ΟΡΕΙΝΟΣ

Αβέβαια ζήσε.
Τιμά την προέλευσή σου.

Κατάλαβέ το, ερχόμαστε από μια
παροδική βεβαιότητα του θανάτου.

Δημουλά

Γιατί οι Σοβιετικοί «πείραξαν» την πιο εμβληματική φωτογραφία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Η κόκκινη σημαία της νίκης υψώθηκε όντως στο Ράιχσταγκ, όμως η φωτογραφία κρύβει το δικό της παρασκήνιο

Από τον Δημήτρη Καβατζικλή

 

 

Καμία φωτογραφία δεν συμβολίζει καλύτερα την «αμερικανική στρατιωτική υπεροχή» από την βραβευμένη με Pulitzer φωτογραφία του Joe Rosenthal Υψώνοντας την σημαία στην Ιβο Τζίμα που έλαβε χώρα στις 23 Φεβρουαρίου 1945 και δείχνει έξι Αμερικανούς πεζοναύτες να σηκώνουν τη σημαία της χώρας τους κατά τη διάρκεια της μάχης στο νησί της Ιαπωνίας.

Η Σοβιετική Ένωση είχε τη δική της αντίστοιχη φωτογραφία με τίτλο «Η Κόκκινη σημαία της νίκης υψώνεται στο Ράιχσταγκ» του Yevgeny Khaldei και απεικονίζει έναν Ρώσο στρατιώτη να σηκώνει τη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης στη στέγη του γερμανικού κοινοβουλίου στις 2 Μαΐου 1945 κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βερολίνου.

Οι ομοιότητες είναι προφανείς, αλλά υπάρχει μια διαφορά: η σοβιετική φωτογραφία είναι πειραγμένη. Η φωτογραφία του Khaldei ήταν σκηνοθετημένη και κάποιες λεπτομέρειες της είχαν αλλάξει πριν τη δημοσίευση της

Εκτός των άλλων, ο Khaldei πρόσθεσε μαύρο καπνό και σκιές για να κάνει την φωτογραφία λίγο πιο δραματική, ενώ επίσης «έσβησε» ένα ρολόι από το χέρι ενός στρατιώτη. Ο λόγος; Ο στρατιώτης φαινόταν να φοράει δύο ρολόγια, υποδηλώνοντας ότι συμμετείχε σε λεηλασία, κάτι που φυσικά δεν ταίριαζε με την εικόνα του σοβιετικού ηρωισμού που ήθελε να περάσει ο Στάλιν, σύμφωνα με το openculture.

Η Γερμανία είχε εισβάλει στη Σοβιετική Ένωση το 1941, προκαλώντας ανείπωτες καταστροφές που πότισαν τους Σοβιετικούς με δίψα για εκδίκηση. Έτσι, όταν ο Κόκκινος Στρατός εισβάλλει στο Βερολίνο διαπράττει επίσης εγκλήματα εναντίον των αμάχων που βρέθηκαν στον δρόμο του. Η λεηλασία υπήρξε ένα από αυτά. Μπορεί λοιπόν η φωτογραφία να απεικονίζει μια στιγμή δόξας για τους Σοβιετικούς, αλλά κρύβει και μια ιστορία εκδίκησης – και πρώιμου φώτοσοπ…

Ο δεκάλογος του συγγραφέα

Ο Αουγκούστο Μοντερόσο γεννήθηκε στην Ονδούρα το 1921. Το 1936 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Γουατεμάλα, από την οποία καταγόταν ο πατέρας του. Εκεί δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα. Το 1944 συνελήφθη από το καθεστώς του Jorge Ubico για την αντιδικτατορική του δράση και εξορίστηκε στο Μεξικό. Έζησε μερικά χρόνια στη Βολιβία και στη Χιλή, ως διπλωματικός εκπρόσωπος της επαναστατικής κυβέρνησης που ανέτρεψε τον Ubico, και το 1956 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Μεξικό και αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Πέθανε το 2003.

Ο Κάρλος Φουέντες, με αφορμή τη συλλογή διηγημάτων του Μοντερόσο Το μαύρο πρόβατο και άλλες ιστορίες, έγραψε: «Φανταστείτε το Βιβλίο των φανταστικών όντων να πίνει τσάι με την Αλίκη. Φανταστείτε τον Τζόναθαν Σουίφτ και τον Τζέιμς Θέρμπερ να ανταλλάσσουν σημειώσεις. Φανταστείτε έναν βάτραχο από την επαρχία Καλαβέρας, ο οποίος έχει διαβάσει στα σοβαρά τον Μαρκ Τουέιν. Αυτός είναι ο Μοντερόσο».

Ο Παναγιώτης Πούτος μεταφράζει τον «Δεκάλογο του συγγραφέα» του Αουγκούστο Μοντερόσο για το dim/art και τη στήλη «Οίνος φιλολόγους ποιεί».

Αουγκούστο Μοντερόσο και Χούλιο Κορτάσαρ

---

Ο δεκάλογος του συγγραφέα
—Αουγκούστο Μοντερόσο—Μετάφραση: Παναγιώτης Πούτος

Πρώτο.

Όταν έχεις κάτι να πεις, πες το· όταν δεν έχεις, κάνε το ίδιο. Γράφε συνέχεια.

Δεύτερο.

Μην γράφεις ποτέ για τους σύγχρονούς σου και σε καμία περίπτωση, όπως κάνουν τόσοι πολλοί, για τους προγόνους σου. Κάνε το για τις επόμενες γενιές, στις οποίες χωρίς αμφιβολία θα είσαι διάσημος, καθώς είναι γνωστό ότι οι μεταγενέστεροι πάντα αποδίδουν δικαιοσύνη.

Τρίτο

Σε καμία περίπτωση μην ξεχνάς την περίφημη ρήση: «Στη λογοτεχνία δεν έχει γραφτεί τίποτα».

Τέταρτο.

Αυτό που μπορείς να πεις με εκατό λέξεις πες το με εκατό λέξεις· αυτό που μπορείς με μία, πες το με μία. Ποτέ μην καταφεύγεις στη μέση οδό· έτσι, ποτέ δεν θα γράψεις τίποτα με πενήντα λέξεις.

Πέμπτο.

Αν και μπορεί να μην φαίνεται, το να γράφεις είναι μια τέχνη· το να είσαι συγγραφέας σημαίνει να είσαι ένας αρτίστας, όπως ο ακροβάτης ή όπως ο κατ’ εξοχήν μαχητής, δηλαδή αυτός που παλεύει με τη γλώσσα· για αυτή τη μάχη να εξασκείσαι μέρα και νύχτα.

Έκτο.

Εκμεταλλεύσου όλα τα μειονεκτήματα, όπως η αϋπνία, η φυλακή ή η φτώχεια· η πρώτη έκανε τον Μποντλέρ, η δεύτερη τον Πελίκο και η τρίτη όλους τους φίλους σου συγγραφείς· απόφυγε λοιπόν το να κοιμάσαι όπως ο Όμηρος, την ήρεμη ζωή ενός Βύρωνα ή το να κερδίζεις τόσα πολλά όπως ο Μπλουά.

Έβδομο.

Μην κυνηγάς την επιτυχία. Η επιτυχία κατάστρεψε τον Θερβάντες, που μέχρι τον Δον Κιχώτη ήταν τόσο καλός μυθιστοριογράφος. Αν και η επιτυχία είναι πάντα αναπόφευκτη, δοκίμασε μια γερή αποτυχία πού και πού προκειμένου να στενοχωριούνται οι φίλοι σου.

Όγδοο.

Δημιούργησε ένα ευφυές κοινό, το οποίο μπορείς να εξασφαλίσεις περισσότερο ανάμεσα στους πλούσιους και τους ισχυρούς. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα σου λείψουν ούτε η κατανόηση ούτε η ενθάρρυνση, που προέρχονται από αυτές τις δύο μόνο πηγές.

Ένατο.

Πίστευε σε εσένα, αλλά όχι πολύ· αμφίβαλλε για τον εαυτό σου, αλλά όχι πολύ. Όταν νιώθεις αμφιβολία, πίστευε· όταν πιστεύεις, αμφίβαλλε. Σε αυτό εντοπίζεται η μοναδική αληθινή σοφία που μπορεί να συνοδεύει ένα συγγραφέα.

Δέκατο.

Προσπάθησε να λες τα πράγματα με τρόπο που ο αναγνώστης να νιώθει πάντα ότι κατά βάθος είναι το ίδιο ή περισσότερο ευφυής από εσένα. Μερικές φορές φρόντισε ώστε να είναι πραγματικά έτσι· όμως, για να το πετύχεις αυτό, πρέπει να είσαι πιο ευφυής από τον αναγνώστη.

Εντέκατο.

Μην ξεχνάς τα συναισθήματα των αναγνωστών. Γενικά είναι το καλύτερο που διαθέτουν· δεν είναι όπως εσύ, που τα στερείσαι, αφού διαφορετικά δεν θα προσπαθούσες να μπεις σε αυτή τη δουλειά.

Δωδέκατο.

Πάλι ο αναγνώστης. Όσο καλύτερα γράφεις, θα έχεις περισσότερους αναγνώστες· όσο τους δίνεις έργα κάθε φορά πιο εκλεπτυσμένα, τα δημιουργήματά σου θα αρέσουν σε έναν μεγαλύτερο κάθε φορά αριθμό ανθρώπων· αν γράφεις για τη μάζα, ποτέ δεν θα γίνεις διάσημος και κανείς δεν θα προσπαθήσει να σου αγγίξει το σακάκι στο δρόμο ούτε θα σε δείξει με το δάχτυλο στο σουπερμάρκετ.

Ο γράφων δίνει τη δυνατότητα στον συγγραφέα να αποκλείσει δύο από αυτές τις δηλώσεις και να μείνει με τις υπόλοιπες δέκα.

Πηγή: από dimartblog

Μπουτάρης: Στις εκλογές ψήφισα Μητσοτάκη

Στην αποκάλυψη ότι στις εκλογές της 7ης Ιουλίου ψήφισε Νέα Δημοκρατία, καθώς εκτίμησε, όπως είπε, το σχέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, προχώρησε ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Μιλώντας στην εκπομπή «Δεύτερη Ματιά», στο δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης FM100, αιτιολόγησε ως εξής την απόφασή του: «Τον Μητσοτάκη τον ξέρω από παλιά. Τον εκτιμώ πάρα πολύ, είναι ένας άνθρωπος ακούραστος, έχει ξεκάθαρο μυαλό, τον ψήφισα στις τελευταίες εκλογές, το λέω χωρίς να ντρέπομαι, τον ψήφισα, γιατί πιστεύω πως ήταν το αντίβαρο της ταλαιπωρίας που υποστήκαμε επί ΣΥΡΙΖΑ».

Ο πρώην δήμαρχος ξεκαθάρισε πως ουδέποτε ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αν και, όπως είπε, ο Αλέξης Τσίπρας τού άρεσε αρχικά.

«Στην αρχή πίστευα στον Τσίπρα, πίστευα ότι είχε τη δυνατότητα να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία. Αλλά λίγο η οικονομική κρίση λίγο ο Βαρουφάκης τα έκαναν μαλλιά κουβάρια. Ο Τσίπρας την τελευταία στιγμή κατάφερε και κατάλαβε σε ποιον κόσμο ζει. Διότι ο κόσμος δεν είναι αυτός που θέλεις εσύ, αλλά αυτός που είναι γύρω σου. Κατάλαβε ότι το να χτυπήσεις το ”σύστημα” δεν είναι τόσο απλό. Όμως αυτή ήταν η λογική του Τσίπρα και της παρέας του, να χτυπήσουν το ”σύστημα”. Αλλά δεν χτυπιέται εύκολα το ”σύστημα”. Ή θα πρέπει να προσαρμοστείς και σιγά σιγά σαν Δούρειος Ίππος να το χτυπήσεις ή θα φας τα μούτρα σου», ανέφερε.

Ερωτώμενος για το εάν το κεφάλαιο «πολιτική» έχει κλείσει για εκείνον, απάντησε πως «ό,τι είχα να κάνω το έκανα στην πολιτική. Δεν επιδιώκω καμία απολύτως πολιτική θέση. Είχα πάντα μια διάθεση να ανακατεύομαι στα κοινά, ανακατεύτηκα στον δήμο, φτάνει».

Παραδέχθηκε, μεταξύ άλλων, πως δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα του δημάρχου. «Το πρώτο σοκ ήταν όταν μάζεψα τα πράγματά μου. Στη συνέχεια προσπάθησα να αποτοξινωθώ απ’ ό,τι έκανα τα προηγούμενα εννέα χρόνια. Τότε ξυπνούσα το πρωί και ήξερα τι είχα να κάνω για τους επόμενους έξι μήνες. Μετά τον Αύγουστο, πέρυσι, ξυπνούσα και έλεγα ”τι έχω να κάνω σήμερα;”. Αυτό δημιουργεί και ένα αίσθημα κατάθλιψης, ας πούμε, αλλά επειδή δεν είμαι καταθλιπτικός τύπος, προσπαθώ να το διασκεδάσω. Έχω διαβάσει το τελευταίο διάστημα περισσότερα βιβλία απ’ όσα έχω διαβάσει τα τελευταία δέκα χρόνια».

Αναφορικά με την έως τώρα θητεία του νυν δημάρχου Κωνσταντίνου Ζέρβα, ο κ. Μπουτάρης είπε: «Δεν θέλω να κρίνω οτιδήποτε γίνεται παρόλο που ορισμένα πράγματα με ενόχλησαν, με ενόχλησαν που δεν συνεχίστηκαν, όπως, για παράδειγμα, η περαιτέρω πεζοδρόμηση της οδού Αγίας Σοφίας, η ανάπλαση της πλατείας Ελευθερίας, τα πασσαλάκια που ξηλώνονται κ.ο.κ. Όμως, κάθε δήμαρχος έχει την προσωπικότητά του, έχει το όραμά του για την πόλη, δεν είμαι εγώ εκείνος που θα κρίνω τώρα τη δημαρχία Ζέρβα. Ας κάνει ό,τι σκέφτεται να κάνει, ας τα πει. όμως και τι σκέφτεται να κάνει και όχι μόνο γενικόλογα, ”τι ωραία που θα ‘ταν να ήταν ωραία η πόλη” και από κει και πέρα ο κόσμος θα τον κρίνει στις επόμενες εκλογές. Δεν είναι στη δική μου αρμοδιότητα να κρίνω τον διάδοχό μου».

Πηγή: topontiki.gr

Στιγμιότυπα από την εκδήλωση του συλλόγου οικιστών και φίλων Τσιγκουρατίου .

β

Η Ροδάνθη η μεγάλη τυχερή !