ΟΡΕΙΝΟΣ

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ προσπαθήσει να βάλει  έστω και πέντε λέξεις δίπλα-δίπλα, έχει δοκιμάσει το δίλημμα της γραφής. Γιατί να βάλω αυτή τη λέξη κι όχι την άλλη; Να το πω στο πρώτο πρόσωπο ή στο τρίτο; Να το γράψω πάνω στη τσατίλα μου ή να περιμένω να ηρεμήσω πρώτα; 

React

200000

τι είναι, λοιπόν, αυτό που αντιστέκεται στο πέρασμα του χρόνου και στη λήθη ;

Πρώτα απ’ όλα, η ίδια η ζωή. Η ζωή είναι μια αδιάκοπη αντίσταση στον χρόνο. Ξαναγενιέται ασταμάτητα απέναντι στον θάνατο. Ανανεώνεται, πολλαπλασιάζεται, μεταδίδεται. Κάθε γενιά χάνεται, όμως η ζωή συνεχίζει την πορεία της μέσα από άλλα πρόσωπα, άλλα σώματα, άλλες συνειδήσεις.

Αντιστέκονται επίσης ορισμένα έργα του ανθρώπινου πνεύματος. Διασώσαμε τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και ίσως ακόμη περισσότερο τους Προσωκρατικούς, όπως τον Ηράκλειτο, του οποίου λίγα μόνο αποσπάσματα εξακολουθούν να μας θέτουν ερωτήματα έπειτα από περισσότερες από δύο χιλιετίες. Μπορούμε ακόμη να διαβάζουμε τον Θερβάντες και τον Δον Κιχώτη, τον Ντοστογιέφσκι και τόσους άλλους. Αυτά τα έργα διασχίζουν τους αιώνες επειδή αγγίζουν κάτι ουσιώδες στην ανθρώπινη εμπειρία.

Ωστόσο, ζούμε μέσα σε ένα σύμπαν θνητότητας. Χρειάζεται το θάρρος να το αποδεχθούμε. Οι άνθρωποι πεθαίνουν. Οι πολιτισμοί εξαφανίζονται. Κάποτε θα σβήσει και η ίδια η ανθρωπότητα. Η Γη δεν είναι αιώνια. Ακόμη κι αν ο άνθρωπος κατοικήσει κάποτε άλλους πλανήτες, η σημερινή επιστημονική γνώση μας δείχνει ότι το σύμπαν οδεύει, σε ασύλληπτα μεγάλες χρονικές κλίμακες, προς μια προοδευτική διασπορά της ενέργειας και της ύλης.

Πηγή: Καθημερινή

React

100000