


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


Ο νομπελίστας οικονομολόγος Milton Friedman συνήθιζε να συμπυκνώνει πολύπλοκες οικονομικές αλήθειες σε λίγες λέξεις. Μία από τις πιο γνωστές του φράσεις ήταν: «Αν αναθέσετε στην κυβέρνηση τη διαχείριση της ερήμου Σαχάρα, σε πέντε χρόνια θα υπάρχει έλλειψη άμμου».
Πίσω από την υπερβολή της διατύπωσης κρύβεται μια βαθύτερη σκέψη. Όταν εκείνος που παίρνει τις αποφάσεις δεν υφίσταται προσωπικά τις συνέπειες των λαθών του, η σπατάλη και η αναποτελεσματικότητα γίνονται σχεδόν αναπόφευκτες. Αντίθετα, όπου υπάρχει προσωπική ευθύνη, λογοδοσία και σύνδεση του κόστους με το αποτέλεσμα, οι πόροι αξιοποιούνται συνήθως με μεγαλύτερη σύνεση.
Η παρατήρηση αυτή δεν αφορά μόνο τα κράτη και τις κυβερνήσεις. Ισχύει για κάθε οργανισμό, επιχείρηση ή ακόμη και για τη δική μας καθημερινότητα. Η υπευθυνότητα δεν εγγυάται την επιτυχία, αλλά η απουσία της σχεδόν πάντα οδηγεί στη σπατάλη.
Και αυτό είναι ένα από τα πιο διαχρονικά μαθήματα διοίκησης που μας άφησε ο Φρίντμαν.
Πολλοί ηγέτες του τεχνολογικού κλάδου υποστηρίζουν, ότι, καθώς τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης γίνονται ολοένα και καλύτερα στην εκτέλεση εργασιών, η ανθρώπινη κρίση, η δημιουργικότητα και η ικανότητα λήψης αποφάσεων θα αποτελέσουν το βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Η συζήτηση αυτή έχει ενισχυθεί το τελευταίο διάστημα από προσωπικότητες όπως ο συνιδρυτής της Y Combinator, Πολ Γκράχαμ, και ο πρόεδρος της OpenAI, Γκρεγκ Μπρόκμαν, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πώς χτίζεται κάτι, αλλά τι αξίζει να χτιστεί.
Παρόμοια άποψη έχουν εκφράσει και ο CEO της Salesforce, Μαρκ Μπένιοφ, καθώς και ο CEO της Duolingo, Λουίς φον Αν, οι οποίοι έχουν τονίσει ότι δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η συνεργασία και η οικοδόμηση σχέσεων παραμένουν

πρόκειται για ένα κλασικό Fordson Major, πιθανότατα της δεκαετίας του 1950. Το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα, η μάσκα του ψυγείου και η επιγραφή «Fordson Major» στο καπό παραπέμπουν σε ένα από τα πιο επιτυχημένα γεωργικά τρακτέρ της εποχής του.
Τα εμπρός στενά ελαστικά υποδηλώνουν έκδοση για καλλιέργειες γραμμής ή γενική αγροτική χρήση.
Η εξάτμιση στο πλάι είναι χαρακτηριστική πολλών παλαιών Major.









«Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ, μόνο εγκαταλείπεται.» — Paul Valéry*
Η φράση του Πωλ Βαλερί κρύβει μια βαθιά αλήθεια για κάθε ανθρώπινο έργο. Είτε πρόκειται για ένα βιβλίο, έναν πίνακα, μια επιχείρηση, ένα σπίτι ή ακόμη και για την ίδια μας τη ζωή, πάντοτε υπάρχει κάτι που μπορεί να προστεθεί, να διορθωθεί ή να βελτιωθεί. Η τελειότητα παραμένει ένας ορίζοντας που απομακρύνεται όσο τον πλησιάζουμε.
Ο δημιουργός γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις ατέλειες του έργου του. Βλέπει τις λέξεις που θα μπορούσαν να γραφτούν καλύτερα, τις αποφάσεις που θα μπορούσαν να είναι σοφότερες, τις λεπτομέρειες που ξέφυγαν από την προσοχή του. Αν περίμενε να φτάσει το έργο στην απόλυτη τελειότητα, ίσως να μην το παρέδιδε ποτέ.
Γι’ αυτό η ζωή απαιτεί κάποτε το θάρρος της ολοκλήρωσης. Έρχεται η στιγμή που πρέπει να αφήσουμε το έργο να πάρει τον δρόμο του, γνωρίζοντας ότι θα μπορούσε να γίνει καλύτερο, αλλά και ότι η αδιάκοπη αναβολή είναι μια μορφή ακινησίας.
Η σοφία δεν βρίσκεται στην αναζήτηση του άψογου, αλλά στην ισορροπία ανάμεσα στη φροντίδα και στην απόφαση. Να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, χωρίς να γινόμαστε αιχμάλωτοι της τελειομανίας. Γιατί τα μεγάλα έργα του κόσμου δεν γεννήθηκαν όταν έγιναν τέλεια· γεννήθηκαν όταν οι δημιουργοί τους αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα να τα αφήσουν να ζήσουν μόνα τους.