την εισήγαγε στην νομοθεσία της Αθήνας.
αρχαίους συγγραφείς, διατείνονται για τη διαγραφή εξ ολοκλήρου των χρεών, την οποία
απεναντίας απέκρουαν αυτοί οι ίδιοι Σολώνιοι νόμοι,[1] αλλά μόνον ανακούφιση των πριν
υπό των τοκογλύφων καταπιεζομένων οφειλετών. Για το σκοπό αυτό σμίκρυνε την αργυρή
δραχμή κατά το 1/4 και λίγο περισσότερο ώστε 100 νέες δραχμές περιείχαν όσο
άργυρο 72,5 παλαιές, συγκανονίσας επίσης μόνιμα και τα μέτρα και τα σταθμά,[2]
ώστε ελάττωσε σε τέτοιο βαθμό τα χρέη των φτωχών, γι αυτό και λέγονταν ότι
απάλειψε τις υποθήκες επί των γαιών, καθόσον διευκόλυνε την εξόφληση των χρεών.[3]
Άφησε όμως ελεύθερο τον προσδιορισμό του τόκου και απαγόρευσε το βαρβαρικό έθιμο
του «επί τοις σώμασι δανείζεσθαι». Κήρυξε επίτιμους τους πριν από το χρέος ή οποιαδήποτε
άλλη αιτία, πλην φόνου και επιβολής στη τυραννίδα, σε ατιμία καταδικασθέντες.
Ετυμολογία
(βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.
Ισχύον καθεστώς πριν τη σεισάχθεια
Νομοθεσία του Σόλωνα
στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να
αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας,
διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της
διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.
καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε
ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της
οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην
ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές
είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα
της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε
λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους,
τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους
δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και
καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.
τους δούλους από χρέος.[5] Οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα άφηναν δύο εξαιρέσεις:
ο κηδεμόνας άγαμης γυναίκας που είχε χάσει την παρθενία της είχε το δικαίωμα να την
πουλήσει για δούλη,[6] και ένας πολίτης μπορούσε να αφήσει έκθετο ένα ανεπιθύμητο
νεογέννητο.[7]






Ο Νίκος Γκάλης στην κολεγιακή ομάδα του Σέτον Χολ Το 1983, ο Άρης στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας. Το 1985, κατέκτησε το πρώτο του νταμπλ. Την ίδια χρονιά ο Άρης διακρίθηκε στο Κύπελλο Κόρατς, που έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς. Η απόλυτη κυριαρχία του Άρη συνεχίστηκε με την κατάκτηση του νταμπλ το 1988, 1989, 1990, αλλά και την συμμετοχή του σε τρία φάιναλ φορ.
Σε όλες αυτές τις διακρίσεις είχε πρωταρχικό ρόλο ο «γκάνγκστερ», όπως ήταν το ψευδώνυμο του Νίκου Γκάλη. Κάθε χρόνο η ανανέωση του συμβολαίου του ήταν το θρίλερ του καλοκαιριού. Κάθε φορά ήταν και πιο πλουσιοπάροχο, αλλάζοντας τους όρους του αθλήματος για όλους τους αθλητές. Με μέσο όρο περίπου 30 πόντους σε κάθε παιχνίδι, το 1992, αποχώρησε από τον Άρη, αφού δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιο του. Στα χρόνια του στον Άρη έβγαλε το ελληνικό μπάσκετ από την αφάνεια και το έβαλε σε όλα τα σπίτια μέσω της τηλεόρασης. Η Εθνική Ελλάδος Έπειτα από την πολύ καλή του πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα, φαίνεται ότι τον προσέγγισαν ομάδες από την Αμερική. Οι ομάδες των Μπόστον Σέλτικς και οι Νετς έδειξαν ενδιαφέρον.Δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα. Μερικά χρόνια αργότερα, ο προπονητής των Μπόστον , Ρου Άουρμπαχ, ανέφερε ότι η μη ενσωμάτωση του Νίκου Γκάλη στο ρόστερ της ομάδας του, ήταν το μοναδικό λάθος που έκανε σε όλη την καριέρα του.
Το 1987, στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ, ο Νίκος Γκάλης, ήταν από του πολυτιμότερους παίχτες της Εθνικής Ο Νίκος Γκάλης οδήγησε την εθνική ομάδα στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ το 1987 και στο ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1989. Ενέπνευσε ένα ολόκληρο έθνος, όταν οδήγησε την Ελλάδα στην κατάκτηση του τελικού Ευρωμπάσκετ απέναντι στην, τότε, Σοβιετική Ένωση, το 1987. Τελικό σκορ, 103-101. Ο Γκάλης έβαλε τους 40 πόντους. Ήταν, επίσης, ο πρώτος σκόρερ του τουρνουά με μέσο όρο 37 πόντους. Το 1987, κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίχτη της διοργάνωσης, ενώ και στα δύο Ευρωμπάσκετ ήταν μέσα στην καλύτερη πεντάδα του τουρνουά. Η μεγάλη επιτυχία του Γκάλη, οδήγησε στην αύξηση των μισθών των Ελλήνων καλαθοσφαιριστών και δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας, καθώς το άθλημα έγινε πιο επαγγελματικό και χρησιμοποιήθηκαν επιστήμονες σε διάφορες ειδικότητες. Υπάρχει μια εκτίμηση ότι, μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης από την εθνική ομάδα, άνοιξαν περίπου 7,500 θέσεις εργασίας στο χώρο της καλαθοσφαίρισης για τα επόμενα 8 χρόνια.
Αυτό το γεγονός δεν άρεσε καθόλου στον Γκάλη, αλλά ο Πολίτης φαίνεται να του είπε πως «αν νομίζεις ότι είναι απαράδεκτο, καλύτερα να μείνεις στα αποδυτήρια και να μην έρθεις στο δεύτερο μισό του αγώνα». Ο Νίκος Γκάλης τα μάζεψε κι αποχώρησε. Άκουσε την εξέλιξη του παιχνιδιού σε ένα ταξί με τον ταξιτζή να βλέπει έκπληκτος δίπλα του τον ζωντανό μύθο του αθλήματος. Η προσωπική του πορεία Η ζωή του Νίκου Γκάλη σε προσωπικό επίπεδο, σημαδεύτηκε από τραγικά γεγονότα. Η πρώτη του γυναίκα, Τζένη Ρήγα, που απασχολούσε συστηματικά τα μέσα ενημέρωσης, αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και το 1988 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.Ο θάνατος της γυναίκας του κόστισε πάρα πολύ στον καλαθοσφαιριστή. Το 2005, ξαναπαντρεύτηκε, τη δημοσιογράφο Έλενα Παναγιώτου. Έχουν μία κόρη. Διακρίσεις Ο Νίκος Γκάλης είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ευρωλίγκα. Κατέχει, επιπλέον, το ρεκόρ των περισσότερων πόντων παίχτη ανά αγώνα, τόσο στο ελληνικό πρωτάθλημα, όσο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το 1991, ήταν ένας από τους 50 καλύτερους παίχτες της FIBA. Θεωρείται από πολλούς ο πιο καλός και πιο ολοκληρωμένος Έλληνας αθλητής που είχε ποτέ η Ελλάδα. Γυμνασμένος με βαθιά γνώση των βασικών, ήταν ασυναγώνιστος στο ένας εναντίον ενός. Σπάνια έχανε βολή και τα ποσοστά ευστοχίας στα σουτ ήταν υψηλότατα. Μοίραζε ασίστ όταν έκρινε και δεν τσακώνονταν ποτέ με τους συμπαίκτες του. Άλλωστε ήταν μάλλον μοναχικός τύπος και στις αποστολές αυτό που τον χαλάρωνε ήταν το τάβλι. Μέχρι 2006, ασχολούνταν με την παιδική αθλητική κατασκήνωση που δημιούργησε στην Χαλκιδική. Στις 7 Μαΐου του 2013, τ0 Αλεξάνδρειο, μετονομάστηκε σε Σάλα Νίκος Γκάλης. Η φανέλα του Νικ με το νούμερο 6, αποσύρθηκε και ο κόσμος την καμαρώνει πλέον ψηλά στην οροφή του γηπέδου. Κατά την τελετή, συγκινημένος ο Γκάλης, ανταπέδωσε λέγοντας πως «αυτό είναι το σπίτι μου και εσείς η οικογένειά μου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν αθλητή από τη στιγμή που η αγαπημένη του ομάδα κρεμάει ψηλά τη φανέλα του».
Ο Νίκος Γκάλης, τον Μάιο του 2013, σε εκδήλωση που διοργάνωσε προς τιμήν του, η ΚΑΕ Άρης 




![Επιβλητικό κάλλος και αρχαία δύναμη: Αποκαθίσταται το φρούριο των Αιγοσθένων [εικόνες]](https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/708x320/public/aigosthena-708.jpg?resize=320%2C144)
