ΟΡΕΙΝΟΣ

Όταν η λάσπη σε προκαλεί !!

 

Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της αρχαιότητας, ήταν αναμφίβολα ο Φειδίας. Γεννήθηκε στα τέλη του 6ου π. Χ. αιώνα ή στις αρχές του 5ου π. Χ. αιώνα. Το όνομά του είναι στενά συνδεδεμένο με εκείνο του Περικλή. Ο Περικλής του ανέθεσε τη γενική επιστασία της καλλιτεχνικής διακόσμησης των κτισμάτων της Ακρόπολης και κυρίως του Παρθενώνα. «Πάντα διείπε και πάντων επίσκοπος ήταν αυτώ» [τω Περικλεί].

Ο Φειδίας φιλοτέχνησε και το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Παρθένου Αθηνάς (438 π. Χ.). Όμως, πολιτικοί αντίπαλοι του Περικλή κατηγόρησαν τον Φειδία ότι είχε υπεξαιρέσει μέρος του ελεφαντοστού και του χρυσού του αγάλματος. Ο Φειδίας όμως, αποσπώντας χωρίς να προκαλέσει καμία ζημιά, τον χρυσό χιτώνα του αγάλματος και ζυγίζοντάς τον, απέδειξε τη συκοφαντία. Οι εχθροί του όμως, τον μήνυσαν και για ασέβεια, θεωρώντας πως απεικόνισε τον Περικλή και τον εαυτό του, ως «πρεσβύτη θαλερό» μάλιστα, στην ασπίδα της Θεάς. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, φυλακίστηκε και πέθανε στη φυλακή από ασθένεια ή από δηλητήριο που του έδωσαν ύπουλα οι εχθροί του Περικλή.

Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή, δεν φυλακίστηκε αλλά φυγαδεύτηκε και πήγε στην Ηλεία, όπου κατασκεύασε το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός και σκοτώθηκε από τους Ηλείους αφού καταδικάστηκε σε θάνατο για δεύτερη φορά για παρόμοια αιτία.

Και πάλι δημιουργούνται προβλήματα σχετικά με το ποιο από τα δύο αγάλματα (του Δία ή της Αθηνάς) φιλοτεχνήθηκε νωρίτερα. Ο ναός του Ολυμπίου Δία, ολοκληρώθηκε το 456 π. Χ. Πιθανότατα ο Φειδίας εργάστηκε στην Ηλεία, επέστρεψε στην Αθήνα μετά από πρόσκληση του Περικλή και τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ηλεία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι το άγαλμα του Ολυμπίου Διός έφερε την υπογραφή του Φειδία και οι Ηλείοι τίμησαν τους απογόνους του με το αξίωμα των Φαιδρυντών, των καθαριστών του αγάλματος του Δία.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης συνήθιζε να λέει ότι το σεξ και οι εμπορικές συμφωνίες, είναι καλύτερα όταν δεν γίνονται με τον συνηθισμένο τρόπο.

Πίσω στο 1958 ο Ωνάσης, έβλεπε τη θάλασσα να διοικείται από τις λεγόμενες 7 Αδελφές (οι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες στον κόσμο), οι οποίες έβγαλαν δικά τους πλοία στον Ατλαντικό, και έκαναν μόνες τους το εμπόριο πετρελαίου, παρακάμπτοντας τους εφοπλιστές.

 

Την ίδια χρονιά, η Σαουδική Αραβία, ανακαλύπτει νέα κοιτάσματα πετρελαίου, που θεωρούνται τα πιο πλούσια για εκείνη την εποχή. Αποκομμένος από τις πανίσχυρες εταιρείες των ΗΠΑ στον τομέα του πετρελαίου, στρέφεται στον νέο και άπειρο βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας και τον πείθει να μπει η σημαία της χώρας του, στα πλοία του. Με αυτόν τον τρόπο η Σαουδική Αραβία θα έδειχνε πόσο ισχυρή είναι, αλλά και θα μπορούσε να συμμετέχει στη διαμόρφωση της τιμής.

Η συμφωνία που προσπαθεί να κλείσει ο πολυμήχανος εφοπλιστής βγαίνει προς τα έξω, και οι αντίπαλοί του προσπαθούν να διαλύσουν την συμφωνία, ακόμα και να εξοντώσουν τον ίδιο τον Ωνάση.

Ο μεγάλος αντίπαλος του Ωνάση, ο Νιάρχος, προσλαμβάνει τον ειδικό ερευνητή, Ρόμπερτ Έιμι Μέιχιου, και αυτός με τη σειρά του εκμεταλλεύεται τις γνωριμίες του στον Λευκό Οίκο, και πείθει τους Αμερικανούς, πως η συμφωνία Ωνάση απειλεί την ασφάλεια των ΗΠΑ.

Το πρώτο χτύπημα ήταν να οργανώσουν απεργία στα ναυπηγεία του Αμβούργου που θα έφτιαχναν τα πλοία του Ωνάση. Ο Ωνάσης αντεπιτίθεται δίνοντας μπόνους σε όσους δουλέψουν διπλές βάρδιες, ώστε να προλάβουν τις προθεσμίες. Τα καταφέρνει φυσικά.

Τότε οι ΗΠΑ πιέζουν το κράτος του Περού, ώστε να βομβαρδίσει τα πλοία του Ωνάση, με τη κατηγορία ότι εισήλθαν παράνομα στα ναυτικά ύδατα της χώρας. Πράγματι τα πλοία του Ωνάση, μπήκαν παραπάνω από το συνηθισμένο μέσα στα εθνικά ύδατα του Περού, με αποτέλεσμα να βομβαρδιστούν από τα πολεμικά αεροπλάνα της χώρας.

Και ενώ όλοι περίμεναν πως ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε καταστραφεί και θα βρισκόταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση, φθάνουν οι πρώτες πληροφορίες για ένα μεγαλειώδες πάρτυ που διοργανώνει ο εφοπλιστής σε κάποια από τις επαύλεις του.

Πολλοί είπαν ότι τρελάθηκε από τη καταστροφή. Σύντομα όμως οι αντίπαλοι του Αριστοτέλη Ωνάση, έμαθαν πως απλά τον έκαναν πλουσιότερο κατά πολλά εκατομμύρια δολάρια, αφού 24 ώρες πριν είχε ασφαλίσει το στόλο του στο Λονδίνο, συγκεκριμένα για επίθεση από αεροπλάνα.

Εκείνη την ημέρα ο Έλληνας εφοπλιστής έβγαλε 50 εκατομμύρια δολάρια, περιμένοντας την επόμενη πρόκληση που θα τον ξεσήκωνε.

Εγκαίνια κεντρικών γραφείων στο Μσρούσι

Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
Κατερίνα Γώγου

Θα ‘ρθει καιρός

Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
…παρ’ όλα αυτά Μαρία

* (1 Ιουνίου 1940 – Αθήνα, 3 Οκτωβρίου 1993) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και ηθοποιός. Ξεκίνησε από μικρή την καριέρα στην ηθοποιία, αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση.