Ξεσπάει σε λίγο «το αντάρτικο της ελιάς» Το νου σας μην ξεριζώσετε τις ελιές,λόγω επιδότησης.
Ο Γιώργος Λεκκάκης, γνωστός συγγραφέας – δημοσιογράφος, για τις θέσεις και απόψεις του γύρω απο την Ελλάδα, την παράδοση, τη φύση και το περιβάλλον παρουσιάζει μέσα απο την Kontranews άρθρο που καθιστά τους Έλληνες πέρα από ενήμερους του θέματος, υπόλογους αν δεν αντιδράσουν…
Υπάρχει λύση για τη σωτηρία των ελαιώνων;
Γράφει ο Γιώργος Λεκκάκης
Εαν πραγματικά θέλουμε να σωθούν τα ελαιόδενδρα, οι ελιές και το, ζωτικό για εμάς, ελαιόλαδό μας, με το πρόβλημα του «βακτηρίου» (που «ξαφνικά» «προέκυψε» κι αυτό, μέσ’ στην κρίση), ίσως, μια λύση είναι η αντιμετώπιση του με ζεόλιθο σε συνδυασμό και με ενεργούς μικρο-οργανισμούς (*) μαζί… Και όχι μόνον!
Στο τέλος – τέλος, εάν κάποιοι αμφιβάλουν, τι έχουν να χάσουν; Αφού εν τέλει θα τους επιβάλουν να κόψουν τα «άρρωστα ελαιόδενδρα», θα τα δυσφημίσουν ως άρρωστα (οι άρρωστοι), και θα πείσουν τον κόσμο πως πρέπει να θανατωθούν, όπως οι «τρελλές αγελάδες» και τα «τρελλά κοτόπουλα»… Οι τρελλοί τα βλέπουν όλα τρελλά… Κι όλα αυτά με την βούλα κάποιων «επιστημόνων»…
Τέλος, πρέπει να βρούμε και να επαναφέρουμε τους παλαιούς σπόρους.
(*) Για τους ενεργειακούς μικροοργανισμούς μπορείτε να ενημερωθείτε απο τα βιβλία και τις έρευνες του Ιάπωνα καθηγητή Φυτοκομίας στο Κολλέγιο Γεωργίας (Πανεπιστήμιο του Ρίουκους), Teruo Higa. Αλλά και τον δικό μας, κ. Θ. Θωμίδη, του Α.Π.Θ. Φυσικά το (εγ)κατεστημένο θα πέσει πάνω τους να τους φάει – γνωστός καννίβαλος! Όμως οφείλουμε να δώσουμε στην εναλλακτική επιστήμη την ευκαιρία να αποδείξει αυτά που ισχυρίζεται. Για το καλό της φύσεως, δηλ. της ανθρωπότητας, δηλ. του πλανήτη Γη, του σπιτιού μας…
Παράλληλα, αναφέρουν, ότι το σχέδιο αυτό θα περιλαμβάνει αλλαγές σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και λένε συγκεκριμένα: α) Στα σχολεία, που χρειάζονται μεγαλύτερη ελευθερία ανά εκπαιδευτική μονάδα, β) στην Υγεία, που θα ρίχνει βάρος στην πρωτοβάθμια φροντίδα των πολιτών, γ) στο Δημόσιο, που χρειάζεται αξιολόγηση, δ) στη Δικαιοσύνη, που πρέπει να αποδίδεται πιο γρήγορα και ε) στις αποκρατικοποιήσεις, που πρέπει να επισπευσθούν.
Από το «γαλάζιο» οικονομικό επιτελείο υποστηρίζουν ότι «με όπλο αυτό το συνολικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, συν το ελληνικό σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας, η Ν.Δ. θα διαπραγματευτεί πιο αποτελεσματικά το ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων» και συμπληρώνουν: «έτσι, ώστε να περιοριστεί η λιτότητα, να δημιουργηθεί περιθώριο μεγαλύτερων φορολογικών περικοπών και να αποκτήσει η χώρα μια ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική».
Προ ημερών στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης για το αγροτικό, ο Κυρ. Μητσοτάκης παρουσίασε ορισμένες βασικές θέσεις της Ν.Δ. για τον αγροτικό κόσμο, ενώ το προσεχές διάστημα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμά της για το ασφαλιστικό, καθώς η ηγεσία της εκτιμά ότι σύντομα θα φανούν οι αδυναμίες του νέου ασφαλιστικού με το νόμο Κατρούγκαλου, το οποίο εξοντώνει τους ελεύθερους επαγγελματίες. Όμως ακόμα η γαλάζια πρόταση για τα εργασιακά δεν είναι ακόμα κοστολογημένη και θέλει δουλειά, όπως μεταδίδουν πρόσωπα που γνωρίζουν.
Η διαδικασία της συγγραφής του προγράμματος προχωρά και στις επιτροπές που έχουν συγκροτηθεί εργάζονται περισσότεροι από 400 επιστήμονες, εμπειρογνώμονες και στελέχη της αγοράς, υπό την καθοδήγηση του αντιπροέδρου της Ν.Δ. Κωστή Χατζηδάκη και του γραμματέα Προγράμματος, Γιώργου Στεργίου.
Από την ηγεσία της Ν.Δ. μιλάνε για αξιοκρατία και νοικοκύρεμα στο Δημόσιο και επισημαίνουν ότι η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων είναι μια κομβικής σημασίας μεταρρύθμιση. «Το Κράτος πρέπει να νοικοκυρευτεί. Η θέση της Ν.Δ. είναι απολύτως σαφής: Η δέσμευση ότι δεν θα γίνουν απολύσεις στο Δημόσιο είναι απόλυτη και ξεκάθαρη. Αλλά, δεν θα δεχτεί και παράνομες μονιμοποιήσεις, με τη φάμπρικα που στήνει η Κυβέρνηση» επισημαίνουν κεντρικά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης θα είναι η επιθετική μείωση φόρων και δαπανών για να πάρει μπρος η οικονομία και όπως λένε από το επιτελείο του Κυρ. Μητσοτάκη, η Ν.Δ. θα προτάξει συγκεκριμένες και κοστολογημένες μειώσεις φόρων, οι οποίες θα συνοδευτούν από ισοδύναμη μείωση δαπανών. «Ειδικά η μείωση των φόρων είναι, σήμερα, απολύτως επιβεβλημένη για να αναπνεύσουν επιχειρήσεις και νοικοκυριά» λένε και θυμίζουν τις δεσμεύσεις της Ν.Δ. που είναι οι εξής:
*Για μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε δύο χρόνια.
*Για μείωση του φόρου επιχειρήσεων από το 29% στο 20%.
*Για μείωση του φόρου στα μερίσματα από 15% σε 5%.
*Για μείωση του Φ.Π.Α. στα αγροτικά εφόδια από το 24% στο 13%.
*Για κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί.
*Για αύξηση του ορίου υπαγωγής στο Φ.Π.Α. από τις 10.000 στις 25.000 ευρώ.
«Αυτές οι μειώσεις θα συνοδευτούν από ανάλογες περικοπές δαπανών, που έχουν ήδη γνωστοποιηθεί από την ομιλία του Κυρ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ: α) 200 εκατομμύρια ευρώ, από τη μείωση των καταναλωτικών δαπανών του Δημοσίου κατά 12%, β) 400 εκατομμύρια ευρώ, από τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ΔΕΚΟ και όλων των Νομικών Προσώπων της Γενικής Κυβέρνησης, γ) 150 εκατομμύρια ευρώ, από την αναστολή των προβλεπόμενων αυξήσεων στους δημοσίους υπαλλήλους, δ) 140 εκατομμύρια ευρώ, από τη μείωση των δαπανών για τόκους στα Έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου, φτάνοντας το κόστος στο ύψος του 2014, ε) 140 εκατομμύρια ευρώ, από τον εξορθολογισμό της κρατικής επιχορήγησης στα ευγενή ταμεία, στ) 100 εκατομμύρια ευρώ, από το συμψηφισμό οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΓΑ με αγροτικές επιδοτήσεις, ζ) 150 εκατομμύρια ευρώ, από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, τις ηλεκτρονικές προμήθειες και την Εθνική Στρατηγική για το Φάρμακο, η) 20 εκατομμύρια ευρώ από τη συγχώνευση κτιριακών υποδομών, θ) 75 εκατομμύρια ευρώ τον πρώτο χρόνο και 300 εκατομμύρια ευρώ στην τετραετία, από τη διατήρηση της υπάρχουσας σχέσης προσλήψεων και αποχωρήσεων στο δημόσιο, ι) 100 εκατομμύρια ευρώ τον πρώτο χρόνο και 400 εκατομμύρια ευρώ στην τετραετία από την κατάργηση δομών που δημιουργήθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ από τις αρχές του 2015 και από τη στρατηγική εκχωρήσεων (outsourcing) στον ιδιωτικό τομέα.
«Συνολικά, η περιστολή των δαπανών από αυτή τη δεκάδα παρεμβάσεων φτάνει το 1,5 δις ευρώ τον πρώτο χρόνο» υπογραμμίζουν από το οικονομικό επιτελείο της Ν.Δ. και συμπληρώνουν: «Συνεπώς, η ανάλογη μείωση φόρων θα συντελεστεί χωρίς απολύσεις και χωρίς μειώσεις μισθών – συντάξεων, όπως υποστηρίζει η κυβερνητική προπαγάνδα».
Επί του θέματος της φορολογικής πολιτικής, η ηγετική ομάδα της Ν.Δ. υποστηρίζει ότι οι μειώσεις φόρων θα προχωρήσουν σε κάθε περίπτωση, διότι, είναι κομβικής σημασίας στο οικονομικό πρόγραμμα της Ν.Δ. και δεν θα δημιουργούν δημοσιονομικό κενό καθώς θα συνοδεύονται από ανάλογη μείωση δαπανών.
Στην Πειραιώς, υποστηρίζουν ότι αυτό το σχέδιο θα προχωρήσει αποφασιστικά, ακόμα και αν οι δανειστές έχουν διαφορετική εκτίμηση. Και υπενθυμίζουν, ότι και στο ζήτημα του Φ.Π.Α. στην εστίαση υπήρχε διαφωνία και η τότε ελληνική Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αντ. Σαμαρά, πέρασε τις δικές της θέσεις και εν τέλει δικαιώθηκε.
Υπογραμμίζουν ακόμη, ότι η τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πέραν της μείωσης του Φ.Π.Α. στην εστίαση από το 23% στο 13%, είχε προχωρήσει στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 5% και στη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 30%.
Επιπρόσθετα, είχε μειώσει κατά 30% την Έκτακτη Εισφορά Αλληλεγγύης ενώ είχε δεσμευτεί ότι θα την καταργούσε οριστικά στις 31 Δεκεμβρίου 2016. Σε αντίθεση με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που διατήρησε την Έκτακτη Εισφορά Αλληλεγγύης για το 2017 και δεν έχει καμιά πρόθεση να την καταργήσει στο μέλλον.
Σχόλιο του Α.Η. Διαματάρη: Πολιτική και Θρησκεία
Ο κ. Τραμπ με τον κ. Πρίμπους, ενώ ο κ. Πενς παρακολουθεί. Φωτογραφία: AP Photo/Andrew Harnik.Γνωρίζει, για παράδειγμα, το θέμα της οικονομικής κρίσης. Αρα σε δεδομένη συζήτηση μπορεί να λάβει μέρος, να υποστηρίξει την άποψή του για το τι πρέπει να γίνει.Γνωρίζει επίσης, χωρίς αμφιβολία, και το ποιόν της ελληνικής κυβέρνησης. Κι αυτό μας φέρνει στο εξής: Καλλιεργείται αυτές τις ημέρες η εντύπωση από την κυβέρνηση της Ελλάδας ότι η κυβέρνηση Τραμπ στηρίζει, δήθεν, την κυβέρνηση του Τσίπρα. Σίγουρα αυτό ή έστω την εικόνα αυτή επιθυμεί να δώσει η ελληνική κυβέρνηση.Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική: Δεν θα μπορούσαν να διέφεραν περισσότερο οι κυβέρνησης του Τραμπ και του Τσίπρα. Δεν είναι μόνον οι μεγάλες φιλοσοφικές διαφορές, μιας σκληρής Δεξιάς κυβέρνησης των ΗΠΑ με ένα αριστερό καθεστώς στην Ελλάδα.Είναι και η αλλεργία που προκαλεί η αντιχριστιανική στάση της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, είναι αδύνατο να συγχωρεθεί το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας -και μερικοί υπουργοί του- αρνήθηκαν να ορκιστούν στο Ευαγγέλιο.Να, τι είπε ο Ράινς Πρίμπους στην ομιλία του κατά τη διάρκεια της δεξίωσης που του παρέθεσαν ομογενείς: «Ολοι μας δεν βρεθήκαμε σ’ αυτό το δωμάτιο από τύχη. Αλλά επειδή ο Θεός το έκανε, έβαλε τα χέρια του πάνω μας να μας φέρει εδώ. Τίποτα δεν συμβαίνει αν δεν είναι η επιθυμία του Θεού… Τελικά γνωρίζουμε ότι ο Θεός το έκανε δυνατόν. Και δεν θα είμασταν εδώ χωρίς την θέλησή του».Σας φαίνεται εσάς ότι ο κ. Πρίμπους, αλλά και ο ίδιος ο κ. Τραμπ, ο οποίος έκανε ανάλογες δηλώσεις χθες, είναι άνθρωποι που μπορούν να στηρίζουν τον κ. Τσίπρα; @AHDiamataris
Τζερόνιμο: Αναμνήσεις ενός ανυπότακτου Απάτσι
‘
![Ο Τζερόνιμο και οι άλλοι Απάτσι ποζάρουν μπροστά από σκηνές στην Εμπορική Έκθεση της Λουιζιάνα στο Σεν Λιούις, 1904. [Library of Congress]](https://i0.wp.com/insidestory.gr/sites/default/files/styles/article-main/public/field/image/coverg.jpg?resize=525%2C263&ssl=1)
a.f._randall_geronimo_full-length_portrait_facing_front_posed_on_one_knee_holding_rifle_c._1886_library_of_congress_.jpg
edward_sheriff_curtis_storm_-_apache_1906_plate_9_from_the_portfolio_the_north_american_indian_volume_1_photogravure_gift_of_henrietta_e._failing.jpg
edward_s._curtis.jpeg
camillus_sidney_fly_.jpg
camillus_sidney_fly_the_captive_white_boy_santiago_mckinn_in_geronimos_camp_with_group_of_indians_mostly_children_in_front_of_partially_constructed_tent_before_geronimos_surrender_to_gen._crook_march_27_1886_library_of_congress_.jpg
william_herman_rau_geronimo_the_famous_apache_chieftain_for_many_years_a_terror_to_the_early_settlers_worlds_fair_st._louis_1904_library_of_congress_.jpg
Η «Αυτοβιογραφία» του όμως παραμένει μία από τις πιο σημαντικές μαρτυρίες για την μοίρα των Ινδιάνων μετά την εισβολή των λευκών αποίκων στα εδάφη τους. Και είναι επίκαιρη σε μία εποχή που οι Σιου στο Στάντιγκ Ροκ της Βόρειας Ντακότα, βγήκαν στο προσκήνιο έδωσαν αγώνα και κατάφεραν να σταματήσουν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου που θα μολύνει τη γη των προγόνων τους.
Το βιβλίο «Τζερόνιμο: Η Αυτοβιογραφία» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα σε μετάφραση Παλμύρας Ισμυρίδου.
Η Πάρνηθα είναι ένα βουνό Βόρεια και ελαφρώς Δυτικά του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Η υψηλότερη κορφή λέγεται «Καραβόλα» και είναι κλειστή στο κοινό καθώς ανήκει στον Ελληνικό Στρατό, για την ακρίβεια στην Αεροπορία. Ολόκληρος ο ορεινός όγκος είναι αρκετά μεγάλος σε σχέση με το υψόμετρό του καλύπτοντας περίπου 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα με μέγιστο πλάτος 25 χιλιόμετρα και μέγιστο μήκος γύρω στα 22. Κατά την αρχαιότητα υπήρχαν αρκετοί οικισμοί στα όριά της, πολλοί είναι γνωστοί μας από τις στάσεις του ΟΣΕ: Αχαρναί, Δεκέλεια, Σφενδάλη, Αφίδναι αλλά και Ερυθραί, Φυλή…
Τα τελευταία χρόνια, σε μια προσπάθεια από την πολιτεία να φανούν πιο ελκυστικές οι περιοχές αυτές, πολλές φορές χρησιμοποιούνται τα αρχαία ονόματα.
Η Πάρνηθα έχει αρκετά μέρη για ποδηλασία δρόμου από τις παρυφές της (Κατσιμίδι, Χασιά, Δερβενοχώρια κ.α.) ως και τις κορφές της. Για αυτές θα γράψω παρακάτω.
Η βασική «ανάβαση Πάρνηθας» ξεκινά από το πάρκινγκ του τελεφερίκ, όπου μπορεί ο καθένας να πάει εκεί είτε μέσω Μενιδίου, είτε από την Τατοϊου, αλλά και από Βαρυμπόμπη και Θρακομακεδόνες.
Από την εκκίνηση της διαδρομής θα χρειαστούμε 11 φουρκέτες και σχεδόν 10 χιλιόμετρα ωσότου να βγούμε στην αριστερή στροφή, η οποία μας φέρνει αντιμέτωπους με τον βοριά, τον συνήθη άνεμο σε αυτό το υψόμετρο. Στα 10 αυτά χιλιόμετρα ανεβαίνουμε περίπου 500 μέτρα και έτσι η μέση κλίση είναι κάτι παραπάνω από 5%.
Στη διαδρομή των 11 στροφών 180 μοιρών δεν θα αντιμετωπίσουμε απότομες κλίσεις.
Από την αριστερή στροφή που ανέφερα δύο παραγράφους παραπάνω είναι λίγο κάτω από ένα χιλιόμετρο μέχρι το τέλος της βασική ανηφόρας. Το τέλος της είναι λίγο πριν το παρατημένο Σανατόριο – Ξενία – Σχολη Τουριστικών Επαγγελμάτων. (Θα επιστρέψω στο Ξενία αργότερα.). Λίγο πριν το Ξενία, λοιπόν, υπάρχει μια «κρυμμένη» διασταύρωση.

Η πράσινη ταμπέλα του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας μας ενημερώνει πως αριστερά κατευθυνόμαστε για τις κορφές Αέρας, Κυρά αλλά και προς «ΣΕΓΑΣ». Πάμε κι εμείς λοιπόν αριστερά.
Αέρας Ακολουθώντας τον δρόμο και μόλις με μία φουρκέτα βρισκόμαστε στο εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο της κορυφής «Αέρας». Από τη φουρκέτα μέχρι το μέγιστο υψόμετρο που φτάνουμε είναι αρκετά απότομο κομμάτι. Από τη διασταύρωση μέχρι τον Αέρα είναι 1900 μέτρα μήκος και το υψόμετρο στην κορφή περίπου 1080 μέτρα. Το στρατόπεδο πάνω δεν λέει και τίποτε καθώς είναι μικρό και δεν αξίζει για επίσκεψη όπως άλλα σε κορφές (πχ. Κερατοβούνι, Κιθαιρώνας κ.α.). Η κατάσταση του δρόμου δεν είναι εντελώς κακή, εκτός από την αρχή όπου έχει πολλές λακκούβες.
ΣΕΓΑΣ . Κατεβαίνοντας από τον Αέρα και στρίβοντας απότομα αριστερά αριστερά (μπορούμε να φτάσουμε επίσης μπαίνοντας στο πάρκινγκ του Ξενία και πηγαίνοντας αριστερά) βρισκόμαστε στο στάδιο του ΣΕΓΑΣ. Είχε φτιαχτεί για την προετοιμασία των αθλητών, αλλά πια έχει αφεθεί στην τύχη του.
Κάνουμε μεταβολή και γυρνάμε στο Ξενία. Το Ξενία είναι ένα γκρέμι. Η ιστορία του είναι μεγάλη. Κτίστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως σανατόριο. Το κλίμα της Πάρνηθας ήταν ιδανικό για αυτό. Δόθηκε προς χρήση το 1914 και ήταν παράρτημα του Ευαγγελισμού για τους φυματικούς. Το κτίριο ξαναχτίζεται το 1934 και ως το 1960 υπηρετεί ως Σανατόριο.
Η εξέλιξη της ιατρικής κατέστησε ιάσιμη την ασθένεια και δεν υπήρχε πια ανάγκη για τέτοια θεραπευτήρια. Το κτίσμα και η γη πέρασε στην ιδιοκτησία του ΕΟΤ. Ο ΕΟΤ το μετέτρεψε σε Ξενία (τότε είχαν την τιμητική τους…) όμως λόγω του ξενοδοχείου του Καζίνο δεν πήγε καλά. Έκλεισε το 1967 και μετατράπηκε σε Σχολή Τουριστικών επαγγελμάτων. Παρέμεινε ως τα μέσα της δεκαετίας του ’80 όπου η Σχολή μεταφέρθηκε σε σύγχρονες εγκαταστάσεις στην Ανάβυσσο. Από τότε μέχρι σήμερα το Ξενία ερειπώνει. Οι μεγάλες καταστροφές έγιναν από τη φωτιά του 2007 και ύστερα. Η φωτιά έκαψε ένα μικρό κομμάτι, αλλά από τότε ξεκίνησαν οι μεγάλοι βανδαλισμοί του κτιριακού όγκου.
Για το Ξενία έχουν ακουστεί πολλοί αστικοί μύθοι. Το μόνο σίγουρο είναι πως έχει υπάρξει στέκι ακροαριστερών και ακροδεξιών. Τα υπόλοιπα είναι στη σφαίρα της φαντασίας ή της μεταφυσικής, εξαρτάται πως το ορίζει ο καθένας.
Φεύγοντας από το Ξενία, συνεχίζουμε προς την καρδιά του βουνού, με μια μικρή κατηφόρα. Από αυτό το σημείο ξεκινά ο «Γύρος Πάρνηθας» μία κυκλική διαδρομή 15 χιλιομέτρων γύρω από τις ψηλότερες κορφές (Καραβόλα και Όρνιο). Προσωπικά προτιμώ να πηγαίνω από δεξιά (δηλαδή αριστερόστροφα!). Μόλις συνεχίσουμε δεξιά στην πορεία του δρόμου, βρίσκεται αριστερά μας ένα μικρό εκκλησάκι, η Αγία Τριάδα. Εκεί υπάρχει ένας μεγάλος πλάτανος και μια βρύση με νερό. Η τοποθεσία είναι και το σπίτι μιας φιλικής οικογένειας ελαφιών.
Συνεχίζοντας από την Αγία Τριάδα, μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα είναι η διασταύρωση για το Regency Casino Mont Parnes. Κάνοντας δεξιά, είναι 1,5 χλμ. μέχρι το Καζίνο και είναι μια ανηφορίτσα, μια κατηφορίτσα και άλλη μια ανηφορίτσα. Ο δρόμος, φυσικά, και είναι πολύ καλός
Πίσω στη διασταύρωση και συνεχίζουμε προς τα καταφύγια. Ο δρόμος είναι ανηφορικός και ουσιαστικά αν ξεκινήσουμε από το κάτω τελεφερίκ και μέχρι την κορυφή «Όρνιο» είναι σερί ανηφόρα. Σε αυτό το σημείο έχουμε αριστερά μας το βουνό και δεξιά μας βλέπουμε το μονοπάτι το οποίο πάει από το Καζίνο προς το καταφύγιο Μπάφι.
Λίγο πριν από το Μπάφι υπάρχει μία διασταύρωση με έναν κακοτράχαλο δρόμο. Η ταμπέλα (αν υπάρχει) γράφει «προς Πολεμικό Ναυτικό».
Αυτό είναι το αγαπημένο μου κομμάτι στο βουνό. Η ανηφόρα είναι σχεδόν ενάμιση χιλιόμετρο. Γεμάτη λακκούβες με δέντρα αριστερά και δεξιά για το πρώτο μισό. Είναι εντελώς αποκομμένη από οτιδήποτε άλλο τριγύρω και μου έδωσε την αίσθηση πως είμαι σε κάποιο βουνό της Πίνδου, με παρατημένο οδικό δίκτυο! Στο δεύτερο μισό της ανάβασης βλέπουμε το ανατολικό κομμάτι της Πάρνηθας με τους χωματόδρομους και τα μονοπάτια του. Η υπέροχη ανάβαση τελειώνει λίγο πριν την πύλη του στρατοπέδου.
Αφού επιστρέψουμε, συνεχίζουμε το γύρο της Πάρνηθας. Πια είμαστε μέσα σε Έλατα. Περνάμε έξω από το Μπάφι και μετά από 1 χιλιόμετρο υπάρχει διχάλα με χωματόδρομο (δεξιά). Ο χωματόδρομος βγάζει στο καταφύγιο Φλαμπούρι, αλλά εμείς είμαστε με κούρσα τώρα!
Λίγα μέτρα πιο μετά θα δούμε άλλη μια διχάλα. Ο δρόμος φαίνεται να συνεχίζει αριστερά όπου καταλήγει στην κορφή «Όρνιο». Δεξιά συνεχίζουμε για το Γύρο της Πάρνηθας. Ανάλογα με την εποχή ίσως ο δρόμος είναι κλειστός για οχήματα (με μπάρα) αλλά με το ποδήλατο την παρακάμπτουμε.
Ο δρόμος ως εκεί είναι μια χαρά.
Πριν γράψω για το Όρνιο ας δούμε που είμαστε γεωγραφικά. Αριστερά φαίνονται οι διασταυρώσεις που ανέφερα. Δεξιά φαίνεται η συνέχεια του Γύρου.
Εμείς όμως συνεχίζουμε ανηφορικά. Το κομμάτι είναι σε πυκνό δάσος και η θερμοκρασία είναι αισθητά κατώτερη όλες τις εποχές. Ανηφορίζοντας θα παρατηρήσουμε έναν πύργο δασοπροστασίας δεξιά μας.
Δεξιά μας στη φουρκέτα, είναι πύλη στρατοπέδου Αεροπορίας, συγκεκριμένα του «2ου Κέντρου Ελέγχου Περιοχής». Στην Πολεμική Αεροπορία ανήκει η υψηλότερη κορυφή της Πάρνηθας, η Καραβόλα (1413μ.), όπου έχει ραντάρ και άλλες εγκαταστάσεις.
Εμείς όμως συνεχίζουμε τη νόμιμη ανηφόρα και περνώντας ανάμεσα από κεραίες και μικρά κτίσματα φτάνουμε στο Όρνιο. Εκεί βρίσκεται ο τεράστιος πύργος του ΟΤΕ, χαρακτηριστικό της Πάρνηθας καθώς φαίνεται από πολύ μακριά.
Δεν ζηλεύουμε που δεν πήγαμε στην Καραβόλα! Είμαστε μόλις 63 μέτρα χαμηλότερα και πατάμε τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Πάρνηθας (1350 μ.).
Αφού κατηφορίσουμε στη διχάλα και συνεχίσουμε το γύρο του βουνού αφήνουμε εντελώς το καλό οδόστρωμα και τον «πολιτισμό» και συνεχίζουμε στην εξοχή. Στη συνέχεια δεν θα συναντήσουμε άλλες μεγάλες ανηφόρες, αντίθετα υπάρχουν κατηφορίτσες και πάνω κάτω.
Χρειάζεται προσοχή καθώς η ποιότητα του δρόμου στο εξής είναι χείριστη. Επίσης χρειάζεται προσοχή και στα ελάφια που μπορεί να λιάζονται αμέριμνα στη μέση του δρόμου.
Πάνω στο δρόμο υπάρχει και πηγή. Η όλη περιοχή είναι γνωστή με το όνομα “Μόλα”.
Η Μόλα είναι περίπου στη μέση του γύρου. Βέβαια εμείς έχουμε κάνει και τρεις κορφές από την Αγία Τριάδα που ξεκινά ο Γύρος ως τη Μόλα, οπότε στο δικό μας οδοιπορικό ουσιαστικά τελειώνουμε. Αν όμως κάποιος κάνει μόνο το γύρο, εδώ είναι περίπου στη μέση.
Μετά από κάποια λεπτά ξαφνικά τελειώνει το δάσος και μπαίνουμε σε καραφλό τοπία… Τα καμένα. Εδώ φαίνεται όλη η καταστροφή του βουνού και η έκτασή της. Για για να σιγουρευτούμε, με το που μπαίνουμε στα Καμένα ο δρόμος έχει υποστεί καθίζηση και για κάποια μέτρα περνάμε από χωματόδρομο. Από χώμα και πέτρες θα περάσουμε άλλες δύο φορές. Δεξιά μας βλέπουμε τις επιπτώσεις της φωτιάς σε βάθος και αριστερά μας έχουμε την πλαγιά του πρώην ελατοδάσους.
Προς το τέλος του γύρου συναντούμε το φυτώριο. Για αυτό δεν ήξερα πολλά πράγματα, και έψαξα γιατί όποτε περνώ από εκεί μου κάνει εντύπωση.
Το φυτώριο δημιουργήθηκε το 2008, ύστερα από την μεγάλη πυρκαγιά. Ενώ τα περισσότερα δέντρα αναπαράγονται σχετικά εύκολα δεν συμβαίνει αυτό για το έλατο της Πάρνηθας (Κεφαλληνιακή Ελάτη). Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα τι ακριβώς γίνεται στο φυτώριο.
Φυσική αναγέννηση
Τα περισσότερα φυτά που κάηκαν, όπως τα πεύκα, οι ιτιές, οι κουμαριές, τα πλατάνια, τα κυπαρίσσια αλλά και βότανα και λουλούδια, έχουν αναβλαστήσει μόνα τους, πρασινίζοντας το βουνό, που ωστόσο θα χρειαστεί τουλάχιστον 40 χρόνια μέχρι να σταματήσει να θυμίζει κρανίου τόπο. Το μόνο είδος που χρειάζεται «τεχνητή» βοήθεια είναι τα έλατα της Πάρνηθας, τα οποία δεν φυτρώνουν σε κανένα άλλο σημείο της Ελλάδας και επιβάλλεται η διατήρησή τους για την προστασία της βιοποικιλότητας.
Αυτός ήταν ο λόγος που το 2008 δημιουργήθηκε ένα φυτώριο σε έκταση 8 στρεμμάτων και υψόμετρο 1.000 μέτρων, όπου μεγαλώνουν 300.000 μικρά έλατα. «Οι σπόροι προέρχονται από τα έλατα του βουνού που δεν κάηκαν. Ανεβαίνουμε στην κορυφή του δέντρου στα 30 μέτρα ύψος και συλλέγουμε τους σπόρους πριν ανοίξουν. Μετά, τους φυτεύουμε και τους φροντίζουμε για τρία χρόνια, οπότε είναι έτοιμοι για χρησιμοποιηθούν στην αναδάσωση», περιγράφει ο Βασίλης Φίλος, δασοπόνος στον φορέα διαχείρισης και υπεύθυνος για το φυτώριο.
Από τον χειμώνα του 2008 έως τον Ιανουάριο του 2011, στην Πάρνηθα έχουν φυτευτεί 267.200 δέντρα, τα περισσότερα πεύκα, γιατί είναι πιο ανθεκτικά και δημιουργούν ιδανικές συνθήκες σκίασης, ώστε να ευδοκιμήσουν τα έλατα που θα φυτευτούν στη συνέχεια. «Από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, οι αναδασώσεις των ελάτων έχουν πετύχει σε ποσοστό 80%, παρά τη δυσκολία του είδους. Σκοπός μας είναι να αναδασώσουμε όσο περισσότερες εκτάσεις μπορούμε, εκτός από τις βραχώδεις περιοχές που καταλαμβάνουν 8.000 στρέμματα και είναι αδύνατο να φυτευτούν. Εκεί, αναλαμβάνει η φύση», συμπληρώνει ο Β. Φίλος.
Τον σπουδαιότερο ρόλο στην αναγέννηση του βουνού και στην προστασία του λεκανοπεδίου από τις πλημμύρες παίζουν τα λιθόκτιστα φράγματα (ζαρζανέτ) στα μεγάλα ρέματα και τα αντιδιαβρωτικά έργα συνολικού μήκους 1.800 χιλιομέτρων από κορμοδέματα, κλαδοπλέγματα και ξύλινα φράγματα, τα οποία συγκρατούν το έδαφος για να μην «πνιγεί» η Αθήνα.
Στο φυτώριο βρίσκεται και η μπάρα όπου απαγορεύεται η είσοδος οχημάτων. Την περνάμε και βρισκόμαστε πάλι στον πολιτισμό.
Συνεχίζοντας υπάρχει μία διασταύρωση όπου μπορούμε να πάμε δεξιά. Θα συνεχίσουμε για 600 μέτρα πριν μας κόψει μια μπάρα κι ο δρόμος που γίνεται χωματόδρομος. Τελικά φτάνουμε στη διασταύρωση της Αγίας Τριάδας όπου περνώντας από το Ξενία κατηφορίζουμε προς το κάτω τελεφερίκ.
Astir Palace: Σπάνιες φωτογραφίες από τα 50 χρόνια ιστορίας
- Ιανουάριος 20, 2017 – 13:443 )
|
|
η Plus More 360° Communication.
1962, με τη μαρίνα σε πρώτο πλάνο και
στο βάθος τις εγκαταστάσεις του Αστέρα
του Αστέρα με τα ξενοδοχεία
Αρίων και Ναυσικά
Κατερίνα Αθ. Φλώρου – σύμβουλος έκδοσης, έρευνα
Μάρω Αδάμη, αρχιτέκτων,
Νικόλας Γεωργίου – creative director
Παντελής Βιταλιώτης – art director
Αντώνης Λάσκαρης – senior designer
Άννα Παπαδάκη – επιμέλεια κειμένων
Ελένη Στεργιοπούλου – επιμέλεια εκτύπωσης
Παλαιόθεν υπήρχε το κέρατο και δεν είναι εύρημα διαφήμισης γνωστής ασφαλιστικής εταιρίας που παίζει τελευταία στην τηλεόραση !!!
Φυλλομετρούσα προχτές το βιβλίο του Παντελή Μπουκάλα “Συμποτικά επιγράμματα”, που περιλαμβάνει 64 επιγράμματα από το 11ο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας, που κατατάσσονται στην κατηγορία των συμποτικών -πολλά είναι πειραχτικά, σαν κι αυτό που έτυχε να προσέξω, και που θα δώσει το έναυσμα για το σημερινό μας άρθρο.
Είναι λοιπόν ένα επίγραμμα του Καλλικτήρος του Μανησίου, το εξής:
Ὅστις ἔσω πυροὺς καταλαμβάνει οὐκ ἀγοράζων,
κείνου Ἀμαλθείας ἁ γυνά ἐστι κέρας.
Χρειάζεται μετάφραση; Όχι βέβαια, διότι η ελληνική γλώσσα είναι μία και ενιαία. Επειδή όμως με διαβάζει κι ένας αλλοδαπός που μαθαίνει ελληνικά, παραθέτω την (όχι κατά λέξη, εννοείται) απόδοση του Παντελή Μπουκάλα:
Όποιος ποτέ του στάρι δεν αγόρασε μα πάντα σπίτι του το βρίσκει,
κέρατο της Αμάλθειας έχει τη γυναικούλα του.
Τον μύθο με το κέρας της Αμάλθειας τον ξέρουμε βέβαια, και θα το έχετε δει και σε παραστάσεις να βγάζει από μέσα χίλια δυο καλά. Ο φίλος Παντελής διόλου τυχαία δεν διάλεξε να γράψει “κέρατο” της Αμάλθειας, διότι, όπως λέει στα σχόλια, ασφαλώς εδώ υπάρχει λογοπαίγνιο ανάμεσα στο κέρας της Αμάλθειας και στον κερατά σύζυγο, που βρίσκει το τραπέζι του πάντοτε γεμάτο χάρη στις απιστίες της γυναίκας του.
Πράγματι, η σύνδεση του απατημένου συζύγου με το κέρατο είναι παλιά. Ο Μπουκάλας παραθέτει απόσπασμα από το Ονειροκριτικόν του Αρτεμίδωρου (2ος αι. μ.Χ.) όπου κάποιος που επρόκειτο να παντρευτεί είχε δει όνειρο ότι καβαλούσε κριάρι και έπεσε, και η ετυμηγορία ήταν “ἡ γυνή σου πορνεύσει καὶ τὸ λεγόμενον κέρατα αὐτῷ ποιήσει” -ήταν δηλαδή από τότε παροιμιώδης η έκφραση. Παραθέτει επίσης ο Μπουκάλας σκωπτικό επίγραμμα του Λουκίλλιου “Εις γραμματικόν κερασφόρον”:
Ἔξω παιδεύεις Πάριδος κακὰ καὶ Μενελάου
ἔνδον ἔχων πολλοὺς σῆς Ἑλένης Πάριδας.
που το αποδίδει:
Έξω του Πάρη τα παθήματα διδάσκεις, του Μενέλαου
Και μες στο σπίτι σου, μπουλούκι πάνω στην Ελένη σου οι Πάριδες.
Οπότε, είναι βέβαιο ότι η εικόνα του κερατωμένου/απατημένου συζύγου υπήρχε στη γλώσσα από την αρχή περίπου της χρονολογίας μας.
Πώς και γιατί κατέληξαν τα κέρατα να νοούνται ως εξόφθαλμο τεκμήριο της απιστίας; αναρωτιέται στα σχόλια ο Μπουκάλας και παραθέτει, με επιφύλαξη πάντως, την εξήγηση που είχε δώσει ο Μιχαήλ Ψελλός, ο πολυίστορας του 11ου αιώνα, και που πρώτος την επισήμανε ο Φαίδων Κουκουλές (στο παράρτημα του 5ου τόμου του Βυζαντινών βίος και πολιτισμός). Ο Ψελλός, λέει ο Κουκουλές, έγραψε μικρή πραγματεία με τίτλο “Πόθεν το του κερατά όνομα”, στην οποία υποστηρίζει ότι τα κερασφόρα (αρσενικά) ζώα δεν είναι ζηλότυπα και δεν απαιτούν αποκλειστικότητα από το ταίρι τους, σε αντίθεση με τα άλλα ζώα: «Των γαρ αλόγων ζώων, όσα μεν ουκ έχει κέρατα οργίλα και ζηλότυπα περί τα ευνάς… τα δε γε κερασφόρα σχεδόν ειπείν ξύμπαντα ράστα το πάθος υφίστανται· εντεύθεν γουν τον μη περί την ιδίαν γαμετήν ζηλοτυπούντα μηδ’ άλλως αγανακτούντα επί τω πράγματι κερατάν ο ονοματοθέτης ωνόμασεν». Τη μελέτη του Ψελλού δεν τη βρίσκω στο TLG, αλλά ο Κουκουλές δίνει παραπομπή τη Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη του Σάθα (5.526). Στον 3ο τόμο του ΒΒΠ ο Κουκουλές παραθέτει και άλλες θεωρίες για την προέλευση της λέξης “κερατάς”, π.χ. του Χαριτωνίδη (ότι στην αρχαιότητα η λ. κέρας σήμαινε ανάμεσα σε πολλά άλλα το ανδρικό μόριο), και προκρίνει την εξήγηση του Ψελλού.
Παρά τις επιφυλάξεις, θα τη δεχτούμε. Τον παλιό καιρό οι άνθρωποι ζούσαν σε στενή επαφή με τα ζώα, παρακολουθούσαν τις συνήθειές τους και χρησιμοποιούσαν πάρα πολλές εικόνες σχετικές με ζώα στη γλώσσα τους. Να θυμίσω ότι το αγγλικό και το γαλλικό αντίστοιχο του κερατά (cuckold, cocu) χρησιμοποιούν εικόνα από άλλο ζώο, τον κούκο -επειδή, λένε, το θηλυκό πουλί αλλάζει συντρόφους ή επειδή αφήνει τ’ αυγά του σε ξένες φωλιές.
Σε βυζαντινούς συγγραφείς βρίσκουμε μερικές φορές τη βρισιά “κερατάς”, όπως στον νομομαθή Ευστάθιο Ρωμαίο του 11ου αιώνα, όπου σε έναν καβγά που έγινε στον Ιππόδρομο κάποιος αποκάλεσε κάποιον άλλον “κερατάν, κούρβας υιόν” -κούρβα βεβαίως η πουτάνα, βρισιά που έχει περάσει και στα σέρβικα (αν θυμάστε πως έβριζαν οι δικοί μας τις γιουγκοσλάβικες ομάδες στο μπάσκετ).
Από τους βυζαντινούς και τους ρωμιούς της πόλης η λέξη πέρασε και στα σημερινά τουρκικά, και δη η ελληνική κλιτική, αφού η τουρκική λέξη ειναι kerata, και σημαίνει, καταρχάς, τον κερατά, αλλά και τον προαγωγό, και το κάθαρμα, και, σαν όρος οικειότητας, τον μπαγασάκο, τον κερατούκλη θα λέγαμε.
Τα σχετικά με τον κερατά στη φρασεολογία μας τα αναπτύσσει ικανοποιητικά το βιβλίο “Πιπέρι στο στόμα”, που το έχουμε παρουσιάσει και εδώ. Εκεί διαβάζουμε ότι υπάρχουν και οι όροι κερασφόρος, κεραστάς (παιχνίδι με το όνομα της γνωστής εταιρείας), τάρανδος, Ρούντολφ το ελαφάκι ενώ για τις γυναίκες, πέρα από το κερατωμένη και το λαϊκό κερατού, υπάρχουν τα σκωπτικά κερατώ (συμφυρμός με την Ερατώ εκείνου του σίριαλ) και αντιλόπη.
Λέμε επίσης και κερατάς και δαρμένος, για διπλό πάθημα, ηθική και υλική βλάβη, ενώ οι Γάλλοι το έχουν τριπλό, cocu, battu et content (κερατάς, δαρμένος και ευχαριστημένος). Κάποιος (Γάλλος; ) είχε πει για κάποιον που έφτασε ψηλά, ότι ανέβηκε όπως ο σαλίγκαρος: έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά του.
Ο Μπουκάλας και το Πιπέρι… παραθέτουν το γνωμικό τετράστιχο
Ο κερατάς το κέρατο όταν το πρωτονιώσει,
σπαθιά, μαχαίρια ζώνεται κάποιονε να σκοτώσει. Ο κερατάς τα κέρατα σαν κατεβούν μπροστά του μέλι και γάλα γίνεται με τη νοικοκυρά του.
Πιο σφιχτή βρίσκω την παραλλαγή που έχει μόνο το δεύτερο δίστιχο:
Ο κερατάς, άμα γευτεί τη γλύκα του κεράτου
μέλι και γάλα γίνεται με τη νοικοκυρά του.
Πάντως, υπάρχει και η παροιμία κάλλιο να λεν ‘τον κερατά’ παρά τον κακομοίρη –ήγουν, κάλλιο να σε βρίζουνε παρά να σε λυπούνται.
Η φράση “του κερατά”, που την έβαλα στον τίτλο, αν ειπωθεί σκέτη (του κερατά ή ε, του κερατά) δηλώνει κάτι το αυτονόητο -ενώ επίσης χρησιμοποιείται και σαν επιφώνημα αγανάκτησης. Αντίθετα, όταν προσαρτηθεί σε δυσφημιστικόν όρο, όπως αναφέρει το Πιπέρι…, τον επιτείνει: λαμόγιο του κερατά, παλιοτόμαρο του κερατά.
Για την περιγραφή της πρακτικής, το Πιπέρι… σημειώνει τις φράσεις “του τα φόρεσε” ή “του τα πέρασε”. Κάτι που παραλείπει είναι η εκτίμηση του μήκους του κέρατου ως δηλωτικό της κατ’ εξακολούθηση απιστίας. “Μα τον ξέρουνε κι οι τοίχοι, πό΄χει κέρατα μιαν πήχη!” γράφει ο Βάρναλης για τον “κοιλαρά με τον παρά”. Παλιότερα λέγανε για κάποιον ότι δεν τολμά να βγεί από το σπίτι του, γιατί κινδυνεύει να χτυπήσει στα σύρματα της ΔΕΗ -τόσο έχουν μεγαλώσει τα κέρατά του.
Να συμπληρώσουμε εδώ και τις βρισιές (γαμώ το κέρατό μου, το κέρατό μου μέσα και: το κέρατό μου το τράγιο) καθώς και τη φράση “τα κέρατά μου” δηλωτική πολύ μεγάλης ποσότητας (ήπια τα κέρατά μου, ας πούμε). Κέρατο είναι ο στριμμένος άνθρωπος, και αν είναι πολύ στριμμένος λέγεται “κέρατο βερνικωμένο”.
Τέλος, έχουμε τα κερατιάτικα, στη φράση “πληρώνω τα κερατιάτικα” δηλαδή πληρώνω τα σπασμένα, πληρώνω κάτι άδικα ή χωρίς να είμαι εγώ ο υπαίτιος ή ο κυρίως υπαίτιος. Ασφαλώς τα κερατιάτικα συνδέονται με τον κερατά, αλλά δεν έχω βρει κάπου την εξήγηση για το πώς ακριβώς έγινε η σύνδεση. Υποβάλλω την απορία στη συλλογική σας σοφία, ελπίζοντας ότι (του κερατά!) θα μου το ξεδιαλύνετε, πώς φτάσαμε από τον κερατά στα κερατιάτικα!
|









![Η Πάρνηθα των Κουρσάδων [photos]](https://i0.wp.com/content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20170122/engine/newego_LARGE_t_2060_107384439_type12905.jpg?w=525)













