Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Αυτό το γνωρίζατε ;

SIMON PERES

<<..Εάν οι ναζί είχαν συλλάβει τον πατέρα μου θα τον είχαν σίγουρα σκοτώσει, αφού ήταν ο μοναδικός Εβραίος. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο έψαξε κάποιο μέρος να κρυφτεί. Αυτό το μέρος ήταν ένα μοναστήρι όπου οι μοναχοί αποφάσισαν να του προσφέρουν καταφύγιο και να τον προσέχουν για δύο χρόνια ρισκάροντας τη ζωή τους. Ο πατέρας μου δεν γνώριζε ελληνικά και αποφάσισε να τα μάθει, όπως έμαθε και την ελληνική μουσική. Eμεινε εκεί για δύο χρόνια, υπό την προστασία των μοναχών. Oταν επέστρεψε σπίτι ήταν ενθουσιασμένος με τους Eλληνες, τους μοναχούς και τον τρόπο που τον προστάτεψαν ρισκάροντας τη ζωή τους>>

Δημοσιεύτηκε στισ
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό ,

Για γελια και για κλαματα

 
 
 
Ένας επιθεωρητής πηγαίνει στο σχολείο μπαίνει στην τάξη 
και ρωτάει τα παιδιά.
-Ποιος έκλεψε τα μήλα των Εσπερίδων;
-Όχι εμείς απαντούν τα παιδιά.
Τότε ο δάσκαλος των παιδιών λέει:
-Κύριε επιθεωρητή δεν γίνονται τέτοια πράγματα στο σχολείο μας.
Απογοητευμένος ο επιθεωρητής φεύγει και στέλνει ένα γράμμα στο Υπουργείο Παιδείας.
-Επισκέφθηκα το καλύτερο σχολείο της χώρας και στην ερώτηση μου 
ποιος έκλεψε τα μήλα των εσπερίδων δεν ήξερε κανένα παιδί να μου απαντήσει και το χειρότερο δεν ήξερε ούτε και ο δάσκαλος τους.
Και ο Νίκος Φίλης του απαντά.
-Κύριε επιθεωρητή εσείς να κοιτάζετε την δουλειά σας,Αυτό είναι δουλειά της αστυνομίας ..
Δημοσιεύτηκε στισ

Ζακ Μπουσαρ: Πονάω όταν βλέπω Έλληνες 

να υποτιμούν την πατρίδα τους και τη γλώσσα τους

Εγώ αποφάσισα να γίνω νεοελληνιστής σε ηλικία 12 ετών. Πριν αρχίσω
 τα αρχαία ελληνικά στο σχολείο, γιατί μαθαίναμε πολλά χρόνια αρχαία
 ελληνικά, με μάγευαν τα γράμματα της ελληνικής το ψ, το ξ, το ω
Τον συναντήσαμε μεσημέρι στο Θέατρο Τέχνης
 στην οδό Φρυνίχου. Μερικές ημέρες πριν έφτασ
 στην Αθήνα από το Μόντρεαλ όπου ζει και διδάσκει 
την αρχαία και τη νέα ελληνική. Αυτή τη φορά το
 έφερε στη δεύτερη πατρίδα του, όπως ονομάζει τη
 χώρα μας, το Φεστιβάλ Αναλόγιο της Σίσυς Παπαθανασίου 
και η παρουσίαση του έργου «Φιλοθέων πάρεργα» 
του Νικόλαου Μαυροκορδάτου.
Ο ίδιος αφιέρωσε πολλά χρόνια από τη ζωή του για
 τη μετάφραση του «πρώτου νεοελληνικού
 μυθιστορήματος», που μας το συστήνει ως
 «ριζοσπαστικό κείμενο» που εισάγει τον πρώιμο
 Νεοελληνικό Διαφωτισμό στα ελληνικά.
Ευγενής και μειλίχιος, αρχίζει να ξεδιπλώνει ήρεμα
 την αφήγησή του. Από τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα 
και τον Μαυροκορδάτο μέχρι τους πρόσφυγες της
 Μεσογείου και τους Ινδιάνους του Κεμπέκ, 
ο διακεκριμένος ελληνιστής, καθηγητής στο 
Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και ακαδημαϊκός 
Ζαν Μπουσάρ μιλάει για τις αξίες και τις αρχές 
τις οποίες οφείλουμε να σεβόμαστε, για τη γλώσσα 
και τη χώρα μας, για τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό, 
τον υπερρεαλισμό και τον Εμπειρίκο, για τις μεταφράσεις του,
τη μεγάλη αγάπη και σεβασμό που τρέφει στη γλώσσα
 και στον πολιτισμό μας.
Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη
* Γιατί να ασχοληθούμε σήμερα με τον Νεοελληνικό 
Διαφωτισμό, την ώρα που η Ελλάδα, η Ευρώπη
 περιδινίζονται σε μια πολύπλευρη κρίση, όταν στη
 Μεσόγειο οξύνεται το προσφυγικό;
Σήμερα εμείς οι δυτικοί το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης
 «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη», Δικαιοσύνη που
 πέρασε στον Νεοελληνικό Διαφωτισμό μέσω των κειμένων
 του Ρήγα και του Κοραή, οφείλουμε να το σεβόμαστε, να
 είμαστε συνεπείς με τις αρχές που από γενιές διαλέξαμε για
 μια συνεπή κοινωνική ζωή.
Ωστόσο, ο 20ός αιώνας, με την αποικιοκρατία, τη  
δουλεία, την εκμετάλλευση λαών μας πείθει ότι οι αρχές του
 Διαφωτισμού
 παραμένουν σε αρκετά σημεία τους ανεφάρμοστες. Σήμερα
 δε πρέπει να μελετήσουμε εκ νέου τις αρχές του ανθρωπισμού
 και της δημοκρατικής κοινωνίας, ώστε να καλυτερέψουμε
 την κοινωνία στην οποία ζούμε. Έχουμε παραδείγματα
 και στην Ευρώπη και την Αμερική, όπου το θέμα των
 μαύρων που δολοφονούνται καθημερινά από
 αστυνομικούς δεν έχει ακόμα λυθεί. Φοβάμαι ότι 
μπαίνουμε ξανά σε έναν μεσαίωνα όπου σκοτώνονται 
άνθρωποι γιατί δεν έχουν το ίδιο χρώμα, την ίδια θρησκεία.
* Εσείς τι διδαχτήκατε από τον Νεοελληνικό 
Διαφωτισμό;
Μελετώντας τις προσπάθειες που έκαναν τότε οι 
άνθρωποι για να καλυτερέψουν τις συνθήκες ζωής του
 ανθρώπου και της πολιτικής κοινωνίας, να
 εφαρμόσουν πρακτικά δικαιοσύνη, ελευθερία, ισονομία
 σε μια πολιτική κοινωνία και σε μια εποχή πολύ
 δύσκολη, βλέπω ότι οι αρχές που διέπουν σήμερα 
την πολιτική ζωή διαμορφώνονταν τότε. Γι’ αυτό
προσωπικά είμαι υπέρ της ελευθερίας όλων των
 λαών, ακόμα και των Ινδιάνων της πατρίδας μου,
 του Κεμπέκ. Με δυο λόγια, αν οι αρχές αυτές
 είναι παγκόσμιες, δεν μπορούμε να πούμε ότι
 εφαρμόζονται μόνο για μας και όχι για τους άλλους.
 Κι εκεί είναι το πρόβλημα τώρα. Αν οι πρόσφυγες
 χτυπάνε την πόρτα μας, πρέπει να εφαρμόσουμε
 τις αρχές μας και να αντιμετωπίσουμε τα 
προβλήματα της σημερινής πολιτικής κατάστασης 
με την ίδια λογική, δηλαδή με ανθρωπισμό.
* Έχουν διδαχτεί οι Έλληνες από τον Νεοελληνικό 
Διαφωτισμό;
Νομίζω ότι έχουν διδαχτεί. Όμως, τολμώ να πω
 πως υπάρχουν ακόμα μεταγενέστερα εφευρήματα, 
όπως το κρυφό σχολειό ή ότι η ελληνική επανάσταση 
ξεκίνησε στην Αγία Λαύρα.
* Συμφωνείτε με την άποψη ότι δεν υπήρξε 
Νεοελληνικός Διαφωτισμός;
Μετά τους μελετητές που ασχολήθηκαν με τον 
Νεοελληνικό Διαφωτισμό είναι φαιδρό να αναρωτιέται
 κανείς αν υπήρχε.
* Σήμερα τι δεν γνωρίζουμε για τον Νεοελληνικό
 Διαφωτισμό;
Πάρα πολλά, γιατί πολλά κείμενά του δεν είναι ακόμα προσιτά. 
Πρέπει να μεταγλωττιστούν, όπως τα «Φιλοθέου πάρεργα».
 Εγώ είμαι ένας απλός θνητός, μικρός νεοελληνιστής,
 αν και μεγάλος στην ηλικία, και προσφέρω στην
 επιστήμη κείμενα που στο εξής είναι προσιτά 
γιατί εξηγούν το πώς κατάφεραν οι Έλληνες να 
δημιουργήσουν συνθήκες για να ελευθερωθούν, 
να φτιάξουν κράτος, να φτιάξουν Παιδεία. Είναι 
μεγάλη υπόθεση ο απλός φιλόλογος να βάζει στην
 αγορά των ιδεών κείμενα που πριν ήταν βουβά. 
Νομίζω ότι είναι επείγον να έχουμε μια μεταγλώττιση 
των κειμένων της εποχής γιατί γράφτηκαν σε μια
 γλώσσα που δεν είναι πια προσιτή.
Για παράδειγμα, τα “Φροντίσματα” του Αλέξανδρου
 Μαυροκορδάτου του Εξαπορήτων, που μιλούν 
για την ηθική, είναι γραμμένα στην αρχαία ελληνική
 και δεν διαβάζονται πια σήμερα. Περιμένουμε ακόμα
 έναν ελληνιστή που θα μεταφράσει το κείμενο στα νέα
 ελληνικά.
Γι’ αυτό και πέρασα 45 χρόνια της ζωής μου στο
 να βγάλω από την ντουλάπα έναν πολύ σπουδαίο 
συγγραφέα, τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο και 
μετέφρασα το «Φιλοθέου πάρεργα», το πρώτο 
νεοελληνικό μυθιστόρημα.
* Πώς εισήγαγαν τα “Φιλοθέου πάρεργα” τον
 νεοελληνικό διαφωτισμό;
Ο Μαυροκορδάτος άρχισε να γράφει το «Φιλοθέου πάρεργα» 
πριν από τρεις αιώνες ακριβώς. Τότε δεν υπήρχε
 στα ελληνικά κανένα φιλοσοφικό μυθιστόρημα. 
Το γράφει σε μία λόγια γλώσσα, γιατί πιστεύει ότι
 μπορεί να διαβαστεί και στη Δύση. Εκεί μέσα έχει 
μαζέψει όλες τις γνώσεις που μπορούσε να έχει ένας 
λόγιος Φαναριώτης από τη Δύση και την Ανατολή. 
Έτσι βρίσκουμε τον πρώιμο Διαφωτισμό της Δύσης 
και την «Εποχή των τουλιπών» σε ένα κείμενο.
 Είναι ένα κείμενο τόσο προοδευτικό για την εποχή,
 που η πρώτη του έκδοση θα γίνει το 1800 στη Βιέννη.
* Γιατί είναι τόσο προοδευτικό αυτό το κείμενο;
Αυτό το μυθιστόρημα είναι η εφαρμογή του κριτικού νου,
 εκεί βρίσκεται ο ριζοσπαστισμός του. Έτσι 
εισάγει τον πρώιμο Νεοελληνικό Διαφωτισμό στα ελληνικά,
 δηλαδή κάνει κοινωνούς αυτού του πνευματικού κινήματος 
όσους μιλάνε την ελληνική γλώσσα.
* Ποια είναι τα νεωτερικά στοιχεία που εισήγαγε, 
στην εποχή του, στη λογοτεχνία;
Το ότι είναι μυθιστόρημα και ο χρόνος της συγγραφής του
 ταυτίζεται με τον χρόνο του μύθου. Είναι ένα μυθιστόρημα
 που μιλάει για σύγχρονά του γεγονότα. 
Ο Κωσταντάς το χαρακτηρίζει μυθώδη ιστορία, γιατί η
 λέξη μυθιστόρημα δεν υπήρχε ακόμα στα ελληνικά.
 Ο Μαυροκορδάτος χρησιμοποιεί μια γλώσσα κοινή 
ελληνιστική, τη γλώσσα των λογίων και γι’ αυτό και
 οι Δυτικοί, όταν διάβασαν χειρόγραφα από το έργο ή
 διάβασαν το «Περί καθηκόντων», θαύμασαν τη γλώσσα του. 
Είπαν, μα τι ωραία ελληνικά γράφει, γιατί έχει ένα ύφος
 και χρησιμοποιεί γλαφυρή γλώσσα, την οποία δεν 
μπορούσε όμως να διαβάσει ο απλός άνθρωπος της εποχής.
* Πού συναντιέται ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός και
 ο υπερρεαλισμός, στους οποίους επικεντρώνετε 
το επιστημονικό σας ενδιαφέρον;
Η δουλειά που έκανα για τα «Φιλοθέου πάρεργα», 
να βρω τα χειρόγραφα, να τα συγκρίνω μεταξύ τους, 
να φτιάξω κριτική έκδοση με κριτικό υπόμνημα και στη
 συνέχεια να κάνω τη μετάφραση στα γαλλικά, μου 
έφαγε 15 χρόνια. Αλλά είναι κτήμα ες αεί, γιατί μετά 
μπορούν να υπάρξουν πιο εύκολα άλλες μεταφράσεις. 
Η πρώτη μετάφραση είναι δύσκολη. Όταν τελείωσα 
αυτή τη μετάφραση, που ήθελε μεγάλη έρευνα στο
λεξιλόγιο, έπιασα την ποίηση του Εμπειρίκου, που 
από χρόνια την κοίταγα κι έλεγα ότι κάποια μέρα 
θα κάνω μια βουτιά μέσα της. Όλοι μου έλεγαν
 ότι είναι αυτόματη γραφή, ότι είναι ακαταλαβίστικα. 
Δεν ξέρω για ποιον λόγο, αλλά είχα την 
προετοιμασία να μπω και να μεταφράσω. 
Η λεξικολογική έρευνα που έκανα για τον 
Νεοελληνικό Διαφωτισμό με προετοίμασε για 
τη μετάφραση των υπερρεαλιστών.
* Με ποιον τρόπο σας προετοίμασε;
Πρώτα πρέπει να ξέρει κανείς τη μητρική του γλώσσα.
 Και τολμώ να πω ότι έμαθα ξανά τη μητρική μου
 γλώσσα μεταφράζοντας. Δηλαδή, έβαλα ως στοίχημα 
ότι θα μπορούσα να μεταφράσω το μυθιστόρημα του 
Μαυροκορδάτου στην κλασική γαλλική, χρησιμοποιώντας 
μόνο λέξεις που έχουν εμφανιστεί στα γαλλικά πριν 
από τη Γαλλική Επανάσταση, όχι μετά. Οπότε έκανα 
μια μεγάλη έρευνα πάνω στη γλώσσα μου κι 
αυτό με βοήθησε στη μετάφραση του Εμπειρίκου.
 Είναι όμως και κάτι άλλο. Η συγγένεια που νιώθει 
κανείς ξαφνικά με τα κείμενα. Εγώ αυτή τη συγγένεια 
με τη σκέψη και τον στοχασμό του Μαυροκορδάτου την είχα.
 Έτσι μπήκα μέσα στο έργο του με συμπάθεια.
 Όταν ήμουν φοιτητής στην πατρίδα μου είχα μια
 ιδιαίτερη συμπάθεια για τον Γαλλικό Διαφωτισμό
 και τους Γάλλους υπερρεαλιστές. Αυτό με βοήθησε 
πολύ ώστε να κάνω αυτές τις μεταφράσεις. Κακά τα ψέματα, 
η μετάφραση είναι μια ερωτική πράξη. Αν δεν αγαπάς το 
κείμενο, φαίνεται αμέσως στη μετάφραση.
* Η γλώσσα είναι αυτή που σας ώθησε να μελετήσετε 
τον ελληνικό πολιτισμό;
Είναι η γλώσσα η ελληνική. Εγώ αποφάσισα να γίνω 
νεοελληνιστής σε ηλικία 12 ετών. Πριν αρχίσω τα 
αρχαία ελληνικά στο σχολείο, γιατί μαθαίναμε 
πολλά χρόνια αρχαία ελληνικά, με μάγευαν τα γράμματα
 της ελληνικής το ψ, το ξ, το ω. Ίσως το σύστημα που
 είχαμε στο σχολείο τότε στο Κεμπέκ, όπου μαθαίναμε 
λατινικά και αρχαία ελληνικά, με έκανε να πιστεύω ότι 
η ελληνική γλώσσα είναι η πιο τέλεια γλώσσα στην 
έκφραση και τη σκέψη.
* Θέλετε να μας το εξηγήσετε αυτό;
Ο εξελληνισμός του πλανήτη δεν έχει τελειώσει.
 Έχει αρχίσει με τους Ρωμαίους, το αίσθημα της κουλτούρας
 αρχίζει με τους Ρωμαίους. Οι Ρωμαίοι λένε τι είναι η επιστήμη, 
τι είναι η Φιλοσοφία, τι είναι η πολιτική σκέψη.
 Όταν ένας Γιακούτ στη Σιβηρία μαθαίνει ρωσικά και 
μαθαίνει ότι υπάρχει η επιστήμη, χωρίς να το καταλαβαίνει 
εξελληνίζεται, μπαίνει στην καρδιά του πολιτισμού. 
Είναι ιδέες και σκέψεις που υπάρχουν στον Αριστοτέλη, 
στον Πλάτωνα. Αυτός ο εξελληνισμός του πλανήτη είναι ένα
 φαινόμενο που συνέχεια εφαρμόζεται και εξελίσσεται.
* Το κατανοούμε αυτό οι Έλληνες;
Δεν ξέρω. Αλλά εμένα μου έκανε εντύπωση όταν ήμουν μικρός.
 Και τότε είπα, ότι για να κατέχω καλύτερα τα αρχαία ελληνικά,
 πρέπει να μάθω τα νέα ελληνικά. Και ήρθα εδώ και είπα στον
 δάσκαλό μου, τον Δημαρά, ότι θέλω να γίνω ελληνιστής, 
αλλά ήρθα να μάθω νέα ελληνικά για να κατέχω
 καλύτερα τα αρχαία. Εκείνος μου πρότεινε να κάνω το 
αντίθετο, δηλαδή με τις γνώσεις που είχα για την
 αρχαία Ελλάδα να μελετήσω τη νεώτερη Ελλάδα και να 
δω το τι χρωστάμε στους αρχαίους. Κι αυτό έκανα.
* Μελετώντας τον σύγχρονο ταυτόχρονα με τον 
αρχαίο ελληνικό πολιτισμό σήμερα πού καταλήγετε;
Πονάω όταν βλέπω ότι μερικοί Έλληνες υποτιμούν την 
πατρίδα τους και τη γλώσσα τους. Πώς το επιτρέπετε αυτό 
το πράγμα; Την άλλη εβδομάδα, που θα γυρίσω στο Μοντρεάλ 
πρέπει να κάνω μια διάλεξη σε φοιτητές για την αξία
 της ελληνικής γλώσσας για να τους πείσω ότι δεν
μαθαίνεις νέα ελληνικά όπως μαθαίνεις ολλανδικά. 
Μαθαίνεις νέα ελληνικά και ξέρεις καλύτερα τη 
μητρική σου γλώσσα, τη γαλλική, διαπιστώνοντας
 ότι οι ρίζες των λέξεων έχουν την πηγή τους από 
τα ελληνικά. Αλλά δεν είναι μόνο οι λέξεις, είναι
 όλο το σύστημα της σκέψης, το πώς λειτουργεί το πνεύμα μας. 
Είμαστε ορφανά παιδιά του Αριστοτέλη, είτε το 
θέλουμε είτε δεν το θέλουμε. Η αξία του συλλογισμού, 
της επιστήμης, της γνώσης έρχεται από ‘κεί. Ακόμα και 
ο Σιου ο Ινδιάνος, που δεν ξέρει καν που πέφτει η Ελλάδα, 
εάν πιστεύει σε ορισμένες αρχές στην πολιτική, την
 επιστήμη ακόμα και στον θεό, οφείλεται σε ανθρώπους 
που κουβαλούσαν τον ελληνισμό μέσα τους, χωρίς να
 το ξέρουν καμιά φορά.
* Τι είναι ελληνισμός για σας;
Είναι μια φιλοσοφία ζωής. Το να ζεις ως λογικό και πολιτικό ον.
* Δεν είναι μόνο επιστημονικό ενδιαφέρον;
Όχι. Το πρώτο πράγμα στον ελληνισμό είναι ο
 ανθρωπισμός. Και ανθρωπισμός δεν είναι να ξέρεις
 γράμματα, αλλά να έχεις αισθήματα, να σέβεσαι τον άλλο 
γιατί είναι απλός θνητός σαν κι εσένα. Ο ελληνισμός 
είναι μοναδικό εργαλείο γνώσης, αλλά είναι και συνθήκη
 ζωής. Έχω μελετήσει πολλά χρόνια τα λατινικά, 
τα ελληνικά, τα σανσκριτικά, τα εβραϊκά. 
Σε καμία άλλη κουλτούρα δεν βρίσκουμε αυτό 
που βρίσκουμε στους αρχαίους Έλληνες, αλλά και 
στους σύγχρονους Έλληνες. Στη Δύση ελληνισμός 
σημαίνει νους, λογική, επιστήμη, φως κ.λπ. Όταν μαθαίνεις
 αυτό το πράγμα και έρχεσαι στην Ελλάδα, βλέπεις να
 είναι το άλλο στοιχείο που κράτησαν οι νεοέλληνες, 
το πάθος, το παράλογο. Το δύσκολο είναι να ξανακάνεις
 μια σύνθεση από τις δύο αυτές πλευρές. Αλλά είναι οι
 δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος.
* Ποια είναι η εικόνα της Ελλάδας σήμερα στο 
διεθνές τοπίο;
Καλώς ή κακώς, για τους πολλούς είναι η Φλόριδα της
 Ευρώπης. Βλέπετε πόσοι έρχονται εδώ και δεν ξέρουν 
καλά την Ιστορία, το τι χρωστάνε στον ελληνισμό.
 Τη λέξη ελληνισμός τη χρησιμοποιώ με την καβαφική της
 έννοια, με την έννοια του πολιτισμού. Εγώ ως καθηγητής,
 ως δάσκαλος ξέρω ότι μπορώ να πείσω ανθρώπους ότι η
 εκμάθηση της ελληνικής είναι πιο σπουδαία από την
 εκμάθηση της ρωσικής ή της ισπανικής, γιατί πάει 
στην καρδιά του πολιτισμού. Η έννοια του πολιτισμένου
 πολίτη δίνει σημασία στην κουλτούρα του νου, των 
γραμμάτων και των αισθημάτων και στην πολιτική ζωή.
* Γιατί διαδίδετε τη νεοελληνική λογοτεχνία;
Γιατί πιστεύω ότι έχει ένα ιδιαίτερο άρωμα, αλλά
ί θεού, πολιτικής και ζωής. Αυτό είναι κάτι που δεν 
το βλέπουμε σε πολλές κουλτούρες όπου οι γλώσσες
 είναι ρηχές.
* Όμως η ελληνική λογοτεχνία θεωρείται ότι είναι 
καταδικασμένη γιατί γράφεται σε μια “μικρή” γλώσσα.
Γι’ αυτό και χρειάζεται να μεταφραστεί, αλλά από
 μεταφραστές με ταλέντο, γιατί εύκολα μπορεί ένας 
μεταφραστής να θάψει έναν λογοτέχνη.
* Το ότι ο Καβάφης και ο Καζαντζάκης διαβάζονται 
τόσο πολύ διεθνώς οφείλεται τους μεταφραστές τους;
Σ’ αυτές τις δύο περιπτώσεις, ακόμα και μια μέτρια 
μετάφραση βοηθάει γιατί στην περίπτωση του Καζαντζάκη 
δεν είναι η γλώσσα του που μαγεύει, αλλά η σκέψη, τα
 πρόσωπα, αυτό που φτιάχνει, ενώ στην περίπτωση του
 Καβάφη ο κάθε ξένος νομίζει ότι αναγνωρίζει σύμβολα 
τοτέμ που ήξερε. Γι’ αυτό και στην πρώτη ανάγνωση
 κάθε ξένος αναγνώστης νομίζει ότι καταλαβαίνει τι λέει
 ο Καβάφης, γιατί είναι σαν να απευθύνεται σ’ αυτόν.
 Αλλά σύμφωνα με μια σκέψη ενός Γάλλου κριτικού, 
ο ποιητής είναι αυτός που λέει κάτι άλλο απ’ αυτό που
 μοιάζει να λέει, αλλά μιλάει και γι’ αυτό που μοιάζει να μιλάει. 
Δηλαδή ένας ποιητής που μιλάει για ένα λουλούδι ίσως
εννοεί ταυτόχρονα μια κοπέλα, αλλά μιλάει για ένα λουλούδι
οπότε πρέπει το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί να είναι
 συνεπές μ’ αυτό που περιγράφει. Γι’ αυτό τα βρήκα εγώ 
με τον Εμπειρίκο.
* Τον Εμπειρίκο τον μελετήσατε, τον μεταφράσατε. 
Τον γνωρίσατε;
Δυστυχώς όχι, παρ’ ότι ήταν στην Αθήνα όταν ήμουν κι 
εγώ εδώ φοιτητής. Αλλά δεν μου είπε ποτέ κανένας να πάω 
να τον γνωρίσω. Από τότε διάβαζα τα ποιήματά του, αλλά δεν
 μπορούσα να πιαστώ από πουθενά, παρά μόνο από τη 
μουσική των λέξεων. Είχα, δεν ξέρω πώς να το πω, 
το ταλέντο ίσως, και έβρισκα τους κώδικες στην ποίησή του. 
Ανακάλυψα ότι τα πάντα στην ποίηση του Εμπειρίκου έχουν 
σχέση με τον έρωτα.
* Ποιο είναι το στοιχείο εκείνο που κάνει καλό έναν
 μεταφραστή;
Ο καλός μεταφραστής λέει πολλές φορές όχι. Όταν δεν
 μπορώ να μεταφράσω ένα έργο, προτιμώ να πω όχι. 
Για τον Εμπειρίκο, τον δίδασκα και δεν καταλάβαινα
 ακόμα καλά – καλά τι εννοούσε. Άρχισα να τον
 καταλαβαίνω την ημέρα που άρχισα να τον μεταφράζω
. Ο μεταφραστής πρέπει να έχει ταλέντο αυτό δεν διδάσκεται.
 Πρέπει όμως οπωσδήποτε να αγαπάει το έργο που μεταφράζει.
* Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα λοιδορήθηκε.
Είναι μερικές κυβερνήσεις που δεν έκαναν τις σωστές επιλογές.
 Όταν έλεγε ο Πάγκαλος «Μαζί τα φάγαμε», αναρωτιέμαι
 ποιοι τα φάγατε μαζί. Πάντως όχι ο φίλος μου ο Δημήτρης 
που τραβάει τα πάνδεινα. Είναι μόνο ο Τσοχατζόπουλος 
στη φυλακή, όμως πολλοί άλλοι που είναι έξω θα έπρεπε 
να του κάνουν παρέα μέσα. Βέβαια, ο λαός ψηφίζει τις κυβερνήσεις.
 Αλλά εδώ βλέπουμε ότι ο Διαφωτισμός δεν εφαρμόστηκε 100%. 
Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα.
 Δείτε στην Αμερική πόσοι θα ψηφίσουν τον Τραμπ.
 Πρέπει να διαφωτιστεί ο λαός.
Δημοσιεύτηκε στισ

 Ολλανδία έχει ΑΕΠ κοντά στα €680 δισ.,

 το Βέλγιο €400

 δισ., η Αυστρία €340 δισ.

 και η Δανία €270 δισ. Όλες είναι χώρες 

με παραπλήσιο

 πληθυσμό με την Ελλάδα
 και το ίδιο ή λιγότερο προικισμένες από τη χώρα μας
 από
 άποψη ορυκτού πλούτου.
 Εμείς γιατί κολλήσαμε στα €176 δισ.;
 
Αν σκεφτείτε τι διαφοροποιεί την Ελλάδα από άλλες χώρες του αναπτυγμένου ή του αναπτυσσόμενου κόσμου σιγά, σιγά θα καταλήξετε στην κεντρική ιδέα:  Η χώρα μας δεν έκανε ποτέ όλα όσα μπορούσε βάσει των δυνατοτήτων της.  Πάντα υποχρησιμοποίησε, τη γεωγραφική της θέση,  τη συμμετοχή της στους διεθνείς οργανισμούς,  τους πόρους της και το ανθρώπινο δυναμικό της.
Η Καμπότζη, μια χώρα κατεστραμμένη από τον εμφύλιο προσελκύει ετήσια 5 εκ. τουρίστες, το Βρετανικό μουσείο από μόνο του δέχεται 10 εκ. επισκέπτες και εμείς φιλοξενούμε 20 εκ. 
Θα έπρεπε να είχαμε 40 εκ. τουρίστες ετήσια!  Κάναμε ποτέ ότι μπορούσαμε στον τουρισμό; 
 Καταρτίσαμε ως κράτος ποιες περιοχές μπορούν να θεωρούνται natura και ποιες μπορούν
 να αξιοποιηθούν τουριστικά;  Δώσαμε κίνητρα στην ιδιωτική πρωτοβουλία να έρθει 
να κατασκευάσει εκατοντάδες (κυριολεκτικά) πολυλειτουργικές μαρίνες στα χιλιόμετρα των
 ακτογραμμών μας, όπως κάνει η Κροατία και η Τουρκία;  Αποφασίσαμε ότι θέλουμε
 δωδεκάμηνο τουρισμό προβάλλοντας συστηματικά και τις χειμερινές μας δυνατότητες;  
Απλουστεύσαμε την αδειοδότηση και τα εμπόδια για επενδύσεις τύπου Costa Navarino;
Η Ρουμανία επιτυγχάνει αυτή τη στιγμή 24% παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,
 η Πορτογαλία είναι στο 27% και η Λεττονία στο 40%!  Η Ελλάδα βρίσκεται στο 15%.  
Αξιοποιήσαμε ή θέσαμε τα βήματα για να αξιοποιήσουμε το πλήρες δυναμικό των
 ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όπως π.χ. η Δανία με συστοιχίες ανεμογεννητριών 
στα ανοιχτά της Κοπεγχάγης ή η Γερμανία με κίνητρα στους πολίτες για τοποθέτηση ηλιακών
 συλλεκτών στις οροφές των κατοικιών τους;  Απελευθερώσαμε την παραγωγή και
 διανομή ενέργειας με συγκεκριμένα σταθερά βήματα και σχέδιο όπως έκανε η Αυστραλία;
Σύμφωνα με το Times Higher Education World University Rankings στα 200 καλύτερα 
ευρωπαϊκά πανεπιστήμια βρίσκονται 46 βρετανικά, 36 γερμανικά, 11 φινλανδικά και 
11 σουηδικά. Α, και ένα ελληνικό (Πανεπιστήμιο Κρήτης).  Η κατάταξη λαμβάνει υπόψη
 μία ποικιλία κριτηρίων, όπως περιβάλλον, έρευνα, δημοσιεύσεις, βιομηχανικό εισόδημα, 
διεθνή έκθεση κλπ.  Συνδέσαμε την πανεπιστημιακή έρευνα με την επιχειρηματικότητα 
εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση;  Επιτρέψαμε την ίδρυση μη κρατικών ΑΕΙ ώστε 
να αυξήσουμε τον ανταγωνισμό,  να κρατήσουμε συνάλλαγμα εντός των συνόρων από
 εγχώριους φοιτητές και να προσελκύσουμε χιλιάδες αλλοδαπούς συνεισφέροντας στο ΑΕΠ; 
 Αφήσαμε τα συμβούλια των Πανεπιστημίων μας να τα οδηγήσουν σε εξωστρεφή πολιτική; 
Σύμφωνα με το MEMO/14/277 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η Αυστρία διακινεί 
σχεδόν το 30% των εμπορευματικών της μεταφορών με σιδηρόδρομο, η Ουγγαρία το 20%
 περίπου και η Πορτογαλία το 10% για να πάρουμε χώρες με παραπλήσια γεωμορφολογία με 
 την Ελλάδα. Και η χώρα μας; Περίπου 2% (!) των εμπορευμάτων διακινούνται μέσω 
σιδηροδρόμου και τα υπόλοιπα μέσω οδικών μεταφορών με ότι συνεπάγεται για το
 περιβαλλοντικό αποτύπωμα αυτή η θλιβερή επίδοση.  Καταρτίσαμε έναν διαχρονικό 
εθνικό σχεδιασμό μεταφορών απαλλαγμένο από συντεχνιακές πιέσεις;  Επενδύσαμε στον
 σιδηρόδρομο όπως όλες οι ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες στα πλαίσια του προγράμματος
 των «Διευρωπαϊκά Δικτύα 2020» ώστε να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη της γεωγραφικής 
μας θέσης και των λιμανιών μας ως πύλες εισόδου εμπορευματικών μεταφορών στην Ευρώπη;  
Διεκδικήσαμε συστηματικά και οργανωμένα το μερίδιό μας για ταχεία και αποτελεσματική 
διακίνηση των εμπορευμάτων στην Ευρώπη από τη διώρυγα του Σουέζ έναντι των λιμανιών 
της Αμβέρσας και του Αμβούργου;
Ερώτηση bonus: Αποσυνδέσαμε τις θέσεις ευθύνης στα Υπουργεία και στις ΔΕΚΟ από κομματικές
 τοποθετήσεις ώστε να εξασφαλίσουμε ότι οι καταλληλότεροι από πλευράς εκπαίδευσης
 και ικανοτήτων θα στελεχώνουν την Δημόσια Διοίκηση, ώστε να την καταστήσουμε ευέλικτη
 και σύγχρονη;  
Η Ολλανδία έχει ΑΕΠ κοντά στα €680 δισ., το Βέλγιο €400 δισ., η Αυστρία €340 δισ. 
και η Δανία €270 δισ.  Όλες είναι χώρες με παραπλήσιο πληθυσμό με την Ελλάδα
 και το ίδιο ή λιγότερο προικισμένες από τη χώρα μας από άποψη ορυκτού πλούτου.
 Εμείς γιατί κολλήσαμε στα €176 δισ.;  
Κάναμε πραγματικά ό’ τι καλύτερο μπορούσαμε με όσα διαθέταμε; 
Τέλος, το κρίσιμο ερώτημα για τους πολίτες: εκλέξαμε τους καταλληλότερους σε κάθε εκλογική 
αναμέτρηση για το Ευρωκοινοβούλιο; Επιλέξαμε ανθρώπους με όραμα, ακεραιότητα, γνώσεις 
και δυνατότητες, ώστε να μας εκπροσωπήσουν χωρίς να μας κάνουν ρεζίλι στο εξωτερικό; 
 Ψηφίσαμε τους πιο καταρτισμένους για την Βουλή των αντιπροσώπων μας;  Επιλέξαμε ανθρώπους
 που έχουν την κοινή λογική να αντιληφθούν ότι η ατομική ευημερία περνάει μέσα από τη 
συλλογική ευμάρεια; 
Τι; Όχι; Ε, τότε να γιατί…
Δημοσιεύτηκε στισ

Γράφει: Δημήτρης ΠαπαριστείδηςΕιδικότερα, θέλω να αναφερθώ, στις συζητήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με τα σενάρια που ξεδιπλώνονται, για τη διάσωση των συστημικών τραπεζών (των πολύ μεγάλων), με το χαρακτηριστικό τίτλο “bail in” και “bail out”. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να αξιολογηθεί το ρίσκο που ενέχουν οι τραπεζικές καταθέσεις και οι παρεχόμενες εγγυήσεις αυτών.Η εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων, ξεκίνησε με τη μορφή ενός “ταμείου”(ΤΕΚ) το οποίο δημιουργήθηκε από ένα μικρό ποσοστό από το σύνολο των καταθέσεων και το οποίο έφθανε το 1 δις ευρώ πριν το 2008. Τότε μετά τη κατάρρευση της μεγάλης επενδυτικής τράπεζας Lehman Brothers, στα πλαίσια αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των καταθετών, οι χώρες μέλη της ΕΕ αύξησαν το ποσό από τα 20.000 στα 100.000 ευρώ. Όπως είναι αντιληπτό, το ποσό αυτό καλύπτει λιγότερο από το 1 ο/ο του συνόλου των καταθέσεων στις Ελληνικές τράπεζες, το υπόλοιπο αποτελεί εγγύηση του δημοσίου.Η εγγύηση αυτή, όπως και κάθε άλλη, είναι τόσο ισχυρή , όσο και ο εκδότης της, στη περίπτωση αυτή το Ελληνικό Δημόσιο.Πόσο φερέγγυο όμως μπορεί να είναι ένα κράτος που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του? Θυμίζω απλά τη τελευταία μόνο περίπτωση που συζητείται, σχετικά με το “κούρεμα” των υποχρεώσεων του ΕΟΠΥΥ ώστε να κλείσει το άνοιγμα που εμφανίζει ο προϋπολογισμός.Έτσι ,με τη απομάκρυνση από τα μέχρι σήμερα δεδομένα για τη χώρα μας, δηλαδή του bail out σεναρίου (διάσωση με κρατικά κεφάλαια), οδηγηθήκαμε στο εναλλακτικό σενάριο του bail in. Αυτό το σενάριο προβλέπει τη συμμετοχή μετόχων, ομολογιούχων και τέλος καταθετών για τη διάσωση μιας τράπεζας (περίπτωση Κύπρου). Η συμμετοχή της κάθε κατηγορίας, εκτιμώ ότι θα εξαρτηθεί, από το μέγεθος του προβλήματος. που αντιμετωπίζει το κάθε πιστωτικό ίδρυμα.

Δημοσιεύτηκε στισ

Το κορίτσι-θαύμα της κυβέρνησης

Η Στεφανία Γεωργακάκου-Κουτσονίκου είναι 32 χρονών. Και έχει καταφέρει πολλά, για την ηλικία της. Εκτός από εκπρόσωπος του δημοσίου στην Τράπεζα Αττικής είναι πλέον και διευθύνουσα σύμβουλος του Οργανισμού Κεντρικών Αγορών και Αλιείας. Όλα αυτά, με εμπειρία στη μουσική –παίζει φλάουτο– και τη διδασκαλία σε Αλληλέγγυο Φροντιστήριο στο Αιγάλεω. Δίδαξε για έναν χρόνο και στο Λονδίνο, όπου μελετούσε για το διδακτορικό που δεν ολοκλήρωσε ποτέ. 
Χρόνος ανάγνωσης: 
5

‘

Τρίτη 04 Οκτωβρίου 2016

Με αφορμή τα γεγονότα γύρω από την Attica Bank, κάποιοι αναρωτήθηκαν ποιαν ακριβώς δουλειά κάνει ο εκπρόσωπος του ελληνικού δημοσίου στο διοικητικό συμβούλιο μιας τράπεζας, και γιατί στην περίπτωση αυτή δεν άσκησε αποτελεσματικότερο έλεγχο. Το ίδιο ερώτημα είχε διατυπωθεί παλαιότερα, επί άλλων κυβερνήσεων, και είχε διαπιστωθεί (σε ρεπορτάζ του γράφοντος στην Ελευθεροτυπία) ότι ο ρόλος των εκπροσώπων είναι διακοσμητικός, αφού δεν κάνουν τη δουλειά που έχουν αναλάβει, αλλά δημόσιες σχέσεις. Παρόλα αυτά, για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων των τραπεζών εισπράττουν διόλου ευκαταφρόνητα ποσά.Στην περίπτωση της Τράπεζας Αττικής, ενδιαφέρον έχει να διαπιστωθεί εάν ειδικότερα ο εκπρόσωπος του δημοσίου αντελήφθη τον προβληματικό τρόπο λειτουργίας της τράπεζας συνολικά και της διοίκησής της ειδικότερα. Εάν δηλαδή υπέπεσαν στη αντίληψή του κάποια από τα ευρήματα που εντόπισε ο κοινός έλεγχος που διεξήχθη από ομάδα της Τραπέζης της Ελλάδος και του Ευρωπαϊκού Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) και τα οποία αναφέρονται στο σχετικό πόρισμα που επιδόθηκε στη Bουλή και θα πάρει τον δρόμο προς τον εισαγγελέα.Εδώ να κάνουμε μία παρένθεση και να θυμίσουμε ότι στο διοικητικό συμβούλιο της Attica Bank μετέχει μόνο εκπρόσωπος του ελληνικού δημοσίου και όχι του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Ο εκπρόσωπος του δημοσίου μετέχει λόγω του ότι η τράπεζα έχει κάνει χρήση του νόμου Αλογοσκούφη σχετικά με την στήριξη του χρηματοοικονομικού τομέα με την χρήση διαφόρων εργαλείων ρευστότητας και κεφαλαίου (εγγυήσεις, εκδόσεις ομολόγων και προνομιούχες μετοχές). Αντίθετα, εκπρόσωπος του ΤΧΣ δεν μετέχει (όπως στα άλλα τέσσερα πιστωτικά ιδρύματα Εθνική Τράπεζα, Τράπεζα Πειραιώς, Alpha Bank και Eurobank) επειδή η Attica Bank δεν έχει ανακεφαλαιοποιηθεί με χρήματα του ΤΧΣ. Όπως είναι γνωστό, η τράπεζα ανακεφαλαιοποιήθηκε κυρίως με χρήματα α) ασφαλισμένων του ΤΣΜΕΔΕ και του ΤΑΠΙΛT-ΑΤ, β) των υπό κρατικό έλεγχο εταιρειών ΕΥΔΑΠ, Αερολιμήν Αθηνών, ΕΛΤΑ κ.λπ. και γ) ιδιωτών επενδυτών. Πάντως, η ανακεφαλαιοποίηση δεν έχει πλήρως ολοκληρωθεί, ενώ ο τρόπος με τον οποίον καλύφθηκε η αύξηση κεφαλαίου συμπεριλαμβάνεται στα ευρήματα του πορίσματος της Τράπεζας Ελλάδος και του SSM.

Άνθρωπος της “απολύτου εμπιστοσύνης” του πρωθυπουργού

Προκειμένου να θέσουμε τα παραπάνω ερωτήματα, αναζητήσαμε την εκπρόσωπο του δημοσίου στην Τράπεζα Αττικής, κυρία Στεφανία Γεωργακάκου-Κουτσονίκου, η οποία διορίστηκε στο διοικητικό συμβούλιο στις 28 Απριλίου 2015, με απόφαση του τότε υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη.Οι πληροφορίες του ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η επιλογή έγινε απευθείας από το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο αναζητούσε για τη θέση αυτή πρόσωπο απολύτου εμπιστοσύνης. Και το βρήκε στην κυρία Γεωργακάκου, που ήταν τότε σύντροφος του διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού, Δημήτρη Τζαννακόπουλου.

Μέχρι να διοριστεί στην Τράπεζα Αττικής, η κυρία Γεωργακάκου ήταν γνωστή στο ΣΥΡΙΖΑ λόγω της συμμετοχής της στη νεολαία του Συνασπισμού και ως συντονίστρια του τομέα Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας του κόμματος. Έχει μάλιστα διδάξει αφιλοκερδώς Αρχές Οικονομικής Θεωρίας στο Αλληλέγγυο Φροντιστήριο του Δήμου Αιγάλεω. Στο Διαδίκτυο κυκλοφορεί ομιλία της για τις αρχές της αυτοδιαχείρισης, με σημείο αναφοράς τo αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη. Εκεί μιλάει για τον τρόπο να ξεπεραστεί «ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής» και για το σπάσιμο της ιεραρχίας και του δεσποτισμού και υποστηρίζει σθεναρά την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας.

Και δεύτερη θέση ευθύνης

Μετά από σχετική έρευνα, εντοπίσαμε την κυρία Γεωργακάκου στη λαχαναγορά του Ρέντη. Όχι, δεν είχε πάει για ψώνια. Έχει διοριστεί διευθύνουσα σύμβουλος της υπό κρατικό έλεγχο εταιρείας «Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας ΑΕ», με διακριτικό τίτλο ΟΚΑΑ.Δεν πρόκειται για κάποια ασήμαντη θέση. Απεναντίας, είναι ένα περιζήτητο πόστο, που έχει και καλό μισθό αρκετών χιλιάδων ευρώ. Ο ΟΚΑΑ εκμεταλλεύεται τις κεντρικές αγορές στον Ρέντη και την Αγορά του Καταναλωτή, που είχε εγκαινιάσει ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Κωστής Χατζηδάκης. Η κυρία Γεωργακάκου διορίστηκε στον ΟΚΑΑ στο τέλος Αυγούστου 2016, με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, Οικονομίας Γιώργου Σταθάκη και Αγροτικής Οικονομίας Βαγγέλη Αποστόλου.Στην επικοινωνία μας, η κυρία Γεωργακάκου μας απάντησε ότι η παράλληλη απασχόληση στον ΟΚΑΑ δεν συνιστά νομικό κώλυμα, αλλά δήλωσε ότι έχει ζητήσει την αντικατάστασή της από το διοικητικό συμβούλιο της Attica Bank. Παραίτηση πάντως μέχρι την ημέρα που το inside story επικοινώνησε με την κυρία Γεωργακοπούλου –δηλαδή μέχρι την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2016– δεν είχε υποβληθεί, παρά το γεγονός ότι το διοικητικό συμβούλιο της Attica Bank άλλαξε εκ βάθρων τρεις φορές μέσα στο δίμηνο Αυγούστου-Σεπτεμβρίου.

Σιωπή γύρω από τα γεγονότα στην Τράπεζα Αττικής

Από τον Απρίλιο που διορίστηκε στην Τράπεζα Αττικής μέχρι σήμερα, η εκπρόσωπος του δημοσίου έγινε δέκτης όλης της ταραχώδους πορείας της τράπεζας, από τα πρωτοφανή αποτελέσματα της άσκησης Προσοµοίωσης Ακραίων Καταστάσεων που διεξήγαγε η Τράπεζα της Ελλάδος (Οκτώβριος 2015 ), μέχρι την αμφιλεγόμενη αύξηση κεφαλαίου (Δεκέμβριος 2015) και τα ευρήματα του SSM που βρίσκονται καθ’ οδόν για τον εισαγγελέα (Σεπτέμβριος 2016). Ερωτηθείσα για τα γεγονότα γύρω από την Attica Bank που προκάλεσαν πολιτικό και οικονομικό θόρυβο, η κα Γεωργακάκου μας απάντησε ότι έχει υπογράψει ρήτρα εμπιστευτικότητας και δεν θέλει να σχολιάσει το θέμα!Ο έλεγχος που έγινε από μεικτό κλιμάκιο της Τράπεζας Ελλάδος και του SSM διαπίστωσε σειρά δυσλειτουργιών στην τράπεζα και φαινόμενα που τυγχάνουν περαιτέρω ελέγχου από τις δικαστικές αρχές, αφού το πόρισμα θα παραδοθεί και στον εισαγγελέα. Σύμφωνα με τον επιθεωρητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργο Πάσχα, τον δρόμο προς τον εισαγγελέα ακολουθούν μόνο τα πορίσματα στα οποία υπάρχουν –αποχρώσες– ενδείξεις δόλου. Το αν θα διαπιστωθούν βέβαια ποινικές ευθύνες ή όχι, είναι κάτι που θα το κρίνει ο αρμόδιος εισαγγελέας.Σε επικοινωνία του inside story με το γραφείο του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου για το εάν η εκπρόσωπος του ελληνικού δημοσίου στο διοικητικό συμβούλιο της Attica Bank υπέβαλε κάποια αναφορά σχετικά με την προβληματική κατάσταση στην τράπεζα, ο υπουργός επέλεξε να μην απαντήσει.

Καμία τραπεζική εμπειρία

Σε ερώτηση του inside story προς την κυρία Γεωργακάκου εάν έχει κάποια τραπεζική εμπειρία, μας απάντησε ότι έχει σπουδές σχετικές με τα χρηματοοικονομικά. Σε άλλη ερώτηση γενικά για τη επαγγελματική της εμπειρία, απάντησε ότι αυτή αναφέρεται στο βιογραφικό της και ότι έχει διατελέσει επιστημονική συνεργάτης στη Βουλή.Συγκεκριμένα, στο βιογραφικό της αναγράφεται ότι δίδαξε μαθηματικά και Στατιστική για Οικονομολόγους στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου. Σύμφωνα με πληροφορίες του inside story, η κυρία Γεωργακάκου είχε σχέση εργασίας με το πανεπιστήμιο για έναν περίπου χρόνο, όταν έκανε το διδακτορικό της, το οποίο όμως δεν ολοκλήρωσε, καθώς όταν το 2012 ο πρωθυπουργός κάλεσε τον Δημήτρη Τζανακόπουλο στην Αθήνα για να αναλάβει το γραφείο του, εγκατέλειψε κι εκείνη το Λονδίνο για να τοποθετηθεί ως μετακλητή υπάλληλος στη Βουλή.

Και διευθύντρια στο γραφείο του γεν. γραμματέα Καταναλωτή

Αυτό που δεν μας είπε η κα Γεωργακάκου είναι ότι, παράλληλα με την ιδιότητα της εκπροσώπου του ελληνικού δημοσίου στο διοικητικό συμβούλιο της Attica Bank και του διορισμού της στη θέση της διευθύνουσας συμβούλου του ΟΚΑΑ, ήταν και σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Καταναλωτή, Αντώνη Παπαδεράκη. Μάλιστα, μέχρι πριν από λίγες ημέρες κυκλοφορούσε στους διαδρόμους του κτιρίου στην οδό Κάνιγγος, όπου βρίσκεται η γενική γραμματεία Καταναλωτή, ως επικεφαλής της γραμματείας.Στο υπουργείο Οικονομίας και στη γενική γραμματεία Καταναλωτή η κυρία Γεωργακοπούλου προσελήφθη τον Μάιο του 2015, λίγες μέρες μετά τον διορισμό της στην Attica Bank, ενώ η σχετική εντολή που δόθηκε ήταν για αναδρομική ισχύ των αποδοχών από την 1η Μαρτίου 2015.Η πρόσληψή της στο υπουργείο Οικονομίας ανανεώθηκε στις 16 Μαρτίου 2016 και για έξι μήνες, δηλαδή μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν και διορίστηκε διευθύνουσα σύμβουλος στον ΟΚΑΑ.Όποιος αναρωτιέται πώς ένα στέλεχος χωρίς επαγγελματική εμπειρία αντίστοιχη των θέσεων που αναλαμβάνει έχει τόσο μεγάλη “ζήτηση” στον σημερινό κρατικό μηχανισμό, όταν άλλοι με τα ίδια και περισσότερα προσόντα μένουν άνεργοι, τότε τα παράπονά του… στην εξουσία. Που δεν αλλάζει, ανεξαρτήτως χρωματικής και ιδεολογικής απόχρωσης.Τώρα, το αν η συγκεκριμένη κυρία στον ΟΚΑΑ θα υιοθετήσει τα πιστεύω της περί αυτοδιαχείρισης και κατάργησης της διάκρισης μεταξύ πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας, μένει να το δούμε…

Χρήστος Ιωάννου
Έχει διατελέσει αρχισυντάκτης οικονομικού στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία και Δημοκρατία κι έχει εργαστεί σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα. Το 2016 η αναζήτηση για νέα πράγματα τον οδήγησε στην ίδρυση του marketfair.gr.
Δημοσιεύτηκε στισ
‘‘Εξανθρωπίζουμε αυτό που γίνεται στον κόσμο και στον εαυτό μας με το να μιλάμε γι αυτά που συμβαίνουν – και κατά την διάρκεια του λόγου μας, μαθαίνουμε να είμαστε άνθρωποι’’ 
(Hanna Arendt, Άνθρωποι σε ζοφερούς καιρούς’)
Δημοσιεύτηκε στισ
Δημοσιεύτηκε στισ

14 πράγματα που κάνουν μόνο οι καταπληκτικοί γονείς. 

Πατέρας δεν μπορούσε να κάνει τα μαλλιά της κόρης του και αυτό του έδωσε μια εκπληκτική ιδέα Δείτε τι βλέπουν από τον χώρο εργασίας τους άνθρωποι διάφορων ειδικοτήτων 
γράφει η ψυχολόγος Δρ Λίζα Βάρβογλη 
Οι καταπληκτικοί γονείς κάνουν καταπληκτικά πράγματα! Και δεν εννοώ περίπλοκα, δύσκολα, ή κάτι τέτοιο, αλλά εννοώ πράγματα που είναι καταπληκτικά επειδή έχουν καταπληκτική επίδραση στα παιδιά τους!

 1. Τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού. Τι πιο καταπληκτικό πράγμα για ένα παιδί να ακούσει τον γονιό του να του λέει «πιστεύω σε εσένα!». Θα μου πείτε «σιγά το πράγμα;». Δοκιμάστε να το πείτε στο παιδί σας, και να το εννοείτε, και θα δείτε το χαμόγελό του, την σιγουριά στον εαυτό του και διαφορά στη συμπεριφορά του! Αν το κάνετε κάθε μέρα, το παιδί σας θα γίνεται όλο και καλύτερο κάθε μέρα! 
2. Καθοδηγούν, ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν. Και δεν σπρώχνουν ή πιέζουν διαρκώς το παιδί. Όλοι οι γονείς επιθυμούν να δουν το παιδί τους καλό μαθητή, επιτυχημένο στη ζωή του, αλλά δεν χρησιμοποιούν όλοι τη σωστή μέθοδο. Συχνά πολλοί γονείς που έχουν κουραστεί να παρακαλάνε το παιδί τους να διαβάσει καταφεύγουν σε απειλές, τιμωρίες, δωροδοκίες… Οι τακτικές αυτές μπορεί να έχουν κάποιο αποτέλεσμα, στο τέλος όμως παύουν να έχουν ισχύ και να λειτουργούν και το παιδί απλώς δεν μαθαίνει να διαβάζει ή να κάνει αυτό που πρέπει και, βέβαια, δεν μαθαίνει να νιώθει καλά για τον εαυτό του. 
3. Επιτρέπουν στο παιδί τους να έχει κάποιον έλεγχο στη ζωή του και μια δόση ανεξαρτησίας. Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς επιβλέπουν τις εργασίες για το σπίτι, αλλά δεν τις κάνουν οι ίδιοι, επιτρέπουν στο παιδί τους να διαλέξει τους φίλους του, αφήνουν το παιδί να κάνει μια δραστηριότητα που αγαπάει και του δίνουν επιλογές. Φυσικά δεν είναι πάντα εύκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή ανάμεσα στο «βοηθάω και αφήνω το παιδί ανεξάρτητο». Πάντα υπάρχουν παράγοντες που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη, όμως, σε γενικές γραμμές, η ιδέα είναι να βοηθάει και να παρεμβαίνει ο γονιός τόσο όσο να διδάξει στο παιδί του να κάνει αυτό το πράγμα τελικά μόνο του. 
4. Διδάσκουν στο παιδί με τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους και όχι με τα λόγια τους. Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι αν θέλουν το παιδί τους να μη χτυπάει το μικρό του αδερφάκι δεν θα πρέπει οι ίδιοι να το χτυπούν για τιμωρία! Αν θέλουν το παιδί τους να είναι ευγενικό, δεν αρκεί να του υπενθυμίζουν να λέει «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», θα πρέπει οι ίδιοι να είναι ευγενικοί με τους ανθρώπους γύρω τους. Η συμπεριφορά του γονιού έχει μεγαλύτερη δύναμη στο να διαμορφώσει τη συμπεριφορά του παιδιού του απ’ ότι τα λόγια του! 
5. Σέβονται το παιδί τους και του φέρονται καλά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μειώνουν, δεν ακυρώνουν, δεν υποβιβάζουν ούτε κοροϊδεύουν ή φέρονται με κακό τρόπο στο παιδί τους. Ωστόσο, αν ο γονιός νευριάσει και βάλει τις φωνές θα πρέπει να θυμηθεί ότι αυτό είναι ανθρώπινο – και να εξηγήσει στο παιδί πώς η δική του κακή συμπεριφορά ή το ότι δεν ακούει επηρεάζει τον γονιό και τον κάνει να βάζει τις φωνές και έτσι όμως γίνεται αυτό που πρέπει. Ο γονιός που σέβεται το παιδί θα πρέπει να του πει «δεν είναι καλύτερα να συνεννοούμαστε με λόγια, και να γίνονται αυτά που πρέπει με ωραίο και ήρεμο τρόπο, χωρίς φωνές; Ας συνεργαστούμε για να το καταφέρουμε!». 
6. Δείχνουν την αγάπη τους στο παιδί τους καθημερινά. Και όχι, κανένα παιδί δεν το έβλαψε η πολλή αγάπη! Η έλλειψη ορίων βλάπτει και η υπερπροστασία! Οι καταπληκτικοί γονείς θυμούνται να λένε στο παιδί τους «σε αγαπώ», να το αγκαλιάζουν, να το φιλάνε ή να του δείχνουν με διάφορους μικρούς τρόπους ότι το νοιάζονται και το αγαπάνε.
 7. Ξέρουν πότε πρέπει να πουν συγγνώμη. Ναι, ακόμα και οι γονείς μπορεί να κάνουν λάθος, να παρασυρθούν από τα νεύρα τους, να ξεφύγουν σε κάτι. Μην το κουκουλώσετε, μην παριστάνετε ότι δε συνέβη! Ζητήστε από το παιδί συγγνώμη. Με αυτό τον τρόπο δείχνετε στο παιδί ότι το σέβεστε, ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη των πράξεών σας, αλλά γίνεστε και πρότυπο σωστής συμπεριφοράς, για να το υιοθετήσει και το παιδί σε ανάλογες περιπτώσεις. 
8. Βάζουν όρια. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να βάζουν όρια. Να θυμάστε ότι άλλο πράγμα η τιμωρία, άλλο η οριοθέτηση. Τα όρια πάνε χέρι-χέρι με την τάξη και την πειθαρχία, ιδιότητες που χρειάζεται το παιδί σε όλη του τη ζωή για να πετύχει. Για να γίνει κάποιος πετυχημένος καλλιτέχνης, επιστήμονας, ηθοποιός, αθλητής, ή οτιδήποτε επιλέξει στη ζωή του, θα πρέπει να μάθει να βάζει όρια, να πειθαρχεί και να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Δεν υπάρχει καλύτερη ηλικία για να μάθει κανείς αυτά τα πράγματα από την παιδική ηλικία! Εξάλλου, βάζοντας όρια τα παιδιά δεν γίνονται κακομαθημένα, μαθαίνουν να αισθάνονται χαρά και ευγνωμοσύνη, έχουν φίλους, έχουν καλύτερους τρόπους και γίνονται πιο ευτυχισμένοι ενήλικες. 
9. Γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες του παιδιού τους. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι το σημαντικό είναι να δώσουν προσοχή στις ανάγκες του παιδιού τους και όχι στο τι θέλουν οι ίδιοι για το παιδί. Μπορεί ο γονιός να επιθυμεί για το παιδί του να είναι το πιο κοινωνικό στην τάξη (όπως ήταν ο ίδιος μικρός), αλλά το παιδί του μπορεί να είναι δειλό και κλειστό. Σε αυτή την περίπτωση ο γονιός βλέπει ποια είναι η ανάγκη του παιδιού και πορεύεται σε αυτή την κατεύθυνση. Εδώ όμως ισχύει αυτό που έγραψα παραπάνω για την ενθάρρυνση και την υποστήριξη: ο γονιός βοηθάει το παιδί του να βγει από το καβούκι του, να κάνει ένα βήμα παραπάνω, να δοκιμάσει κάτι το οποίο φοβάται.
 10. Γνωρίζουν τους φίλους, τις δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, τις επιθυμίες και τα άγχη του παιδιού τους. Με λίγα λόγια, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν τι γίνεται στην κοινωνική και συναισθηματική ζωή του παιδιού τους και δεν περιμένουν να ενημερωθούν τυχαία από δασκάλους ή άλλους γονείς. Ήδη από τις μικρές ηλικίες καλό είναι να γνωρίζουν οι γονείς τους φίλους του παιδιού τους και τις οικογένειές τους, κάτι που είναι ακόμα σημαντικότερο καθώς το παιδί μπαίνει στην εφηβεία. 
11. Διδάσκουν στο παιδί να έχει χαρά της ζωής, ευγένεια, σεβασμό, ευγνωμοσύνη, κατανόηση για τους άλλους. Πέρα από το να είναι καλός μαθητής ή καλή μαθήτρια, ένα παιδί χρειάζεται και άλλες ιδιότητες που θα καθορίσουν την ποιότητα της ζωής του καθώς μεγαλώνει. Φυσικά χρειάζονται οι καλοί βαθμοί, τα πτυχία, τα μετάλλια, οι διακρίσεις, όμως χρειάζεται και ο καλός και πλούσιος κόσμος για να είναι το παιδί ευτυχισμένο και να μεγαλώσει και να γίνει ένας ισορροπημένος και ευτυχισμένος ενήλικας. 
12. Αφιερώνουν χρόνο στο παιδί. Οι καταπληκτικοί γονείς, όσο πολυάσχολοι και αν είναι αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο στο παιδί τους: χρόνο για αγκαλιές, φιλιά, «πάλη» και γαργαλητό, φαγητό στο ίδιο τραπέζι, συζήτηση, παιχνίδι, ταινία, οτιδήποτε, όσο λίγη ώρα και αν κρατάει. Περνώντας χρόνο μαζί, εντείνεται ο συναισθηματικός δεσμός γονιού-παιδιού και αυτό είναι σημαντικό για την ψυχική υγεία του παιδιού σήμερα που είναι μικρό, αύριο που θα είναι έφηβος και μεθαύριο που θα είναι ενήλικας. 
13. Καλή επικοινωνία. Οι καταπληκτικοί γονείς έχουν καλή επικοινωνία με το παιδί τους. Θυμούνται να το ρωτήσουν κάθε μέρα πώς πέρασε στο σχολείο, τι έκανε, με ποιον έπαιξε, πώς πήγε σε κάποιο δύσκολο μάθημα, τι ωραίο έγινε, και να μην αφήσει την ερώτηση στο γενικό και αόριστο «πώς πήγε το σχολείο σήμερα;», που θα πάρει την αναπόφευκτη μονολεκτική απάντηση «καλά». Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να κάθονται ήρεμα, χωρίς να ασχολούνται με το τηλέφωνο, το τάμπλετ ή τον υπολογιστή τους παράλληλα και να ακούνε τι έχει να πει το παιδί, χωρίς να διακόπτουν. Ξέρουν να προσέχουν τι λέει το παιδί και να μην του κάνουν κήρυγμα όλη την ώρα. 

14. Διδάσκουν στο παιδί τους να διαχειρίζεται το στρες και το άγχος του. Οι καταπληκτικοί γονείς δεν λένε «βλακείες, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι», επειδή, για να το λέει το παιδί προφανώς υπάρχει λόγος που φοβάται ή αγχώνεται. Ρόλος του γονιού είναι να αναγνωρίσει τι είναι αυτό που στρεσάρει το παιδί του και να το βοηθήσει να διαχειριστεί το πρόβλημα, ώστε να μην έχει στρες. Ο καλός ύπνος, η σωστή διατροφή, η άσκηση και η κίνηση καθώς και διάφορες τεχνικές χαλάρωσης (πχ βαθιές αναπνοές, μουσική, ζωγραφική) βοηθούν στο να αποβάλει το παιδί –και μαζί με αυτό και ο γονιός!- το στρες.

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/14-pragmata-pou-kanoun-mono-katapliktiki-goneis/