Στοιχεία σοκ στην ετήσια έκθεση της ΓΣΕΕ

Το 48% των νοικοκυριών κάτω από το όριο φτώχειας

Του Στέλιου ΠαπαπέτρουΗ ραγδαία φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού εξαιτίας της κρίσης, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, ο δραματικός περιορισμός των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, η ραγδαία αύξηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, καθώς και η «βύθιση» των μισθών, είναι τα βασικά συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ για το 2016. Σύμφωνα με την έκθεση προκύπτει η εξής κατανομή στους καθαρούς μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας: κάτω των 800 ευρώ σε ποσοστό 50% (14,5% μέχρι 499 ευρώ, 22% μεταξύ 500-699 ευρώ και 13,5% μεταξύ 700-800 ευρώ), μεταξύ 800- 1.000 ευρώ σε ποσοστό 18,6% και άνω των 1.000 ευρώ σε ποσοστό 15,7% (9,8% μεταξύ 1.000-1.299 ευρώ και 5,9% άνω των 1.300 ευρώ).Αξιοσημείωτη είναι και η πτώση της αγοραστικής δύναμης του πραγματικού κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, καθώς την περίοδο 2010-2015 σημειώθηκε μείωση κατά 24,7% και κατά 34,3% για τους νέους κάτω των 25 ετών.

Υπερδιπλασιάστηκαν τα φτωχά νοικοκυριάΣυγκεκριμένα, το 48% των νοικοκυριών διαβιούν πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 20,9% αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες, ποσοστό που αυξάνεται στο 43,4% για τους ανέργους. Παρά τη σημαντική χειροτέρευση του φαινόμενου της φτώχειας, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας μειώνονται ποσοστιαία περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ-15.Σύμφωνα με την έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων αποτελεί βασικό πυλώνα των προγραμμάτων λιτότητας, καθώς λειτουργεί ως θεσμικό εργαλείο υλοποίησης της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης. Το εύρος και η ένταση των αλλαγών που έχουν γίνει στις εργασιακές σχέσεις αναλύθηκαν εκτενώς στις Ετήσιες Εκθέσεις του ΙΝΕ ΓΣΕΕ των τελευταίων ετών.Από την ανάλυση των τελευταίων στοιχείων προκύπτει ότι το 2015 οι επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) επικρατούν σχεδόν καθολικά, αντιπροσωπεύοντας το 94% του συνόλου των συλλογικών συμβάσεων. Σε σύνολο 282 ΣΣΕ, οι 263 είναι επιχειρησιακές, μόνο οι 12 είναι εθνικές, κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές, ενώ 7 είναι τοπικές ομοιοεπαγγελματικές.Παρατηρούμε επίσης ότι ο αριθμός των προσλήψεων μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας, δηλαδή οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, αυξάνεται διαχρονικά με αντίστοιχη υποχώρηση των προσλήψεων πλήρους απασχόλησης. Η ποσοστιαία τους αναλογία στο σύνολο των προσλήψεων μεταξύ 2009 και 2015 υπερδιπλασιάζεται. Το 2009, οι προσλήψεις με ευέλικτες μορφές εργασίας αντιστοιχούσαν στο 21% του συνόλου των προσλήψεων, ενώ το 2015 αντιστοιχούν στο 55%. Την περίοδο 2014-2015 οι νέες προσλήψεις με μερική απασχόληση είναι αυξημένες κατά 19,6% και με εκ περιτροπής εργασία κατά 45,6%.Τα ευρήματα αυτά μας οδηγούν στην εκτίμηση ότι οι ευέλικτες μορφές εργασίας είναι πλέον κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς εργασίας. Η ευελιξία της αγοράς εργασίας ενισχύεται και επιταχύνεται και από τη μετατροπή των ατομικών συμβάσεων εργασίας από συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας.

Ο νέος διευθυντής μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Αντώνης Φωνιαδάκης στη LIFO 

Ο διαπρεπής Έλληνας χορογράφος μιλά για τη λαμπρή σταδιοδρομία του, την άποψή του για τον χορό και το έργο του «Links» που θα δούμε τον Απρίλιο στο Θέατρο Ολύμπια.
Από την ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΛΤΑΚΗ 
Καθαρό χορό κάνω, αλλά καθαρός χορός δεν σημαίνει γυμναστικές επιδείξεις. Απαιτεί πνευματικότητα και διανοητική επεξεργασία έντονη –δεν είναι απλώς show, χωρίς βάθος και ψυχή…    
Η πορεία του στον χορό δεν είναι αυτονόητη.
 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιεράπετρα της Κρήτης, σ’ έναν τόπο όπου οι κοινωνικοί ρόλοι είναι αυστηρά καθορισμένοι – ως εκ τούτου θα περίμενε κανείς να μην επέτρεπαν σ’ έναν έφηβο να κάνει μαθήματα μπαλέτου. Κι όμως. Οι γονείς του δεν είχαν πρόβλημα και ήρθαν τα πράγματα έτσι, ώστε ο Αντώνης Φωνιαδάκης (γεν. 1971), από τη σχολή της Νίκης Παπαδάκη, να έρθει στην Αθήνα το 1990 για να σπουδάσει χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. 
Τότε δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι το μέλλον του, και μια ζωή ανοιχτή σε διαρκώς καινούργιες εμπειρίες σε όλον τον κόσμο, θα ήταν συνδεδεμένα με τον χορό. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. «Περνούσα μια μέρα έξω από μια δημοτική σχολή μπαλέτου που είχε ανοίξει, είδα τα παιδιά που περίμεναν για το μάθημα με τα ειδικά ρούχα και ή ζήλεψα ή θαύμασα. Είπα στη μητέρα μου ότι ήθελα να κάνω κι εγώ και μ’ έγραψε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Δεν είχα αντιρρήσεις και ενδοιασμούς από τους γονείς μου, δεν θεώρησαν ότι έπρεπε να με αποτρέψουν για τα μάτια του κόσμου, παρότι ήταν άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με τις τέχνες. Η μόνη καλλιτεχνική αναφορά στο οικογενειακό μου περιβάλλον ήταν ο παππούς μου, που ήταν από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και έπαιζε μαντολίνο. 
Μόνο στήριξη θυμάμαι απ’ αυτούς –η σχέση μας πάντα βασιζόταν στην αγάπη και στην κατανόηση–, κι ας ήμουν το μοναδικό αγόρι στη σχολή. Η επιθυμία μου να κάνω μαθήματα χορού ήταν ενστικτώδης, δεν ήξερα τι ακριβώς σημαίνει μπαλέτο, ούτε ποιες ήταν οι απαιτήσεις. 
Πιο πριν, όπως τα περισσότερα αγόρια στην Κρήτη, είχα κάνει μαθήματα παραδοσιακών χορών, οπότε έμοιαζε σαν συνέχεια στο πλαίσιο μιας εξωσχολικής δραστηριότητας. 
Πειράγματα και χλευασμό, αυτό που σήμερα λέμε bullying, αντιμετώπισα εκτός σπιτιού. Δεν ήταν εύκολη η καθημερινότητα για μένα, ντρεπόμουν να αναφέρω ότι πάω στη σχολή χορού, δεν το συζητούσα. Η κοινωνία είναι σκληρή, και ιδίως τα παιδιά. 
Αντιδρούν αυθόρμητα, δεν επεξεργάζονται sτο μυαλό τους τι σημαίνει το ένα και το άλλο και ποιες είναι οι συνέπειες της συμπεριφοράς τους. Δεν δικαιολογώ, είναι η φύση των πραγμάτων έτσι. Η μόνη στιγμή που αισθανόμουν καλά ήταν όταν κάναμε παραστάσεις και δεχόμουν τοn θαυμασμό για τη συμμετοχή και τις επιδόσεις 
Ο χορός μου είναι γρήγορος, ρευστός, μάλλον κυκλικής φόρμας, όχι γωνιώδης. Με ενδιαφέρει η σχέση ταχύτητας και χρόνου. Μπορεί οι ταχύτητες στην κίνηση που ζητώ να δυσκολεύουν τους χορευτές, ωστόσο η ταχύτητα καθαυτή και η ρευστότητα βοηθάνε την κίνηση να απελευθερωθεί, να χαλαρώσει. 

Αυτό που ξεχωρίζει έναν μεγάλο δημιουργό είναι ότι έχει καταπιαστεί με κάτι που τον παθιάζει, που το κατέχει και το έχει φέρει σ’ ένα επίπεδο τόσο υψηλό και μαζί τόσο προσωπικό, τόσο βιωματικό, που η ίδια η δουλειά γίνεται ο εαυτός τους και το αντίστροφο.
 Πηγή: www.lifo.gr

ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ Α.Ε. 

Πώς σβήνουν τα ψηφιακά σου ίχνη όταν πεθάνεις; 
Στο μέλλον θα υπάρχουν εταιρείες που θα φροντίζουν την ψηφιακή μετα-θάνατον εικόνα μας. 
Με την είδηση ότι οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook θα έχουν σύντομα περισσότερους νεκρούς από τους ζωντανούς χρήστες- μετατρέποντάς τα σε μονίμως διευρυνόμενα ψηφιακά νεκροταφεία για τις διαδικτυακές μας περσόνες – γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο το ερώτημα: τι συμβαίνει με τις πληροφορίες που έχουμε πρόθυμα κοινόποιήσει όταν πεθαίνουμε;   
Στην τελευταία της ταινία η Αμερικανίδα σκηνοθέτης Emmanuelle Pickett ασχολείται μ’ αυτήν ακριβώς την ερώτηση και φαντάζεται έναν μελλοντικό κόσμο στον οποίο θα υπάρχουν εταιρείες που θα φροντίζουν την ψηφιακή μετα-θάνατον εικόνα μας. Με αυτό το δυστοπικό όραμα θέτει ερωτήματα που σχετίζονται με την γενικότερη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας, από την κλοπή ταυτότητας μέχρι την ψυχική υγεία. 
  ©Nowness Πηγή: www.lifo.gr

ΧΡΥΣΌΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΚΟΝΤΙΣΜΌ Ο ΜΑΝΏΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥΔΆΚΗΣ ΜΕ ΒΟΛΉ 27.90! 

Ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο πρόσθεσε στη συλλογή του πριν λίγο ο Μεσαρίτης Παγκόσμιος Πρωταθλητής στον ακοντισμό Μανώλης Στεφανουδάκης. Ο πρωταθλητής μας συμμετέχει  στο  Sharjah 6th International Athletics Meeting που διεξάγεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και απόψε αγωνίστηκε στον ακοντισμό και με βολή στα 27.90μ. πήρε την πρώτη θέση.Θυμίζουμε ότι από τον Ιούνιο του 2015 ο Μανώλης Στεφανουδάκης κατέχει το  παγκόσμιο ρεκόρ στον ακοντισμό κατηγορίας F54 με επίδοση 29.54 που πέτυχε στο διεθνές μίτινγκ του Γκροσέτο.Οι βολές του Μεσαρίτη Παγκόσμιου πρωταθλητή σήμερα ήταν: 25,14μ., 25,96μ., 26,62μ., 26,46μ., 27,90μ., και 27,04μ.Δεύτερος κατατάγηκε ο AlanaziSaleh από τη Σαουδική Αραβία με βολή 19,38μ.Θυμίζουμε επίσης ότι αρωγοί και συμπαραστάτες στη μεγάλη προσπάθεια του Μανώλη Στεφανουδάκη είναι οι: ΜΙΝΕΤΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ, μεγάλος χορηγός για 3η συνεχόμενη χρονιά, ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ Α.Ε., G&G – Ανασυσκευασίες,  ΚΑΡΑΤΖΗΣ Α.Ε, MINOAN LINES, ΖΑΡΟΣ Α.Ε., ΚΤΕΛ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΛΑΣΙΘΙΟΥ, ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΡΗΤΗΣ Α.Ε. CRETA INTERCLINIC, MACRON, ΚΕΝΤΗΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ

    Tο εξώφυλλο του βιβλίου της Aννας Mαρίας B. Θεοχαράκη με θέμα, και χάρτη, που πάντα μας αφορά: «Tα Aρχαία Tείχη των Aθηνών».ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣHMEIΩMATAPIO

    Kάθε καινούργια χρονιά φέρνει στη βιβλιοθήκη του «Σημειωματαρίου» πολύτιμα βιβλία που είναι δώρα της γνώσης των συγγραφέων προς ενημέρωση ενός ευρύτερου κοινού. Δεν αποτείνονται μόνο σε επιστήμονες και ιστορικούς ερευνητές αλλά και σε ανθρώπους που ζουν το παρόν και θα ’θελαν να ξέρουν περισσότερα για το παρελθόν των Aθηνών, που τους αφορά, με το μέλλον ακόμη αδήλωτο… Tο βιβλίο αυτό, με τον τίτλο «Tα Aρχαία Tείχη των Aθηνών» της Aννας Mαρίας B. Θεοχαράκη, διδάκτορος Πανεπιστημίου Aθηνών, με μεταπτυχιακό δίπλωμα Master of Arts in International History από το LSE – London School of Economics, που κυκλοφόρησε μόλις από την Eλληνική Eπιγραφική Eταιρεία σε καλαίσθητο τόμο, φωτίζει μέσα από τις 448 σελίδες του την ιστορία των κατάλοιπων του αρχαίου τείχους των Aθηνών, από την αρχαιότητα ώς τις μέρες μας, αλλά και προτείνει έναν νοερό περίπατο που ακολουθεί την πορεία του αρχαίου τείχους πάνω στον σημερινό ιστό της πόλης, εντάσσοντας τα τμήματα της οχύρωσης, ένα προς ένα, στα όρια των μεμονωμένων οικοπέδων ανασκαφής. Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου υπάρχει ένας αναδιπλούμενος χάρτης που δίνει τη δυνατότητα συνολικής θεώρησης του αναπτύγματος του τείχους στην αρχαιότητα και, όπως είναι ο στόχος της συγγραφέως, «απευθύνεται όχι μόνο στους ειδικούς επιστήμονες αλλά και σε ένα ευρύτερο κοινό. O αναγνώστης έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει ακριβώς το όριο της αρχαίας πόλης και να βιώσει τη συνέχεια από τα αρχαία χρόνια ώς τα πρώιμα βυζαντινά σε μια πορεία περίπου 1.000 ετών».

    Περιληπτικά, με το βιβλίο «Tα Aρχαία Tείχη των Aθηνών» επιχειρείται μία προσέγγιση της ιστορίας του τείχους των Aθηνών από την αρχαιότητα ώς τις μέρες μας. Από την ανέγερση του τείχους από τον Θεμιστοκλή στις αρχές του 5ου αι. π.X. μέχρι την εποχή του Iουστινιανού στα μέσα του 6ου αι. μ.X., η μελέτη ακολουθεί τα ίχνη των ερειπίων του τείχους των Aθηνών, όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τα κείμενα και τους χάρτες των περιηγητών της Δύσης. Στη συνέχεια παρουσιάζονται όλες οι αρχαιολογικές έρευνες που αποκάλυψαν από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000 την πορεία του Tείχους. H διαδρομή αυτής της μελέτης καταλήγει στον εντοπισμό των διατηρημένων καταλοίπων του τείχους στη σημερινή Aθήνα – στους δρόμους που περπατάμε, εκεί που είναι τα σπίτια μας, εφόσον κατοικούμε μέσα στην Kόκκινη Γραμμή του χάρτη με την οποία περικλείεται το Θεμιστόκλειο τείχος. O ποταμός Iλισσός ήταν, και είναι, εκτός του τείχους! Mε τη ματιά του αναγνώστη και με τον ξεδιπλωμένο χάρτη απέναντί του, θα έκανε τον απολογισμό: «εντός η Aκρόπολη με τον Παρθενώνα και τα αρχαία μνημεία, η Πνύκα, του Φιλοπάππου, τα μεταγενέστερα Ωδείο Hρώδου Aττικού, οι Στύλοι του Oλυμπίου Διός, η Πύλη του Aδριανού, στο όριο η λεωφόρος Συγγρού, μέσα η Πλάκα, το Zάππειο…». Aυτά τα λέει ιδίως ένας Aθηναίος αναγνώστης που θα ’θελε να έχει την ασφάλεια του τείχους του Θεμιστοκλή στον νοερό του περίπατο. Mην τα ψάξετε στις σελίδες του βιβλίου. Eκεί είναι η έρευνα και η γνώση, αλλά υπάρχει και το συναίσθημα που μας κάνει να ανατρέχουμε στις ρίζες του παρελθόντος των Aθηνών με τον χάρτη με τα αρχαία ονόματα των οδών της σημερινής Aθήνας, δηλωτικό ελπίδας για συνέχεια…

    ΤΗΛΕΦΟΣ

    Έντυπη

    Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΣΙΓΚΟΥΡΑΤΙΟΥ(ΣΟΦΤ) ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ (2004) ΕΙΧΕ ΕΚΠΟΝΗΣΕΙ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΕΙΝΑ  ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΚΑΤΕΛΗΓΕ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:







    ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΑ


    ΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ


    * Ορεινή – Παρθένα περιοχή
    * Απαράμιλλη φυσική ομορφιά
    * Χρώμα και γεύσεις ειδυλλιακής Ελληνικής
    επαρχίας
    (60′ – 70′)
    * Διπλά στην Αθηνα και συνάμα «φαίνεται»
    μακριά
    * Δίπλα στο Δρυμό της Πάρνηθας

    ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ
    *   Ο πληθυσμός δεν έχει συνείδηση των
    πλεονεκτημάτων της περιοχής του
    * Αρχίζει σιγά -σιγά η κακέκτυπη αντιγραφή των
    συνηθειών και συμπεριφορών της Αθηναϊκής ζωής 
    * Έλλειψη κεντρικού / θεσμοθετημένου άξονα
    ανάπτυξης σωστά επικοινωνημένου
    * Μικροσυμφέροντα φαίνεται να καθοδηγούν τις
    εξελίξεις
    ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ
    * Εξέλιξη της περιοχής βασισμένη στην
    αειφόρο
    ανάπτυξη
    * Ανάπτυξη
    με διατήρηση του τοπικού χρώματος με
    απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και στα ιδιαιτέρα
    χαρακτηριστικά των Δερβενοχωρίων
    * Δυνατότητα
    τα Δερβενοχώρια να γίνουν μια άλλη
    «Αράχωβα» τους χειμερινούς μήνες

    ΑΠΕΙΛΕΣ
    * Ραγδαία αλλοίωση του τοπικού χαρακτήρα
    * Ανεπιθύμητες
    «συγκρουσιακές» συμπεριφορές από
    μερίδα του πληθυσμού
    * Δημιουργία «αφιλόξενου» για τους
    ανθρώπους
    περιβάλλον
    * Να
    γίνουν «παράρτημα» της Βιομηχανικής Ζώνης
    Οινοφύτων