Δέκα πολύτιμα μαθήματα για τα παιδιά μας, που δεν διδάσκονται στο σχολείο!by Αντικλείδι |
Πόσα Λεφτά Παίρνει Το Κράτος Για Κάθε Εργαζόμενο Του Ιδιωτικού Τομέα
Έστω εταιρεία του επονείδιστου και κατάπτυστου ιδιωτικού τομέα που θέλει να ανταμείψει τους πολυτιμότερους εργαζομένους της με υψηλούς μισθούς. Έστω ότι για έναν συγκεκριμένο, πολύ αξιόλογο, θέλει να δαπανήσει το ποσό των €6228.Πόσα από αυτά λέτε ότι παίρνει ο εργαζόμενος αυτός καθαρά στην τσέπη κάθε μήνα;Θα σας πω εγώ.€2780 παίρνει.Το κράτος (με τις ασφαλιστικές και τις φορολογικές εισφορές) ξέρετε πόσα παίρνει; Τα υπόλοιπα.€3448.Υπάρχουν προηγούμενα τέτοιων επαγγελματικών σχέσεων, ειδικά στο επονομαζόμενο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Στη δικιά μας περίπτωση η, επαναλαμβάνω, κατάπτυστη και καταγέλαστη ιδιωτική επιχείρηση πληρώνει για κάθε ακριβό της υπάλληλο όσα θα έπαιρνε άλλος ένας, και μερικά ακόμα ρέστα παραπάνω, στο κράτος.Για μικρότερες αμοιβές η αναλογία είναι μικρότερη, αλλά παραμένει αξιοθρήνητη.
Αυτός ο πίνακας είναι από το εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ, στο οποίο περιέχεται και η εξής ιστορία:“Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που προέρχεται από λογιστήριο εταιρείας μέλους του ΣΕΒ είναι ενδεικτικό: Για έναν μηχανικό (ασφαλισμένο στο ΤΣΜΕΔΕ, που είναι «ευγενές ταμείο») με μικτό μισθό €2.500 (συνολικό κόστος εργοδότη €3.114, Διάγραμμα 10) ο εργοδότης αποφασίζει να δώσει αύξηση, για να ανταμείψει τη συστηματική προσπάθεια και καλή απόδοσή του. Του αυξάνει συνεπώς τον μικτό μισθό στις €3.500 (κόστος εργοδότη €4.360). Στο τέλος, η αύξηση αυτή κοστίζει €1.246 στον εργοδότη και ο εργαζόμενος ανταμείβεται για την παραγωγικότητα του με επιπλέον καθαρές αποδοχές €396. Το κράτος από την άλλη εξασφαλίζει για τον εαυτό του επιπλέον έσοδο €850, δηλαδή το 68,2% της αύξησης πηγαίνει στο κράτος!” Αυτά βέβαια είναι πράγματα που όσοι έχουν προσλάβει ανθρώπους ή έχουν δικές τους επιχειρήσεις τα ξέρουν εδώ και χρόνια. Όπως επίσης ξέρουν ότι με τέτοια εργοδοτικά κόστη, σε πολλές από τις εγχώριες αγορές μια επιχείρηση δεν βγαίνει με τίποτα, δε μπορεί να λειτουργήσει, και μπορεί να επιβιώσει μόνο με έναν τρόπο, που δε λύνει το πρόβλημα κανενός: Φοροδιαφεύγοντας.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο. Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2015/11/
ΘΑ ΕΚΠΛΑΓΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ! Δείτε τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν φάτε 5 καρύδια και περιμένετε για 4 ώρες
Κάντε το πείραμα και θα εκπλαγείτε από το αποτέλεσμα.
Δοκιμάστε να φάτε μια χούφτα καρύδια και δείτε τι θα συμβεί στον οργανισμό σας μετά ακριβώς απο 4 ώρες….
Έρευνα δείχνει ότι η κατανάλωση μιας χούφτας καρυδιών την ημέρα παρέχει άμεση προστασία από τις καρδιακές παθήσεις. Η τακτική κατανάλωση παρέχει μόνιμη προστασία…
Συμβαίνουν και σήμερα ……
Από το μυθιστόρημα του Μπαλζάκ “Χαμένες ψευδαισθήσεις”, σε μετάφραση του μακαρίτη Μπάμπη Λυκούδη (αδελφού του πολιτικού) από τις εκδόσεις Εξάντας. ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι από το μυθιστόρημα σελ. 484-5 της ελληνικής μετάφρασης αναφέρεται στον κελαιδιστή ·- Χρωστάς δηλαδή πολλά;- Τ’ αντερά μου, είπε ο Λουστό. Χίλια σκούδα μού χρειάζονται. Θέλησα να συμμαζευτώ, να μην ξαναπαίξω, και για να τα βολέψω έκανα και λίγο κελάηδημα.- Τι είναι κελάηδημα; είπε ο Λυσιέν που η λέξη αυτή του ήταν άγνωστη.- Το κελάηδημα είναι επινόηση του αγγλικού Τύπου και είναι πρόσφατης εισαγωγής στη Γαλλία. Οι κελαηδιστές είναι τύποι που είναι σε τέτοια θέση ώστε να μπορούν να διαχειρίζονται εφημερίδες. Διευθυντές εφημερίδας ή αρχισυντάκτες ποτέ δεν πρέπει να μπλεχτούν με κελάηδημα. Υπάρχουν γι’ αυτό οι Ζιρουντό και οι Φιλίπ Μπριντό. Οι μάγκες αυτοί βρίσκουν κάποιον που, για διάφορους λόγους, δεν θέλει ν’ ασχολούνται μ’ αυτόν. Πολλοί άνθρωποι έχουν στη συνείδησή τους λιγότερο ή περισσότερο πρωτότυπα αμαρτηματάκια. Στο Παρίσι υπάρχουν πολλές περιουσίες ύποπτες, που έχουν αποκτηθεί από λιγότερο ή περισσότερο νόμιμους δρόμους, συχνά με εγκλήματα, και που θα ’βγαζαν ιστορίες απείρου κάλλους, όπως όταν η χωροφυλακή του Φουσέ κύκλωνε τους μπάτσους τού διοικητή της αστυνομίας που, μη όντας μπασμένοι στο μυστικό της κατασκευής πλαστών χαρτονομισμάτων της αγγλικής τράπεζας, είχαν πάει να συλλάβουν τους παράνομους εκτυπωτές που τους προστάτευε ο υπουργός. Έπειτα η ιστορία των διαμαντιών του πρίγκηπα Γκαλατιόν, η υπόθεση Μομπρεΐγ, η διαθήκη Πομπρετόν κλπ. Ο κελαηδιστής τσακώνει κάπου κάποιο κομμάτι, κάποιο σημαντικό ντουκουμέντο, κι ύστερα ζητά ένα ραντεβού απ’ τον άνθρωπο που έχει πλουτίσει. Αν ο λεγάμενος δεν δίνει κανένα ποσό, τότε ο κελαηδιστής τού δείχνει την εφημερίδα έτοιμη να τον παραλάβει, να αποκαλύψει τα μυστικά του. Ο λεφτάς φοβάται και τ’ ακουμπά. Έγινε η δουλειά. Ξεκινάς ένα εγχείρημα επικίνδυνο, μπορεί μια σειρά άρθρα να το κάνει να πάει στράφι: σου στέλνουν έναν κελαηδιστή που σου προτείνει την εξαγορά των άρθρων. Υπάρχουν υπουργοί που τους στέλνουν κελαηδιστές και που συμφωνούν μαζί τους να χτυπά η εφημερίδα τις πολιτικές του ενέργειες και όχι το πρόσωπό τους ή που παραδίνουν το άτομό τους ζητώντας χάρη για τις ερωμένες τους. Ο Ντε Λουπό, ο επί των αιτήσεων, τον ξέρεις, ασχολείται σε μόνιμη βάση με αυτού του Τύπου τα παζαρέματα με τους δημοσιογράφους. Ο μόρτης έχει φτιάξει μια θαυμαστή θέση στο κέντρο της εξουσίας μέσω των σχέσεών του: είναι ταυτόχρονα εντολοδόχος του τύπου και απεσταλμένος των υπουργών, εμπορεύεται τις υποθέσεις τιμής, επεκτείνει το αλισβερίσι αυτό και στην πολιτική, πετυχαίνει από τον Τύπο να σιωπά για το τάδε δάνειο, για την δείνα εκχώρηση που έγιναν χωρίς ανταγωνισμό και δημοσιότητα στην οποία δίνουν το μερίδιό του στο φιλελεύθερο μπεζαχτά. Έκανες λίγο κελάηδημα με τον Ντοριά, σου ακούμπησε χίλια σκούδα για να μην κράξεις τον Νατάν. Το δέκατο όγδοο αιώνα, όταν η δημοσιογραφία ήταν στις φασκιές ακόμη, το κελάηδημα γινόταν μέσω λιβέλων που η καταστροφή τους εξαγοραζόταν από τις ευνοούμενες και τους μεγάλους άρχοντες. Εφευρέτης του κελαηδήματος είναι ο Αρετίνος, ένας πάρα πολύ μεγάλος άντρας της Ιταλίας που επέβαλλε τους βασιλιάδες όπως μια εφημερίδα στις μέρες μας επιβάλλει τους ηθοποιούς.
Ελεύθερος!!!!!
Ελεύθερος από το φορτίο της ματαιοδοξίας και της έπαρσης, πού είναι ίσως το βαρύτερο όλων.Ελεύθερος από τα φορτία του φόβου και της ελπίδας.Ελεύθερος από πεποιθήσεις και παρατάξεις.Ελεύθερος από φιλοδοξίες και κάθε είδους παρόμοια πάθη, ελεύθερος να ζήσει κανείς σύμφωνα με το δικό του πρότυπο.Ελεύθερος από πλούτη και κάθε είδους απληστία (ή φιληδονία).Ελεύθερος από οικογένεια και κοινωνικό περιβάλλον.Ελεύθερος από φανατισμό, κάθε μορφή δογματισμού, κάθε πίστη και απόλυτες άξιες.*
Iδιότητες που ο Stefan Zweig αποδίδει στον Μονταίνιο, από το ομώνυμο βιβλίο του, που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Μαρία Αγγελίδου, για τις εκδόσεις Άγρα Το είδαμε: lifoΑντικλείδι , http://antikleidi.com













