ΑΠΟΨΗ› Στήλη Άλατος
Οι εξαποδώ αποθρασύνουν τον Τσίπρα
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018,
Όποιος ψάχνει να βρει από πού αντλεί το θράσος ο πρωθυπουργός και το κόμμα του να άρχουν με αλαζονεία, να απαντάνε με αναίδεια και να μη ντρέπονται για τίποτε από όσα αντιλαϊκά ή θανατηφόρα προκαλεί η πολιτική τους δεν αρκεί να στηριχτεί στη νοοτροπία τους ή στην ανοχή των Ελλήνων. Η κυριότερη αιτία βρίσκεται έξω από την Ελλάδα.
Παρακολουθώντας τα τηλεγραφήματα του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, τις δηλώσεις των Αμερικανών υπουργών εδώ και στις ΗΠΑ, την αδυναμία της Μέρκελ, του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας και του Γερμανού υπουργού των Εξωτερικών, τα χάδια του Μακρόν και του Μοσκοβισί, τις αγκαλιές του Ισπανού πρωθυπουργού, αλλά και τη σκανδαλώδη εύνοια του επικεφαλής της Κομισιόν Γιουνκέρ, μπορεί να δει το πλέγμα που στηρίζει ανενδοίαστα όχι τον κ Τσίπρα. Αλλά, την πολιτική που εξοντώνει την Ελλάδα!
Το αποκορύφωμα αυτής της στήριξης ήταν η προχτεσινή σύναξη των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, όπου ο πρόεδρός τους Μπούλμαν με προσπάθεια έκρυβε την απαρέσκειά του για το ΚΙΝΑΛ προκειμένου να έχει για εκπρόσωπο στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ!
Έφτασε μάλιστα στο σημείο, ερχόμενος χτες εδώ στην Αθήνα να αναλωθεί σε ευθεία επίθεση εναντίον της αντιπολίτευσης, και εναντίον της πολιτικής λιτότητας, ξεχνώντας ότι ήταν το κόμμα του που την επικροτούσε σε συνεργασία με την Μέρκελ.
Σήμερα, όλοι αυτοί οι πολιτικοί στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική της ακυβερνησίας και του «δεν ξέρω πού μου πάνε τα τέσσερα» γιατί στην πραγματικότητα έχουν γραμμένη την ευημερία των Ελλήνων στα παλιά τους τα παπούτσια.
Οι μεν Αμερικανοί έχουν βρει εδώ το παιδί που τους παραδίνει ό,τι ζητήσουν σε γεωπολιτικό επίπεδο, χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα από ανθρώπους που αγαπάνε και υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Αυτοί, όπου κι αν ανήκουν, δεν τους συμφέρουν και δεν τους συνέφεραν ποτέ.
Το παιδί τους έχει παραδώσει το ανατολικό Αιγαίο να ναυλοχούν με την ησυχία τους, χωρίς να ενοχλούνται από τις τουρκικές εισβολές με πλωτά ή εναέρια μέσα στον ελληνικό χώρο, πράγμα που παραβιάζει τις συνθήκες σχέσης μεταξύ νατοϊκών συμμάχων. Επίσης, τους έχει παραδώσει τις ένοπλες δυνάμεις να τις χρησιμοποιούν σε αποστολές- όπως στη Συρία- σαν και τους προηγούμενους. Γιατί να ανησυχούν;
Κορυφαίο, τους έχει παραδώσει αμαχητί τα Σκόπια στο πιάτο, σπάζοντας τις παραδοσιακές σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και καταργώντας την πολιτική «ανήκομεν μεν εις την δύσιν, αλλά έχουμε προνομιακό εταίρο τη Ρωσία», που ακολουθεί η χώρα από το 1974 απαρέγκλιτα.
Προσεχώς μάλιστα θα τους παραχωρήσει και κάθε διευκόλυνση στην Αλβανία, ακόμα και σε βάρος των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών και των ελληνικών συνόρων. Γιατί, για όποιον δεν το ξέρει, οι ΗΠΑ έχουν από την εποχή του Χότζα στο μάτι την επικυριαρχία επί της Σκιπερίας, με την ένθερμη υποστήριξη μάλιστα της συντριπτικής πλειονότητας των Αλβανών.
Και οι Ευρωπαίοι; Δεν βλέπουν ότι η πολιτική του κ Τσίπρα, που στην πραγματικότητα είναι η δική τους πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη; Δεν βλέπουν ότι ακόμα και χωρίς αυτή την πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε καταστρέψει τη χώρα με την ασχετοσύνη του στη διαχείριση, μοιράζοντας λεφτά άκριτα, χωρίς να τα παράγει, οδηγώντας σε νέα χρεωκοπία; Δεν βλέπουν ότι αυτοί που κυβερνάνε δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε σοσιαλιστές, ούτε καν ιδεολόγοι, παρά είναι τυχάρπαστοι τυχοδιώκτες και θολοθεωρητικάριοι του ουζάδικου, που βλάπτουν τον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια την ευρωπαϊκή συντεχνία;
Δεν βλέπουν και δεν ακούν ότι ο κ Τσίπρας συναγωνίζεται τον Όρμπαν σε λαϊκισμό από την ανάποδη και ότι σπέρνει διχασμό αντί για λύσεις και ενότητα; Τον ακούνε. Και μάλιστα προσεκτικά. Γιατί επάνω του έχουν επενδύσει. Είναι το παιδί για όλες τις δουλειές. Κυρίως τις σοσιαλιστικές!
Α! Οι Ευρωπαίοι! Χειροκροτούν και χαϊδεύουν τον κ Τσίπρα χειρότερα από τους Αμερικανούς. Κυρίως όταν πρόκειται να παραδώσει ελληνική κυριαρχία, ελληνική κρατική περιουσία, ελληνικές εταιρίες, ελληνικά αρχαία, ελληνικά σπίτια, ελληνικές παραλίες, ελληνικούς δρόμους, ελληνικά αεροδρόμια, ελληνικά μεταλλεύματα, ελληνικούς υδρογονάνθρακες, ελληνικά εργατικά χέρια, Έλληνες επιστήμονες.
Παρακολουθώντας τα τηλεγραφήματα του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, τις δηλώσεις των Αμερικανών υπουργών εδώ και στις ΗΠΑ, την αδυναμία της Μέρκελ, του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας και του Γερμανού υπουργού των Εξωτερικών, τα χάδια του Μακρόν και του Μοσκοβισί, τις αγκαλιές του Ισπανού πρωθυπουργού, αλλά και τη σκανδαλώδη εύνοια του επικεφαλής της Κομισιόν Γιουνκέρ, μπορεί να δει το πλέγμα που στηρίζει ανενδοίαστα όχι τον κ Τσίπρα. Αλλά, την πολιτική που εξοντώνει την Ελλάδα!
Το αποκορύφωμα αυτής της στήριξης ήταν η προχτεσινή σύναξη των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, όπου ο πρόεδρός τους Μπούλμαν με προσπάθεια έκρυβε την απαρέσκειά του για το ΚΙΝΑΛ προκειμένου να έχει για εκπρόσωπο στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ!
Έφτασε μάλιστα στο σημείο, ερχόμενος χτες εδώ στην Αθήνα να αναλωθεί σε ευθεία επίθεση εναντίον της αντιπολίτευσης, και εναντίον της πολιτικής λιτότητας, ξεχνώντας ότι ήταν το κόμμα του που την επικροτούσε σε συνεργασία με την Μέρκελ.
Σήμερα, όλοι αυτοί οι πολιτικοί στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική της ακυβερνησίας και του «δεν ξέρω πού μου πάνε τα τέσσερα» γιατί στην πραγματικότητα έχουν γραμμένη την ευημερία των Ελλήνων στα παλιά τους τα παπούτσια.
Οι μεν Αμερικανοί έχουν βρει εδώ το παιδί που τους παραδίνει ό,τι ζητήσουν σε γεωπολιτικό επίπεδο, χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα από ανθρώπους που αγαπάνε και υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Αυτοί, όπου κι αν ανήκουν, δεν τους συμφέρουν και δεν τους συνέφεραν ποτέ.
Το παιδί τους έχει παραδώσει το ανατολικό Αιγαίο να ναυλοχούν με την ησυχία τους, χωρίς να ενοχλούνται από τις τουρκικές εισβολές με πλωτά ή εναέρια μέσα στον ελληνικό χώρο, πράγμα που παραβιάζει τις συνθήκες σχέσης μεταξύ νατοϊκών συμμάχων. Επίσης, τους έχει παραδώσει τις ένοπλες δυνάμεις να τις χρησιμοποιούν σε αποστολές- όπως στη Συρία- σαν και τους προηγούμενους. Γιατί να ανησυχούν;
Κορυφαίο, τους έχει παραδώσει αμαχητί τα Σκόπια στο πιάτο, σπάζοντας τις παραδοσιακές σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και καταργώντας την πολιτική «ανήκομεν μεν εις την δύσιν, αλλά έχουμε προνομιακό εταίρο τη Ρωσία», που ακολουθεί η χώρα από το 1974 απαρέγκλιτα.
Προσεχώς μάλιστα θα τους παραχωρήσει και κάθε διευκόλυνση στην Αλβανία, ακόμα και σε βάρος των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών και των ελληνικών συνόρων. Γιατί, για όποιον δεν το ξέρει, οι ΗΠΑ έχουν από την εποχή του Χότζα στο μάτι την επικυριαρχία επί της Σκιπερίας, με την ένθερμη υποστήριξη μάλιστα της συντριπτικής πλειονότητας των Αλβανών.
Και οι Ευρωπαίοι; Δεν βλέπουν ότι η πολιτική του κ Τσίπρα, που στην πραγματικότητα είναι η δική τους πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη; Δεν βλέπουν ότι ακόμα και χωρίς αυτή την πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε καταστρέψει τη χώρα με την ασχετοσύνη του στη διαχείριση, μοιράζοντας λεφτά άκριτα, χωρίς να τα παράγει, οδηγώντας σε νέα χρεωκοπία; Δεν βλέπουν ότι αυτοί που κυβερνάνε δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε σοσιαλιστές, ούτε καν ιδεολόγοι, παρά είναι τυχάρπαστοι τυχοδιώκτες και θολοθεωρητικάριοι του ουζάδικου, που βλάπτουν τον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια την ευρωπαϊκή συντεχνία;
Δεν βλέπουν και δεν ακούν ότι ο κ Τσίπρας συναγωνίζεται τον Όρμπαν σε λαϊκισμό από την ανάποδη και ότι σπέρνει διχασμό αντί για λύσεις και ενότητα; Τον ακούνε. Και μάλιστα προσεκτικά. Γιατί επάνω του έχουν επενδύσει. Είναι το παιδί για όλες τις δουλειές. Κυρίως τις σοσιαλιστικές!
Α! Οι Ευρωπαίοι! Χειροκροτούν και χαϊδεύουν τον κ Τσίπρα χειρότερα από τους Αμερικανούς. Κυρίως όταν πρόκειται να παραδώσει ελληνική κυριαρχία, ελληνική κρατική περιουσία, ελληνικές εταιρίες, ελληνικά αρχαία, ελληνικά σπίτια, ελληνικές παραλίες, ελληνικούς δρόμους, ελληνικά αεροδρόμια, ελληνικά μεταλλεύματα, ελληνικούς υδρογονάνθρακες, ελληνικά εργατικά χέρια, Έλληνες επιστήμονες.
Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές έχουν μάλιστα μπει για τα καλά στο ελληνικό πολιτικό παιχνίδι και προτρέπουν δια στόματος του προέδρου τους Μπούλμαν, εδώ στην Αθήνα, τη σύγκλιση «όλων των ελληνικών προοδευτικών δυνάμεων, που θα περιλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ»!
Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4% δεν τους έκανε για σοσιαλιστικός. Ήταν ένα ακραίο αριστερό κόμμα «που έκλεινε το μάτι στην τρομοκρατία». Τώρα μετράνε εταιρίες και διαχειρίσεις κεφαλαίων και γεωπολιτικά παιχνίδια, αλλά και ψηφαλάκια πολιτών για να αναστηθούν από τα ψηφοφορικά τάρταρα που τους έχουν ρίξει οι λαοί τους.
Ξαφνικά οι ευρωσοσιαλιστές ερωτεύτηκαν τον κ Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ την ώρα που στις χώρες τους καταποντίζονται σε ιστορικά χαμηλά. Μεταξύ 4% και 6,5% οι Γάλλοι σοσιαλιστές! Με 82 έδρες από 189 το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα παλεύει με τους … Ποντέμος! Στο 26% και κομπάρσος το γερμανικό σοσιαλιστικό κόμμα από 43%, με δεινή ήττα του Σούλτς από τους χριστιανοδημοκράτες στις πρόσφατες τοπικές εκλογές.
Στην Ιταλία το ιστορικό σοσιαλιστικό κόμμα έχει μεταμορφωθεί σε θέατρο σκιών του Πέπε Γκρίλο, που ασθμαίνει προσπαθώντας να επιβιώσει με ποικιλόχρωμες συνεργασίες οικολόγων, αριστερών και ακροδεξιών! Το Φινλανδικό σοσιαλιστικό κόμμα, που έβγαζε πρόεδρο μέχρι το 2000 και έπαιρνε 40% στις εκλογές, έχει περιοριστεί στο τελευταίο 19,1%!
Το εργατικό κόμμα της Ολλανδίας, που πρωτοπόρησε στο κοινωνικό κράτος από τη δεκαετία του 1960, έχει πέσει στο 5,7% στην 7η θέση με δεύτερη την ακροδεξιά! Στην Αυστρία οι σοσιαλιστές επέζησαν συγκυβερνώντας με τους συντηρητικούς σε συνασπισμό μέχρι τις πρόσφατες εκλογές που έχασαν την εξουσία με ποσοστό λίγο πάνω από το 25%, σαφώς μικρότερο από τα 40άρια που αποκόμιζαν επί χρόνια.
Τέλος, το Σουηδικό σοσιαλιστικό κόμμα, που έφερε το κοινωνικό κράτος στους πολίτες και αποτέλεσε παράδειγμα για τη σοσιαλιστική διεθνή κυβερνά ως μειοψηφία με τους Πράσινους, έχοντας προχωρήσει σε περικοπές παροχών, που τους στοίχισαν την επί δεκαετίες πρωτοκαθεδρία.
Γιατί έχουν τα χάλια τους οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές και ψάχνουν να βρουν και το τελευταίο πυργάκι στην Ήπειρο κι ας είναι και ο Τσίπρας; Μα, γιατί ανακάλυψαν στην πράξη ότι το κοινωνικό κράτος κοστίζει ακριβά. Και χρειάζεται μια πολύ δίκαιη φορολογία για να επιζήσει. Αλλά, χρειάζεται και τράπεζες που να συμβαδίζουν με το κοινωνικό κράτος και όχι μόνο με τα κέρδη τους. Και χρειάζεται και πολιτικούς που να υπηρετούν τους πολίτες τους περισσότερο από όσο υπηρετούν τα προσωπικά τους συμφέροντα και τις διαπλοκές τους με τον πλούτο. Είτε τον τραπεζικό, είτε τον «μαύρο». Γιατί η πολιτική διαφθορά είναι διεθνής πραγματικότητα. Δεν είναι μόνο ελληνική. Και εκεί έξω είναι πολύ «χοντρή». Απλώς, εκεί έξω, όταν αποκαλύπτεται πληρώνει το τίμημα.
Όπως πληρώνει το τίμημα κι εκείνος που υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια και φέρνει κίβδηλα. Αυτή την κατηφόρα έχει πάρει ο ευρωσοσιαλισμός κι αυτά πληρώνει. Όπως και ο εγχώριος λεγόμενος σοσιαλισμός του Γιάννου. Που παλεύει στο 6%. Τι να το κάνει το 6% ο κ Μπούλμαν και οι άλλοι …σοσιαλιστές! Αυτοί κυνηγάνε να μετρήσουν επιρροές σε ευρωπαϊκό και κυβερνητικό επίπεδο. Μπας και επιζήσουν εν τη ενώσει.
Καρφάκι δεν τους νοιάζει αν ο κ Τσίπρας είναι απατεώνας ή ψεύτης ή ανιδεολόγος. Στην πατρίδα τους έτσι τους λένε κι αυτούς, με τα δικά τους μέτρα και σταθμά. Αυτό που τους νοιάζει είναι να συμμετέχουν στο οικονομικό και πολιτικό παιχνίδι δυνατά. Και η Ελλάδα με τον κ Τσίπρα είναι μια επαρχία, ένας νομός, της Ευρώπης. Με πάρα πολλά καλούδια.
Μπορεί να αποθρασύνουν έναν επικίνδυνο λαϊκιστή, χαϊδεύοντάς τον, αλλά δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ..…σοσιαλιστής λαϊκιστής. Και, είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Όχι της Ελλάδας. Των ευρωπαϊκών τραπεζών και των κεφαλαιούχων κολλητών. Άσε που είναι γλυκιά η εξουσία και τα Christofl μαχαιροπίρουνα στα κάθε τρείς και δύο γεύματα και δείπνα. Που τα πληρώνουν τα κορόιδα!
Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πέρασαν 100 χρόνια και νομίζεις ότι το κείμενο αναφέρεται στο σήμερα ………………..
ΑΙΧΜΗΡΟΣ
Αστοιχείωτοι είμαστε όλοι: Μιχαήλ Μητσάκης (1)
’Αστοιχείωτοι είμεθα όλοι, είτε γράφοντες, είτε πολιτευόμενοι, είτε έπιστήμονες, είτε άλλως οπωσδήποτε δρώντες σήμερον έν Έλλάδι υπό πάσαν έποψιν.
Αστοιχείωτοι πνευματικώς, άστοιχείωτοι ήθικώς, άστοιχείωτοι ψυχικώς, άστοιχείωτοι κοινωνικώς.
Αστοιχείωτοι πνευματικώς, άστοιχείωτοι ήθικώς, άστοιχείωτοι ψυχικώς, άστοιχείωτοι κοινωνικώς.
Ό νέος ελλην, ό εισερχόμενος σήμερον εις τήν ζωήν, εισέρχεται άπαράλλακτα όπως το νεογέννητον γατί ή τό άρτίτοκον κουτάβι. Οι γονείς του τον γεννούν διά νά τον γεννήσουν, ομοίως όπως οι σκύλοι ή οι αίλουροι.
Καί έκπληρούν ομοίως, επίσης εύσυνειδήτως, όλα τά φυσιολογικά των πρός αύτόν καθήκοντα. Άλλ’ άν τούς έλεγε τυχόν κανείς ότι έκτος αύτών έχουν καί άλλα, πολύ θά τούς έξέπληττε βεβαίως.
Άπό τήν οικογένειαν λοιπόν δεν έχει νά περιμένη καμμίαν προπαρασκευήν διά τίποτε άπολύτως.
Τά σχολεία εις τά όποια άρχίζει νά φοιτά, εάν δεν τού στρεβλώνουν καί τό πνεύμα του-καί τήν ψυχήν του καί τό σώμα του καί τον χαρακτήρα του, δέν τον παρασκευάζουν βέβαια καί αύτά διά τίποτε άλλο, ή τό πολύ-πολύ νά γίνη φοιτητής.
Τό πανεπιστήμιον, άν ύπάγη εις αύτό, καί έννενήντα έπί τοΐς έκατόν θα πάγη, δεν τον παρασκευάζει παρά διά νά γίνη δικηγόρος, ιατρός ή δάσκαλος, ύφ’ ήν έννοιαν έννοήθησαν αί έπιστήμαι αύται εις τον τόπον μας, απλά τούτέστι και χυδαία βιοποριστικά επαγγέλματα.
Καί ή κοινωνία, όταν θά έβγη εις αύτήν, άμόρφωτος καί αύτή καί άκατάρτιστος καί άνερμάτιστος εντελώς, ώς μόνον καθήκον της νομίζει ν’ άρχίση νά τον κυλίη εις τά θολά της κύματα, φούσκαν κενήν, μηδενικόν μεταξύ μηδενικών, χάος εντός χάους.
Κανείς καί τίποτε δεν τον έδίδαξε νά βλέπη, κανείς καί τίποτε δέν τον έδίδαξε ν’ άκούη, κανείς καί τίποτε νά σκέπτεται, τίποτε καί κανείς νά έννοή, κανείς καί τίποτε νά ένεργή, τίποτε καί κανείς νά εργάζεται, κανείς καί τίποτε νά ύπάρχη ώς άνθρωπος εν γένει.
Τόρα, αν εχη ιδιοφυίαν τινά, αν ή άργιλλος άπό τήν όποίαν έγινε δέν είνε πολύ κοινή, άν ή φύσις τον έπροίκισε μέ κάποιαν πρωτοτυπίαν χαρακτήρος, μέ κάποιαν δύναμιν πνεύματος, με κάποιαν ίσχύν ψυχής, με συστατικά τινά υπεροχής οίασδήποτε, άρχίζει μόνος του νά βλέπη, ν’ άκούη, νά σκέπτεται, νά έννοή, νά διδάσκεται, νά μελετά, νά κινήται, άρχίζει μόνος του νά συμπληρόνη τήν άτελεστάτην ύπαρξίν του, άρχίζει άναμιγνυόμενος εις τήν ζωήν νά προσπαθή νά μάθη έξ αύτής —άντί πόσου καιρού ίσως χαμένου, άντί πόσων πολλάκις άλγηδόνων!—- ό,τι έπρεπε νά ήξεύρη σχεδόν προτού έμβη εις αύτήν καί ό,τι δέν έμαθεν, άρχίζει νά προσπαθή άφ’ εαυτού νά γίνη άνθρωπος πλήρης καί νά μήν άπομείνη δίπουν άπτερον όπως έγεννήθη.
Άν δέν τά έχη τά φυσικά αύτά συστατικά, αιώνια του ή μνήμη! Κλαίτε τον καί άπό ζωντανόν! Είτε υπάρχει είτε δέν υπάρχει, είνε τό αύτό.
Μιχαήλ Μητσάκης
1863 – 1916
Έλληνας πεζογράφος, κριτικός και δημοσιογράφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του αστικού ρεαλισμού στην Ελλάδα και κατατάσσεται στη Νέα Αθηναϊκή Σχολή.
Ο Μιχαήλ Μητσάκης γεννήθηκε στα Μέγαρα, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως δημόσιος υπάλληλος. Ως πιθανές ημερομηνίες γέννησής του αναφέρονται το 1863 και το 1865, αν και ο ίδιος ισχυριζόταν ότι γεννήθηκε το 1868. Γιος του Αριστείδη Μητσάκη και της Μαριγώς Γιατράκου, καταγόταν από τη Λακωνία. Μεγάλωσε στη Σπάρτη, όπου ως γυμνασιόπαις εξέδιδε τη μαθητική εφημερίδα «Ταΰγετος».
Το 1880 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ασμοδαίος» των Εμμανουήλ Ροΐδη και Θέμου Άννινου. Δύο χρόνια αργότερα εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Έγραψε διηγήματα, αφηγήματα και κείμενα ταξιδιωτικών εντυπώσεων.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Εβδομάς», «Κλειώ», «Εστία», «Αττικόν Μουσείον», «Παρνασσός», «Ίρις των Αθηνών» και τα ημερολόγια «Αττικόν Ημερολόγιον», «Ημερολόγιον του Άστεως», «Εθνικόν Ημερολόγιον», «Ημερολόγιον Ποδογύρου» και «Ελληνικόν Ημερολόγιον», του οποίου διετέλεσε και διευθυντής το 1888. Δημοσίευσε στις εφημερίδες «Μη χάνεσαι» (1882), «Νέα Εφημερίς» (1884 και 1891), το «Άστυ» (1885-87), «Ακρόπολις (1886-88 και 1893-95), «Εφημερίς» (1891) και «Σκριπ» (1896). Με τον Θέμο και τον Μπάμπη Άννινο ίδρυσε το 1885 τη σατιρική εβδομαδιαία εφημερίδα «Το Άστυ», ενώ για σύντομο διάστημα εξέδιδε δύο δικές του πολιτικοσατιρικές εφημερίδες με τίτλους «Ο Θόρυβος» και «Η Πρωτεύουσα».
Τα λογοτεχνικά κείμενα υπέγραφε με το όνομά του, ενώ τα άρθρα, τα χρονογραφήματα και τις κριτικές με τα αρχικά «Μ.», «μμ.», «Μ.Μ.», ή τα ψευδώνυμα «Μ. Τσακ», «Michelet», «Ιξίων», «Κρακ», «Κόθορνος», «Πλανόδιος», «Καιροσκόπος» και «Στρεψιάδης». Κατά τη διάρκεια της ζωής του εξέδωσε το πεζό «Κουρτοπάσσης: Adieu a un diplomate» (1888), τη νουβέλα «Εις Αθηναίος Χρυσοθήρας» (1890), το δοκίμιο «Το γλωσσικόν ζήτημα εν Ελλάδι, μια φιλολογική σελίς εις δύο γλώσσας» (1892) και το διήγημα «Το γατί» (1893). Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του εκδόθηκε μετά το θάνατό του, από τον Δημήτριο Ταγκόπουλο (1920-1922) και τον Μιχάλη Περάνθη (1956), ενώ το 1987 ο Επαμεινώνδας Γονατάς επιμελήθηκε την έκδοση του διηγήματός του «Ο αυτόχειρ».
Από το 1894 άρχισε να υποφέρει από νευρικές διαταραχές, για τις οποίες νοσηλεύθηκε στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας για 15 μέρες, στο τέλος του 1894 και τις αρχές του 1895. Έκτοτε, η ψυχική του υγεία συνεχώς επιδεινωνόταν. Το 1896 εισήχθη για πέντε μήνες στο Δρομοκαΐτειο και το 1911, σχεδόν ένα χρόνο μετά το θάνατο της μητέρας του, εισήχθη εκ νέου με διάγνωση «πρώιμη άνοια» («dementia praecox»), ένα είδος σχιζοφρένειας. Μοναδικό έργο αυτής της περιόδου αποτελούν ποιήματα στα γαλλικά, με ελληνικά λεκτικά και φωνητικά στοιχεία, στο περιθώριο ενός τόμου της «Ιλιάδας» και σε σκόρπια φύλλα που εγκατέλειπε σε δημοσιογραφικά γραφεία.
Το πεζογραφικό έργο του Μητσάκη είναι γραμμένο σε μικτή γλώσσα. Επηρεάστηκε από τα ρεύματα του ρεαλισμού, του νατουραλισμού και του αισθητισμού, καθώς ήταν ενημερωμένος γύρω από τη σύγχρονή του γαλλική λογοτεχνία. Κυρίαρχο θέμα στο έργο του είναι η εσωτερική μετανάστευση, που κυριαρχούσε τότε στην Ελλάδα και η αστική ζωή στην Αθήνα.
Ο Μιχαήλ Μητσάκης πέθανε στις 6 Ιουνίου 1916 από περιπνευμονία στο Δρομοκαΐτειο, όπου βρισκόταν έγκλειστος από το 1914.
Πηγή: Μιχαήλ Μητσάκης-Κριτικά κείμενα
ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ.
Δίκαια ή Άγια;
Όταν οι στρατιώτες του Καραϊσκάκη έπιασαν ένα συνάδελφό τους που είχε λιποτακτήσει κατά την ώρα της μάχης κι ετοιμάζονταν να τον σκοτώσουν, ο μεγάλος στρατηγός του ‘21 τους σταμάτησε και τους είπε:
– Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Και οι στρατιώτες «έπραξαν άγια» και τον απελευθέρωσαν.
– Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Και οι στρατιώτες «έπραξαν άγια» και τον απελευθέρωσαν.
Ο πρωτομάστορας του ρουσφετιού
Ο πολιτικός και συγγραφέας Νικόλαος Δραγούμης (1809-1879) στο έργο του «Ιστορικαί αναμνήσεις», γράφει για μία καθημερινή ημέρα του πρωθυπουργού Ιωάννη Κωλέττη: «Στην οικία του, που βρισκόταν κοντά στους στύλους του Ολυμπίου Διός, από βαθέως όρθρου συνωστίζονταν φουστανελοφόροι από την εξώπορτα μέχρι τα σκαλιά. Όταν έμπαινες στο γραφείο του, τον έβλεπες να καπνίζει το τσιμπούκι του και να ακούει μετά μεγάλης υπομονής κάποιον ψηφοφόρο του που του ζητούσε ρουσφέτι: μια θέση, μια σύνταξη, ένα παράσημο ή κάτι παρόμοιο.
Ήταν πάντα σοβαρός με τον συνομιλητή και πάντα του έδινε την ίδια απάντηση: «Έχεις δίκιο, αγαπητέ. Εγώ γνωρίζω πολύ καλά τις πατρικές και τις προσωπικές σου υπηρεσίες και τα δικαιώματα της οικογένειάς σου. Μείνε ήσυχος. Θα λάβω υπόψη το αίτημά σου και θα στο ικανοποιήσω!». Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές φορές ο αιτών ούτε πατέρα είχε που να υπηρέτησε (στον Αγώνα), ούτε οικογένεια που να έχει αποκτήσει δικαιώματα (λόγω της συμμετοχής της στον Αγώνα). Τέτοια ήταν η πειθώ του Κωλέττη, ώστε όλοι έφευγαν από το γραφείο του με την πίστη ότι το δίπλωμα ή τα χρήματα ήταν ήδη κατατεθειμένα ή το παράσημο άστραφτε στο λαιμό ή στο στήθος τους.
Αν μιλάς στο Θεό, προσεύχεσαι. Αν ο Θεός σου μιλάει, είσαι σχιζοφρενής
Παγκόσμια Τράπεζα: Στο ιστορικό χαμηλό του 10% υποχώρησε η παγκόσμια φτώχεια
H παγκόσμια φτώχεια έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν ποτέ καταγραφεί σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το διεθνή οργανισμό το 10% του πληθυσμού ζούσε με λιγότερα από 1,90 δολάρια την ημέρα το 2015, έναντι ποσοστού 11,2% το 2013.
Αυτό σημαίνει πως 735,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2015 από 804,2 εκατομμύρια δύο χρόνια πριν.
Όπως μεταδίδει το CNBC, η φτώχεια μειώθηκε παντού εκτός από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όπου οι συγκρούσεις στη Συρία και στην Υεμένη αύξησαν το ποσοστό της φτώχειας στο 5% το 2015 από 2,6% το 2013.
Στην Υποσαχάρια Αφρική το ποσοστό της φτώχειας διαμορφώθηκε στο 41,1%, στην Νότια Ασία στο 12,4%, στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική στο 4,1% και στην Ανατολική Ασία και στον Ειρηνικό στο 2,3% και στην Ευρώπη και στο 1,5% στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία.
Κέρδος online 20/9/2018 15:45
Ο θεϊκός καρπός
Από τραπεζικός υπάλληλος αγρότισσα
Από το 2015 η Βιργινία Γρίβα δηλώνει ως κύριο επάγγελμα το αγροτικό. Πριν από μερικά χρόνια όμως, η ζωή της ήταν διαφορετική, καθώς εργαζόταν ως τραπεζικός υπάλληλος χωρίς αγροτικό υπόβαθρο, αλλά έχοντας τη βαθιά επιθυμία να γνωρίσει και να ασχοληθεί με την πρωτογενή παραγωγή.
Η αγάπη της για τη φύση και την επαρχία την είχε ήδη οδηγήσει μαζί με τον άντρα της στην περιοχή της Αμφίκλειας στη Φθιώτιδα το 2005. Δέκα χρόνια μετά, πήρε την απόφαση να αφήσει το πρότερο επάγγελμά της και να καλλιεργήσει καρυδιές και ελιές σε μια συνολική έκταση 37 στρεμμάτων.
«Η απόφασή μου να ξεκινήσω την καλλιέργεια της καρυδιάς και της ελιάς ήταν συνειδητή, καθώς πλέον δεν έβρισκα βιώσιμο το επάγγελμα που έκανα.
Βγήκα, λοιπόν, με εθελουσία και επένδυσα όλη την αποζημίωση στο νέο μου ξεκίνημα», δηλώνει στην «ΥΧ» η Βιργινία, η οποία ανήκει στους ανθρώπους που σε μία νέα αρχή δεν βλέπουν μόνο το ρίσκο, αλλά και τις ευκαιρίες που μπορεί να προσφέρει.
Παρά, λοιπόν, την έλλειψη εμπειρίας, η Βιργινία είχε τη θέληση να μάθει, να γνωρίσει, αλλά και να επενδύσει σε τεχνολογικές λύσεις και ορθολογικές πρακτικές ήδη από το ξεκίνημα της αγροτικής της πορείας.
Επενδύσεις
Μην έχοντας, λοιπόν, το κεφάλαιο της γης και του μηχανολογικού εξοπλισμού, παρά μόνο μερικά στρέμματα στα οποία δεν είχε γίνει η φύτευση, η 47χρονη αγρότισσα αγόρασε γη και νοίκιασε κάποια άλλη, ενώ επένδυσε και σε μηχανολογικό εξοπλισμό τεχνολογικά προηγμένο.
Όπως δήλωσε η ίδια στην «ΥΧ»: «Προσπαθώ σε όποιο στάδιο βρίσκομαι και ό,τι επένδυση κάνω να την κάνω με γνώμονα την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, γιατί πιστεύω ότι θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην απόδοση της παραγωγής και θα βοηθήσουν πολύ στη σωστή και λελογισμένη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.
Να μην κάνει, δηλαδή, κάποιος αλόγιστους ψεκασμούς, με αποτέλεσμα να προστατεύει το περιβάλλον και να αυξάνει παράλληλα την απόδοση της καλλιέργειάς του». Η αντίληψη αυτή οδήγησε τη Βιργινία στη χρήση συστήματος στάγδην άρδευσης για το οποίο αναφέρει πως βοηθάει στην εξοικονόμηση νερού αλλά και στη σωστή υδρολίπανση του εδάφους.
Εκτός, όμως, από αυτό, η 47χρονη αγρότισσα έχει αξιοποιήσει την ευκαιρία που της δίνεται μέσω των Σχεδίων Βελτίωσης για την επένδυση σε μηχανήματα τεχνολογικά προηγμένα: «Έχω επιλέξει η αγορά του μηχανολογικού εξοπλισμού να είναι στραμμένη σε καινοτόμο τεχνολογία.
Δηλαδή, ο νεφελοψεκαστήρας, ο οποίος αγοράσαμε, έχει ένα σύστημα ηλεκτρονικού υπολογιστή, ο οποίος αυτόματα ρυθμίζει τη δόση του ψεκαστικού υγρού ανάλογα με τον στόχο που έχει προκαθορίσει, δηλαδή ανάλογα με τα λίτρα ανά στρέμμα που θέλει να ψεκάσεις. Έτσι, γίνεται και ομοιόμορφος ψεκασμός, δηλαδή έχεις πιο αποδοτικό ψεκασμό, αλλά δεν γίνεται και σπατάλη φυτοφαρμάκων», τονίζει η Βιργινία.
Οι προσπάθειές της, όμως, για να αποκτήσει το προϊόν της την καλύτερη ποιότητα δεν σταματούν στα παραπάνω. Τις προσεχείς ημέρες, η ίδια θα καλλιεργεί με τη βοήθεια ενός λογισμικού συλλογής δεδομένων υγρασίας, φυλλώματος, πρόβλεψης και αντιμετώπισης ασθενειών και εντόμων που αφορούν τους ξηρούς καρπούς και συγκεκριμένα την καρυδιά.
Ορθολογικές πρακτικές
Η Βιργινία, διαμέσου της γνώσης που έχει αποκομίσει από το διάβασμα για την καλλιέργειά της, αλλά και τη βοήθεια γεωπόνων, χρησιμοποιεί συγκεκριμένες πρακτικές που έχουν ως σκοπό την ορθολογική χρήση των πόρων. Συγκεκριμένα, «όσον αφορά την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση των εχθρών, και κυρίως της καρπόκαψας, που είναι ο κυριότερος εχθρός στις καρυδιές, εφαρμόζεται παρακολούθηση και καταγραφή πληθυσμών με τοποθέτηση παγίδων φερομόνης, έτσι ώστε οι ψεκασμοί με εντομοκτόνα να ελαχιστοποιούνται και να στοχεύουν ακριβώς στο σωστό στάδιο ανάπτυξης του εντόμου.
Επίσης, για την παρακολούθηση των αναγκών της καλλιέργειας σε λιπάσματα και ιχνοστοιχεία γίνεται κάθε χρόνο το καλοκαίρι φυλλωδιαγνωστική ανάλυση για να παρακολουθούνται τυχόν ελλείψεις στα φυτά και να προσαρμόζεται το πρόγραμμα λίπανσης της επόμενης καλλιεργητικής περιόδου, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καρυδεώνων. Τέλος, πραγματοποιείται εδαφολογική ανάλυση κάθε τρία χρόνια για να διαπιστωθεί η κατάσταση του εδάφους», καταλήγει.
Πηγή: http://www.ypaithros.gr
– Monsters, not aliens //Αποκαλύφθηκε, τελικά, ο λόγος για τον οποίο έκλεισε επί 11 ημέρες το Αστεροσκοπείο στο Sunspot του Νέου Μεξικού, μετά από εισβολή πρακτόρων του FBI. Οι αρχές των ΗΠΑ είχαν ενδείξεις ότι ένας από τους υπαλλήλους χρησιμοποιούσε τη διαδικτυακή σύνδεση για να διακινεί υλικό παιδικής πορνογραφίας. Η γειτνίαση με την γνωστή Area 52 είχε πυροδοτήσει πλήθος σεναρίων συνωμοσίας, καθώς οι αρχές δεν είχαν δώσει καμία εξήγηση για τους λόγους που οδήγησαν στο κλείσιμο της εγκατάστασης. Το Αστεροσκοπείο λειτουργεί από το 1947, είναι επισκέψιμο και ειδικεύεται στην παρατήρηση του ηλίου.
Τακτοποίηση Αυθαιρέτων. Αξίζει τον κόπο η ταλαιπωρία και το κόστος;
Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑ
Μεταξύ μας, πρόκειται για μια μικρή, δαπανηρή ταλαιπωρία. Είναι μάλλον δίκαιη και λογική ταλαιπωρία αφού ο ιδιοκτήτης τιμωρείται για μια αυθαιρεσία, μια μικρή ή μεγαλύτερη παράβαση του νόμου και των κανονισμών.
- Η Ρύθμιση αυθαιρέτων, εμπεριέχει πολλά στοιχεία της ορθόδοξης και της καθολικής χριστιανικής θρησκείας:
- «Αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία.»
Για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, αυτό το ρητό αυτό έχει πολύ ύφος, έχει και Βιβλικό σκεπτικό, αλλά δεν θα το συναντήσουμε αυτούσιο πουθενά στην Αγία Γραφή. Ας δεχτούμε ωστόσο ότι στα λόγια του Χριστού και των Αποστόλων του πολύ συχνά διαβάζουμε και γίνεται λόγος για την Εξομολόγηση και την Άφεση αμαρτιών.
Στη σημερινή πραγματικότητα ωστόσο, η τακτοποίηση ή αλλιώς η ρύθμιση μια αυθαίρετης κατασκευής ή μιας αλλαγής χρήσης σε κάποιο ακίνητο είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
Προστατεύει τον ιδιοκτήτη από μελλοντικά πρόστιμα και καταγγελίες.
Οι πιο συχνές περιπτώσεις αυθαιρεσιών, αφορούν ακίνητα που ενώ έχουν κατασκευαστεί με νόμιμη άδεια, κάποια στιγμή, κάποιος μηχανικός, κάποιος ιδιοκτήτης «αμάρτησε για το παιδί του» και προχώρησε σε κάποιες μικρές ή μεγαλύτερες υπερβάσεις δόμησης.
Κλασικό παράδειγμα το μπαλκόνι που μετατράπηκε σε παιδικό δωμάτιο ή γραφείο. Ή μια κλειστή θέση στάθμευσης που μετατράπηκε σε κατοικία για να «μπορεί να έχει κάπου ησυχία να διαβάζει το παιδί»
Οι περισσότερες από αυτές τις μικρές αμαρτίες, εφόσον τις εξομολογηθούν οι ιδιοκτήτες θα τους συγχωρεθούν αρκεί βέβαια να πληρώσουν ένα πρόστιμο, στα συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα που κατά καιρούς ορίζει η Πολιτεία.
Ο τελευταίος νόμος που ισχύει και ρυθμίζει όλες τις «τακτοποιήσεις αμαρτιών» στα ακίνητα είναι ο νόμος 4495/17.
Στις ευεργετικές ρυθμίσεις του νόμου μπορούν να υπαχθούν αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετες αλλαγές χρήσης σε κτήρια που έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 28 Ιουλίου 2011 καθώς και όλες εκείνες όπου μέχρι την παραπάνω ημερομηνία είχε αποδεδειγμένα ολοκληρωθεί ο φέρων οργανισμός τους.
Τα ακίνητα, αναλόγως της κατηγορίας του αυθαιρέτου, νομιμοποιούνται ή εξαιρούνται οριστικά από κατεδάφιση ή διαφορετικά ρυθμίζονται για 30 χρόνια.
Το σημαντικό όμως είναι ο νόμος αυτός απαγορεύει κάθε μεταβίβαση επί ακινήτου στο οποίο υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετη αλλαγή χρήσης.
· πρώτο και σημαντικό «μυστικό» σ’ αυτή τη διαδικασία είναι ότι για την οποιαδήποτε μεταβίβαση ακινήτου που έχει τακτοποιηθεί στο παρελθόν, θα πρέπει οπωσδήποτε να ελεγχθεί η ορθότητα και η ακρίβεια της τακτοποίησης.
· Ενδέχεται σε αρκετές από αυτές τις μεταβιβάσεις να απαιτηθεί παραπάνω κόστος αλλά και συνεννόηση του συμβολαιογράφου με τον μηχανικό για μια σωστή και άρτια τακτοποίηση των ενεχομένων αυθαιρεσιών.
Τα σχέδια που θα χρειαστούν για την περαίωση της ρύθμισης, θα καταχωρηθούν και στο συμβόλαιο της μεταβίβασης και θα συνοδεύουν την ταυτότητα του ακινήτου.
Με απλά λόγια, η διασφάλιση της νομιμότητας των ακινήτων προϋποθέτει άρτια και ολοκληρωμένη ρύθμιση/τακτοποίηση των όποιων ενεχομένων αυθαιρεσιών τους.
Χρειάζεται όμως προσοχή.
· Με τον τελευταίο νόμο τακτοποίησης αυθαιρέτων απαιτείται και έλεγχος στατικής επάρκειας της κατασκευής που σε αρκετές περιπτώσεις ενδέχεται να αποβεί δαπανηρή και χρονοβόρος.
· Ψευδείς ή ανακριβείς δηλώσεις τακτοποίησης ενέχουν ποινικές ευθύνες για τον μηχανικό και τον ιδιοκτήτη.
Επίσης, αν ο αγοραστής, σε μεταγενέστερο χρόνο, αμφισβητήσει την τακτοποίηση, ενδέχεται να ανατρέψει και την μεταβίβαση του ακινήτου απαιτώντας πίσω τα χρήματά του.
Μεταξύ μας, όποιος έχει κάνει την «αμαρτία» το γνωρίζει. Λογικά μόλις τελειώσει με την αυθαίρετη κατασκευή θα έπρεπε να στείλει ένα e mail για να ζητήσει την τακτοποίησή του.
Στην πραγματικότητα όμως, άφεση αμαρτιών ζητούν μόνον όσοι θέλουν να κάνουν κάποια μεταβίβαση (πώληση, γονική παροχή κλπ). Η μεγάλη πλειονότητα των ιδιοκτητών τακτοποιούν τα ακίνητά τους είτε γιατί θέλουν να τα μεταβιβάσουν, είτε για να κάνουν προσθήκη με οικοδομική άδεια, ή για να αποφύγουν τα ογκώδη πρόστιμα λόγω κάποιας επικείμενης καταγγελίας.
Πιτσιόρλας: Ετσι πρέπει να γίνονται τα έργα στο εξής
Τα λόγια του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα, ότι τα επόμενα 4-5 χρόνια η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία θα απογειωθούν στις μεταφορές, αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα που βιώνει η περιοχή.
Σήμερα, με τις φτυαριές από τα στελέχη της Fraport και του επενδυτικού σχήματος, θεμελιώθηκε το νέο Terminal του αεροδρομίου «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Το κιβώτιο που τοποθετήθηκε στο έδαφος και σκεπάστηκε με το χώμα των εργασιών, υπήρχαν σημερινές εφημερίδες, ένα σημείωμα της Fraport και ένα κέρμα, που συνηθίζουν οι Γερμανοί σε τέτοιες περιπτώσεις.
Σε στέρεες βάσεις λοιπόν, μπαίνει το αεροδρόμιο «Μακεδονία», μια επένδυση πάνω από 100 εκατ. ευρώ, σε σύνολο 400 εκατ. για τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, που αναμένεται να αλλάξει ριζικά τις αερομεταφορές στη χώρα μας. Βέβαια, χρειάζονται αναμόρφωση και τα λοιπά αεροδρόμια της χώρας, που ελέγχει η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, όμως δεν είναι της παρούσης αυτή η συζήτηση.
Παρουσία των κορυφαίων στελεχών της Fraport στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τους Ελληνες επενδυτές, υπουργούς και βουλευτές, τον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, δημάρχους, εκπροσώπους αεροπορικών εταιρειών, έγινε η θεμελίωση ενός πολύ σημαντικού έργου.
«Θυμάμαι, όταν στην κρίσιμη συνάντηση στην Αθήνα, για να ληφθεί η τελική απόφαση από την Fraport για το αν θα προχωρήσει στην επένδυσαν, ήρθαν όλοι, το διοικητικό και εποπτικό συμβούλιο της εταιρείας, ακόμη και το συμβούλιο των εργαζομένων. Ενιωσα ότι μιλάμε με έναν πραγματικό συνεργάτη με βαθιά κουλτούρα για τη δουλειά και τους εργαζόμενους και με έπεισαν ότι κάνουμε το σωστό,» ο Στέργιος Πιτσιόρλας, αναπληρωτής υουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, επισημαίνοντας ότι «ολοκληρώσαμε ένα έργο που ξεκίνησαν προηγούμενες κυβερνήσεις», και δίνοντας το στίγμα ότι «η ανάληψη των αεροδρομίων από τη Fraport και τα έργα που συντελούνται, σηματοδοτούν την αλλαγή της κουλτούρας, για το πώς πρέπει να γίνονται τα έργα στο εξής.»
Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και τα λόγια του Νίκου Μαυραγάνη, υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών, ο οποίος επισήμανε ότι «σε συμμαχία με την ιδιωτική πρωτοβουλία μπορούμε να δώσουμε εξαιρετικά αποτελέσματα,» τονίζοντας παράλληλα ότι η ανάπτυξη των μεταφορών ήταν στο 18% το 2017, πάνω κι από τον τουρισμό, ενώ για το αεροδρόμιο Μακεδονία είπε ότι πρέπει να καταστεί διαμετακομιστικό κέντρο των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Ανάλογες ήταν οι κουβέντες και του Απόστολου Τζιτζικώστα, που βλέπει ότι με την ανάπτυξη του λιμένα της Θεσσαλονίκης, το μετρό που έρχεται το 2020, το αεροδρόμιο και τις λοιπές υποδομές, η περιοχή θα αλλάξει εικόνα.
Για τεράστιο έργο μίλησε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρης, που θα «ξυπνήσει» την πόλη ώστε να γίνει επιθυμητός προορισμός, αναφέροντας ότι «αποδεικνύεται πως οι αποκρατικοποιήσεις έχουν άμεσα αποτελέσματα.»
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Alexander Zinell, αναφέρθηκε στη σημασία του έργου για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, αλλά και στον συμβολισμό του για την Ελλάδα: «Η σημερινή μέρα σηματοδοτεί την αυγή μιας νέας εποχής ανάπτυξης για την Ελλάδα. Δεν υπάρχει καταλληλότερο μέρος για να ξεκινήσει αυτή η επόμενη μέρα από αυτόν τον ιστορικό τόπο. Το νέο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης δεν αποτελεί απλώς μέρος του κατασκευαστικού προγράμματος. 100 εκατ. ευρώ, από τα συνολικά 415 εκατ. ευρώ που θα κοστίσουν τα έργα για την αναβάθμιση των 14 αεροδρομίων, θα διατεθούν εδώ στο αεροδρόμιο “Μακεδονία”. Στόχος μας είναι η πλήρης μεταμόρφωσή του σε έναν σύγχρονο κεντρικό κόμβο για τα νοτιοανατολικά Βαλκάνια.»
Το έργο
Εκτός από την κατασκευή νέου Τερματικού Σταθμού, συνολικής έκτασης που θα ξεπερνά τα 34.033 τ.μ., η «νέα εποχή» για το αεροδρόμιο «Μακεδονία» περιλαμβάνει την ανακαίνιση του υπάρχοντος τερματικού σταθμού 24.000τ.μ. καθώς επίσης την κατασκευή νέου πυροσβεστικού σταθμού, αλλά και την αναβάθμιση της μονάδας Βιολογικού Καθαρισμού και τη σύνδεσή της με το δίκτυο της πόλης. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν σημαντικά έργα αναβάθμισης όπως: ανακαίνιση του οδοστρώματος στους χώρους προσγείωσης – απογείωσης και στάθμευσης των αεροσκαφών, εγκατάσταση σύγχρονου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου αποσκευών. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το πρώτο τρίμηνο του 2021.
Μετά από την ολοκλήρωση του μεγάλου κατασκευαστικού έργου η χωρητικότητα και η δυναμικότητα του αεροδρομίου Θεσσαλονίκης θα αυξηθεί σημαντικά, μετατρέποντας το αεροδρόμιο σε μια σύγχρονη πύλη εισόδου για την Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας.
Πιο συγκεκριμένα, οι σταθμοί check-in θα αυξηθούν κατά 47%, ενώ τα διπλάσια θα είναι τα σημεία ασφαλείας. Την ίδια στιγμή, οι ιμάντες παραλαβής αποσκευών θα είναι κατά 75% περισσότεροι, με τον συνολικό αριθμό των πυλών του αεροδρομίου να αυξάνεται κατά 50%.
Η «Διαύγεια» και ο Λουδοβίκος των Σφακίων
Οπως ο Λουδοβίκος ο ΙΔ’ ύψωσε τον θρόνο πάνω από τους νόμους, οι μικροί Λουδοβίκοι του ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά πιστεύουν ότι αρκεί η υπογραφή τους για να είναι κάτι νόμιμο και, φυσικά, αυτομάτως ηθικό.
Και ο Πολάκης θέλει να καταργήσει τη Διαύγεια
Παναγιώτης Κακολύρης
19 Σεπτεμβριου 2018, 20:37
1
Είναι δυνατόν να είπε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας ότι οι δημόσιες διαφανείς-διαδικασίες είναι «κάστρα διαφθοράς που πρέπει να σπάσουν», ή μήπως πρόκειται για fake news;
Αρνήθηκα να πιστέψω ότι είναι δυνατόν ένα μέλος της κυβέρνησης να πει ουσιαστικά στη Βουλή «αφήστε τις διαδικασίες και τις μπούρδες, υπάρχω εγώ για να διασφαλίσω το δημόσιο συμφέρον».
Και όμως το είπε, υπαινισσόμενος την κατάργηση του συστήματος «Διαύγεια», τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «όλα αυτά με τη διαύγεια, τη διαφάνεια, τα δέκα επίπεδα ελέγχου, έχουν φτιάξει κάποιοι ένα κάστρο υποτίθεται διαφάνειας, τιμιότητας, ελέγχου και μέσα τρώνε.
Και το έχουν φτιάξει για να μην μπει να φάει κανένας άλλος. Αυτό θα αλλάξει. Αυτή θα είναι η δουλειά της επόμενης τετραετίας».
«Διαύγεια», το νέο… «κάστρο» που θέλει τώρα να «σπάσει» ο Πολάκης
Στον πυρήνα της «ρεβιζιονιστικής» λογικής του κ. υπουργού υπάρχει η αντίληψη του«L’état c’est moi», του «Το κράτος είμαι εγώ».
Οπως ο Λουδοβίκος ο ΙΔ’ (βασιλιάς Ηλιος) ύψωσε τον θρόνο πάνω από τους νόμους, οι μικροί Λουδοβίκοι του ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά πιστεύουν ότι αρκεί η υπογραφή τους για να είναι κάτι νόμιμο και φυσικά αυτομάτως ηθικό.
Τι σημασία έχουν οι δικλείδες ασφαλείας όταν αυτό που επείγει είναι να φανεί ότι η κυβέρνηση κάνει έργο;
Προφανώς σε συζητήσεις καφενείου σημασία έχει μόνο το αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχει περιθώριο αναφοράς σε θεσμικά αντίβαρα, μηχανισμούς ελέγχου και εξισορρόπησης.
Εξάλλου σε κάποια καφενεία ακούγονται και ατάκες του στυλ «ο Παπαδόπουλος μάς έφτιαξε δρόμους και αρδευτικά έργα».
Το επιχείρημα του κ. υπουργού μοιάζει να ακολουθεί εκ του παραλλήλου αυτή τη λογική: δεν με νοιάζουν οι «λεπτομέρειες», η δουλίτσα να γίνεται ή έστω να φαίνεται ότι γίνεται.
Ομως μπορεί μια σύγχρονη – δημοκρατική κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι δεν την νοιάζει η θεσμική διαδικασία, η διαφάνεια και εν τέλει ο έλεγχος;
Φυσικά καλείται και είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει τη γραφειοκρατία, αλλά μπορεί να γυρίζει το ρολόι πίσω από τις αρχές του Διαφωτισμού;
Οχι. Γι’ αυτό και ο κ. υπουργός ενώ θεωρητικά μιλά θεσμικά από τη Βουλή, κάνει ουσιαστικά παρέμβαση στη συζήτηση του καφενείου.
Κλείνει το μάτι για τα γεφύρια, τους δρόμους και τα αρδευτικά που έρχονται.
Ωστόσο η μεγαλύτερη (δυστυχώς όχι απόλυτη) διαφάνεια στις δημόσιες δαπάνες και τις αποφάσεις των δημοσίων φορέων αποτελεί κεκτημένη διαδικασία ελέγχου.
Διεθνείς μελέτες καλούν την Ελλάδα να «ανοίξει» περισσότερο τις διαδικασίες της, όχι να τις κλείσει.
Η δημοσιοποίηση είναι από μόνη της μέθοδος μιας κάποιας αποτροπής της διαφθοράς. Δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να μαθαίνουν αυτά που κάποιοι μπορεί να επιθυμούν κρυφά. Προφανώς δεν είναι τέλεια.
Προφανώς θέλει βελτιώσεις. Αλλά έτσι μαθαίνουμε για τις κατατμήσεις έργων που γίνονται ώστε να μπορούν ορισμένοι να πάρουν κι αυτοί μέρος της πίτας, άσχετα αν τελικά δεν μπορούν να τα ολοκληρώσουν.
Ετσι πληροφορούμαστε για προσλήψεις και χρηματοδοτήσεις φίλων και συγγενών που διαφορετικά θα έμεναν στο σκοτάδι.
Η αντιμετώπιση ενός συστήματος με προβλήματα στη λογική «πονάει κεφάλι – κόβει κεφάλι», μπορεί να ταίριαζε στον Λουδοβίκο, αλλά όχι στο σήμερα.
Και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό το να πάμε πίσω από την εποχή του Μοντεσκιέ, επειδή κάποιοι δεν αισθάνονται άνετα σε ένα περιβάλλον διαφάνειας και προτιμούν τα θολά νερά.
text
Κάποια στιγμή Ρουβίκωνας και Αστυνομία πρέπει να συνεργαστούν. Και επισήμως
Πηγή: Protagon.gr