Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Στον πίνακα που ακολουθεί θα δείτε τις τιμές που θεωρούν οι ειδικοί επικίνδυνες για την καρδιά.
| Ύψος (μ.) | Περίμετρος μέσης (εκ.) |
| 1,49 | 88,9 |
| 1,52 | 89,5 |
| 1,54 | 90,1 |
| 1,57 | 91,4 |
| 1,60 | 91,8 |
| 1,62 | 92 |
| 1,65 | 93,9 |
| 1,67 | 94,6 |
| 1,70 | 95,2 |
| 1,72 | 96,5 |
| 1,75 | 96,9 |
| 1,77 | 97,1 |
| 1,80 | 97,2 |
| 1,82 | 97,7 |
| 1,85 | 99 |
| 1,87 | 99,6 |
| 1,90 | 100 |
| 1,93 | 100,9 |
| 1,95 | 101,2 |
| 1,98 | 101,6 |
Στο πλαίσιο μελέτης σε δείγμα 4.700 ανθρώπων, η αναλογία μέσης-ύψους αποδείχθηκε εξαιρετικά αξιόπιστος δείκτης αξιολόγησης της καρδιομεταβολικής υγείας, ώστε να εκτιμηθεί εάν ένα άτομο διατρέχει αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή διαβήτη τύπου 2. Όπως αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης, Άλαν Νέβιλ, «ο δείκτης μάζας σώματος εκτιμά το περιττό σωματικό βάρος, χωρίς όμως να κάνει διαφοροποίηση ανάμεσα στο βάρος λόγω μυϊκής μάζας και στο βάρος λόγω συσσώρευσης λίπους». Αντιθέτως, «η αναλογία μέσης-ύψους είναι ο καλύτερος τρόπος να αξιολογηθεί εάν κάποιος διατρέχει κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών». Σύμφωνα με τον Νέβιλ, η αναλογία μέσης-ύψους μπορεί να εφαρμοστεί ως δείκτης αξιολόγησης της υγείας σε άτομα μέσης φυσικής κατάστασης, καθώς, όπως επισημαίνει ο ίδιος, όσοι γυμνάζονται πολύ (τουλάχιστον για 150 λεπτά την εβδομάδα) διατρέχουν ούτως ή άλλως χαμηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο ασχέτως κιλών. Η μελέτη του Νέβιλ και των συνεργατών του δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Scandinavian Journal of Medicine and Science in Sports.
Κέρδος online 9/3/2017 7:30
Τα τελευταία 150 χρόνια στον πλανήτη γη, έχουν σίγουρα αλλάξει πολλά. Αντίθετα, στο «γαλατικό χωριό» που λέγεται Ελλάδα, άλλαξαν ελάχιστα. Διαβάστε τι έγραφε ο Εμμανουήλ Ροΐδης για τα κόμματα, τους κομματάρχες και τους στρατούς τους. Κυρίως όμως πρέπει να το διαβάσουν οι πολιτικοί. Κυριάκο Μητσοτάκη, αν θέλεις να κάνεις τη μεγάλη διαφορά, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις! Θυμήσου!Είναι λυπηρό να διαπιστώνεις ότι εδώ και δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, χρόνια βρισκόμαστε παγιδευμένοι σε ένα μαγικό σύννεφο που μας εμποδίζει να συμμετάσχουμε στα δρώμενα του υπόλοιπου πλανήτη. Κάθε πρωί συνεχίζουμε τη ζωή μας όχι από εκεί που την αφήσαμε το προηγούμενο βράδυ, αλλά πηγαίνοντας πάλι και πάλι στην ίδια αφετηρία, ξεκινώντας μία νέα ενδοσκόπηση. Σαν να σκάβουμε κάθε μέρα μέσα μας. Κάθε μέρα και πιο βαθιά, πιο βασανιστικά. Όλοι οι άλλοι λαοί πασχίζουν να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Εμείς προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε σαν τους άλλους!Ποιος είναι ο ορισμός της λέξης «κόμμα» κατά τον Ροΐδη;Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως «κόμμα» ήθελεν είναι ο ακόλουθος: Ομάς ανθρώπων ειδότων να αναγιγνώσκωσι και να ανορθογράφωσιν οίτινες ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν του πρωθυπουργού ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.Και ακολουθεί ένα ακόμη πιο σκληρό κείμενο!Οι κομματάρχαι μας εδημιούργησαν (ούτω) συμμορίας, των οποίων όμως αντί να είναι αρχηγοί, κατήντησαν απλοί μεσίται, διά των οποίων οι συμμορίαι αυταί διαπραγματεύονται προς το έθνος τα λύτρα, ανθ’ ων συγκατανεύουσι να παραχωρήσωσιν αυτώ ασφάλειαν ζωής και περιουσίας. Τα λύτρα ταύτα καλούνται κατ’ ευφημισμόν προϋπολογισμός. Απόδειξις όμως του αληθούς αυτών χαρακτήρος είναι η δουλική ευπείθεια, μεθ’ ης ολόκληρος η Βουλή, σιγώσης της (εκάστοτε) αντιπολιτεύσεως, σπεύδει να καταβάλη άνευ συζητήσεως τα λύτρα εις τον εισπράκτορα της κατισχυούσης συμμορίας, καλώς γνωρίζουσα ότι πάσα αντίστασις ή απόπειρα ελαττώσεως αυτών ήθελε τιμωρηθή δι’ αναστατώσεως την επιούσαν.Ειδικά αυτό που ακολουθεί είναι σαν να γράφτηκε μόλις χτες!Οι ημέτεροι φατριάρχαι, προς σχηματισμόν ή ενίσχυσιν κόμματος, στρατολογούν εκ των τριόδων μισθοφόρους, τους πληρώνουν διά δημοσίων χρημάτων, ήτοι διά θέσεων περιττών. Των τοιούτων μισθοφόρων επί τοσούτων επολλαπλασιάσθη, προϊόντος του χρόνου, ο αριθμός και το θράσος, ώστε κατέστησαν σήμερον η μόνη αξιόμαχος δύναμις της Ελλάδος, προ της οποίας (…) και κυβέρνησις και Βουλή και ολόκληρον το έθνος κύπτουν γόνυ μετά τρόμου.Έναν οιονδήποτε αρχηγό! Αυτό ακριβώς έχει βαρεθεί ο κόσμος. Και γι’ αυτό κέρδισε ο Κυριάκος τις εσωκομματικές εκλογές στη Νέα Δημοκρατία. Επειδή ο κόσμος νιώθει ότι πρέπει να βγούμε από αυτήν την αρρωστημένη κατάσταση. Να σταματήσουμε να ζούμε τη μέρα της Μαρμότας. Να κάνουμε την υπέρβαση και να βγούμε από τον κύκλο των καταραμένων. Και για να συμβεί αυτό χρειάζεται ένα μόνο πράγμα: Να ξαναθυμηθούμε την κοινή λογική, τον μόνο δρόμο που μας επέτρεψε στο παρελθόν να δείξουμε τις αρετές μας.Όλοι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει στις δημοσκοπήσεις. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο λόγω των μέτρων. Εκείνο που ενοχλεί περισσότερο τον Έλληνα είναι η κοροϊδία. Η αποκάλυψη ότι κι αυτοί είναι σαν τους «προηγούμενους». Ο μέσος Έλληνας νιώθει αηδία από τους χιλιάδες διορισμούς, από τις απίστευτες δηλώσεις, από τη μαύρη προπαγάνδα. Επειδή δεν ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να δει την ΕΡΤ του Τσακνή. Δεν ψήφισε Αλέξη Τσίπρα για να του λέει το ένα ψέμα πίσω από το άλλο. Οι Έλληνες πίστεψαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μία μεταρρυθμιστική δύναμη, δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει η Ελλάδα η Βενεζουέλα της Ευρώπης.Μπορεί ο Κυριάκος να σπάσει αυτόν τον αέναο κύκλο της εσωστρέφειας; Να αλλάξει σελίδα σε μία χώρα που έχει «κολλήσει» σε κάποιο λασπωμένο στενό της Ιστορίας; Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό. Και δεν προέκυψε στα ξαφνικά, στα τελευταία χρόνια. Είναι κάτι που έρχεται από το μακρύ παρελθόν. Αυτό που βλέπουμε ως «χρεοκοπία» είναι απλά η εξωτερίκευση μιας νοσηρής εσωτερικής κατάστασης. Ένας λαός που έχει μάθει να μεγαλουργεί κάτω από το φως του ήλιου, έχει εξαναγκαστεί να ζει στα σκοτεινά υπόγεια, παρέα με συμμορίτες.Αντί επιλόγου, ο επίκαιρος Εμμανουήλ Ροϊδης. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το θέμα. Πρέπει να πάψει να είναι επίκαιρος! Κάποιος πρέπει να κλείσει το βιβλίο και να το ανεβάσει στη βιβλιοθήκη. Αυτή είναι η αποστολή του επόμενου πρωθυπουργού. Ο σημερινός θα φύγει, επειδή δεν ήταν τελικά αυτός ο… εκλεκτός.Η επιστήμη υποδεικνύει τας οικονομίας ως την μόνην σωτηρίας οδόν (διά να αποφύγωμεν την χρεωκοπίαν). Προς ταύτην όμως ουδείς πολιτευόμενος τολμά να τραπή, όχι εξ ελλείψεως πατριωτισμού, αλλά διότι καλώς γνωρίζει ότι αδύνατον είναι να προχωρήσει επ’ αυτής, χωρίς να προσκρούση ανά παν βήμα εις συμφέροντα προσωπικά αίτινα θέλουσιν ορθωθή κατ’ αυτού ως έχιδναι φαρμακεραί, των οποίων επατήθη η ουρά».Θανάσης Μαυρίδης[email protected]
Ν Δ συνεδρίαση τομέας απασχόλησης
 |
Γεώργιος Βιζυηνός – Το αμάρτημα της μητρός μουby Αντικλείδι |
Γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 8 Μαρτίου 1849, στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, το σημερινό Βιζέ της Τουρκίας, γιος πολύ φτωχικής οικογένειας.Όταν επανήλθον να καθίσω πλησίον της, έτρεμον τα γόνατά μου εξ αορίστου αλλ ισχυρού τινος φόβου. Read more of this post
Σε τι φάση βρίσκεται σήμερα η ελληνική κοινωνία; Ποιά είναι η ψυχολογία της «μάζας» και τι αποζητούν τελικά οι Ελληνες πολίτες από το πολιτικό σύστημα; Εκτός από τις ποσοτικές έρευνες, οι οποίες μετράνε με αριθμούς και ποσοστά κομμάτων την κοινή γνώμη, διεξάγονται παράλληλα και ποιοτικές έρευνες οι οποίες αποτυπώνουν την συλλογική ψυχολογία και απαντούν σε μερικά από τα ανωτέρω κομβικά ερωτήματα.
Το μοντέλο της Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος που η αρχική του χρήση ήταν για να περιγράψει τις πέντε φάσεις, από τις οποίες περνάει ο ασθενής για να αποδεχτεί τελικά τον θάνατο, έχει επεκταθεί πλέον για να αποτυπώσει ευρύτερα τις αντιδράσεις των ανθρώπων όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με μεγάλες αλλαγές, σαν αυτές που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια που βρίσκεται σε οικονομική κρίση.Το μοντέλο βασίζεται στις ψυχολογικές φάσεις που είναι με την σειρά η άρνηση, ο θυμός, οι εναλλακτικές λύσεις, η κατάθλιψη και τελικά η αποδοχής μίας κατάστασης.Και πράγματι, αν δούμε τα προηγούμενα χρόνια η ελληνική κοινωνία πέρασε από την φάση να αρνείται την πραγματικότητα, ακολουθώντας ο «θυμός», όπως εκφράστηκε στις πλατείες. Οι «εναλλακτικές λύσεις» ήρθαν μετά με την ψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο «παλιό κατεστημένο». Η προσδοκώμενη όμως αλλαγή δεν ήρθε, καθώς τα μνημόνια δεν καταργήθηκαν όπως ευαγγελιζόταν η σημερινή κυβέρνηση. Και πλέον σε τι ψυχολογική φάση βρίσκεται η ελληνική κοινωνία;«Όχι στην επανάσταση»Ο Βασίλης Φεύγας, είναι πολιτικός επιστήμονας και σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας. Του ζητήσαμε να μας πει την άποψη του, έχοντας «διαβάσει» και αναλύσει τα τελευταία χρόνια της κρίσης πολλές ποιοτικές έρευνες, οι οποίες αποτυπώνουν την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.«Η μεγάλη πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας βρίσκεται σε φάση αποδοχής της υφιστάμενης κατάστασης. Έχει αποδεχθεί σε μεγάλο βαθμό ότι θα πρέπει να πορευθεί τον δύσκολο δρόμο. Δεν αρέσει αυτός ο δρόμος, αλλά γνωρίζει πλέον ότι δεν υπάρχει άλλος. Η ελληνική κοινωνία στην παρούσα φάση δεν αναζητεί επίδοξους σωτήρες, ούτε και εναλλακτικές λύσεις «επαναστατικού» χαρακτήρα. Αναζήτησε τέτοιου είδους λύσεις την περίοδο 2012-2015. Το μοντέλο της Kubler Ross είναι διαφωτιστικό» σημειώνει με νόημα.
Η εξέλιξη της συλλογικής ψυχολογίας Ο κ. Φεύγας βάσει του συγκεκριμένου μοντέλου, αναλύει τις ψυχολογικές «μεταπτώσεις» της ελληνικής κοινωνίας τα χρόνια της κρίσης, εντοπίζοντας τις φάσεις που πέρασε και φτάνοντας στο σημείο το οποίο βρισκόμαστε σήμερα, που δεν θα έλεγε κανείς ότι είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο.«Η αρχική άρνηση της πραγματικότητας το 2010 (περίοδος του πρώτου μνημονίου και των αρχικών μέτρων λιτότητας), την διαδέχθηκε ο θυμός απέναντι στο πολιτικό σύστημα (περίοδος αγανακτισμένων), η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων (άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, της Χρυσής Αυγής, Ανεξαρτήτων Ελλήνων, η εμφάνιση πολλών πολιτικών κινήσεων δεξιά και αριστερά του πολιτικού συστήματος). Έπειτα από μια περίοδο κατάθλιψης, σήμερα έχουμε περάσει στην φάση της αποδοχής» τονίζει και προσθέτει πως «όλο και περισσότεροι Ελληνες αισθάνονται ότι δεν έχουν τη δύναμη να αντιδράσουν. Άλλωστε η πρότερη αντίδρασή τους με την υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015, αλλά και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου της ίδιας χρονιάς δεν είχαν τα προσδοκόμενα αποτελέσματα. Για την ακρίβεια οι όποιες προσδοκίες δημιούργησε η «εναλλακτική» πρόταση του Αλέξη Τσίπρα διαψεύστηκαν, όπως διαψεύστηκαν και ακόμη πιο «δυναμικές και εναλλακτικές» επιλογές όπως της Χρυσής Αυγής. Σήμερα, όχι μόνο δεν έχουν τη διάθεση να αντιδράσουν δυναμικά, αλλά υπάρχει σημαντική μερίδα πολιτών που νοιώθουν ενοχές και για τον τρόπο που τοποθετήθηκαν την περίοδο 2011-2015».Και τώρα τι;Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι τι γίνεται από δω και στο εξής; Εχει μετατραπεί η ελληνική κοινωνία σε μία απαθή μάζα που δείχνει ανήμπορη να «μαζέψει τα κομμάτια της» και να στήσει ξανά όρθια την χώρα; Τι προσδοκούν και σε τι ελπίζουν πλέον οι Ελληνες πολίτες; Υπάρχει άραγε φως στην άκρη του τούνελ; Η άποψη του κ. Φεύγα είναι πως «οι πολίτες σήμερα αναζητούν πλάνο εξόδου από την κρίση, το οποίο θα περιλαμβάνει σαφές χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένες πολιτικές που θα αφορούν τη ζωή τους» και προσθέτει πως αυτή η εξέλιξη στην συλλογική ψυχολογία, πηγάζει από την έντονη ανασφάλεια σε προσωπικό επίπεδο.«Οι Ελληνες πολίτες δεν γνωρίζουν πλέον τι τους ξημερώνει την επόμενη ημέρα τόσο στη δουλειά τους, όσο και εξαιτίας των συνεχών αλλαγών στο φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα, αλλά και στις εργασιακές τους σχέσεις, όπου τίποτα δεν είναι σταθερό ακόμη και στον δημόσιο τομέα».Το βέβαιο είναι πως η βίαιη μετάβαση από τις προηγούμενες δεκαετίες από όπου ως ευτυχία οριζόταν η προσωπική επιτυχία και η κοινωνική καταξίωση, η ελληνική κοινωνία φαίνεται πλέον πως έχει αλλάξει προτεραιότητες και βιώνει την αποδοχή μίας κατάστασης κάτι που εστιάζεται στην φράση «έτσι είναι η κατάσταση και έτσι θα πορευτούμε»._______________________ Πηγή: kathimerini.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Αγνωστοι αποπειράθηκαν, τα ξημερώματα, να διαρρήξουν και να ληστέψουν βιομηχανία παραγωγής αερίων, στα Δερβενοχώρια Βοιωτίας. Λίγη ώρα αργότερα, πυροβόλησαν αστυνομικούς της ΟΠΚΕ, όταν εκείνοι τους εντόπισαν στα Άνω Λιόσια. Ειδικότερα, οι τρεις δράστες εισέβαλαν στις 03:00, στα γραφεία της βιομηχανίας και αφού ακινητοποίησαν τον φύλακα προσπάθησαν να σηκώσουν το χρηματοκιβώτιο. Παρά τις επίμονες προσπάθειές τους, όμως, δεν τα κατάφεραν και έτσι έφυγαν με το αυτοκίνητο του φύλακα της βιομηχανίας. Αστυνομικοί της ΟΠΚΕ, που είχαν ενημερωθεί για τη ληστεία, μόλις είδαν τους δράστες, στις 04:30, στην περιοχή Μόρνος των Ανω Λιοσίων, τους έκαναν σήμα για να σταματήσουν. Εκείνοι τότε πυροβόλησαν εναντίον των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά. Στη συνέχεια, οι δράστες εγκατέλειψαν το αυτοκίνητο και κατάφεραν να διαφύγουν, ενώ η αστυνομία πραγματοποιεί ελέγχους για
