Και οι φιλόσοφοι έχουν τις παραξενιές τους!

Αλμπέρ Καμί

Τα φτωχά παιδικά χρόνια και η εύθραυστη υγεία του, δημιούργησαν στον σπουδαίο γάλλο συγγραφέα την έμμονη ιδέα ότι θα πεθάνει σε νεαρή ηλικία. Κάποτε είχε πει σε μία φίλη του ότι «αισθάνεται το κακό να κυκλοφορεί στον αέρα». Δεν είναι γνωστό ότι κυκλοφορούσε με ένα σημείωμα αυτοκτονίας ενός φίλου του Τρότσκι, ενώ είχε ζητήσει από μία φίλη του να του αποστείλει ένα τεύχος του αμερικάνικου περιοδικού για κηδείες «Embalmer’s Monthly». Γεμάτος πεσιμισμό και κυριευμένος από το φόβο του θανάτου ήταν αποφασισμένος να ολοκληρώσει το έργο του προτού πεθάνει. Ακόμη και το Νόμπελ Λογοτεχνίας που κέρδισε το 1957, το θεώρησε ως κακό οιωνό και πίστευε ότι το βραβείο σηματοδοτεί το τέλος της καριέρας του. Η πίεση που ένιωθε στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το αριστούργημά του διαρκώς μεγάλωνε και το στοίχειωνε, μέχρι τη μοιραία ημέρα της 4ης Ιανουαρίου 1960, οπότε επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι του. Ο Καμί βρήκε το θάνατο σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, στη σχετικά νεαρή ηλικία των 46 ετών.

«Η επικοινωνία με τα παιδιά θα πρέπει αν βασίζεται στον σεβασμό και την επιδεξιότητα: Απαιτεί (α) το μήνυμα να διαφυλάττει τον αυτοσεβασμό του παιδιού και του γονιού και (β) οι δηλώσεις κατανόησης να προηγούνται των δηλώσεων συμβουλών ή οδηγιών.»

Haim G Ginott Ισραηλινός εκπαιδευτικός και παιδοψυχολόγος

Οι Βυζαντινοί κλείστηκαν στην Αγία Σοφία, τις τελευταίες μέρες της αυτοκρατορίας, και περίμεναν να τους σώσει ο θεός. Το ίδιο κάνει τώρα και ο Ερντογάν, καταφεύγει στην Αγία Σοφία για να σωθεί. Οι φτωχοί άνθρωποι που δεν μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους τι θα κάνουν; Θα πάνε στον ναό να προσευχηθούν για να λύσουν τα προβλήματά τους που οφείλονται στην κακοδιαχείριση του σουλτάνου;

Taner Akçam, Ph.D.,  Professor of History                                                                

Κικέρων:

”Τους ιερούς χώρους δεν τους αγγίζεις όχι μόνο με το χέρι αλλά ούτε με τη σκέψη”

Θαύματα χλωρά.

Τα πρώτα μου χρόνια τα έζησα στη σκιά μιας θεόρατης καρυδιάς. Ίσως να είναι αυτός ο λόγος για το ότι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αποζητώ την συντροφιά των δέντρων και με μαγνητίζει η ωραιότητα των αγριολούλουδων . Όταν χάνομε μέσα στο δάσος ή τριγυρνάω σε κήπους είναι αδύνατο, ακόμη και αν υπάρχει λόγος σοβαρός, να κρύψω το βαθύ χαμόγελο μου. Στα όνειρα μου συχνά συνομιλώ με σοφά δέντρα. Και ελπίζω να τελειώσω, κάποτε, περίπου όπως αρχίζουν οι πιο αγαπημένοι μου αρχαίοι μύθοι:  Εξαιτίας ενός άτυχου έρωτα να μεταμορφωθώ σε χαρουπιά ή πλάτανο.

Από τα προλεγόμενα του βιβλίου:”Θαύματα χλωρά”, του Ορέστη Δαβία

και οι φιλόσοφοι έχουν τις παραξενιές τους !

Φρίντριχ Νίτσε

Ο σημαντικός και επιδραστικός γερμανός φιλόσοφος, που έγραψε για τον «υπεράνθρωπο», το «θάνατο του θεού» και την «αιώνια επιστροφή», ήταν μανιακός με τα φρούτα. Το καθημερινό του διαιτολόγιο περιλάμβανε μία μοσχαρίσια μπριζόλα για πρωινό και φρουτοφαγία για το υπόλοιπο της ημέρας. Ο Νίτσε αγόραζε καθημερινά μεγάλες ποσότητες φρούτων, χώρια αυτά που του έφερναν φίλοι και γνωστοί σε μεγάλες ποσότητες. Σύμφωνα με τους μελετητές του έργου του και τους βιογράφους του, καθημερινά κατανάλωνε πάνω από 3 κιλά φρούτα και ίσως στην υπερβολική φρουτοφαγία να οφείλεται η κακή κατάσταση της υγείας του.