ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΑΣ
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
ποτὲ δὲ λένε τὴν ἀλήθεια
ὁ κόσμος ὑποφέρει καὶ πονᾷ
κι ἐσεῖς τὰ ἴδια παραμύθια
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
εἶναι πολὺ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν σὲ σοκολατόπαιδα
μὰ δὲ ταιριάζουνε γιὰ μένα
Photo by savvoula
Καλό βράδυ πατριώτες
Ο
Kοσμάς Ξενάκης, Χασάπης, 1952-1954, λάδι σε καμβά επικολλημένο σε κόντρα πλακέ, 53×38 εκ.
Επίδαυρος
Ο συγγραφέας και λάτρης της Ελλάδας Ζακ Λακαριέρ παρακολούθησε το 1947 τους Πέρσες στην Επίδαυρο κι έγραψε:
«Αντί για αρχαίους Έλληνες που είχα στο μυαλό μου, συνάντησα οκτώ χιλιάδες χωρικούς απ’ όλα τα γύρω χωριά, που γέμισαν τις κερκίδες της Επιδαύρου και παρακολούθησαν το άπαιχτο ως τότε έργο, αμίλητοι και ακίνητοι επί δύο ώρες, χωρίς να καταλαβαίνουν γρι γαλλικά! Ήταν για μένα μια συγκλονιστική εμπειρία. Και το θέατρο… Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι ένα θέατρο μπορεί να έχει μυρωδιές. Αλλά με το ηλιοβασίλεμα, το άρωμα από τη ρίγανη και το θυμάρι ανεβαίνει προς τα πάνω και γεμίζει την ατμόσφαιρα. […] Εκείνο το βράδυ έγινε ένα τρικούβερτο γλέντι, με όργανα, και ήταν για μένα η καλύτερη συνύπαρξη της αρχαίας με τη νέα Ελλάδα […] αυτή η ζωντανή αταξία, αυτά τα παρδαλά πλήθη, αυτή η ταραχή, που θα έπρεπε να υπήρχε στα μεγάλα ιερά στις γιορτινές μέρες, ένα είδος πανηγυριού, θορυβώδους ευφροσύνης, όπου τα άσματα του κόσμου και οι φωνές των ζώων ανακατεύονταν με τις οσμές των ψητών πάνω στη θράκα, του καμένου λίπους πάνω στους βωμούς, της ζεστής ρετσίνας, του ιδρώτα των ανθρώπων. Ναι, έτσι θα έπρεπε να ήταν η Επίδαυρος όταν οι χιλιάδες ασθενείς έτρεχαν στα θαυματουργά τέμπλα».
Γράφει ὁ Πάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν
Γράφει ὁ Πάνος Λαζαράτος , Καθηγητὴς Νομικῆς Ἀθηνῶν
Περὶ δημοκρατίας καὶ φόβου
Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΑΠΕΙΛΟΥΝ.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν στοχοποιοῦν καὶ δὲν ἐκβιάζουν.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν περιορίζουν δὺς- ἀνάλογα τὴν ἐλευθερία τῆς γνώμης καὶ δὲν ΣΠΕΥΔΟΥΝ νὰ ὀνομάσουν αὐθαίρετα καὶ ἃ- περίσκεπτα «συνωμοσία» κάθε ἄποψη ποὺ ἀντιτίθεται στὰ κρατοῦντα , ἀκόμη καὶ στὴν ἴδια τὴν ἰδέα ἡ τὴν ποιότητα τῆς ἑκάστοτε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Οἱ Δημοκρατίες εἶναι δυνατὲς , ΑΝΟΙΧΤΕΣ καὶ ΑΝΕΚΤΙΚΕΣ ἀκόμη καὶ ἀπέναντι στὶς ἀντιδημοκρατικές, ἢ «ἀναρχικές» ,ἢ «ἐπικίνδυνες» ἀπόψεις καὶ ἐπιπλέον ,ΙΔΙΩΣ , οὐδέποτε βιάζονται νὰ τὶς χαρακτηρίσουν ἔτσι καὶ νὰ τὶς ποινικοποιήσουν.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν κάνουν κατάχρηση στὴν ἐπίκληση τῶν ποινικῶν νόμων, ἀστόχαστα, ἀόριστα καὶ…
διχῶς ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΠΡΟ- ΜΕΛΕΤΗ ὡς πρὸς τὴ δυνατότητα ἐφαρμογῆς τους.
Οἱ Δημοκρατίες τρέφονται ἀπὸ τὴν διαφορετικὴ ἄποψη καὶ μάχονται ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΑ , « ὀκωσπερ τείχεος» , γιὰ τὸ δικαίωμά σου νὰ ἔχεις ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ καὶ νὰ τὴν ἐκφράζεις καὶ μεταβάλεις ΑΠΟΛΥΤΩΣ ἐλεύθερα.
Οἱ Δημοκρατίες βασίζονται στὴν ἀρχὴ τῆς ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ,ΑΛΛΑ καὶ στὸν εἰλικρινῆ , ἀνυπόκριτο σεβασμὸ τῆς μειοψηφίας ὅσο ἐνοχλητικὴ ἢ ἐπιπόλαιη ἡ καὶ ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν πλειοψηφία καὶ ἂν εἶναι.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν τρομοκρατοῦν οὔτε δίνουν παραπλανητικὰ τὴν ἐντύπωση πὼς τρομοκρατοῦν , ἀφοῦ δὲν ἔχουν ἀνάγκη τὸ σὸκ καὶ τὸ δέος τῶν ἀνθρώπων.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν σπέρνουν διχόνοια ἀνάμεσα στοὺς πολίτες τους, ἀφοῦ ἔχουν ὡς φάρο καὶ ὁδηγὸ τὸν βαθὺ ἐθνικό μας στίχο : « Ἂν μισοῦνται ἀνάμεσό τους δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά.»
Οἱ Δημοκρατίες δοκιμάζονται κάθε στιγμὴ σὲ κάθε πράξη ἢ παράλειψη, καὶ ἀπαιτοῦν ἐγρήγορση καὶ ΘΑΡΡΟΣ ἀπὸ τοὺς ΠΟΛΙΤΕΣ γιὰ τὴ διατήρησή τους.
Οἱ Δημοκρατίες δημιουργοῦν ΝΟΜΟΤΑΓΕΙΣ μὲν ,ἀλλὰ ἀεναως κριτικοὺς , ὑπερήφανους πολίτες μὲ ΠΑΡΡΗΣΙΑ καὶ ὄχι ΥΠΑΚΟΥΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ.
Οἱ Δημοκρατίες δὲν ΕΚΦΟΒΙΖΟΥΝ , γιατί ἂν εἶναι γνήσιες δὲν ἔχουν νὰ ΦΟΒΗΘΟΥΝ τίποτε.
Οὔτε αὐτὲς .
Ἀλλὰ οὔτε ἰδίως οἱ ΠΟΛΙΤΕΣ, ὅταν μὲ τὴν κριτικὴ καὶ ἐλεύθερη στάση τοὺς ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ κάθε μέρα πὼς ἀξίζουν , πὼς τοὺς « πρέπει» μία τέτοια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ .
Πηγή: http://www.orthodoxia-
Τρύγος στο Πενταμόδι
Κερατόκαμπος
τα «παράθυρα κρασιού»
Η Ιταλία άνοιξε ξανά τα «παράθυρα κρασιού», 400 χρόνια μετά την πανούκλα -Η μεσαιωνική παράδοση που αναβιώνει λόγω κορωνοϊού
Η Ιταλία χτυπήθηκε όσο καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα από τον κορωνοϊό. Μετά από μήνες καραντίνας, η χώρα ξανάνοιξε για το καλοκαίρι τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας.
Οι επιχειρηματίες της εστίασης έψαξαν τρόπους για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους, μιας και η Ιταλία φημίζεται για το εκλεκτό φαγητό, το ποτό αλλά και τις ομορφιές της.
Μάλιστα, βρήκαν έναν ευφάνταστο τρόπο για να σερβίρουν ποτό στους πελάτες τους, που φαίνεται πώς είναι επιτυχημένος.
Άνοιξαν λοιπόν, ξανά, τα «παράθυρα κρασιού» ή «buchette del vino», που συναντώνται κυρίως στην Τοσκάνη και χρονολογούνται από την εποχή του Μεσαίωνα, το 1600.
Πρόκειται στην ουσία για μικρά ανοίγματα στους τοίχους οινοποιείων, από όπου οι έμποροι συνήθιζαν να εξυπηρετούν τους πελάτες τους χωρίς να έρχονται σε επαφή, την εποχή που η Ευρώπη χτυπήθηκε από τον «Μαύρο Θάνατο», την πανούκλα.
Τα παραθυράκια παρέμειναν σφραγισμένα για αιώνες, μέχρι που μια νέα επιδημία ήρθε για να τα κάνει ξανά χρήσιμα.
Οι Ιταλοί μαγαζάτορες τα χρησιμοποιούν πλέον για να σερβίρουν στους πελάτες τους όχι μόνο κρασί, αλλά καφέ, κοκτέιλ και φαγητό.
Σύμφωνα με τον Matteo Faglia, πρόεδρο του Wine Window Association, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να χτυπήσουν τα μικρά ξύλινα παντζούρια και μετά από λίγο να τους παραδοθούν μπουκάλια με τα καλύτερα κρασιά της Ιταλίας.
Τα «παράθυρα κρασιού» σταδιακά καταργήθηκαν και μερικά «χάθηκαν για πάντα» στις πλημμύρες του 1966. Η ένωση ξεκίνησε τη χαρτογράφηση των ξεχασμένων και σε ορισμένες περιπτώσεις βανδαλισμένων στοιχείων μίας περασμένης εποχής.
Ίσως τα παράθυρα αυτά να παραμείνουν ανοιχτά και μετά την εποχή του κορωνοϊού.