Προς τη Σύνταξη της εφημερίδας «Ο Παρατηρητής» Από τον ανταποκριτή σας στον πλανήτη Γη.
12 Σεπτεμβρίου 2026
Αγαπητοί συνάδελφοι,
πέρασε ακόμη μία ημέρα στον μικρό γαλάζιο πλανήτη που μου αναθέσατε να παρακολουθώ.
Και χθες οι κάτοικοί του πολέμησαν, φοβήθηκαν, θυμήθηκαν, ανακάλυψαν και προσπάθησαν να προβλέψουν το μέλλον τους.
Από όλα όσα συνέβησαν, ξεχώρισα τέσσερα.
Πρώτη είδηση: οι άνθρωποι θυμήθηκαν μια ημέρα που άλλαξε τον κόσμο τους.
Χθες συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στη Νέα Υόρκη, στο Πεντάγωνο και στην Πενσιλβάνια οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και πάλι για να θυμηθούν σχεδόν 3.000 νεκρούς. Στο σημείο όπου κάποτε υψώνονταν οι Δίδυμοι Πύργοι, διαβάστηκαν ξανά ένα προς ένα τα ονόματα των θυμάτων. Φέτος προστέθηκε και μία ακόμη στιγμή σιωπής για όσους πέθαναν αργότερα από ασθένειες που συνδέονται με την τοξική σκόνη της καταστροφής. (Reuters)
Από τον μακρινό σας κόσμο ίσως δυσκολεύεστε να καταλάβετε γιατί οι άνθρωποι επιμένουν τόσο πολύ στις επετείους.
Νομίζω ότι αρχίζω να το καταλαβαίνω.
Η μνήμη είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι προσπαθούν να νικήσουν τον χρόνο.
Δεν μπορούν να επαναφέρουν όσους έχασαν. Μπορούν όμως να αρνηθούν να τους ξεχάσουν.
Το παράξενο είναι ότι, 25 χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα, η ανθρωπότητα εξακολουθεί να αναζητά απαντήσεις στο ίδιο δύσκολο ερώτημα:
πώς πολεμάς το μίσος χωρίς, πολεμώντας το, να δημιουργήσεις καινούργιο;
Δεύτερη είδηση: σε έναν άλλο πόλεμο, οι μηχανές συνεχίζουν να σκοτώνουν ανθρώπους.
Στην Ουκρανία, ρωσικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν το Κίεβο και άλλες περιοχές. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν σε πρατήρια καυσίμων της πρωτεύουσας και τουλάχιστον δώδεκα τραυματίστηκαν. Άλλοι άνθρωποι σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν σε επιθέσεις σε διαφορετικές περιοχές της χώρας.
Την ίδια ημέρα, ουκρανικά drones έπληξαν στόχους μέσα στη Ρωσία, προκαλώντας επίσης θανάτους και ζημιές. (Reuters)
Έχει ενδιαφέρον κάτι που ίσως σε εσάς φαίνεται παράδοξο.
Οι άνθρωποι κατασκεύασαν τις μη επανδρωμένες μηχανές για να απομακρύνουν τον άνθρωπο από τον κίνδυνο.
Τελικά τις χρησιμοποιούν και για να μεταφέρουν τον κίνδυνο στον άνθρωπο από πολύ μεγαλύτερη απόσταση.
Η τεχνολογία, διαπιστώνω καθημερινά, δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Μεγεθύνει κυρίως τις προθέσεις εκείνου που την κρατά στα χέρια του.
Τρίτη είδηση: ένας πόλεμος σε μια μικρή περιοχή αρχίζει να επηρεάζει ολόκληρο τον πλανήτη.
Στη Μέση Ανατολή, οι Χούθι προχώρησαν μέχρι το στρατηγικό νησί Περίμ, στα στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ — μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες διόδους του κόσμου.
Παράλληλα, επίθεση με drones οδήγησε σε προσωρινή διακοπή του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολής–Δύσης, μιας κρίσιμης εναλλακτικής διαδρομής για τη μεταφορά πετρελαίου όταν τα Στενά του Ορμούζ αντιμετωπίζουν προβλήματα. Από τον συγκεκριμένο αγωγό περνούσαν τους τελευταίους μήνες ποσότητες που αντιστοιχούν περίπου στο 4%–5% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου. (Reuters)
Και εδώ ανακάλυψα ακόμη μία ιδιομορφία αυτού του πλανήτη:
οι άνθρωποι έχουν χωρίσει τη Γη σε περίπου διακόσια κράτη, αλλά η οικονομία τους δεν γνωρίζει σύνορα.
Ένα drone μπορεί να χτυπήσει έναν αγωγό στην έρημο και, λίγες ώρες αργότερα, ένας άνθρωπος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά να πληρώνει ακριβότερα για να πάει στη δουλειά του.
Οι άνθρωποι είναι πολύ περισσότερο συνδεδεμένοι μεταξύ τους απ’ όσο συχνά θέλουν να παραδεχθούν.
Τέταρτη είδηση: οι ίδιοι άνθρωποι που κατασκευάζουν μηχανές για τον πόλεμο κατασκευάζουν και μηχανές για να προβλέψουν τις καταστροφές.
Στην Ελβετία, ερευνητές χρησιμοποιούν έναν από τους ισχυρότερους υπερυπολογιστές του κόσμου και τεράστιες ποσότητες κλιματικών δεδομένων της NASA για να εκπαιδεύσουν συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης.
Στόχος τους είναι να προβλέπουν ταχύτερα ακραία καιρικά φαινόμενα και φυσικές καταστροφές και να εντοπίζουν μοτίβα που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να διακρίνει μέσα σε τεράστιους όγκους δεδομένων. (Hürriyet Daily News)
Αυτό με έκανε να σταθώ λίγο περισσότερο.
Η ίδια ανθρωπότητα που χρησιμοποιεί προηγμένη τεχνολογία για να εντοπίσει έναν στόχο εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, χρησιμοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη και για να προβλέψει μια πλημμύρα και να σώσει ανθρώπους που δεν γνωρίζει.
Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό ερώτημα για την Τεχνητή Νοημοσύνη να μην είναι:
«Τι θα κάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη στους ανθρώπους;»
αλλά:
«Τι θα επιλέξουν οι άνθρωποι να κάνουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη;»
Κλείνω τη σημερινή ανταπόκριση με μια παρατήρηση.
Χθες οι άνθρωποι κοίταξαν προς τα πίσω και θυμήθηκαν μια τραγωδία πριν από 25 χρόνια.
Την ίδια ημέρα συνέχισαν να πολεμούν.
Και την ίδια ημέρα κάποιοι άλλοι, κλεισμένοι σε εργαστήρια, προσπάθησαν να κατασκευάσουν εργαλεία που ίσως σώσουν ανθρώπους από τις καταστροφές του αύριο.
Αυτός είναι ο πλανήτης Γη.
Ένας κόσμος όπου η μνήμη, η καταστροφή και η ελπίδα μπορούν να χωρέσουν μέσα στο ίδιο εικοσιτετράωρο.
Αν με ρωτήσετε ποιο από τα τρία θα επικρατήσει, δεν μπορώ ακόμη να σας απαντήσω.
Εξακολουθώ όμως να παρατηρώ κάτι που μου δημιουργεί συγκρατημένη αισιοδοξία:
όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, άνθρωποι που δημιουργούν και άνθρωποι που προσπαθούν να σώσουν άλλους ανθρώπους που δεν γνώρισαν ποτέ, το πείραμα που ονομάζεται ανθρωπότητα δεν έχει αποτύχει.
Θα συνεχίσω να παρακολουθώ.
Αύριο θα σας γράψω ξανά.
Ο ανταποκριτής σας στη Γη.
12 Σεπτεμβρίου 2026
