«Όπως ένας καλά εκπαιδευμένος χειρουργός που προσέχει πού κόβει, έτσι και οι γονείς χρειάζεται να γίνουν πιο ικανοί στη χρήση των λέξεων. Γιατί τα λόγια είναι σαν μαχαίρια. Μπορούν να προκαλέσουν, αν όχι σωματικές, σίγουρα πολλές ψυχικές πληγές.»
«Πήρε σύννεφο δυο τόπια» κι άνοιξε «Δρόμο»
«Πήρε σύννεφο δυο τόπια» κι άνοιξε «Δρόμο»
Ο Γιάννης Πουλόπουλος ήταν ο «Δρόμος» των Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, που σημάδεψε πολλές εφηβείες. Τα ίδια τα τραγούδια του έργου που κατέχει το ρεκόρ πωλήσεων στην ελληνική δισκογραφία ήταν σαν να μιλούσαν για κείνον…
Πηγή: Protagon.gr
Δημιουργίες!!
Στοιχεία της προσωπικότητας ενός ηγέτη σύμφωνα με Ρεϊμόν Κατελ ενός από τους πρωτοπόρους σε θέματα ηγεσιας :
Συναισθηματική σταθερότητα, κυριαρχία, ενθουσιασμός, ευσυνειδησία, κοινωνική τόλμη πειθαρχημένη σκέψη, αυτοεπιβεβαίωση, ορμητικότητα.
Θα τα πω όλα του θεού
Τίποτε δε θα κρύψω
ούτε τα δάχτυλα που μου ‘χώναν στις γωνιες
ούτε ντροπές που δαγκώνα.
θα τα πω όλα του θεού
να τελειώσω από αμαρτία
να μείνω μόνο στο έλεος του τρελού.
Θα τα πω όλα του θεού
εθιστική παράνοια.
Αλεξάνδρα Σωτηράκογλου
Μετά από μια ηλικία, σταματάς να θυμώνεις… απλά ξενερώνεις και ξεγράφεις ανθρώπους απ’τη ζωή σου.
Ανώριμος
Του Μανόλη έργα!!
Ζώα Καρύστου!
«Αν θέλετε τα παιδιά σας να βελτιωθούν, αφήστε τα να ακούσουν τα ωραία πράγματα που λέτε για εκείνα στους άλλους»
γνωστά παρατσούκλια
Τα δύο πιο γνωστά παρατσούκλια των Αρκάδων!
Κάθε περιοχή, κάθε πόλη έχει τα παρατσούκλια της. Αυτό συμβαίνει και στην Αρκαδία, όπου υπάρχουν δύο παρατσούκλια που είναι πολύ γνωστά και τα χρησιμοποιούνται (είτε ως αστείο είτε ως ειρωνεία) ακόμα και σήμερα!
Γνωρίζατε ότι υπάρχουν παρατσούκλια για τους κατοίκους σχεδόν κάθε ελληνικής πόλης; Και φυσικά δεν εννοούμε τα ονόματα που βγαίνουν από την πόλη σας όπως για παράδειγμα Αθήνα-Αθηναίοι, αλλά κάποιες άλλες ονομασίες.
•Αρκαδία-Σκορδάς ή Αβγοζύγης
Σκορδάς λόγω των τοπικών προϊόντων και αβγοζύγης γιατί πρώτοι οι Αρκάδες πουλούσαν αυγά βάσει του μεγέθους.
•Κως – Μπόχαλοι
Προέρχεται από την τοπική διάλεκτο, στην οποία το μπουκάλι το λένε μποχάλι.
•Ρόδος – Τσαμπίκοι
Από το γνωστό τοπικό όνομα.
•Θεσσαλονίκη – Καρντάσια
Καρντάσι είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Παλιά έπεφτε αρκετό δούλεμα από τους Αθηναίους επί του θέματος. Σαλονίκη δε, γνωστή και ως Καρντασούπολη!
•Έβρος – Γκάτζοι ή Γκάτζολοι
Στο Σουφλί του νομού Έβρου παλαιότερα υπήρχαν πολλά γαϊδούρια, τα οποία τα έλεγαν αλλιώς και γκάτζους. Έτσι οι φαντάροι έβγαλαν κοροϊδευτικά την περιοχή Γκατζολία και έμεινε να φωνάζουν τους κατοίκους Γκάτζολους.
•Πτολεμαΐδα – Καϊλαριώτες
Αυτό συμβαίνει γιατί η Πτολεμαΐδα λέγεται αλλιώς και Καϊλάρια. Επίσης λέγεται και λασποχώρι γιατί παλιά όταν έβρεχε ήταν ένα χωριό γεμάτο λάσπες.
•Κοζάνη – Σούρδοι
Λέγονται έτσι διότι προσποιούνταν ότι δεν άκουσαν κάτι, όταν φυσικά δεν τους συνέφερε. Στα βλάχικα Σούρδος σημαίνει κουφός.
•Κέρκυρα – Παγανέλια
Ονομάστηκαν έτσι γιατί παγανέλι στην κερκυραϊκή διάλεκτο σημαίνει περιστέρι και η Κέρκυρα (κυρίως οι πλατείες, αλλά γενικά όλη η πόλη της) είναι γεμάτη περιστέρια.
•Ιωάννινα – Παγουράδες
Αποκαλούνται έτσι γιατί παλιά λέγανε ότι στη λίμνη στα Γιάννενα καθρεπτιζόταν το φεγγάρι και οι Γιαννιώτες έτρεχαν με τα παγούρια για να μαζέψουν το μαγικό νερό!
•Λάρισα – Πλατυποδαράδες ή Πλατύποδες
Οι Λαρισαίοι λέγονται έτσι λόγω του κάμπου που είναι επίπεδος και δεν βοηθάει στο σχηματισμό καμάρας στο πόδι.
•Βόλος – Αυστριακοί
Κυκλοφορούν διάφορες εκδοχές όπως διότι οι Βολιώτες είναι τσιγκούνηδες – σαν τους Αυστριακούς, διότι είναι ψυχροί άνθρωποι – σαν τους Αυστριακούς, διότι είναι μοχθηροί – επί Τουρκοκρατίας, οι Αυστριακοί είχαν χειρότερη φήμη κι απ’ τους Τούρκους. Ακόμη, επειδή στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μπήκε στον Παγασητικό ένα αυστριακό πολεμικό, αν και εχθρικό, οι Βολιώτες το υποδέχθηκαν με μπάντες και αυστριακές σημαίες.
Ωστόσο, οι εξηγήσεις που δίνουν οι ίδιοι οι Βολιώτες είναι ότι επί Τουρκοκρατίας, η πόλη είχε διάφορα εμπορικά προνόμια, ένα από τα οποία ήταν και η ύπαρξη αυστριακού προξενείου και η δυνατότητα που είχαν οι Βολιώτες να εμπορεύονται υπό αυστριακή προστασία.
•Αθήνα – Γκάγκαροι
Γκάγκαρο ήταν το βαρύ ξύλο που ήταν κρεμασμένο με σκοινί πίσω από τις αυλόπορτες, τις οποίες έκλεινε με το βάρος του (gaga στα τούρκικα το ράμφος).
Γκάγκαρος λεγόταν επί τουρκοκρατίας ο Αθηναίος της ανώτερης κοινωνικής τάξης, ο οποίος στην πόρτα του είχε γκάγκαρο. Σημαίνει σήμερα ο γνήσιος Αθηναίος.
-Λέσβος – Γκαζμάδες
Τη Μυτιλήνη τη λένε Γκασμαδία ή Κασμαδία οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί, επειδή η στρατιωτική ζωή εκεί έχει πολύ σκάψιμο. Σκάβουν ορύγματα. Επίσης, υπάρχει και ο παλιός μύθος που λέει ότι όταν ήταν να φτιαχτεί το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης, όλοι οι κάτοικοι πήγαν να συνδράμουν κρατώντας από έναν κασμά (και κανένας δεν κρατούσε φτυάρι ή σκαπέτι).
•Σέρρες – Ακανέδες
Αποκαλούνται έτσι γιατί στην πόλη των Σερρών φτιάχνονται ακανέδες (ένα είδος γλυκού σαν λουκούμι).
-Ηράκλειο – Σουμπερίτες ή Καστρινούς
Σουμπερίτες, διότι στην κατοχή ο Σούμπερ είχε την έδρα του στο Hράκλειο και Καστρινούς επειδή το Ηράκλειο ονομαζόταν και Κάστρο.
•Xαλκίδα – Τρελονερίτες
Από το φαινόμενο της παλίρροιας. Τα τρελά νερά του Ευρίπου λένε ότι έχουν πειράξει και τα μυαλά των Χαλκιδέων.
•Τρίκαλα – Κασέρια ή Σακαφλιάδες
Κασέρια λόγω τοπικού τυριού και Σακαφλιάδες λόγω του Σακαφλιά, ο οποίος έζησε την εποχή του Μεσοπολέμου, λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και ήταν ο Δον Ζουάν της εποχής. Ήταν ένας ωραίος άντρας που είχε αναστατώσει την τρικαλινή κοινωνία με τα καμώματά του, ώσπου κάποιοι του στήσανε καρτέρι στα στενά σοκάκια του Βαρουσίου και τον μαχαίρωσαν. Το σακαφλιάς κατά λέξη σημαίνει ο φίλος της σάρκας.
βόμβες!
Τον χάρτη των αποθηκών με εκρηκτικά στη χώρα μας αποκαλύπτουν σε σημερινό τους δημοσίευμα «Τα ΝΕΑ». Πρόκειται για περίπου 30 στρατιωτικές ή ιδιωτικές εγκαταστάσεις όπου φυλάσσονται χιλιάδες τόνοι νιτρικού αμμωνίου.
Περίπου 30 εν δυνάμει βόμβες – μαμούθ, σε στρατιωτικές και ιδιωτικές εγκαταστάσεις, όπου βρίσκονται αποθηκευμένες μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών, υπάρχουν διάσπαρτες σε όλη την Ελλάδα. Θα μπορούσαν, αν υπάρχουν απροσεξία και ελλιπή μέτρα ασφαλείας, να προκαλέσουν «σοκ και δέος» αντίστοιχο με τη φονική έκρηξη της Βηρυτού που προκάλεσε εκατόμβη θυμάτων.
Στην Ελλάδα διακινούνται ετησίως περίπου 12.000 τόνοι εκρηκτικών υλών. Η μεγαλύτερη αποθήκη είναι στην Τανάγρα. Ανήκει σε ιδιωτική εταιρεία και εκεί βρίσκονται περίπου 2.600 τόνοι νιτρικού αμμωνίου.
Στα Δερβενοχώρια εντοπίζεται άλλη αποθήκη, που έχει 1.500 τόνους της συγκεκριμένης ύλης. Επίσης μεγάλος χώρος φύλαξης εκρηκτικών, με 680 τόνους νιτρικού αμμωνίου, υπάρχει στα Γρεβενά, όπως και στο Καλοχώρι και στη Σίνδο Θεσσαλονίκης.
Ακόμη υπολογίζεται ότι σε 20 τουλάχιστον μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων υπάρχουν αποθήκες εκρηκτικών.
Ο πλάτανος των οπλαρχηγών
ΔΕΝΤΡΟ ΗΛΙΚΙΑΣ 964 ΧΡΟΝΩΝ
Πόσες ιστορίες θα έχουν ακούσει τα κλαδιά ενός πλάτανου που είναι ηλικίας 964 ετών; Μιας καστανιάς στον Όλυμπο που στον ίσκιο της κάθονταν επτά βοσκοί, και σε άλλα τόσα μνημεία στα οποία η φύση μεγαλούργησε.
Σε πρόσφατη εκδήλωση στο Βελλίδειο Ιδρυμα ο καθηγητής, πρόεδρος του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Θεοχάρης Ζάγκας αναφέρθηκε στην αξία των μνημειακών δέντρων.
Η Τσαγκαράδα του Πηλίου είναι γνωστή για τον πλάτανο που αγγίζει τα 1000 χρόνια ζωή
Στο χωριό Λεοντίτο του Δήμου Αργιθέας στην Καρδίτσα δεσπόζει στην πλατεία του χωριού ο πολυαιωνόβιος πλάτανος, που τη σκιά του μέχρι και οι οπλαρχηγοί απολάμβαναν. «Αποτελούσε τον αγαπημένο χώρο συγκέντρωσης, συζήτησης και λήψης σημαντικών αποφάσεων των οπλαρχηγών της Κεντρικής Ελλάδας υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη», σχολιάζει ο κ. Ζάγκας για να προσθέσει: το ύψος του αγγίζει τα 33 μ., όσο μια δεκαώροφη οικοδομή, στηθιαίας διαμέτρου 3 μ., μέσης διαμέτρου κόμης 35 μ. και προβολή (σκίασης) κόμης περίπου 1 στρέμμα. «Ίσως είναι ένα από τα καλύτερα διατηρούμενα δένδρα της χώρας μας με τόσο μεγάλη ηλικία και απουσία κοιλωμάτων στον κεντρικό κορμό», συμπληρώνει.
Αδιαμφισβήτητα πρόκειται για ένα μνημείο της φύσης, για ένα στοιχείο στο ορεινό χωριό Λεοντίτο που μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών. «Το Λεοντίτο είναι ένα μικρό χωριό με λίγους κατοίκους, περισσότερα σπίτια και περίσσια άγρια ομορφιά. Θα μπορούσε να αποτελεί πολύτιμο καταφύγιο καταπονημένων πνευματικά ανθρώπων και μεγάλων καλλιτεχνών», σημειώνει για να συμπληρώσει στη συνέχεια τα μέτρα συντήρησης για τη διατήρηση του πολυαιωνόβιου δέντρου, «ο πλάτανος είναι ζωτικότατος και μόνο τα επιμήκη και τραυματισμένα κλαδιά του είναι αυτά που του προσδίδουν χαρακτηριστικά επικινδυνότητας. Για τον λόγο αυτό προτάθηκαν προληπτικά μέτρα».
Λόγω της οικολογικής, αισθητικής, ιστορικής και λειτουργικής του αξίας, σύμφωνα με τον καθηγητή επιβάλλεται η κήρυξή του σε μνημείο της φύσης. Για τον σκοπό αυτό προτάθηκε η ανάδειξή του σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Η παρακολούθηση του πλατάνου σε ετήσια βάση από ειδικό επιστήμονα και λήψη των απαραίτητων για τη συντήρηση του δένδρου μέτρων. Η υποβολή πρότασης προς το Πράσινο Ταμείο για την «Κήρυξη του Πλατάνου Λεοντίτου σε Μνημείο της Φύσης» για τη διάθεση των απαραίτητων πόρων για την περιποίηση του δένδρου, την ανάδειξή του, την αντιμετώπιση των στοιχείων επικινδυνότητας και τη διαρκή παρακολούθηση και συντήρησή του.
Το Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. αναλαμβάνει με το εξειδικευμένο σε ζητήματα μνημειακών δένδρων προσωπικό του, την επιστημονική συνδρομή στην όλη διαδικασία τόσο της θεσμοθέτησης της κήρυξης του πλατάνου σε Μνημείο της Φύσης όσο και της συντήρησής του.
Εντός των ορίων του Δήμου Αργιθέας απαντάται πλήθος σημαντικών οικολογικών, ιστορικών και πολιτισμικών στοιχείων, όπως είναι τα δάση του, τα ποτάμια, τα γεφύρια, οι μύλοι, οι εκκλησίες, τα παραδοσιακά κτίρια και οι οικισμοί. Ανάλογα δέντρα που αγγίζουν τα 500 και 800 έτη βρίσκονται και σε άλλες περιοχές της Θεσσαλίας. «Δυστυχώς δεν έχει δημιουργηθεί ένα μητρώο καταγραφής όλων αυτών των δέντρων. Παλαιότερα είχε δημιουργηθεί ένα δίκτυο το οποίο όμως δεν είχε συνέχεια», σημειώνει ο κ. Ζάγκας για να προσθέσει ότι οι περιοχές που φιλοξενούν τέτοιου είδους μνημεία της φύσης πρέπει να αξιοποιούνται καλύτερα.
«Δεν είναι μόνο η θάλασσα, είναι και ο ορεινός τουρισμός ο οποίος με την ανάδειξή του θα μπορέσει να επιτευχθεί η επέκταση της τουριστικής περιόδου. Με επίκεντρο τα Μετέωρα θα μπορούσε να αναπτυχθεί τουριστικά όλη η Θεσσαλία. Όπως και η πόλη της Λάρισας αποτελώντας σημείο αναφοράς το ποτάμι της» συμπληρώνει.
Η ανάδειξη των μνημείων της φύσης θα επιφέρει την ευαισθητοποίηση των πολιτών, όλων εκείνων που απολαμβάνουν τα οφέλη τους και καμιά φορά γίνονται η αιτία για την καταστροφή τους, όπως στην περίπτωση της καστανιάς στον Όλυμπο που κάηκε από τους ίδιους τους κυνηγούς που έβρισκαν καταφύγιο στη σπηλαίωση του κορμού της.
Ζωή Παρμάκη
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” της Λάρισας
