Του ξύλου οι τεχνίτες!!
Συνοδηγός….
Παρασκευή ρουμελιώτικου τραχανά στα Σκούρτα Βοιωτίας .
συνταγή της Μαρίας:
αρμέγομαι καθημερινά το γάλα και το αποθηκεύουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα προσθέτοντας λίγο αλάτι σε 4 με 5 μέρες έχει ξινίσει,το βράζουμε και μόλις αρχίσει τα κοχλάζει ρίχνουμε σιγά σιγά το το ψιλοκομμένο πλιγούρι ανακατεύοντας το για να μην αρπάξει.
Το πλιγούρι το έχουμε προηγουμένως κοσκινίσει και την φύρα την έχουμε αντικαταστήσει με αλεύρι κατά το βράσιμο προσθέτουμε και λίγο λάδι για 10 κιλά γάλα θέλουμε 5 κιλά πλιγούρι ,αφού βράσει το αφήνουμε να κρυώσει και το απλώνουμε να στεγνώσει καλά ,σε δυο μέρες περίπου έχει στεγνώσει και το τρίβουμε στο κόσκινο.
Αφού το αφήσουμε τουλάχιστον για 10 μέρες απλωμένο και στεγνώσει καλά το αποθηκεύουμε σε υφασματινες σακούλες.
Η νέα διώρυγα του Σουέζ αλλάζει την παγκόσμια ναυσιπλοΐα
Η διώρυγα συνδέει τη Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα
Νέα δεδομένα στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα, με συντόμευση του χρόνου διέλευσης των πλοίων, δημιουργεί η νέα διώρυγα του Σουέζ τα εγκαίνια της οποίας πραγματοποιούνται σήμερα από τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, παρουσία ηγετών από όλο τον κόσμο μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.Στο περιθώριο των εκδηλώσεων, ο πρωθυπουργός αναμένεται να πραγματοποιήσει σημαντικές διμερείς συναντήσεις με τους ηγέτες της Γαλλίας, της Αιγύπτου και τον πρωθυπουργό της Ρωσίας.Η νέα διώρυγα, μήκους 72 χιλιομέτρων, που θα λειτουργεί με την ήδη υπάρχουσα θα επιτρέψει τη δυνατότητα αμφίδρομης κυκλοφορίας των πλοίων σε γρήγορο χρόνο, από 18 σε 11 ώρες, ενώ θα διπλασιάσει την τρέχουσα ημερήσια δυναμικότητα μεταφοράς εμπορευμάτων.Η διώρυγα συνδέει τη Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα, ενώ χωρίζει την αφρικανική ήπειρο από την Ασία και παρέχει τη συντομότερη θαλάσσια διαδρομή μεταξύ της Ευρώπης και των εκτάσεων που βρίσκονται γύρω από τον Ινδικό και δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι μία από τις πιο πολυσύχναστες θαλάσσιες οδούς του κόσμου.Στόχος του έργου του νέου καναλιού, που ξεκίνησε στις 6/08/2014 και ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από 12 μήνες αντί τριών ετών που ήταν οι αρχικές εκτιμήσεις, είναι η αύξηση των θέσεων εργασίας, η ενίσχυση των κερδών και η προσέλκυση περισσοτέρων πλοίων. Στόχος είναι να περνούν καθημερινά έως το 2023, 97 πλοία από 49 που είναι σήμερα.Η αρχή της διώρυγας του Σουέζ προβλέπεται, επίσης, να αυξήσει τα ετήσια έσοδά της από 5,3 δισ. δολ. το 2015 σε 13,2 δισ. δολ. το 2023, καθώς θα καταστήσει τη θέση της ως μία από τις σημαντικές θαλάσσιες εμπορικές οδούς σε ένα περιβάλλον αυξανόμενου παγκόσμιου ανταγωνισμού.Η νέα διώρυγα έχει ως προοπτική να δημιουργηθεί μια πλήρως αναπτυγμένη βιομηχανική περιοχή γνωστή ως η «ζώνη της Διώρυγας του Σουέζ». Η ζώνη θα αποτελέσει βιομηχανική περιοχή και εφαλτήριο προσφοράς υπηρεσιών σε πολυάριθμους τομείς, όπως τον κατασκευαστικό κλάδο, τα logistics, την επισκευή πλοίων και πολλά άλλα. Στόχος είναι να παρέχει υπηρεσίες και πρόσβαση σε περισσότερους από 1,6 δισ. πελάτες από όλο τον κόσμο.«Η Νέα Διώρυγα του Σουέζ δεν είναι μόνο μια διώρυγα και ένα εκπληκτικό κατασκευαστικό επίτευγμα. Για τον αιγυπτιακό λαό αποτελεί καταλύτη που θα απελευθερώσει ένα ανανεωμένο αίσθημα υπερηφάνειας και ένα μέλλον ευημερίας» δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Αρχής της Διώρυγας του Σουέζ, Ναύαρχος Mohab Mameesh.Ακόμη, πρόσθεσε ότι «η Νέα Διώρυγα του Σουέζ αποτελεί σύμβολο της νέας Αιγύπτου, αντιπροσωπεύει την ενέργεια, την επινοητικότητα και την αποφασιστικότητα των Αιγυπτίων και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα που θα υλοποιηθεί από τον λαό της Αιγύπτου στη σύγχρονη εποχή. Ακόμη, θα ενισχύσει την οικονομία και την κοινωνία της Αιγύπτου για τις επόμενες δεκαετίες».Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, Αρχή Διώρυγας Σουέζ Ναύαρχος Mohab MameeshΟ Ναύαρχος Mohab Mameesh, γεννήθηκε το 1948 και είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Αρχής της Διώρυγας Σουέζ από το 2012. Είναι κάτοχος πτυχίου στη Διοίκηση και Διαχείριση Λιμανιών από το Arab Academy for Science and Technology and Maritime Transport, καθώς και κάτοχος στρατιωτικών πτυχίων όπως πτυχίο σε Ναυτικές Σπουδές καθώς και Μεταπτυχιακό στη Ναυτική Επιστήμη από το Staff College.Διετέλεσε διοικητής του Αιγυπτιακού Ναυτικού από τον Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Αύγουστο του 2012, ενώ έχει υπάρξει μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου των Ενόπλων Δυνάμεων που κυβερνούσε την Αίγυπτο, από την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011. Επίσης, ο Ναύαρχος Mameesh υπηρέτησε ως ειδικός ανθυποβρυχιακού στον πόλεμο του 1973. Έχει λάβει Degree of Fellowship από το Nasser Military Academy το 1977 καθώς και πρόσθετη στρατιωτική εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο (1980), στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (1983, 1992, 1995, 1998, 2004), στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (1987-1989), στην Κίνα (1992), στην Ελλάδα (1999), και στη Γαλλία (2002).Επιπλέον, έχει τιμηθεί με πολλά Mετάλλια, όπως το Mετάλλιο της Μακράς και Ευδοκίμου Υπηρεσίας του Καθήκοντος, και του Υψηλού Επιπέδου Υπηρεσιών κατά την 50ή επέτειο, και το Ασημένιο Ιωβηλαίο της Απελευθέρωσης του Σινά.
υπέρ του Αγίου Οικουτούτου
ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Αρβανίτικο λεξικό» του Κωνσταντίνου Τσοπάνη, που έχει ως αντικείμενο μερικές παρεξηγήσεις που έκαναν οι αρβανίτες παπάδες που θα ήξεραν νέα ελληνικά αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη γλώσσα της εκκλησίας.Τέτοιες παρερμηνείες βέβαια έκαναν και κάνουν και οι φυσικοί ομιλητές της ελληνικής. Είναι γνωστή η εύθυμη ιστορία με τις κυρούλες που ακούγοντας την ευαγγελική περικοπή και λαβών [ο Ιησούς] άρτον ευχαριστήσας έκλασεν… αναφώνησαν, κάνοντας τον σταυρό τους, Μόσκος το πορδάκι σου, Χριστέ μου! Αλλά και η έκφραση «περνάει ζωή χαρισάμενη» από παρερμηνεία του «και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος» προέρχεται, και οι παρεξηγήσεις είναι αμέτρητες και θα συνεχίζονται στον αιώνα τον άπαντα μια και δεν φαίνεται πιθανό να στέρξει η εκκλησία να μεταφράσει τα ιερά κείμενα στα ελληνικά, αφού είναι γραμμένα στα ελληνικά -όπως και σε άλλα, έτσι και σ’ αυτό θα μάθουμε να ζούμε με το κόκαλο στο λαιμό, αφού ούτε να το καταπιούμε μπορούμε ούτε να το βγάλουμε.Οι αρβανίτες της ιστορίας ίσως θα είχαν έναν λόγο παραπάνω να ζητήσουν τα ιερά κείμενα στη γλώσσα τους, αλλά βέβαια η επίσημη Ελλάδα δεν δεχόταν με μεγάλη ευχαρίστηση την ύπαρξη άλλων γλωσσών στον ελλαδικό χώρο. Δίνω τον λόγο στον Κ. Τσοπάνη:Οι Αρβανίτες των Μεσογείων, καθώς και το Αρβανίτικο στοιχείο της Ελλάδος εν γένει, τελούσε για αιώνες ακατήχητο θρησκευτικώς και ανίδεο εκκλησιαστικώς. Και για να εξηγούμαστε, δεν εννοούμε πως δεν θρήσκευε, αφού είχε βαθειά θρησκευτικότητα, αλλά πως δεν γνώριζε κατ’ ουσίαν το τι πίστευε αφού υπήρχε το βασικό εμπόδιο που ήταν η γλώσσα.Από τον δέκατο τρίτο αιώνα που άρχισαν να κατεβαίνουν στην κυρίως Ελλάδα και να προνοιάζονται στη γη της Αττικής, μέχρι και τη δεκαετία του 1970 περίπου, οι πρόγονοι και οι παππούδες μας ακόμα δεν καταλάβαιναν καν τι άκουγαν στην εκκλησία κατά την τέλεση της Θείας Λατρείας και των διαφόρων ακολουθιών. Εντύπωση αλγεινή προκαλεί δε το γεγονός πως τόσοι ιερείς αλλά και αρχιερείς ανά τους αιώνες, δεν φρόντισαν ώστε να μεταφράσουν τα λειτουργικά κείμενα στα Αρβανίτικα, όχι φυσικά για λειτουργική χρήση, αφού κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο ούτως ή άλλως, αλλά απλώς για να καταλάβει ο κόσμος τι έψαλλε στην εκκλησία και τι έλεγε στις προσευχές του. Κι αφού κανείς μεγαλόσχημος και μορφωμένος δεν μπήκε στον κόπο να κάνει κάτι τέτοιο, ο λαός συνέχισε να θρησκεύει «ου κατ’ επίγνωσιν» με αποτέλεσμα να εμφανίζονται συμβάντα ενδεικτικά της θρησκευτικής άγνοιας του λαού όπως η περιφορά «της κάρας της αγίας τριάδας» σε χωριό της Λειβαδιάς, τον αρβανίτη παππά που μνημόνευε για δεκαετίες «υπέρ του Αγίου Οικουτούτου» νομίζοντας ότι πρόκειται για κάποιον ξεχωριστό άγιο, της Κερατιώτισσας γιαγιάς που ευχόταν χρόνια πολλά στον μπάρμπα Βαγγέλ Ρώμα, αφού καίτοι δεν ήταν ημέρα του Ευαγγελισμού, αυτή άκουσε τον παππά στην εκκλησία να λέει «του Αγίου Ευαγγελίου» και άρα γιόρταζαν οι Βαγγέληδες και πολλά άλλα. Μεταξύ αυτών, χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που συνέβη κατά την κηδεία ενός Σαρακατσάνου στα Λεγραινά, όπου πήγε να τελέσει την ακολουθία ο περίφημος παπα-Χαντζάρας από την Κερατιά. Ο εν λόγω παλαιός κληρικός, είχε αποκτήσει αυτό το καθόλου εύηχο παρατσούκλι, λόγω της συνήθειας που είχε να κυκλοφορεί με ένα χαντζάρι περασμένο στη ζώνη «για ασφάλεια», όπως έλεγε ο ίδιος. Καθώς Αρβανίτες και Βλάχοι – Σαρακατσαναίοι, δεν πολυχωνεύονταν, βλέποντας ο παπάς τον νεκρό βοσκό δεν κρατήθηκε και μπήκε στον πειρασμό παραφράζοντας το τροπάριο, να του ψέλνει στα Αρβανίτικα «ε, τι φάρα κερατάj σα δι κε βjέδουρ; Αλληλούια» (ε εσύ φάρα του κερατά, πόσα γίδια έχεις κλέψει;) Τότε ο Κερατιώτης ψάλτης, φοβούμενος μήπως τους πάρουν χαμπάρι, άρχισε να ψάλλει επίσης προειδοποιητικά στα Αρβανίτικα «π’σο΄μπαρμπάτσομ πρίφτ, γκαψέ ντο χαμό κοπάρ κ’ του αλληλούια!» (Σώπα μπαρμπα παπά γιατί θα φάμε ξύλο εδώ, Αλληλούια.) Κι οι Σαρακατσάνες, με τον δικό τους καημό, συμπλήρωναν μοιρολογώντας «κλάφτουν παπά μ’ κλάφτουνα, τι ήταν νιός κι παλκάρ και πέθαν απου ανιμοβλογιά!» ……πού και πού λίγο αληθεια δε βλάπτει.* Το ρήμα «προνοιάζομαι» που είδαμε στην αρχή, σημαίνει «εγκαθίσταμαι ως έποικος σε μια περιοχή απολαμβάνοντας ειδικά προνόμια, π.χ. απαλλαγή από τη φορολογία για ένα διάστημα.
Χασιά Γ Μπουραΐμης ,παραδοσιακό αρτοποιείο
Πέθανε η φιλοσοφία;
Το ερώτημα, “πεθαίνει ή όχι η φιλοσοφία;” προκύπτει απ’ τη λανθασμένη εντύπωση, διάχυτη στους κύκλους της σημερινής διανόησης, ότι οι θετικές επιστήμες κι η τεχνολογία διεκδικούν την κατοχή της γνώσης μ’ αποτέλεσμα η φιλοσοφία να έχει χάσει και να συνεχίζει να χάνει την πρωτοκαθεδρία ως δέσποινα όλων των επιστημών, όπως ήταν εξάλλου στην αρχαιότητα και στους μεσαιωνικούς χρόνους, είτε γιατί έχει γίνει ένα παράρτημα των διαφόρων επιστημών είτε γιατί δεν δύναται να πετύχει αυτό που απαιτεί η σημερινή ψηφιακή εποχή: την εμπειρική διερεύνηση της ζωής και την προσκόμιση απτών αποδείξεων που να υποχρεώνουν την κάθε συνείδηση.
Το ερώτημα είναι ψευδεπίγραφό και παραπλανητικό, όμως, γιατί ούτε η φιλοσοφία πέθανε ποτέ ούτε πρόκειται να πεθάνει όσο θα υπάρχει ο άνθρωπος, όχι βέβαια γιατί συνεχίζουν να υπάρχουν φιλόσοφοι που να διατυπώνουν το δικό τους σύστημα και τη δική τους θεωρία και πολλοί επιστήμονες που δείχνουν ένα ενδιαφέρον γι’ αυτά ή επειδή υφίστανται ακόμα πανεπιστημιακά τμήματα φιλοσοφίας σ’ όλον τον κόσμο. Πρώτα και κύρια, η φιλοσοφία όπως την γνωρίσαμε μες απ’ τα αρχαία κείμενα συνεχίζει ν’ ασκείται ως τις μέρες μας αλλά με διαφορετική μορφή και παν’ απ’ όλα με διαφορετικό όνομα: Είναι η επιστήμη ή οι επιστήμες έτσι όπως θεμελιώθηκαν μες στην αναγέννηση και ανδρώθηκαν στις μέρες μας, οπότε και φτάνουν(;) στο απόγειο τους.Αντίστροφα, η φιλοσοφία στην αρχαιότητα δεν ήταν τίποτα άλλο απ’ την επιστήμη των ημερών μας στην ολότητα της κι όχι κατακερματισμένη (ως αποτέλεσμα της πληθώρας των γνώσεων που επέβαλε αυτόν τον κατακερματισμό). Ο διαχωρισμός των δύο (επιστήμης και φιλοσοφίας) στη βάση των οργάνων μέτρησης και της τεχνολογίας, εν γένει, που χρησιμοποιείται σήμερα για την αναζήτηση της αλήθειας, είν’ ανόητος γιατί κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι αν οι φυσικοί φιλόσοφοι της Ιωνίας είχαν αυτή την τεχνολογία, δεν θα ονομάζονταν ή δεν θα θεωρούνταν φιλόσοφοι. Εξάλλου είναι γνώστη και κοινή η άποψη ότι οι αρχαίοι κι οι μεσαιωνικοί φιλόσοφοι ήταν πανεπιστήμονες (ακόμα κι εδώ βλέπουμε σαφή αναφορά στην λέξη επιστήμη).
Έπειτα, η φιλοσοφία στο πρώτο της φανέρωμα ήταν ουσιαστικά μια εποπτική, ολική θεώρηση τού υπό μελέτη γεγονότος, φαινομένου κ.λ.π. Κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι μια τέτοια θεώρηση δεν συνεχίζεται να γίνεται στις μέρες μας απ’ τις επιστήμες. Δύο προσπάθειες, που δεσπόζουν στην αναζήτηση και στην επιστημονική έρευνα, υποδηλώνουν πόσο φιλόσοφοι μπορεί νά ’ναι οι σημερινοί επιστήμονες και πόσο εντατικό να γίνεται το φιλοσοφείν στην περίπτωσή τους.Ως πρώτη προσπάθεια υπαινίσσομαι την ενοποίηση και τον σχετισμό όλων των θεωριών ενός επιστημονικού πεδίου στο πλαίσιο μίας καθολικής θεωρίας που συνήθως συμπληρώνει όλες τις επιμέρους θεωρίες χωρίς να επιδιώκει να τις αντικαταστήσει. Οι πρώτες προσπάθειες για τον σχηματισμό μίας ενωτικής θεωρίας έγιναν απ’ το James Maxwell (1831-1879) το 1864 ο οποίος επιχείρησε να ενοποίηση τις θεωρίες του μαγνητισμού και του ηλεκτρισμού για να δώσει την ενωτική θεωρία του ηλεκτρομαγνητισμού. Ακολούθησε ο Albert Einstein (1879-1955) που χρησιμοποίησε τη σταθερά της ταχύτητας του φωτός απ’ τη θεωρία του Maxwell για να ενοποίηση τις δύο αντιλήψεις που έχουμε για τον χρόνο και τον χώρο σ’ ένα θεωρητικό πλαίσιο, γνωστό ως χωροχρόνος.Αυτή την προσπάθεια διατύπωσης μίας ενωτικής θεωρίας την κατέβαλαν και άλλα επιστημονικά πεδία όπως η βιολογία (που χρησιμοποίησε ως βάση τη θεωρία της εξέλιξης για να ενωθεί με την επιστήμη της γενετικής), το πεδίο των μαθησιακών δυσκολιών, το πεδίο του προγραμματισμού στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, το πεδίο της γνώσης (π.χ. γνωστικό, σκέψη) και φυσικά η ψυχολογία κι η παιδαγωγική.Δεν βλέπω γιατί οι στρατιές των επιστημόνων, που μες από ένα πεδίο ενωτικό επιδιώκουν να προσεγγίσουν κάποιο φαινόμενο από πολλές διαφορετικές σκοπιές συντελώντας έτσι στην πλήρη κι ολιστική κατανόησή του, να μην θεωρούνται συνεχιστές της φιλοσοφίας έτσι όπως αυτή άνθισε για πρώτη φορά στα παράλια της Ιωνίας.
Ως δεύτερη προσπάθεια υπαινίσσομαι τις εξαντλητικές ανασκοπήσεις κι αναλύσεις βιβλιογραφίας πάνω σε μια περιοχή του επιστητού καθώς επίσης και τις μετα-αναλύσεις. Μες απ’ αυτές πετυχαίνεται το «συμμάζεμα» και το «νοικοκύρεμα» της ως τώρα κατακτημένης γνώσης, δηλαδή αυτό που κατάφερναν μ’ άλλους τρόπους και με διαφορετική ματιά οι αρχαίοι φιλόσοφοι: η ολοκληρωτική σύνθεση του κόσμου κι η θέασή του από απόσταση αποκαλύπτουσα το «παν».
Η φιλοσοφία δεν θ’ αντικατασταθεί απ’ την επιστήμη, ούτε θα συρρικνωθεί γιατί η φιλοσοφία των ημερών μας είν’ η επιστήμη κι οι επιστήμονες οι σύγχρονοι Ίωνες φιλόσοφοι.
_________ Πηγή: haniotika-nea.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Βίλια
Βίλια
Καλό απόγευμα
