Ο Ρώσος ναύαρχος που έγινε φαροφύλακας στα Αντικύθηρα

Τιμητικές εκδηλώσεις για τον Ρώσο ναύαρχο Νικόλαο Φιλοσοφώφ, μια μεγάλη φυσιογνωμία μέσα στην ιστορική  διαχρονία των ελληνορωσικών σχέσεων, θα πραγματοποιηθούν στα Κύθηρα στις 30 και 31 Ιουλίου στο πλαίσιο του αφιερωματικού έτους Ελλάδας – Ρωσίας. Οι εκδηλώσεις οργανώνονται από τον δήμο Κυθήρων σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και την πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα.  Τις εκδηλώσεις θα τιμήσουν με την παρουσία τους ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος, Ευάγγελος Αποστολάκης και ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος, Γεώργιος Γιακουμάκης.  Με ζωή σχεδόν μυθιστορηματική, ο Φιλοσοφώφ ανήκε σε μια οικογένεια που είχε ανέκαθεν στενές σχέσεις με την Τσαρική αυλή αλλά και την ελληνική βασιλική οικογένεια. Η Επανάσταση του 1917 τον βρίσκει να πολεμά στο πλευρό του Τσάρου Νικολάου Β΄ με τον οποίο διατηρούσε πολύ στενές σχέσεις, ενώ φέρεται να του είχε βαφτίσει κάποιο παιδί.  Όταν φτάνει στην Ελλάδα, η ελληνική βασιλική οικογένεια τον καλεί κοντά της και βρίσκει προσωρινό κατάλυμα στα ανάκτορα του Τατοΐου. Έχοντας φτάσει στο βαθμό του ναυάρχου του Ρωσικού αυτοκρατορικού ναυτικού, χαίρει μεγάλης εκτίμησης και σεβασμού από όλους. Παρουσιάζεται στην υπηρεσία φάρων και διορίζεται ημερομίσθιος επιστάτης φάρων, καθώς ακόμα δεν είχε λάβει την ελληνική υπηκοότητα.Μετατίθεται στον φάρο των Αντικυθήρων, όπου γνωρίζει την τρίτη κατά σειρά γυναίκα του, με την οποία αποκτά ένα γιο, τον Νικήτα.  Μετά τη συνταξιοδότησή του παραμένει στα Κύθηρα, έως το τέλος της ζωής του, παραδίδοντας μαθήματα γαλλικών, επιστατώντας στο Γυμνάσιο και ασκώντας το επάγγελμα του ιατρού, καθώς είχε σχετικές γνώσεις. Λόγω του σεβασμού που έδειχναν στο πρόσωπό του οι Γερμανοί και Ιταλοί κατακτητές, ο Φιλοσοφώφ κατάφερε να διασώσει μεγάλο μέρος των ιστορικών αρχείων των δύο νησιών τα οποία γλύτωσαν την πυρά, σε αντίθεση με πολλά μέρη της Ελλάδας, όπου οι κατακτητές κατά την αποχώρησή τους, έκαψαν τα τοπικά αρχεία.  Οι τιμητικές εκδηλώσεις για τον Ρώσο ναύαρχο στα Κύθηρα θα πλαισιωθούν με έκθεση φωτογραφιών και ιστορικών αρχείων που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Κυθηραϊκού Συνδέσμου στη Χώρα, έως τις 10 Αυγούστου. 
Κέρδος online   27/7/2016 0:35

Τέλος

by Αντικλείδι

desperateΤρέχοντας, πρόλαβε και μπήκε σε μια πολυκατοικία. Τον κυνηγούσαν από το πρωί σήμερα. Είχε καταφέρει να ξεφύγει, όχι εντελώς όμως ακόμα. Ανέβηκε από τις σκάλες στην ταράτσα, έκατσε κάπου σκιερά κι έβλεπε από κει ψηλά την πόλη να μην δίνει δεκάρα. Λαχανιασμένος, ιδρωμένος, προσπάθησε να πάρει μερικές ανάσες. Πότε πήγαν όλα στραβά;Read more of this post

Αναγνωρίστε το Νοθευμένο Μέλι με αυτά τα Απλά Τρικ

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση 
26 Ιουλίου 2016, 09:11
Καλοκαίρι σου λέει… Την περασμένη εβδομάδα τσακίστηκα στην δουλειά. Δεν ξέρω τι γνώμη έχει ο κόσμος για τους πανεπιστημιακούς, αλλά να το ξέρετε πως άμα θέλει κανείς να κάνει αυτή τη δουλειά σωστά και με φιλότιμο πρέπει να τρέχει ολημερίς σαν το μακαρίτη, τον υπέροχο εκείνον ηθοποιό μας, τον καλό μας άνθρωπο Θανάση Βέγγο.

Με το ένα χέρι πρέπει να κάνεις τα ερευνητικά, με το άλλο διδασκαλία και να προσφέρεις βοήθεια στους φοιτητές, όπου το έχουν ανάγκη. Με το ένα πόδι πρέπει να παρέχεις υπηρεσία στο κοινωνικό σύνολο με τις διαγνώσεις (πότε θα είναι βιοψία, για να δεις από τι πάσχουν, πότε θα είναι νεκροτομή για να μάθεις από τι πεθαίνουν τα ζωντανά του καθενός). Με το άλλο πόδι πρέπει να συμβάλλεις και στη διοίκηση και σε κάθε κοινή προσπάθεια για την καλυτέρευση του πανεπιστημίου, στα πλαίσια της αυτοδιοίκησης του ιδρύματος.

Αν θέλεις να κάνεις τούτη τη δουλειά με υψηλό αίσθημα ευθύνης, καταντάς σαν τον άνθρωπο ορχήστρα. Κάνεις τέσσερις και πέντε διαφορετικές δουλειές όλες μαζί και κακοπληρώνεσαι για μία.

Η έρευνα ας πούμε είναι μια δουλειά βαριά, απαιτητική σε ποιότητα και εργατοώρες, από μόνη της. Είναι άλλοι επιστήμονες, εκτός πανεπιστημίου, που είναι σκέτα ερευνητές (και που στον ανταγωνιστικό στίβο της έρευνας εμείς πρέπει να τους ανταγωνιστούμε φορτωμένοι και με άλλα καθήκοντα στην πλάτη μας). Είναι άλλοι που είναι μόνο δάσκαλοι. Άλλοι κάνουν μόνο τη διάγνωση που είπα παραπάνω, κι άλλοι κάνουν μόνο διοίκηση. Εμείς πρέπει να τα κάνουμε όλα μαζί. Χτυπάμε δωδεκάωρα καθημερινά, δουλεύουμε Σαββατοκύριακα, ξενυχτάμε καμιά φορά και στο σπίτι σα μαθητούδια που διαβάζουνε για τις εξετάσεις.Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, αν διαλέξεις τον εύκολο δρόμο (όχι αυτόν της αρετής, τον άλλον…) το επάγγελμα του πανεπιστημιακού είναι ζάχαρη. Βρήκες το μήνα που τρέφει τους εννιά που λένε. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Ας πούμε για τα κορόιδα που τρέχουν ολημερίς σαν το Βέγγο. Που έχουν μια προϊστάμενη αρχή (την Ελληνική Πολιτεία λέω) που ουσιαστικά και διαχρονικά δε δίνει δεκάρα. Άλλα είναι που την ενδιαφέρουν. Αφήστε τι λένε με τα λόγια. Εγώ σας λέω τι ξέρω για σίγουρα από αυτό που βιώνω.Δεν είναι μόνο αυτή η κατάληψη που γίνεται στην Πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ τις μέρες αυτές. Γι’ αυτό το γεγονός δεν έχω να πω τίποτα. Ότι ήταν να πω σας το είπα με ένα προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Ποιος είπαμε φυλάει τα έρημα;».

Είναι πολλά τα στραβά που μας έχουν γονατίσει. Άμα αρχίσω να τα περιγράφω, θα γράψω στο τέλος εγκυκλοπαίδεια ολόκληρη. Αφήστε τα…

Μέσα σε αυτήν την παραζάλη λοιπόν της προηγούμενης εβδομάδας (και κάθε εβδομάδας εδώ που τα λέμε, χειμώνα-καλοκαίρι) ήρθαν και δυο πράγματα που έγιναν και μου έδωσαν λίγο κουράγιο. Πήρα δυο ανάσες οξυγόνου βαθιές. Να ποιο ήταν το πρώτο.Έχω ένα φοιτητή, Λευτέρη Δημηρόπουλο τον λένε, που ασκεί και το όμορφο λειτούργημα του ηθοποιού. Χρόνια τώρα γνωριζόμαστε. Αυτό το παιδί το έχω για πολύ δικό μου άνθρωπο. Σπάνιο παιδί-καθαρό παιδί. Ακομπλεξάριστο, έντιμο, με καθαρό μυαλό. Με άκουσε σε ό,τι καλό είχα να το συμβουλέψω. Πήρε χωρίς εγωισμούς τα λίγα καλά που είχα να του δώσω ως δάσκαλος. Αφήστε που ήταν και αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Κτηνιατρικής Σχολής και σήκωσε δυο τρόπαια πρωταθλήματος στο πανεπιστημιακό πρωτάθλημα του ΑΠΘ. Γιατί ξέχασα να σας πω, πως ανάμεσα στα άλλα που κάνω, κάνω κι αυτό. Είμαι και κόουτς στην ποδοσφαιρική ομάδα της Σχολής μας. Ήρθε λοιπόν ο Λευτέρης, για να δώσει παράσταση στη Θεσσαλονίκη. Το έργο είναι η περίφημη, πάντα επίκαιρη και διδακτική κωμωδία του Ραγκαβή «Του Κουτρούλη ο γάμος». Με κάλεσε να το δω στο Ανοιχτό Θέατρο του Δήμου Νεάπολης-Συκέων «Μάνος Κατράκης». Στο θέατρο αυτό δεν είχα ξαναπάει. Σαν μεγάλη αυλή παλιού σχολείου μοιάζει. Από κείνες που είναι στρωμένες με τη χοντρή την άσφαλτο. Κι είχε και κάτι μεγάλους λεκέδες η άσφαλτος που από πάνω από τις τσιμεντένιες κερκίδες μοιάζανε με αφηρημένη τέχνη. Απέναντι πίσω από κάτι κάγκελα οι πολυκατοικίες. Ευτυχώς που δε βγήκε κανένας στο μπαλκόνι με το σώβρακο.Πριν από την παράσταση μίλησε κι ο Δήμαρχος. Πόντιος και χαριτωμένος άνθρωπος. Φιλότεχνος. Τον συμπάθησα, δεν ξέρω τι κόμμα είναι κι ούτε με νοιάζει. Φαίνεται δεν έχει λεφτά να το φτιάξει το θέατρο όπως πρέπει κι όπως φαντάζομαι θα το ήθελε κι ο ίδιος. Σφίχτηκα· κάπως… ακαλαίσθητος ήταν ο χώρος. Μα όταν βγήκανε οι ηθοποιοί στη σκηνή… Όλα πια γίνανε όμορφα. Πλημμύρισε τα πάντα το ταλέντο τους. Σκέπασαν με τη λάμψη τους τα πάντα. Όλοι τους, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και οι μικρότεροι, ήταν υπέροχοι.

Μπράβο σας ηθοποιοί! Ποιήσατε ήθος. Να η πρώτη ανάσα: Ελλάς το μεγαλείο σου. Τι καλλιτέχνες αυθεντικούς που διαθέτεις!

Να σας πω τώρα και για τη δεύτερη ανάσα. Ανέβηκα την Παρασκευή πάνω στην Παναγία Σουμελά. Πήγα προσκύνησα τη Χάρη Της κι ύστερα έδωσα μια ομιλία. Με είχαν καλέσει να μιλήσω τα παιδιά της οργανωτικής επιτροπής του 18ου συναπαντήματος της Ποντιακής Νεολαίας. Κι έτσι συνειδητοποίησα πόσο μεγάλο και πόσο σπουδαίο είναι αυτό που κάνουν τα παιδιά μας! Εύγε παιδιά μου! Είμαι πολύ περήφανος για εσάς. Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος στον εθελοντισμό σας; Στη δουλειά, την αυταπάρνηση, τον αγώνα και το φρόνημά σας;

Μαζεύετε τα ποντιόπουλα από όλα τα μέρη της Ελλάδας κι από όλες τις γωνιές της γης κάτω από τη Σκέπη της Παναγίας μας. Χίλια μπράβο!

Ποιος μπορεί ακόμα να μην παραδειγματίζεται από αυτό που κατορθώνετε κάθε χρόνο; Ποιος από τους μεγάλους δε σας ντρέπεται; Εγώ ταπεινά σας υποκλίνομαι, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ. Το παράδειγμά σας μου δίνει δύναμη. «Η Ρωμανία κι’ αν επέρασεν ανθεί και φέρει κι’ άλλο». Εσείς είστε τα άνθη της!

Ευτυχώς που υπήρχαν και κάποιοι πολιτικοί που είχαν και όραμα και το  σθένος και πήγαν κόντρα στα μικροσυμφέροντα  του λαού ….ένας τέτοιος πολικός ήταν ο Ράλης , διαβάστε πως με την επιμονή του έσωσε την Σαντορίνη 
Αιχμηρός 
Έχουμε εκλογές το 1956 και αναλαμβάνετε το Υπουργείο Δημοσίων Έργων.Είχα κατηγορηθεί ως εκλομάγος, ως, ως. Και είχα απηυδήσει με το Υπουργείο Προεδρίας. Παρακάλεσα λοιπόν τον Καραμανλή, σας παρακαλώ πολύ, από τη στιγμή που έγινε Πρωθυπουργός του μιλούσα στον πληθυντικό. Σας παρακαλώ πολύ να μου δώσετε κάποιο άλλο Υπουργείο, δεν επιθυμώ να είμαι πάλι Υπουργός Προεδρίας. Ήτανε λάθος μου, ήτανε λάθος μου. Πολλά θα απεφεύγοντο και λάθη δικά μου αλλά και γενικότερα. Και μου εμπιστεύτηκε το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, το ένωσε τότε σε ένα. Και από τον Φεβρουάριο του 1956 έως την παραίτησή μου τον Φεβρουάριο του 58 επί 2 χρόνια ανέλαβα αυτά τα δυο Υπουργεία.Ήτανε πολύ μεγάλο το έργο τότε και πολύ μεγάλα τα προβλήματα.Ναι αλλά μου φαίνεται ότι επέτυχα πολλά. Δηλαδή πρώτα στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων, σε μένα οφείλεται η ανοικοδόμηση της Σαντορίνης κατά τον τρόπο που έγινε. Διότι τον Αύγουστο του 56 έγινε ο καταστρεπτικός σεισμός.Και είχα και την ευθύνη με Υφυπουργό του Υφυπουργείου Οικισμού, ανήκε στο Υπουργείο μου. Και επέμενα η ανοικοδόμηση της Σαντορίνης να γίνει κατά τον παραδοσιακό τρόπο, ενώ οι κάτοικοι ήθελαν τσιμέντο. Ευτυχώς αυτό αποφεύχθηκε και τώρα όσες φορές πηγαίνω στην Σαντορίνη, έχω να πάω καιρό αλλά όσες φορές πηγαίνω είμαι έτσι περήφανος για την επιμονή μου τότε να γίνει παραδοσιακή ανοικοδόμηση.Τότε ήτανε υπεύθυνος ένας Γεώργιος Μαρκάκης Γενικός Διευθυντής του Υφυπουργείου οικισμού, εξαιρετικός υπάλληλος. Ένας Αχιλλέας Πανός αρχιτέκτων και ο Προκόπης Βασιλειάδης. Και πήραμε τότε καμία 15αρία νέους αρχιτέκτονες οι οποίοι διακρίθηκαν. Ορισμένοι εξ αυτών σταδιοδρόμησαν με επιτυχία.Ένας ο Αλέξανδρος Παπαγεωργίου έγινε καθηγητής στην Γερμανία. Ο Αλέξανδρος Φωτιάδης επιτυχημένος αρχιτέκτων και άλλοι πολλοί. Και δούλεψαν εκεί εντατικά και αντέστησαν στην πίεση των κατοίκων. Κάθε Παρασκευή βράδυ έφευγα με ένα πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού υδροφόρος ήτανε, μετέφερε νερό στην Σαντορίνη γιατί δεν υπήρχε νερό, και καθόμουνα στην Σαντορίνη όλο το Σάββατο και την Κυριακή το βράδυ επέστρεφα για να είμαι τη Δευτέρα στο Υπουργείο.Και παρακολουθούσα την ανοικοδόμηση καθημερινός, καθημερινώς κάθε εβδομάδα, κάθε Σαββατοκύριακο. Έγινε επίσης τότε, βλέπετε σήμερα στην Αθήνα υπάρχουν αυτές οι στοές, αλλά είναι κατά τεμάχια, η οδός Ακαδημίας, η Σόλωνος, η Κριεζότου ξέρετε γιατί; Έκανα ένα διάταγμα, Βασιλικό Διάταγμα τότε που επέβαλα τις στοές δίδοντας στους ιδιοκτήτες των οικοπέδων το δικαίωμα να προσθέσουν έναν όροφο τον πέμπτο ή τον έκτο, έπρεπε όμως να μας δώσουν κάτω ένα χώρο για να γίνουν οι στοές ώστε να φαρδύνουνε οι δρόμοι.Κατέφυγαν τότε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, καθυστέρηση η απόφαση του Συμβουλίου επί ενάμισι χρόνο κι έτσι όσοι πρόλαβαν άρχισαν να χτίζουν. Και εμφανίζει αυτό το θέαμα το κέντρο της Αθήνας. Οι στοές θα ωφελούσαν πολύ την πόλη γιατί θα έδιναν μία ευρυχωρία που σήμερα δεν υπάρχει.Η μεγάλη ανοικοδόμησης άρχισε μετά, πολύ μετά και ιδίως κατά τη διάρκειας της δικτατορίας. Αλλά πράγματι τότε κανένας δεν είχε προβλέψει την εξέλιξη της Αθήνας. Ένα άλλο έργο για το οποίο είμαι σήμερα υπερήφανος είναι ότι τότε μετακάλεσα τους Γάλλους για να μελετήσουνε το υπόγειο το Μετρό όπως λέγεται της Αθήνας.Και είπανε ότι πρέπει να γίνει. Δυστυχώς καθυστέρησε, καθυστέρησε κι επίσης μετά την δικτατορία όταν κέρδισε τις εκλογές ο Ανδρέας Παπανδρέου, διέκοψε και το αεροδρόμιο των Σπάτων και τον υπόγειο επί τρία χρόνια. Και ενώ αυτό θα είχε μία επίδραση στην εξέλιξη της πόλεως σημαντική, δυστυχώς αφέθηκε στην τύχη του και έγινε η οικοδόμηση όπως έγινε κατά τρόπο άναρχο ιδίως επαναλαμβάνω κατά το διάστημα της δικτατορίας
Γ Ράλης 

Πώς βγήκε η φράση «λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»

Ο Σωκράτης χρησιμοποίησε την έκφραση για να μιλήσει για το στρατό

Πώς βγήκε η φράση «λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»

AddThis Sharing Buttons


Η φράση «λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» λέγεται με την έννοια της ακαταστασίας και αταξίας. Συνήθως, μάλιστα, αναφέρεται μόνο ένα μέρος της φράσης, πχ. «ξύλα και κέραμοι» και τα άλλα υπονοούνται.
Η φράση σημαίνει κατά λέξη: «λιθάρια και πλίθες και ξύλα και κεραμίδια, ριγμένα άταχτα (στην τύχη)».
Η έκφραση προέρχεται από τα Απομνημονεύματα του Ξενοφώντος, όπου μιλάει ο Σωκράτης για τις ιδιότητες του στρατηγού. Θέλοντας να δείξει τη σπουδαιότητα της τακτικής τέχνης, είπε πως ο άτακτος στρατός θυμίζει υλικά για χτίσιμο ριγμένα ανάκατα κι επομένως άχρηστα για να κτιστεί καλά το σπίτι.
Συγκεκριμένα ο Ξενοφώντας αναφέρει τα εξής:
«καλὸν δὲ καὶ τὸ τακτικὸν εἶναι· πολὺ γὰρ διαφέρει στράτευμα τεταγμένον ἀτάκτου, ὥσπερ λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως μὲν ἐρριμμένα οὐδὲν χρήσιμά ἐστιν»

Βραδινό: Η τροφή που απορυθμίζει το βιολογικό σας ρολόι

Οι άνθρωποι με απορυθμισμένα βιολογικά ρολόγια, όπως αυτοί που δουλεύουν σε βάρδιες, υποφέρουν συχνότερα από διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία και καρκίνο. Το πιο σημαντικό όργανο για τη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού (του κιρκάδιου ρυθμού) είναι ο εγκέφαλος όμως και άλλα όργανα εμπλέκονται σε αυτήν τη διαδικασία όπως για παράδειγμα το συκώτι, που καθορίζει τα επίπεδα γλυκόζης στον οργανισμό.  Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα παρατήρησαν ότι η κατανάλωση κάποιων τροφών επηρεάζουν το βιολογικό ρολόι.  Συγκεκριμένα ο σίδηρος που παίρνουμε από την τροφή επηρεάζει το βιολογικό ρολόι του συκωτιού, που ούτως ή άλλως ρυθμίζεται από τη διατροφή μας.   Καθώς κοιμόμαστε το ηπατικό μας ρολόι φροντίζει να διατηρούνται σταθερά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μας που αυξάνονται το πρωί πριν ξυπνήσουμε. Όταν το ρολόι του συκωτιού χάσει τον συγχρονισμό του με εκείνο του εγκεφάλου μπορεί να οδηγηθούμε σε μεταβολικά προβλήματα εξηγεί ο Δρ. Donald A. McClain, καθηγητής ενδοκρινολογίας στο πανεπιστήμιο της Γιούτα και επικεφαλής της έρευνας που έγινε σε ποντίκια που τους έδιναν περισσότερο σίδηρο μέσω της διατροφής τους.  Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι όταν ένας άνθρωπος που πρόκειται να δουλέψει το βράδυ, φάει τρόφιμα με πολύ σίδηρο -όπως το   κόκκινο κρέας  – είναι πιθανό να οδηγηθεί στο να χαθεί ο συγχρονισμός ανάμεσα στο ρολόι του εγκεφάλου και σε εκείνο του ήπατος και έτσι να δημιουργηθούν προβλήματα με τον μεταβολισμό του. 
Κέρδος online   26/7/2016 0:00

Ασφαλιστικός κλάδος: Πόσο φταίει ο επόπτης;

Προβληματισμός επικρατεί στην ασφαλιστική αγορά, μετά τις περιπέτειες των δύο εταιρειών του Ομίλου International και το «λουκέτο» της Enterprise. Κινητικότητα για να βρεθεί η «χρυσή τομή» στο μέτωπο των ΕΠΥ.
Ασφαλιστικός κλάδος: Πόσο φταίει ο επόπτης;
Μετά από πολλά χρόνια, το θέμα της επαρκούς και αποτελεσματικής εποπτείας στον ασφαλιστικό κλάδο επανέρχεται εκ νέου στο προσκήνιο.Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.Από την προ ετών μεταβίβαση του εποπτικού ελέγχου στην Τράπεζα της Ελλάδος έως και μέχρι πρότινος, μόνο θετικά σχόλια είχαν ακουστεί, με κοινή συνισταμένη ότι «επιτέλους, διαθέτουμε μια αυστηρή Εποπτική Αρχή, γεγονός που λειτουργεί προς όφελος του κλάδου, των νοικοκυρεμένων ασφαλιστικών εταιρειών και φυσικά των πελατών μας».Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό φούντωσαν οι συζητήσεις μεταξύ των παραγόντων της ασφαλιστικής βιομηχανίας σχετικά με την αποτελεσματικότητα της Εποπτείας που ασκείται, καθώς το «λουκέτο» της Enterprise απλά ξεχείλισε το ποτήρι…Φταίει τελικά η Τράπεζα της Ελλάδος, η οικονομική κρίση, οι κακές συνήθειες ορισμένων παραγόντων της εγχώριας αγοράς, ή μήπως τα «παράθυρα» του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, για τα λουκέτα και τις αβεβαιότητες των τελευταίων μηνών;Η αγορά για παράδειγμα περιμένει με αγωνία τις εξελίξεις στην υπόθεση της International Life ΑΕΕΖ. Γιατί μπορεί το μεγαλύτερο μέρος των συμβολαίων της εταιρείας να έχει μεταφερθεί στην Εθνική Ασφαλιστική, αλλά αν δεν γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες, τότε (μικρό έστω) μέρος των υπόλοιπων συμβολαίων κινδυνεύει να «κουρευτεί» (αν επιλεγεί η λύση του Εγγυητικού Ταμείου του κλάδου Ζωής).«Θεωρώ αυτονόητο ότι η Τράπεζα της Ελλάδος και το σύνολο της ασφαλιστικής αγοράς θα κάνουν τα πάντα προκειμένου ούτε ένας πελάτης να μη χάσει ούτε ένα ευρώ από τα λεφτά του, γιατί ο κλάδος δεν θα αντέξει κάτι τέτοιο μετά και την ιστορία της Ασπίδας», είχε αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε στο Euro2day.gr ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Χατζηθεοδοσίου.Επιπλέον, ανοιχτό παραμένει το ζήτημα της International Life ΑΕΓΑ, που προσπαθεί μήπως και καταφέρει να επιβιώσει, ενώ μόλις την Παρασκευή οι 142.000 ασφαλισμένοι της Enterprise Hellas ΕΠΕ πληροφορήθηκαν ότι η υπεύθυνη εταιρεία που είχε έδρα στο… Γιβραλτάρ «βάρεσε κανόνι».Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το περιβάλλον, εύλογο είναι κάποιος να αναρωτηθεί αν η Εποπτική Αρχή κάνει καλά τη δουλειά της…Προσωπική άποψη του γράφοντος είναι ότι όλοι όσοι (κυβερνητικοί παράγοντες και στελέχη ασφαλιστικών εταιρειών) σπεύσουν να κατηγορήσουν την Εποπτική Αρχή, θα πρέπει προηγουμένως να προχωρήσουν στην αυτοκριτική τους.Ευθύνεται άραγε ο Επόπτης, όταν μετά το PSI η ελληνική πολιτεία αποφάσιζε να στηρίξει μόνο τις τράπεζες και όχι τις ασφαλιστικές εταιρείες;Φταίει ο Επόπτης για τη μειωμένη ασφαλιστική παραγωγή της τελευταίας εξαετίας και για τις χαμηλές αποτιμήσεις των εγχώριων περιουσιακών στοιχείων;Είναι υπαίτιος για τυχόν «παράθυρα» που αφήνει ορθάνοιχτα το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των ΕΠΥ;Υπήρξαν ή όχι, πολλές ασφαλιστικές εταιρείες που μπήκαν δυνατά στον χορό των ιδιαίτερα χαμηλών τιμολογίων στον κλάδο αυτοκινήτου;Υπήρξαν ή όχι περιπτώσεις ασφαλιστικών εταιρειών που ενεπλάκησαν σε πανάκριβες μεταγραφές δικτύων;Είδαμε να πωλούνται ασφαλιστήρια του κλάδου αυτοκινήτου ακόμη και μέσα από κουπόνια εφημερίδων.Με άλλα λόγια, πέρα από τις σοβαρές ευθύνες των πολιτικών, υπήρξαν και κάμποσες ασφαλιστικές εταιρείες που με τη στάση τους και την πολιτική τους όχι μόνο δεν διευκόλυναν το έργο του Επόπτη, αλλά το δυσκόλεψαν κι από πάνω.Από εκεί και μετά, όμως, υπάρχει μια σειρά ερωτημάτων που αναμφίβολα πρέπει να διερευνηθεί.Θα μπορούσαν για παράδειγμα να έχουν υπάρξει ταχύτεροι και αποτελεσματικότεροι χειρισμοί στην περίπτωση του Ομίλου International Life, έτσι ώστε να μη φτάσουμε σήμερα να ζητάμε επώδυνες λύσεις στο… «και πέντε»;Και τώρα ερχόμαστε στο ζήτημα των ΕΠΥ (τονίζοντας πως η λειτουργία των ΕΠΥ είναι νόμιμη και πως όλες οι εταιρείες του χώρου δεν είναι ίδιες):• Αληθεύει ότι στην Ελλάδα είχαν πολύ μεγαλύτερη ανάπτυξη απ’ ό,τι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης; Και αν ναι, γιατί;• Ο Επόπτης δεν φοβόταν ότι τα τόσο χαμηλά τιμολόγια που ορισμένες από αυτές προσέφεραν, θα μπορούσαν να προκαλέσουν πρόβλημα; Το ότι οι εταιρείες αυτές ελέγχονται από Επόπτες άλλων χωρών έδενε εντελώς τα χέρια του Έλληνα Επόπτη;• Θα μπορούσε να μπει κάποιου είδους «κόφτης» που να επιβάλλει στις ΕΠΥ να μετατρέπονται σε θυγατρικές εταιρείες, ή γραφεία αντιπροσωπείας, από τη στιγμή που η παραγωγή τους υπερβαίνει ένα ποσό, ή ένα μερίδιο της τοπικής αγοράς;Το πρώτο ζητούμενο είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να «σβήσουν τη φωτιά», προστατεύοντας όσο μπορούν τα συμφέροντα των πελατών, των διαμεσολαβούντων και του Επικουρικού Κεφαλαίου.Αμέσως μετά θα πρέπει να ξεκινήσει ένας ειλικρινής διάλογος μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, με στόχο να μην ξαναδούμε άλλο «κανόνι» στην ήδη πολύπαθη εγχώρια ασφαλιστική αγορά.
 Η Πετρούπολη στην Ιστορία 

     Το χρονικό της γέννησης της Πετρούπολης ξεκινά από τα δημοσιεύματα της ” Εσπερινής” της μεγάλης λαϊκής εφημερίδας με την προσφορά κουπονιών για οικόπεδα στην περιοχή, το Μάιο του 1933 (διαρκούν  για 18 μήνες μέχρι το Νοέμβριο 1934).
     Στις 28 Ιουλίου του 1933 παρουσιάζει για πρώτη φορά το σχεδιάγραμμα της Πετρούπολης, όπου η σημερινή οδός 25ης Μαρτίου ονομαζόταν Λεωφόρος Πετρουπόλεως και η 28ης Οκτωβρίου Αλ. Γιάνναρου.
     Η επιχείρηση όμως “κουπόνια” από την Εσπερινή ναυάγησε. Ο Αλ. Γιάνναρος, Διευθυντής της εφημερίδας, (προς τιμήν  του πατέρα του Πέτρου Γιάνναρου λέγουν ότι ονόμασε την περιοχή Πετρούπολη), χρεοκόπησε, κατηγορήθηκε για κατάχρηση και μπροστά στο αδιέξοδο συνεργάστηκε με την εταιρεία “Στέγη του Λαού”. Η εκμετάλλευση όμως των αγοραστών φαίνεται μερικούς μήνες αργότερα και παίρνει διαστάσεις πρωτοφανούς απάτης. Η εταιρεία πουλάει δύο και τρεις φορές σε διαφορετικούς αγοραστές οικόπεδα. Τέλος χρησιμοποιεί διάφορους μηχανισμούς εξαπάτησης των αγοραστών.

ΕΥΡΥΤΑΤΟΙ ΛΕΩΦΟΡΟΙ – ΟΝΕΙΡΩΔΗ ΠΑΡΚΑ
     Μετά από πολλές ταλαιπωρίες και δικαστικούς αγώνες οι πρώτες οικογένειες που κατοίκησαν την νέα πόλη, με αρχιτεκτονικό σχέδιο (1933) του Αρχιτέκτονα -Πολεοδόμου Αλέξ. Μεταξά, το οποίο εφαρμόστηκε το 1955 και ισχύει μέχρι σήμερα, ήτανΤσουκλείδη,Χρονόπουλου,Ζαφείρη, Αυγουστάκη,Πεντεδέκα και άλλων που μαζί με τους παλιούς κατοίκους της σημερινής Κηπούπολης Βερδής, Φιλιππαίος κ.λ.π. αποτέλεσαν την αρχή της ιστορίας της πόλης μας.
     Η μικρή πόλη συνεχώς μεγάλωνε. Στον οικισμό προστίθενταν κάθε χρόνο είκοσι με τριάντα οικογένειες. Αμέσως μετά την ίδρυση του οικισμού λειτούργησε ένα μικρό λατομείο στη θέση του σημερινού Ηρώου στην πλατεία του Αη- Δημήτρη.
    Τέλη του ’37 αρχές του ’38 η Πετρούπολη αριθμούσε περίπου 300 ψυχές. Η μικρή κοινωνία μπορούσε τώρα να συντηρεί μια μικρή αγορά για τα καθημερινά είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης. Τρία πρατήρια άρτου (του Παν. Χρονόπουλου, του Όθωνα Πάστρα, του Ανδρέα Ανδρεαδάκη)… Ένα περίπτερο του Διαβολάκου, αληθινό σούπερ μάρκετ με τηλέφωνο για το κοινό. Ο Πύλαρος ένα μαγαζί για τις ώρες αναψυχής. άλλα προπολεμικά μαγαζιά τα μανάβικα του Πάγκαλου (πούλαγε και κάρβουνα), του Χασιώτη και του Γκίκα, ακόμα γαλακτοπωλείοκρεοπωλείοκουρείο… Δέκα μαγαζιά όλα κι όλα που ωστόσο συγκρότησαν τον πυρήνα μιας δυναμικής αγοράςχάρις στο δημιουργικό πνεύμα και την φιλεργατικότητα των ανθρώπων της.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
    Το 1937 άρχισε η ανέγερση του ιερού ναού του Αγίου Δημητρίου που ήταν στην αρχή ένα λιτό κτίσμα βασιλικού ρυθμού. Καλοί τεχνίτες της εποχής εργάζονται νυχθημερόν με την  υποστήριξη του Καλλωπιστικού Συλλόγου Πετρούπολης, ο οποίος αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και πραγματοποιεί εράνους, λαχειοφόρες αγορές για συγκέντρωση χρημάτων για την αποπεράτωση του Ιερού Ναού.
     Αξιοσημείωτη ήταν η συσπείρωση των κατοίκων της μικρής κοινωνίας για την επίλυση των προβλημάτων της Πετρούπολης. Πολλά έργα γίνονται με προσωπική εργασία -καθώς πόροι δεν υπάρχουν- όπως το στρώσιμο του δρόμου που συνδέει το μικρό οικισμό της Πετρούπολης με τα Λιόσια , ώστε να εγκριθεί η λεωφορειακή γραμμή. Τελικά το λεωφορείο που παραχωρήθηκε στους κατοίκους ήταν ένα δεκαπενταθέσιο εγγλέζικο MORRIS, “Το Φροσάκι”, όπως το έλεγαν τότε. 
     Τελειώνοντας αυτή τη μικρή αναδρομή στην Ιστορία της πόλης μας θέλω να αναφερθώ στο κοινοτικό πηγάδι -βρισκόταν στην κεντρική πλατεία – που εξυπηρετούσε 50-100 οικογένειες σε καθημερινή βάση, γιατί το νερό του ήταν τόσο καθαρό που το προτιμούσαν και κάτοικοι των γύρω περιοχών. Αργότερα άνοιξαν κι άλλα πηγάδια, αλλά καθώς η πόλη μεγάλωνε χρειάστηκε ένα νέο επάγγελμα στην Πετρούπολη “Ο νερουλάς” στην αρχή με το γάιδαρο, στη συνέχεια με τα κάρα και το βαρέλι.
     Η Πετρούπολη λοιπόν βρίσκεται 9 περίπου χιλιόμετρα στα δυτικά της Αθήνας στις πλαγιές  του Ποικίλου όρους, και του υψηλότερου υψώματος της  Ζαχαρίτσας  το 1946 αποσπάστηκε από τα Νέα Λιόσια (Ίλιο) και αναγνωρίστηκε ως “ιδία Κοινότητα”. Η πορεία της εξέλιξης του πληθυσμού της είναι:

1940              641 κάτοικοι
1951             1.612     -“-
1961              8.620    -“-
1971             18.634     -“-
1981             27.902    -“-
1991             38.154     -“- 
2001                48.072     -“-
     Ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης είναι πολύ μεγαλύτερος, περίπου 65000 κάτοικοι, αφού την ημέρα της απογραφής πολλοί μόνιμοι κάτοικοι προτιμούν να απογράφονται στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.
     Σήμερα η Πετρούπολη είναι ένας όμορφος Δήμος (από το 1971) με αρκετά καλό ρυμοτομικό σχέδιο συγκριτικά με άλλους δήμους της Αττικής, που εξελίχτηκαν άναρχα δομημένες, όλος ο κόσμος του λεκανοπεδίου στο πιάτο μας μέσα από τη μικρή οθόνη του παραθύρου μας αλλά και έξω από την αυλόπορτά μας. Οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι πλάτους δέκα και πλέον μέτρων. Το βουνό της Ζαχαρίτσας (υψόμ. 453 μ.)που αρχίζει να πρασινίζει. Το Θέατρο Πέτρας και τα Δημοτικά στάδια στη θέση των παλιών λατομείων που έτρωγαν καθημερινά τα σπλάχνα της πόλης μας. Τα στέκια και τα μπαράκια της νεολαίας αλλά και τα δύο αναψυκτήρια (Άπολις, Τέρα- Πέτρα...) υπόσχονται μαγική θέα στο μπαλκόνι στα δυτικά της Αθήνας. Η λεωφόρος με τις φωτεινές επιγραφές, οι αστραφτερές βιτρίνες και τα ταβερνάκια αφόρητα προκλητικά για ψώνια αλλά και για διασκέδαση.

Εξι εκατ. προστίθενται στο έλλειμμα του επικουρικού από την Εnterprise

του Νίκου Σακελλαρίου
Η κατάρρευση της EΠΥ (με έδρα Γιβραλτάρ) Enterprise η οποία είχε ασφαλισμένα περίπου 140.000 αυτοκίνητα αναμένεται να αυξήσει το έλλειμμα του επικουρικού κατά 6 περίπου εκατ. ευρώ σύμφωνα με εκτιμήσεις.
Όσοι ήταν ασφαλισμένοι χάνουν τα συμβόλαια τους και θα πρέπει να αναζητήσουν νέες εταιρείες ενώ  όσοι είχαν πρόβλημα από ατύχημα με εμπλεκόμενο όχημα ασφαλισμένο στην Enterprise θα πρέπει να ‘στριμωχτούν’ στις ουρές του επικουρικού κεφαλαίου που φτάνει 3 χρόνια πίσω.
Βάσει νόμου , και όπως αναφέρει και η Τράπεζα της Ελλάδας, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να δοθούν από την εποπτική αρχή του Γιβραλτάρ αλλά οι τζίροι που πραγματοποιούσε εκεί η ΕΠΥ ήταν σχεδόν μηδενικοί.  Άρα το πρόβλημα επιστρέφει στην Ελλάδα.

Γ. Παπαγιαννόπουλος: Η Enterprise εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους της

Γ. Παπαγιαννόπουλος: Η Enterprise εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους της
Τα συμβόλαια της enterprise εξυπηρετούνται κανονικά από τον νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρείας στην Eλλάδα. Οι ασφαλισμένοι οι οποίοι έχουν ζημιά μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα τα οποία αναγράφονται στην βεβαίωση ασφάλισης τους ώστε να λάβουν τις απαιτούμενες υπηρεσίες.
Αυτό αναφέρει στο insurance-eea ο ειδικός αντιπρόσωπος της εταιρείας στην Ελλάδα κ. Γιώργος Παπαγιαννόπουλος τονίζοντας ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν κλήσεις για οδική βοήθεια στα κέντρα της εταιρείας για τις οποίες και αποστέλλεται η τεχνική εξυπηρέτηση προς τους ασφαλισμένους.
Ο κ. Παπαγιαννόπουλος διευκρινίζει επίσης ότι βρίσκεται σε επαφή με τους εκπροσώπους της μητρικής στο Γιβραλτάρ  και με ειδικούς νομικούς που υποστηρίζουν την εταιρεία καθώς αυτή βρίσκεται σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης και σε περιβάλλον solvency 2 οπότε και υπάρχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και κανόνες τους οποίους η εταιρεία οφείλει να τηρήσει. Προς το παρόν λέει ο κ. Παπαγιαννόπουλος δεν βαραίνει το επικουρικό κεφάλαιο καμία αποζημίωση της εταιρείας και εμείς αποστέλλουμε τους φακέλους προς αποζημίωση στην μητρική στο Γιβραλτάρ προκειμένου να λάβουμε τις σχετικές εγκρίσεις.
Ωστόσο τονίζει ότι περιμένουν κεντρικές οδηγίες δεδομένου ότι η εκκαθάριση περιλαμβάνει κανόνες και προϋποθέτει ενέργειες στις οποίες και με σαφήνεια θα πρέπει η μητρική να περιγράψει στην εδώ εταιρία προκειμένου να ακολουθηθούν. Σε κάθε περίπτωση η enterprise hellas τηρεί στάση αναμονής και αναφέρει ότι δεν αφήνει εκτεθειμένους τους ασφαλισμένους αλλά ακολουθεί τα δέοντα προκειμένου να εξυπηρετηθούν όπως αυτό προβλέπεται από τη νέα κοινοτική οδηγία solvency 2 η οποία και εφαρμόζεται παγκοσμίως.
Από την άλλη πλευρά στο ελληνικό επικουρικό κεφάλαιο συλλέγονται στοιχεία προκειμένου να υπάρχει μία σαφής εικόνα στο ποιες κατευθύνσεις πρέπει να ακολουθηθούν και ποιες είναι οι τυχόν επιβαρύνσεις και ο αντίκτυπος από αυτη την απόφαση της εταιρίας enterprise στο Γιβραλτάρ να τεθεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Οι πληροφορίες αναφέρουν  οτι επειδή για πρώτη φορά συνέβη αυτό το γεγονός αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη προσοχή καθώς είναι άγνωστες οι διαδικασίες και τώρα γίνεται πρεμιέρα εφαρμογής και αντιμετώπισης καταστάσεων όπως αυτή.