Η μέρα που μπήκαμε στο ευρώ
Τα διακοποδάνεια!!!
Τα πρωτοσέλιδα της Αυριανής
Οι συγκεντρώσεις του Τάσου Μπιρσίμ
Το βλέμμα του Κίμωνα Κουλούρη
ΠΑΣΟΚικές φωτογραφίες !!!
Του Άκη τα στρατά
Το δεκατιανό των στρατιωτών
ΠΑΣΟΚικές φωτογραφίες !!!
Το θείο βρέφος
Το νεύμα του Ανδρέα
Το ζεϊμπέκικο του κινήματος
Μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, αλλ’ εν ολίγοις πολλά
 Γιατί τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης προσφέρουν έδαφος στην παραπληροφόρηση, την απάτη, τη δυσφήμιση και τη λασπολογία. Ποια είναι η πραγματικότητα όταν είμαστε «παραμορφωμένοι από την τρυφερή χάρη των κοινωνικών δικτύων».Read more of this post |
ΘΗΒΑ – ΥΛΙΚΗ
Γνωρίζοντας τη θρυλική Βοιωτία σε μία μέρα
Μερικοί τόποι είναι πολύ πιο κοντά απ’ ό,τι φανταζόμαστε. Εξορμούμε λοιπόν στη Βοιωτία και επισκεπτόμαστε κατά σειρά το υπέροχο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήβας, τη Μονή Σαγματά με την εκπληκτική θέα στη Δυτική Βοιωτία και τις δίδυμες λίμνες Υλίκη και Παραλίμνη.
 |
Πρωινό στραπατσάρισμα
ποιήμα για την Πάρνηθα στο Περιοδικό Κορφες. (αριθ. τευχ. 100/93, ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ )
Γραμμένο από τον Πάνο Παναγόπουλο.
———————————————————————-
Η ΠΑΡΝΗΘΑ
Πάρνηθα όμορφο βουνό,Πάρνηθα ονειρεμένη,
είναι γλυκιά η αγκάλη σου και τα φιλιά σου μέλι,
Οι δασωμένες σου πλαγιές ίλιγγο με γεμίζουν,
τ΄ανήλιαγα φαράγγια σου,ζάλογγο μου θυμίζουν.
Στις όμορφες κορφούλες σου σταυραετοί φωλιάζουν,
και στις κρυοβρυσούλες σου,νεράϊδες λημεριάζουν,
σκορπίζουν λάμψη ομορφιάς,τον έρωτα αγκαλιάζουν.
Η ποθητή κορφούλα σου,η Κυρά η παινεμένη,
μετ΄τ΄ακριβά της Ανοιξης λουλούδια στολισμένη.
Στης Σκίπιζας τα κρύα νερά,στης Μόλας τα κρουστάλια,
όλο το χρόνο ξωτικά όλο το χρόνο μάγια.
Τα έλατα σου τα ψηλά,τα μονοπάτια κρύβουν,
κι΄Ανοιξη και ο έρωτας,κάτω απ΄τη σκιά τους σμίγουν.
Από τις ψηλές κορφούλες σου,τη θάλασσα αγναντεύω,
σειρήνα σ΄ονειρεύομαι, τα κάλη σου γυρεύω.
Τα ολοδροσά σου τα νερά,βάλσαμο και γιατρεύουν,
του δάσους σου οι ομορφιές,τ΄αγρίμια ημερεύουν.
Στα ονειρευτά φαράγγια σου,σταυραετοί πετάνε.
στις μαγεμένες σου πλαγιές,πέρδικες κελαηδάνε.
Τ΄αηδόνια ψάλλον της χαράς,ολόγλυκα τραγούδια,
σαν σε στολίζει η Ανοιξη,φανταστικά λουλούδια.
Από την πιο ψηλή κορφή,θαυμάζω τη θωριά σου,
και δεν χορταίνω να κοιτώ την τόση ομορφιά σου.
Χιλιάδες χρώματα γλυκά, η αυγούλα όταν ροδίζει,
κι ο ήλιος σε γλυκοφιλά,χρισάφι σε γεμίζει.
Κοντά σου όταν βρίσκομαι,όταν με αγκαλιάζεις,
νεράϊδας νιώθω θαλπωρή, της Αφροδίτης μοιάζεις.
Πάρνηθα αφέντρα μάγγισα,Πάρνηθα μυρωμένη,
από τα πιο όμορφα βουνά, στον κόσμο ξακουσμέμη.
Ν΄ανέβω θέλω στην Κυρά, να ειδώ τον Αγ Γιώργη,
ν΄ακούσω αγέρα βογγητό,νεράϊδας μοιρολόγι.
Και σαν πεθάνω νοσταλγώ, Εσύ να μ΄άγκαλιάσεις,
με λούλουδα και μ΄ευωδιές,γλυκά να με σκεπάσεις.
———————————————————————-
Η ΠΑΡΝΗΘΑ
Πάρνηθα όμορφο βουνό,Πάρνηθα ονειρεμένη,
είναι γλυκιά η αγκάλη σου και τα φιλιά σου μέλι,
Οι δασωμένες σου πλαγιές ίλιγγο με γεμίζουν,
τ΄ανήλιαγα φαράγγια σου,ζάλογγο μου θυμίζουν.
Στις όμορφες κορφούλες σου σταυραετοί φωλιάζουν,
και στις κρυοβρυσούλες σου,νεράϊδες λημεριάζουν,
σκορπίζουν λάμψη ομορφιάς,τον έρωτα αγκαλιάζουν.
Η ποθητή κορφούλα σου,η Κυρά η παινεμένη,
μετ΄τ΄ακριβά της Ανοιξης λουλούδια στολισμένη.
Στης Σκίπιζας τα κρύα νερά,στης Μόλας τα κρουστάλια,
όλο το χρόνο ξωτικά όλο το χρόνο μάγια.
Τα έλατα σου τα ψηλά,τα μονοπάτια κρύβουν,
κι΄Ανοιξη και ο έρωτας,κάτω απ΄τη σκιά τους σμίγουν.
Από τις ψηλές κορφούλες σου,τη θάλασσα αγναντεύω,
σειρήνα σ΄ονειρεύομαι, τα κάλη σου γυρεύω.
Τα ολοδροσά σου τα νερά,βάλσαμο και γιατρεύουν,
του δάσους σου οι ομορφιές,τ΄αγρίμια ημερεύουν.
Στα ονειρευτά φαράγγια σου,σταυραετοί πετάνε.
στις μαγεμένες σου πλαγιές,πέρδικες κελαηδάνε.
Τ΄αηδόνια ψάλλον της χαράς,ολόγλυκα τραγούδια,
σαν σε στολίζει η Ανοιξη,φανταστικά λουλούδια.
Από την πιο ψηλή κορφή,θαυμάζω τη θωριά σου,
και δεν χορταίνω να κοιτώ την τόση ομορφιά σου.
Χιλιάδες χρώματα γλυκά, η αυγούλα όταν ροδίζει,
κι ο ήλιος σε γλυκοφιλά,χρισάφι σε γεμίζει.
Κοντά σου όταν βρίσκομαι,όταν με αγκαλιάζεις,
νεράϊδας νιώθω θαλπωρή, της Αφροδίτης μοιάζεις.
Πάρνηθα αφέντρα μάγγισα,Πάρνηθα μυρωμένη,
από τα πιο όμορφα βουνά, στον κόσμο ξακουσμέμη.
Ν΄ανέβω θέλω στην Κυρά, να ειδώ τον Αγ Γιώργη,
ν΄ακούσω αγέρα βογγητό,νεράϊδας μοιρολόγι.
Και σαν πεθάνω νοσταλγώ, Εσύ να μ΄άγκαλιάσεις,
με λούλουδα και μ΄ευωδιές,γλυκά να με σκεπάσεις.
Η Πάρνηθα είχε ένα εντυπωσιακό σύστημα οχύρωσης από πύργους, κάστρα, τείχη και φρυκτωρίες ως φυσικό τείχος της Αθήνας, στα σύνορα με τη Βοιωτία. Εδώ ο πύργος του Λοιμικού
Πρέπει να επιδιώκουμε την ελευθερία και όχι μόνο την ασφάλεια, αν όχι για κάποιον άλλο λόγο, επειδή μόνο η ελευθερία μπορεί να καταστήσει την ασφάλεια ασφαλή.
Karl Popper