος σημαίνει πως θα προσπαθήσεις και πολλά πράγματα που δεν θα πετύχουν. Θα αναπτύξεις πρωτότυπα που δεν θα είναι σωστά και θα δοκιμάσεις προσεγγίσεις που είναι μια τρύπα στο νερό μέχρι να βρεις τον ιδανικό συνδυασμό. Αν πληγώνεσαι και τα παρατάς επειδή η πρώτη σου προσπάθεια δεν απέδωσε, τότε δεν θα κατορθώσεις ποτέ να απελευθερωθείς και να είσαι πραγματικά καινοτόμος. “Εδώ κάνουμε πολλά που σχετίζονται με την σχεδίαση ιδεών, την ανθρωποκεντρική σχεδίαση και την δοκιμή πρώιμων ιδεάων σε πελάτες, δίνοντας πραγματικά την δυνατότητα στις ιδέες να αποτύχουν άμεσα, πριν δαπανηθούν έξι μήνες ή ένας χρόνος δημιουργίας ενός προϊόντος το οποίο κανείς δεν θέλει να αγοράσει. Δουλεύουμε πάρα πολύ πάνω σε αυτό.” λέει.
Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΧΡΟΝΟ
Όταν η Γκόλντσταϊν προσκαλεί ιδρυτές εταιρειών να μιλήσουν με τους φοιτητές δεν θέλει να μιλήσουν για το “τέλος καλό, όλα καλά” της ιστορίας τους. Θέλει να μάθει τι πήγε στραβά και πως το διαχειρίστηκαν. Μαθαίνεις περισσότερα από τα λάθη, και από τις αφηγήσεις λαθών, παρά από τις επιτυχίες. Θέλει οι φοιτητές της να γνωρίζουν πως οι ιστορίες των “εν μία νυκτί” επιτυχιών συχνά έπονται μακρών περιόδων αγωνίας και πολλές απόπειρες καινοτομίας. “Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτό [η άμεση επιτυχία] είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Βέβαια αυτό μοιράζονται όλοι, αλλά δεν είναι η πραγματικότητα. Πρόκειται για μακρά διαδικασία, και παίρνει πολύ περισσότερο απ’ ότι προσδοκά κανείς.”
________________
Πηγή: www.lifo