Ντοστογιέφσκι

Ο Ντοστογιέφσκι είναι ο δημιουργός των πιο τραγικών ηρώων της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, εκείνος που τοποθετεί τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα του καιρού του σε ένα ευρύτερο καλειδοσκόπιο, εκεί όπου συνδέονται με τα προσωπικά του βιώματα, και τον βοηθούν να καταλήξει σε απαντήσεις, λίγο πριν χάσει το μυαλό του από τις καταδιωκτικές του φαντασιώσεις.

Στην αναγγελία του θανάτου του, ολόκληρη η Ρωσία θα κουρνιάσει υπό το βαρύ μανδύα του πένθους. Για δύο μέρες 29- 30 Ιανουαρίου, το σπίτι του Ρώσου συγγραφέα πλημμύρισε κόσμο και το ανοιχτό φέρετρο στερνούς ασπασμούς. Όταν ο Λέον Τολστόι πληροφορήθηκε το θάνατό του, μόλις είχε ανοίξει του Αδελφούς Καραμαζώφ καθισμένος στην κουκέτα ενός τρένου. Έκλεισε το έργο με ευλάβεια κι απαρηγόρητος ξέσπασε σε κλάματα. Όταν επισκέφθηκε τον τάφο του στο Μοναστήρι Αλεξάντερ Νιέφσκι στο Κοιμητήριο Τίχβιν, είχε το ίδιο βιβλίο στα χέρια του. Διάβασε δυνατά μία αράδα ακουμπισμένος στο κρύο μάρμαρο που χώριζε τη ζωή από το θάνατο. «Πάθος για ζωή πάση θυσία» αναφωνεί κάπου ο Ιβάν Καραμαζώφ, κι ο δημιουργός της Άννας Καρένινα τσακίζει την σελίδα, κλείνει το βιβλίο και το ξαναβάζει στην τσέπη του. Πριν σύρει τα βήματά του μακριά από τον τάφο του ομότεχνού του σκέφτηκε για μια στιγμή τα λόγια του Ντοστογιέφσκι στην ομιλία του για τον Πούσκιν. «Να είσαι ο ήλιος και όλοι θα σε βλέπουν». Πράγματι, αν είσαι ο ήλιος, όλοι θα σε βλέπουν και αν κάτι πάντα θα χρειαζόμαστε, δεν είναι οι γνώσεις, αλλά η σοφία. Και η σοφία προέρχεται από την παρατήρηση. Ένας άνθρωπος που παρατηρούσε με ζέση τους πεσσούς, τη μπίλια στη ρουλέτα και τις φιγούρες στα χαρτιά, δεν θα μπορούσε παρά να είναι το ίδιο οξυδερκής με τους συμπαίκτες του στη ζωή. Λαμπρός για τους άλλους, πυρωμένος χάλυβας όμως, για την ίδια του τη σάρκα.

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική !

Εσκαμμένα και εσκεμμένα

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκείνες όπου όσοι μιλούν ή γράφουν αναφέρονται σε κάποιον που «υπερέβη τα εσκεμμένα». Είναι προφανές ότι το πράττουν πιστεύοντας πως με αυτόν τον τρόπο δίνουν στους συνομιλητές τους ή τους αναγνώστες των κειμένων τους την εικόνα ενός ανθρώπου που έκανε υπερβολές ή ξεπέρασε τα όρια. Είναι, όμως, εξίσου προφανές ότι υποπίπτουν σε ένα σοβαρό γλωσσικό σφάλμα, και μάλιστα στην προσπάθειά τους να δείξουν ότι είναι σε θέση να κάνουν χρήση μιας λόγιας φράσης της νέας ελληνικής γλώσσας.

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα γινόταν χρήση της φράσης «υπέρ τα εσκαμμένα πηδάν», όταν κάποιος άλτης πραγματοποιούσε ένα πολύ μεγάλο άλμα

Περιπολικό στα Σκούρτα τράκαρε με αγριογορούνο

Απίστευτο περιστατικό συνέβη στα Σκούρτα Βοιωτίας, στην την μεγάλη ευθεία από Πύλη προς Φυλή -στο κάμπο των δερβενοχωρίων – όταν περιπολικό που ήταν σε επιχείρηση που βρισκόταν σε εξέλιξη, συγκρούστηκε με… αγριογούρουνο!

Ο πληθυσμός των αγριογούρουνων έχει αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό στη Στερεά Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα συχνά-πυκνά να κάνουν την εμφάνισή τους και σε κεντρικά σημεία του δρόμου, με τον κίνδυνο ατυχήματος να είναι μεγάλος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το αγριογούρουνο πετάχτηκε κάθετα στο δρόμο την ώρα που περνούσε το περιπολικό του ΑΤ Σχηματαρίου.

Ο οδηγός επιχείρησε να κάνει ελιγμό να αποφύγει το ζώο, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό και η σύγκρουση προκάλεσε ζημιές στο όχημα, αλλά ευτυχώς όχι τραυματισμό του αστυνομικού οργάνου.

Πριν μερικές μέρες παρόμοιο περιστατικό συνέβη κοντά στον Ορχομενό.

Αρτοτίνα. Παλαιά πέτρινη κατοικία.

Από την συλλογή φωτογραφιών του Nick Dessypris

κόλακες.

* Η κολακεία είναι μεγάλο δηλητήριο.

Ο έγκριτος πολίτης τιμά τον συνομιλητή του, αλλά δεν τον κολακεύει.

Ο έντιμος άνθρωπος με ανώτερη μόρφωση δεν κυριεύεται από το ελάττωμα της κολακείας,

Οι ενάρετοι αισθάνονται στοργή για τους φίλους τους, αλλά δεν……….. τους κολακεύουν.

Οι κόλακες αντιθέτως επαινούν & δυστυχώς συμμετέχουν στις κακές τους ……..πράξεις.

Οι τύραννοι είναι φίλοι των ύπουλων & διεφθαρμένων ανθρώπων, διότι τους αρέσει να τους κολακεύουν.

Αριστοτέλης