Αρχάνες
Ο μοναχός Μαρδάριος
Ακόμη και για εμάς που είμαστε απλοί θεατές, η έκβαση του παιχνιδιού έχει αρχίσει πια να ξεκαθαρίζει. Η ελληνική πλευρά μοιάζει να χάνει τελικά στα σημεία, κι όπως δείχνουν τα πράγματα σήμερα, οι Γερμανοί θα υποχρεώσουν την Ελλάδα να εφαρμόσει ένα ακόμη υφεσιακό πρόγραμμα. Παράλληλα θα επιβάλουν στην Ευρώπη για άλλη μια φορά τη συντηρητική τους οικονομική πολιτική. Μια πολιτική, που πέρα από το ότι έχει φέρει τις χώρες της περιφέρειας στα όρια των οικονομικών τους αντοχών, έχει αποτύχει στα κυριότερα στοιχήματα που θα έπρεπε να είχε κερδίσει μια σύγχρονη πολιτική, όπως παραδείγματος χάριν να προστατέψει την Ένωση και το νόμισμα της από την μετάδοση των παγκόσμιων κρίσεων.Όπως έχω πρόσφατα γράψει, η ελληνική αντιπροσωπεία, και προσωπικά ο πρωθυπουργός, επέλεξαν έναν θεαματικό μεν αλλά ανορθόδοξο δε, τρόπο για να διαπραγματευτούν κι έκαναν σημαντικά λάθη τακτικής. Έδωσαν υπέρμετρη έμφαση στην εσωτερική απήχηση των διαπραγματευτικών θέσεων και συγκεντρώθηκαν λιγότερο στο ζητούμενο που ήταν να πεισθούν οι εταίροι να χαλαρώσουν την δημοσιονομική πίεση. Η Ελλάδα έχασε συμμάχους, χρόνο, αξιοπιστία και βρέθηκε στην κόψη του ξυραφιού για μήνες. Όμως αυτή τη φορά, προσπάθησε. Ο κ. Τσίπρας έκανε κάτι που κανείς προκάτοχος του δεν σκέφτηκε να κάνει: ακολούθησε την εντολή που πήρε από το εκλογικό σώμα, να διαπραγματευτεί για μια καλύτερη λύση. Μπορεί να μην πέτυχε, αλλά η προσπάθεια έγινε.Έχω γράψει ήδη πολλές φορές πως σε μια διαπραγμάτευση δεν μπορείς να κερδίσεις κάτι αν πρώτα δεν είσαι διατεθειμένος να το χάσεις. Έτσι ακριβώς το διδάσκω στους φοιτητές μου στις αρχές της Θεωρίας Παιγνίων θέλοντας να τους κάνω καταρχάς να καταλάβουν πως σε μια διαπραγμάτευση πάντοτε υπάρχει η προοπτική της ρήξης. Αν δεν υπάρχει, τότε αυτό που διεξάγεται δεν είναι διαπραγμάτευση, είναι απλή συναλλαγή: «ποσό κάνει, τόσο, ορίστε, ευχαριστώ, γεια σας». Γι αυτό το λόγο, σε μια ορθολογική διαπραγμάτευση δεν χωρά η έκφραση «θέλω κάτι πάση θυσία», η όποια όμως χρησιμοποιήθηκε πολλάκις και από την κυβέρνηση αλλά ιδίως από την αντιπολίτευση. Σε μια διαπραγμάτευση από την έκβαση της οποίας είναι πιθανόν να κερδίσουν όλοι, η κάθε μεριά εκτιμά την διαπραγματευτική της δύναμη σε σχέση με αυτή του αντίπαλου και ορίζει μια στρατηγική η όποια ενέχει και κάποια (μικρή κατά κανόνα) πιθανότητα ρήξης. Στην διαπραγμάτευση του Ελληνικού ζητήματος η Ελλάδα ρίσκαρε όπως αναμενόταν τη ρήξη. Το ίδιο όμως έκαναν και οι εταίροι. Το ίδιο θα έκανε ο καθένας που διατίθεται να διαπραγματευτεί πραγματικά και όχι να παραδοθεί με κατεβασμένα τα χέρια.Η αλήθεια είναι πως το έργο της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας έκανε πιο δύσκολο και η αντιπολίτευση με το να προβάλει διαρκώς κι αποσπασμένα την πιθανότητα της ρήξης και τις συνέπειες της. Είναι αδύνατον να διαπραγματευτείς όταν έχεις διπλά σου κάποιον να λέει συνεχώς σε εσένα και τους αντίπαλους ποσό απεγνωσμένα χρειάζεσαι μια συμφωνία, πως οδηγείς τα πάντα σε καταστροφή, πως δεν έχεις σχέδιο και πως πρέπει να συμφωνήσεις γρήγορα σε οτιδήποτε σου προσφερθεί. Μπροστά σε αυτό το σκόπελο της ιστορίας, οι Έλληνες πολιτικοί έκαναν ξανά την λάθος επιλογή ανάμεσα στο εθνικό και το κομματικό συμφέρον. Και οι μεν και οι δε απέτυχαν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους για το καλό της χώρας, και η Ελλάδα σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για μια ακόμη φορά διχασμένη.Για κάποιον ο όποιος βλέπει τα πράγματα χωρίς κομματικά πρίσματα και πιστεύει πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις έχουν τη χρησιμότητα τους σε μια δημοκρατία, είναι φανερό πως διαχρονικά το μεγαλύτερο παράδοξο σε αυτή τη κατάληξη βαρύνει τον κ. Σαμαρά και το κεντροδεξιό κόμμα. Εκ των πραγμάτων, ο Αλέξης Τσίπας, έπαιξε το παιχνίδι «εκτός έδρας». Μια αριστερή κυβέρνηση κλήθηκε από τον λαό να διαπραγματευτεί με μια Ευρώπη που μιλά αυστηρά τη δεξιά διαλεκτό με αποτέλεσμα τον περισσότερο χρόνο η λύση να βρίσκεται χαμένη στην μετάφραση. Αυτό συνέβη διότι η ηγεσία της κεντροδεξιάς παράταξης που μιλούσε την ιδία γλωσσά με τους δανειστές και απολάμβανε περισσότερο της εμπιστοσύνης τους, αρνήθηκε να επιτελέσει τον ρολό της. Αν και πήρε την ιδία ακριβώς εντολή το 2012, να διαπραγματευτεί, προτίμησε να συνθηκολογήσει αμαχητί, παίζοντας για δυόμισι χρονιά το ρολό του αντιπρόσωπου της τρόικας στην Ελλάδα και αφήνοντας το ρολό του διαπραγματευτή γι αργότερα στον ΣΥΡΙΖΑ.Όπως όλα δείχνουν η Ελλάδα θα συνεχίσει να πορεύεται στο τούνελ της συσταλτικής οικονομικής πολίτικης και της ύφεσης χωρίς κανένα ιδιαίτερο προσδοκώμενο αποτέλεσμα στην βελτίωση της πραγματικής της οικονομίας. Το λυπηρό είναι πως η Ελλάδα δεν κατάφερε να πείσει τους εταίρους της πως έπρεπε να επιμείνουν λιγότερο στις περικοπές και περισσότερο στις μεταρρυθμίσεις. Όπως δεν κατάφερε να τους πείσει και για κάτι ακόμη πιο σημαντικό. Πως αν αυτή η κυβέρνηση αποτύχει να δώσει διέξοδο στην ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, πίσω της έρχεται το πραγματικό… σκοτάδι.*Ο Κοσμάς Μαρινάκης είναι Επ. Καθηγητής Οικονομικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Μόσχας
Βόρεια Πάρνηθα
Πύλη Δερβενοχωρίων
Μεσοχωριό
Αύριο στον Άγιο Σύλλα!!
Ανατολή
Στον τελικό!!!
Πειραιάς Παρασκευή βράδυ
ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ SOLAN, GARD ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ (video)
Η τηλεοπτική εκπομπή της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου στην Κρατική Τηλεόραση του Βελγίου, την οποία επιμελείται και παρουσιάζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας, παρουσιάζει το Ορθόδοξο Μοναστήρι του Solan, Gard ( Γαλλία ), μια Ιερά Μονή που ιδρύθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Πλακίδα Deseille, μοναχό της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας (Άγιον Όρος), και εξαρτάται κανονικώς από την Ιερά Μητρόπολη Γαλλίας. Οι αδελφές ζουν εκεί στο ρυθμό της γης.
Οι μοναχές, ακολουθώντας πιστά το ότι «ο άνθρωπος είναι ο φύλακας της Δημιουργίας», φροντίζουν και προστατεύουν τη γη, δεν την εκμεταλλεύονται αλόγιστα. Στο Solan τα χημικά λιπάσματα, τα εντομοκτόνα και τα ζιζανιοκτόνα είναι άγνωστες λέξεις. Αντίθετα, χρησιμοποιούν την κοπριά και το κομπόστ. Οσο για τα ζιζάνια; Η καταπολέμησή τους γίνεται με μηχανικό τρόπο.
Ανάμεσα στους οπωρώνες, τον λαχανόκηπο και τις… προσευχές, οι μοναχές της κοινότητας καλλιεργούν τα αμπέλια που είναι φυτεμένα με ποικιλίες όπως Cinsault, Carignan, Grenache, Sauvignon, Syrah, Cabernet Franc κ.ά. Μπορεί, όταν μετακόμισαν εκεί, να μη γνώριζαν τίποτα για το κρασί, ο Κύριος όμως, τους έδωσε ένα αμπέλι κι εκείνες έπρεπε να το καλλιεργήσουν. Τα πρώτα χρόνια έδιναν τα σταφύλια τους στον τοπικό συνεταιρισμό. Κατόπιν όμως και με την καθοδήγηση της ηγουμένης του μοναστηριού, Υπαντίας, αποφάσισαν να προχωρήσουν στην οινοποίηση του δικού τους κρασιού.
Έκαναν συχνά ταξίδια στην περιοχή της Βουργουνδίας προκειμένου να διδαχθούν τα πάντα για την καλλιέργεια του αμπελιού τους. Κι έμαθαν ότι το μυστικό είναι στη γνώση γύρω από το terroir. Και την κατέκτησαν, με τη βοήθεια ενός γεωλόγου και ενός υδρογεωλόγου. Ξεχώρισαν 4 κύρια terroir των 35 εκταρίων, στα 5 από τα οποία βρίσκονταν φυτεμένα παλαιά κλήματα (30 – 40 χρόνων), και προχώρησαν σε τρύγο με το χέρι και σε μικροοινοποιήσεις σε χωριστά πατητήρια ανάλογα με τα κλήματα και το terroir. Το κλάδεμα, η έκθεση του φυτού στον ήλιο (palissage) και ο πράσινος τρύγος εφαρμόζονται με ευλάβεια, κι όλα μαζί συντελούν στα ιδιαίτερα κρασιά τους.
Το μοναστήρι -με τη βοήθεια οινολόγων και αναγνωρισμένων οινοχόων- ειδικεύεται στα κρασιά από χαρμάνια. Οι ετικέτες Cuvees Saint-Martin, Saint-Ambroise και Saint-Porphyre είναι οι πιο σημαντικές της παραγωγής τους. Ποιο είναι το μυστικό των μοναχών του Solan για την παραγωγή τόσο καλών κρασιών; Η δουλειά στο αμπέλι γίνεται με στόχο τη χαμηλή απόδοση αλλά την παραγωγή υψηλής ποιότητας σταφυλιών. Ιδιαίτερη σημασία δίνουν οι αδελφές μοναχές και οι σύμβουλοί τους, στην επιλογή των βαρελιών: ξύλινα δρύινα βαρέλια, bourguignonne ή bordelaise.
Τα βαρέλια απογεμίζονται το λιγότερο μία φορά την εβδομάδα και η τεχνική του batonnage ακολουθείται ανάλογα με τις ανάγκες. Οι δόσεις του θειώδους είναι ελαχιστοποιημένες στα απολύτως απαραίτητα επίπεδα. Το κρασί είναι πολύ ευαίσθητο -«πρέπει να το παρακολουθούμε όπως το γάλα στη φωτιά», λένε χαρακτηριστικά οι ίδιες οι μοναχές- έτσι ώστε «να αναπτύξει και να κρατήσει την πολυπλοκότητα του αρώματός του». Ο Bruno Quenioux επικεφαλής οινοχόος της κάβας του Lafayette Gourmet, δηλώνει για τα κρασιά του μοναστηριού: «Τα κρασιά του μοναστηριού του Solan πάνω απ’ όλα κάνουν καλό στο σώμα και στην ψυχή, διότι είναι κρασιά με συναισθήματα. Αισθανόμαστε την αναζήτηση της καρδιάς σε αυτά ανακαλύπτοντας μία ευθύτητα, μία συνέπεια, μία αληθινή ισορροπία δομής και αρώματος».
Δαλματικές ακτές
Περί “ναρκισσισμού και ηγεσίας” το συνέδριο των φοιτητών και αποφοίτων ΜΒΑ του Πανεπιστημίου ΠειραιάΙδιαίτερη επιτυχία, με μεγάλη συμμετοχή φοιτητών και αποφοίτων του ΜΒΑ του Πανεπιστημίου Πειραιά, σημείωσε το 17ο συνέδριο που οργάνωσε ο σύλλογός τους. Το θέμα του συνεδρίου αφορούσε στη σχέση ναρκισσισμού και ηγεσίας υπό τις σύγχρονες συνθήκες των αλλεπάλληλων και γρήγορων μεταβολών στο οικονομικό, κοινωνικό και κυρίως στο επικοινωνιακό περιβάλλον, στο οποίο η έκθεση προσώπων που έχουν ηγετικούς ρόλους έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις λόγω των διαδικτυακών Μέσων και των κοινωνικών δικτύων.Το θέμα ανέπτυξαν, από την οπτική της δικής τους θέσης και εμπειρίας το καθένα, διακεκριμένα πρόσωπα του ακαδημαϊκού χώρου (φωτό επάνω). Από τον χώρο των επιχειρήσεων ο Γιώργος Κώτσαλος, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου INTERAMERICAN, κατά την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά την Τρίτη 12 Μαΐου, έδωσε μία ευρύτερη διάσταση στη θετική ή αρνητική συγκυρία της έκφρασης ναρκισσιστικών συμπεριφορών, που μπορεί να έχουν αντίστοιχα θετικές ή αρνητικές συνέπειες.
Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Πειραιά τίμησαν με πλακέτα τον Γ. Κώτσαλο.
Ο επικεφαλής της INTERAMERICAN παρατήρησε πως μία λελογισμένη αυταρέσκεια, ένας ελεγχόμενος ναρκισσισμός μπορεί να συμβάλει σε κινήσεις και απόδοση πάνω από τη μετριότητα ή τα τυπικά προσωπικά όρια. Ωστόσο επισήμανε ότι, σε μία περίπλοκη εποχή όπως η σημερινή, τα χαρακτηριστικά του νάρκισσου ηγέτη δεν ευνοούν την απαιτούμενη ευελιξία, την αντίδραση προσαρμογής και την απαραίτητη αλληλεπίδραση για την κατανόηση και την εύστοχη διαχείριση των καταστάσεων.Ο ομιλητής τόνισε εμφαντικά την αναγκαιότητα ενός οδικού χάρτη ηγεσίας βασισμένου σε όραμα, αποστολή, στρατηγική και στόχους και σε τελευταία ανάλυση, αναφορικού ως προς τη συντονισμένη συνεργασία μίας ομάδας προσώπων που μοιράζονται ευθύνες και επιτυχίες. “Πιστεύω πως ο ηγέτης έχει ως αποστολή να οδηγήσει το καράβι σε λιμάνι, γνωρίζοντας όμως ότι το καράβι δεν είναι για να μείνει δεμένο στο λιμάνι, αλλά για να ταξιδεύει από λιμάνι σε λιμάνι” τόνισε ο κ. Κώτσαλος.
Τα συμπτώματα της κατάθλιψης – Κάντε το τεστ DSM
Πώς αναγνωρίζουμε αν πάσχουμε ή αν περνάμε ξυστά από την κατάθλιψη; Ο επίσημος οδηγός ψυχολογίας DSM μας διαφωτίζει.Όλοι περνάμε μέρες που νιώθουμε καταθλιπτικά συμπτώματα, όμως αυτό δεν σημαίνει πως έχουμε κατάθλιψη. Η κατάθλιψη ή μείζων καταθλιπτική διαταραχή είναι μάστιγα, αφού μετά το άγχος είναι η πιο συνηθισμένη ψυχική διαταραχή. Οι γυναίκες εμφανίζουν πιο συχνά κατάθλιψη από τους άντρες ενώ περίπου το 10% όσων επισκέπτονται τον γιατρό για κάποια σωματική πάθηση στην πραγματικότητα δεν έχουν κάποιο οργανικό πρόβλημα αλλά πάσχουν από κατάθλιψη. Η συχνότητα εμφάνισής της είναι ανεξάρτητη από τη φυλή, τη μόρφωση και την οικονομική κατάσταση των πασχόντων.
Για να διαγνωσθεί ένα άτομο με κατάθλιψη, σύμφωνα με το εγχειρίδιο DSM της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, θα πρέπει να έχει πέντε ή και περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα, για περίοδο μεγαλύτερη των δύο εβδομάδων, ενώ ένα τουλάχιστον σύμπτωμα από αυτά θα πρέπει να είναι το καταθλιπτικό συναίσθημα ή η απώλεια ενδιαφέροντος για καθετί που κάποτε προκαλούσε ευχαρίστηση.
1. Καταθλιπτικό συναίσθημα. Το άτομο αισθάνεται λυπημένο, απογοητευμένο και έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τη ζωή. Το συναίσθημα αυτό υπάρχει και κατευθύνει τον ψυχισμό του κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.2. Απώλεια της ευχαρίστησης. Ο καταθλιπτικός ασθενής δεν αντλεί πια ευχαρίστηση από τη ζωή και από τις δραστηριότητες που απολάμβανε στο παρελθόν.3. Άγχος. Οι περισσότεροι καταθλιπτικοί ασθενείς παρουσιάζουν άγχος που βιώνεται ως αίσθημα εσωτερικής δυσφορίας. Το αίσθημα αυτό προέρχεται από ανεξήγητο φόβο επικείμενου θανάτου. Το άγχος συνοδεύεται συνήθως από σωματικά συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού συστήματος, όπως ταχυκαρδία, ναυτία, έντονο τρόμο, δύσπνοια, αίσθημα πνιγμού και πανικού, εφίδρωση κ.ά.4. Χαμηλή βούληση και αυτοεκτίμηση. Το άτομο θεωρεί τον εαυτό του ανίκανο για οποιαδήποτε ενέργεια. Είναι πολύ αναποφάσιστο και παραμελεί την εμφάνισή του, την προσωπική του υγιεινή αλλά και τις υποχρεώσεις του, είτε στο σπίτι είτε στη δουλειά.5. Διαταραχές της σκέψης. Το άτομο έχει ένα διαρκές αίσθημα ματαιότητας και έλλειψη ελπίδας. Τα βλέπει όλα μαύρα και πιστεύει πως έτσι θα παραμείνουν. Η σκέψη του χαρακτηρίζεται από ανησυχία και απαισιοδοξία. Εκφράζει ιδέες ενοχής, αναξιότητας και αυτο-υποτίμησης. Τυπικά πιστεύει ότι ο ίδιος φταίει για την τροπή που έχει πάρει η ζωή του και κατηγορεί τον εαυτό του σε υπερβολικό βαθμό για ό,τι αρνητικό συμβαίνει.6. Διαταραχές ύπνου. Άνθρωποι με κατάθλιψη μπορεί να κοιμούνται πάρα πολλές ώρες ή να μην κοιμούνται σχεδόν καθόλου. Άλλοι κάνουν ακανόνιστο ύπνο, ξυπνώντας πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το πιο συνηθισμένο είναι να ξυπνούν υπερβολικά νωρίς το πρωί και να μην μπορούν να ξανακοιμηθούν.7. Διαρκές αίσθημα κόπωσης ή απώλειας ενεργητικότητας. Άνθρωποι με κατάθλιψη μπορεί να νιώθουν διαρκώς κουρασμένοι ή εξαντλημένοι, σαν να μην έχουν ενέργεια και ζωτικότητα. Μπορεί να παρουσιάζουν βραδύτητα στην επιτέλεση των σωματικών και ψυχικών λειτουργιών και η ομιλία τους να είναι διστακτική, χαμηλόφωνη και αργή. Σε περιπτώσεις έντονου άγχους, η ψυχοκινητική δραστηριότητα αυξάνεται, με τα αντίθετα ακριβώς αποτελέσματα8. Ελάττωση της σεξουαλικής διάθεσης (ανηδονία). Η απώλεια του ενδιαφέροντος για την ερωτική πράξη είναι τυπικό σύμπτωμα της κατάθλιψης. Ακόμα και αν το άτομο έχει σεξουαλικές επαφές, ουσιαστικά δεν το επιθυμεί και δεν αντλεί καμία ευχαρίστηση από αυτές.9. Διαταραχές στην όρεξη. Η απώλεια της όρεξης με μείωση βάρους είναι πιο συνηθισμένη στα άτομα με κατάθλιψη. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει αύξηση της όρεξης και υπερφαγία, καθώς και κρίσεις βουλιμίας με υπερφαγικά επεισόδια.10. Δυσκολία σε συγκέντρωση/σκέψη/μνήμη/λήψη αποφάσεων. Το άτομο που παρουσιάζει κατάθλιψη δεν μπορεί να συγκεντρωθεί εύκολα, επικεντρώνεται στις καταθλιπτικές τους ιδέες και αδιαφορεί για το περιβάλλον του. Καθώς ασχολείται έντονα με τις καταθλιπτικές του ιδέες, οι γνωσιακές του λειτουργίες επηρεάζονται.11. Σωματικά συμπτώματα. Πολλοί ασθενείς με κατάθλιψη αναφέρουν μια ποικιλία από σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, πόνους γενικά στο σώμα τους, δυσκοιλιότητα, δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, υπόταση, ξηροστομία κ.λπ. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν από ιατρικές εξετάσεις.12. Αυτοκαταστροφικός ιδεασμός. Πρόκειται για εμμονή με σκέψεις θανάτου ή/και ιδέες αυτοκτονίας. Η απόπειρα αυτοκτονίας είναι η πιο σοβαρή και επικίνδυνη επιπλοκή της κατάθλιψης. Αν και οι αιτίες την κατάθλιψης δεν είναι απόλυτα κατανοητές, μπορεί να σχετίζονται με βιολογικούς παράγοντες και θέματα υγείας. Αν νιώθουμε παρατεταμένη καταθλιπτική διάθεση, συμβουλευόμαστε οπωσδήποτε τον γιατρό μας.Μαριανίνα Πατσα______ Πηγή: doctvby Αντικλείδι , http://antikleidi.com