Tι λένε οι Τούρκοι για τους Έλληνες και το αιγαίο;

turkey

Στο βιβλίο του Το στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας” ο Αχμέτ Νταβούτογλουγράφει τα εξής:Ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος είναι γεμάτος από αδυναμίες των στρατιωτικών δυνάμεων του Οθωμανικού κράτους οφειλόμενο στο γεγονός ότι αυτές στηρίζονταν κυρίως στον στρατό ξηράς, ενώ στερούνταν της υποστήριξης του ναυτικού. Η σύναψη στρατιωτικής συμμαχίας με τη Γερμανία, η οποία κατά βάση επίσης είναι μία στρατιωτική δύναμη ξηράς, εναντίον της Αγγλίας και της Γαλλίας, που ήταν θαλάσσιες αυτοκρατορίες, επειδή στερείτο ναυτική δύναμη, η οποία συνιστά και τη βασικότερη προϋπόθεση σε τέτοιου είδους συμμαχίες, προκάλεσε τεράστια στρατηγικά κενά στον τουρκογερμανικό συνασπισμό. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος λόγος που, μολονότι σημειώθηκαν επιτυχίες σε μάχες μικρής κλίμακας, χάθηκε ο πόλεμος. Είναι σημαντικό γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν μετά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας επικεντρώθηκαν στο θέμα των Στενών και της Μοσούλης, η οποία βρίσκεται στην περιοχή του Ευφράτη και του Τίγρη, από την άποψη ότι αποδεικνύει τη σημασία των συνδέσμων των θαλάσσιων και υδάτινων οδών.D3009EU1

Παρ όλη την πρόοδο που σημειώθηκε στο θέμα των Στενών με τη συνθήκη του Μοντρέ, που υπογράφηκε κατά την περίοδο της Δημοκρατίας, η αδυναμία που εξακολουθούσε να παρατηρείται στον τομέα της θαλάσσιας ισχύος της Τουρκίας έκανε αισθητή την παρουσία της με τον πιο δραματικό τρόπο κατά τις ρυθμίσεις που έλαβαν , χώρα μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Το 1944 οι Γερμανοί, που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από τα Δωδεκάνησα, πρότειναν στην τουρκική κυβέρνηση την κατάληψή τους. Το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση της εποχής, προτιμώντας να λάβει τη σύμφωνη γνώμη της Αγγλίας, τήρησε στο θέμα των νησιών εξαιτίας της αγγλικής άρνησης μία αδιάφορη στάση συνιστά τον σημαντικότερο κρίκο στην αλυσίδα παραλείψεων που στέρησε από την Τουρκία την έξοδό της στο Αιγαίο. Αργότερα, στις συνομιλίες μεταξύ των Ιταλών και των συμμάχων που διεξήχθηκαν στο Παρίσι το 1946, η κυβέρνηση, αποφασίζοντας ότι η χώρα δεν είχε δικαίωμα να λάβει μερίδιο από τη λεία του πολέμου, διότι έμεινε εκτός από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, συνέδραμε ολοφάνερα στην παράδοση των νησιών αυτών στην Ελλάδα. Έτσι με τη συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 τα Δωδεκάνησα και η Ρόδος δόθηκαν στην Ελλάδα με την προυπόθεση της αποστρατικοποίησής τους. Αργότερα ούτε αυτός ο όρος δεν κατέστη δυνατόν να ελεγχθεί σοβαρά με αποτέλεσμα η ασφάλεια των συνόρων της Τουρκίας να τελεί υπό συνεχή απειλή.

D4409MA1

Σήμερα γίνονται ορατά τα αποτελέσματα της στρατηγικής αμέλειας που επιδείχθηκε στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου των νησιών του Αιγαίου, ούτως ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών τον «παλμό» του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου της Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα μέσω των νησιών του Αιγαίου απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό χώρο της, και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν ως συνέπεια της ανυπαρξίας μίας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ,* που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά στα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί.

* Σ.τ.μ.: Στην Τουρκία χρησιμοποιείται η λέξη Καρντάκ (Kardak) αντί  Ίμια που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα.

Από τον Πρόεδρο η παρακάτω ανάρτηση !!

Όταν ο λαός σου αποφασίζει για άλλο πρόεδρο τι να κάνεις τέως προέδρε…
Ας προσέχει ο νυν…. 

Του κύκλου τα γυρίσματα και το τωρινό μεγαλο-μέγιστο παιχνίδι του υπερκεφαλαίου στον κόσμο

Του Γιάννη Τσουδερού*

Εμείς, ως λαός, αποτυπώσαμε, με τον Κορνάρο και μάλιστα στον πρώτο στίχο του Ερωτόκριτου, δύο έννοιες. Την κίνηση του χρόνου («του κύκλου τα γυρίσματα») και την κίνηση του κόσμου (…και «του καιρού τα πράμματα πʼ αναπαημό δεν έχουν»).

Αν αυτές οι ποιητικές εικόνες είναι και η πραγματικότητα (τω όντως όντι), δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε; Δηλαδή, το αληθινό στίγμα μας στον κόσμο; 

Έχουμε πλήρη συνείδηση και σαφή αιτιολόγηση των πράξεων μας; Ή μας παρασύρει το άσκεπτο και το τυχαίο; Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε με τη βοήθεια της ιστορικής μνήμης μας, θα έπρεπε να γνωρίζουμε που πραγματικά βρισκόμαστε και τελικά τι είδος λαός είμαστε, σʼ αυτή τη χρονική στιγμή που διανύει η ανθρωπότητα. 

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να καταλάβουμε την πραγματικότητά μας. Ας ξεκινήσω με μια σκληρή ερώτηση, καθόλου πλατωνική, η οποία σπάνια αναφέρεται στις καθημερινές συζητήσεις μας. 

Ιδού το ερώτημα. Είμαστε ή δεν είμαστε λαός ο οποίος την κλοπή του κράτους του την έχει κάνει τέχνη και συγχρόνως δύναμη που προκαλεί την κρατική του πτώχευση; Ας θυμηθούμε στη σειρά τις πτωχεύσεις μας, από τότε που το έθνος μας έγινε κράτος. 1827, 1843,1893,1932 και δύο ακόμα, 1970 και1980. Αυτές οι δύο τελευταίες χωρίς πτωχευτικό τέλος, αλλά με τα πτωχευτικά αποτελέσματα στις πλάτες μας. 

Για τα όσα κάθε φορά ακολουθούσαν, έφταιγαν μόνο οι … άθλιοι τοκογλύφοι δανειστές μας; Μα καλά, δεν μάθαμε ακόμα τι σημαίνει διεθνούς τύπου δανειστής; Ακόμα κι ο Σαίξπηρ, άνθρωπος συγγραφέας και θεατράνθρωπος, το είχε πιάσει και αποτυπώσει σε γραφτό του έργο. 

Οι διεθνείς δανειστές είναι όλοι τους τοκογλύφοι. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Εμπορεύονται τα χρήματά τους. Αυτό, το πολύ και συχνά παράνομα αποχτημένο χρήμα τους, το εμπορεύονται και το πουλούν. Όσο πιο ακριβά καταφέρει να πουλήσει το χρήμα του ο δανειστής, τόσο πιο πολύ πλουτίζει. Αυτός δεν είναι, άλλωστε, και ο ιστορικά διαπιστωμένος από αρχαιοτάτων χρόνων παγκόσμιος μηχανισμός του εμπορίου; Βέβαια, τώρα η τεχνική της δανειοδότησης έχει διευκολυνθεί και νομικά, με νομοθεσίες διεθνούς δικονομίας. Έτσι γίνεται ολοκάθαρα εμφανής η λειτουργία της διεθνούς δανειακής πολιτικής και των οργανισμών που την υποστηρίζουν, όπως είναι π.χ. το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό το είδος της κεφάλαιο-διεθνούς-αγοράς δανείζει τα κεφάλαιά του, αλλά δεν επιζητά την επιστροφή τους. Θέλει απλά την τακτική, ακριβή, και συνεπή εξυπηρέτηση των όρων του συμβολαίου δανεισμού, το οποίο ο συμβαλλόμενος άνθρωπος ή οργανισμός κράτος, ή ό,τι να είναι τέλος πάντων, έχει εθελοντικά υπογράψει. Θέλει δηλαδή οπωσδήποτε την πληρωμή των τόκων του δανεισθέντος κεφαλαίου.

Πιστεύω πως έγινε αντιληπτό ότι τώρα δεν χρειάζεται πόλεμος για να υποδουλωθεί ένας λαός. Απλά του δανείζεις και η κατοχή του έχει γίνει, αφού μετά ο λαός αυτός εργάζεται για σένα, για να ξεπληρώνει το χρέος του. Αλήθεια, δεν καταλάβαμε ακόμα ότι τώρα κυβερνά και ελέγχει την ανθρωπότητα ο Σάυλοκ του Σαίξπηρ; Δεν καταλάβαμε ακόμα ότι η υποδούλωση των λαών δεν γίνεται πλέον με στρατιωτικά μέσα, αλλά με τη διεθνή δανειακή πολιτική του υπερκεφαλαίου, το οποίο ελέγχει και κατευθύνει τα διεθνή συμφέροντά του με τους οργανισμούς του, π.χ. Δ.Ν.Τ., G7, Νταβός, κ.τ.λ.; 

Τώρα τους στρατιωτικούς πολέμους μεταξύ των κρατών, ή και μεταξύ αντίπαλων ομάδων σʼ ένα κράτος, το υπερκεφάλαιο τους υποδαυλίζει, γιατί αυξάνουν τις δανειακές ανάγκες των εμπλεκομένων κρατών, για την ενίσχυση της πολεμικής τους μηχανής και την αποκατάσταση των καταστροφών που προκαλεί ο πόλεμος. Έτσι το υπερκεφάλαιο, καλύπτοντας τις δανειακές ανάγκες των κρατών, ασκεί την επικυριαρχία του σʼ αυτά. Ας σκεφτούμε ότι οι πολυάριθμοι πόλεμοι που έγιναν μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο σχεδόν καθόλου δεν άλλαξαν τα σύνορα των κρατών που ενεπλάκησαν σε αυτούς, προκάλεσαν όμως τεράστιες ζημιές. Και το υπερκεφάλαιο είναι εκεί, πρόθυμο να στηρίξει την πολεμική τους μηχανή και να συμβάλλει στην αποκατάσταση των ζημιών, με το αζημίωτο, βέβαια. Έτσι κράτη με μεγάλο φυσικό πλούτο, όπως η Λιβύη ή το Ιράκ, είναι γονατισμένα οικονομικά και το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν τα χρέη τους.

Αλήθεια, δεν καταλάβαμε κατά πού και πώς κινείται ο κόσμος «π΄ αναπαημό δεν έχει»; Δεν καταλάβαμε ότι σήμερα οι στρατιωτικοί πόλεμοι δεν γίνονται για την κατάκτηση εδαφών, αλλά με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία καταστροφών που επιδιορθώνουν με τη δανειακή πολιτική τους οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, οι G7 όπως λέγονται, οι οποίες συναποφασίζουν τα της παγκόσμιας οικονομικής πολιτικής;

Γιατί, άραγε, δεν αντιληφθήκαμε αυτόν τον παγκόσμιο οικονομικό-πολιτικό σχεδιασμό; Απλό. Όλοι προσπαθούμε να τα έχουμε καλά με το υπερκεφάλαιο, χωρίς να αξιολογούμε σωστά τη λειτουργία αυτής της παγκόσμιας οικονομικής υπερκλίμακας. Αυτή την κατάσταση μας είπαν να την ονοματίσουμε μόνο οικονομική παγκοσμιότητα κι εμείς το αποδεχτήκαμε. Και μάλιστα μας είπαν να τη λέμε και πολιτιστική εξέλιξη κι αυτό είναι το ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Μας πέρασαν τη λάθος πραγματικότητα σαν σωστή και χρήσιμη αλήθεια. Βέβαια για να το πετύχουν αυτό χρειαζότανε μυαλά «ανάπηρης εξυπνάδας», ευνουχισμένης εξυπνάδας, δηλαδή. Κι αυτό έκαναν. 

Χώρισαν την Παιδεία από την Εκπαίδευση και συγχρόνως μετονόμασαν, και το πέτυχαν, την εκπαίδευση ως παιδεία. Αυτό ήταν. Τώρα γίνεσαι γιατρός και αμέσως σε προσφωνούν κύριο γιατρό, ανεξάρτητα αν βοάς από μακριά ότι είσαι κλέφτης, φακελάκιας, αλλά … Κύριος πάντα. Κύριος είσαι, επίσης, αν κλέβεις τεράστια χρηματικά ποσά από τα ταμεία του φιλοθεάμονος αθλήματος του ποδοσφαίρου στο οποίο παίζουν παιδιά και νέοι που αμείβονται με τεράστιους μισθούς και συγχρόνως τα πιάνουν για να χάσουν το παιχνίδι που θα παίξουν. Όταν ο αθλητισμός λειτουργούσε και με τα ιδεώδη της Παιδείας, στα στάδια αρκούσε ένα κλαδί ελιάς για τη στέψη του νικητή. Τώρα, χωρίς αθλητικά ιδεώδη, τα εκατομμύρια χορεύουν στις παλαίστρες και στα κολοσσαία.

Να τι κάναμε χωρίς παιδεία. Κατασκευάσαμε τον homo economicus. Είναι ο άνθρωπος που βρίσκει την ευημερία του στους (οικονομικούς) αριθμούς μόνο. Είναι δυστυχώς μια ευημερία, η οποία αντί να χαρίζει ευτυχία αύξησε τα αντικαταθλιπτικά. Αυτό συμβαίνει όταν η οικονομία των αριθμών αναλαμβάνει από μόνη της να υλοποιήσει και το κοινωνικό όνειρο μιας οργανωμένης κοινωνίας και σε μη άμεσα παραγωγικούς τομείς της, όπως είναι δηλαδή η παιδεία, η υγεία, η έρευνα, το περιβάλλον κ.τ.λ.

Ο Μαξ Βέμπερ λέει ότι η οικονομία με τους αριθμούς μόνο είναι ένα ήθος προσανατολισμένο αποκλειστικά «χρησιμοθηρικά». Αλλά, αυτό αποτελεί ακαμψία της ζωής, γιατί κάθε άλλη απόλαυση εκτός από το μόχθο της εργασίας είναι άγνωστη. Σημαίνει, όμως, κι ότι μπαίνουμε πάλι στο νέο αιώνα του μεσαίωνα. Στον προηγηθέντα μεσαίωνα η πνευματική ακαμψία εμφανίστηκε με την έμμονη ιδέα της θρησκοληψίας. Τώρα η εμμονή αφορά τον πλούτο δια του χρήματος. Το παιχνίδι της σκέψης, πέρα από την άκαμπτη πραγματική πραγματικότητα των αριθμών, μας τέλειωσε. Η δουλεία του νέο-μεσαίωνα έχει αρχίσει … κι εμείς κοινωνικά και πολιτικά σφυρίζουμε αδιάφορα και μακριά από τις άλλες αλήθειες. 

Μοναδική μας αληθινή ελπίδα τώρα ο … Κορνάρος. Ας ελπίσουμε μαζί του, πως «του καιρού τα πράμματα πʼ αναπαημό δεν έχουν» και «του κύκλου τα γυρίσματα» θα μας βγάλουν από τον νέο-μεσαίωνα που ζούμε, όπως γύρισε ο κύκλος και για τον παλιό μεσαίωνα που πέρασε η ανθρωπότητα. Ίδωμεν!

* Ο Γιάννης Τσουδερός είναι γιατρός


Συμπληρωματικές πληροφορίες, σε προηγούμενη ανάρτηση , για το Κτηματολόγιο στα Δερβενοχώρια 

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΤΩΝ ΕΙΝΑΙ : 22630-31865 (ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟΙ) (ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΟΙΝΟΦΥΤΑ)
ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ: 
1.ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ
2. ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΑΦΜ (ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΔΕΗ Η’ ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ Ε9)
3. ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣ
4. ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ (ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ)
Γιάννης Αναγνωστακης  

ΜΗΣΥΦΑ ή ΜΥΣΥΦΑ, το ακρώνυμο της εβδομάδας

Posted by sarant στο 12 Ιουνίου, 2015

 
 
 
 
 

 

Rate This

Κλειστά έμειναν χτες τα φαρμακεία της χώρας, επειδή οι φαρμακοποιοί διαμαρτύρονται για την πρόθεση της κυβέρνησης να επιτρέψει να πωλούνται από τα σουπερμάρκετ τα ΜΗΣΥΦΑ ή ΜΥΣΥΦΑ, κι έτσι αυτό το δίκροκο ακρώνυμο ακούστηκε πολύ τις τελευταίες μέρες -άλλωστε οι δυο παραλλαγές είναι ομόηχες, κι έτσι ακούγονται το ίδιο.Συχνότερα πάντως βλέπει κανείς την παραλλαγή ΜΗΣΥΦΑ: Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα, με το ακρώνυμο να συνθέτεται από τα δύο αρχικά γράμματα των τριών λέξεων και με μια ιδιομορφία, ότι στο ακρώνυμο η πρώτη λέξη συμμετέχει ολόκληρη, κάτι που δεν ξέρω αν έχει προηγούμενο στον κυκεώνα των ελληνικών ακρωνύμων (εγώ τουλάχιστον δεν βρήκα). Αν βάζαμε τελείες στα συστατικά μέρη του ακρώνυμου (π.χ. ΠΑ.ΣΟ.Κ.) στο «ΜΗ» δεν θα έπρεπε να βάλουμε.Η άλλη εκδοχή, ΜΥΣΥΦΑ, αντιστοιχεί σε τέσσερις λέξεις: Μη Υποχρεωτικώς Συνταγογραφούμενα Φάρμακα. Την παραλλαγή αυτή πρόσφατα μόνο την αντιλήφθηκα να κυκλοφορεί, και βγάζει κάπως λιγότερες γκουγκλιές από τη ΜΗΣΥΦΑ.Και οι δυο παραλλαγές βέβαια εννοούν το ίδιο πράγμα: τα απλά και πολύ διαδεδομένα εκείνα φάρμακα, που τα προμηθεύεται κανείς χωρίς συνταγή και δεν αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως το Depon για το κρυολόγημα ή το Trachisan για τον πονόλαιμο ή το Simeco για το στομάχι. Ο κατάλογος των φαρμάκων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο αποφασίζεται κάθε φορά από το Υπουργείο Υγείας -στο τέλος αυτού του αξιόλογου άρθρουβλέπετε παραδείγματα φαρμάκων και κατηγοριών.Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα τα ΜΗΣΥΦΑ πωλούνται μόνο από τα φαρμακεία. Διακαής επιμονή της τρόικας ήταν να επιτραπεί η πώλησή τους και από τα σουπερμάρκετ, ώστε ο ανταγωνισμός να ρίξει τις τιμές. Στις άλλες χώρες της ΕΕ η κατάσταση δεν είναι ομοιόμορφη. Υπάρχουν χώρες όπου ισχύει ό,τι και στην Ελλάδα (π.χ. Λουξεμβούργο, πιθανώς και Γαλλία), αρκετές χώρες όπου τα ΜΗΣΥΦΑ πωλούνται και στα σουπερμάρκετ, αλλά σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο και από φαρμακοποιούς, όπως είχε προταθεί να γίνει και στην Ελλάδα, ενώ σε κάποιες χώρες ορισμένα ΜΗΣΥΦΑ επιτρέπεται να πουλιούνται και από παντοπωλεία ή βενζινάδικα. Υπάρχει βέβαια και η αγορά μέσω Διαδικτύου.Από την άλλη, στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα φαρμακεία κατά κεφαλήν απ’ ό,τι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κι έτσι η απελευθέρωση των σημείων πώλησης δεν πρόκειται να κάνει πολύ ευχερέστερη τη διάθεση, ενώ και οι τιμές είναι ήδη πολύ χαμηλότερες απ’ ό,τι στις χώρες της ΕΕ, ανεξάρτητα από το μοντέλο που ακολουθούν (στοιχεία υπάρχουν εδώ, και τα επιβεβαιώνω και από την εμπειρία μου).Ο τζίρος των ΜΗΣΥΦΑ αντιπροσωπεύει περίπου το 10-11% του συνολικού φαρμακευτικού τζίρου -βέβαια, επειδή δεν αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία, αντιπροσωπεύουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της ιδιωτικής δαπάνης, αφού για τα…. ΣΥΦΑ ο ασφαλισμένος ιδιώτης πληρώνει μόνο τη συμμετοχή του.Όμως, εδώ λεξιλογούμε. Και παρόλο που ήδη είπαμε για τα ακρώνυμα, πρέπει να λεξιλογήσουμε και για τη λέξη φάρμακο -έστω και επαναλαμβάνοντας ένα παλαιότερο άρθρο.Λοιπόν, η λέξη φάρμακον είναι ομηρική, και η αρχική της σημασία ήταν φυτό, βοτάνι με θεραπευτικές ιδιότητες. Η ετυμολογία της λέξης έχει ταλαιπωρήσει τους μελετητές· αν δεν είναι δάνειο, μπορεί να προέρχεται από κάποιο αμάρτυρο *φάρμα, παράγωγο του ρήματος φέρω(όπως από το χαίρω έχουμε το χάρμα). Από την αρχική σημασία, η λέξη έφτασε στη συνέχεια να σημαίνει το παρασκεύασμα με θεραπευτικές ιδιότητες, δηλαδή τη σημερινή σημασία, αλλά και το δηλητήριο (αυτό που λέμε στη νεότερη γλώσσα φαρμάκι, που άλλωστε προέκυψε από τη λέξη φάρμακο μέσω του υποκοριστικού φαρμάκιον). Επίσης, στα αρχαία ελληνικά αναπτύχθηκε και μια τρίτη σημασία, του μαγικού φίλτρου και κατ’ επέκταση της μαγείας, της μαγγανείας.Η αρχαία φαρμακεία ήταν η χρήση δηλητηριώδους φαρμάκου, αλλά και η μαγεία, ενώ η λέξη έχει διατηρηθεί στον ποινικό μας κώδικα: το αδίκημα της φαρμακείας είναι η δηλητηρίαση. Από την άλλη, η λέξη φαρμακείο είναι νεότερη, από το γαλλ. pharmacie, το οποίο βέβαια, μέσω λατινικών, ανάγεται στα ελληνικά. Κι επειδή τα φάρμακα είναι ακριβά, φαρμακείο έχει επικρατήσει επίσης να λέμε και κάθε κατάστημα που έχει πολύ ακριβές τιμές.Ο φαρμακοποιός, πάλι, υπήρχε στην αρχαία γλώσσα, με τη σημασία του παρασκευαστή φαρμάκων, του φαρμακοτρίφτη (λεγόταν άλλωστε και φαρμακοτρίβης), και τον 19ο αιώνα οι λόγιοι ανάστησαν τη λέξη για να τη χρησιμοποιήσουν για το καινούργιο επάγγελμα, που οι εκπρόσωποί του ως τότε λεγόντουσαν σπετσιέρηδες, δάνειο από τα ενετικά (spezier, η ίδια ρίζα όπως και στο αγγλικό special), ενώ το φαρμακείο λεγόταν σπετσαρία. Σε ένα πασίγνωστο δημοτικό, η ανήμπορη κόρη ζητάει «το γιατρό και το σπετσιέρη με τα φάρμακα στο χέρι».Αν σήμερα αποκαλέσετε φαρμακοτρίφτη ή σπετσέρη έναν φαρμακοποιό μπορεί να ενοχληθεί, αλλά είναι αλήθεια ότι οι σημερινοί φαρμακοποιοί πολύ σπάνια ασχολούνται αυτό που υποβάλλει η ετυμολογία του ονόματός τους, δηλαδή να παρασκευάζουν φάρμακα -σχεδόν πάντοτε απλώς πουλάνε έτοιμα σκευάσματα, αν και μού έχει τύχει (μία φορά, αν θυμάμαι καλά) να μου φτιάξει σκεύασμα ο φαρμακοποιός.Είναι βέβαια αλήθεια ότι ο φαρμακοποιός ξέρει να συμβουλέψει τον ασθενή για τις παρενέργειες των φαρμάκων, συνταγογραφούμενων ή μη, αλλά αυτό θα συμβαίνει και με τον φαρμακοποιό-πωλητή των σουπερμάρκετ. Το θέμα είναι ότι με την πώληση των ΜΗΣΥΦΑ (ή ΜΥΣΥΦΑ) από τα σουπερμάρκετ αφαιρείται πλούτος από ένα καλοστεκούμενο τμήμα της μεσαίας τάξης για να μεταβιβαστεί σε μονοπωλιακές, κάποτε πολυεθνικές, αλυσίδες. Αλλά και γενικότερα η φασαρία για την απελευθέρωση του επαγγέλματος του φαρμακοποιού εκεί κατατείνει, στην επιβολή του αγγλοσαξονικού μοντέλου των Boots με τους μισθωτούς υπαλλήλους, αντί για τους αυτοαπασχολούμενους φαρμακοποιούς -χωρίς εμφανές όφελος για τον καταναλωτή.Από την άλλη, να μην παραβλέπουμε ότι η προστασία του επαγγέλματος του φαρμακοποιού πλήττει επίσης όσους φαρμακοποιούς δεν είναι παιδιά φαρμακοποιών και δεν έχουν άδεια, όπως επίσης να μην ξεχνάμε ότι το φαρμακείο σήμερα έχει εξελιχτεί σε ένα ιδιότυπο μικρό σουπερμάρκετ για μια γκάμα ΜΗΦΑ προΐόντων, δηλαδή έχει αποσπάσει πελατεία από οπτικούς (που διαμαρτύρονται επειδή τα φαρμακεία δεν περιορίζονται να πουλάνε υγρά για φακούς, αλλά επεκτείνονται και σε άλλα οπτικά είδη) και καλλυντικάδες της γειτονιάς, αφού τα φαρμακεία έχουν γεμίσει με τέτοια προϊόντα -αντηλιακά, διαιτητικά, καλλυντικά κτλ. Έχοντας ήδη ξεφύγει από τον ρόλο του στυλοβάτη της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ο φαρμακοποιός ακούγεται λιγότερο πειστικός όταν επικαλείται αυτό το ρόλο.Ωστόσο, ανάμεσα στον φαρμακοποιό και στην αλυσίδα, είμαστε με το μέρος του φαρμακοποιού. Και αυτό το κάπως αστείο τελικά ακρώνυμο ΜΗΣΥΦΑ είναι σαν να σημαίνει «Μην φας συ, φαρμακοποιέ, να φάω εγώ» -τα λέει λίγο μπερδεμένα βέβαια, σαν να μην ξέρει καλά τη γλώσσα, περίεργο πράγμα…

Πως επιλέγει(;) αυτοκίνητο ένας ψυχαναγαστικός

overthinking2

Προσοχή! Δεν ενδεικνύται η ανάγνωση του παρακάτω για αγχωτικά άτομα.

Η υπερανάλυση αρκετές φορές, έχει ως αποτέλεσμα άγχος, αναβλητικότητα κι εν τέλει οδηγεί σε στασιμότητα, αναβολή ή και ματαίωση στη λήψη αποφάσεων.Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο “Φύλλο μηδέν”. Περιγράφει μια συζήτηση μεταξύ δύο δημοσιογράφων, ένας εκ των οποίων φαίνεται να υπεραναλύει λίγο παραπάνω τα πράγματα…********car…μακάρι να ήταν αυτό το μόνο πρόβλημα».«Γιατί, ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα;»«Κοίτα, όχι ότι είμαι αναποφάσιστος, αλλά για να καταλάβω τι πρέπει να κάνω, οφείλω να συνδυάσω όλα τα στοιχεία. Το μεμονωμένο στοιχείο δε σου λέει τίποτα, όλα μαζί σου δίνουν να καταλάβεις εκείνο που δε φαινόταν εκ πρώτης όψεως. Οφείλεις να αναδείξεις αυτό που προσπαθούν να σου κρύψουν».«Μιλάς για την έρευνά σου;»«Όχι, μιλάω για την επιλογή του αυτοκινήτου…»Σχεδίαζε πάνω στο τραπέζι με το δάχτυλο βουτηγμένο στο κρασί, σαν να σχεδίαζε, όπως στα περιοδικά με τους γρίφους, μια σειρά τελίτσες που πρέπει να τις ενώσεις για να εμφανιστεί μια εικόνα.«Το αυτοκίνητο πρέπει να είναι γρήγορο και να έχει μιαν αρχοντιά, δεν ψάχνω κάτι οικονομικό· εξάλλου, για μένα ή θα χει κίνηση μπροστά ή τίποτα. Σκεφτόμουν ένα Lancia Thema τούρμπο δεκαεξαβάλβιδο, είναι από τα πιο ακριβά αυτοκίνητα, σχεδόν εξήντα εκατομμύρια. Ίσως και να το δοκιμάσω, πιάνει τα 235 την ώρα και επιτάχυνση 7,2. Είναι ό,τι καλύτερο».«Είναι ακριβό».«Όχι μόνο, αλλά πρέπει να ανακαλύψεις και αυτό που σου κρύβουν. Όταν οι διαφημίσεις των αυτοκινήτων δε σου λένε ψέματα, κάτι σου αποσιωπούν. Οφείλεις να ξεψειρίσεις τα τεχνικά δελτία στα εξειδικευμένα περιοδικά για να ανακαλύψεις ότι έχει πλάτος 183 εκατοστά».«Και είναι κακό αυτό;»«Ακόμα κι εσύ δεν του δίνεις σημασία, στις διαφημίσεις βάζουν πάντα το μήκος, που φυσικά μετράει για το πάρκινγκ ή για το πρεστίζ, αλλά σπανίως βάζουν το πλάτος, που είναι βασικό αν έχεις ένα μικρό γκαράζ ή μια στενή θέση παρκαρίσματος, για να μην πούμε όταν στριφογυρνάς σαν τρελός για να βρεις ένα μέρος να χωθείς. Το πλάτος είναι βασικό. Πρέπει να προσανατολιστείς κάτω από τα 170 εκατοστά».«Θα υπάρχουν, φαντάζομαι».«Ασφαλώς, αλλά σ’ ένα αυτοκίνητο των 170 εκατοστών, στριμώχνεσαι και αν κάθεται και κάποιος δίπλα σου, δεν έχεις χώρο για τον δεξιό αγκώνα. Κι έπειτα, δεν έχεις όλες τις ανέσεις ενός φαρδιού αυτοκινήτου, που έχουν πολλές εντολές στην πλευρά του δεξιού χεριού, κοντά στις ταχύτητες».«Και λοιπόν;»«Πρέπει να προσέξεις το ταμπλό να είναι αρκετά πλούσιο και να υπάρχουν εντολές στο τιμόνι, ώστε να αποφεύγονται οι πολλοί ελιγμοί του δεξιού χεριού. Και έτσι, εντόπισα το Saab 900 τούρμπο, 168 εκατοστά, μέγιστη ταχύτητα 230, και πέφτουμε στα πενήντα εκατομμύρια».«Αυτό κάνει για σένα».«Ναι, αλλά πρέπει να φτάσεις στα ψιλά γράμματα για να δεις ότι έχει επιτάχυνση 8,50, ενώ το ιδανικό είναι κάτω από 7, όπως στο Rover 220 τούρμπο, σαράντα εκατομμύρια, πλάτος 168, μέγιστη ταχύτητα 235 και επιτάχυνση στα 6,6, σωστή βολίδα».«Τότε, πρέπει να προσανατολιστείς προς τα κει…»overthinking-1«Όχι, γιατί μόνο στο τέλος σου αποκαλύπτουν ότι έχει ύψος 137 εκατοστά. Πολύ κοντό για έναν άνθρωπο εύσωμο σαν εμένα, είναι για κόντρες ανάμεσα σε φλούφληδες που θέλουν να παραστήσουν τους σπορτίφ, ενώ το Lancia έχει ύψος 143 και το Saab 144, οπότε μπαίνεις σαν κύριος. Είναι μια χαρά για έναν πιτσιρικά που θέλει να κάνει τον ωραίο, αυτός δεν πάει να κοιτάξει τα τεχνικά στοιχεία που είναι σαν τις αντενδείξεις στα φυλλάδια των φαρμάκων, που τις γράφουν με ψιλά γράμματα για να μην καταλάβεις ότι, αν πάρεις το φάρμακο, πεθαίνεις την άλλη μέρα. To Rover 220 ζυγίζει μόνο 1.185 κιλά: είναι λίγα, αν πέσεις σε κάνα TIR, διαλύεσαι σε χρόνο μηδέν, πρέπει να προσανατολιστείς σε αυτοκίνητα πιο βαριά, με ατσάλινες ενισχύσεις, δεν εννοώ το Volvo που είναι τεθωρακισμένο αλλά πολύ αργό, αλλά τουλάχιστον το Rover 820ΤΙ, στα πενήντα εκατομμύρια, 230 την ώρα και 1.420 κιλά».«Αλλά φαντάζομαι ότι το απέρριψες, επειδή…» σχολίασα, εξίσου πια παρανοϊκός κι εγώ.«Επειδή έχει επιτάχυνση 8,2: σωστή χελώνα, κανένα σπριντ. Όπως και το Mercedes C280, με πλάτος 162, αλλά πέραν του ότι κοστίζει εβδομήντα εφτά εκατομμύρια, έχει επιτάχυνση 8,8. Και μετά θέλουν πέντε μήνες μέχρι να σ’ το παραδώσουν. Και είναι κι αυτό ένα στοιχείο που πρέπει να συνυπολογίσεις, μιας και για ορισμένα από τα αυτοκίνητα που σου ανέφερα, θέλουν δύο μήνες, ενώ άλλα είναι ετοιμοπαράδοτα. Γιατί είναι ετοιμοπαράδοτα; Επειδή δεν τα θέλει κανείς. Πρέπει να δυσπιστείς. Απ’ ό,τι φαίνεται, σου δίνουν αμέσως το Calibra τούρμπο δεκαεξαβάλβιδο, 245 την ώρα, κίνηση στους τέσσερις τροχούς, επιτάχυνση 6,8, πλάτος 169 και κάτι παραπάνω από πενήντα εκατομμύρια».«Εξαιρετικό μου φαίνεται».«Ε όχι, γιατί ζυγίζει μόνο 1.135 κιλά, είναι πολύ ελαφρύ και έχει ύψος μόνο 132, χειρότερο απ’ όλα τ’ άλλα, κάνει για πελάτες με γεμάτο πορτοφόλι αλλά νάνους. Και να ’ταν μόνο αυτά τα προβλήματα… Πού να πάμε και στο πορτμπαγκάζ. Το πιο ευρύχωρο είναι αυτό του Thema δε-καεξαβάλβιδου τούρμπο, αλλά ήδη έχει πλάτος 175. Στα πιο στενά, σκέφτηκα το Dedra 2.0 LX, με άνετο πορτμπαγκάζ, αλλά έχει επιτάχυνση μόνο 9,4 και ζυγίζει λίγο παραπάνω από 1.200 κιλά, ενώ πιάνει μόλις 210 την ώρα».«Και λοιπόν;»«Λοιπόν, δεν ξέρω πού να πάω να βαρέσω το κεφάλι μου. Ήδη το μυαλό μου είναι κουδούνι από την έρευνα μου και ξυπνάω μες στη νύχτα για να συγκρίνω αυτοκίνητα».«Μα τα θυμάσαι όλα απέξω;»«Έχω κάνει πίνακες, αλλά το κακό είναι ότι έμαθα απέξω τους πίνακες και το πράγμα καταντάει ανυπόφορο. Αρχίζω να πιστεύω ότι τα αυτοκίνητα επινοήθηκαν για να μην μπορώ να τα αγοράσω εγώ».«Υποψιάζομαι ότι είναι υπερβολικό…»psichogios-ekoby Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Επεκτείνεται η συλλογή δηλώσεων κτηματογράφησης στην Πάρνηθα (περιοχές του Δήμου Ωρωπού Αττικής και του Δήμου Τανάγρας Βοιωτίας)

Από το Γραφείο Τύπου της ΕΚΧΑ ΑΕ, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:​ Ξεκινάει από την Δευτέρα 27 Απριλίου 2015 η συλλογή δηλώσεων κτηματογράφησης, μετά την απόφαση της ΕΚΧΑ ΑΕ (ΔΣ Νο 638/4/7.04.2015) με την οποία καλεί όσους έχουν δικαίωμα επί των ακινήτων που βρίσκονται εντός των ορίων των Προκαποδιστριακών Δήμων/Κοινοτήτων  Αυλώνος, Αφιδνών, Μαλακάσης και Πολυδενδρίου του Καλλικρατικού Δήμου Ωρωπού της  Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής και των Προκαποδιστριακών Δήμων  Οινοφύτων (Τοπικά διαμερίσματα Αγίου Θωμά, Κλειδίου και Οινοφύτων) και Δερβενοχωρίων (Τοπικά διαμερίσματα Δάφνης, Πύλης, Σκούρτων και Στεφάνης) του Καλλικρατικού Δήμου Τανάγρας της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας, να υποβάλουν δήλωση της ακίνητης περιουσίας τους στο Γραφείο Κτηματογράφησης της περιοχής που βρίσκεται το ακίνητό τους ή και ηλεκτρονικά μέσω της ιστοσελίδας www.ktimatologio.grΗ προθεσμία για την υποβολή δηλώσεων για τις περιοχές αυτές αρχίζει στις 27.4.2015 και λήγει στις 27.7.2015 για τους κατοίκους της ημεδαπής και στις 27.10.2015 για τους κατοίκους της αλλοδαπής και το Ελληνικό Δημόσιο.Η υποβολή της δήλωσης είναι υποχρεωτική, άλλως επέρχονται οι κατά το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις.I. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣ ΩΡΩΠΟΥ1)   ΠΡΟΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΗΜΟΙ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ:ΑΦΙΔΝΩΝ, ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ και ΠΟΛΥΔΕΝΔΡΙΟΥΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ  ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ:  Επί της οδού Μακεδονίας αρ. 6, Τ.Κ. 19014, Αφίδνες. Τηλ. 22950233252)    ΠΡΟΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΗΜΟΙ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ:ΑΥΛΩΝΟΣΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ  ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ: Επί της οδού Χαλκίδας αρ. 41, Τ.Κ. 19011, Αυλώνας. Τηλ. 2295044273ΙΙ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣ ΤΑΝΑΓΡΑΣ1)   ΠΡΟΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΗΜΟΙ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ:ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ (Τοπικά διαμερίσματα ΔΑΦΝΗΣ, ΠΥΛΗΣ, ΣΚΟΥΡΤΩΝ και ΣΤΕΦΑΝΗΣ) ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ  ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ:  Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας (Πρώην Κοινοτικό Ιατρείο), Σκούρτα Δερβενοχωρίων, Τ.Κ. 32200. Τηλ. 22620562942)  ΠΡΟΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΗΜΟΙ/ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ:ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ (Τοπικά διαμερίσματα ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ, ΚΛΕΙΔΙΟΥ και ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ)ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ  ΚΤΗΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ:  Μέγαρο Δημοσθένη Λιάπη (παραπλεύρως ΚΕΠ), Οινόφυτα Βοιωτίας, Τ.Κ. 32011 Τηλ. 2262056294Τα γραφεία Κτηματογράφησης λειτουργούνΔευτέρα – Παρασκευή: 08:00 – 16:00  και την Τετάρτη 08:00 – 20:00)Για πληροφορίες:επισκεφθείτε το site www.ktimatologio.gr ήκαλέστε στο 210 6505600 και 2310370500.

Επιβεβαιώνεται: Ο Σόιμπλε είναι πια παροπλισμένος!

Επιβεβαιώνοντας τα σενάρια των τελευταίων ημερών, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών (SPD) στη Γερμανία, Κάρστεν Σνάιντερ, παραδέχθηκε οτι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει παροπλιστεί στη διαπραγμάτευση. Σύμφωνα μάλιστα με τη χαρακτηριστική του δήλωση στο ZDF, ο κ. Σόιμπλε έχει πλέον τον… ίδιο ρόλο με το Γιάνη Βαρουφάκηκ στις διαπραγματεύσεις: «Επιτρέπεται να δίνει συνεντεύξεις, αλλά όχι πια να διαπραγματεύεται». «Τώρα, μόνο οι πρόεδροι των κυβερνήσεων, o Αλέξης Tσίπρας και η Άγκελα Μέρκελ, μιλούν», συμπλήρωσε με νόημα.  Σύμφωνα πάντα με τον κ. Σνάιντερ, μετά από αυτή την εξέλιξη, οι «πιστοί» του Σόιμπλε στους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, «αυτοί οι οποίοι έπαιρναν τον προσανατολισμό τους από τον υπουργό Οικονομικών» όπως τόνισε, πλέον διερωτώνται: «Είμαι σύμφωνος με αυτό;», επισημαίνοντας έτσι τη διαφαινόμενη ρήξη στο κυβερνών κόμμα της Μέρκελ. Ο Σνάιντερ δήλωσε επίσης πεπεισμένος ότι, παρά την πολεμική και τα τεντωμένα νεύρα που κυριαρχούν στο θέμα της συζήτησης για την κρίση στην Ελλάδα, η χώρα θα παραμείνει στην ευρωζώνη. Υπάρχουν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, είπε στο Deutschlandfunk και συμπλήρωσε ότι είναι «σχετικά σίγουρος» ότι θα επιτευχθεί λίαν προσεχώς συμφωνία. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε τέλος και η δήλωσή του, οι δανειστές να διαγράψουν 50-60 δισ. του ελληνικού χρέους. Τόνισε μάλιστα ότι  «σχετικά σίγουρος» ότι συμφωνία θα επιτευχθεί, αν όχι αυτή τη βδομάδα, την ερχόμενη, για την απελευθέρωση των περίπου 7 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα. Συμπλήρωσε όμως ότι στο αμέσως επόμενο στάδιο θα πρέπει να δημιουργηθούν μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές για τη χώρα. Στα πλαίσια ενός τρίτου πακέτου βοήθειας θα έπρεπε οι δανειστές να προβούν σε μια διαγραφή χρέους ύψους 50 έως 60 δισ. ευρώ, διαφορετικά η Ελλάδα θα πτωχεύσει. Τo Grexit θα πρέπει να αποφευχθεί τόσο για οικονομικούς όσο και για πολιτικούς λόγους. Την παρούσα αναταραχή για τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες κατά τους δανειστές δεν είναι επαρκείς, τη χαρακτηρίζει ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός σκηνοθετημένη.  
Κέρδος online   11/6/2015 7:13