Νίκος Καρούζος

Στοχάσου λιγάκι δίχως ἀνταλλάγματα:

δίχως ἀλήθεια καὶ ψέμα.

Στοχάσου πὼς ὅλα τὰ ζώπυρα

κοιμοῦνται σ’ ἐγρήγορση δίχως ἐκτόπισμα

στὴν ἄνθηση ποὺ ξεραίνει τὸ βιός της ὥστε νὰ ξανάρθει.

Νίκος Καρούζος

Ο Νίκος Καρούζος μάς καλεί εδώ σε μια σπάνια μορφή ελευθερίας: να σκεφτούμε χωρίς σκοπιμότητα, χωρίς να περιμένουμε κέρδος, δικαίωση ή βεβαιότητα — «δίχως ἀνταλλάγματα». Ακόμη και πέρα από τη συνηθισμένη διάκριση ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα, εκεί όπου η σκέψη δεν αποδεικνύει, αλλά αφουγκράζεται.

Τα «ζώπυρα» είναι οι κρυμμένες σπίθες της ζωής. Φαίνονται να κοιμούνται, όμως βρίσκονται «σ’ ἐγρήγορση»: όπως ο σπόρος μέσα στο χώμα, κρατούν ακέραιη τη δυνατότητα μιας νέας αρχής. Δεν καταλαμβάνουν χώρο, αλλά περιέχουν έναν ολόκληρο μελλοντικό κόσμο.

Και η τελευταία εικόνα είναι θαυμάσια και παράδοξη: η άνθηση, ακριβώς τη στιγμή που κορυφώνεται, αρχίζει να καταναλώνει και να ξεραίνει το ίδιο της το βιος, ώστε να μπορέσει να επιστρέψει. Το άνθος μαραίνεται, ο καρπός πέφτει, ο σπόρος μένει — και ο κύκλος ξαναρχίζει.

Like1

ΑΝΗΚΩ ΣΕ ΜΕΝΑ;

«Ανήκω σε μένα και στα όνειρά μου…» Κούνια που σε κούναγε, Γιώργο. Σε ένα σύστημα ανήκεις και σε μια κοινωνία, που απλώς σε αφήνει κάπου-κάπου να νοιώθεις εκτός. Για το γούστο της. Και έπειτα σου ξανασφίγγει τα λουριά.

Ο επίλογος του άρθρου του Χ Χωμενίδη στα Νέα .

Like3

«Ανταπόκριση από τον πλανήτη Γη»

«Ανταπόκριση από τον πλανήτη Γη»

Ημερήσιο Σήμα Sol-3 | Κύκλος 24 Ωρών

Προς: Κεντρική Βιβλιοθήκη Συστήματος Gliese-667

Από: Μόνιμο Ανταποκριτή

Κατάσταση: Κωδικοποιημένη εκπομπή

Ενώ τα τοπικά μέσα αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του χθεσινού τους χρόνου σε δηλώσεις πολιτικών αξιωματούχων, στην άνοδο του κόστους των καυσίμων και στο διαζύγιο δύο δημοφιλών παραγωγών θεάματος, η ουσιαστική καταγραφή του τελευταίου 24ώρου περιλαμβάνει τα εξής:

Η μάχη με το αόρατο πλαστικό: Ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε την ανίχνευση νανοπλαστικών σωματιδίων ακόμη και στον εγκεφαλικό ιστό θηλαστικών. Το ίδιο είδος που δημιούργησε ένα άφθαρτο υλικό για να τυλίγει στιγμιαία τρόφιμα, τώρα το καταπίνει αργά χωρίς να μπορεί να το σταματήσει. Κατασκεύασαν μια παγίδα ευκολίας που απειλεί την ίδια τους τη βιολογία.

Μια γέφυρα από φως στο κενό: Ένα διαστημικό σκάφος σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη έστειλε πίσω δεδομένα μέσω δέσμης λέιζερ, δοκιμάζοντας την επικοινωνία σε αποστάσεις εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Ενώ στα χαρακώματα της επιφάνειάς τους εκτοξεύουν ακόμα παλιοσίδερα και πυρίτιδα, παράλληλα χτίζουν ένα νευρικό σύστημα φωτός που αγκαλιάζει ολόκληρο το ηλιακό τους σύστημα.

Το αρχέγονο καταφύγιο της φωτιάς: Σε περιοχή που επλήγη από καταστροφική πυρκαγιά, καταγράφηκαν δεκάδες πολίτες να μοιράζουν νερό και να περιθάλπουν τραυματισμένα άγρια ζώα, ρισκάροντας την ασφάλειά τους χωρίς καμία εντολή ή αμοιβή. Το είδος αυτό παραμένει εξαιρετικά επιρρεπές στο να καίει το σπίτι του, αλλά διαθέτει μονάδες που θα πέσουν μέσα στις φλόγες για να σώσουν ένα ξένο πλάσμα.

Η σιωπή των ηλικιωμένων: Εκατομμύρια υπέργηροι άνθρωποι πέρασαν το χθεσινό απόγευμα κοιτάζοντας από ένα παράθυρο σε αστικά κλουβιά από μπετόν, ξεχασμένοι από τη μηχανή παραγωγής πλούτου. Οι Γήινοι τρέχουν τόσο γρήγορα προς το αύριο, που συχνά εγκαταλείπουν πίσω εκείνους που τους έμαθαν να περπατούν.

Τι φανερώνουν για τη φύση τους:

Είναι ένα ον τραγικά μοιρασμένο ανάμεσα στο μεγαλείο και την αδιαφορία. Έχουν μάτια ικανά να κοιτάξουν τα βάθη του διαστήματος με λέιζερ, αλλά συχνά αποτυγχάνουν να δουν τον διπλανό τους στο διπλανό δωμάτιο.

Ακροβατούν ανάμεσα στην κατάρρευση και την υπέρβαση. Η επιτήρηση παραμένει απολύτως απαραίτητη.

Τέλος σήματος.

Like1

Οικονομικά Σενάρια για Μετασχηματιστική Τεχνητή Νοημοσύνη

Ο τακτικός ,πλέον, αρθρογράφος του Ορεινού Γ.Λογ. έστειλε μια ενδιαφέρουσα μελέτη για Τεχνητή Νοημοσύνη. Ενδιαφέρει όλους μας και πρέπει να τη διαβάσουμε για να ετοιμαζόμαστε(πως;) γι αυτά που έρχονται…

Εγώ πρόσθεσα, με βοήθεια της ΤΝ, για τους πολυάσχολους αναγνώστες μας μια μικρή περίληψη.

Executive Summary

Οικονομικά Σενάρια για Μετασχηματιστική Τεχνητή Νοημοσύνη

Η μελέτη εξετάζει πώς η ταχεία εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης θα μπορούσε να μεταβάλει την οικονομία έως το 2030. Αντί να επιχειρεί μία μοναδική πρόβλεψη, αναπτύσσει τρία σενάρια — περιορισμένης, ουσιώδους και ακραίας μεταβολής — τα οποία διαφοροποιούνται κυρίως ως προς την ταχύτητα ανάπτυξης και υιοθέτησης της ΤΝ, το εύρος των εργασιών που μπορεί να αυτοματοποιήσει και την αύξηση της παραγωγικότητας που δημιουργεί.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον συνολικό πλούτο της οικονομίας, χωρίς όμως να εγγυάται ότι τα οφέλη θα κατανεμηθούν ισόρροπα μεταξύ εργαζομένων και κατόχων κεφαλαίου ή μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών εργαζομένων.

Τρία πολύ διαφορετικά μέλλοντα

Στο σενάριο περιορισμένης μεταβολής, η ΤΝ λειτουργεί περίπου όπως μια συνηθισμένη τεχνολογική καινοτομία. Μέχρι το 2030 επηρεάζει μόλις το 4% των εργασιών και αυξάνει το ΑΕΠ κατά 1,6% σε σχέση με την πορεία χωρίς ΤΝ. Η ανεργία και οι μισθολογικές επιπτώσεις παραμένουν περιορισμένες.

Στο σενάριο ουσιώδους μεταβολής, η ΤΝ αποκτά οικονομική σημασία μεγαλύτερη ακόμη και από εκείνη του διαδικτύου. Επηρεάζει το 12% των εργασιών, αυξάνει το ΑΕΠ κατά 8,3% και οδηγεί τον ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης στο 5,4%. Ταυτόχρονα, όμως, αρχίζει μια αισθητή μετατόπιση εισοδήματος από την εργασία προς το κεφάλαιο: το μερίδιο της εργασίας στο συνολικό εισόδημα μειώνεται από 60% σε 56%.

Στο ακραίο σενάριο, η αλλαγή είναι ιστορικών διαστάσεων. Η ΤΝ επηρεάζει το 30% των συνολικών εργασιών και περίπου τις μισές εργασίες των γνωστικών επαγγελμάτων. Το ΑΕΠ βρίσκεται το 2030 κατά 32% υψηλότερα από την πορεία χωρίς ΤΝ και ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης φτάνει το 15,4%.

Η εντυπωσιακή αυτή αύξηση του πλούτου συνοδεύεται, όμως, από εξίσου μεγάλη αναστάτωση στην αγορά εργασίας. Η απασχόληση στα γνωστικά επαγγέλματα μειώνεται κατά 21,5%, η ανεργία μεταξύ των εργαζομένων που ξεκίνησαν σε αυτά φτάνει το 17,9% και οι σχετικές αμοιβές τους υποχωρούν κατά 11,5%.

Το κρίσιμο ζήτημα: ποιος καρπώνεται την ανάπτυξη;

Η σημαντικότερη ίσως διαπίστωση της μελέτης αφορά όχι το πόσο πλουσιότερη μπορεί να γίνει η οικονομία, αλλά σε ποιον θα ανήκει ο πρόσθετος πλούτος.

Στο ακραίο σενάριο, το μερίδιο της εργασίας στο συνολικό εισόδημα μειώνεται από 60% σε μόλις 45%, ενώ το μερίδιο του κεφαλαίου αυξάνεται από 40% σε 55%. Ουσιαστικά, σχεδόν ολόκληρη η πρόσθετη παραγωγή που δημιουργεί η ΤΝ καταλήγει ως εισόδημα του κεφαλαίου.

Παράλληλα δημιουργείται μια νέα ανισορροπία μέσα στην ίδια την αγορά εργασίας. Οι εργαζόμενοι των γνωστικών και διανοητικών επαγγελμάτων υφίστανται πιέσεις σε μισθούς και απασχόληση, ενώ οι εργαζόμενοι σε άλλα επαγγέλματα γίνονται σχετικά σπανιότεροι και οι αμοιβές τους μπορούν να αυξηθούν σημαντικά.

Η ΤΝ, επομένως, δεν δημιουργεί απλώς ένα πιθανό πρόβλημα «ανθρώπου εναντίον μηχανής». Δημιουργεί ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα ανακατανομής εργασίας, εισοδήματος και ιδιοκτησίας του κεφαλαίου.

Η μεγάλη οικονομική αντίφαση

Το ακραίο σενάριο αναδεικνύει μια φαινομενικά παράδοξη κατάσταση: η κοινωνία μπορεί να γίνει πολύ πλουσιότερη συνολικά και ταυτόχρονα ένα μεγάλο τμήμα των εργαζομένων να γίνει φτωχότερο ή να βρεθεί εκτός εργασίας.

Ωστόσο, το συνολικό πρόσθετο οικονομικό όφελος είναι σχεδόν τριπλάσιο από τις απώλειες των εργαζομένων των γνωστικών επαγγελμάτων. Θεωρητικά, επομένως, υπάρχουν αρκετοί πρόσθετοι πόροι ώστε να αντισταθμιστούν πλήρως όσοι ζημιώνονται.

Η οικονομική ανάπτυξη, όμως, δεν εξασφαλίζει από μόνη της αυτή την αναδιανομή.

Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ζήτημα οικονομικής πολιτικής που αναδεικνύει η μελέτη: πώς μπορεί μια πολύ πλουσιότερη οικονομία να μετατραπεί σε ευρύτερα κατανεμημένη ευημερία;

Οι πιθανές απαντήσεις περιλαμβάνουν επανεκπαίδευση και αναβάθμιση δεξιοτήτων, εισοδηματική στήριξη, καθολικό βασικό εισόδημα, αλλά και μορφές «καθολικού βασικού κεφαλαίου» που θα επιτρέπουν σε μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να συμμετέχει άμεσα στις αποδόσεις του κεφαλαίου που δημιουργεί η νέα οικονομία.

Το παράθυρο έως το 2030

Οι μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των σεναρίων εμφανίζονται κυρίως μετά το 2027. Αυτό σημαίνει ότι τα επόμενα ένα έως δύο χρόνια θα είναι καθοριστικά για να διαπιστωθεί προς ποια κατεύθυνση κινείται η πραγματική οικονομία.

Οι κρίσιμες ενδείξεις θα είναι μετρήσιμες: πόσες εργασίες μπορεί πραγματικά να εκτελέσει η ΤΝ, πόσο γρήγορα την υιοθετούν οι επιχειρήσεις, πόσο αυξάνει την παραγωγικότητα, πόσες εργασίες αυτοματοποιούνται, πόσες νέες δημιουργούνται και πόσο γρήγορα μπορούν οι εργαζόμενοι να μετακινηθούν σε νέες δραστηριότητες.

Το κεντρικό μήνυμα της μελέτης είναι επομένως διπλό: η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει έναν εξαιρετικά ισχυρό μηχανισμό δημιουργίας πλούτου, αλλά ο τρόπος με τον οποίο θα κατανεμηθεί αυτός ο πλούτος μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός με το μέγεθός του.

Η μεγάλη οικονομική πρόκληση της εποχής της ΤΝ ίσως δεν είναι τελικά αν οι μηχανές θα μπορούν να παράγουν περισσότερα από τους ανθρώπους. Είναι πώς μια κοινωνία θα οργανώσει την εργασία, το εισόδημα και την ιδιοκτησία σε έναν κόσμο στον οποίο η παραγωγή πλούτου θα εξαρτάται ολοένα λιγότερο από την ανθρώπινη εργασία.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Οικονομικά Σενάρια για Μετασχηματιστική Τεχνητή Νοημοσύνη”

ΟΙ ΘΡΥΛΟΙ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ (Σάντρο Ματσόλα)

Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ο Σάντρο Ματσόλα, μια από τις θρυλικότερες μορφές της Ίντερ και του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Κι εγώ, πολλά χρόνια πίσω, στα πρώτα μου βήματα στη δημοσιογραφία, είχα την τύχη να τον συναντήσω στην Αθήνα. Είχε έρθει προσκεκλημένος της ΑΕΚ και μου δόθηκε η ευκαιρία να του κάνω μια μεγάλη συνέντευξη.

Κρατώ ακόμη εκείνη τη συνάντηση σαν μια πολύτιμη δημοσιογραφική ανάμνηση. Γιατί πίσω από τον μεγάλο ποδοσφαιριστή είχα γνωρίσει έναν άνθρωπο απλό, ταπεινό και σεμνό. Και όταν μιλούσε για το ποδόσφαιρο, το βλέμμα του άλλαζε. Μιλούσε με πάθος, με αγάπη, σαν να ξαναζούσε κάθε στιγμή της μεγάλης του διαδρομής.

Σήμερα, κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία από εκείνη τη συνέντευξη, νιώθω πως δεν αποχαιρετώ μόνο έναν θρύλο του ποδοσφαίρου. Αποχαιρετώ έναν άνθρωπο που είχα την τύχη να γνωρίσω, έστω για λίγο, στα πρώτα χρόνια της δικής μου διαδρομής.

Καλό ταξίδι, Σάντρο.

Οι πραγματικοί θρύλοι δεν φεύγουν ποτέ. Μένουν στις αναμνήσεις μας.

Τάσος Μπούρας

Μνήμη και επίσημη ιστορία

Η επίσημη Ιστορία καταγράφει συνήθως όσα επέλεξαν να διασώσουν οι ισχυροί. Η μνήμη, αντίθετα, φυλάσσει όσα έζησαν οι άνθρωποι — ακόμη κι εκείνα που δεν γράφτηκαν ποτέ. Γι’ αυτό η μνήμη μπορεί να αμφισβητήσει την Ιστορία, αλλά ταυτόχρονα αγωνίζεται να μην ηττηθεί από τη λήθη.

Το τραγούδι και η ποίηση γίνονται φορείς μνήμης, διασώζοντας όσα η Ιστορία μπορεί να λησμονήσει ή αποσιωπήσει…

Like2