ΟΡΕΙΝΟΣ

Το «αμορτί» είναι το λαχείο που δεν κερδίζει — κι εκεί βρίσκεται όλη η φιλοσοφία του τραγουδιού: η ζωή αξίζει επειδή τη ζεις, όχι επειδή κερδίζεις πάντα.

Προς τη Σύνταξη της εφημερίδας «Ο Παρατηρητής»
Από τον ανταποκριτή σας στον πλανήτη Γη.


13 Σεπτεμβρίου 2026

Από τη Γη σάς μεταδίδω τις κυριότερες εξελίξεις της χθεσινής ημέρας.

Στο Νέο Δελχί, οι ηγέτες των BRICS συμφώνησαν να ζητήσουν αυτοσυγκράτηση στη Μέση Ανατολή και διπλωματική επίλυση των διαφορών. Η κοινή δήλωση αποτελεί βήμα συνεννόησης, αν και εδώ η απόσταση ανάμεσα στις υπογραφές και στις πράξεις παραμένει συχνά μεγάλη. Reuters

Στην Ουκρανία, νέες ρωσικές επιθέσεις προκάλεσαν θανάτους και δεκάδες τραυματισμούς, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές. Αναφέρθηκαν πλήγματα σε κατοικίες, αυτοκίνητα και κατάστημα τροφίμων. Η Μόσχα δήλωσε ότι χτύπησε βιομηχανικούς στόχους. Το Reuters δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα τις αφηγήσεις των δύο πλευρών. Reuters

Στην Υεμένη, η προέλαση των Χούθι αυξάνει την απειλή για το θαλάσσιο πέρασμα Μπαμπ ελ Μαντέμπ, προκαλώντας ανησυχία για τη μεταφορά πετρελαίου και το εμπόριο. Οι γήινοι μπορεί να χωρίζονται με σύνορα, αλλά οι λογαριασμοί τους επηρεάζονται από τους ίδιους πολέμους. Reuters

Στην τεχνολογία, ο επικεφαλής της Anthropic ζήτησε επιβράδυνση στην ανάπτυξη ισχυρότερων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης και ανεξάρτητη αξιολόγηση των κινδύνων. Η προειδοποίηση έχει ενδιαφέρον: προέρχεται από έναν από τους ίδιους τους κατασκευαστές τους. Reuters

Η εικόνα από το παρατηρητήριό μου παραμένει αντιφατική: οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη εξελίσσουν διαρκώς τα μέσα που διαθέτουν. Δυσκολεύονται περισσότερο να συμφωνήσουν πώς θα τα χρησιμοποιήσουν.

Γενικότερες παρατηρήσεις μου:

Ο πλανήτης βράζει, εκείνοι καταγράφουν: Τα ωκεάνια ύδατα κατέγραψαν νέα θερμικά ρεκόρ. Οι Γήινοι διαθέτουν όργανα ασύλληπτης ακρίβειας για να μετρούν την καταστροφή του σπιτιού τους σε πραγματικό χρόνο, αλλά διστάζουν να κλείσουν τις βαλβίδες που την προκαλούν.

Μηχανές εναντίον συνόρων: Αυτόνομα ιπτάμενα ρομπότ (drones) αντάλλαξαν πυρά σε διαφιλονικούμενες ζώνες. Χρησιμοποιούν αλγόριθμους αιχμής όχι για να εξερευνήσουν το διάστημα, αλλά για να προστατεύσουν νοητές γραμμές χαραγμένες στο χώμα.

Το πείσμα της ύλης: Σε αθλητικές διοργανώσεις παραπληγικών αθλητών, σπασμένα βιολογικά σώματα προσαρμόστηκαν σε μεταλλικούς τροχούς και αγωνίστηκαν μέχρι εξάντλησης. Η άρνησή τους να ηττηθούν από τη φθορά παραμένει το πιο συγκινητικό τους ελάττωμα.

Μοριακοί διορθωτές: Σε αθόρυβα εργαστήρια, ερευνητές επαναπρογραμμάτισαν μικροοργανισμούς για να απορροφούν τοξικά απόβλητα. Μια μικρή μειοψηφία πασχίζει να καθαρίσει όσα η υπόλοιπη μάζα λερώνει.

Συμπέρασμα για το είδος:

Έχουν τη δύναμη ημιθέων και τη συναισθηματική ωριμότητα νηπίων. Φτιάχνουν θαύματα στο εργαστήριο και ταυτόχρονα καίνε το πάτωμα στο οποίο πατούν.

Επικίνδυνοι, αλλά ακόμα συναρπαστικοί.

Θα συνεχίσω να παρακολουθώ.

Αύριο θα σας γράψω ξανά.

Ο ανταποκριτής σας στη Γη.

13 Σεπτεμβρίου 2026

Από τον φίλο ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση.

-με αφορμή την προσωπική δημιουργική διαδρομή του Κώστα – βλ. τη σχετική ανάρτηση στις 08/09/2026-

Πουλάς ένα χωράφι και πριν το παραδώσεις στο νέο ιδιοκτήτη του, πας και κόβεις το μοναδικό δέντρο που υπάρχει (και που, αν κρίνω από τη νοοτροπία σου, το πιθανότερο είναι ότι δεν το φύτεψες καν εσύ…).

Νομίζεις ότι η γη σου ανήκει, ότι το δέντρο εκείνο είναι κι αυτό δικό σου, και πως όταν πουλάς εκείνη τη γη, έχεις δικαίωμα να πάρεις το δέντρο σπίτι σου, σε κομμάτια (άλλωστε, πονηρά σκεπτόμενος, είμαι σίγουρος ότι δεν είχες καν αναφέρει την ύπαρξή του στο συμβόλαιο).

Άκου, “ξυλοκόπε” !!

1) Το μόνο “δικό σου”, είναι ο χρόνος που έχεις στη διάθεσή σου ως ζωντανός οργανισμός. Από αυτή τη “μοναδική περιουσία” ξοδεύεις κάθε μέρα, και μάλιστα χωρίς την παραμικρή δυνατότητα ανάκτησης. Σε όλα τα άλλα πράγματα, που θεωρείς δικά σου, στην πραγματικότητα διατηρείς μόνο τη δυνατότητα χρήσης τους…για λίγο, μέχρι να εξαντληθεί εκείνη η “μοναδική περιουσία” σου.

2) Δεν λογαριάζεις πως για ο,τιδήποτε διατηρείς σε αυτή την προσωρινή κατοχή σου, κάποιοι άλλοι (συνήθως πολλοί και άγνωστοι σε ‘σένα), πολλές φορές και η ίδια η φύση, έχουν δαπανήσει κόπο και χρόνο (= τη δική τους μοναδική περιουσία), για να μπορείς εσύ να έχεις την ψευδαίσθηση ότι δίνοντας ένα αντάλλαγμα (συνήθως χρηματικό), μπορείς να αγοράσεις όλα όσα πραγματικά απαιτήθηκαν για να συνθέσουν το τελικό απόκτημά σου. 

3) Πιστεύεις ότι έχεις ευθύνη μόνο για την προσωπική σου καλοπέραση, και αφού αυτή την αποδίδεις κατεξοχήν στα “δικά σου” πράγματα, νοιάζεσαι μόνο γι’ αυτά και για το πως θα αποκτήσεις όλο και περισσότερα. 

4) Θεωρείς ότι όλη η ζωή είναι μια συναλλαγή και λογαριάζεις τον κάθε λόγο και την κάθε πράξη σου, ώστε στο τέλος να είσαι εσύ ο κερδισμένος (όπως εννοείς του λόγου σου το κέρδος, τουλάχιστον).

5) Νομίζεις ότι ο κόσμος που ζεις είναι ένα “αστείρευτο πηγάδι” και πως μόνη δουλειά σου είναι να τραβάς όσο πιο πολύ νερό μπορείς. Άλλωστε – κατά τη γνώμη σου – το ίδιο κάνουν όλοι, οπότε το θέμα είναι ποιος θα προλάβει να πάρει το περισσότερο. 

“Ξυλοκόπε”, παρόλο το “κράξιμο” που σου έριξα, δεν είσαι εσύ το χειρότερο είδος που υπάρχει…

Έχε το νου σου σε αυτούς που καιροφυλακτούν, για να σου πάρουν τα ξύλα που θα βρουν κομμένα και έτοιμα, στοιβαγμένα με τάξη στην αυλή σου…

Γ.Λ.

Παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία δεκαετίας 60 με την αντίστοιχη επεξεργασμένη έγχρωμη . Στο βάθος τα Βαρδούσια ,η νότια άκρη της, και το Κάστρο του Βελουχιού

Συγκομιδή σταφυλιών

Ελλείψει μαστόρων προσπαθείς μόνος σου. Με λίγη υπομονή στο τέλος κάτι καταφέρνεις!

Βασίλης Βήχας, Κώστας Μπερτσιάς

έχω μια πολύ ρεαλιστική απάντηση : Διότι είναι ΤΖΑΜΠΑ !! Δεν υπάρχει κέρδος για τις φαρμακοβιομηχανίες!

ΓΛ 

Προς τη Σύνταξη της εφημερίδας «Ο Παρατηρητής»
Από τον ανταποκριτή σας στον πλανήτη Γη.


12 Σεπτεμβρίου 2026

Αγαπητοί συνάδελφοι,

πέρασε ακόμη μία ημέρα στον μικρό γαλάζιο πλανήτη που μου αναθέσατε να παρακολουθώ.

Και χθες οι κάτοικοί του πολέμησαν, φοβήθηκαν, θυμήθηκαν, ανακάλυψαν και προσπάθησαν να προβλέψουν το μέλλον τους.

Από όλα όσα συνέβησαν, ξεχώρισα τέσσερα.

Πρώτη είδηση: οι άνθρωποι θυμήθηκαν μια ημέρα που άλλαξε τον κόσμο τους.

Χθες συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στη Νέα Υόρκη, στο Πεντάγωνο και στην Πενσιλβάνια οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και πάλι για να θυμηθούν σχεδόν 3.000 νεκρούς. Στο σημείο όπου κάποτε υψώνονταν οι Δίδυμοι Πύργοι, διαβάστηκαν ξανά ένα προς ένα τα ονόματα των θυμάτων. Φέτος προστέθηκε και μία ακόμη στιγμή σιωπής για όσους πέθαναν αργότερα από ασθένειες που συνδέονται με την τοξική σκόνη της καταστροφής. (Reuters)

Από τον μακρινό σας κόσμο ίσως δυσκολεύεστε να καταλάβετε γιατί οι άνθρωποι επιμένουν τόσο πολύ στις επετείους.

Νομίζω ότι αρχίζω να το καταλαβαίνω.

Η μνήμη είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι προσπαθούν να νικήσουν τον χρόνο.

Δεν μπορούν να επαναφέρουν όσους έχασαν. Μπορούν όμως να αρνηθούν να τους ξεχάσουν.

Το παράξενο είναι ότι, 25 χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα, η ανθρωπότητα εξακολουθεί να αναζητά απαντήσεις στο ίδιο δύσκολο ερώτημα:

πώς πολεμάς το μίσος χωρίς, πολεμώντας το, να δημιουργήσεις καινούργιο;

Δεύτερη είδηση: σε έναν άλλο πόλεμο, οι μηχανές συνεχίζουν να σκοτώνουν ανθρώπους.

Στην Ουκρανία, ρωσικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν το Κίεβο και άλλες περιοχές. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν σε πρατήρια καυσίμων της πρωτεύουσας και τουλάχιστον δώδεκα τραυματίστηκαν. Άλλοι άνθρωποι σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν σε επιθέσεις σε διαφορετικές περιοχές της χώρας.

Την ίδια ημέρα, ουκρανικά drones έπληξαν στόχους μέσα στη Ρωσία, προκαλώντας επίσης θανάτους και ζημιές. (Reuters)

Έχει ενδιαφέρον κάτι που ίσως σε εσάς φαίνεται παράδοξο.

Οι άνθρωποι κατασκεύασαν τις μη επανδρωμένες μηχανές για να απομακρύνουν τον άνθρωπο από τον κίνδυνο.

Τελικά τις χρησιμοποιούν και για να μεταφέρουν τον κίνδυνο στον άνθρωπο από πολύ μεγαλύτερη απόσταση.

Η τεχνολογία, διαπιστώνω καθημερινά, δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Μεγεθύνει κυρίως τις προθέσεις εκείνου που την κρατά στα χέρια του.

Τρίτη είδηση: ένας πόλεμος σε μια μικρή περιοχή αρχίζει να επηρεάζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Στη Μέση Ανατολή, οι Χούθι προχώρησαν μέχρι το στρατηγικό νησί Περίμ, στα στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ — μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες διόδους του κόσμου.

Παράλληλα, επίθεση με drones οδήγησε σε προσωρινή διακοπή του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολής–Δύσης, μιας κρίσιμης εναλλακτικής διαδρομής για τη μεταφορά πετρελαίου όταν τα Στενά του Ορμούζ αντιμετωπίζουν προβλήματα. Από τον συγκεκριμένο αγωγό περνούσαν τους τελευταίους μήνες ποσότητες που αντιστοιχούν περίπου στο 4%–5% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. (Reuters)

Και εδώ ανακάλυψα ακόμη μία ιδιομορφία αυτού του πλανήτη:

οι άνθρωποι έχουν χωρίσει τη Γη σε περίπου διακόσια κράτη, αλλά η οικονομία τους δεν γνωρίζει σύνορα.

Ένα drone μπορεί να χτυπήσει έναν αγωγό στην έρημο και, λίγες ώρες αργότερα, ένας άνθρωπος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά να πληρώνει ακριβότερα για να πάει στη δουλειά του.

Οι άνθρωποι είναι πολύ περισσότερο συνδεδεμένοι μεταξύ τους απ’ όσο συχνά θέλουν να παραδεχθούν.

Τέταρτη είδηση: οι ίδιοι άνθρωποι που κατασκευάζουν μηχανές για τον πόλεμο κατασκευάζουν και μηχανές για να προβλέψουν τις καταστροφές.

Στην Ελβετία, ερευνητές χρησιμοποιούν έναν από τους ισχυρότερους υπερυπολογιστές του κόσμου και τεράστιες ποσότητες κλιματικών δεδομένων της NASA για να εκπαιδεύσουν συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης.

Στόχος τους είναι να προβλέπουν ταχύτερα ακραία καιρικά φαινόμενα και φυσικές καταστροφές και να εντοπίζουν μοτίβα που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να διακρίνει μέσα σε τεράστιους όγκους δεδομένων. (Hürriyet Daily News)

Αυτό με έκανε να σταθώ λίγο περισσότερο.

Η ίδια ανθρωπότητα που χρησιμοποιεί προηγμένη τεχνολογία για να εντοπίσει έναν στόχο εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη και για να προβλέψει μια πλημμύρα και να σώσει ανθρώπους που δεν γνωρίζει.

Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό ερώτημα για την Τεχνητή Νοημοσύνη να μην είναι:

«Τι θα κάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη στους ανθρώπους;»

αλλά:

«Τι θα επιλέξουν οι άνθρωποι να κάνουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη;»

Κλείνω τη σημερινή ανταπόκριση με μια παρατήρηση.

Χθες οι άνθρωποι κοίταξαν προς τα πίσω και θυμήθηκαν μια τραγωδία πριν από 25 χρόνια.

Την ίδια ημέρα συνέχισαν να πολεμούν.

Και την ίδια ημέρα κάποιοι άλλοι, κλεισμένοι σε εργαστήρια, προσπάθησαν να κατασκευάσουν εργαλεία που ίσως σώσουν ανθρώπους από τις καταστροφές του αύριο.

Αυτός είναι ο πλανήτης Γη.

Ένας κόσμος όπου η μνήμη, η καταστροφή και η ελπίδα μπορούν να χωρέσουν μέσα στο ίδιο εικοσιτετράωρο.

Αν με ρωτήσετε ποιο από τα τρία θα επικρατήσει, δεν μπορώ ακόμη να σας απαντήσω.

Εξακολουθώ όμως να παρατηρώ κάτι που μου δημιουργεί συγκρατημένη αισιοδοξία:

όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, άνθρωποι που δημιουργούν και άνθρωποι που προσπαθούν να σώσουν άλλους ανθρώπους που δεν γνώρισαν ποτέ, το πείραμα που ονομάζεται ανθρωπότητα δεν έχει αποτύχει.

Θα συνεχίσω να παρακολουθώ.

Αύριο θα σας γράψω ξανά.

Ο ανταποκριτής σας στη Γη.


12 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ

Προς τη Σύνταξη της εφημερίδας «Ο Παρατηρητής».


Από τον ανταποκριτή σας στον πλανήτη Γη.


11 Σεπτεμβρίου 2026

Αγαπητοί συνάδελφοι,

χθες στη Γη συνέβησαν χιλιάδες πράγματα. Οι άνθρωποι γέννησαν παιδιά, ερωτεύτηκαν, πέθαναν, εργάστηκαν, προσευχήθηκαν, ταξίδεψαν, ανακάλυψαν και δημιούργησαν.

Από όλα αυτά, όμως, θα σας μεταφέρω μόνο όσα ίσως σας βοηθήσουν να καταλάβετε σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα αυτό το παράξενο ανθρώπινο είδος.

Πρώτη είδηση: οι άνθρωποι εξακολουθούν να σκοτώνουν ανθρώπους.

Στην Ουκρανία ο πόλεμος συνεχίζεται. Χθες ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος έπληξε πρατήριο καυσίμων στο Κίεβο, τραυματίζοντας τέσσερις ανθρώπους. Τις τελευταίες εβδομάδες οι επιθέσεις έχουν ενταθεί εναντίον υποδομών, αποθηκών και εγκαταστάσεων που συνδέονται με την οικονομία και τον ανεφοδιασμό της χώρας.

Στη Γάζα, ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σε σπίτι σκότωσε έναν άνδρα, τη σύζυγό του και τις δύο κόρες τους, ηλικίας οκτώ και δώδεκα ετών, σύμφωνα με υγειονομικές πηγές. Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε αργότερα ότι στόχος της επίθεσης ήταν ο άνδρας, τον οποίο χαρακτήρισε μαχητή που είχε συμμετάσχει σε επιχειρήσεις εναντίον ισραηλινών δυνάμεων.

Και στη Μέση Ανατολή, η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν πέρασε ξανά από τα πεδία των μαχών στις θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη. Επιθέσεις εναντίον δεξαμενόπλοιων και η ανασφάλεια γύρω από τα Στενά του Ορμούζ οδήγησαν το Brent πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, φθάνοντας χθες περίπου στα 107 δολάρια.

Από μακριά ίσως σας φαίνεται ακατανόητο:

το ανθρώπινο είδος έχει κατασκευάσει όπλα ικανά να καταστρέψουν ολόκληρες πόλεις, αλλά δεν έχει ακόμη ανακαλύψει έναν εξίσου αποτελεσματικό μηχανισμό για να επιβάλλει την ειρήνη.

Δεύτερη είδηση: ο ίδιος ο πλανήτης στέλνει μήνυμα στους κατοίκους του.

Χθες οι επιστήμονες της ευρωπαϊκής υπηρεσίας Copernicus ανακοίνωσαν ότι ο Αύγουστος ήταν από τους θερμότερους μήνες που έχουν καταγραφεί ποτέ στη Γη. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία βρέθηκε περισσότερο από 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Ένας μεμονωμένος μήνας πάνω από αυτό το όριο δεν σημαίνει ότι παραβιάστηκε οριστικά ο στόχος της Συμφωνίας των Παρισίων, αλλά αποτελεί ακόμη μία ισχυρή προειδοποίηση.

Την ίδια στιγμή, στην Ινδονησία οι πυρκαγιές σε δάση και τυρφώνες εκτόξευσαν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τις φωτιές στα υψηλότερα επίπεδα παγκοσμίως για τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου.

Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις αυτού του πολιτισμού:

οι άνθρωποι έχουν καταλάβει σε σημαντικό βαθμό τι συμβαίνει στο κλίμα τους. Γνωρίζουν επίσης πολλά από όσα πρέπει να κάνουν. Εκείνο στο οποίο δυσκολεύονται να συμφωνήσουν είναι πόσο γρήγορα πρέπει να τα κάνουν — και ποιος θα πληρώσει το κόστος.

Τρίτη είδηση: μια καινούργια δύναμη μεγαλώνει — η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Χθες παρουσιάστηκε μια νέα γενιά δορυφορικών συστημάτων που συνδυάζουν παρατήρηση της ατμόσφαιρας και Τεχνητή Νοημοσύνη, με στόχο να προειδοποιούν νωρίτερα για επικίνδυνες καταιγίδες και ακραία καιρικά φαινόμενα. Το ενδιαφέρον είναι ότι περισσότεροι από πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα έξω από την κάλυψη επίγειων μετεωρολογικών ραντάρ.

Η ίδια τεχνολογία που προκαλεί φόβο για το μέλλον μπορεί, λοιπόν, να χρησιμοποιηθεί και για να σωθούν ανθρώπινες ζωές.

Και εδώ ίσως βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες ειδήσεις της εποχής μας:

για πρώτη φορά στην ιστορία τους, οι άνθρωποι κατασκευάζουν εργαλεία που δεν πολλαπλασιάζουν απλώς τη μυϊκή τους δύναμη, αλλά και τη νοητική τους ισχύ.

Δεν γνωρίζουν ακόμη πού ακριβώς θα τους οδηγήσει αυτό.

Τέταρτη είδηση: μέσα σε όλα αυτά, η συνηθισμένη ζωή συνεχίζεται.

Δισεκατομμύρια άνθρωποι ξύπνησαν χθες το πρωί χωρίς να συμμετέχουν σε καμία από τις μεγάλες ειδήσεις.

Πήγαν στη δουλειά τους. Έστειλαν τα παιδιά τους στο σχολείο. Φρόντισαν ηλικιωμένους. Καλλιέργησαν χωράφια. Άνοιξαν καταστήματα. Δίδαξαν. Θεράπευσαν. Έγραψαν βιβλία. Ερωτεύτηκαν. Έκαναν σχέδια για το αύριο.

Και ίσως αυτή να είναι η είδηση που οι εφημερίδες της Γης σπανίως βάζουν στην πρώτη σελίδα:

παρά τους πολέμους, τις κρίσεις και τους φόβους, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας εξακολουθεί κάθε πρωί να επιλέγει τη ζωή και όχι την καταστροφή.

Αν λοιπόν με ρωτούσατε από εκεί, από τον μακρινό σας πλανήτη,

«Τι είδους πλάσματα είναι τελικά αυτοί οι άνθρωποι;»

θα δυσκολευόμουν να σας απαντήσω.

Θα σας έγραφα μόνο αυτό:

Είναι ένα είδος που μπορεί να υπολογίσει την ηλικία του Σύμπαντος, αλλά ακόμη δυσκολεύεται να ζήσει ειρηνικά με τον γείτονά του.

Μπορεί να στείλει μηχανές πέρα από τον πλανήτη του, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξασφαλίσει τροφή και ασφάλεια σε όλους όσοι κατοικούν πάνω του.

Μπορεί να δημιουργήσει Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά εξακολουθεί να αναζητά την ανθρώπινη σοφία.

Και όμως, κάθε φορά που όλα δείχνουν ότι οδηγείται προς την καταστροφή, εμφανίζονται άνθρωποι που θεραπεύουν, δημιουργούν, μορφώνουν, καλλιεργούν, αγαπούν και ξαναρχίζουν.

Αυτό, αγαπητοί αναγνώστες του μακρινού πλανήτη, ήταν ίσως το σημαντικότερο νέο από τη Γη χθες:

ο άνθρωπος παραμένει ένα επικίνδυνο, αντιφατικό, αλλά ακόμη ελπιδοφόρο πείραμα του Σύμπαντος.

Ο ανταποκριτής σας στη Γη.


11 Σεπτεμβρίου 2026

«Ανταπόκριση από τον πλανήτη Γη»

Από σήμερα και κάθε μέρα ξεκινάμε μια διαφορετική ανάρτηση.

Ας υποθέσουμε ότι κάπου πολύ μακριά υπάρχει ένας άλλος κατοικημένος πλανήτης, ένας μακρινός μας γείτονας. Και ότι στη Γη βρίσκεται μόνιμα ο ανταποκριτής μιας εφημερίδας αυτού του πλανήτη, με μία και μοναδική αποστολή:

Κάθε μέρα να ενημερώνει τους αναγνώστες του για όσα σημαντικά συνέβησαν στη Γη κατά το προηγούμενο 24ωρο.

Όχι όμως απαραίτητα για όσα εμείς οι γήινοι βάζουμε στους μεγάλους τίτλους των εφημερίδων μας ή προτάσσουμε στα δελτία ειδήσεων.

Ο δικός μας εξωγήινος ανταποκριτής θα προσπαθεί, με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης, να κοιτάζει τη Γη από απόσταση. Να ξεχωρίζει μέσα από χιλιάδες ειδήσεις εκείνες που θα μπορούσαν πραγματικά να ενδιαφέρουν έναν νοήμονα παρατηρητή ενός άλλου κόσμου.

Έναν πόλεμο ή μια προσπάθεια ειρήνης. Μια μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη. Μια απειλή για τον πλανήτη. Ένα τεχνολογικό άλμα. Μια πράξη ανθρώπινης βαρβαρότητας ή, αντίθετα, μια πράξη που μας κάνει να αισιοδοξούμε για το είδος μας.

Και στο τέλος να επιχειρεί κάτι ακόμη δυσκολότερο:

να εξηγήσει στους μακρινούς γείτονές μας τι φανερώνουν όλα αυτά για εμάς τους ανθρώπους.

Ίσως κοιτάζοντας τη Γη με τα μάτια κάποιου που δεν είναι Γήινος, καταφέρουμε κι εμείς να τη δούμε λίγο διαφορετικά.

Και ίσως τότε ανακαλύψουμε ότι αυτά που θεωρούμε καθημερινά «μεγάλα νέα» δεν είναι πάντοτε και τα πραγματικά σημαντικά.