«Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ, μόνο εγκαταλείπεται.» — Paul Valéry*
Η φράση του Πωλ Βαλερί κρύβει μια βαθιά αλήθεια για κάθε ανθρώπινο έργο. Είτε πρόκειται για ένα βιβλίο, έναν πίνακα, μια επιχείρηση, ένα σπίτι ή ακόμη και για την ίδια μας τη ζωή, πάντοτε υπάρχει κάτι που μπορεί να προστεθεί, να διορθωθεί ή να βελτιωθεί. Η τελειότητα παραμένει ένας ορίζοντας που απομακρύνεται όσο τον πλησιάζουμε.
Ο δημιουργός γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις ατέλειες του έργου του. Βλέπει τις λέξεις που θα μπορούσαν να γραφτούν καλύτερα, τις αποφάσεις που θα μπορούσαν να είναι σοφότερες, τις λεπτομέρειες που ξέφυγαν από την προσοχή του. Αν περίμενε να φτάσει το έργο στην απόλυτη τελειότητα, ίσως να μην το παρέδιδε ποτέ.
Γι’ αυτό η ζωή απαιτεί κάποτε το θάρρος της ολοκλήρωσης. Έρχεται η στιγμή που πρέπει να αφήσουμε το έργο να πάρει τον δρόμο του, γνωρίζοντας ότι θα μπορούσε να γίνει καλύτερο, αλλά και ότι η αδιάκοπη αναβολή είναι μια μορφή ακινησίας.
Η σοφία δεν βρίσκεται στην αναζήτηση του άψογου, αλλά στην ισορροπία ανάμεσα στη φροντίδα και στην απόφαση. Να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, χωρίς να γινόμαστε αιχμάλωτοι της τελειομανίας. Γιατί τα μεγάλα έργα του κόσμου δεν γεννήθηκαν όταν έγιναν τέλεια· γεννήθηκαν όταν οι δημιουργοί τους αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα να τα αφήσουν να ζήσουν μόνα τους.
- Paul Valéry (1871–1945) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ποιητές, δοκιμιογράφους και διανοουμένους του 20ού αιώνα.
