Ανάβρυτα: Το Σχολείο του Διαδόχου Κωνσταντίνου

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

1957: Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος με τον Διευθυντή των Αναβρύτων Jocelin Winthrop-Young. Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη.

Τον Μάιο 1949 αποφασιζόταν η ίδρυση ενός νέου σχολείου «εις την παρά τα Ανάβρυτα έπαυλιν Ανδρέου Συγγρού». Σκοπός του νέου σχολείου ήταν η διαμόρφωση του χαρακτήρα και του ήθους των παιδιών και της σωματικής τους ευεξίας και ρώμης. Ως προς τους σκοπούς δεν διέφεραν με τα υπόλοιπα σχολεία. Μόνον που στην συγκεκριμένη περίπτωση το Σχολείο θα λειτουργούσε ως Οικοτροφείο και η απόφαση για την ίδρυσή του είχε ληφθεί από το «Εθνικόν Ίδρυμα» που τελούσε υπό την προεδρία του Βασιλέως. Τα εγκαίνια του Σχολείου πραγματοποιήθηκαν στις 5 Οκτωβρίου 1959 και με την αρχική του μορφή έμελλε  να λειτουργήσει μέχρι το 1976, χρονικό διάστημα κατά το οποίο αποφοίτησαν 399 μαθητές.

Σύμφωνα με το νόμο που εκδόθηκε περίπου ένα χρόνο αργότερα και αφού το Σχολείο είχε αρχίσει την λειτουργία του, η επίσημη ονομασία του ήταν «Εθνικόν Εκπαιδευτήριον Αναβρύτων». Επρόκειτο για μία σοβαρή πειραματική εκπαιδευτική προσπάθεια, στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν παιδιά κάθε κοινωνικής προελεύσεως και η οποία εκ των αποτελεσμάτων θεωρήθηκε επιτυχημένη. Βάση του συστήματος τέθηκε η εφαρμογή των αρχών της Πλατωνικής φιλοσοφίας. Όπως μας ενημερώνει ο Σπυρίδων Α. Διονυσιάδης που εργάσθηκε επί 25ετία στο Εθνικό Ίδρυμα χρησιμοποιήθηκε η τριακονταετής πείρα δύο εκ των μεγαλυτέρων σχολείων της Ευρώπης, του Γερμανικού Σάλεμ και του Σκωτικού Γκόρντονστον, αμφότερα ιδρυθέντα από τον Γερμανό παιδαγωγό Δρα Κουρτ Χαν.

Βεβαίως είναι γνωστό ότι κυρίαρχο στοιχείο της ιδρύσεως του σχολείου υπήρξε η φοίτηση του Διαδόχου και αργότερα Βασιλέως Κωνσταντίνου, ο οποίος παρέμεινε στο σχολείο επί εννέα έτη, δηλ. τις τρεις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και τις έξι του Γυμνασίου. Τα Ανάβρυτα του Αμαρουσίου, όπως ήταν γνωστό το Κτήμα από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας αποκτούσαν νέο χαρακτήρα, τον οποίο διατήρησαν όχι μόνον κατά το διάστημα που φοίτησε εκεί ο Διάδοχος αλλά και τα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι το 1971. Όταν το καθεστώς της 21ης Απριλίου το «Εθνικόν Εκπαιδευτήριον Αναβρύτων» μετονομάσθηκε σε «Γυμνάσιον Αριστούχων “Ανάβρυτα”» και η λειτουργία του εναρμονίσθηκε με τις διατάξεις που ίσχυαν για την Μέση Εκπαίδευση.

Mέγαρο Συγγρού. Ανάβρυτα, 1952.

Δηλαδή λειτούργησε ως πλήρες δημόσιο ημερήσιο Γυμνάσιο, καταργουμένων των τριών τάξεων του Δημοτικού, διατήρησε ωστόσο την μορφή του Οικοτροφείου. Η επιλογή των εισακτέων μαθητών πραγματοποιείτο με πολύπλοκη διαδικασία διαγωνισμού των αποφοίτων των Δημοτικών Σχολείων όλης της χώρας.  Ο επόμενος μεγάλος σταθμός θα σημειωθεί το 1976 όταν μετατρέπεται σε «Πρότυπο Εκπαιδευτήριο Αναβρύτων» και σύντομα σε «Πρότυπο Γυμνάσιο – Λύκειο Αναβρύτων». Το 1982 πλέον άρχισαν να εισάγονται οι μαθητές με κλήρωση και το 1991 καταργήθηκε το Οικοτροφείο  και κάθε επαφή του Σχολείου με  το «Εθνικόν Ίδρυμα».

Πανδημίες

Η τελευταία έξαρση ανάλογης πανδημίας που ταλαιπώρησε την ανθρωπότητα ήταν η Ισπανική γρίπη το 1918, η οποία σκότωσε 50 εκατομμύρια ανθρώπους. Πριν από αυτήν, η βουβωνική πανώλη (γνωστή και ως Μαύρος Θάνατος) – που, όπως εικάζεται και για τον σημερινό κοροναϊό, προήλθε από την Ασία – εξολόθρευσε 75 έως 200 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη και την Ασία στα μέσα του 14ου αιώνα. Πάλι στην Ιταλία, που είναι ένα από τα επίκεντρα και της τρέχουσας πανδημίας, μέσω των λιμανιών της, έμποροι με τα πλοία τους πιστεύεται ότι έφεραν τον Μαύρο Θάνατο στην Ευρώπη. Τουλάχιστον το 1/3 του ευρωπαϊκού πληθυσμού εκτιμάται ότι χάθηκε.

Είναι αυτονόητο ότι μαζική υστερία κατέλαβε τον πληθυσμό και οι μειονότητες κατηγορήθηκαν και υπέστησαν διωγμούς. Γνωρίζουμε από διασωθέντες μύθους ότι οι λοιμοί που είχαν συμβεί στην Αίγυπτο αποδόθηκαν σε θεϊκή τιμωρία λόγω της καταπίεσης των σκλάβων. Και κατά τη διάρκεια της τρέχουσας υγειονομικής κρίσης, πολλά θρησκευτικά κινήματα επαναλαμβάνουν τη θρηνολογία τους και τις φαντασιώσεις τους για το τέλος του κόσμου και για την υποτιθέμενη συλλογική αμαρτία μας, με κάποιους να γιορτάζουν ενεργά και να εφαρμόζουν τις τρέχουσες ιδεοληψίες τους για το πώς πρέπει να τελειώσει ο κόσμος και άλλοι να προβαίνουν σε ψευδείς και επικίνδυνες αξιώσεις σχετικά με την ιαματική δύναμη της πίστης και αποθαρρύνοντας την εμπιστοσύνη στην επιστήμη. Όσοι από εμάς δεν πάσχουμε από τον πυρετό για το τέλος του κόσμου θα αναζητήσουμε με μεγαλύτερη σύνεση πράγματα που πρέπει να γίνουν στον παρόντα χρόνο μας.

Η κωδική σημασία του ύ-ψιλον

Η σταθερή κωδική σημασία

«κοιλότητα-κυρτότητα»

του γράμματος ύ-ψιλον

 (Όπως την εισάγει σε κάθε ελληνική λέξη, στην οποία συμμετέχει)

κ  …πελλον

                            

βυτίον (βαρέλι)

βυθός (κοίλωμα)

δυσις (βούτηγμα κάτω από τον ορίζοντα)

φυτόν (ανερχόμενο από την επιφάνεια του εδάφους)

γυνή (κοίλωμα γεννητικού οργάνου)

κοτυλη (αγγείο)

γουττος (αγγείο)

τρυβλίον (γουδί)

πυξίς (κουτί)

κυτίον (κουτί)

λυχνος (λυχνάρι)

κυησις (εγκυμοσύνη)

κρυπτη

τρυπα

πυλη (οπή)

ρυαξ (κοίλωμα εδάφους)

υβος (εξόγκωμα καμήλας)

κυμα (κοιλότητα, κυρτότητα)

όρυγμα (κοίλωμα εδάφους)

υφαλος (υποβρύχιο κοίλωμα)

αυξάνω (φουσκώνω)

πτυχή (κοιλότητα εδάφους ή ενδύματος)

γλυφή (τεχνητή κοιλότητα σε μάρμαρο, λίθο, ξύλο κλπ)

κλπ. κλπ. κλπ…

Σταθερές κωδικές σημασίες φέρουν όλα τα γράμματα της Ελληνικής, τις οποίες εισάγουν ως έννοιες στις λέξεις που περιέχονται (βλ. Ηλίας Τσατσόμοιρος, «Ιστορία Γεννέσεως της Ελληνικής Γλώσσας – Η Αποκωδικοποίηση του Ελληνικού Αλφαβήτου», εκδ. Δαυλός, 1991, Β΄ έκδοση 2004.

Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου

Πηγή: Εφημερίδα “Λαϊκή Φωνή”