ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΟΚ! Αναπόφευκτη μια ελληνοτουρκική σύγκρουση
Απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτουν πως Ελλάδα και Τουρκία δύσκολα θα αποφύγουν ένα θερμό επεισόδιο μέσα στους επόμενους 6 μήνες
Εξαιρετικά δυσοίωνο εμφανίζεται το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Οι ΗΠΑ με παρέμβαση τους ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση να μην εκδώσει τους 8 πραξικοπηματίες στην Τουρκία!!! Η παρέμβαση αυτή σημαίνει ότι η Ελλάδα μπαίνει στη μέση μετά και τις απειλές του Τούρκου πρέσβη.
Επιπλέον οι ΗΠΑ θεωρούν πως πολύ σύντομα θα υπάρξει και δεύτερο πραξικόπημα. Αν ο Ερντογάν γλιτώσει και από αυτό, τότε μέσα στο επόμενο εξάμηνο μια ελληνοτουρκική σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.Στενοί φίλοι του Τούρκου προέδρου και όλες οι κυβερνητικές εφημερίδες χτες μιλούσαν ευθέως και χωρίς κανένα υπονοούμενο για Αμερικανική υποκίνηση και ανάμιξη της CIA στο πραξικόπημα.Μάλιστα έστειλαν όλες τις πληροφορίες και ζήτησαν επίσημα την έκδοση του ιμάμη Φ.Γκιουλέν με τις ΗΠΑ να απαντούν ότι θα εξετάσουν προσεχτικά τις πληροφορίες.Μάλιστα γνωστές τουρκικές εφημερίδες προχωρούν σε δημοσκοπήσεις με το ερώτημα:Συμφωνείτε με τις κατηγορίες ότι οι ΗΠΑ παρείχαν άμεση ή έμμεση υποστήριξη στο αποτυχημένο πραξικόπημα των Γκιουλενιστών;Οι σχέσεις ΝΑΤΟ-ΗΠΑ και Τουρκίας αναμένεται να διαταραχθούν και να περάσουν σοβαρές κρίσεις.Οι δημοσκοπήσεις αυτές εξυπηρετούν τις επιδιώξεις του Ερντογάν για κλείσιμο του Ιντσιρλίκ.Aν ο Ερντογάν πάντως καταφέρει τους επόμενους μήνες να επιβιώσει τότε οι ισλαμιστές Στρατηγοί που θα έρθουν στην εξουσία και το Σουνιτικό μαγαζί που θα στήσει ο Σουλτάνος για να μετριάσει την έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ θα είναι ότι χειρότερο για τη χώρα μας.
Πόσο αξίζει η ζωή σου;
Έχω σβήσει και έχω ξαναγράψει την εισαγωγή περισσότερες φορές απ’ όσο θα ήθελα να παραδεχθώ σε μία προσπάθεια να καταλήξω σε κάτι που να μου αρέσει. Αλλά εγκαταλείπω αυτή την προσπάθεια γιατί το ίδιο το θέμα είναι τέτοιο που δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει ευχάριστο. Δεν προσφέρεται για αστεία και ευφυολογήματα.
Ο κόσμος σκοτώνεται δεξιά κι αριστερά. Πολλές φορές, νέος κόσμος, στην πλέον παραγωγική ηλικία του. Σε μία ηλικία που θα έπρεπε να προσφέρει, να κάνει όνειρα και να ζει την ζωή του. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι υπόλοιποι δεν φαίνεται να μαθαίνουμε… Νιώθουμε ανίκητοι, άτρωτοι… αθάνατοι, χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι τίποτε από αυτά δεν ισχύει! Οπότε μου γεννήθηκε μία απορία. Πόσο πιστεύεις ότι αξίζει η ζωή σου;
Αξίζει όσο εκείνο το ποτάκι που ήπιες για να “περάσεις καλά” με την παρέα; Εκείνο το ποτάκι που μείωσε την αυτοσυγκέντρωση σου και την ικανότητα σου να αντιδράσεις αν κάτι πάει στραβά. Εκείνο το ποτάκι που δυσχέραινε την κατανόηση πληροφοριών και γκρέμισε τις αναστολές σου. Αξίζει η ζωή σου όσο ένα ποτάκι;
Ή μήπως αξίζει όσο η απάντηση σε ένα τηλέφωνο ή η ανάγνωση ενός μηνύματος; Γιατί εκείνα τα δευτερόλεπτα που θα μιλάς με όποιον σε κάλεσε ή πολύ περισσότερο, διαβάζεις το μήνυμα, δεν προσέχεις τον δρόμο… και πολλά μπορούν να συμβούν σε μερικά δευτερόλεπτα όταν κινείσαι με… σχεδόν οποιαδήποτε ταχύτητα!
Υπάρχει πιθανότητα να αξίζει όσο εκείνα τα 5-10 ή ακόμα και 30 λεπτά που γλύτωσες οδηγώντας σαν να μην υπάρχει αύριο; Κινούμενος με υψηλές ταχύτητες σε σημεία που δεν θα έπρεπε και προσπερνώντας όποιον βρίσκεται μπροστά σου όπως να ‘ναι και όσο πιο γρήγορα μπορείς; Γιατί με αυτή τη συμπεριφορά, μπορεί όντως να μην υπάρχει αύριο για εσένα!
Αξίζει όσο μία δόση αδρεναλίνης καθώς πλαγιολισθαίνεις ή “μπαίνεις με όσα” σε σημείο που δεν θα έπρεπε όχι να το κάνεις, αλλά ούτε καν να το σκέφτεσαι – δηλαδή σε δημόσιο δρόμο; Μήπως η ζωή σου αξίζει όσο ένα τσαλακωμένο πουκάμισο/μπλούζα/t-shirt εξαιτίας της ζώνης ασφαλείας.
Δεν μπορώ να σε καταλάβω ρε άνθρωπε! Δεν μπορώ να σε καταλάβω γιατί αν κρίνω από το πώς οδηγείς, δεν εκτιμάς την ζωή σου. Δεν μπορώ να σε καταλάβω γιατί είσαι υπέρτατα εγωιστής και απίστευτα υπερόπτης. Εγωιστής γιατί δεν σε ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις που θα έχει ο τραυματισμός ή ο θάνατος σου στους κοντινούς σου ανθρώπους και υπερόπτης γιατί ζεις και κυκλοφορείς με την λογική του “δεν πρόκειται να συμβεί σε εμένα”. Δεν μπορώ να σε καταλάβω γιατί παίζεις την ζωή σου, το πολυτιμότερο αγαθό, σε ένα στημένο παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας για ασήμαντα “κέρδη”.
Επίσης όμως, σε φοβάμαι γιατί κυκλοφορούμε στους ίδιους δρόμους. Σε φοβάμαι γιατί κάθε φορά που οδηγώ –ιδίως τα καλοκαιρινά Σαββατοκύριακα– σε συναντώ και προσπαθώ καταπολεμήσω την ηλιθιότητα και την ανευθυνότητα σου αποφεύγοντας την σύγκρουση με το αυτοκίνητο σου έπειτα από κάποια απερισκεψία που έκανες εσύ. Σε φοβάμαι, γιατί σε αντίθεση με εσένα, ξέρω ότι δεν είμαι άτρωτος και ότι κάποια μέρα, ίσως να μην μπορέσω να σε αποφύγω. Ίσως να μην προλάβω να φρενάρω για να μην καρφωθώ πάνω σου ενώ πετάγεσαι στον δρόμο από κάποιο beachόμπαρο/ταβέρνα/στενό χωρίς να ελέγξεις. Ίσως να μην προλάβω ή να μην μπορώ να αντιδράσω ενώ εσύ προσπερνάς πάνω σε στροφή χωρίς να έχεις ορατότητα. Ίσως να είμαι εγώ ο “τυχερός” στον οποίο θα καρφωθείς τύφλα στο μεθύσι κάποιο ξημέρωμα. Ίσως να είμαι εγώ ο “τυχερός” που θα χάσει την ζωή του ή την σωματική του ακεραιότητα επειδή εσύ είσαι ηλίθιος. Κι αν δεν είμαι εγώ, θα είναι κάποιος άλλος.
Στο κάτω-κάτω, αν δεν υπολογίζεις την ζωή σου και την ζωή της οικογένειας ή των φίλων που κουβαλάς, γιατί να υπολογίζεις την ζωή ενός παντελώς άγνωστου; Πότε θα καταλάβεις ότι οδηγείς ένα όχημα που ζυγίζει τουλάχιστον ένα τόνο και κινείται με υψηλές ταχύτητες; Πότε θα καταλάβεις ότι κάθεσαι μέσα σε ένα όπλο; Ένα όπλο που ναι μεν σε μεταφέρει από το Α στο Β και δυνητικά, στο κατάλληλο –προστατευμένο– περιβάλλον μπορεί να είναι τρομερά διασκεδαστικό, αλλά και ένα όπλο που απαιτεί την απόλυτη, αδιάσπαστη προσοχή σου κατά τη χρήση. Ένα όπλο που απαιτεί σεβασμό για να μην σκοτώσει εσένα ή τον πλησιέστερο άτυχο.
Γράφω αυτό το άρθρο αναφερόμενος σε εσένα αλλά δεν είναι απαραίτητο να το πάρεις προσωπικά. Πρέπει να μιλάμε γι’ αυτή τη μάστιγα και όχι μόνο όταν χάνει την ζωή του κάποιος διάσημος. Πρέπει να μιλάμε γι’ αυτή τη μάστιγα γιατί κάθε μέρα, κάποιοι χάνουν την ζωή τους κι ας μην τους ξέρουμε. Γι’ αυτή την παντελή έλλειψη παιδείας, σεβασμού και πολιτισμού που κοστίζει στην Ελλάδα τόσο χρηματικά, όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό. Που “κοστίζει” στην κοινωνία και στις οικογένειες. Μπορείς όμως να το πάρεις και προσωπικά, γιατί ένα πολύ μεγάλο λάθος που κάνουμε όλοι, είναι να νομίζουμε ότι ξέρουμε να οδηγούμε. Λάθος, γιατί τότε έρχεται η υπερβολική αυτοπεποίθηση και η σταδιακή μείωση της προσπάθειας. Πάρτο προσωπικά για να μην συμβεί σε εσένα το απευκταίο. Μοίρασε το όμως αν σε εκφράζει, σε άτομα που πρέπει να το πάρουν προσωπικά μήπως και σωθεί κανένας σε αυτό το πεδίο μάχης που ονομάζεται “ελληνικοί δρόμοι”.
Μήπως και βάλει μυαλό ένας ή δύο άνθρωποι γιατί και αυτό κέρδος θα είναι. Αλλά έχω πάψει να ελπίζω πλέον.
__________________________
~ Αλέξανδρος Αϊβάζογλου
Πηγή: Autoblog.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Επιστρέφουν οι… αγροφύλακες ?
Την επιστροφή του σώματος των… αγροφυλάκων μέσα από την ίδρυση μιας νέας υπηρεσίας που θα αστυνομεύει τη φύση και η οποία θα περιπολεί στα εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων προκειμένου να πατάξει το περιβαλλοντικό έγκλημα, προαναγγέλλει το υπουργείο Περιβάλλοντος. Όπως ανέφερε χθες, ο αναπληρωτής υπουργός κ. Γιάννης Τσιρώνης, μέσω του Εθνικού Διαλόγου για το Κυνήγι, επιχειρείται να μπουν οι βάσεις προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο Ελληνικό Σώμα Φύλαξης της Φύσης, στόχος του οποίου θα είναι η πάταξη παράνομων δραστηριοτήτων στην ελληνική ύπαιθρο, όπως της λαθροθηρίας, της παράνομης υλοτομίας, της ανεξέλεγκτης εναπόθεσης τοξικών αποβλήτων, της παράνομης μανιταροσυλλογής και αποψίλωσης πολύτιμων βοτάνων κ.λπ. Σήμερα, υπάρχουν τρία σώματα: η ομοσπονδιακή θηροφυλακή με 250 άτομα, τα δασαρχεία με περίπου 3.000 δασοφύλακες και οι λιγοστοί φύλακες των φορέων διαχείρισης. «Έχουμε καταγγελίες, π.χ. από το δασαρχείο Κόνιτσας, ότι αλλοδαποί, οπλισμένοι σαν αστακοί, εισέρχονται με τα κοπάδια τους στα ελληνικά βοσκοτόπια και απειλούν τους Ελληνες κτηνοτρόφους, οι οποίοι φοβούνται να οδηγήσουν στις συγκεκριμένες περιοχές τα ζώα τους για βόσκηση. Έχουμε εντοπίσει ελληνικά άγρια βότανα να πωλούνται στη γερμανική αγορά ως προϊόν γειτονικής μας χώρας, στην οποία τα συγκεκριμένα είδη δεν φύονται. Είναι εκτεταμένη η παράνομη μανιταροσυλλογή, η λαθροθηρία, η παράνομη απόθεση τοξικών αποβλήτων κ.λπ.», τόνισε ο κ. Τσιρώνης. Οπως ανέφερε, διερευνάται εάν μπορεί να στελεχωθεί με δημοσίους υπαλλήλους ή συμβασιούχους. Τα έξοδα θα μπορούσαν να καλυφθούν από το Πράσινο Ταμείο, ή από τα έσοδα από τις άδειες κυνηγιού, που φτάνουν 15 με 20 εκατ. ευρώ.
Κέρδος online 22/7/2016 10:14
Κέρδος online 22/7/2016 10:14
Μάνος Σηφάκης:
Αποδεικνύει ότι η φωτεινή πλευρά της Ελλάδας δεν χάθηκε
Ο Λαρισαίος ο οποίος έχει συμπεριληφθεί στη λίστα των Ελλήνων επιχειρηματιών της Αμερικής που έχουν διαπρέψει, φιλοδοξεί να αλλάξει την εμπειρία της πώλησης.
Πριν από δύο χρόνια, το καλοκαίρι του 2014, συνάντησα για πρώτη φορά το όνομα του Μάνου Σηφάκη ανάμεσα σε άλλους entrepreneurs, σε ένα αφιέρωμα του αμερικανικού CNN. Θέμα του οι νέοι Έλληνες επιχειρηματίες που άρχισαν τη δραστηριότητά τους μέσα στην κρίση και διαπρέπουν εκπροσωπώντας επάξια τη χώρα μας στο εξωτερικό.
Από τότε η εταιρεία του, η Customedialabs, που ίδρυσε το 2001, με μοναδικό εργαζόμενο τότε τον εαυτό του, έχει καταφέρει να εξελιχθεί, να μεγαλώσει και να αποκτήσει σημαντικούς πελάτες, καθώς συνδυάζει άρτια το μάρκετινγκ με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας πολυμέσων.
Συναντηθήκαμε στην Αθήνα, σε ένα διάλειμμα από τις συχνές μετακινήσεις του μεταξύ Λάρισας, στην οποία πέρασε τα πρώτα 18 χρόνια της ζωής του, και Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ, όπου βρίσκεται η έδρα της εταιρείας. Μιλάει συνεχώς, είναι ενθουσιώδης και παθιασμένος με τη δουλειά του. Η πρώτη ερώτησή μου δεν είναι άλλη από το πώς βρέθηκε από τη Λάρισα και, στη συνέχεια, στην Αγγλία, όπου σπούδαζε, στις ΗΠΑ.
«Έρωτας ήταν η αιτία. Σπούδαζα Mηχανολογία και Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας, όταν συνάντησα τη γυναίκα μου, η οποία είναι Αμερικανίδα. Γνωριστήκαμε το 1996 και παντρευτήκαμε έναν χρόνο αργότερα, όταν ήμουν μόλις 22 χρόνων. Ακολούθησε η μετακόμισή μας στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, μόλις ολοκλήρωσα τις σπουδές μου» απαντά ο Μάνος. Στα πρώτα επαγγελματικά βήματά του στην Αμερική θα περάσει ως υπάλληλος από δύο εταιρείες, όπου θα αποκτήσει εμπειρίες, αλλά και θα καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν τον γεμίζει. Στόχος του να ξεκινήσει κάτι δικό του, με πρώτο και βασικό κριτήριο να ξυπνά το πρωί και να θέλει να δουλέψει, όπως αναφέρει στο Fortune. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η Customedialabs.
«Παντρεύοντας» την καινοτομία με την τεχνολογία
Η Customedialabs θεωρείται από τους ταχύτερα ανερχόμενους επιχειρηματικούς «παίκτες» στην αγορά της Φιλαδέλφειας και έχει κερδίσει πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείο Webby (κάτι σαν τα Όσκαρ του διαδικτύου), για την ιστοσελίδα του Μουσείου Επιστήμης και Βιομηχανίας του Σικάγου, αλλά και ένα ασημένιο βραβείο ADDY για το μάρκετινγκ στον κλάδο της φαρμακοβιομηχανίας. Μία από τις βασικές δραστηριότητες της εταιρείας αφορά την παροχή υπηρεσιών ψηφιακού μάρκετινγκ με τη χρησιμοποίηση τεχνολογιών αιχμής στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και καινούργιων εφαρμογών, ούτως ώστε ένα προϊόν να γίνεται απόλυτα ανταγωνιστικό σε ένα περιβάλλον που εξελίσσεται πάρα πολύ γρήγορα.
«Παρέχουμε συμβουλές για το πώς μια εταιρεία μπορεί να προωθήσει το προϊόν της σε ψηφιακά κανάλια χρησιμοποιώντας κυρίως hi-tech εργαλεία. O μεγαλύτερος κλάδος που εξυπηρετούμε στην Αμερική είναι αυτός της ιατροφαρμακευτικής βιομηχανίας (life sciences), ο οποίος περιλαμβάνει φαρμακευτικές εταιρείες, εταιρείες βιοτεχνολογίας και, γενικά, επιχειρήσεις που έχουν ως στόχο να βελτιώσουν την υγεία των ανθρώπων. Η δική μας εταιρεία εξειδικεύεται στο sales enablement, δηλαδή στο να παρέχει εργαλεία στους πωλητές των εταιρειών πολύ πιο διαδραστικά σε σχέση μ’ αυτά που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν, ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα τους πελάτες τους και να πραγματοποιούν πιο αποτελεσματικά τις πωλήσεις των προϊόντων τους». Ο CEO και πρόεδρος της Customedialabs χαρακτηρίζει, μάλιστα, την εταιρεία ως μια «Ferrari» στον χώρο του «sales experience», καθώς δίνει τη δυνατότητα, μέσω των εφαρμογών σε κινητά και τάμπλετ, της γρήγορης συγκέντρωσης μεγάλου όγκου δεδομένων για ένα προϊόν σε digital περιβάλλον.
Το νέο στοίχημα και τα σχέδια επέκτασης
Η δεύτερη τη τάξει πολύ σημαντική δραστηριότητα της Customedialabs αφορά την παροχή υπηρεσιών στον τομέα της τεχνολογίας, και συγκεκριμένα του λογισμικού, με ναυαρχίδα την cloud εφαρμογή Μomencio. Πρόκειται για ένα προϊόν SAAS (Software As A Service) το οποίο είναι πλέον ξεχωριστό κομμάτι για την εταιρεία και έχει ως βασικό στόχο να βοηθήσει τις εταιρείες που το χρησιμοποιούν να αξιοποιήσουν καλύτερα και αποδοτικότερα το ανθρώπινο δυναμικό τους στο Τμήμα Πωλήσεων.
«Το Μomencio είναι ένα software που δίνει στην επιχείρηση τη δυνατότητα να προσφέρει στους πελάτες της μοναδικές ψηφιακές και διαδραστικές εμπειρίες. Περιέχει μία βάση δεδομένων όπου οι πωλητές μπορούν να περνούν τα στοιχεία των πελατών τους ηλεκτρονικά και αυτόματα. Οι πωλητές, λοιπόν, μπορούν να στέλνουν ψηφιακό υλικό, το οποίο είναι προσαρμοσμένο στα ενδιαφέροντα του κάθε πελάτη και συγκεντρώνεται σε ένα microsite, που έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά και μόνο για κάθε πελάτη. Έτσι έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν πώς αντιδρά ο πελάτης με το υλικό αυτό, με αποτέλεσμα να αναβαθμίζεται η μεταξύ τους σχέση και να διευκολύνεται η επικοινωνία τους. Ακόμη, οι managers μπορούν να παρακολουθούν τις επιδόσεις των πωλητών τους και να προσαρμόζουν τη στρατηγική τους. Στην ουσία παρέχουμε σε πραγματικό χρόνο όλες τις απαραίτητες πληροφορίες πάνω στην αλυσίδα της πώλησης» αναφέρει ο Μάνος.
Στόχος της εταιρείας είναι να διπλασιάσει το 2016 τον κύκλο εργασιών της, που κυμαίνεται στα επίπεδα των 3 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, πρόσφατα εξασφάλισε νέα χρηματοδότηση ύψους 1,3 εκατ. ευρώ από το Elikonos Jeremie Fund, ώστε να ενισχύσει την προώθηση του Momencio και να διευρύνει το δίκτυο των δικών της πωλητών σε Αμερική και Ευρώπη.
«Πρώτο μέλημά μας είναι να ενισχύσουμε τη βάση στη Φιλαδέλφεια. Έπειτα να αποκτήσουμε παρουσία στη Νέα Υόρκη, αλλά και στη δυτική ακτή των ΗΠΑ. Όσον αφορά την ελληνική αγορά, εκτός από τα γραφεία μας στη Λάρισα, στα οποία απασχολούμε ήδη 40 άτομα, σχεδιάζουμε την επέκτασή μας και στην Αθήνα, καθώς θεωρώ ότι οι υπηρεσίες που παρέχουμε μπορούν να υιοθετηθούν από μεγάλες εταιρείες που έχουν τη βάση τους στη χώρα μας και θέλουν να αποκομίσουν τα οφέλη των εφαρμογών μας. Το μότο μας ήταν και παραμένει το “work local, compete global”» τονίζει ο Μάνος Σηφάκης.
Το Silicon Thessaly και το όραμα για κάτι σπουδαίο
Συνεχίζοντας τη συζήτησή μας τον ρωτάω αν του λείπει η Ελλάδα και πώς νιώθει που εργάζεται σε ένα τόσο ανταγωνιστικό και διαφορετικό περιβάλλον όπως αυτό των ΗΠΑ.
«Φεύγοντας από την Ελλάδα σε μικρή ηλικία σίγουρα αποκόμισα πολλές εμπειρίες και ευκαιρίες τις οποίες ίσως να μην είχα εδώ. Παρ΄ όλα αυτά μόνο εύκολο δεν είναι να μένεις μακριά από την πατρίδα σου. Μου λείπουν οι γονείς και οι φίλοι μου – αν και φροντίζω να κρατάω πάντα επαφή με τον τόπο καταγωγής μου. Κάθε καλοκαίρι, τουλάχιστον για δύο μήνες, εργάζομαι στα γραφεία μας που βρίσκονται στη Λάρισα, φέρνω όλη την οικογένειά μου στην Ελλάδα, ενώ φροντίζω ανά δύο μήνες να βρίσκομαι εδώ».
Ο Μάνος αγαπά τον τόπο του. Μάλιστα έχει βάλει στόχο να κάνει τη Θεσσαλία «Silicon Valley»! Εξηγεί πως στα άμεσα σχέδιά του είναι να διοργανώσει έναν διαγωνισμό στον οποίο θα συμμετέχουν φοιτητές από τα μεγάλα πανεπιστήμια της Ελλάδας και θα καταθέσουν τις προτάσεις τους για το πώς μπορεί να στηθεί μια μικρή πόλη καινοτομίας από το μηδέν.
«Ξέρω ότι ακούγεται λίγο τρελό και μη ρεαλιστικό, αλλά η δική μου φιλοσοφία είναι ότι ερχόμαστε σ’ αυτόν τον πλανήτη για να αλλάξουμε κάτι. Ήδη σε πολύ μικρό επίπεδο έχω αλλάξει προς το καλύτερο τη ζωή 40 οικογενειών στη Λάρισα. Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω κάτι που θα βοηθήσει τον τόπο όπου μεγάλωσα. Το Silicon Thessaly θα είναι ένας campus για την ανάπτυξη της ψηφιακής καινοτομίας, μέσα από μια πολύ προοδευτική προσέγγιση – μια πόλη του μέλλοντος η οποία, για να πάρει σάρκα και οστά, χρειάζεται τη συμβολή όλων των φορέων, όπως της πολιτείας, της ακαδημαϊκής κοινότητας και των ιδιωτών» αναφέρει περιγράφοντας το όραμά του.
«Είμαι πάντα αισιόδοξος για την Ελλάδα»
Συνεχίζοντας τη συζήτησή μας δεν θα μπορούσα να μην τον ρωτήσω πώς βλέπει το μέλλον της Ελλάδας, η οποία περνάει δύσκολα τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο Μάνος Σηφάκης αναφέρει ότι παραμένει αισιόδοξος, ωστόσο τονίζει ότι πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν, αρχίζοντας από την εκπαίδευση, καθώς στη χώρα μας, αν και υπάρχει αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό, εκπαιδεύεται σε λανθασμένους τομείς. Ακόμη, υπάρχει έλλειμμα σχεδιασμού και στρατηγικής.
«Είμαι πάντα αισιόδοξος για την Ελλάδα, η οποία διαθέτει δυνατά μυαλά που τα καταφέρνουν και εδώ και στο εξωτερικό. Για να πάει όμως η χώρα μας μπροστά, πρέπει να αλλάξουν το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και η νοοτροπία μας. Όσον αφορά τις επιχειρήσεις, χρειάζεται σταθερότητα και μείωση της γραφειοκρατίας. Αυτά είναι δύο βασικά στοιχεία ώστε να μπορεί ένας επιχειρηματίας να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις του. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, ξέρεις τι σε περιμένει, καθώς υπάρχει σταθερότητα στο κομμάτι των κανόνων που διέπουν την επιχειρηματικότητα. Το πρόβλημά της χώρας θα λυνόταν εν πολλοίς αν μπορούσε μεθοδευμένα και σταθερά να εξωτερικεύσει και να επεκτείνει στην παγκόσμια αγορά τα
προϊόντα της, την τεχνογνωσία, την ευφυΐα και τις δυνατότητες που έχει κάθε Έλληνας» επισημαίνει.
Για τους νέους επιχειρηματίες που ξεκινούν τώρα ο ιδρυτής της Customedialabs αναφέρει ότι είναι πολύ σημαντικό να βρουν την κατάλληλη ομάδα, να έχουν όραμα και η ιδέα τους να μπορεί να μετατραπεί σε επιχείρηση, κάτι που προϋποθέτει την ύπαρξη αγοράς για ένα προϊόν, άρα και πελατών.
«Εγώ ήμουν τυχερός γιατί βρήκα τους σωστούς συνεργάτες από την αρχή, πολλοί από τους οποίους είναι σήμερα ακόμη μαζί μου. Στην αρχή τα πράγματα είναι πιο απλά, καθώς δεν απαιτούνται ειδικά skills. Πλέον, στο επίπεδο που είμαστε τώρα, ψάχνουμε ανθρώπους που έχουν τα απαραίτητα προσόντα, προκειμένου να ενσωματωθούν άμεσα και αποτελεσματικά στην εταιρεία. Το να ιδρύσεις τη δική σου επιχείρηση είναι μια πολύ ωραία διαδικασία, αλλά ο κόσμος των επενδυτών είναι σκληρός και οι ανταγωνιστές που σε περιμένουν εκεί έξω είναι πολλοί».
Ο Μάνος Σηφάκης, κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη, αναφέρεται στον πατέρα του, το πρόσωπο που σε μεγάλο βαθμό επηρέασε τη μέχρι τώρα πορεία του. «Ο πατέρας μου με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό και με έσπρωξε να κάνω κάτι επιχειρηματικά. Αν και είχε σταθερή θέση εργασίας στο ελληνικό Δημόσιο, παράλληλα φρόντιζε να αναπτύσσει πολλές δραστηριότητες. Είναι ένα “ψαγμένο” μυαλό, το οποίο όμως “κάηκε” στην πραγματικότητα του Δημοσίου στην Ελλάδα. Εγώ δεν θέλησα να μπω σ’ αυτό το καλούπι. Είπα θα κάνω κάτι δικό μου. Για μένα είναι η κινητήριος δύναμη όλα αυτά τα χρόνια. Μου λέει συνεχώς “μπορείς να πετύχεις τα πάντα και απλά πρέπει να μη σταματάς να προσπαθείς”» καταλήγει.
O Μάνος Σηφάκης είναι στη νέα λίστα του Fortune 40under40.
*To κείμενο δημοσιεύεται στο περιοδικό Fortune που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
Το όνειρο υπήρχε από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας, όμως άρχισε να γίνεται πραγματικότητα το 1882. Η διάνοιξης της διώρυγας της Κορίνθου είναι σημείο σταθμός στην ιστορία της απελευθερωμένης Ελλάδας. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, ο κυβερνήτης Καποδίστριας επιθυμώντας την ανάπτυξη της χώρας, ανέθεσε τη μελέτη της διάνοιξης της Διώρυγας της Κορίνθου σε ειδικό μηχανικό. Όμως, τo κονδύλι των 40 εκατομμυρίων χρυσών φράγκων που απαιτούταν, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό δαπάνης, για την εκτέλεση του έργου, δεν μπορούσε να εξευρεθεί από τη διεθνή χρηματαγορά και πόσο μάλλον να διατεθεί από τον ελληνικό προϋπολογισμό. Έπειτα από πολλές προσπάθειες έναρξης της διάνοιξης της Διώρυγας, το έργο πνοής ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε εν τέλει (1880-1893), επί πρωθυπουργίας του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος στόχευε μέσω της κατασκευής μεγάλων έργων υποδομής στη δημιουργία ενός σύγχρονου και οικονομικά ανεπτυγμένου κράτους. Μια φωτογραφική αναδρομή σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα της Ελλάδας, που σήμερα αποτελεί διεθνή κόμβο θαλάσσιων συγκοινωνιών. Διώρυγα Κορίνθου 1907
Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/spanies-fotografies-apo-tin-dianixi-tis-diorigas-tis-korinthou/
Με τους πιλότους του Canadair που έπεσε στα Δερβενοχώρια συναντήθηκε ο Τόσκας
Το πλήρωμα του πυροσβεστικού αεροσκάφους Canadair, που πραγματοποίησε μια ιδιαίτερα δύσκολη αναγκαστική προσγείωση κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων κατάσβεσης της μεγάλης πυρκαγιάς στα Δερβενοχώρια και διασώθηκε έπειτα από συντονισμένες και ψύχραιμες ενέργειες συναδέλφων τους και πυροσβεστών, επισμηναγό Ταξιάρχη Παπαμάρκο και τον Σμηναγό Ιωάννη Σεντουξή, τίμησε σήμερα ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, σε ειδική εκδήλωση στο μέγαρο της λεωφόρου Κατεχάκη.Αναμνηστικές πλακέτες για τη συμβολή τους στην επιχείρηση διάσωσης δόθηκαν, επίσης, στα πληρώματα των δύο πυροσβεστικών ελικοπτέρων Erickson, τα οποία πραγματοποίησαν ρίψεις νερού στη φλεγόμενη περιοχή, όπου προσγειώθηκε το αεροσκάφος το πρωί της 26ης Ιουνίου 2016 και συνέβαλαν καθοριστικά στη διάσωση των πιλότων. Πρόκειται για τους, Don Mc Leod, Jeff Brenhaug, Marnix Pyle, Άλκη Παρασκευόπουλος, Mike Strasser, Jeff Shelton, Gary Wilson και Σωτήρη Πάσχο.Τιμήθηκαν ακόμη οι αξιωματικοί του Πυροσβεστικού Σώματος, πύραρχος Ιωάννης Καρακώστας και πυραγός Νέστορας Αποστολόπουλος, που έσπευσαν πρώτοι στην περιοχή και μετέφεραν το πλήρωμα του αεροσκάφους σε ασφαλές σημείο.Ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, έδωσε συγχαρητήρια στο πλήρωμα του πυροσβεστικού αεροσκάφους CL-215 και τόνισε ότι η προσφορά και η αυτοθυσία τους, αλλά και όλων όσων συμμετείχαν ήταν καθοριστική στην κατάσβεση της πυρκαγιάς.Ο Νίκος Τόσκας έκανε ιδιαίτερη μνεία στην ψυχραιμία, που επέδειξαν οι πιλότοι του αεροσκάφους και οι οποίοι με τους κατάλληλους χειρισμούς κατάφεραν να προσγειωθούν στη φλεγόμενη περιοχή, αλλά και στο προσωπικό που συμμετείχε στη συνδυασμένη επιχείρηση διάσωσης.Στην εκδήλωση, μεταξύ άλλων, παρέστησαν ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης Δημήτριος Αναγνωστάκης, ο γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Καπάκης, ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας Τζανέτος Φιλιππάκος, ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης, ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας και ο αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος αντιστράτηγος Ιωάννης Καρατζιάς.
Το τίμημα της αλαζονείας
Ο Νίκος Παπαδογιάννης αναρωτιέται μέχρι πότε θα δηλώνουμε εθνικά υπερήφανοι για στιγματισμένους Ολυμπιονίκες.
Στο φιλμάκι με το οποίο διαφημίζει η καλή μας ΕΡΤ τις μεταδόσεις του Ρίο και τη δική της παρουσία «κοντά σε όλα τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα» (διότι προφανώς πρέπει να είσαι σε απόσταση βολής για να καταστρέψεις κάτι…), διαπράττει ένα ασυγχώρητο ατόπημα.Τοποθετεί τον Κεντέρη στο ίδιο βάθρο με τους πραγματικούς ήρωες του ελληνικού αθλητισμού και κλείνει το βίντεο με τη φιγούρα του. Οφείλουμε, προφανώς, να αισθανθούμε εθνικά υπερήφανοι για τα κατορθώματά του. Στο ίδιο τρέιλερ εμφανίζονται σε εξίσου πανηγυρικά στιγμιότυπα η Θάνου, η Χαλκιά, η Τσουμελέκα, η Δεβετζή, ο Σαμπάνης, η Βερούλη και άλλοι πρωταθλητές των οποίων η καριέρα στιγματίστηκε από σκάνδαλα ντόπινγκ. Να είσαι δηλαδή ο Γκάλης ή ο Πύρρος ή ο Γιαννιώτης ή ο Χατζηθεοδώρου ή ο Ηλιάδης και να μη ξέρεις από πού να ξεκινήσεις τις αγωγές…Ορισμένοι από τους στιγματισμένους εξέτισαν τις ποινές τους και παραδόθηκαν ξανά καθαροί στην αθλητική κοινωνία, με πληρωμένα τα χρέη τους.Σε σπάνιες περιπτώσεις, όπως του Κώστα Φιλιππίδη, υπήρξε επανόρθωση από μέρους των ελεγκτικών αρχών και πλήρης αποκατάσταση. Μάλιστα ο Φιλιππίδης δικαιώθηκε και περιμένει εδώ και μήνες την οικονομική αποζημίωση που του επιδικάστηκε, αφού η χρονοβότρος διαδικασία καθυστέρησε την απαλλαγή και αθώωσή του.Ωστόσο, οι περισσότεροι εμφανίζονται και σήμερα αμετανόητοι, αποφασισμένοι να βγάλουν τρελούς όσους έζησαν από κοντά τις «μέρες δόξας» του 2004 και των λοιπών θριάμβων.Εδώ που τα λέμε, δεν έχουν απόλυτο άδικο. Οι συγκεκριμένοι αθλητές απλώς κολύμπησαν με όλες τις δυνάμεις που είχαν (και δεν είχαν) όπως απαιτούσε το ρεύμα της εποχής. Το ντόπινγκ έγινε εθνική πολιτική τις μέρες των εν Ελλάδι Ολυμπιακών Αγώνων, με την ανοχή, αν όχι συνενοχή, της πολιτείας. Τα ραντεβού αμφιλεγόμενων προσώπων όπως ο Χρ.Τζέκος και ο Χρ.Ιακώβου με την αθλητική ηγεσία της εποχής βγήκαν στη δημοσιότητα και ουδέποτε διαψεύστηκαν.Οι πιο τυχεροί από τους σημαδεμένους αθλητές έπεσαν με το μηχανάκι και τέθηκαν σε πολύμηνη «διαθεσιμότητα», χωρίς όμως να χάσουν τα προνόμια τα οποία τους επιδαψίλευσε το κράτος. Άλλους τους έριξαν στα σκυλιά δίχως έλεος. Είμαι βέβαιος ότι κάποιοι Έλληνες πρωταθλητές ντοπαρίστηκαν χωρίς να το γνωρίζουν, σαν άλογα κούρσας.Ωστόσο, η παθητική στάση τους συνιστά ενοχή και δεν συγχωρείται από τους κανονισμούς. Όποιος μπουκώνεται με ύποπτα φάρμακα χωρίς να ρωτάει περί τινος πρόκειται, από σεσημασμένα μάλιστα πρόσωπα, είναι ντε φάκτο ντοπαρισμένος. Σχεδόν όλα τα «εθνικά σύμβολα» της περιόδου 2000-2004 ατιμάστηκαν με συνοδεία πένθιμης τυμπανοκρουσίας, είτε τις μέρες των Αγώνων είτε αργότερα.Ο Κώστας Κεντέρης και η Κατερίνα Θάνου υποχρεώθηκαν να παραδώσουν τη διαπίστευσή τους για να αποφύγουν τα χειρότερα. Ο Λεωνίδας Σαμπάνης πιάστηκε ντοπέ στους Αγώνες της Αθήνας και έχασε το χάλκινο μετάλλιο.Η Πηγή Δεβετζή τιμωρήθηκε επειδή απέφυγε έναν αιφνιδιαστικό έλεγχο το 2007. Η Φανή Χαλκιά εκδιώχθηκε από το Ολυμπιακό Χωριό του Πεκίνου.Η Αθανασία Τσουμελέκα πρόφτασε να βαδίσει χωρίς προβλήματα στους Αγώνες του 2008, αλλά τα ούρα της βρέθηκαν βρώμικα σε επανέλεγχο. Ο Βίκτωρ Μήτρου ήταν ανάμεσα στους 11 αρσιβαρίστες που αποκαθηλώθηκαν μαζί με τον προπονητή τους, στο περίφημο σκάνδαλο του 2011.Ο Γιάννης Δρυμωνάκος, ο Χρήστος Πολυχρονίου, ο Τάσος Γκούσης, ο Χριστόφορος Χοϊδης, ο Κώστας Φιλιππίδης, ο Δημήτρης Χονδροκούκης, ο Μιχάλης Σταματόγιαννης, η Ειρήνη Κοκκιναρίου και δεκάδες άλλα, μικρότερα ψάρια φρόντισαν ώστε να μείνει αλώβητη η αλυσίδα της φαρμακοδιέγερσης στα χρόνια που ακολούθησαν.Κάποιοι άλλοι ύποπτοι σταμάτησαν τον αθλητισμό ξαφνικά και μέσα σε πέπλο μυστηρίου (ή με τραυματισμούς-φαντάσματα), ενώ υπήρξαν και υποθέσεις ντόπινγκ που κουκουλώθηκαν από, βασιλικότερες του βασιλέως, Ομοσπονδίες διαφόρων αθλημάτων.«Μα όλοι τα ίδια κάνουν», ήταν η εθνική δικαιολογία, όχι μόνο στα γυμναστήρια, αλλά και στις εξέδρες. «Οι μεγαλόσχημοι ξένοι έχουν τα μέσα και μένουν ατιμώρητοι, ενώ η μικρή Ελλαδίτσα πληρώνει τη νύφη».Ο Κεντέρης αντιμετωπίστηκε περίπου ως αθώο θύμα από το κοινό που παρακολούθησε τον τελικό των 200μ στους Αγώνες του 2004. Εκείνος αποθεώθηκε ενώ οι συναθλητές του αποδοκιμάστηκαν, λες και έσπρωξαν αυτοί τη μοτοσυκλέτα του, εκείνο το μοιραίο βράδυ στη Γλυφάδα. Είναι όμως έτσι; Μας έβαλαν στ’αλήθεια σημάδι οι κακεντρεχείς ξένοι;Στην πραγματικότητα, ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Η μωρά παρθένος Ελλάς χτυπήθηκε αλύπητα από τις αρχές επειδή αποθρασύνθηκε.Πάτησε πάνω στην πατροπαράδοτη ανοχή με την οποία αντιμετωπίζονται για ευνόητους λόγους οι οικοδεσπότες των Ολυμπιάδων και τη μετέτρεψε σε εργαλείο πατριωτικής έξαρσης και εθνικής ψωροπερηφάνειας.Αθλητές που βολόδερναν στα εγχώρια πρωταθλήματα με τη ρετσινιά του αποτυχημένου εκτοξεύτηκαν ξαφνικά στο παγκόσμιο στερέωμα, με επιδόσεις που απειλούσαν τα παγκόσμια ρεκόρ. Μπήκαν έτσι στο μάτι δικαίων και αδίκων.Αλλά όποτε έβλεπαν στο κατώφλι τους τον «ιπτάμενο γιατρό» της WADA να πλησιάζει απειλητικά, εξατμίζονταν ως διά μαγείας, πεπεισμένοι για την ασυλία τους. Επιτέλους, ολίγη διακριτικότης, κύριε Σέρλοκ Χολμς!Πίσω στην Ελλάδα, καραμπινάτες και οφθαλμοφανείς παραβάσεις βγήκαν λάδι, πότε από τις πειθαρχικές επιτροπής αθλητικών Ομοσπονδιών και πότε από τα ποινικά δικαστήρια. Η Πολιτεία υποσχόταν κάθαρση και μηδενική ανοχή, αλλά με λόγια του αέρα και με ποινές που θύμιζαν χάδια.Ακόμα και σήμερα, αθλητές που εξευτέλισαν εαυτούς και αλλήλους και τη χώρα ολόκληρη με τα καμώματά τους, υπηρετούν υπερήφανοι τις ένοπλες δυνάμεις και κοσμούν με τη φιγούρα τους τα τρέιλερ της κρατικής τηλεόρασης.Καμαρώνουν ανερυθρίαστα δίπλα σε άλλους, που ουδέποτε έδωσαν αφορμή για μισόλογα και που απεχθάνονται όσο τίποτε «όσους χαλάνε την πιάτσα και αμαυρώνουν σύσσωμο τον αθλητισμό».Ναι, υπάρχουν και τέτοιοι αθλητές. Και δεν είναι απαραίτητα υποκριτές, όπως ίσως σκέφτεστε εσείς οι δικαιολογημένα καχύποπτοι.Οι Αμερικανοί, οι αρχιερείς του ντόπινγκ αν πιστέψουμε την ελληνική κοινή γνώμη, κατέβασαν από τα εικονίσματα ορισμένους από τους διασημότερους αθλητές του 20ου (και 21ου) αιώνα.Η Μάριον Τζόουνς κλείστηκε σε φυλακή δίχως έλεος, ενώ ο Λανς Άρμστρονγκ εξοντώθηκε και εξωθήθηκε σε χρεωκοπία. Ο ημίθεος του μπέιζμπολ Μπάρι Μποντς πέρασε μισή δεκαετία στο εδώλιο του κατηγορουμένου.Ο Τζάστιν Γκάτλιν έμεινε 6 χρόνια σε καραντίνα, ασχέτως αν κατόρθωσε να επιστρέψει. Ο Τάισον Γκέι άκουσε τις καμπάνες να παιανίζουν το όνομά του το 2013.Σχεδόν όλοι οι διάσημοι πελάτες της Balco τιμωρήθηκαν με βαριές ποινές, χωρίς να υπολογίζεται το ειδικό τους βάρος. Όχι οι Έλληνες βέβαια…Οι αρχές άλλων χωρών, όπως η Ισπανία και ιδίως η Βρετανία, φρόντισαν να καθαρίσουν το σπίτι τους μολονότι χρειάστηκε να απαρνηθούν διάσημους αστέρες, επιπέδου Αλμπέρτο Κονταδόρ.Κάποιοι άλλοι λεβέντες, π.χ. οι Τούρκοι, προσπάθησαν να ξεφύγουν με ντρίμπλες και κυνηγήθηκαν ανελέητα. Οι Τζαμαϊκανοί βρίσκονται μονίμως στο στόχαστρο της WADA και αιμορραγούν.Η καθιέρωση «βιολογικού διαβατηρίου», που μαρτυρά τις ανορθογραφίες στον οργανισμό των αθλητών με το πέρασμα των χρόνων, ήταν ένα καθοριστικό βήμα, αφού οδήγησε σε ετεροχρονισμένα «λαυράκια».Ο προβολέας των ανακρίσεων στράφηκε στη Ρωσία και όχι άδικα. Τα ανώμαλα ευρήματα των βιολογικών διαβατηρίων, σε συνδυασμό με την πρόοδο της ανιχνευτικής μεθόδου, οδήγησαν στην αποπομπή δεκάδων αθλητών και αθλητριών, ιδίως του στίβου και της άρσης βαρών.Το θανάσιμο αμάρτημα των Ρώσων ήταν παρόμοιο με αυτό που οδήγησε στο ξήλωμα του ελληνικού αθλητισμού: αλαζονεία με επίσημη ευλογία.Το πόρισμα της ανεξάρτητης επιτροπής που ανέλαβε να ρίξει φως στην υπόθεση αποκάλυψε ότι το ντοπάρισμα ήταν και παραμένει κρατική πολιτική της χώρας, σε βαθμό που θα ζήλευε και η αλήστου μνήμης Ανατολική Γερμανία.Οι «εντός έδρας» χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του Σότσι προσέφεραν ένα βολικό χρονοδιάγραμμα, αλλά τα πρωτοπαλίκαρα του Πούτιν έδωσαν εντολή να επεκταθεί το πρόγραμμα και στις θερινές Ολυμπιάδες. Μέχρι να μας πιάσουν…Η ασυγχώρητη ξεδιαντροπιά των Ρώσων οδήγησε αρχικά στον αποκλεισμό της ομάδας στίβου από το Ρίο, αλλά φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η ολική περιθωριοποίηση του ρωσικού αθλητισμού.Πολυάριθμοι πρωτοκλασάτοι συμπατριώτες της Ισινμπάγιεβα καλούνται ήδη να επιστρέψουν όχι μόνο μετάλλια, αλλά και ιλιγγιώδη χρηματικά ποσά που έλαβαν ως έπαθλο από διεθνείς διοργανώσεις.Ο πολύς Πούτιν μίλησε για «ανεπίτρεπτη πολιτική παρέμβαση στον αθλητισμό» και η αρκούδα έσκασε στα γέλια. Σε λίγο θα μας πει ότι η Κότοβα και ο Κιρντιάπκιν έπεσαν με μοτοσακό.
Πώς να οργανώσεις ένα επιτυχημένο πραξικόπημα ( από το insiderstory)
Όσοι σχεδιάζουν να κατεβάσουν τα τανκς στους δρόμους ή να εισβάλουν σε κυβερνητικά κτίρια ίσως θα έπρεπε πρώτα να συμβουλευτούν το ξεχασμένο εγχειρίδιο του sui generis Ιταλού δημοσιογράφου και συγγραφέα Κούρτσιο Μαλαπάρτε με τον εύγλωττο τίτλο «Η τεχνική του πραξικοπήματος».
Χρόνος ανάγνωσης:
6
‘
Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016
Την νύχτα της 12ης προς την 13η Μαρτίου του 1920 γερμανικά στρατεύματα από την στρατιά της Βαλτικής συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο κάτω από τις διαταγές του στρατηγού φον Λούτβιτζ. Από εκεί απείλησαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Γκούσταβ ΜπάουερΗ απόπειρα πραξικοπήματος «The Kapp Putsch» στη Wikipedia ότι αν δεν παραδώσει την εξουσία στα χέρια του Βόλφγκανγκ Καπ, σκληρού θιασώτη της επιστροφής της μοναρχίας στην Γερμανία, θα καταλάμβαναν με τη βία την πρωτεύουσα. Ο Μπάουερ, εξαιρετικά οξυδερκής για να συνειδητοποιήσει ότι μερικές δεκάδες αστυνομικών θα ήταν αδύνατον να αντισταθούν στους εμπειροπόλεμους στρατιώτες, αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία για την τιμή των όπλων και εγκατέλειψε την πρωτεύουσα μαζί με τους υπουργούς του. Αλλά πριν φύγει από το Ράιχστανγκ φρόντισε να θέσει εκτός λειτουργίας την κρατική μηχανή, απευθύνοντας έκκληση σε όλους τους Γερμανούς πολίτες να προχωρήσουν σε γενική απεργία. Ο πραξικοπηματίας Καπ ήταν έτοιμος για μια στρατιωτική αντιπαράθεση με τα στρατεύματα που θα έμεναν πιστά στη νόμιμη κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Δεν περίμενε όμως το χάος που έσπειρε στο Βερολίνο μία απεργία που παρέλυσε όλη τη ζωή στο Βερολίνο χωρίς καμία αναταραχή. Ο Καπ, που είχε φροντίσει να καταλάβει το Ράιχσταγκ και τα υπουργεία για να εξασφαλίσει την επιτυχία του πραξικοπήματος, ήρθε αντιμέτωπος με κάτι που δεν είχε υπολογίσει, την παθητική αντίσταση των πολιτών που εγκαταλείποντας τις δουλειές τους, μεταμόρφωσαν την πρωτεύουσα σε νεκρούπολη. Αδυνατώντας να οργανώσει ξανά τις δημόσιες υπηρεσίες ή τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο εξεγέρσεων λόγω της έλλειψης βασικών αγαθών σε μία πόλη χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ο Καπ παραιτήθηκε στις 17 Μαρτίου, τέσσερις μέρες μετά τη απόπειρα πραξικοπήματος.
bundesarchiv_bild_119-1983-0007_kapp-putsch_marinebrigade_erhardt_in_berlin.jpg
Eκατοντάδες χιλιάδες απεργοί ανέτρεψαν το Πραξικόπημα Kapp. H σημαία Reichskriegsflagge των στρατιωτών είναι συνυφασμένη με την Γερμανική Αυτοκρατορία. [Bundesarchiv, Wikimedia Commons]
Οι πολιτικοί αναλυτές που γράφουν για το πραξικόπημα στην Τουρκία, στην πλειονότητα τους το χαρακτηρίζουν οπερέτα, υποδηλώνοντας πόσο ανεπαρκείς και κοντόφθαλμοι υπήρξαν οι εμπνευστές του. Από την άλλη υποκλίνονται μπροστά στη διορατικότητα του Τούρκου προέδρου Έρντογαν, ο οποίος τις κρίσιμες στιγμές όπου έμοιαζε αμφίβολη η παραμονή του στην εξουσία, αποφάσισε να καλέσει τον λαό να βγει στους δρόμους. Ό,τι δηλαδή έκανε και ο Μπάουερ έναν σχεδόν αιώνα πριν. Απλώς, λόγω έλλειψης τεχνολογίας, οι πραξικοπηματίες του Βερολίνου έμειναν στον κυβερνητικό θώκο για λίγα παραπάνω εικοσιτετράωρα. Ίσως ο Τούρκος πρόεδρος είχε διαβάσει (μάλλον όχι) το ξεχασμένο βιβλίο Η τεχνική του πραξικοπήματοςΣτον ιστότοπο των εκδόσεων (εκδόσεις Ιωλκός) του Κούρτσιο Μαλαπάρτε. Σίγουρα πάντως δεν το είχαν μελετήσει οι επίδοξοι πραξικοπηματίες της Τουρκίας.
Παρά τον τίτλο που υπονοεί ότι θα διαβάσεις ένα κείμενο γεμάτο τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς θα καταλάβεις την εξουσία μίας μηχανής που περιλαμβάνει τράπεζες, μέσα επικοινωνίας, υπουργεία, νοσοκομεία, στρατόπεδα και φυλακές, η Τεχνική του Πραξικοπήματος δεν είναι πρακτικό εγχειρίδιο. Όχι ότι δεν έχει τέτοια αποσπάσματα, όπως την περιγραφή της Οκτωβριανής Επανάστασης πραξικοπήματος και του τρόπου με τον οποίον ο Τρότσκι σχημάτισε τις ολιγομελείς ομάδες επαναστατών που κατάφεραν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και χωρίς σοβαρές απώλειες να εισβάλουν, να καταλάβουν και να κρατήσουν όλα τα νευραλγικά σημεία του κρατικού μηχανισμού στην Αγία Πετρούπολη το 1917.
lenin-trotsky_1920-05-20_sverdlov_square_original.jpg
O ηγέτης των Μπολσεβίκων, Βλάντιμιρ Λένιν, μιλά στο πλήθος στη Μόσχα κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Δίπλα στο βήμα στέκουν ο Λέον Τρότσκι και ο Λεβ Καμένεφ. [Grigori Goldstein/Wikimedia Commons]
Ο Μαλαπάρτε, αποφασισμένος να γράψει έναν λίβελο στο στιλ των συγγραφέων της Αναγέννησης, ένα ύφος που αργότερα μιμήθηκε η ιταλική ομάδα της Καταστασιακής Διεθνούς με πιο γνωστό βιβλίο το Περί Τρομοκρατίας και ΚράτουςΣτην Πολιτεία του Τζιανφράνκο ΣαγκουινέτιWikipedia, υιοθετεί τη μέθοδο που είχε αναπτύξει ο Μακιαβέλι. Όχι ξερές συμβουλές και εντυπωσιακές προτάσεις, αλλά ιστορικά παραδείγματα και εξαιρετικά προσεγμένα συμπεράσματα. «Προκειμένου να πετύχουμε δεν χρειάζεται ούτε να δυσπιστούμε απέναντι στις δυσμενείς περιστάσεις ούτε να εμπιστευόμαστε τις ευνοϊκές. Χρειάζεται να βασιζόμαστε στην τακτική, να δρούμε με λίγους ανθρώπους πάνω σε περιορισμένο έδαφος, να επικεντρώνουμε τις δυνάμεις μας στους κύριους στόχους μας, να καταφέρνουμε άμεσα και δυνατά πλήγματα χωρίς να κάνουμε θόρυβο. Δεν χρειαζόμαστε τον λαό. Χρειαζόμαστε μόνο μία μικρή δύναμη κρούσης ψυχρή βίαιη και εκπαιδευμένη στη επαναστατική τακτική». Αυτά τα λόγια βάζει ο Μαλαπάρτε στο στόμα του Τρότσκι σε έναν θεατρικό διάλογο όπου υποτίθεται έρχεται αντιμέτωπος με τον Λένιν. Και ταιριάζουν γάντι ως κριτική στις ενέργειες των αποτυχημένων πραξικοπηματιών της Τουρκίας που, αντίθετα με τις συμβουλές του Ρώσου επαναστάτη, έκαναν πολύ περισσότερο θόρυβο από όσο τους αναλογούσε στις δυνάμεις τους κλείνοντας για παράδειγμα τις γέφυρες στο Βόσπορο ή ρίχνοντας ρουκέτες στο Κοινοβούλιο.
Το (αμφιλεγόμενο σε ό,τι αφορά τις επιδιώξεις του συγγραφέα) βιβλίο γράφτηκε στο Παρίσι το 1931. Ήταν η εποχή που ακροδεξιά πραξικοπήματα και κομμουνιστικές εξεγέρσεις ξεσπούσαν αιφνίδια στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Ο Μαλαπάρτε αποφάσισε να μεταδώσει με το δικό του ύφος, όχι ένα εγχειρίδιο, αλλά μία ιστορική έρευνα όπου οι φιλόδοξοι πραξικοπηματίες αποκαλούνται συλλήβδην κατιλινιστές, ένας χαρακτηρισμός που παραπέμπει στη συνωμοσία του ΚατιλίναΒικιπαίδεια, του πολιτικού που συνωμότησε ενάντια στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία και χάρη στους λόγους του αντιπάλου του, Κικέρωνα, το όνομά του έγινε συνώνυμο του προδότη. Η έρευνα δεν είναι πλήρης, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει τον συγγραφέα. Αρκείται σε κάποιες στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας όπως την 18η Μπρυμέρ του ΒοναπάρτηΣτη Βικιπαίδεια ή την επικράτηση του Στάλιν απέναντι στον Τρότσκι στην εμφύλια διαμάχη για τη ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης, τη νικηφόρα επέλαση των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι στη ΡώμηΗ «Πορεία προς τη Ρώμη» στη Wikipedia και το αποτυχημένο «Πραξικόπημα της Μπυραρίας»Wikipedia του νεαρού Χίτλερ. Δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική στάση του αρνητή της νόμιμης κυβέρνησης, αλλά η θέληση του και η ικανότητα του να καταλάβει πως «η ανατροπή της κυβέρνησης δεν είναι τέχνη, είναι μία μηχανή. Απαιτούνται τεχνικοί για να τη θέσουν σε κίνηση, αλλά τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει. Μόνο κάποιοι άλλοι τεχνικοί μπορούν να το καταφέρουν».
000_arp2495199.jpg
Ο Δρόμος προς τη Ρώμη του Μπενίτο Μουσολίνι το 1922. [PUBLIFOTO / AFP]
«Μισώ αυτό το βιβλίο μου. Το μισώ με όλη μου την ψυχή» γράφει στον πρόλογο της ιταλικής έκδοσης του 1948 ο ίδιος ο Μαλαπάρτε. «Μου πρόσφερε δόξα, αυτό το φτωχό πράγμα που ονομάζεται δόξα, αλλά και τόσες λύπες. Εξαιτίας αυτού του βιβλίου γνώρισα τη φυλακή και την εξορία, την προδοσία των φίλων, την κακοπιστία των εχθρών, τον εγωισμό και την κακία των ανθρώπων». Όχι άδικα, αφού ο –γεννημένος στο Πράτο από Γερμανό πατέρα και Ιταλίδα μητέρα– Κούρτσιο ΜαλαπάρτεWikipedia, του οποίου το αληθινό όνομα ήταν Κουρτ Έριχ Ζούκερτβ και του οποίου η βίλα στο Κάπρι, η Casa MalaparteΣτο Architectural Digest, είναι ίσως πιο γνωστή από τον ίδιο, έμοιαζε με επιτομή του μποέμ τυχοδιώκτη του Μεσοπολέμου. Βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε η «πιο μαχητική πένα του ιταλικού φασισμού», εγκατέλειψε τον Μουσολίνι όταν αυτός ανέβηκε στη εξουσία, εξορίστηκε, φυλακίστηκε, επέστρεψε ως πολεμικός ανταποκριτής χάρη στη φιλία του με τον γαμπρό του δικτάτορα, Τσιάνο, περιπλανήθηκε σε όλα τα μέτωπα του Β’ Παγκοσμίου, επέστρεψε στην Ιταλία ως αξιωματικός-σύνδεσμος με τους Συμμάχους και απέκτησε παγκόσμια φήμη γράφοντας δύο συγκλονιστικά βιβλία για τον πόλεμο: το ΚαπούτΣτα ελληνικά από το Μεταίχμιο και Το Δέρμα.Στα ελληνικά από το Μεταίχμιο Με άλλα λόγια, ήταν όπως τον περιέγραψε ο Ιταλός στοχαστής Αντόνιο Γκράμσι: «Ένας άμετρα ματαιόδοξος και εστέτ οπορτουνιστής». O δικός μας Γιώργος Σεφέρης κάνει λόγο στα Ημερολόγια για έναν τύπο που σχολίαζε τον βομβαρδισμό του Λονδίνου από τη Λουτβάφε με τα λόγια «κρίμα γιατί έπεσε βόμβα στο κατάστημα που αγόραζα τα καπέλα μου».
Για το συγκεκριμένο βιβλίο ο Μαλαπάρτε μπορούσε να επαίρεται ότι εξόργισε όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης του ’30. Οι Ναζί έκαψαν το βιβλίο, ο Μουσολίνι τον εξόρισε, ο Τρότσκι εξαπέλυσε ένα υβριστικό λόγο εναντίον του και οι σταλινικοί τον στηλίτευσαν επειδή ηρωποιούσε τον Τρότσκι. Πάντως από όλα αυτά έμεινε η κλασική ρήση του για χρήση από κάθε επίδοξο ανατροπέα της νόμιμης κυβέρνησης: «Το πρόβλημα της κατάκτησης του κράτους δεν είναι πολιτικό, αλλά τεχνικό, οι ευνοϊκές για ένα πραξικόπημα περιστάσεις δεν έχουν αναγκαστικά πολιτική ή κοινωνική υφή και δεν εξαρτώνται από τις γενικότερες συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Όμως οι ίδιες αρχές που διέπουν την επιτυχία ενός πραξικοπήματος διέπουν και την υπεράσπιση της νόμιμης κυβέρνησης ενάντια στους σφετεριστές της εξουσίας».
Aυτό είναι το συγκλονιστικό σπίτι του Κούρτσιο Μαλαπάρτε στο Κάπρι, όπου γυρίστηκε η εμβληματική «Περιφρόνηση» του Γκοντάρ με την Μπριζίτ Μπαρντό και τον Μισέλ Πικολί. Το σπίτι συνέλαβε γύρω στο 1937 ο γνωστός αρχιτέκτονας Adalberto LiberaAdalberto Libera, όμως ο Μαλαπάρτε απέρριψε τα σχέδιά του και το έχτισε ο ίδιος με την βοήθεια ενός τοπικού εργάτη της πέτρας:
Γράφει κυρίως για μουσική, βιβλία και κοινωνικά κινήματα, μέχρι πρότινος στην Ελευθεροτυπίa
Του Κοτρούλη ο γάμος
Θέατρο Πέτρας
