ΟΡΕΙΝΟΣ

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πράγματα, άλλοι που βλέπουν να γίνονται πράγματα και εκείνοι που αναρωτιούνται τι έγινε.

Διάλεξε τους φίλους σου προσεκτικά. Οι εχθροί θα σε διαλέξουν μόνοι τους.

Γιασέρ Αραφάτ

6 Χρόνια Ιατρική, 1 Χρόνο Αγροτικό, 5 Χρόνια Ειδικότητα, 2 χρόνια εξειδίκευση, 1 χρόνο Μεταπτυχιακό, 4 Χρόνια Διδακτορικό, 15 χρόνια Καθηγητής Πανεπιστημίου, Δεκάδες Ιατρικά Συγγράματα, Πάμπολλες επιστημονικές έρευνες. Του εξηγεί του άλλου με απλά λογια γιατί πρέπει να φοράει μάσκα σε κλειστούς χώρους και ο άλλος σχολιάζει από κάτω: «Μπεεεεε….»

Η καταγωγή κάποιων επιβεβαιώνεται σε όλο της το μεγαλείο ακόμη μια φορά.

Ένα χαρακτηριστικό των ψεκασμένων ενάντια στις μάσκες και αρνητών του covid είναι ότι όλοι τους είναι μέτριοι σε όλα. Μέτριοι άνθρωποι, μέτριοι επαγγελματίες μέτρια εξυπνάδα. Δεν είναι βλάκες. Απλά επειδή γνωρίζουν πόσο απελπιστικά μέτριοι είναι, προσπαθούν να φανούν ότι είναι πάνω απ’ όλους. Αυτό προσφέρουν οι θεωρίες συνομωσίας. Την βλακώδη αίσθηση ότι ανήκεις στους “λίγους και εκλεκτούς φωτισμένους” που γνωρίζουν την “αλήθεια που σας κρύβουν επιμελώς”.

Γι αυτό και το μίσος προς τους επιστήμονες. Επειδή για να κατακτήσεις τη γνώση θέλει κόπο, πειράματα, επικοινωνία, δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, συνεχή ενημέρωση και μελέτες. Ο εύκολος δρόμος είναι να δεις ένα ή πολλά βίντεο στο YouTube και ξαφνικά διά μαγείας να “ξέρεις την ΑΛΗΘΕΙΑ”.

Αυτοί οι μέτριοι άνθρωποι που εξοργίζονται επειδή τους είπαν να πλένουν τα χέρια τους αφού κατουρήσουν και να φορέσουν για πέντε λεπτά μάσκα όταν πάνε να αγοράσουν ψωμί.

“ΠΕΘΑΙΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΔΙΑΟΛΟΥ” φωνάζουν.

Μέχρι ο αναπνευστήρας να γίνει ο καλύτερος φίλους τους στο κρεβάτι κάποιας εντατικής.

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από το web)

Η Τουρκία θα ηττηθεί

Θανάσης Μαυρίδης





Θα έχουμε πόλεμο με την Τουρκία; Η σωστή ερώτηση δεν είναι αυτή, αλλά αν θα ηττηθεί ή όχι ο μικρομεγαλισμός της. Και η απάντηση είναι ναι! Η Τουρκία δεν μπορεί να εξελιχθεί σε ηγέτιδα δύναμη στον πλανήτη, όπως ονειρεύονται οι εθνικιστές στη γείτονα χώρα. Αυτήν τη στιγμή ο Ερντογάν έχει απλώσει τον τραχανά από τη Μέση Ανατολή ως την Αφρική και επιδιώκει να γίνει ένας νέος Σαλαντίν, με τη διαφορά ότι δεν έχει σχέση με τον Κούρδο κατακτητή της Ιερουσαλήμ. Ούτε με κάποια άλλη ιστορική φυσιογνωμία του Ισλάμ. Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας ικανός, αλλά μεγαλομανής ηγέτης που οδηγεί την Τουρκία σε μια μεγάλη στρατηγική ήττα.

Αν θα φθάσουμε σε μια στρατιωτική σύγκρουση στο Αιγαίο ή αν το όνειρο της Τουρκίας συντριβεί στις ερήμους της Λιβύης, αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζουμε. Όπως και αν προηγηθεί μία οικονομική κρίση που θα προσγειώσει απότομα στη Γη τους φιλόδοξους Τούρκους και θα τους ξυπνήσει από το όνειρο της παγκόσμιας κυριαρχίας.

Υπάρχουν πολλές αντίρροπες δυνάμεις που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα ο Ταγίπ Ερντογάν. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι θα έβρισκε έναν τρόπο για να θεραπεύσει τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας του, θα πρέπει στο μεταξύ να βρει έναν τρόπο να ψηλώσει περισσότερο και να αναμετρηθεί με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Γαλλίας. Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι οι Ισραηλινοί θα γίνουν ξαφνικά μοιρολάτρες και θα περιμένουν υπομονετικά να πέσει πρώτα η Λιβύη και μετά η Αίγυπτος, για να έχουν από τη μία πλευρά τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και από την άλλη τη Χαμάς. Ή ότι οι Γάλλοι θα αυτοκτονήσουν, αφήνοντας την Τουρκία να τους εκτοπίσει από τη Μεσόγειο. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία ανησυχούν σοβαρά για την πολιτική του Ερντογάν στον αραβικό κόσμο. Και το δείχνουν! Θα μπορέσει, λοιπόν, ο Ερντογάν να αποδειχθεί ισχυρότερος απ’ όλους αυτούς; Αμφιβάλλουμε!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν είναι εδώ, όπως στο παρελθόν. Αυτό είναι και το στοιχείο που έχει αποθρασύνει τους Τούρκους και τους Ρώσους. Αμφότεροι επιδιώκουν να κερδίσουν περισσότερους πόντους από αυτήν τη σημαντική αλλαγή που έχει ήδη συντελεστεί στον γεωπολιτικό χάρτη. Είναι και η αδυναμία της Γερμανίας να κατανοήσει και να διαδραματίσει τον ιστορικό της ρόλο στην Ευρώπη. Προτιμάει να βλέπει (ακόμη) τα πράγματα μέσα από τον παραμορφωτικό φακό των στενών συμφερόντων της, όπως αυτά υπαγορεύονται από τις επενδύσεις 6.000 γερμανικών εταιρειών στην Τουρκία.

Και ναι μεν η Ρωσία θα έχει κερδίσει κάτω από τις οποιεσδήποτε συνθήκες, για την Τουρκία όμως δεν ισχύει το ίδιο. Ακόμη και αν συντριβεί η Τουρκία, οι Ρώσοι θα έχουν καταφέρει να ανακατέψουν για τα καλά τον δυτικό κόσμο. Αλλά η Τουρκία δεν αντέχει μία ήττα οποιασδήποτε μορφής. Είτε αυτή είναι στο πεδίο της οικονομίας είτε στο πεδίο της μάχης. Είναι τόσες πολλές οι εσωτερικές αντιθέσεις στην Τουρκία, που μία τέτοια εξέλιξη μπορεί να απελευθερώσει σημαντικές κοινωνικές δυνάμεις και να δούμε πρωτοφανή πράγματα.

>

Η Ελλάδα από τη μία πλευρά δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα των τουρκικών απειλών και από την άλλη δεν μπορεί να αφήσει περιθώρια παρερμηνειών στην υπεράσπιση των δικαίων της. Το συμφέρον της χώρας είναι να κερδίσει χρόνο και σε αυτόν τον χρόνο να προσπαθήσει να οργανώσει στο μέλλον την άμυνά της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μία ισχυρή Ελλάδα, οικονομικά και στρατιωτικά, μπορεί να υπερασπισθεί καλύτερα τον εαυτό της, αλλά να αποτελέσει ταυτόχρονα και ισχυρή δύναμη αποτροπής.

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν είναι σε θέση αυτήν τη στιγμή να επιλέξει στο «πόλεμος ή ειρήνη», δεν εξαρτάται από την ίδια το τι θα συμβεί. Η πολιτική ηγεσία της χώρας, όμως, γνωρίζει ποιο είναι το συμφέρον της και προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται. Ξέρει ότι δεν μπορεί να επιτρέψει τους τσαμπουκάδες του Ερντογάν και ότι η Ευρώπη είναι πλέον υποχρεωμένη να πάρει θέση. Προσπαθεί να αποφύγει τη σύγκρουση, αλλά έχει καταστήσει σαφές προς κάθε πλευρά ότι είναι αποφασισμένη να φθάσει μέχρι τέλους. Και μέχρι αυτήν τη στιγμή η κυβέρνηση φαίνεται να χειρίζεται την κρίση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από εκεί και πέρα, είναι απολύτως βέβαιο ότι η Τουρκία θα εξακολουθήσει να είναι μία μεγάλη χώρα, ακόμη και ύστερα από μία μεγάλη ήττα. Και ότι εμείς θα καθίσουμε στο τραπέζι των συζητήσεων, αργά ή γρήγορα. Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι δύο γείτονες μπορούν να ζήσουν στην αιωνιότητα έχοντας γυρισμένη ο ένας στον άλλον την πλάτη του. Έχει βέβαια σημασία ποια στιγμή κάθεται κανείς στο τραπέζι. Σήμερα δεν έχει και τόσο νόημα. Εκτός και αν η Τουρκία αποδεχθεί τα αυτονόητα, πράγμα που είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον Ερντογάν και σε σχέση με όσα έχει ήδη υποστηρίξει. Σε δεύτερο χρόνο και κάτω από άλλες συνθήκες; Φυσικά! Και τότε θα αποδειχθεί ότι το συμφέρον των δύο χωρών είναι η συνεργασία και ότι οι διαφορές δεν είναι και τόσο μεγάλες, όσες έχουν «ανακαλύψει» οι στρατιώτες του Ισλάμ της Άγκυρας.

Σε κάθε περίπτωση, για να γίνει μία συζήτηση θα πρέπει και οι δύο συνομιλητές να είναι προσγειωμένοι στην πραγματικότητα. Να έχουν πλήρη επίγνωση της θέσης τους στον σύγχρονο κόσμο και μία ρεαλιστική απεικόνιση αυτών που μπορούν να διεκδικήσουν. Δεν φαίνεται να είμαστε σε αυτό το σημείο! Όχι ακόμη!

Θανάσης Μαυρίδης 

[email protected]  

* Αναδημοσίευση από την στήλη Εκ Θέσεως της εφημερίδας Φιλελεύθερος που κυκλοφόρησε το Σάββατο 8 Αυγούστου

Aμεση ανάλυση: 112 δια πάσα νόσον

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Φωτ. ΙΝΤΙΜΕ

Δεν έχουμε τις γνώσεις, ούτε τα δεδομένα που είχε ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας κ. Νίκος Χαρδαλιάς σχετικώς με τις πλημμύρες στην Εύβοια. Πιθανολογούμε ότι έχει δίκιο όταν λέει ότι μια εντολή εκκένωσης μέσω του 112 σε πλημμυρισμένες περιοχές θα δημιουργούσε κινδύνους «εκατόμβης», όπως ο ίδιος δήλωσε. Υπάρχει όμως μια σοβαρή αντίφαση στις δηλώσεις του. «Έχουμε 5 νεκρούς», είπε το μεσημέρι της Κυριακής, «τρεις πνίγηκαν στην προσπάθεια τους να διαφύγουν».

Αυτοί οι τρεις νεκροί χρεώνονται στην μη λειτουργία του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης. Δηλαδή, σε αντίθεση με όσα είπε ο υφυπουργός,  το «112» είναι δια πάσαν νόσον. Δεν χρησιμοποιείται μόνο για να καλέσει κάποιους να φύγουν, μπορεί κάλλιστα να τους προτρέψει να μείνουν. Θα μπορούσε δηλαδή να σταλεί ένα μήνυμα του στιλ «πλημμύρες στην περιοχή μην βγαίνετε στους δρόμους, βρείτε ένα ψηλό σημείο για να προστατευτείτε από τα νερά…» κ.λπ.

«Δεν είχαμε σωστή πρόβλεψη. Θα είχαμε ενεργήσει διαφορετικά», είπε ο κ. Χαρδαλιάς. «Δυστυχώς, η ένταση του φαινομένου ήταν πολύ μεγάλη και χτύπησε και στον τομέα των υποδομών. Η πρόβλεψη που είχαμε έκανε εκτίμηση για 63 χιλιοστά βροχής σε 24 ώρες, ενώ η βροχή έφτασε τα 350 χιλιοστά μέσα σε έξι ώρες».

Αυτό το «διαφορετικά» είναι το ζητούμενο. Η αποτυχία του κράτους, που αποτυπώνεται στον αριθμό των νεκρών, είναι ένα θέμα προς εξήγηση με μελέτη. Πρέπει να αξιολογηθεί το σύστημα, να βρούμε τι πήγε στραβά, όχι μόνο για να αποδοθούν ευθύνες, αλλά να υπάρξει την επόμενη φορά καλύτερη αντίδραση. Αυτός ο στόχος δεν υπηρετείται με μισές αλήθειες και ολόκληρα ψέματα. Επιπλέον: όπως έγραφε προ ημερών με αφορμή το Μάτι ο κ. Αλέξης Παπαχελάς: «Ενα παλιό και δοκιμασμένο ρητό μάς διδάσκει ότι η απόπειρα συγκάλυψης είναι συνήθως χειρότερη από το ίδιο το έγκλημα, όποιο και αν είναι αυτό. Κάνει στο τέλος μεγαλύτερη πολιτική ζημιά και σπρώχνει τους χειριστές της επιχείρησης συγκάλυψης σε έναν πολύ ολισθηρό, επικίνδυνο κατήφορο» (Καθημερινή 19.7.2020).

Photo by parisakis