Ωραία σύνθεση σε αυλή στο Κόκκινο Δωρίδας
Και στο βάθος τα Βαρδούσια
Μερική άποψη της λίμνης Μόρνου απο Κόκκινο
Τηλεοπτικές Άδειες: H διαπλοκή φεύγει, έρχεται η υπερ-διαπλοκή!
O υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς δηλώνει ότι θέλει λίγα κανάλια, γιατί τόσα χωράνε στην ελληνική αγορά προκειμένου να είναι βιώσιμα και ανεξάρτητα από τη διαπλοκή. Πόσο πιθανό φαίνεται όμως αυτό, αν δει κανείς προσεκτικά το προφίλ των εταιρειών που διαγωνίζονται για τις τέσσερις άδειες;
Χρόνος ανάγνωσης:
20
‘
Zoe Leonard, Chapter twenty-four from Analogue, 1998-2007, Four chromogenic color prints.
Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016
Όταν ο Κώστας Καραμανλής, πρωθυπουργός την περίοδο 2004-2009, θέλησε να τα βάλει με τους λεγόμενους «νταβατζήδες» (όπως ο ίδιος αποκάλεσε τους εργολάβους του δημοσίου, τους καναλάρχες και τους συνδικαλιστές) και να διαχωρίσει την ιδιότητα του προμηθευτή του δημοσίου από αυτήν του ιδιοκτήτη μέσων ενημέρωσης, όχι απλά έφαγε τα μούτρα του, αλλά στο τέλος κατάφερε να ενισχύσει τους «νταβατζήδες» σε τέτοιο βαθμό, που έγινε όμηρός τους. Aυτός και η χώρα.
Το τι πρόκειται να συμβεί τώρα, με τον τρόπο που η σημερινή κυβέρνηση προωθεί τη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου, είναι αυτό που θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε εδώ. Μια πρώτη παρατήρηση είναι πως, από τη στιγμή που το καθεστώς που θα εκκολαφτεί από το σχέδιο του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά οδηγεί σε έναν πεπερασμένο αριθμό αδειών, θα είναι ολιγοπωλιακό και προστατευμένο από τον ανταγωνισμό. Δεδομένου μάλιστα ότι ο αριθμός των αδειών θα είναι μικρότερος από τον σημερινό, προκύπτει περιορισμός στην πολυφωνία.
Βιωσιμότητα με το ζόρι
Το βασικότερο επιχείρημα του υπουργού για τον περιορισμένο αριθμό των αδειών είναι, όπως δήλωσε στην ΕΡΤ, ότι «προέκυψε διότι είναι γνωστό ότι το φάσμα δεν είναι απεριόριστο και κυρίως διότι έπρεπε να λυθεί το κεντρικό πρόβλημα που έχει αναδειχθεί μέσα από τη λειτουργία των ιδιωτικών σταθμών άνευ αδείας όλα αυτά τα χρόνια, που είναι το πρόβλημα της βιωσιμότητας και της διαπλοκής». Ο Παππάς πρόσθεσε πως «μη βιωσιμότητα σήμαινε ζημιές, ζημιές σήμαινε ανάγκη για δάνεια και βλέπουμε και στην εξεταστική (σ.σ. της Βουλής για τα θαλασσοδάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ) ότι πάρα πολλά πράγματα έρχονται στην επιφάνεια για το πώς οι τραπεζικοί κανόνες κάμπτονταν για να εξυπηρετηθούν οικονομικές μονάδες, οι οποίες δεν ήταν βιώσιμες». Και επανέλαβε την ανάγκη και αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να σπάσει «η σχέση μεταξύ των τηλεοπτικών σταθμών, των πολιτικών και των τραπεζιτών», κάτι που ζητούν εδώ και χρόνια οι δανειστές, αλλά και η κοινή γνώμη.
Όσον αφορά το θέμα της βιωσιμότητας όμως, αυτό είναι αποτέλεσμα των δυνάμεων που διαμορφώνονται στην αγορά και των κανόνων που θέτει η πολιτεία, η οποία είναι και υπεύθυνη για την τήρησή τους μέσω των υπηρεσιών της και των ανεξάρτητων αρχών. Το να υπάρχουν μόνο τέσσερις παίκτες στην αγορά πράγματι διασφαλίζει τη βιωσιμότητά τους, αλλά ταυτόχρονα διαμορφώνει τις συνθήκες για υπερ-νταβατζήδες, όπως λένε κάποιοι, που εκτιμούν ότι μάλλον το αντίθετο θα συμβεί από τον ευσεβή πόθο του Παππά. Η διαπλοκή θα θεριέψει, αφού οι παίκτες περιορίζονται και αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη.
Βέβαια, αν κρίνει κανείς με βάση την ιστορία και τα πεπραγμένα των εταιρειών μέσων μαζικής ενημέρωσης, των υπηρεσιών του κράτους που δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους και των αθρόων δανειοδοτήσεων, ο Παππάς έχει δίκιο. Δεν τηρούνται οι κανόνες που ορίζουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων, ούτε αυτοί που ορίζουν την χρηματοδότησή τους, ούτε οι κανόνες και οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων προς το κράτος και τους πολίτες. Με άλλα λόγια, εκατοντάδες υπάλληλοι στο δημόσιο και ελεγκτικές εταιρείες που πληρώνονται για να εποπτεύσουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων μέσων ενημέρωσης δεν κάνουν τη δουλειά τους. Αποτέλεσμα είναι οι επιχειρήσεις να λειτουργούν σε ένα ανεξέλεγκτο καθεστώς αλληλεξάρτησης με κέντρα εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής (τραπεζικής).
Κι αφού συμβαίνει αυτό, ο υπουργός επέλεξε να πάει σε ένα νέο καθεστώς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα τηρηθούν αυτά που δεν τηρούνταν μέχρι σήμερα.
Δίνει λύση ο διαγωνισμός;
Ο διαγωνισμός που σχεδίασε ο υπουργός Επικρατείας βάζει περιορισμούς. Εκτός από τον αριθμό των αδειών, θέτει περιορισμούς και στον αριθμό των εργαζομένων, που πρέπει να είναι τουλάχιστον τετρακόσιοι, εκ των οποίων ορίζεται ελάχιστος αριθμός ανά ειδικότητα τεχνικού προσωπικού, δημοσιογράφων και διοικητικού προσωπικού. Ο ελάχιστος αριθμός άλλαξε μέσα σε έναν μήνα (8/4/16 και 11/5/16) κατά τουλάχιστον το 1/3, που δείχνει ότι ο διαγωνισμός δεν είναι καλοσχεδιασμένος.
Μια δεύτερη παρατήρηση είναι ότι μέσω του διαγωνισμού δεν ρυθμίζεται μία νέα αγορά, έτσι ώστε όλοι οι ενδιαφερόμενοι παίκτες να ξεκινήσουν από την ίδια βάση. Πρόκειται για τη ρύθμιση μιας αγοράς που υπάρχει, και στην οποία λειτουργούν ήδη επιχειρήσεις.
Έτσι, από τη μία πλευρά συμμετέχουν νεοσύστατες εταιρείες, που δεν έχουν τηλεοπτικό κανάλι ούτε εργαζόμενους, αλλά εκφράζουν τη βούληση να το κάνουν, με ελάχιστο προαπαιτούμενο μια εγγυητική επιστολή 8 εκατ. ευρώ. Από την άλλη, άδεια διεκδικούν εταιρείες που διαθέτουν ήδη τηλεοπτικό κανάλι, απασχολούν εκατοντάδες εργαζόμενους και έχουν επενδύσει σημαντικά ποσά.
Υπάρχει χαώδης διαφορά, σημειώνουν παράγοντες του κλάδου, ανάμεσα στους υποψήφιους καναλάρχες που έχουν πρόθεση να δημιουργήσουν κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας και στις ήδη λειτουργούσες επιχειρήσεις με τις αντίστοιχες προϋποθέσεις. Κι αυτό γιατί τα παλιά κανάλια έχουν πολλά βάρη, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν α) την καθημερινή λειτουργία, β) τη διαχείριση του κόστους και της χρηματοδότησης, γ) το νέο καθεστώς αδειών με τον πεπερασμένο αριθμό που σημαίνει ότι μπορεί να βρεθούν απ’ έξω και δ) την πρόσθετη χρηματοδότηση που προαπαιτείται για τη συμμετοχή στον νέο διαγωνισμό. Και είναι εξαιρετικά άνιση η μάχη, τονίζουν οι ίδιες πηγές, όταν μια νεοσύστατη εταιρεία καταφέρει να αδειοδοτηθεί, ενώ μια λειτουργούσα αποτύχει. Αμέσως η μία οντότητα θα αποκτήσει αξία, κύρος και δύναμη, ενώ η άλλη θα καταρρεύσει. Μάλιστα, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στις νεοσύστατες αδειοδοτημένες εταιρείες να αξιοποιήσουν την κατάρρευση της παλιάς, αγοράζοντας “μπιρ παρά” τον εξοπλισμό τους. Γιατί ένας νέος σταθμός, για να επιβιώσει στην αγορά, χρειάζεται περί τα 100 εκατ. ευρώ σε βάθος 5-6 ετών.
Το ερώτημα που τίθεται είναι «τι θα γίνουν οι εταιρείες που διαθέτουν τηλεοπτικό κανάλι εάν δεν πάρουν άδεια;» και δεν είναι θεωρητικό, ούτε θα έπρεπε να απασχολεί μόνο τους εργαζόμενους. Θα έπρεπε να ενδιαφέρει κυρίως το κράτος.
Η “λύση” του να βάλει λουκέτο μια εταιρεία αν δεν πάρει άδεια δεν συνιστά λύση. Το δημόσιο οφείλει πρώτα να θέσει νέους κανόνες για όλους, και εν συνεχεία να δώσει τη δυνατότητα σε όλες τις εταιρείες, λειτουργούσες και νεοσύστατες, να αποκτήσουν άδεια. Όποια δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, να βγει από την αγορά, είτε μέσω συγχώνευσης με άλλη εταιρεία, είτε μέσω αλλαγής αντικειμένου, είτε –ως έσχατη λύση– βάζοντας λουκέτο. Εάν, με απλά λόγια, η κυβέρνηση έλεγε στους “παλιούς” «παρακαλώ τακτοποιήστε τα οικονομικά σας μέχρι κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία, για να συνεχίσετε να εκπέμπετε», τότε θα είχαν τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε συγχωνεύσεις και γενικά σε προσαρμογές. Αντίθετα, αυτήν την στιγμή βρίσκονται προ τετελεσμένου, ενώ έχουν ήδη πολλά βάρη.
Πάντως, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς δηλώνει ότι η αδειοδότηση είναι θέμα ημερών.
Ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα των νομικών που εκπροσώπησαν το ελληνικό δημόσιο ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά την εκδίκαση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατά του διαγωνισμού, μίλησε στο inside story. Ο κ. Μαντζουράνης στέκεται στο σκεπτικό του δικαστηρίου ότι η συγκεκριμένη αγορά πρέπει να ρυθμιστεί και εκτιμά ότι ο διαγωνισμός θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί. Ωστόσο, διευκρινίζει ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί που δεν θα πάρουν άδεια αναμένεται να στραφούν κατά του ελληνικού δημοσίου, διεκδικώντας αποζημιώσεις, διαδικασία που θα πάρει όμως πολλά χρόνια.
Η αποτυχία προσέλκυσης ξένων επενδυτών
Η κυβέρνηση σχεδίασε έναν διεθνή διαγωνισμό με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδυτών. Η σχετική προκήρυξη δημοσιεύτηκε και στον ξένο Τύπο και συγκεκριμένα στη Wall Street Journal. Για τον λόγο αυτό ο Παππάς έκανε περήφανη ανάρτηση στο Twitter.
Πέτυχε να προσελκύσει ξένους επενδυτές; Όχι, είναι η απάντηση. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο διαγωνισμός ορίζει με ολιγοπωλιακό τρόπο την αγορά, δηλαδή διασφαλίζει σίγουρα κέρδη στους πλειοδότες. Φανταστείτε η κυβέρνηση να ήθελε να αλλάξει το καθεστώς λειτουργίας των δύο διυλιστηρίων της χώρας, δηλαδή των Ελληνικών Πετρελαίων (με βασικούς μετόχους τον Λάτση και το ελληνικό δημόσιο) και της Motoroil (συμφερόντων Βαρδινογιάννη) και να προκήρυσσε διαγωνισμό αδειοδότησης για ένα μόνο διυλιστήριο. Είναι σίγουρο ότι θα υπήρχε ενδιαφέρον από ξένους και εγχώριους παίκτες.
Η αδιαφορία στην περίπτωση των τηλεοπτικών αδειών έχει πιθανότατα να κάνει με την έλλειψη εμπιστοσύνης από την πλευρά των ξένων επενδυτών, δεδομένου ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι σε περίπτωση που έρθει στην εξουσία θα αλλάξει (πάλι) τους κανόνες του παιχνιδιού. Κι αυτό είναι κάτι που σιχαίνονται οι επενδυτές.
Οι υποψηφιότητες
Κατά την ημερομηνία υποβολής των φακέλων για αδειοδότηση τηλεοπτικού σταθμού κατατέθηκαν 11 υποψηφιότητες:
1. ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ – ΣΚΑΙ ΑΕ, συμφερόντων Γιάννη Αλαφούζου
2. ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ – STAR CHANNEL, συμφερόντων ομίλου Βαρδινογιάννη
3. ΑΝΤΕΝΝΑ TV ΑΕ, συμφερόντων της οικογένειας Μίνωα Κυριακού
4. DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED, συμφερόντων Ιβάν Σαββίδη
5. ALPHA ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ, συμφερόντων της κόρης του Δημήτρη Κοντομηνά
6. ΙΩΑΝΝΗΣ-ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ Χ. ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΚΑΛΥΨΗΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, συμφερόντων Ιωάννη-Βλαδίμηρου Καλογρίτσα
7. ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ, συμφερόντων Βαγγέλη Μαρινάκη
8. ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΑΕ – EPSILON TV, συμφερόντων του επιχειρηματία Φίλιππου Βρυώνη
9. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ITV CP), συμφερόντων της κυπριακής εταιρείας S.N.P. SOUTHEST NETWORK PUBLIC LTD με βασικό μέτοχο τον Νικόλαο Ντάβαρη.
10. ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ – MEGA CHANNEL συμφερόντων της Πήγασος Εκδοτική (Φ. Μπόμπολας), του ΔΟΛ (Στ. Ψυχάρης) και του ομίλου Βαρδινογιάννη
11. City News ΑRΤ TV του Γιώργου Καρατζαφέρη
Από τους 11 φακέλους που είχαν αρχικά υποβληθεί, στην προεπιλογή κόπηκαν τέσσερις: του Mega (ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ), της DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED του Ιβάν Σαββίδη και της κυπριακής εταιρείας ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ITV CP), ενώ εκτός είχε τεθεί εξ αρχής το ART TV του Γιώργου Καρατζαφέρη λόγω απολύτως ελλιπούς φακέλου.
Μετά την αξιολόγηση των ενστάσεων, έγιναν δεκτές αυτές των εταιρειών DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ITV CP). Ετσι, οι δύο εταιρείες επανήλθαν στη διαγωνιστική διαδικασία. Εκτός διαγωνισμού έμειναν μόνο το Mega Channel (Τηλέτυπος ΑΕ) και ο ART TV του Γ. Καρατζαφέρη.
Ποιοί είναι όμως οι νέοι παίκτες;
Οι νέοι παίκτες είναι ο επιχειρηματίας Ιωάννης-Βλαδίμηρος Καλογρίτσας, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης, ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδης και η εταιρεία Ανεξάρτητος Τηλεοπτικός Πάροχος Περιεχομένου ΑΕ, θυγατρική 100% της κυπριακής S.N.P. (Southeast Network Public Limited), που είχε μέχρι πρότινος βασικό μέτοχο τον Νικόλαο Ντάβαρη.
Ο Ιωάννης-Βλαδίμηρος Καλογρίτσας είναι ο 44χρονος γιος του εργολάβου Χρήστου Καλογρίτσα και διαθέτει πολιτικά ερείσματα καθώς και γνωριμίες στον δημοσιογραφικό χώρο. Είναι κουμπάρος του υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη και η οικογένειά του έχει κουμπαριές και με τον υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο και τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο. Δεν είναι κρυφό ότι βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με το Μέγαρο Μαξίμου και με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως δήλωσε στη Βουλή ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης για την οικογένεια Καλογρίτσα, «οι σχέσεις, λοιπόν, είναι φιλικές από παλιά και για τον συγκεκριμένο που ρωτήσατε είναι όχι με τον συγκεκριμένο επιχειρηματία που λέτε, αλλά με τον γιο του…», διευκρινίζοντας ότι είναι φίλος με τον Ιωάννη-Βλαδίμηρο, δηλαδή τον υποψήφιο καναλάρχη και όχι με τον πατέρα Χρήστο Καλογρίτσα.
Ο πατριάρχης της οικογενείας Χρήστος Καλογρίτσας είναι αυτήν την περίοδο υπό πίεση. Σύμφωνα με πληροφορίες του inside story, οι φορολογικές αρχές έχουν καταλογίσει σε αυτόν και τη σύζυγό του (κάνουν κοινή φορολογική δήλωση) φορολογικές υποχρεώσεις για υπόθεση συνολικού ύψους 51 εκατ. ευρώ. Ο Καλογρίτσας αντιμετωπίζει εκτός από τη φορολογική διάσταση του θέματος και την ποινική, η οποία είναι ανοικτή. Προσφάτως μάλιστα απολογήθηκε ενώπιον των αρχών.
Ορισμένοι πολιτικοί και επιχειρηματίες που μιλούν για διαπλοκή εστιάζουν τόσο στην προσωπική σχέση του υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη με την οικογένεια Καλογρίτσα, όσο και στη σχέση της οικογένειας Καλογρίτσα με τους τομείς αρμοδιότητας του υπουργού. Ο Σπίρτζης είναι αρμόδιος για τις κατασκευές και ταυτόχρονα συνέταξε σε συνεργασία με τον υπουργό Επικρατείας το νέο θεσμικό πλαίσιο αδειοδότησης των καναλιών.
Σε αυτούς τους δύο τομείς κυριαρχούν οι δραστηριότητες της οικογένειας Καλογρίτσα. Ο κατασκευαστικός όμιλος επί υπουργίας Σπίρτζη κερδίζει τη μία δημοπρασία μετά την άλλη στον οδικό άξονα Πάτρα-Πύργος, προσφέροντας εκπτώσεις από 53% έως 58%, με τον υπουργό να υποστηρίζει ότι σε παρόμοια έργα οι άλλοι κατασκευαστές δεν έδιναν εκπτώσεις στο παρελθόν. Προηγουμένως, ο Σπίρτζης είχε χωρίσει το έργο σε οκτώ εργολαβίες, με το επιχείρημα ότι πρέπει να μετέχουν μικρότερες εταιρείες. Όπως και έγινε!
Στο τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης ο υιός Καλογρίτσας, Ιωάννης-Βλαδίμηρος, θέλει να παίξει ρόλο και διεκδικεί να γίνει καναλάρχης. Ο ίδιος δεν μετέχει στη διοίκηση εταιρειών της οικογένειας που δραστηριοποιούνται στον κατασκευαστικό τομέα, όμως στον φάκελο που κατέθεσε για την αδειοδότηση περιλαμβάνονται και συναλλαγές που σχετίζονται με τις οικογενειακές εταιρείες.
Συγκεκριμένα, εμφανίζεται να πουλάει στις 29 Ιουνίου 2016 μετοχές της κατασκευαστικής Τοξότης έναντι 9 εκατ. ευρώ στην ΜΙΚΗ Τεχνική Οικοδομική Τουριστική Εμπορική ΑΕ και από το τίμημα να καταθέτει 5,5 εκατ. ευρώ στην εφορία και συγκεκριμένα στο Κέντρο Φορολογίας Μεγάλων Επιχειρήσεων (ΚΕΦΟΜΕΠ), όπου συγγενικά του πρόσωπα είχαν εκκρεμή φορολογική υποχρέωση. Ακόμα 3,662 εκατ. ευρώ εμφανίζεται να καταθέτει στην Attica Bank, για να διασφαλίσει τη συμμετοχή του με την μονοπρόσωπη ΑΕ στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Την ίδια μέρα, συνάπτεται και ένα δεύτερο συμβόλαιο σύμφωνα με το οποίο η εταιρεία ΜΙΚΗ ΑΕ αγοράζει από τον Βλαδίμηρο Καλογρίτσα μετοχές της ΜΙΚΗ αξίας 5,5 εκατ. ευρώ. Ως λόγος αναφέρεται η «ακύρωση αύξησης μετοχικού κεφαλαίου».
Ο Ιωάννης Βλαδίμηρος Καλογρίτσας διαθέτει επίσης την εταιρεία Pileus Holdings, με αντικείμενο συμμετοχές σε ακίνητα και μέσα μαζικής ενημέρωσης και την Pileus ΙΤ (Υψηλής Τεχνολογίας και Πληροφορικής). Μέχρι πρόσφατα, οι εταιρείες αυτές δεν είχαν σημαντική δραστηριότητα.
Ας δούμε όμως το προφίλ των εταιρειών που κατέχει η οικογένεια Καλογρίτσα στον κατασκευαστικό κλάδο: Η εταιρεία ΜΙΚΗ ΑΕ ανήκει στην οικογένεια του Χρήστου Καλογρίτσα και το όνομά της προκύπτει από το όνομα της συζύγου του, Μικελίνας Βίτο, που είναι ιταλικής καταγωγής. Η εταιρεία Τοξότης είναι θυγατρική της ΜΙΚΗ ΑΕ –με διαφορετική διοίκηση– και είναι η βασική κατασκευαστική εταιρεία που κατεβαίνει στους διαγωνισμούς και εκτελεί τα έργα. Στη ΜΙΚΗ, τέσσερα από τα πέντε μέλη του διοικητικού συμβουλίου έχουν έδρα στην οδό Πλαστήρα 119 της Νέας Σμύρνης και πιο συγκεκριμένα είναι ο Χρ. Καλογρίτσας, η σύζυγος και οι δύο κόρες τους.
Το μέγεθος του ομίλου ΜΙΚΗ (συμπεριλαμβανομένης της Τοξότης) σε αριθμούς, σύμφωνα με τον τελευταίο ισολογισμό του 2014, είναι: κύκλος εργασιών 31,991 εκατ. ευρώ, ζημιές 1,084 εκατ. ευρώ, σύνολο ενεργητικού 54 εκατ. ευρώ, ίδια κεφάλαια 22 εκατ. ευρώ και δάνεια περίπου 17 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία Τοξότης εντάχθηκε το 2014 στη ρύθμιση των 100 δόσεων, καθώς χρωστούσε στην εφορία περίπου 1.000.000 ευρώ.
Να σημειωθεί ότι βασικός πελάτης της Τοξότης είναι η ΔΕΗ, που φέρεται να χρωστάει στην εταιρεία 60 εκατ. ευρώ (έργα ΔΕΔΔΗΕ). Η Τοξότης, με απόφαση του ΔΕΔΔΗΕ της 15 Ιανουαρίου 2015, έλαβε 11 από τις 53 εργολαβίες για τα δίκτυα ηλεκτρισμού με εκπτώσεις 38-52%. Όμως 11 μήνες αργότερα, οι εργάτες στα εργοτάξια της Τοξότης απεργούσαν για την καταβολή δεδουλευμένων έξι μηνών που τους χρωστούσε ο Καλογρίτσας, επειδή του τα χρωστούσε ο ΔΕΔΔΗΕ.
Υπάρχει και μία άλλη κατασκευαστική εταιρεία, η Ομάδα Κατασκευών Ανώνυμος Τεχνική Ναυτιλιακή και Τουριστική Εταιρεία, η οποία εδρεύει στο ίδιο κτίριο της Νέας Σμύρνης όπου βρίσκεται το στρατηγείο Καλογρίτσα. Η εταιρεία αυτή κατεβαίνει μαζί με την Τοξότης στους διαγωνισμούς του οδικού άξονα Πάτρα-Πύργος και είναι η συνέχεια της Χρήστος Καλογρίτσας Κατασκευαστική, που αποπειράθηκε να εισέλθει στο Χρηματιστήριο πριν από περίπου 15 χρόνια, αλλά τελευταία στιγμή ανεστάλη η εισαγωγή της αφού είχε μόνο ένα σημαντικό έργο και αυτό κρατικό (τα δικαστήρια στον Άρειο Πάγο).
Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει τεράστιες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις ύψους 26,2 εκατ. ευρώ σε κεφάλαιο και 12,8 εκατ. ευρώ σε τόκους προς την Τράπεζα Κύπρου, καθώς είχε εκχωρήσει συμβάσεις του δημοσίου αξίας 47,5 εκατ. ευρώ, οι οποίες δεν εκτελέστηκαν. Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας Ομάδα Κατασκευών, με βάση τον ισολογισμό του 2014, ήταν μερικές χιλιάδες ευρώ ενώ είχε ζημιές 350 χιλιάδες ευρώ.
Η οικογένεια Καλογρίτσα και η Attica Bank
Ιδιαίτερα στενή σχέση συνδέει την οικογένεια Καλογρίτσα και τις επιχειρήσεις της με την Attica Bank, που είναι η βασική τράπεζα από την οποίαν οι εταιρείες Καλογρίτσα λαμβάνουν δάνεια και εγγυητικές επιστολές. Από την ίδια τράπεζα, ο Ιωάννης-Βλαδίμηρος Καλογρίτσας ως φυσικό πρόσωπο πήρε εγγυητική επιστολή 8 εκατ. ευρώ για να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες (με εγγύηση cash collateral, δηλαδή με κατάθεση μετρητών 8 εκατ. ευρώ).
Όμως υπάρχει και άλλη σχέση ανάμεσα στην Τοξότης και την Attica Bank. Η Τοξότης είχε αγοράσει μετοχές της Attica Bank αξίας 3,744 εκατ. ευρώ και έχανε πάνω από 3,2 εκατ. ευρώ, αλλά αυτήν την αρνητική διαφορά δεν την είχε εγγράψει στον ισολογισμό του 2014 (η Τοξότης δεν έχει δημοσιεύσει ισολογισμό για το 2015) γιατί τη θεωρούσε “στρατηγικού χαρακτήρα” συμμετοχή (αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να πουληθεί άμεσα, αλλά προσδοκώνται μελλοντικά οφέλη, άρα η επένδυση αποτιμάται στην τιμή κτήσης και όχι στην τρέχουσα αξία. Εάν, αντίθετα, η συμμετοχή ήταν “εμπορικού χαρακτήρα”, τότε θα έπρεπε να γίνει αποτίμηση με βάση την τρέχουσα αξία της). Όπως είναι γνωστό, η αξία των μετοχών αυτών απλώς μηδενίστηκε (αν μάλιστα αγοράστηκαν κι άλλες μετοχές στην τελευταία αύξηση του Δεκεμβρίου 2015, τότε η Τοξότης χάνει ακόμα περισσότερα χρήματα).
Το inside story επικοινώνησε με τον Ιωάννη-Βλαδίμηρο Καλογρίτσα, προκειμένου να τον ρωτήσει σχετικά με τον φάκελο που κατέθεσε στον διαγωνισμό και την χρηματοδότηση του όλου εγχειρήματος. Ο Καλογρίτσας επέλεξε να μην απαντήσει στις ερωτήσεις που του κάναμε και να μην αναφερθεί στις πηγές χρηματοδότησης τόσο της εγγυητικής επιστολής, που έλαβε από την Attica Bank, όσο και του συνολικού εγχειρήματος, που απαιτεί δεκάδες εκατομμύρια, αφήνοντας εμάς και τους συνδρομητές μας με τις απορίες.
Ο Σαββίδης
Ο 57χρονος Ιβάν Σαββίδης διεκδικεί μέσω της εταιρείας Dimera τηλεοπτική άδεια. Όπως φαίνεται, επιθυμεί να εισέλθει σε έναν ακόμα τομέα με ευρύτερη επιρροή στην κοινωνία, μετά το ποδόσφαιρο.
Ο Σαββίδης εμφανίστηκε στην Ελλάδα το 2012, ως επενδυτής στην ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ. Από τότε επενδύει συστηματικά σε ελληνικές επιχειρήσεις και εδραιώνει την παρουσία του στη χώρα.
Το 2013 πλειοδότησε στον διαγωνισμό του ΙΚΑ για τη μακροχρόνια μίσθωση του ιστορικού ξενοδοχείου της Θεσσαλονίκης, Μακεδονία Παλλάς. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους πλειοδότησε σε διεθνή διαγωνισμό της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ, εξαγοράζοντας την πλειοψηφία των μετοχών της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ. Το 2013 απέκτησε την ελληνική ιθαγένεια.
Ο Ιβάν Σαββίδης δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Γεννήθηκε στην πρώην Σοβιετική Δημοκρατία της Γεωργίας από οικογένεια πόντιων εργατών ελληνικής καταγωγής και έκανε αξιοζήλευτη πολιτική και επιχειρηματική καριέρα. Διατέλεσε βουλευτής στη ρωσική Δούμα με το κόμμα Ενωμένη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ομίλου Agrocom, που ιδρύθηκε από τον ίδιο το 2004 και περιλαμβάνεται στη λίστα του Forbes (92η θέση) με τις 200 μεγαλύτερες ρωσικές εταιρείες του 2015. O ίδιος είναι και προσωπικά στη λίστα του Forbes, ως ο 30ος πλουσιότερος Ρώσος.
Η εγχώρια διαπλοκή
Σε ό,τι αφορά τη σχέση του Σαββίδη με την εγχώρια πολιτική, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί η σχέση του με τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργό Άμυνας, Πάνο Καμμένο, καθώς και με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή (ήταν από τους επίσημους προσκεκλημένους στον γάμο του υιού Σαββίδη, Γιώργου, στη Θεσσαλονίκη). Ακόμα, στον φάκελο με την υποψηφιότητά του για τηλεοπτική άδεια αναφέρονται πρόσωπα που σχετίζονται με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Η σχέση Σαββίδη-Καμμένου-Καραμανλή εκπροσωπεί, σύμφωνα με ανεξάρτητους παρατηρητές, το γεωπολιτικό άνοιγμα του πρώην πρωθυπουργού στη Ρωσία, κάτι που επιχειρεί και η παρούσα κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου.
Ο Ντάβαρης και τα νέα, αγνώστων λοιπών στοιχείων, νομικά πρόσωπα
Ο Νικόλαος Ντάβαρης ήταν μέχρι πρόσφατα ο βασικός μέτοχος με ποσοστό 99% της κυπριακής εταιρείας S.N.P. (Southeast Network Public Limited), η οποία κατέχει το 100% των μετοχών της Ανεξάρτητος Τηλεοπτικός Πάροχος Περιεχομένου ΑΕ που συμμετέχει στη διαγωνιστική διαδικασία για τις τηλεοπτικές άδειες.
Ο Νικόλαος Ντάβαρης είχε μετοχική σχέση με τον όμιλο Βαρδινογιάννη. Παλαιότερα ήταν μέτοχος της εταιρείας “Θέμα Ράδιο ΕΠΕ”, που είχε τον ραδιοφωνικό σταθμό με διακριτικό τίτλο “Δρόμος (πρώην Soho)”. Η εταιρεία εντάχθηκε στον όμιλο της “Star Investment”, συμφερόντων Βαρδινογιάννη και ο Ντάβαρης έγινε μικρομέτοχός της.
Ο Νικόλαος Ντάβαρης είχε μετοχική σχέση με τον όμιλο Βαρδινογιάννη. Παλαιότερα ήταν μέτοχος της εταιρείας “Θέμα Ράδιο ΕΠΕ”, που είχε τον ραδιοφωνικό σταθμό με διακριτικό τίτλο “Δρόμος (πρώην Soho)”. Η εταιρεία εντάχθηκε στον όμιλο της “Star Investment”, συμφερόντων Βαρδινογιάννη και ο Ντάβαρης έγινε μικρομέτοχός της.
H S.N.P., μητρική της Ανεξάρτητος Τηλεοπτικός Πάροχος Περιεχομένου ΑΕ, εμφανίστηκε ως ένα start-up, το οποίο εισήχθη στο τέλος του 2015 στη Νέα Αγορά του Χρηματιστηρίου της Κύπρου, με ίδια κεφάλαια μόλις 78.984 ευρώ και στόχο να παίξει ρόλο στον κλάδο των μέσων ενημέρωσης.
Όπως ανέφερε η εταιρεία στο ενημερωτικό δελτίο που εξέδωσε για την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο της Κύπρου, «η S.N.P. θα ξεκινήσει την επενδυτική της δραστηριότητα το 2016…» και «σε αυτό το πρώιμο στάδιο της ανάπτυξης και προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι των δραστηριοτήτων της και να διατηρηθεί χαμηλά το τακτικό κόστος λειτουργίας, η εταιρεία χρησιμοποιεί αποκλειστικά εξωτερικούς συνεργάτες, τόσο στον τομέα της έρευνας των δυνητικών επενδυτικών της επιλογών, όσο και σε θέματα νομικής και λογιστικής υποστήριξης».
Προσφάτως, και συγκεκριμένα στις 30 Ιουνίου 2016, έλαβαν χώρα δύο σημαντικά γεγονότα:
α) άλλαξε η μετοχική σύνθεση της S.N.P. Όπως ανακοινώθηκε, τέσσερα νομικά πρόσωπα αποτελούν πλέον τους βασικούς μετόχους με τα ακόλουθα ποσοστά:
AVENTINA HOLDINGS LTD: 2.277.500 μτχ., 22,775%
LIBARIANCO HLDINGS LTD: 2.128.500 μτχ., 21,285%
SHERITO HOLDINGS LTD: 2.473.000 μτχ., 24,73%
ZARAZACO INVESTMENTS: 2.130.000 μτχ., 21,3%
LIBARIANCO HLDINGS LTD: 2.128.500 μτχ., 21,285%
SHERITO HOLDINGS LTD: 2.473.000 μτχ., 24,73%
ZARAZACO INVESTMENTS: 2.130.000 μτχ., 21,3%
β) ανακοινώθηκε ότι προχώρησε στην ίδρυση θυγατρικής εταιρείας στην Ελλάδα, υπό την επωνυμία “Ανεξάρτητος Τηλεοπτικός Πάροχος Περιεχομένου Ανώνυμη Εταιρεία” και διακριτικό τίτλο “ΙΤV CP”, με μετοχικό κεφάλαιο 24.000 ευρώ.
Και για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα, εταιρεία με μετοχικό κεφάλαιο 24.000 ευρώ και μετόχους άγνωστα αλλοδαπά νομικά πρόσωπα, διεκδικεί άδεια τηλεοπτικού παρόχου στην Ελλάδα.
Βρυώνης και Σία
Το σημερινό κανάλι Epsilon TV ανήκει στην εταιρεία Ραδιοτηλεοπτική ΑE. Όπως είναι γνωστό, στο κανάλι ως φυσική παρουσία παρουσία κουμάντο κάνει ο επιχειρηματίας Φίλιππος ΒρυώνηςΔιαβάστε το άρθρο του Τάσου Τέλλογλου «Ο καναλάρχης» για τον Βρυώνη, που δηλώνει κάτοικος Αλβανίας. Μέχρι πρόσφατα ως νόμιμος εκπρόσωπος εμφανιζόταν ο αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος, Anselmo Zanzi, ιταλικής καταγωγής. Πριν από λίγες ημέρες, τη θέση του ανέλαβε η κυρία Αγορίτσα Τσιουβάκα, η οποία υπογράφει τον φάκελο της υποψηφιότητας.
O κύριος Zanzi είναι μέτοχος της εταιρείας Άλφα Production Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, η οποία έχει ως αντικείμενο τη διαφήμιση. Έδρα της εταιρείας είναι η οδός Πέτρου Ράλλη 10. Συμπτωματικά, στη συγκεκριμένη διεύθυνση ήταν η έδρα της τέως ναυαρχίδας του Φίλιππου Βρυώνη, της Ατέρμων Δυναμική Επικοινωνία Ανώνυμος Διαφημιστική Εμπορική Κατασκευαστική Εταιρεία, που εμφανίζεται στη λίστα που δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών με τις εταιρείες με τα μεγαλύτερα ληξιπρόθεσμα χρέη. Τα χρέη της ανέρχονται σε 26.751.382 ευρώ κεφάλαιο και φτάνουν τα 32.203.528 ευρώ με τις προσαυξήσεις. Η εταιρεία φαίνεται να έχει μεταβιβαστεί στην κυπριακή Ntiesat Investment Limited, αλλά όταν η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έκανε έρευνα στην Κύπρο, δεν κατάφερε να βρει ούτε τον καταγεγραμμένο διευθυντή της. Πάντως, το ακίνητο της οδού Πέτρου Ράλλη 10, όπου ήταν η έδρα της Ατέρμων, ανήκει στην Βρυώνης-Παπανικόλας-Ζιάγκας ΟΕ.
Η Ραδιοτηλεοπτική έχει και αυτή οφειλές προς το ελληνικό δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία και έχει ενταχθεί σε σχετική ρύθμιση με δόσεις.
Ο Μαρινάκης
Εκ των νέων υποψηφίων καναλαρχών είναι και ο Βαγγέλης Μαρινάκης, μέσω της εταιρείας ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ της οποίας είναι και ο μοναδικός μέτοχος με κεφάλαιο 8 εκατ. ευρώ. Ο Μαρινάκης είναι ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού, του πιο δημοφιλούς συλλόγου της χώρας και ελέγχεται από τη δικαιοσύνη για τέσσερα αδικήματα που σχετίζονται με υποθέσεις στημένων αγώνων ποδοσφαίρου. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας επιχειρεί να εισέλθει στα τηλεοπτικά πράγματα. Το έκανε και παλιότερα μέσω του ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου, όταν απέκτησε μειοψηφικό πακέτο μετοχών, αλλά στη συνέχεια οι δύο άνδρες διαφώνησαν σε όλα, μεταξύ άλλων και στις ποδοσφαιρικές τους προτιμήσεις.
O Γιάννης Αλαφούζος προσφάτως εγκωμίασε τον Βαγγέλη Μαρινάκη, λέγοντας ότι ήταν συνεπής ως μέτοχοςΤο βίντεο της κατάθεσης Αλαφούζου από τα πρακτικά της Βουλής. Όμως αμέσως μετά τον “κάρφωσε”, λέγοντας πως αν ήξερε τη μετέπειτα συμπεριφορά του και την ιστορία του, δεν θα τον είχε κάνει συνεταίρο. Σε άλλο σημείο, ο Αλαφούζος είπε ότι ο Μαρινάκης του γνώρισε τον φυγόδικο επιχειρηματία Κυριακίδη, συνεταίρο του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, που διώκεται για σειρά αδικημάτων. Σημειώνουμε ότι και ο Κυριακίδης έγινε μέτοχος του ΣΚΑΪ.
Ο Μαρινάκης επίσης σχετίζεται με τον εκδότη των Παραπολιτικών, Γιάννη Κουρτάκη. Οι δύο άνδρες διατηρούν στενή φιλική σχέση, με τα Παραπολιτικά να διάκεινται σταθερά υπέρ των συμφερόντων του Μαρινάκη. Μια άλλη λεπτομέρεια με τη δική της σημασία είναι ότι αρκετοί δημοσιογράφοι που εργάζονται στα Παραπολιτικά εσχάτως συνεργάστηκαν ή και συνεργάζονται με το τηλεοπτικό κανάλι Epsilon T.V.
Στην εταιρεία ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ, εκτός από τον Β. Μαρινάκη, αντιπρόεδρος είναι ο Ιωάννης Βρέντζος, διευθύνων σύμβουλος της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Διευθύνουσα σύμβουλος της ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ είναι η Φωτεινή Υψηλάντη. Η ίδια συνεργάζεται –σε άλλη εταιρεία, τεχνολογικού υλικού, που διαθέτει τα επισκευαστικά κέντρα κινητών τηλεφώνων repairlabs.grΗ ιστοσελίδα της εταιρείας– με τον Ισίδωρο Κούβελο, σύζυγο της βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας Ντόρας Μπακογιάννη.
Για να μην ξεχάσουμε, προσφάτως δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες”Το κρητικό γλέντι του Κουρτάκη για τα γενέθλιά του”, enimerosi24.gr από τη γιορτή που οργάνωσε ο εκδότης των Παραπολιτικών Γιάννης Κουρτάκης στην πατρίδα του την Κρήτη, με καλεσμένους, μεταξύ άλλων, τον Βαγγέλη Μαρινάκη, την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Μάκη Βορίδη.
Ο Γιάννης Αλαφούζος
Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ και πολέμιος της αλλοπρόσαλλης πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατά το α΄εξάμηνο του 2015, που οδήγησε στο τρίτο Μνημόνιο. Ο Αλαφούζος πήγε πρόσφατα στη Βουλή (στην εξεταστική επιτροπή που διερευνά τη σκοπιμότητα των δανειοδοτήσεων προς κόμματα και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης) και επιβεβαίωσε με την κατάθεσή του ότι υπάρχει διαπλοκή, την οποία απέδωσε στους ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης που παράλληλα έχουν δραστηριότητες με το δημόσιο, φωτογραφίζοντας την οικογένεια Μπόμπολα. Μην ξεχνάμε ότι παλαιότερα το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και η εφημερίδα Καθημερινή, που διευθύνεται από τον αδελφό του Γιάννη, Θέμη Αλαφούζο (ο Γ. Αλαφούζος είναι μικρομέτοχος στην Καθημερινή κατά δήλωσή του με ποσοστό 15%, που κληρονόμησε), είχε πρωτοστατήσει μαζί με την Ελευθεροτυπία στον ανένδοτο πόλεμο κατά των διαπλεκόμενων συμφερόντων στα μέσα της δεκαετίας του 2000 (δηλαδή την περίοδο που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή).
Η υπόθεση του ΚΕΦΟΜΕΠ
Όμως, λίγες ημέρες μετά την κατάθεσή του στη Βουλή, ο ιδιοκτήτης του ΣΚΑΪ που είχε πάει στη Βουλή για… μαλλί, βγήκε κουρεμένος, από την εφορία. Την ώρα που ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, το ΚΕΦΟΜΕΠΚέντρο Φορολογικού Ελέγχου Μεγάλων Πελατών αποφάσισε το πάγωμα της προσωπικής του περιουσίας, καθώς διαπίστωσε ότι δεν έχει δηλώσει περί τα 50 εκατ. ευρώ και υπάρχει υποψία φοροδιαφυγής.
Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι ένα πρόσωπο που υποστηρίζει ότι ένα κανάλι πρέπει να έχει πολιτικό προσανατολισμό. Για το δικό του κανάλι, αυτός ο προσανατολισμός εστιάζεται στο ότι η Ελλάδα είναι αδιαπραγμάτευτο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως η πολιτική γραμμή του ΣΚΑΪ, όπως εκφράστηκε κυρίως με τη σαφή θέση υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, δεν αρέσει στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που το θεωρούν εχθρικό προς την κυβέρνηση μέσο ενημέρωσης.
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του Γιάννη Αλαφούζου και τα προσωπικά κωλύματα που του καταμαρτυρούν διάφοροι, ότι δηλαδή θέλει να ασχολείται και να έχει λόγο σε όλα και συμβιβάζεται με την πολιτική διαπλοκή (την οποίαν κάποτε πολεμούσε), είναι από τους επιχειρηματίες που έχει επενδύσει σημαντικά κεφάλαια στον ΣΚΑΪ, τα οποία έχει συγκεντρώσει από δραστηριότητές του στον κλάδο της ναυτιλίας στο εξωτερικό. Παράλληλα, η εταιρεία του είναι από τις ελάχιστες στον κλάδο των μέσων ενημέρωσης που εξυπηρετεί κανονικά τα δάνειά της στις τράπεζες.
Ο Βαρδινογιάννης
Από τους παλαιότερους στην τηλεοπτική αγορά είναι ο όμιλος Βαρδινογιάννη, που είναι ταυτόχρονα μέτοχος στην Τηλέτυπος ΑΕ που έχει το Μega Channel και στην εταιρεία που έχει το τηλεοπτικό κανάλι Star. Η οικογένεια Βαρδινογιάννη αποφάσισε να μην βάλει χρήματα στο Mega Channel, τα χρέη του οποίου είναι πολύ υψηλά για να τα “σηκώσουν” τουλάχιστον οι δύο (Ψυχάρης, Μπόμπολας) από τους τρεις εκδότες.
Αποτέλεσμα είναι ότι οι τράπεζες κατήγγειλαν δάνεια 104 εκατ. ευρώ του Mega, όπως προέκυψε από την εξεταστική επιτροπή της Βουλής, και το κανάλι απορρίφθηκε από τη διαδικασία της αδειοδότησης. Σύμφωνα μάλιστα με όσα δήλωσε προσφάτως ο μέχρι τώρα συνέταιρος του Βαρδινογιάννη στο Mega Channel, Φώτης Μπόμπολας, «άλλοι μέτοχοι που έχουν άλλα κανάλια δεν στήριξαν την εταιρεία», φωτογραφίζοντας την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Ο ίδιος ο Φώτης Μπόμπολας είπε ότι «εγώ είχα πρόθεση να βάλω χρήματα».
Κατά τα άλλα, είναι νόμιμο ο ίδιος ο μέτοχος να επιλέγει πού θα βάλει τα χρήματά του, έτσι όμως αφήνει την επένδυσή του στο Mega Channel χρεωμένη στις τράπεζες. Αυτά τα χρέη αναλαμβάνει στη συνέχεια ο Έλληνας φορολογούμενος, με τις ανακεφαλαιοποιήσεις.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο όμιλος Βαρδινογιάννη μετέχει σε εταιρεία που αφήνει εκκρεμείς οφειλές στις ελληνικές τράπεζες. Ακόμα μεγαλύτερες δημιούργησε η Χρυσός Οδηγός ΑΕ, στην οποία ο όμιλος Βαρδινογιάννη μετέχει και ασκεί διοίκηση. Η εν λόγω εταιρεία είχε πάρει δάνεια αξίας περίπου 350 εκατ. ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες. Δίχως να δοθεί σχετική δημοσιότητα, η εταιρεία υπήχθη στο πτωχευτικό δίκαιο το 2014 και προχώρησε σε συμφωνία με τις τράπεζες για κούρεμα του δανείου κατά 245 εκατ. ευρώ, όπως διαβάζουμε στον ισολογισμό της, που άργησε να δημοσιευθεί (δημοσιεύτηκε το 2016). Πρόκειται για το μεγαλύτερο κούρεμα δανείου στην Ελλάδα.
Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι μία λάθος επενδυτική επιλογή της οικονομικά ίσως πιο εύρωστης οικογένειας της χώρας, χρεώθηκε στις τράπεζες και κατ΄επέκταση στον Έλληνα φορολογούμενο.
Λεπτομέρεια με τη δική της σημασία είναι ότι ο πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙ.Τ.Σ.Ε.Ε.) Πάνος Κυριακόπουλος, ο οποίος εκπροσωπεί τον όμιλο Βαρδινογιάννη, ήταν και παραμένει πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Χρυσός Οδηγός ΑΕ.
Ο Κοντομηνάς
Άδεια διεκδικεί και ο επιχειρηματίας Δημήτρης Κοντομηνάς, ή για την ακρίβεια το κανάλι το οποίο μεταβιβάστηκε προσφάτως μέσω κυπριακών εταιρειών στην κόρη του Μαρία, όπως ο ίδιος επιβεβαίωσε πρόσφατα στη Βουλή. Το κανάλι του Κοντομηνά προβάλλει την σατιρική πολιτική εκπομπή «Αλ Τσαντίρ» με τον Λάκη Λαζόπουλο, εκπομπή-ορόσημο καθώς εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο ισχυρά όπλα του ΣΥΡΙΖΑ στην ανέλιξη του κόμματος προς την εξουσία. Ο Κοντομηνάς υποστηρίζει ότι το κανάλι είναι ανεξάρτητο και μάλιστα δεν απασχολεί δημοσιογράφους που έχουν γραφεία τύπου σε τράπεζες ή αλλού, ή που εργάζονται στο δημόσιο.
Το κανάλι του Κοντομηνά δεν χρωστάει στις τράπεζες. Έχει χρηματοδοτήσεις 10 εκατ. ευρώ μέσω αλληλόχρεων λογαριασμών, και εξυπηρετεί κανονικά τις υποχρεώσεις του. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας όμως έχει ανοικτά μέτωπα με τη δικαιοσύνη και την εφορία. Του έχουν αποδοθεί από τη δικαιοσύνη κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα για το σκάνδαλο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου που εκκρεμούν, αφού η δίκη δεν έχει γίνει.
Ο Κοντομηνάς ελέγχεται και από τη φορολογική διοίκηση και του έχουν καταλογιστεί ποσά 40 εκατ. ευρώ. Ο ίδιος ισχυρίστηκε στη Βουλή ότι δεν έχει καμία φορολογική εκκρεμότητα και ότι έχουν κάνει λάθος οι φορολογικές αρχές. Εξήγησε ότι η εκκρεμότητα αφορά πρόστιμα που του έχουν επιβληθεί για μη φορολόγηση χρημάτων που ο ίδιος έφερε από το εξωτερικό, τα οποία όμως οι αρχές έχουν υπολογίσει τρεις φορές (κατάθεση 100 εκατ. ευρώ την έχουν υπολογίσει ως 300 εκατ. ευρώ).
Επίσης, εταιρείες συμφερόντων του Κοντομηνά έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στη Eurobank, όπως προέκυψε από στοιχεία που κατέθεσε ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Φωκίων Καραβίας στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής που ερευνά τη σκοπιμότητα των δανείων σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και κόμματα. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι πρόκειται για διαφορά που βρίσκεται σε εκκρεμότητα στη διαιτησία.
Αυτό είναι το παρόν και το μέλλον του τηλεοπτικού τοπίου στην Ελλάδα και αυτοί είναι οι επενδυτές του κλάδου, που σύμφωνα με τον Παππά θα σταματήσουν να διαπλέκονται με την πολιτική και οικονομική εξουσία…
Έχει διατελέσει αρχισυντάκτης οικονομικού στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία και Δημοκρατία κι έχει εργαστεί σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα. Το 2016 η αναζήτηση για νέα πράγματα τον οδήγησε στην ίδρυση του marketfair.gr.
Καλημέρα !!!
Όταν το κατέχεις το άθλημα !!!
 |
Επίκουρος: Ηθική – Η θεραπεία της ψυχήςby Αντικλείδι |
Σκέψεις για το μέλλον και το παρελθόν μας απορροφούν συχνά , με αποτέλεσμα να χάνουμε τα όμορφα, απλά , μικρά και καθημερινά πράγματα που βιώνουμε. Η εκτίμηση των μικρών καθημερινών πραγμάτων συμβάλλει σημαντικά στη προσωπική μας ευτυχία.
Με μια ακτογραμμή 16.000 χλμ δεν έχουμε μαρίνες να υποδεχτούμε τους στόλους των Ευρωπαίων
Ξεκίνησαν οι εργασίες στην Κύπρο για την κατασκευή της τεράστιας μαρίνας στην Αγία Νάπα κόστους 220 εκ. ευρώ. Η Κυπριακή μαρίνα θα είναι εφάμιλλη των κατασκευών ελλιμενισμού του Ντουμπάι, και αναμένεται να προσελκύσει πολυτελή σκάφη από όλο τον κόσμο.Τον προηγούμενο Ιούνιο, 35 πολυτελή ρωσικά ιστιοπλοϊκά σκάφη, βρέθηκαν στην Σαντορίνη. Είχαν ακούσει και αυτοί πως η Σαντορίνη είναι ένας από τους πέντε καλύτερους προορισμούς στον κόσμο.Απέπλευσαν αρχικά από την Βαλτική, κατέβηκαν κάθετα τον Ατλαντικό, και μπήκαν στην Μεσόγειο. Και φυσικά σχεδίασαν να επισκεφτούν το μαγευτικό ελληνικό νησί.Η Σαντορίνη όμως δεν διαθέτει μαρίνα για σκάφη. Έτσι οι Ρώσοι επισκέπτες ιστιοπλόοι έριξαν άγκυρα «αρόδου», χάζεψαν λίγη ώρα το υπέροχο τοπίο και μετά έβαλαν πλώρη για Τουρκία, που διαθέτει άνετες μαρίνες να φιλοξενήσει το στόλο τους.Οι μεγάλες οργανωμένες μαρίνες στη χώρα μας είναι όλες 19 και υπάρχουν και 20 μικρότερες.Εδώ να διευκρινίσουμε ότι οργανωμένη μαρίνα είναι η λιμενική κατασκευή που δεν προσφέρει απλά ελλιμενισμό για να δέσει ένα σκάφος. Παρέχει σωστή ασφάλεια από καιρικές συνθήκες, παροχή νερού, ρεύματος, Ίντερνετ, φύλαξη των σκαφών με σεκιούριτι, δέστρες- μπίντες, σέρβις βοήθειας στο αγκυροβόλιο και ρεμέντζα, καύσιμα, μίνι μάρκετ για τροφοδοσία κ.ά.Η Κροατία διαθέτει περίπου 230 τέτοιες μαρίνες και η Τουρκία κάτι λιγότερο από 200, δηλαδή επτά φορές περισσότερο από τις δικές μας.Ο ανταγωνισμός εδώ και δεκαετίες έχει αντιληφθεί τη σημασία της ιδιωτικής κρουαζιέρα και φροντίζει να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες.Έχει υπολογιστεί πως τα χρήματα που ξοδεύει ένας τουρίστας που καταλύει με ιδιωτικό σκάφος είναι έως και πέντε φορές περισσότερα από τον τουρίστα που διαμένει σε ξενοδοχεία.Η χώρα μας διαθέτει ακτογραμμή 16.000 χλμ ( πιο πολλές από την Αφρική), τα περισσότερα κατοικημένα νησιά στην Μεσόγειο και στο σύνολο 3045,αλλά αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα δεν μπόρεσε ποτέ να το εκμεταλλευτεί και μένει απαξιωμένος ένας συναλλαγματοφόρος κλάδος.Σύμφωνα με μία μελέτη του πανεπιστημίου Πειραιά, για κάθε 100 νέες θέσεις σκαφών σε μαρίνες δημιουργούνται 4,4 νέες θέσεις εργασίας στις μαρίνες και 100 θέσεις εργασίας σε υποστηρικτικούς για το yachting κλάδους της τοπικής κοινωνίας.Ο μέσος όρος ελλιμενισμού ανά χλμ ακτογραμμής είναι 0,5 για την Ελλάδα. Ο μέσος όρος των χωρών της Μεσογείου της Ε.Ε., αλλά και της Τουρκίας είναι 8,9. Αν πληρούσαμε αυτόν τον μέσο όρο η χώρα μας θα έπρεπε να έχει 142.000 θέσεις εργασίας.Τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα παρόλο τη ναυτική εμπορική παράδοση, τις δαντελωτές ακτές και τα χιλιάδες νησιά, είναι στην κουλτούρα της ηπειρωτική χώρα με άναυτους κατοίκους, είναι συντριπτικά.Οι ιδιοκτήτες σκαφών είναι ο ένας στους 560, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι ο ένας στους 128. Στο σύνολο διαθέτουμε μόνο 17.700 σκάφη ενώ ενδεικτικά να αναφέρουμε : Η Σουηδία διαθέτει 753.000 σκάφη, η Γαλλία 752.000 η Φιλανδία 731.000 η Νορβηγία 692.000, η Βρετανία 463.000, η Γερμανία 441.000,η Ιταλία 400.000 η Κροατία 105.000,και η Πορτογαλία 55.000 σκάφη.Σημειωτέον ότι τα παραπάνω νούμερα δεν αποδεικνύουν μόνο την χαμηλή ενασχόλησή μας με τη θάλασσα, αλλά δείχνουν πως αυτοί οι τεράστιοι στόλοι των Ευρωπαίων είναι εν δυνάμει πελάτες μας στα πιο ήσυχα και ενδιαφέροντα νερά της Μεσογείου με τα χιλιάδες νησιά, αλλά εμείς δεν έχουμε μαρίνες να τους υποδεχτούμε.Οι ξενοδοχειακές μονάδες για να εισπράξουν 80 ή 100 ευρώ από τους πελάτες τους, πρέπει να παρέχουν ολόκληρη σειρά από σέρβις φιλοξενίες, να πλύνουν σεντόνια, να ετοιμάσουν πρωινό, να ανακαινίζουν και να διατηρούν καθαρά τα κτίριά τους, και να προσφέρουν ολόκληρη ακριβή υποδομή ψυχαγωγίας όπως πισίνες γήπεδα τένις, παιδότοπους κ.ά.Στις τσιμεντένιες μαρίνες αρκεί ο καπετάνιος να δέσει δύο σχοινιά, να κουμπώσει μία πρίζα ρεύματος και να του δώσουν παροχή νερού και μετά περνάει ένας υπάλληλος για να πληρωθεί αυτά τα 80 ή 100 ευρώ που αντίστοιχα στον κλάδο του ξενοδοχειακού τουρισμού θα χρειαζόταν περίπλοκη αλυσίδα παροχών.Η σύγκριση δεν είναι ανταγωνιστική, ίσα ίσα που οι δύο κλάδοι αλληλοσυμπληρώνονται και ωφελούνται αμφότεροι. Το αναφέρω απλά για να εξηγήσω πως τα χρήματα που προκύπτουν από την επιχειρηματική δραστηριότητα των μαρίνων είναι τα πιο εύκολα χρήματα του κόσμου που είμαστε ανίκανοι να εισπράξουμε.Γιατί όμως συμβαίνει αυτό το λάθος; Γιατί παραμελήσαμε ένα τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα που μπορεί σε πλήρη ανάπτυξη να αποδώσει μονάδες στο ΑΕΠ;Οι λόγοι ξεκινούν από το γεγονός ότι οι πολιτικοί μας, όταν κατασκευάζουν έργα και εγκρίνουν δημόσιες επενδύσεις, το κάνουν με γνώμονα τους αντισταθμιστικούς ψήφους που προσδοκούν.Το πελατειακό κράτος πάντα ρυθμίζει κατά τα συμφέροντά του την οικονομία. Και τα μικρά νησιά που έχουν ελάχιστους ψήφους και εκλέγουν ελάχιστες μονοεδρικές στο κοινοβούλιο, δεν είναι υπό αυτή την έννοια το κατάλληλο πεδίο για επενδύσεις και έργα. Μα θα αποδώσουν στην οικονομία, θα φέρουν ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, μονάδες στο ΑΕΠ. Ναι, αλλά δεν θα προσθέσουν ψήφους.Ο επόμενος λόγος ( όσον αφορά το χαμηλό αριθμό σκαφών) είναι η αντίληψη φορολογίας των εκάστοτε κυβερνήσεων που υπερφορολογεί τον κλάδο. Ισχύει ως άποψη πως αυτοί που διαθέτουν σκάφος είναι όλοι τους μεγιστάνες του πλούτου, ενώ αντιθέτως το να φορολογείς βαριά και με τεκμήρια τους Έλληνες ακόμη και για μία βάρκα πέντε μέτρων που χρησιμεύει για ψάρεμα είναι σαν να φορολογείς τους Ελβετούς γιατί κάνουν σκι.Η αναιμική ναυπηγική βιοτεχνία μικρών σκαφών παραπαίει από τις χαμηλές πωλήσεις, ενώ η κατασκευή μεγάλων yachts έχει εξαφανιστεί με εξαίρεση κάποιες προσπάθειες να αναβιώσει η ναυπήγηση του Ocean Star, -Ελληνικό ιστιοπλοϊκό σκάφος στα 51 πόδια, που έχει βαθμολογηθεί ως ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως.Οι Έλληνες παρόλο που δεν υπάρχει σημείο στη χώρα τους που να απέχει περισσότερα από 170 χλμ από ακτή, είναι άναυτοι και ηπειρωτικός λαός.Φταίει, λοιπόν και το γεγονός, πως δεν διαθέτουμε ναυτοσύνη και ναυτική κουλτούρα γιατί τότε όλοι αυτοί οι υπουργοί που συνεδριάζουν για να αποφασίσουν πόσους περισσότερους φόρους θα μας επιβάλλουν και πόσες δυνατότητες έχουν να προσλάβουν και άλλους δημοσίους υπαλλήλους, δεν θα αγνοούσαν το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα της ιδιωτικής κρουαζιέρας, της κατασκευής μαρίνων και δεν θα απεμπολούσαν τα πολλαπλασιαστικά οφέλη που προκύπτουν για την οικονομία.
κείμενο : ΝΙΚΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ
Να τι κάνει η Τοσκάνη!
Στην κοιτίδα της Αναγέννησης, στον τόπο που γέννησε και ανέδειξε μυθικές μορφές, όπως ο Ντάντε Αλιγκέρι, ο Σάντρο Μποτιτσέλι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος, χτυπά η καταπράσινη καρδιά της Ιταλίας…
Στην κοιτίδα της Αναγέννησης, στον τόπο που γέννησε και ανέδειξε μυθικές μορφές, όπως ο Ντάντε Αλιγκέρι, ο Σάντρο Μποτιτσέλι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος, χτυπά η καταπράσινη καρδιά της Ιταλίας. Αμπελώνες, χαμηλοί λόφοι, μεσαιωνικά κάστρα, ήσυχα χωριά και πολλές αγροικίες ανάμεσα σε κυπαρίσσια, ελιές, στάχυα και ηλιοτρόπια. Οι Τοσκανοί, όπως τους ονόμασαν οι Ετρούσκοι, είναι περήφανο για τον τόπο τους και αφοσιωμένοι στις ρίζες και στις κοινότητές τους. Με περίσσιο μεράκι και πολλή δουλειά, κατάφεραν να μετατρέψουν τη γη τους σε ένα παγκόσμια γνωστό αγροτουριστικό παράδεισο και ταυτόχρονα σε ένα διάσημο υπαίθριο μουσείο!
Η περιοχή της Τοσκάνης, με πληθυσμό 3,8 εκατομμύρια κατοίκους και πρωτεύουσα την Φλωρεντία, βρίσκεται στη βορειοδυτική Ιταλία. Οι Τοσκανοί της υπαίθρου, όμως, αποφεύγουν κάθε ταύτιση με τους Φλωρεντινούς αριστοκράτες της πρωτεύουσάς τους. Η τοσκανική φιλοξενία, στα αγροκτήματα, κρατάει εδώ και αιώνες, από τότε που ταξιδιώτες, έμποροι και προσκυνητές έπρεπε να βρουν ένα καταφύγιο και λίγη τροφή κατά μήκος των διαδρομών τους.Αργότερα, τον 18ο αιώνα, η Τοσκάνη έγινε σημείο αναφοράς των οπαδών του ρομαντικού κινήματος, που ήθελαν να ανακαλύψουν το νόημα της φύσης. Παρόλα αυτά όμως, η τοσκανική ύπαιθρος περνούσε δύσκολες μέρες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η αγροτική κοινότητα δεν ήταν πλέον σε θέση να συντηρήσει τον εαυτό της, με αποτέλεσμα πολλά σπίτια και αγροκτήματα να εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτε. Η κρίση της υπαίθρου άρχισε να γίνεται αισθητή σε ολόκληρη τη χώρα Και όλοι γνώριζαν ότι, αν συνεχιζόταν, αυτή η κατάσταση θα προκαλούσε μόνιμες βλάβες στην κοινωνία, την οικονομία, την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιταλίας. Κι εδώ δεν κολλάει το ρητό «Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα», γιατί οι Ιταλοί, την είχαν πράγματι πρώτα!
Να τι κάνει η Τοσκάνη
Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη
Εκτός από την πολύτιμη γνώση, η εθνική κυβέρνηση είχε και την επιθυμία να διασώσει την ψυχή της χώρας, δηλαδή την αγροτική ζωή του τόπου. Έτσι, γεννήθηκε το όραμα της διατήρησης αλλά και της προώθησης της υψηλής κληρονομιάς του τόπου, της παράδοσης, των προϊόντων, αλλά κυρίως της στήριξης των ανθρώπων της επαρχίας. Το 1985 έγινε κάτι πολύ σημαντικό. Το κράτος αναγνώρισε επίσημα τον αγροτουρισμό, με εθνική νομοθεσία Εφάρμοσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες και κανονισμούς για κάθε περιφέρεια, για κάθε δραστηριότητα, για κάθε προϊόν. Να αναφέρουμε, επίσης, ότι η Ιταλία είναι η μόνη χώρα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ειδικούς νόμους που ρυθμίζουν τον αγροτουρισμό αυστηρά και μόνο ως «γεωργική δραστηριότητα».
Να τι κάνει η Τοσκάνη_2
Πράσινο οικονομικό θαύμα
Σήμερα στην Τοσκάνη και στις γύρω περιοχές της, συντελείται ένα οικονομικό θαύμα. Το θαύμα του αγροτουρισμού. Οι αγρότες της επαρχίας παραμένουν στη γη τους. Καλλιεργούν αμπέλια και παράγουν απίθανα κρασιά. Διακρίνονται όμως όχι μόνο σαν αγρότες, αλλά και σαν ιδιοκτήτες μικρών ή μεγάλων επιχειρήσεων αγροτουρισμού και άλλων εξειδικευμένων μονάδων. Μια επιτυχία που βασίζεται στην τεχνογνωσία αιώνων. Έδωσαν ζωή ακόμα και σε εγκαταλελειμμένα μοναστήρια, ιεροδιδασκαλεία, αγροικίες και επαύλεις. Μέσα στο μεσαιωνικό τους περιβάλλον, έφτιαξαν χώρους εστίασης υψηλού επιπέδου και ξενώνες. Στις υπαίθριες αγορές, έβγαλαν στο φως εκπληκτικά αντικείμενα της παραδοσιακής τέχνης.Επίσης, τα τελευταία 30 χρόνια, το φαινόμενο του αγροτουρισμού έχει συμβάλει σε μια ολοκληρωμένη αγροτική ανάπτυξη και αποτελεί μία από τις κύριες πηγές εισοδήματος για τους αγρότες. Οι φάρμες τους προσελκύουν εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, σε περιοχές της χώρας που για χρόνια ήταν αγνοημένες, ακόμα και από τους ίδιους τους Ιταλούς. Το αποτέλεσμα; Μια ευάλωτη οικονομικά και απομονωμένη περιοχή, σήμερα ανθεί και συμβάλλει σημαντικά στην εθνική οικονομία της Ιταλίας.
Κάτι βαθύτερο…
Τι είναι αγροτουρισμός; Είναι η άμεση σχέση ανάμεσα στον τόπο, τον παραγωγό, την τοπική ιστορία και την κουλτούρα των ανθρώπων του. Είναι ο τουρισμός που δεσμεύεται από σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και την τοπική κουλτούρα, ενώ βοηθά στη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους ντόπιους. Ο αγροτουρισμός δεν επηρεάζεται από τα καπρίτσια της σύγχρονης μόδας, γιατί η κληρονομιά του κάθε τόπου είναι ριζωμένη βαθιά, εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Είναι η προσφορά του ντόπιου προς τον ξένο. Η ανταλλαγή κουλτούρας. Η φιλοξενία, που είναι λέξη ελληνική. Είναι η βιτρίνα του αγρότη και των προϊόντων του. Είναι η εξωστρέφεια. Και, φυσικά, είναι η επένδυση στην παράδοση και στον πολιτισμό, αντί για την καταστροφή τους.
Πάντα νέα και ελκυστική και έτοιμη να φιλοξενήσει
Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι Τοσκανοί, και γενικότερα οι πιο φωτισμένοι αγρότες της Ιταλίας, πίστευαν στον αγροτουρισμό και άνοιξαν δρόμους για την ανάπτυξή του. Ήδη το 1965 είχαν ιδρύσει την πρώτη ένωση (AGRITURIST), στην Τοσκάνη, με σκοπό να ασκήσει πιέσεις σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1973, μια μεγαλύτερη ένωση δημιουργήθηκε από μια οικογένεια αγροτών, τους Coldiretti, που ονομάστηκε Terranostra (γη μας).
Το 1978, διοργανώθηκε το πρώτο εκπαιδευτικό σεμινάριο, από την AGRITURIST, σε συνεργασία με το υπουργείο Γεωργίας, με σκοπό να ενημερώσει τους τοπικούς υπαλλήλους και τους ενδιαφερόμενους φορείς. Το 1980 ιδρύθηκε ο Turismo Verde (Πράσινος Τουρισμός) από μια άλλη μικρή ένωση αγροτών. Σήμερα, οι τρεις αυτές οργανώσεις έχουν συντονίσει τις ενέργειές τους και έχουν ενταχθεί στην εθνική ένωση ANAGRITUR. Σημαντικό είναι ότι η συντονισμένη και συνεχής πίεση από τον γεωργικό τομέα, οδήγησε το Εθνικό Κοινοβούλιο να εκδώσει το νόμο 730/1985 που αργότερα, το 1996, βελτιώθηκε με βάση την εμπειρία και έθεσε πιο συγκεκριμένα όρια στη γεωργική δραστηριότητα τουρισμού, όπως τον αριθμό δωματίων, αριθμό κλινών, αριθμό θέσεων στο εστιατόριο, την πηγή των πρώτων υλών για τα γεύματα που παρέχουν, κλπ. Επίσης, όρισε ότι η φορολογία του εισοδήματος θα διέπεται από τους ίδιους κανόνες με τις υπόλοιπες γεωργικές δραστηριότητες. Στη συνέχεια, οι 19 περιφέρειες της χώρας και οι δυο αυτόνομες επαρχίες, προσάρμοσαν τη νομοθεσία στις ιδιαιτερότητες της τοπικής γεωργίας, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές από τις τοπικές διοικήσεις δραστηριοποιούνται στην προώθηση του αγροτουρισμού. Δηλαδή, προωθούν γεωργικά προϊόντα, ειδικές τροφές, τυριά, κρασιά και ελαιόλαδο, στα κύρια τουριστικά κέντρα της χώρας και σε άλλες, μικρότερες επαρχιακές πόλεις. Μερικές από τις σημαντικές δράσεις τους είναι οι «Πόλεις της τρούφας», (1990), ο «Τουρισμός του Κρασιού» (1993), οι «Πόλεις του Ελαιόλαδου» (1994), οι «Δρόμοι του Κρασιού», (1999). Έτσι, κατάφεραν να διαχειριστούν, ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, ένα ολόκληρο σύστημα με αγροκτήματα τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον τουρισμό της χώρας.
Επίσης, οι τοπικές αρχές, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, προωθούν προϊόντα και υπηρεσίες της επικράτειάς τους με κάθε τρόπο. Συμμετέχουν ανελλιπώς σε εθνικές και διεθνείς εκθέσεις τουρισμού σε όλο τον κόσμο, έχουν συνδέσει τα τοπικά προϊόντα με τον πολιτισμό, έχουν αναπτύξει δίκτυα μονοπατιών, έχουν αποκαταστήσει φυσικές λίμνες και ποτάμια και έχουν αξιοποιήσει τις χρηματοδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εκπαίδευση κρατικών υπαλλήλων, αλλά και αγροτών. Με αυτά και άλλα πολλά η Τοσκάνη είναι πάντα νέα, ελκυστική και έτοιμη να υποδεχτεί τουρίστες από όλο τον κόσμο!
Να τι κάνει η Τοσκάνη_3
Η γαστρονομία πρωταγωνιστής της τουριστικής προβολής
Το φαγητό στην Τοσκάνη είναι μια πραγματική γιορτή. Το μενού σχεδόν κάθε τρατορίας περιέχει την περίφημη bistecca alla fiorentina, δηλαδή την κλασική μπριζόλα της Τοσκάνης, τη ribollita, μια πλούσια σούπα με λευκά φασόλια και ψωμί, την pappa al pomodoro, σούπα με ντομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, τις παπαρδέλες με σάλτσα λαγού και τα «pici all’ aglione», χειροποίητα σπαγγέτι με ντομάτα και σκόρδο. Μερικά από τα γνωστά πιάτα με ψάρι είναι η ψαρόσουπα, τα μπαρμπούνια αλά Λιβορνέζε, καθώς και οι ζυμαρόπιτες με πάστα που ψήνεται στη γάστρα.Σημαντική είναι η παραγωγή των μοναδικών τυριών πεκορίνο από πρόβειο γάλα, στην περιοχή της Πιέντζα, όπως και η παρουσία του γνωστού προσούτο, που παράγεται στη γειτονική επαρχία της Εμίλια-Ρομάνα και ειδικότερα στην Πάρμα. Το ριζότο με παρμιτζιάνο, είναι ένα από τα χαρακτηριστικά πιάτα της περιοχής. Όσο για την πίτσα, αξίζει να δοκιμάσει κανείς την αυθεντική συνταγή με σάλτσα ντομάτας, λάδι μοτσαρέλα και αντζούγιες. Δοκιμάστε αλλαντικά από κρέας αγριόχοιρου, μανιτάρια porcini, μέλι από δεντρολίβανο και εξαιρετικό ελαιόλαδο. Τα γεύματα τελειώνουν πάντα με cantucci con vin santo, μπισκότα αμύγδαλου σερβιρισμένα με ένα ποτήρι επιδόρπιο κρασί. Η Τοσκάνη φημίζεται για τα εξαιρετικά κρασιά της, πολλά από τα οποία συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα του κόσμου. Η περιοχή παράγει 39 κρασιά με ονομασία προέλευσης, από τα οποία 5 έχουν χαρακτηριστεί ανώτερης ποιότητας.
Να τι κάνει η Τοσκάνη_4
της Μυρσίνης Γρηγόρη
Πώς μια ηλιακή καταιγίδα κόντεψε να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο το 1967
Συνέβη μια ωραία πρωία του 1967, στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου: η αμερικανική πολεμική αεροπορία ετοιμαζόταν για πόλεμο, πιστεύοντας ότι η Σοβιετική Ένωση προκαλούσε παρεμβολές στα αμερικανικά ραντάρ στην Αρκτική. Η πυρηνική σύρραξη απείχε ένα βήμα, αποκαλύπτουν τώρα οι επιστήμονες που χειρίστηκαν την κρίση.
Το επεισόδιο της 23ης Μαΐου 1967, σχεδόν άγνωστο ως σήμερα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε μελέτη που έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο Space Weather, μια επιθεώρηση της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής.
Διακοπές στα ραντάρ
Στις 18 Μαΐου 1967, λίγες μέρες πριν από το παρολίγον θερμό επεισόδιο, μια ασυνήθιστα μεγάλη ομάδα ηλιακών κηλίδων, με εξαιρετικά έντονα μαγνητικά πεδία, εμφανίστηκε στη μια πλευρά του ηλιακού δίσκου.
Πέντε μέρες αργότερα, στις 23 Μαΐου, ηλιακά παρατηρητήρια στις ΗΠΑ είδαν τις ηλιακές κηλίδες να εκρήγνυνται σε ηλιακές εκλάμψεις και να εκπέμπουν ραδιοκύματα πρωτοφανούς ισχύος.
Ήταν εκείνη την ώρα που έπαψαν να λειτουργούν τα ραντάρ σε τρεις μονάδες του αμερικανικού Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης Βαλλιστικών Πυραύλων (BMEWS) στην Αρκτική. Αρχικά οι υπεύθυνοι συμπέραναν ότι τα στρατηγικής σημασίας ραντάρ δέχονταν παρεμβολές από τους Ρώσους, κάτι που θα αποτελούσε επισήμως πράξη πολέμου.
Αμερικανικά πυρηνικά βομβαρδιστικά βρίσκονταν πάντα σε ετοιμότητα να απαντήσουν σε μια τέτοια πρόκληση.
Πώς σώθηκε ο πλανήτης
Αυτό που έσωσε την κατάσταση, και πιθανώς τον πλανήτη ολόκληρο, ήταν το Κέντρο Ηλιακής Πρόγνωσης που είχε φροντίσει να δημιουργήσει λίγα χρόνια νωρίτερα η Διοίκηση Άμυνας Βορειοαμερικανικού Αεροδιαστήματος (NORAD).
Την κρίσιμη ώρα είχε βάρδια στο Κέντρο ο συνταγματάρχης Άρνολντ Σνάιντερ, ο οποίος ρωτήθηκε αν βρισκόταν σε εξέλιξη κάποια ασυνήθιστη δραστηριότητα στον Ήλιο.
«Θυμάμαι ξεκάθαρα ότι απάντησα με ενθουσιασμό “Ναι, ο μισός Ήλιος ανατινάχθηκε”» αφηγείται τώρα ο Σνάιντερ.
Η NORAD ενημερώθηκε για την ηλιακή έκλαμψη και επιπλέον πληροφορήθηκε ότι και τα τρία BMEWS στην Αρκτική ήταν εκείνη την ώρα εκτεθειμένα στη λιακάδα και θα μπορούσαν επομένως να δέχονται ραδιοεκπομπές από τον Ηλιο.
Τα δεδομένα αυτά υποδείκνυαν ότι οι παρεμβολές δεν προέρχονταν από την ΕΣΣΔ. Πράγματι, όταν οι ηλιακές ραδιοεκπομπές σταμάτησαν έπειτα από λίγη ώρα, οι παρεμβολές εξαφανίστηκαν.
Σπάνιο ουράνιο θέαμα
Η κατάσταση θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά αν ο αμερικανικός στρατός δεν είχε προνοήσει να μελετήσει την επίδραση του διαστημικού καιρού στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, επισημαίνουν οι συντάκτες της μελέτης.
Επικαλούνται μάλιστα έγγραφα που δείχνουν ότι οι πληροφορίες για τα BMEWS και την ηλιακή έκλαμψη έφτασαν μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια, πιθανώς μέχρι τον τότε πρόεδρο Τζόνσον.
Η αυλαία έπεσε θεαματικά στο επεισόδιο περίπου 40 ώρες μετά το ξέσπασμα της ηλιακής έκλαμψης, όταν έφτασε στη Γη ένα κύμα σωματιδίων που εκτινάχθηκε από τον Ήλιο τη στιγμή της έκρηξης -ένα φαινόμενο γνωστό ως εκτίναξη στεμματικού υλικού ή CME.
Λόγω του καταιγισμού από σωματίδια, το Βόρειο Σέλας έγινε ορατό πολύ νοτιότερα από ό,τι συνήθως, ακόμα και μέχρι το Νιου Μέξικο.
Ευτυχώς, το ουράνιο θέαμα δεν εμπλουτίστηκε από τις λάμψεις πυρηνικών εκρήξεων.
Κέρδος online 16/8/2016 1:32
Το επεισόδιο της 23ης Μαΐου 1967, σχεδόν άγνωστο ως σήμερα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε μελέτη που έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στο Space Weather, μια επιθεώρηση της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής.
Διακοπές στα ραντάρ
Στις 18 Μαΐου 1967, λίγες μέρες πριν από το παρολίγον θερμό επεισόδιο, μια ασυνήθιστα μεγάλη ομάδα ηλιακών κηλίδων, με εξαιρετικά έντονα μαγνητικά πεδία, εμφανίστηκε στη μια πλευρά του ηλιακού δίσκου.
Πέντε μέρες αργότερα, στις 23 Μαΐου, ηλιακά παρατηρητήρια στις ΗΠΑ είδαν τις ηλιακές κηλίδες να εκρήγνυνται σε ηλιακές εκλάμψεις και να εκπέμπουν ραδιοκύματα πρωτοφανούς ισχύος.
Ήταν εκείνη την ώρα που έπαψαν να λειτουργούν τα ραντάρ σε τρεις μονάδες του αμερικανικού Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης Βαλλιστικών Πυραύλων (BMEWS) στην Αρκτική. Αρχικά οι υπεύθυνοι συμπέραναν ότι τα στρατηγικής σημασίας ραντάρ δέχονταν παρεμβολές από τους Ρώσους, κάτι που θα αποτελούσε επισήμως πράξη πολέμου.
Αμερικανικά πυρηνικά βομβαρδιστικά βρίσκονταν πάντα σε ετοιμότητα να απαντήσουν σε μια τέτοια πρόκληση.
Πώς σώθηκε ο πλανήτης
Αυτό που έσωσε την κατάσταση, και πιθανώς τον πλανήτη ολόκληρο, ήταν το Κέντρο Ηλιακής Πρόγνωσης που είχε φροντίσει να δημιουργήσει λίγα χρόνια νωρίτερα η Διοίκηση Άμυνας Βορειοαμερικανικού Αεροδιαστήματος (NORAD).
Την κρίσιμη ώρα είχε βάρδια στο Κέντρο ο συνταγματάρχης Άρνολντ Σνάιντερ, ο οποίος ρωτήθηκε αν βρισκόταν σε εξέλιξη κάποια ασυνήθιστη δραστηριότητα στον Ήλιο.
«Θυμάμαι ξεκάθαρα ότι απάντησα με ενθουσιασμό “Ναι, ο μισός Ήλιος ανατινάχθηκε”» αφηγείται τώρα ο Σνάιντερ.
Η NORAD ενημερώθηκε για την ηλιακή έκλαμψη και επιπλέον πληροφορήθηκε ότι και τα τρία BMEWS στην Αρκτική ήταν εκείνη την ώρα εκτεθειμένα στη λιακάδα και θα μπορούσαν επομένως να δέχονται ραδιοεκπομπές από τον Ηλιο.
Τα δεδομένα αυτά υποδείκνυαν ότι οι παρεμβολές δεν προέρχονταν από την ΕΣΣΔ. Πράγματι, όταν οι ηλιακές ραδιοεκπομπές σταμάτησαν έπειτα από λίγη ώρα, οι παρεμβολές εξαφανίστηκαν.
Σπάνιο ουράνιο θέαμα
Η κατάσταση θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά αν ο αμερικανικός στρατός δεν είχε προνοήσει να μελετήσει την επίδραση του διαστημικού καιρού στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, επισημαίνουν οι συντάκτες της μελέτης.
Επικαλούνται μάλιστα έγγραφα που δείχνουν ότι οι πληροφορίες για τα BMEWS και την ηλιακή έκλαμψη έφτασαν μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια, πιθανώς μέχρι τον τότε πρόεδρο Τζόνσον.
Η αυλαία έπεσε θεαματικά στο επεισόδιο περίπου 40 ώρες μετά το ξέσπασμα της ηλιακής έκλαμψης, όταν έφτασε στη Γη ένα κύμα σωματιδίων που εκτινάχθηκε από τον Ήλιο τη στιγμή της έκρηξης -ένα φαινόμενο γνωστό ως εκτίναξη στεμματικού υλικού ή CME.
Λόγω του καταιγισμού από σωματίδια, το Βόρειο Σέλας έγινε ορατό πολύ νοτιότερα από ό,τι συνήθως, ακόμα και μέχρι το Νιου Μέξικο.
Ευτυχώς, το ουράνιο θέαμα δεν εμπλουτίστηκε από τις λάμψεις πυρηνικών εκρήξεων.
Κέρδος online 16/8/2016 1:32
Το ανακαινισμένο πλέον Ε-1027
Τρίτη 16 Αυγούστου 2016
Στο Roquebrune-Cap-Martin στη νοτιοανατολική Γαλλία, πολύ κοντά στο Μονακό, φωλιασμένη ανάμεσα στα δέντρα με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα, η οικία E-1027 αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. Λιτή και λειτουργική, με τζάμια από το πάτωμα ως το ταβάνι που επιτρέπουν στο φως και στο γαλάζιο της θάλασσας να πλέουν μες στο σπίτι, με μικρά παράθυρα στρατηγικά σχεδιασμένα έτσι ώστε να αφήνουν το δροσερό αεράκι να χαϊδεύει το πρόσωπο όποιου κάθεται στο συγκεκριμένο σημείο και γυάλινη οροφή έρχεται να επιβεβαιώσει τη θεωρία της Eileen Gray πως ένα σπίτι πρέπει να είναι «ένας ζωντανός οργανισμός κι όχι απλώς μια μηχανή για να ζούμε μέσα», σύμφωνα με τη διάσημη ρήση του Le Corbusier.
Το Ε-1027 είναι καρπός έρωτα. Της Ιρλανδής Eileen Gray με τον 15 χρόνια νεότερό της Ρουμάνο αρχιτέκτονα, δημοσιογράφο και εκδότη του περιοδικού L’Architecture Vivante, Jean Badovici, ο οποίος μοιραζόταν μια σοφίτα με τον Έλληνα δημοσιογράφο Χρήστο Ζερβό. Ο Badovici είχε συμβάλλει καθοριστικά στην προβολή και την αναγνωρισιμότητα του Le Corbusier και ήταν εκείνος που παρακίνησε την ερωμένη του να ασχοληθεί με την αρχιτεκτονική, καθώς μέχρι τότε είχε υπάρξει καλλιτέχνις και επιτυχημένη σχεδιάστρια επίπλων κι αντικειμένων. Κάπως απόμακρη κι εσωστρεφής, η 48χρονη Gray το 1926 ονειρεύτηκε τη κοινή τους ζωή σε αυτό το σπίτι που ολοκλήρωσε τρία χρόνια αργότερα, το 1929. Το βάφτισε Ε-1027 από τα αρχικά τους: E για το Eileen, 10 και 2 για τα αρχικά του Badovici (το γράμμα J είναι το δέκατο της αλφαβήτου, το B το δεύτερο) και 7 για το G του Gray –με αυτόν τον τρόπο τα αρχικά της αγκαλιάζουν τα δικά του. Καθώς τότε δεν επιτρεπόταν από τον γαλλικό νόμο να αποκτήσει ιδιοκτησία στη χώρα αλλοδαπός, η Gray έγραψε το σπίτι στον Badovici που είχε αποκτήσει πια τη γαλλική υπηκοότητα και παρότι ήταν εκείνη που το σχεδίασε, τον ανέφερε συχνά ως συνδημιουργό του.
19-26610x636_quality97_650x678_quality97_l41034nb_w.jpg
O Koρμπυζιέ, η σύζυγός του, Yvonne Gallis, και ο Jean Badovici στη Villa E-1027, φωτογραφημένοι από την Eileen Gray.
Για να σχεδιάσει το Ε-1027, η Gray μελέτησε διεξοδικά την πορεία του ήλιου κατά τη διάρκεια της μέρας, το φως και τις σκιές, όπως και τους ανέμους που πνέουν. Πρωτοπόρησε για την εποχή, θέλοντας η βίλα να ενταχθεί μες στο τοπίο, να εναρμονιστεί με το περιβάλλον. Το σπίτι εκ πρώτης όψεως μοιάζει με ένα απλό παραλληλόγραμμο που στέκεται πάνω σε κολώνες, όμως η Gray δημιούργησε έξυπνες διαβαθμίσεις που απορροφούν την υψομετρική διαφορά ανάμεσα στο σημείο όπου βρίσκεται και τη θάλασσα. Στο κέντρο του υπάρχει μια σπειροειδής σκάλα, σαν σκάλα πλοίου, σαν το σπίτι να είναι έτοιμο να ανοίξει πανιά για τη Μεσόγειο. Για τους εξωτερικούς τοίχους επέλεξε την απλότητα του λευκού χρώματος προσθέτοντας πινελιές από ροζ, απαλό πράσινο και βαθύ μπλε στο εσωτερικό, χρώματα θαλασσινά που θυμίζουν τις αποχρώσεις του ουρανού την ώρα του ηλιοβασιλέματος.Σχεδίασε και τα έπιπλα που θα το έντυναν, έχοντας πάντα στο μυαλό της τον τρόπο που διαδρούν με το ανθρώπινο σώμα και τον χώρο. Στο Ε-1027 μπορούσε κανείς να καθίσει στην θρυλική πολυθρόνα Bibendum με τις αλλεπάλληλες φουσκωτές σαν σαμπρέλες στρώσεις που θυμίζουν την ομώνυμη μασκότ της Michelin ή στην Transat που παραπέμπει στις ξαπλώστρες των παλιών υπερωκεάνιων. Σχεδίασε το περίφημο τραπεζάκι Ε-1027 του οποίου το ύψος διαμορφώνεται, ένα τραπεζάκι με επιφάνεια από φελλό για να παραμένουν σταθερά τα φλυτζάνια κατά τη μεταφορά, όπως κι ένα τρόλεϊ για να μεταφέρει με ασφάλεια το γραμμόφωνο έξω, ενώ κόσμησε τον κεντρικό τοίχο του σαλονιού με έναν ναυτικό χάρτη για να «προκαλεί μακρινά ταξίδια και να επιτρέπει την ονειροπόληση». Aυτό εξάλλου ήταν ένα σπίτι «Maison en bοrd de mer». Tα κρεβάτια σηκώνονται στον τοίχο, ένα τραπέζι διπλώνει για να γίνει γραφείο και στους τοίχους στένσιλ δίνουν οδηγίες στους επισκέπτες: «Εntrez lentement», «Défense de rire» («Εισέλθετε βραδέως», «Υπερασπιστείτε το γέλιο»).
eileen_gray_out_of_book_eileen_gray_taschen_06.jpg
To σπίτι στην αρχική του μορφή.
4-_e1027_02007.jpg
Το σπίτι ανακαινισμένο και με τη διατηρητέα πλέον τοιχογραφία του Corbusier. [Tim Benton]
7-_e1027_02031.jpg
Στον ξενώνα, το διάσημο χαλί Marine d’abord (Study for Rug) της Gray. [Manuel Bougot]
Ιδιοφυΐα. Αυτή τη λέξη θα πρέπει να σκέφτηκε και ο Le Corbusier, χωρίς να το αρθρώσει ωστόσο. Παρότι μεταξύ τους αρχικά υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός, ο «πατέρας του μοντερνισμού» φαίνεται πως δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχθεί το γεγονός πως αυτό το αριστούργημα το σχεδίασε κάποιος άλλος, και μάλιστα μία γυναίκα. Είχε επισκεφτεί για πρώτη φορά στο σπίτι το 1937, όταν ακόμα η Gray και ο Badovici ήταν μαζί, αλλά εκείνο ήταν ένα καλοκαίρι χαράς. Το ζευγάρι θα χώριζε πολύ σύντομα. Ήταν τον Απρίλιο του 1938 που ο Corbusier πήρε μια πρωτοβουλία που τους σόκαρε όλους. Χωρίς να έχει ζητήσει την άδεια κανενός, έβγαλε τα ρούχα του και άρχισε να ζωγραφίζει πάνω στις λευκές επιφάνειες του σπιτιού με έντονα χρώματα. Το ήρεμο και λιτό σπίτι γέμισε σεξουαλικές βουλγκέρ εικόνες. Η Gray, η οποία τότε επέβλεπε το χτίσιμο ενός άλλου σπιτιού, του Tempe a Pailla, στο Menton, το έμαθε και αντέδρασε. Σε επιστολή που τού απηύθυνε χαρακτήρισε τα σχέδιά του «πράξη βανδαλισμού» που προσβάλλουν τη φιλοσοφία της για το αρχιτεκτόνημα και του ζήτησε να τα σβήσει. «Αν όχι, θα αναγκαστώ να το κάνω εγώ, προκειμένου να επαναφέρω το αρχικό πνεύμα αυτού του παραθαλάσσιου σπιτιού» τού έγραφε.
Εκείνος όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με την εντολή της, αλλά φωτογράφισε τα έργα και δημοσίευσε τις εικόνες αναφέροντας πως τα σχέδια «ξεπροβάλλουν μέσα από βαρετούς, στενόχωρους τοίχους, εκεί όπου δεν συμβαίνει τίποτα». Συνήθιζε μάλιστα να αναφέρει το Ε-1027 ως «ένα σπίτι κάπου στο Cap Martin» χωρίς να λέει ότι το σπίτι ήταν δημιούργημα της Gray. Επειδή οι ζωγραφιές υπέστησαν ζημιές από τον πόλεμο, ο ίδιος ο Le Corbusier τις αποκατέστησε το 1949 και ξανά το 1963, όλες εκτός από δύο στο εξωτερικό του σπιτιού που είχαν καταστραφεί ολοσχερώς.
0315il_cu_gra_01-770×952-web.jpg
O Le Corbusier ζωγραφίζει μια τοιχογραφία στη Villa E1027.
Οι θαυμαστές του Corbusier υποστηρίζουν πως με τα έργα του προσέθεσε αξία στο σπίτι, ενώ αντιθέτως οι θαυμαστές της Gray κάνουν λόγο για μια βίαιη πράξη πυροδοτούμενη από τον φθόνο του αρχιτέκτονα. «Διεκδίκησε την περιοχή του σαν ένα σκυλί που ουρεί για να οριοθετήσει την περιοχή του» έγραψε εύστοχα ένας κριτικός σχολιάζοντας την πράξη του Le Corbusier, ο οποίος δεν δίστασε να φωτογραφηθεί την ώρα που ζωγράφιζε γυμνός. O αρχιτέκτονας προσπάθησε επανειλημμένα να αγοράσει το σπίτι, χωρίς να τα καταφέρει, και τελικά αναγκάστηκε να πάρει μία έκταση δίπλα στο Ε-1027 και να χτίσει το 1951 το δικό του σπίτι, το Cabanon de Vacances, το οποίο συγκαταλέγεται πλέον, μαζί με άλλα 16 κτίριά του, στη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Κατά τραγική ειρωνεία, ήταν σε αυτόν τον κόλπο που βλέπει το E-1027, στον οποίο ο Corbusier άφησε την τελευταία του πνοή, καθώς έπαθε ανακοπή την ώρα που κολυμπούσε, στις 27 Αυγούστου 1965, σε ηλικία 77 ετών.
Η περιπέτεια συνεχίζεται
Έπειτα από τον θάνατο του Badovici to 1956, το σπίτι περιήλθε στην αδερφή του, που ήταν καλόγρια στη Ρουμανία κι έπειτα πέρασε για ένα μικρό διάστημα στην περιουσία του κομμουνιστικού τότε κράτους της Ρουμανίας. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, Γερμανοί στρατιώτες έκαναν εκεί σκοποβολή καταστρέφοντας τμήματά του. Το σπίτι αγόρασε το 1974 ο γυναικολόγος και μορφινομανής Peter Kägi, o οποίος πούλησε τα περισσότερα έπιπλα που βρήκε. Τo 1996 δολοφονήθηκε στο καθιστικό του Ε-1027 –ήδη υπήρχαν υπόνοιες ότι ο ίδιος είχε κάτι να κάνει με το θάνατο της προηγούμενης ιδιοκτήτριας του σπιτιού και ασθενούς του, της πλούσιας Ελβετίδας χήρας Marie-Louise Schelbert που είχε αγοράσει το σπίτι το 1960. H Gray προσπάθησε κάποτε να το πάρει πίσω, αλλά όταν έφτασε εκεί, δεν βρήκε το κουράγιο να μπει μέσα. «Είναι πολύ αργά πια» είπε στον βιογράφο της, Peter Adam, που τη συνόδευε, «κοίτα τι έχουν κάνει».
18-_letoile_de_mer_0754.jpg
Το εστιατόριο Etoile de Mer, κομμάτι πλέον του συμπλέγματος Cap Moderne, όπου σύχναζε η ιντελιγκέντσια της εποχής.
9-_le_cabanon_lc_07092.jpg
Το Le Cabanon που ο Corbusier έχτισε δίπλα στο E-1027 το 1952.
13-unites-de-camping_1089.jpg
Οι 5 κατοικίες Unités de Camping που ο Corbusier έφτιαξε το 1956 για τον φίλο του Thomas Rebutato, ιδιοκτήτη του παρακείμενου εστιατορίου Etoile de Mer.
Σήμερα, η οικία ανήκει στο Conservatoire du Littoral, οργάνωση που προστατεύει τη γαλλική ακτή και την περιοχή του Roquebrune, με πρόεδρο τον πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό. Το σπίτι περιήλθε στην οργάνωση έπειτα από πρωτοβουλία του Bρετανού επιχειρηματία Michael Likierman και του Robert Rebutato, γιου του ιδιοκτήτη του αγαπημένου καφέ του Corbusier, L’ Etoile de Mer, ο οποίος το 2000 δώρισε το εστιατόριο και τις παραθεριστικές οικίες στο conservatoire ώστε να διατηρηθεί η ενότητα του τοπίου. Στόχος της οργάνωσης είναι να αναδείξει συνολικά το Cap Moderne (που αποτελείται από το Ε-1027, το Cabanon, το Etoile de Mer και τις παραθεριστικές κατοικίες Unités de Camping) ως άνδρο της αρχιτεκτονικής και του ντιζάιν, βασική όμως μέριμνα είναι η συντήρηση των κτιρίων.
anoigma_spiti_2.jpg
To Cap Moderne: μπροστά, το λευκό σπίτι E-1027. Πίσω του, οι παραθεριστικές οικίες Unites des Camping. Δίπλα σε αυτές, το εστιατόριο Εtoile de Mer. Mπροστά από το εστιατόριο, το Cabanon des Vacances που έχτισε ο Le Corbusier και φαίνεται αμυδρά καθώς είναι ξύλινο. [Manuel Bougot]
Η ανακαίνιση του E-1027, το οποίο είχε υποστεί σοβαρές ζημιές, υπήρξε επίσης περιπετειώδης με πολλές αναβολές, ενστάσεις και καθυστερήσεις, ενώ οι τοιχογραφίες του Le Corbusier τελικά κρίθηκαν διατηρητέες. Η βίλα είναι πλέον επισκέψιμη από το Μάιο έως τον Οκτώβριο κι εκεί μπορεί κανείς να θαυμάσει όλες τις λεπτομέρειες του σπιτιού που σχεδίασε η Gray, από τα έξυπνα συρτάρια ως τα χτισμένα έπιπλα, τα έπιπλα (αντίγραφα των αυθεντικών) που σχεδίασε για αυτό, ακόμα και τα σπουδαία χαλιά της. Ο κήπος με τα πεύκα, τα εσπεριδοειδή, τους φοίνικες και τη τοπική χλωρίδα συνομιλούν με το κτίριο καθώς η κάθε “έξοδός” του προς τον κήπο είναι στρατηγικά σχεδιασμένη.
1-_tb4_4307a_ok_ret.jpg
[Tim Benton]
Παρότι η Eileen Gray παραγκωνίστηκε βίαια την εποχή εκείνη από τον εγωισμό του Le Corbusier, το έργο της αναγνωρίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της. Το 1973 ο Zeev Aram, ιδιοκτήτης του ομώνυμου καταστήματος επίπλων, την προσέγγισε και της ζήτησε να παράξει η εταιρεία του αντίγραφα των επίπλων της. «Μα αξίζουν τον κόπο;» τον ρώτησε μουδιασμένη. Τα έπιπλα έγιναν αμέσως ανάρπαστα και πωλούνται ακόμη. Το 2009 η αυθεντική Dragons Armchair, που είχε περιέλθει στην ιδιοκτησία των Ιβ Σεν Λοράν-Πιέρ Μπερζέ, πωλήθηκε σε δημοπρασία για 22 εκατ. δολάρια στην γκαλερίστρια Cheska Vallois, η οποία δήλωσε ότι «αυτό είναι το τίμημα της επιθυμίας». Φράση που αποτέλεσε τον τίτλο της ταινίας της Mary McGuckian του 2015 που αφηγείται την ιστορία της Gray και της εμβληματικής της οικίας, συνώνυμο σήμερα του μοντερνισμού. Στην ταινία την ερωμένη της (μπαϊσέξουαλ) Gray, διάσημη ηθοποιό και chanson réaliste στα πρότυπα της Πιαφ, Damia (σε αυτήν αφιέρωσε η Gray την καρέκλα Siren), υποδύεται η Αλάνις Μορισέτ.H Gray έφυγε από τη ζωή το 1976 στο Παρίσι, σε ηλικία 98 ετών. Το ίδιο πρωί είχε στείλει την οικονόμο της να αγοράσει φελλό και άλλα υλικά για ένα νέο πρότζεκτ που ετοίμαζε. Αναδρομικές εκθέσεις, όπως εκείνη του 2013 στο Centre Pompidou και αυθεντικά έργα της που φυλάσσονται στο V&A του Λονδίνου και το Εθνικό Μουσείο της Ιρλανδίας αποδίδουν φόρο τιμής σε μια μεγάλη δημιουργό, μια ανεξάρτητη γυναίκα, ένα ελεύθερο πνεύμα που είχε πει κάποτε: «Οι φόρμουλες δεν είναι τίποτα. Τα πάντα είναι η ζωή».
Η έκθεση «My Wild Years on Arcachon Bay» φιλοξενείται έως τις 28 Aυγούστου στο σιδηροδρομικό σταθμό του Roquebrune με φωτογραφίες από τα καλοκαίρια που πέρασε ο Le Corbusier στον άλλο αγαπημένο του γαλλικό κόλπο, στον Ατλαντικό, ανάμεσα στο 1926 και το 1936.
Συνεργάζεται με περιοδικά γράφοντας κυρίως για πολιτιστικά, γαστρονομία και ταξίδια. Διδάσκει δημοσιογραφία στο ANT1 Media Lab και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών
Στη πλατεία της Πενταγιούς
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση
Η ρετσινιά του γκρινιάρηΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΟΥΤΑΧΙΔΗΣ
Λέει ο μεγάλος μας Θουκυδίδης πως τόσο είχαν εκτραχυνθεί κι εκφυλιστεί οι πολιτείες στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, ώστε ακόμα και τις έννοιες που έχουν οι λέξεις διαστρέφανε, για να δικαιολογήσουν την κάθε είδους βρομιά τους. Κι αυτό ακριβώς βλέπω να συμβαίνει στην έρημη πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.Γιατί και εμείς τώρα ζούμε σε μια εποχή εκφυλισμού. Η οικονομική κρίση δεν είναι η αιτία του, αλλά μάλλον το αποτέλεσμά του.Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, όποιος κατακρίνει με επιχειρήματα τις κακές πρακτικές που μας καταστρέφουν, δεν είναι σώφρων, δεν είναι έντιμος και υπεύθυνος πολίτης, αλλά γκρινιάρης. Είναι κάποιος γραφικός που πάντα συνηθίζει να βλέπει το ποτήρι «μισοάδειο αντί μισογεμάτο». Είναι ένας κακότροπος και ενοχλητικός άνθρωπος. Αρνητικός κι απαισιόδοξος – αντί να στηρίζει τις δήθεν φοβερές ομαδικές προσπάθειες που (στη φαντασία μόνο και στην εικονική πραγματικότητα) μας πάνε μπροστά, βάζει με τα λόγια του τροχοπέδη στην… «πρόοδο».Το θέμα ποτέ δεν προκύπτει από την αφηρημένη και γενικότερη κριτική περί «Ψωροκώσταινας». Από αυτού τους είδους την κριτική όχι μόνο δεν ενοχλείται κανείς, αλλά όλοι αρέσκονται να την ασκούν και να την ακούνε – μάλλον πρόκειται για κάποιου είδους εκτόνωση ή ομαδική ψυχοθεραπεία. Τα πράγματα, όμως, αλλάζουν όταν η κριτική συγκεκριμενοποιείται.Στο μικροπεριβάλλον του καθενός μας, στη δουλειά, στην υπηρεσία, στην εταιρεία, στην ομάδα, στο σχολείο, στην κλινική, στο σύλλογο… Εκεί η κριτική έχει στόχο και μοιραία ενοχλεί. Τότε είναι που εφαρμόζεται το κολπάκι της ρετσινιάς του γκρινιάρη, του μίζερου.Αυτό λοιπόν είναι ένα από τα πιο φτηνά προπαγανδιστικά κολπάκια που υπάρχουν. Έτσι σπιλώνεται όποιος πάει να «χαλάσει τη σούπα», να ενοχλήσει το σύστημα της αισχροκέρδειας, την καθεστηκυία τάξη της φαυλοκρατίας και της αναξιοκρατίας και να θέσει σε κίνδυνο κάθε είδους καλά τακτοποιημένη φάμπρικα εκμετάλλευσης και αισχρής ανηθικότητας. Ο γκρινιάρης, ο υπερβολικός, αυτός που τα βλέπει όλα στραβά. Αυτός που μας χαλάει τη «θετική μας ψυχολογία».Αυτά τα λένε πάντα οι καλά βολεμένοι στους άλλους, στα κορόιδα, στα θύματα. Μην και επαναστατήσουν, μην και πάρουν χαμπάρι τι γίνεται και χάσουν οι κουμανταδόροι την κουτάλα. Και έχουν και παπαγάλους πολλούς και κάτι θρασύτατους πιθήκους που πετάνε γύρω-γύρω ή σκούζουν πηδώντας από κλαδί σε κλαδί δείχνοντας όποιον με επιχειρήματα ασκεί κριτική. Νά ο «γκρινιάρης»! Νά ο «γραφικός»! Νά ο «περίεργος»!Μπορείς να ρωτήσεις, εσύ ο γκρινιάρης, όπως ρώτησε ο Χριστός και Κύριός μας εκείνον το θρασύτατο που τον κτύπησε, όταν τον έφεραν μπροστά στους αρχιερείς των Ιουδαίων.Μπορείς να τους ρωτήσεις κι εσύ: «αν κακώς μίλησα, μαρτύρησε για το κακό – απόδειξέ το. Αν όμως μίλησα καλώς, γιατί με χτυπάς;». Θα πάρεις κι εσύ, βέβαια, την ίδια απάντηση. Δηλαδή το τίποτε, καμία απάντηση, σιωπή.Τέτοιο είναι το θράσος τους! Βάζουν κάτω τους έντιμους ανθρώπους και τους τσαλαπατάνε. Τους γρονθοκοπούν. Κι όταν τολμήσουν τα θύματα να βάλουν τα χέρια τους μπροστά από το πρόσωπό τους για να αμυνθούν –όχι για να επιτεθούν, όχι για να ανταποδώσουν τα κτυπήματα–, φωνάζουν, σκούζουν! Δεν ντρέπεσαι παλιάνθρωπε! Περίεργε! Υπερβολικέ! Βάζεις τα χέρια σου μπροστά, για να αμυνθείς, ντροπή σου! Διαμαρτύρεσαι; Είσαι γκρινιάρης. Έτσι σακατεύονται ζωές, καριέρες και όνειρα. Άξιοι κι έντιμοι άνθρωποι διώκονται και διαβάλλονται συνεχώς. Όλα για τους φαύλους – τίποτε γι’ αυτούς. Καμία ευκαιρία. Περιθώριο. Κοροϊδία, αδικία, σκλαβιά, ένδεια. Εμπόδια σε κάθε βήμα και φορτία στην πλάτη.Αλλά οι τεμπέληδες, οι φαύλοι, οι επιτήδειοι, οι ανήθικοι κι οι απατεώνες την περνάνε ζάχαρη.Ακούστε καλά ξεδιάντροποι, για να το ξέρετε. Δεν θα σταματήσουμε να ασκούμε την κριτική μας με όποιον τρόπο μπορούμε και με κάθε ευκαιρία και με επιχειρήματα δεμένα γερά. Άλλο πράγμα η αδικαιολόγητη και άκαιρη γκρίνια, άλλο η τεκμηριωμένη διαμαρτυρία και κριτική. Είναι γελοίο να νομίζετε πως με ρετσινιές του τύπου γκρινιάρης, υπερβολικός και μίζερος θα μας σταματήσετε. Δεν μπορείς να σταματήσεις τον άνθρωπο του καθήκοντος και του χρέους από το να το πράττει, γιατί έτσι είναι φτιαγμένος.Εμπρός λοιπόν «τρελοί όλων των χωριών», γκρινιάζετε. Γκρινιάζετε όσο το μπορείτε. Πάντα όμως με επιχειρήματα, με αποδείξεις, με καθαρό μυαλό και κρυστάλλινη λογική! Αυτό μας απόμεινε… E! δεν θα μας το στερήσουνε κι αυτό. Κι εγώ θα σας τυπώσω και μπλουζάκια με την μορφή εκείνου του μεγάλου μας ποιητή του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Έτσι, για να τα φοράμε και να ξεχωρίζουμε. Όλοι εμείς οι γκρινιάρηδες που άκου να δεις (ω… της υπερβολής!) τολμάμε να το λέμε όταν αρμενίζουμε στραβά…
τάβλι στη πλατεία της Πενταγιούς και η γκλίτσα για κάθε ενδεχόμενο !!!
