Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Γασπάρ,Μελχιόρ και Βαλτάσαρ ήταν τα ονόματα των τριών Μάγων που προσκύνησαν τον νεογέννητο Ιησού, προσκομίζοντας τα πιο πολύτιμα δώρα της εποχής τους : χρυσάφι , λιβάνι και σμύρνα . Σε καθένα από αυτά αποδίδεται και κάποια μυστική σημασία : ο χρυσός υποδηλώνει την “Βασιλική” υπόσταση του Χριστού, το λιβάνι την οφειλόμενη προς αυτόν λατρεία,ενώ η σμύρνα προοιωνίζέται τον σταυρικό του θάνατο……..
Συνεταιριστική Ασφαλιστική η γιορτή των παιδιών και όχι μόνο….
Από το βιβλίο του Ορέστη Δαβία θαύματα χλωρά:
…. υπάρχει μια χώρα στην οποία οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται μαζί με τα φυτά .
Άγιος Δημήτριος Άνω Λιόσια
Εκκολαπτόμενος manager
2015 Δεκέμβρης
Θα υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση; Θα εξακολουθεί το δολάριο να είναι το ισχυρό νόμισμα του πλανήτη; Θα έχει αναπτυχθεί το παραλιακό μέτωπο του Φαλήρου ή θα έχουν λιώσει οι πάγοι και η Πολιτεία θα αποκτήσει παραλία; Κι ακόμη: Ποια θα είναι η τύχη των «πρώτη φορά Αριστερά»;
Δέκα χρόνια είναι λίγα μπροστά στην αιωνιότητα, αλλά πάρα πολλά για έναν άνθρωπο που έχει ένα σύντομο πέρασμα από αυτόν τον πλανήτη. Θα πρέπει, ακόμη, να σημειώσουμε ότι οι εξελίξεις στις ημέρες μας είναι πιο γρήγορες και απότομες απ’ ότι ήταν στο παρελθόν. Η ταχύτητα μετάδοσης της πληροφορίας είναι ο μεγάλος υπαίτιος γι αυτή την ακόρεστη δίψα των ανθρώπων για γεγονότα και εξελίξεις.Μία πρώτη παρατήρηση είναι ότι κάθε πιθανή οπισθοχώρηση των ΗΠΑ ή της Ευρώπης από τις κεκτημένες θέσεις τους στην διεθνή πολιτική και οικονομική σκακιέρα θα καλυφθεί αυτόματα από κάποιον από τους διεθνείς ανταγωνιστές τους. Υπάρχουν πολλοί παίκτες που καιροφυλακτούν για να αρπάξουν μία ευκαιρία και να αυξήσουν την επιρροή και την ισχύ τους. Ο κόσμος της Δύσης, πάντως, έχει εμφανή τα στοιχεία της κόπωσης. Ο μέχρι σήμερα πανίσχυρος συνασπισμός των ΗΠΑ και της Ευρώπης δοκιμάζει την μεταξύ τους σχέση και δείχνει να μην είναι σε θέση να διαχειριστεί τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στην αγορά από την απαίτηση των ανταγωνιστών τους να αυξήσουν το μερίδιό τους στην πίτα.Η εκλογή Τραμπ είναι ένα γεγονός που μπορεί να λειτουργήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και να ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών. Η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ δεν θα ερχότανε αν ο κόσμος ήθελε κάτι διαφορετικό. Κατά τα φαινόμενα οι ΗΠΑ θέλουν να δοκιμάσουν στο επόμενο διάστημα μία φάση απομονωτισμού. Οι άνθρωποι εκεί δείχνουν να πιστεύουν ότι αν επιστρέψουν στην βάση τους θα μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τις τύχες τους. Μένει να δούμε αν αυτή η πολιτική θα ακολουθηθεί από τον Τραμπ μέχρι το τέλος ή αν θα βάλει αρκετό νερό στο κρασί του και θα υπηρετήσει πιο πιστά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ή τις προεκλογικές του εξαγγελίες.
Οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη, πάντως, δεν χαλάνε εξαιτίας του Τραμπ. Είναι χαλασμένες εδώ και πολύ καιρό, τουλάχιστον όσο διαρκούν οι οικονομικές αψιμαχίες που λαμβάνουν χώρα. Τα υψηλά πρόστιμα σε ευρωπαϊκές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ και η αντίδραση των Ευρωπαίων με την φορολογία των αμερικανικών εταιρειών στην Ευρώπη, είναι μερικά δείγματα της διαμάχης. Και σε κάθε περίπτωση δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για φάρσες μεταξύ παλιόφιλων που συναντούνται έπειτα από χρόνια. Περισσότερο μοιάζει με έναν παλιό έρωτα που τείνει να μετατραπεί σε μεγάλη έχθρα. Η διαφύλαξη της σχέσης σε ένα κάποιο επίπεδο ίσως και να απαιτεί τον χωρισμό. Αν αυτός θα είναι μια μικρή παρένθεση ή κάτι περισσότερο, αυτό είναι κάτι που μένει να αποδειχτεί στην πράξη.Το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάντως, όπως το γνωρίζουμε σήμερα είναι απόρροια μιας άλλης πιο στενής σχέσης των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Οι νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου θέλησαν να κτίσουν τον νέο κόσμο και η Ενωμένη Ευρώπη ήταν ένα κομμάτι αυτού του «νέου». Σήμερα το νέο έχει γίνει παλιό και ο μεγάλος πάτρωνας, ο υπερατλαντικός φίλος μας, δείχνει να έχει άλλες προτεραιότητες. Η Ενωμένη Ευρώπη είχε μία προοπτική, αυτή της στενότερης συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Αν οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν αυτή την στρατηγική πολιτική επιλογή, τότε υπονομεύεται η αρχιτεκτονική της ίδιας της Ευρώπης.Τι θα κάνει η Ευρώπη; Θα συνεχίσει να στηρίζεται στο κοινό της νόμισμα ή θα κάνει μερικά βήματα περισσότερα προς την ενοποίησή της; Οι ευρωπαϊστές θα θέλαμε το τελευταίο. Να δούμε μία μεγάλη και ισχυρή Ευρώπη. Το ερώτημα είναι το πώς! Έχουμε ξεμείνει από ιδέες. Το ευρώ δεν είναι και τόσο κοινό νόμισμα, όταν σε κάθε χώρα υπάρχει διαφορετική φορολογική πολιτική και προσφέρονται διαφορετικά επιτόκια. Επίσης, πολύ δύσκολα οι μεγάλες χώρες θα δεχτούν να χάσουν μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας για να προχωρήσουν την πολιτική Ένωση. Ο φόβος της αποτυχίας είναι σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για κάτι τέτοιο. Από την άλλη πλευρά, η διάλυση της Ένωσης δεν έχει να προσφέρει κάτι καλό. Αν η ΕΕ αντιμετωπίζει σήμερα προβλήματα, αυτά θα είναι μεγαλύτερα στο μέλλον για τα κράτη που θα βγουν μέσα από μία διαδικασία διάλυσης. Όσο καιρό οι μεγάλοι της Ευρώπης θα μοιράζουν μεταξύ τους τα ασημικά, οι νέοι μεγάλοι παγκόσμιοι παίκτες θα τους κερδίζουν αγορές.Η Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να βρει λύσεις, εφόσον δεν θέλει να έρθει αντιμέτωπη με ένα από τα μεγαλύτερα κραχ στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Αλλά η ίδια η Ιστορία έχει πολλές φορές δείξει ότι το Happy end γράφεται μόνο στον κινηματογράφο. Στον πραγματικό κόσμο τα πράγματα εξελίσσονται αλλιώς…Δεν πρέπει να θεωρούμε τυχαίο το γεγονός ότι η Βόρεια Ευρώπη έχει βρει έναν κοινό τρόπο επικοινωνίας. Εμείς στον Νότο μιλάμε σκωπτικά για τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται για το μόνο κομμάτι της Ευρώπης που μπορεί να προχωρήσει. Μεταξύ της διάλυσης και της ανέφικτης συνέχισης αυτού του θρίλερ που εξελίσσεται σήμερα, φαίνεται να υπάρχει η λύση μιας μικρότερης Ευρώπης. Δεν πρόκειται για κάποια συνωμοσία, αλλά για σχέδιο επιβίωσης. Έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε και την σκλήρυνση της στάσης των Γερμανών έναντι του Νότου. ΟΙ Γερμανοί αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν την δύναμη να σηκώσουν όλο το βάρος. Θα πιέσουν, λοιπόν, για να κρατήσουν όσα περισσότερα μέλη μπορούν στο club, αλλά στην πορεία θα ξεφορτωθούν όσους δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν.Ποια θα είναι η τύχη των μελών της «πρώτης φοράς Αριστερά»; Εξαρτάται από το αν καταφέρει η χώρα να παραμείνει στο άρμα των ισχυρών ή όχι. Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιάνης Βαρουφάκης και οι συνεργάτες τους έχουν χρεωθεί την «άλλη επιλογή». Εκείνη του τρελού που κατεβαίνει με μεγάλη ταχύτητα την κατηφόρα με το πατίνι και «απειλεί» με σύγκρουση την σταθμευμένη νταλίκα στην γωνία. Η Ιστορία και ο ελληνικός λαός τους έχουν ήδη χρεώσει την «διαπραγμάτευση». Οι ψηφοφόροι έχουν βρει ποιόν θα μαυρίσουν σε περίπτωση αποτυχίας. Εκείνο που ακόμη δεν έχουν βρει οι Έλληνες ψηφοφόροι και πολίτες είναι τι θα κάνουν οι ίδιοι για να αποφύγουμε το μοιραίο. Αν θέλουν, δηλαδή, να αλλάξει πραγματικά η χώρα ή αν ψάχνουν τον επόμενο αποδιοπομπαίο τράγο. Σε δέκα χρόνια είναι βέβαιο ότι θα έχουμε όλες τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις! ~ Θανάσης Μαυρίδης Πηγή: liberal.gr
Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα !!!
Τριανταέξι (!) τροπολογίες -18 υπουργικές και 18 βουλευτικές – κατατέθηκαν σε ν/σ του υπουργείου Περιβάλλοντος σήμερα στη Βουλή, τελευταία ημέρα νομοθέτησης πριν το κλείσιμο για τις γιορτές των Χριστουγέννων.Ενδιαφέρον έχει μια από τις τροπολογίες που καταθέτουν βουλευτές με την οποία ζητούν να διαγραφούν πρόστιμα σε υποψήφιους των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών για παραβίαση του νόμου περί εκλογικών δαπανών τα οποία κυμαίνονται από 1.000 έως και 10.000 ευρώ.Οι βουλευτές κάνουν λόγο για την ανάγκη «εξάλειψης αδικιών, που προέκυψαν από περιπτώσεις ακραίας εφαρμογής του νόμου». Η τροπολογία αφορά τη διαγραφή προστίμων που επιβλήθηκαν σε υποψήφιους περιφερειάρχες, δημάρχους, αντιπεριφερειάρχες και δημοτικούς συμβούλους και βάσει του νόμου 3870/2010 όφειλαν να διατηρούν βιβλία εσόδων – εξόδων κατά την προεκλογική περίοδο.Οι βουλευτές επικαλούνται το «παραθυράκι» του νόμου το οποίο προβλέπει ότι «οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τις Επιτροπές Ελέγχου Δαπανών και Εκλογικών Παραβάσεων και αφορούν την επιβολή προστίμων αναπροσαρμόζονται, τροποποιούνται ή ανακαλούνται ύστερα από ένσταση του επικεφαλής του συνδυασμού ή του διαχειριστή των οικονομικών του συνδυασμού ή του υποψηφίου, η οποία ασκείται ενώπιον της επιτροπής μέσα σε προθεσμία εξήντα ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης».
Σύμφωνα με την οικονομική έκθεση για το έτος 2015, τα έσοδα της ΕΡΤ ήταν 182.902.000 ευρώ και τα έξοδα 139.209.000 ευρώ. Η εταιρεία παρουσίασε κέρδη προ φόρων 46.826.000 ευρώ και μετά φόρων 39.687.000 ευρώ (τα κέρδη το 2014 ήταν 81.149.000 ευρώ). Οι δαπάνες της νέας ΕΡΤ σε σχέση με τη ΝΕΡΙΤ αυξήθηκαν κατά 53,2%, κυρίως εξαιτίας της αύξησης εξόδων προσωπικού (αύξηση μισθοδοτικού κόστους κατά 31.909.000 ευρώ από την αναβίωση των συμβάσεων του προσωπικού της εταιρίας και 13.277.000 ευρώ από την πρόβλεψη αποζημίωσης προσωπικού λόγω εξόδου από την υπηρεσία).Πλεονασματική θα είναι η ΕΡΤ και το 2017, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που ενέκρινε το ΔΣ της εταιρείας. Έτσι, η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: Τα έσοδα προϋπολογίζονται σε 186 εκατ. ευρώ για την επόμενη χρονιά, στο ίδιο επίπεδο με τη φετινή χρονιά, ενώ τα έξοδα θα είναι αυξημένα κατά 23,5 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016 (113,6 εκατ. ευρώ) και θα φτάσουν τα 156,5 εκατ. ευρώ. Ένα ποσό από τα τρία ευρώ που πληρώνουμε στο ανταποδοτικό τέλος μετεξελίσσεται σε φόρο και καταλήγει στον κρατικό προϋπολογισμό, βάσει μνημονιακής υποχρέωσης. Το τελικό αποτέλεσμα της εισφοράς στο κράτος το 2017 θα ανέλθει σε 53,5 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 30 ως άμεση εισφορά και τα υπόλοιπα ως μέρισμα στο δημόσιο, που είναι ο μέτοχος.
Σύμφωνα με την οικονομική έκθεση για το 2015, οι υπάλληλοι της ΕΡΤ είναι 2.265. Ενδεικτικά παραθέτουμε τον αριθμό τους σε τρεις διαφορετικές χρονολογίες:
Για τους διοικητικούς υπαλλήλους ισχύει το ενιαίο μισθολόγιο. Για τους δημοσιογράφους, η σχετική ΚΥΑ του 2013.Η μικτή μηνιαία αμοιβή του Διευθύνοντος Συμβούλου (Λάμπης Ταγματάρχης) ανέρχεται στο ποσό των 4.275 ευρώ, στην οποία περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.Η μικτή μηνιαία αμοιβή του Προέδρου του ΔΣ (Διονύσης Τσακνής) ανέρχεται στο ποσό των 2.850 ευρώ, στην οποία περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.Οι μικτές απολαβές των μελών του Δ.Σ. (με διαφοροποιήσεις στον τρόπο υπολογισμού) ανέρχονται στο ποσό των 1.100 ευρώ κατ’ άτομο, στο οποίο περιλαμβάνονται οι πάσης φύσεως αποδοχές, καθώς και οι αμοιβές για τη συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΔΣ.
Πανελλαδικά είναι 27.Στην Αθήνα είναι έξι: Το Πρώτο Πρόγραμμα, το Δεύτερο, το Τρίτο, η ΕΡΑ Σπορ, ο Κόσμος και η Φωνή της Ελλάδας.Στη Θεσσαλονίκη είναι δύο: ο 95,8 και ο 102 FM.Στην περιφέρεια είναι 19: Λάρισα, Ορεστιάδα, Πάτρα, Πύργος, Νοτίο Αιγαίο, Σέρρες, Τρίπολη, Φλώρινα, Χανιά, Β. Αιγαίο, Βόλος, Ζάκυνθος, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Καβάλα, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Κοζάνη, Κομοτηνή.
Με βάση στοιχεία από την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2016:ΕΡΤ 1: 6,3%ΕΡΤ 2: 2,8%
Με βάση τον προϋπολογισμό του 2016:α) Το ανταποδοτικό τέλος αποτελεί το 96,3% των εσόδων (177 εκατ. ευρώ).β) Οι διαφημίσεις αποτελούν το 2,4% των εσόδων (4,5 εκατ. ευρώ). Το 2015 τα έσοδα από διαφημίσεις ανήλθαν μόλις στο 1% των συνολικών εσόδων.γ) Τα έσοδα από τόκους ανέρχονται στο 1,2% (2 εκατ. ευρώ).
Οι δαπάνες της ΕΡΤ αυξήθηκαν από το 2014 στο 2015 κατά 53,2% (από 65.552.000 ευρώ σε 139.209.000 ευρώ). Η αύξηση της τάξης των 75.657.000 ευρώ προήλθε κυρίως από τα έξοδα προσωπικού. «Το μισθοδοτικό κόστος αυξήθηκε κατά 31.909.000 ευρώ από την αναβίωση των συμβάσεων του προσωπικού της εταιρείας και 13.277.000 ευρώ από την πρόβλεψη αποζημίωσης προσωπικού λόγω εξόδου από την υπηρεσία» (από την ετήσια οικονομική έκθεση της ΕΡΤ για το 2015).
Είναι 20 και η ταυτότητά τους προκύπτει από την ετήσια οικονομική έκθεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει σημαντική διαφορά στα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρονται στην οικονομική έκθεση του 2011και εκείνα των ετών 2014 και 2015. Στην οικονομική έκθεση του 2011 αναφέρονται συνολικά 149 κτίρια και 63 οικόπεδα και αγροτεμάχια.
Τι πληρώνει κάθε πολίτης για το τέλος υπέρ της ΕΡΤ;Ανά παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (δηλαδή ανά σπίτι), καταβάλλεται ανταποδοτικό τέλος ύψους 3€ μηνιαίως, δηλαδή 36€ το χρόνο. Από αυτά, το 0,5% παρακρατάται από τη ΔΕΗ ως προμήθεια.Ποιος πληρώνει και ποιος δεν πληρώνει; Υποχρεούνται να καταβάλουν τέλος όλα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν σύμβαση προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας (τεκμαίρεται ότι κάθε σπίτι που έχει ρεύμα, έχει και τουλάχιστον μία τηλεόραση).Εξαιρούνται το κράτος, οι δήμοι, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, όσοι καταναλώνουν κάτω από 10 ευρώ ρεύμα το μήνα, οι εκκλησίες, οι ναοί και τα νεκροταφεία.Είναι υψηλό το τέλος υπέρ ΕΡΤ;Το 61% των κρατών μελών της ΕΕ (17 χώρες) έχουν θεσμοθετήσει τέλος υπέρ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Το τέλος για την ΕΡΤ είναι από τα χαμηλότερα μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), καθώς ο μέσος όρος στα μέλη της EBU είναι 135,29 ευρώ κατά έτος, σε σύγκριση με τα 36 ευρώ για την ΕΡΤ. Μάλιστα, κάποια μέλη της EBU απαιτούν επιπλέον τέλος για κάθε νέα τηλεοπτική συσκευή που μπαίνει στο σπίτι (μεταξύ άλλων η Αυστρία, η Κροατία, η Ρουμανία, η Ελβετία, η Δανία, η Γερμανία και η Τουρκία). Οι χώρες που απαιτού την καταβολή τέλους για κάθε σπίτι, όπως η Ελλάδα, είναι η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Λευκορωσία και η Ιρλανδία.
Είναι σημαντικό το τέλος για τις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις;Σύμφωνα με την EBU, που διενεργεί κάθε χρόνο σχετική έρευνα, το ύψος του τέλους είναι ανάλογο με τα ποσοστά τηλεθέασης των ραδιοτηλεοράσεων: όσο υψηλότερο το τέλος, τόσο υψηλότερη η τηλεθέαση και η ακροαματικότητα, τόσο υψηλότερα τα έσοδα από τις διαφημίσεις.
Σε επίπεδο EBU, τα έσοδα των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων από το τέλος φτάνουν το 70% (με βάση στοιχεία του 2014), πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότερες δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις βασίζονται στο τέλος ως βασική πηγή εσόδων.Πόσο σημαντικό είναι το τέλος υπέρ ΕΡΤ για την ΕΡΤ;Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της ΕΡΤ για το 2016, τα έσοδα από το τέλος ανέρχονται στο 96,3% των συνολικών εσόδων. Τα έσοδα από τις διαφημίσεις ανέρχονται περίπου στο 1% της διαφημιστικής πίτας (3,2 εκατομμύρια ευρώ από τα 329 εκατ. ευρώ των διαφημίσεων για το σύνολο των τηλεοπτικών σταθμών).Ποια είναι η σχέση τέλους-τηλεθέασης;Ηνωμένο Βασίλειο: τέλος €180, μερίδιο αγοράς 53,7%Γερμανία: τέλος €216, μερίδιο αγοράς 42,8%Ελβετία: τέλος €380, μερίδιο αγοράς 30%Ιρλανδία: τέλος €160, μερίδιο αγοράς 29,6%Ιταλία: τέλος €100, μερίδιο αγοράς 43,3%Αυστρία: τέλος €282, μερίδιο αγοράς 35,3%Πορτογαλία: τέλος €33, μερίδιο αγοράς 17,3%Ελλάδα: €36, μερίδιο ΕΡΤ1 + ΕΡΤ2 (από 4/1/2016 έως 23/10/2016): 9,1%Ποια είναι η διαφορά μεταξύ φόρου και τέλους;Ανταποδοτικό τέλος είναι το οικονομικό βάρος που καταβάλλεται από τον πολίτη που επιδιώκει να απολαύσει συγκεκριμένη και ειδική αντιπαροχή εκ μέρους του κράτους. Δεν απαιτείται η χρήση της υπηρεσίας, αλλά αρκεί η ύπαρξη και ετοιμότητα του αρμόδιου φορέα για την παροχή της.Φόρος είναι η άμεση και οριστική παροχή των ιδιωτών προς τη δημόσια εξουσία, που είναι αναγκαία για την κάλυψη των δημοσίων βαρών.Πηγαίνει το ανταποδοτικό τέλος υπέρ ΕΡΤ στην ΕΡΤ;Το 2012, το 25% (70 εκατ. ευρώ) του τέλους υπέρ ΕΡΤ μεταφέρθηκε στο ΛΑΓΗΕ. Την επόμενη χρονιά, η δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προϋπολόγιζε το ποσό που θα μεταφερόταν το 2014 από τη ΝΕΡΙΤ στα δημόσια ταμεία στα 90 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, τα έσοδα από το ανταποδοτικό τέλος για το 2014 προϋπολογίστηκαν στα 191 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 101 εκατ. ευρώ κάλυψαν το κόστος λειτουργίας της ΝΕΡΙΤ. Η εταιρεία ως εκ τούτου συνεισέφερε 91,4 εκατ. ευρώ στο πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και με αποφάσεις του Νίκου Παππά, η συνεισφορά μειώθηκε στα 75 εκατ. ευρώ για το 2015 και στα 50 εκατ. ευρώ για το 2016. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα συνεχίσουν να μεταφέρονται χρήματα και το 2017, ως μνημονιακή υποχρέωση της χώρας, με την ΠΟΣΠΕΡΤ να υποστηρίζει πως η μετατροπή του ανταποδοτικού τέλους σε φόρο είναι αντισυνταγματική.Είναι νόμιμο το να πηγαίνει ένα μέρος του τέλους στον προϋπολογισμό και όχι στην ΕΡΤ; Το τέλος είναι, όπως αναφέρθηκε, ανταποδοτικό, δηλαδή επιβάλλεται και εισπράττεται υπέρ της ΕΡΤ ΑΕ ως αντιστάθμισμα για την εκπλήρωση των σκοπών της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας. Αυτό σημαίνει πως όταν ένα μέρος του πηγαίνει στον κρατικό προϋπολογισμό, δεν τηρείται η ανταποδοτικότητα.
Σε μια προσωπική εξομολόγηση προέβη την Πέμπτη ο Πέτρος Τατσόπουλος, με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, περί «όσων δεν είναι καλά στην ψυχή τους». Ο πρώην βουλευτής εξηγεί πως αισθάνεται «λύπη» για την «έστω και προσωρινή εθελοτυφλία» που επέδειξε προς τον πρωθυπουργό.«Συναισθηματική διολίσθηση» γράφει ο ίδιος πως είναι αυτό που του συνέβη από το 2012 έως το 2016, «από τη συμπάθεια στην απέχθεια» προς τον Αλέξη Τσίπρα: «Από τον δροσερό χαμογελαστό νεαρό που δεν «κόλλαγε» με το στερεότυπο μιας εσαεί μουρτζούφλικης Αριστεράς στον ξεδιάντροπο λαϊκιστή απατεώνα που παραδίδει μαθήματα «ψυχής» σε κάποιον που επέζησε δολοφονικής απόπειρας», γράφει και καταλήγει: «Αηδία για τον καμποτίνο που κάποτε συμπάθησα».Ολόκληρη η ανάρτηση: Δεν ξέρω εάν υπάρχει ήδη ο όρος «συναισθηματική διολίσθηση» -εάν δεν υπάρχει, όμως, σίγουρα θα πρέπει να εφευρεθεί. Είναι αυτό ακριβώς που αισθάνομαι για τον Αλέξη Τσίπρα. Από το 2012 ως το 2016. Από τη συμπάθεια στην απέχθεια. Ένα τσιγάρο δρόμος. Από τον δροσερό χαμογελαστό νεαρό που δεν «κόλλαγε» με το στερεότυπο μιας εσαεί μουρτζούφλικης Αριστεράς στον ξεδιάντροπο λαϊκιστή απατεώνα που παραδίδει μαθήματα «ψυχής» σε κάποιον που επέζησε δολοφονικής απόπειρας και ταυτόχρονα υποχρεώνει τον δικό του υπουργό Οικονομικών να υπογράψει την πιο εθνικά ξεφτιλισμένη «δήλωση μετανοίας» στην Μέρκελ -«δεν θα το ξανακάνω, κυρία, δεν θα το ξανακάνω»- για να συγκαλύψει τις δικές του πομπές με το ανεύθυνο προεκλογικό του πυροτέχνημα. Αηδία για τον καμποτίνο που κάποτε συμπάθησα. Λύπη για τη δική μου, έστω και προσωρινή, εθελοτυφλία
Τον έχουν χαρακτηρίσει ως το όμορφο τρολ της νέας ακροδεξιάς και ίσως να πρόκειται για την πιο ακριβή περιγραφή που έχει γίνει ποτέ για τον Μάιλο Γιαννόπουλο. Ο δημοσιογράφος/ομιλητής/επιχειρηματίας που όλοι λατρεύουν να μισούν –με την κυριολεκτική έννοια– είναι και τα τρία: όμορφος, δεξιός και οπωσδήποτε, τρολ. Είναι και πολλά άλλα ακόμα, σχεδόν όλα αρνητικά στον υπερθετικό, όμως συνεχίζει να κάνει ομιλίες σε αμερικάνικα κολέγια και να γράφει στο Breitbart, όπου είναι υπεύθυνος για την τεχνολογική θεματολογία. Ο Γιαννόπουλος, με τα πλατινέ μαλλιά, την γκέι περσόνα και τις προβοκατόρικες πρακτικές βρίσκεται έτη φωτός μακριά από την μέχρι σήμερα εικόνα που είχε η Αμερική για το πώς είναι ένας υποστηρικτής του συντηρητισμού και η προκλητική ποπ φιγούρα του φαίνεται να παρέχει το καλύτερο μέσο για να περάσει τα οπισθοδρομικά μηνύματα της γεμάτης ατζέντας του.
Οι φορές που έχει προκαλέσει είναι μάλλον ισάριθμες, αν όχι περισσότερες από τις φορές που έχει εμφανιστεί δημόσια. Στο στόχαστρό του, πάντα ο φεμινισμός και η πολιτική ορθότητα, ενώ το μεταναστευτικό, το ελεύθερο εμπόριο και η παγκοσμιοποίηση ανήκουν επίσης στη θεματολογία μέσω της οποίας του αρέσει να ενοχλεί τους αντιπάλους του, οι οποίοι είναι όλοι εκείνοι που στηρίζουν τα παραπάνω. Βαθιά πολωτικός και ισοπεδωτικός, ήταν αναμενόμενο ότι θα είχε φανατικούς εχθρούς αλλά και πιστό κοινό. Στα πανεπιστήμια που επισκέπτεται ως ομιλητής στο πλαίσιο της τουρνέ «The dangerous faggot tour» (ναι, το τουρ της επικίνδυνης αδελφής), προκαλεί τις αντιδράσεις εκείνων που τον θεωρούν ανεπιθύμητο, όμως τα καθίσματα γεμίζουν από αυτούς που θα τον χειροκροτήσουν τις ιδέες του και θα γελάσουν με τα σούπερ προσβλητικά αστεία του.
Όπως όταν, μετά τον θόρυβο που ξεσήκωσε στο πανεπιστήμιο Yale η απόφαση να μην λογοκριθούν τα κοστούμια του Χαλογουίν (σημειώθηκε ένταση αφορμή την πολιτισμική οικειοποίηση που κάποιοι βλέπουν σε ορισμένες στολές), εκείνος ανακοίνωσε ότι στην επόμενη ομιλία του εκεί θα εμφανιστεί ντυμένος Ινδιάνος. Και για να προκαλέσει όσους είναι ευαίσθητοι με το θέμα του cultural appropriation, στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο πήγε συνοδεία μπάντας μαριάτσι, φορώντας ένα πράσινο πόντσο και με μαράκες ανά χείρας. Στην ομιλία του τόνισε ότι η πολιτισμική οικειοποίηση είναι φοβερή και συνέχισε ότι χωρίς αυτήν δεν θα είχαμε όπερα, βιντεοπαιχνίδια, ταινίες κ.λπ. Γιατί αυτή είναι η μέθοδος του Μάιλο Γιαννόπουλου: επιχειρηματολογεί υπέρ των θεωριών του πατώντας πάνω στο σύστημα αξιών όσων διαφωνούν.
Ήταν αναμενόμενο μια τόσο αλαζονική, χειριστική προσωπικότητα να γίνει το αγαπημένο παιδί της εναλλακτικής δεξιάς. Το κίνημα Αlt-Right δεν είναι παρά ένα συνονθύλευμα ακροδεξιών, τους οποίους δεν ενώνει μια συγκεκριμένη ιδεολογία –αλλά όχι τυχαία, όλοι υποστήριξαν τον Τραμπ δυναμικά. Οι New York Times γράφουν πολύ χαρακτηριστικά ότι δεν μπορεί κανείς να περιγράψει τα μέλη της εναλλακτικής δεξιάς με μια λέξη. Το “ρατσιστές” έχει ξεχειλωθεί αρκετά για να καλύψει από εκείνους που κάνουν διακρίσεις με βάση τη βιολογία, μέχρι όσους έχουν προδιάθεση μίσους και εκείνους που πιστεύουν ότι πρέπει να απελαθούν όλοι οι παράνομοι μετανάστες. Στην εναλλακτική δεξιά, όλοι έχουν τουλάχιστον ένα γκρουπ ανθρώπων απέναντι στο οποίο είναι ρατσιστές, απλά δεν είναι το ίδιο για όλους. “Λευκοί εθνικιστές” είναι μάλλον πιο κοντά στην πραγματικότητα ως περιγραφή, αν και όσοι ταυτίζονται με την εναλλακτική δεξιά θεωρούν ότι οι χαρακτηρισμοί που τους αποδίδονται τους αδικούν. Αυτό σημαίνει είτε ότι ένας ρατσιστής θίγεται όταν τον αποκαλούν ομοφοβικό, είτε ότι ένας σεξιστής δεν θέλει τη ρετσινιά του ισλαμοφοβικού, είτε ότι τα μέλη της εναλλακτικής δεξιάς τρολάρουν για να περάσουν τα μηνύματά τους, κι επειδή απλά μπορούν. Εν τω μεταξύ, δεν είναι καν όλοι Ρεπουμπλικάνοι, αλλά στήριξαν τον Τραμπ ως προσωπικότητα. Αυτό ακριβώς δηλώνει ότι έκανε και ο Μάιλο Γιαννόπουλος, που συνδυάζοντας σχεδόν όλα τα αρνητικά στοιχεία που συνθέτουν την εναλλακτική δεξιά, έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπά της. Μια μικρή λεπτομέρεια: ο Μάιλο δεν είναι καν Αμερικανός.
Αποκαλεί τον Ντόναλντ Τραμπ “μπαμπάκα”, όμως για τον πραγματικό του πατέρα δεν μιλά συχνά. Ο Μάιλο Γιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984, αλλά μεγάλωσε στο Κεντ, στην Αγγλία. Ο πατέρας του είναι Έλληνας και η μητέρα του Βρετανίδα και χώρισαν όταν ο Μάιλο ήταν έξι ετών. Ο ίδιος περιγράφει ότι είχαν μια αρκετά καλή ζωή και σπίτι με πισίνα, αυτοκίνητα, άλογα, προσωπικό, αλλά με τον Μάιλο ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι αυτό που λέει είναι και αυτό που πρέπει να πιστέψεις. Περιγράφει τον πατέρα του ως Έλληνα Τόνι Σοπράνο και δηλώνει ότι τρέφει μεγάλο σεβασμό για εκείνον, αλλά δεν τον έχει δει εδώ και χρόνια. Με τη μητέρα του επίσης μιλά σπάνια. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν βίαιος με τον Μάιλο, και η ίδια δεν αντέδρασε σωστά όταν ο γιος της της αποκάλυψε πως είναι gay στην πρώιμη εφηβεία και τον έστειλε να μείνει με τη γιαγιά του. Ο ίδιος ο Μάιλο λέει ότι η γιαγιά του ανέχτηκε πολλές τρέλες του και τον έμαθε να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος –ίσως θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερη δουλειά– και ο θάνατός της ήταν ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη ζωή του.Επισήμως δηλώνει δημοσιογράφος –αν και πολλά από τα προκλητικά άρθρα του γράφονται από βοηθούς του– και ανεπίσημα είναι ο άνθρωπος που έχει κάνει την προβοκάτσια επάγγελμα. Εμφανίστηκε στον δημόσιο χάρτη όταν πήρε θέση στο #Gamergate (σε πάρα πολύ γενικές γραμμές, ένας ψηφιακός διάλογος που ξεκίνησε για τη δεοντολογία στη δημοσιογραφία σχετικά με τα videogames εξελίχθηκε γρήγορα σε πόλεμο ανάμεσα σε φεμινίστριες και μισογύνηδες). O Γιαννόπουλος πήρε τη θέση που ήταν αναμενόμενο να πάρει, κάνοντας λόγο για ψυχοπαθείς φεμινίστριες προγραμματίστριες. Η κοινότητα των Gamers έμελλε να γίνει η δεξαμενή από όπου ψάρεψε τους πρώτους του υποστηρικτές.Πριν από αυτό, είχε αρθρογραφήσει για λίγο στην The Telegraph από όπου έφυγε για να δημιουργήσει το The Kernel, ένα σάιτ με τεχνολογικά νέα και κουτσομπολιά. Το Forbes τον χαρακτήρισε «Πολίτη Κέιν των ψηφιακών media» –μάλλον βιαστικά. Όταν πρώην συνεργάτες του The Kernel προχώρησαν σε μηνύσεις επειδή δεν πληρώνονταν, ο Guardian αναπαρήγαγε τα απειλητικά μέιλ που τους είχε στείλει ο Γιαννόπουλος (σε ένα απειλούσε πρώην συνεργάτη του ότι θα δημοσιεύσει ντροπιαστικές του φωτογραφίες, και άλλον ότι δεν θα ξαναβρεί ποτέ δουλειά στο Λονδίνο). Το Kernel έκλεισε, ο Γιαννόπουλος πλήρωσε τα χρέη του και στη συνέχεια το πούλησε στο The Daily Dot.Με τους gamers όμως είχε βρει αυτό που πάντα ήθελε: κοινό, και όχι απαραίτητα πολιτισμένο. Η πρόσληψή του στο ακροδεξιό Breitbart του έδωσε ακόμα μεγαλύτερο ακροατήριο. Πάντα εξωφρενικά προκλητικός, έγραψε μια φρικτή κριτική για το Ghostbusters2 επειδή οι πρωταγωνίστριες είναι γυναίκες. Aποκάλεσε μεταξύ άλλων την Λέσλι Τζόουνς «μαύρο άνδρα» και σχεδόν αναλφάβητη, και οι οπαδοί του στο Twitter την βομβάρδισαν με μηνύματα που την παρομοίαζαν στην καλύτερη περίπτωση με γορίλα.
Η Τζόουνς καταρρακώθηκε και για λίγο έκλεισε το λογαριασμό της, όμως τελικά ο θόρυβος που προκλήθηκε είχε ως αποτέλεσμα να διαγραφεί ο Γιαννόπουλος δια παντός από το Twitter, καθώς θεωρήθηκε ο υποκινητής του όλου ρατσιστικού παραληρήματος.Αυτό φυσικά και δεν τον σταμάτησε. Ανάμεσα στα εξωφρενικά πράγματα που έχει κάνει, είναι να υποστηρίξει ότι ο ακτιβιστής Shaun King του κινήματος Black Lives Matter είναι λευκός που παριστάνει τον μαύρο, αναγκάζοντας τον Κινγκ να δημοσιοποιήσει την οικογενειακή του ιστορία (είναι καρπός της εξωσυζυγικής σχέσης της παντρεμένης λευκής μητέρας του με έναν μαύρο άνδρα). Ο Γιαννόπουλος και πάλι απάντησε ότι αυτό δικαιώνει τη θεωρία του.
Αν και ο ίδιος είναι ανοιχτά γκέι, έχει κάνει αμίμητες δηλώσεις για το θέμα. Ενδεικτικά, μερικά από τα διαμάντια της σοφίας του:«Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, κανείς δεν θα επέλεγε να έχει γκέι παιδί αντί για στρέιτ. Είναι σαν να εύχεσαι να γεννηθεί με αναπηρία –όχι μόνο επειδή η ομοφυλοφιλία είναι απόκλιση, αλλά επειδή το παιδί θα υπέφερε χωρίς λόγο. Πρέπει να είσαι τρελός. Ή πολύ κακός». «Ένας από τους λόγους που έγινα gay είναι για να μην έχω να κάνω με τρελές γκόμενες». «Θα ήθελα να θεραπευτώ. Ποιος δεν θέλει; Έχω προσευχηθεί να μου φύγει η ομοφυλοφιλία».Γιατί είναι καθολικός, με Εβραία γιαγιά, κάτι που θυμάται όποτε τον συμφέρει. Πιστεύει επίσης ότι η ομοφυλοφιλία είναι βασικά επιλογή, ότι τα διεμφυλικά άτομα στην πραγματικότητα πάσχουν από ψυχική νόσο, και δεν είναι υπέρ της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Χρησιμοποιεί πάντως την ομοφυλοφιλία του για να αποδείξει ότι δεν είναι ρατσιστής, λέγοντας ότι προτιμά φανατικά τους μαύρους άνδρες, αν και μάλλον αφήνει να εννοηθεί ότι το γεγονός ότι οι μαύροι άνδρες είναι το φετίχ του δεν σημαίνει ότι ταυτόχρονα δεν τους υποτιμά. Βασικοί του εχθροί είναι οι πάσης φύσεως “μαχητές της κοινωνικής δικαιοσύνης” και ο φεμινισμός που κατά τα λεγόμενά του δεν είναι παρά εφαρμοσμένη μισανδρία. Χάρηκε ιδιαίτερα όταν η Χίλαρι Κλίντον αναφέρθηκε σε δύο δικά του άρθρα για να αποδείξει τι είναι το Breitbart και η εναλλακτική δεξιά: «Η αντισύλληψη κάνει τις γυναίκες άσχημες και τρελές» και «Θα προτιμούσατε το παιδί σας να έχει φεμινισμό ή καρκίνο;». Φυσικά, αυτό τον έβαλε ακόμα περισσότερο στον χάρτη και ο ίδιος πιστεύει ότι το εξωφρενικό του στιλ είναι που έφερε τον Τραμπ εκεί που βρίσκεται σήμερα.
Ο Μάιλο Γιαννόπουλος θεωρεί τον εαυτό το περισσότερο ποπ σταρ και λιγότερο δημοσιογράφο, και ίσως δεν έχει άδικο. Είναι συγκρουσιακός και νάρκισσος, αλαζονικός και έχει ανάγκη από κοινό. Το πρόσχημα της ελευθερίας του λόγου απλώς του δίνει άλλοθι να λέει και να γράφει προσβολές προς διάφορες κατευθύνσεις και οι θεατρινισμοί και τα ψευδο-επιστημονικά στοιχεία που παραθέτει φέρνουν τα χειροκροτήματα στα “σόου” που δίνει στα αμερικάνικα πανεπιστήμια τους τελευταίους μήνες. Πολλοί ανησυχούν για την πρόσβαση, αλλά και την απήχηση που έχει σε τόσους νέους ανθρώπους. Γιατί ο Μάιλο Γιαννόπουλος μπορεί κατά βάθος να είναι ένας προβοκάτορας, που νοιάζεται μόνο για τις εντυπώσεις και όχι για την πολιτική, όμως η εναλλακτική δεξιά είναι μια άλλη υπόθεση. Και ο “μπαμπάκας”, Ντόναλντ Τραμπ, είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ.
