Συντάκτης: Kostas Bertsias

Είδος χειρότερο του βλακός. Στάθηκε στο μαρκούτσι που του απηύθυνε τον λόγο και είπε:

«Πότε θα πιστέψω ότι υπάρχει κορονοιός; Οταν αρρωστήσει κάποιος δικός μου. Αλλά να είναι πολύ δικός μου. Να τον δω!».
Εθνική κατάρα ο ξερολισμός των μοσχαναθρεμμένων. Οι γονείς έχουν ευθύνη…

Ρέα Βιτάλη Πηγή: Protagon.gr

Οι αόρατες (stealth) ελληνικές πλεύσεις & πτήσεις τρομάζουν τους Τούρκους. Παιχνίδι για σκληρά νεύρα. Ο Ελληνικός Στόλος δεν δέχεται «μύγα στο σπαθί» του γιατί αισθάνεται δυνατός.

Το να επιχειρεί ένας πολεμικός Στόλος σε ανοιχτή θάλασσα όπως είναι η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι εύκολη υπόθεση, απαιτείται να διαθέτει στρατηγικό όραμα , κατάλληλα μέσα, μακροχρόνια και επίπονη εκπαίδευση και να έχει διαβάσει καλά ώστε να γνωρίζει ως «κάλπικη δεκάρα» τον αντίπαλο…

Αυτό το γενικό συμπέρασμα εξάγεται από τις πρώτες οκτώ μέρες κατά τον ακροβολισμό του τουρκικού και ελληνικού Στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο συγκεκριμένο ναυτικό θέατρο επιχειρήσεων , 100 ναυτικά μίλια νοτίως του Καστελλόριζου, ο ελληνικός Στόλος επιδεικνύει καθημερινά την υπέροχη του έναντι του τουρκικού Στόλου. Και αυτό δεν είναι ένα ευχολόγιο ή ένα κούφιο δημοσιογραφικό πυροτέχνημα που εκτοξεύεται μόνο και μόνο για την ανύψωση του εθνικού φρονήματος. Είναι η αλήθεια ! Είναι η πραγματικότητα ! Είναι η σκληρή δουλειά 32 χρόνων, όπως αποκάλυψε το iEidiseis.

• Οκτώ μέρες τώρα ψάχνουν οι Τούρκοι να βρουν που είναι τα ελληνικά υποβρύχια και δεν μπορούν να τα εντοπίσουν ! Πως να τα εντοπίσουν αφού τα ελληνικά υποβρύχια επι δυο μήνες μπορούν να παραμείνουν στο βυθό και να είναι αόρατα !

• Ο ελληνικός Στόλος έχει «μάτια» και «αφτιά» πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και άρα έχει πραγματική εικόνα ! Για παράδειγμα ο ελληνικός Στόλος γνωρίζει Πότε και Που επιχειρεί το ερευνητικό σκάφος «Oruc Reis» σκάφος. Γνωρίζει ότι μέχρι τώρα όταν μπαίνει στα ελληνικά χωρικά ύδατα κάνει απλή διέλευση με απλωμένα καλώδια και μόνο τρεις φορές εξέπεμψε όταν όμως ήταν εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων.

• Ο εμβολισμός της τουρκικής φρεγάτας “KEMAL RAIS” από την φρεγάτα ΛΗΜΝΟΣ κατέδειξε την ναυτοσύνη , τον επαγγελματισμό αλλά και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων κυβερνητών. Το συγκεκριμένο ναυτικό επεισόδιο απέστειλε συγκεκριμένα μηνύματα προς την απέναντι πλευρά.

1) Μαγκιές δεν χωράνε. …

2) Οι έλληνες κυβερνήτες έχουν αποδεσμευμένους κανόνες εμπλοκής και λυμένα τα χέρια τους! Αυτό που λέει η ελληνική πολιτική ηγεσία περί αποφασιστικότητας, οι χειριστές των μονάδων κρούσης έχουν την δυνατότητα να το κάνουν πράξη.

3) Οι Κυβερνήτες των ναυτικών μονάδων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του θεάτρου των επιχειρήσεων της Ανατολικής Μεσογείου είναι η αφρόκρεμα, περασμένοι από «χίλια κόσκινα».

Ο συμμαθητής του νυν Αρχηγού Στόλου ναύαρχος Γιάννης Κοντούλης, συμφωνώντας με το προηγούμενο άρθρο για τα «ταραγμένα νερά της Μεσογείου», σχολίαζε στο Twitter όλο νόημα: « Μόνο για γνώστες και decision makers: Σε παλαιότερη συζήτηση με τον νυν ΑΣ (πανάξιο συμμαθητή και φίλο) για τα επέκεινα μου είχε πει το εξής …”to create an army… to SUSTAIN a navy…”. ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ η ανάθεση ευθύνης + εμπιστοσύνη σε πραγματικά άξιους». Και όπως προκύπτει από το μέχρι τώρα αποτέλεσμα έχουν επιλέγει οι «πραγματικά άξιοι» για την συγκεκριμένη εν εξελίξει αποστολή.

Ξέρουν πότε θα κόψουν ταχύτητα και πότε θα αναπτύξουν. Πότε και σε πιο σημείο θα επιφέρουν πλήγμα στον προκλητικό αντίπαλο ώστε εκείνος να επωμισθεί την ευθύνη του παθήματος του.

4) Ο ελληνικός Στόλος πλέει σε γνώριμα – γι αυτό- νερά , εκτελώντας με ακρίβεια σχέδια που έχουν εκπονηθεί από το Αρχηγείο και έχουν εφαρμόσει σε δεκάδες γυμνάσια στην ίδια περιοχή. Σε μια άγνωστη για τον τουρκικό στόλο τουλάχιστον μέχρι πριν πέντε χρόνια.

5) Ο ελληνικός Στόλος μπλοκάρει κάθε τουρκικό πλοίο που βγαίνει από τον ναύσταθμο του «Αξαζ» όπως χρόνια τώρα κάνει το ίδιο με κάθε τουρκικό πλοίο που ξεμυτίζει από τα Στενά…

Η υπέροχη του ελληνικού Ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο δεν επιτυγχάνεται από την μια μέρα στην άλλη παρά μόνο μετά από μελέτη και επίπονη πολυετή προσπάθεια.

«Ήταν 1988 όταν κάναμε την πρώτη μεγάλης κλίμακας άσκηση «Καταιγίδα» στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Τότε βγήκαν και τα πρώτα συμπέρασμα αλλά και η ανάγκη εκσυγχρονισμού του Στόλου» θυμάται ο ναύαρχος εα Γιάννης Εγγολφόπουλος.

Είναι η περίοδος που -όπως αποκαλύψαμε στο προηγούμενο σημείωμα- μας είχε προσκαλέσει τους δημοσιογράφους ο τότε Στόλαρχος Χρήστος Λυμπέρης για να μας αναπτύξει την θεωρεία του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού των «ανοιχτών θαλασσών».

Ο Γιάννης Εγγολφόπουλος επισημαίνει και άλλη μια ιστορική αλήθεια : Ο Λυμπέρης ήταν ο πρώτος που είχε συλλάβει ότι το πετρέλαιο και το νερό που θα είναι οι δυο παράγοντες που στο σύντομο μέλλον θα προκαλέσουν αναταράξεις στην Μέση Ανατολή και την Μεσόγειο, γι αυτό -μας έλεγε- εμείς θα πρέπει να προετοιμαστούμε ως Ναυτικό».

Και το Πολεμικό Ναυτικό άρχισε να προετοιμάζεται. Το 1990 έρχεται η κυβέρνηση Κων. Μητσοτάκη. Οι γαλάζιοι ναύαρχοι ακολουθούν τις βασικές κατευθύνσεις Λυμπέρη παρά το κομματικό χάσμα που τους χωρίζει. Ο ναύαρχος Ν. Φωστιέρης στο ΓΕΕΘΑ υπό τον στρατηγό Βερυβάκη συντάσσει την Ναυτική Στρατηγική που επεκτείνεται σε ολόκληρη της νοτιοανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο με τους ναυάρχους Γρ. Δεμέστιχα , Ηρ. Δρίκο, Ευ. Λαγάνα , Δημ. Αθανασίου υπογράφουν τα μεγάλα πρότζεκτ για τον εκσυγχρονισμό του Στόλου ώστε να μπορεί να βγαίνει στις ανοιχτές θάλασσες. Με την σκέψη στραμμένη στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο αγοράζονται συνολικά δέκα μεταχειρισμένες ολλανδικές φρεγάτες τύπου «S». Θυμάμαι τον ναύαρχο Δρίκο που είχε επιστρέψει έξαλλος από το ολλανδικό ναύσταθμο που πήγε να επιθεωρήσει τις προς πώληση φρεγάτες που τον υποδέχτηκε ένας αξιωματικός με σκουλαρίκι!

Επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη αγοράστηκαν και τα F-16 τα οποία η μετέπειτα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τα πήγε στην Κρήτη. Επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη εξοπλίστηκαν και τα νησιά με βλήματα επιφανείας – επιφανείας.

Οι ναύαρχοι επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη ήταν τόσο αφοσιωμένοι στο Δόγμα Λυμπέρη περί Ναυτικού των ανοιχτών θαλασσών που δεν έκαναν κανένα σκόντο στην προμήθεια υλικών. Είχαν απειλήσει με ομαδική παραίτηση όταν ο τότε αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Αλ. Παπαδόγγονας είχε διαφορετική άποψη από εκείνη του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου για τον τύπο των επιθετικών ελικοπτέρων που σχεδίαζε να προμηθευτεί το ΠΝ. Εκείνος ήθελα τα ΚΑΜΑΝ και οι ναύαρχοι τα ΣΙΚΟΡΣΚΙ.

Οι ναύαρχοι στύλωσαν τα πόδια και κάλεσαν να επιστρέψει από το Παρίσι ο ναυτικός ακόλουθος που δεν ήταν άλλος από τον Διονύση Χατζιδάκη, μετέπειτα δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου και νυν βουλευτής της ΝΔ. Ο Διονύσης ήταν παιδί του Μητσοτάκη, κηδεμόνας του στην Σχολή Ναυτικών Δοκιμών, μεγαλωμένος στο Παρίσι με την ίδια κουβερνάντα της Ντόρας…

Ο Διονύσης προσγειώνεται ανώμαλα στο Παλαιό Φάληρο και στην κλασική μονοκατοικία του στρατηγού Αλεξόπουλου του πεθερού του συγκεντρώνονται οι ναύαρχοι οι οποίοι του αναθέτουν «ειδική αποστολή». Να πάει στον πρωθυπουργό και να του πει ότι εάν το ΚΥΣΕΑ δεν αποδεχτεί την εισήγηση του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου για προμήθεια των ελικοπτέρων ΣΙΚΟΡΣΚΙ εκείνοι θα παραιτηθούν ! Όπως και έγινε, ο Διονύσης πήγε στον Μητσοτάκη, το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την εισήγηση του ΑΝΣ, τα ΣΙΚΟΡΣΚΙ αγοράστηκαν από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και στον επόμενο ανασχηματισμό απομακρύνθηκε από το υπουργείο Άμυνας…

Θυμάμαι τον Διονύση αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό στο γραφείο του στην Βουλή κατηφορίσαμε την Πανεπιστημίου και πήγαμε στο ΙΝΤΕΑΛ, εκεί που οι αδελφοί Βλασόπουλοι έφτιαχναν την ξακουστή φακή Εγγλουβής Λευκάδος. Εκεί που στο διπλανό τραπέζι έτρωγαν ο Σεραφείμ Φυντανίδης με τον Κώστα Γεωργουσόπουλο και στο πιο μέσα δωματιάκι ο Νίκος Φίλης μόνος του απολάμβανε τα εδέσματα που είχε παραγγείλει. Εκεί, άγνωστοι (δεν μας ήξεραν ακόμη από την τηλεόραση) μεταξύ γνωστών, ο Διονύσης μου είπε γεμάτος θαυμασμό για τον πρωθυπουργό του : « Ο Μητσοτάκης έχει α@χ@δ@α ! Εγώ Διονύση έγινα πρωθυπουργός για να ακούω τους ναυάρχους και όχι τους εμπόρους». Ο έρμος ο Διονύσης φούσκωνε και παραφούσκωνε για τον Μητσοτάκη, που μια ζωή έκανε ότι του έλεγε ο «κηδεμόνας» του. Μόνο μια φορά ο Διονύσης δεν πήγε εγκαίρως να πάρει την γνώμη του «κηδεμόνα» και παρ ολίγον να έτρωγε το κεφάλι του. Όμως την τελευταία στιγμή το διέσωσε, διότι καθώς άκουσε την φωνή του Επίτιμου έσπευσε κάθιδρος – έστω από τους τελευταίους- να προσθέσει την υπογραφή του στην Λίστα που θα καθόριζε τα μελλούμενα του τόπου….

Για την ιστορία οι ναύαρχοι που απειλούσαν με παραίτηση για τα ελικόπτερα , το έκαναν πράξη ένα χρόνο μετά όταν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επανέφερε ως αρχηγό ΓΕΕΘΑ τον Χρήστο Λυμπέρη !!

Εκείνοι μπορεί να παραιτήθηκαν όμως τα υλικά που επέλεξαν για το Ναυτικό αξιοποιήθηκαν στο έπακρον καθώς με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου , υπουργό Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη και αρχηγό ΓΕΕΘΑ τον Χρήστο Λυμπέρη δημιουργήθηκε το Δόγμα περί Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου που συμπεριελάμβανε την καυτή ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου.

Η δεκαετία του 90 ήταν καθοριστική για την ενίσχυση του Νοτίου τομέα. Η Κρήτη ως αβύθιστο αεροπλανοφόρο έγινε αστακός από μαχητικά , αντιαεροπορικά βλήματα επιφάνειας – επιφάνειας και ραντάρ…

Οι «Καταιγίδες» διαδέχονταν η μια την άλλη. Πλέον η αεροναυτική της Ελλάδας έχει φτάσει σε αλλά επίπεδα στην περιοχή. Ελληνικά μαχητικά φτάνουν στην Κύπρο χωρίς να πάρουν είδηση , το ίδιο και τα πολεμικά πλοία επιφάνειας , για δε τα υποβρύχια δεν γίνεται λόγος. Πτήσεις και πλεύσεις αθόρυβες….

Οι Τούρκοι είναι καινούργιοι στην περιοχή. Πρωτοεμφανίστηκαν μέσα της δεκαετίας του 2010. Η Βάση του Αξαζ που αρχικά ήταν Νατοϊκή και τώρα την χρησιμοποιούν για εθνικούς σκοπούς , είναι σχετικά καινούργια και σε λάθος στρατηγικό σημείο. Εκτεθειμένη από παντού σε κάθε αντίπαλο της γειτονικής χώρας! Αεροπλανοφόρο δεν διαθέτουν για να μετριάσουν έστω την υπέροχη που προσφέρει στην Ελλάδα η Κρήτη…

Βιάζομαι.Η ηλικία μου προχώρα και πόσο θα ζήσω ακόμη. 20 ,30,50 κι άλλα χρόνια; Μα εγώ δεν το’χω σκοπό να αφήσω τη ζωή. Που θα βρισκα χειρότερα αναγνώστη μου, αδελφέ μου και αντίσκαστε γελάς; Ο Φρόιντ λέγει ότι ενδόμυχα κανένας μας δεν πιστεύει ποτέ ότι θα πεθάνει.
Μπράβο του!

Εκεί βιολιά δεν παίζουνε
λαγούτα δεν αχάνε
στέκουν οι νειούδες ξέμπλεκες
και οι νιοί ξαρμάτωμένοι.

Γιάννη Σκαρίμπας

Στην φύση δεν υπάρχει τίποτα ψόφιο, ούτε αυτό το τίποτα. Ούτε οι πεθαμένοι, ούτε τα δέντρα. Ούτε οι πέτρες, ούτε το μηδέν, ούτε το διαστημικό κενό. Όλα είναι ζωντανά και εργώδη. Όλα κάτω από το πάντα ρεί του Ηρακλείτου.

Γιάννης Σκαρίμπας

Ο πόθος για την κορυφή
το πάθος για τη ρίζα

μετέωρο παιχνίδι η ζωή
τον ίσκιο της ελπίδας κυνηγάς

το δείκτη κυνηγούν τα ψάρια
και τα όρνεα την παγίδα.

Παναγιώτης Στάμος

Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με ερωτικό θέμα, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Αυγούστου του 1906 στην εφημερίδα «Νέον Άστυ».

Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με ερωτικό θέμα, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Αυγούστου του 1906 στην εφημερίδα Νέον Άστυ. Στο έργο αυτό του Παπαδιαμάντη, στο οποίο τα νήματα της ιστορίας κινεί το ερωτικό τρίγωνο ενός ζευγαριού με τον κουμπάρο, κυριαρχούν η ειρωνεία, το χιούμορ και η κριτική διάθεση. «Με μια (χωρίς ίχνος ηθικολογίας) ελαφράδα, θυμίζει ίσως κινηματογραφικές κωμωδίες του Μπέργκμαν» αποφαίνεται ο κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας Μισέλ Φάις.

   Καλὸν κι αγαπημένον ανδρόγυνον ο Γιάννης ο Ζουγράκης κι η Ρηνούλα της Κοφινούς. Ολίγον μετὰ τον γάμον, αφοῦ μετεκομίσθησαν την παραμονήν, κατὰ την τάξιν, εκτεθειμένα επὶ δύο αμαξών τα προικιά της νύφης ―καθρέπται καὶ κομὰ καὶ μεταξωτὰ παπλώματα απλωμένα επὶ της αμάξης― και αφού παρήλασαν την Κυριακὴν επί εικοσάδος αμαξών οι καλεσμένοι, πληρώσαντες έκαστος το αγώγι του, κατά το έθος και αφού, μεθ᾿ όλας αυτὰς τας δύο παρελάσεις, έμεινεν ακόμη η νύφη εις την οικίαν της μητρός, και μετά την θρησκευτικήν τελετὴν του γάμου. Τέλος, ο κοσμικὸς γάμος ετελέσθη μίαν Κυριακὴν μετὰ το Πάσχα και το νεαρόν ανδρόγυνον εκατοίκησεν εις ένα «δρόμον που δεν βγαίνει», ολίγον παρακάτω από την κεντρώαν πλατείαν της λαϊκής συνοικίας.

    Εκεί μέσα ολίγαι οικογένειαι εκατοικούσαν και όλοι εγνωρίζοντο μεταξύ των. Υπήρχε και εις μπεκιάρης, άγαμος, εκεί, κατοικών αντικρύ της οικίας του Ζουγράκη. Ήτο ο Ηλίας ο Ξίδερης, μαραγκός, κι έκαμνε τον τραγουδιστήν. Απετέλει μέρος χορού εις μίαν εκκλησίαν, όπου είχεν εισαχθή η καντάδα. Αργότερα προσελήφθη ως αριστερός εις ένα μικρόν ναόν, όπου ο επίτροπος, πατριώτης του, μεγάλως τον επροστάτευεν.

    Εκεί εξηκολούθει να ψάλλη με ύφος γελοίως ξενίζον. Φανταζόμενος τον εαυτόν του ικανόν να ψάλλῃ και κατά τα δύο συστήματα ―το βέβαιον είναι ότι ήτο απλούς ξυλοσχίστης― είχεν ερωτήσει τον προστάτην, τον χαμωθιόν του·

   ― Πῶς θέλετε να ψάλλω; Βυζαντινά, ή σας αρέσει, πιστεύω…

   ― Τι ξέρω εγὼ απ᾿ αυτά! απήντησεν ηλιθίως ο επίτροπος. Εγώ, από το παγκάρι, κοιτάζω μόνον τις μισότριβες που έρχονται…

   Ήτο μάλλον μετριοφροσύνη εκ μέρους του να το λέγη. Το αληθὲς ήτο, ότι ενδιεφέρετο πολύ περισσότερον δια τις δεκάρες παρά δια κάθε άλλο.

    Εις άνθρωπος εσύχναζε καθημερινώς εις του Σγουράκη. Ο κουμπάρος. Το ανδρόγυνον έζη εν ομονοίᾳ. Τρία ωραῖα παιδία, λευκὰ και ξανθὰ ως η μήτηρ των, είχον έλθει εις τον κόσμον εις διάστημα τριών ετών και δύο μηνών.

    Ο κουμπάρος ήτο πολὺ συνδεδεμένος με την οικογένειαν. Εκεί συνήθως εδείπνει, όχι σπανίως εκοιμάτο εκεί. Ήτο άγαμος. Εις το ίδιον οίκημά του, ευρισκόμενον άδηλον που, θα εφαίνετο πολὺ ολιγώτερον συχνὰ παρά εις του κουμπάρου του.

    Ήτον εις νέος με γυαλάκια, λιμοκοντόρος μάλλον, ο οποίος έκαμνε τον μικρομεσίτην. Ὁ Ζουγράκης ἢ Σγουράκης ήτο ξυλουργὸς το επάγγελμα, συντεχνίτης του Ηλία του Ξίδερη, με τον οποίον εγνωρίζοντο καλά.

    Ο Ξίδερης είχε λύσει ήδη καταφατικώς, πολλά έτη πριν τούτο αναφυή, το γελοίον ζήτημα «Να το λέμε;», το οποίον ερρύπανέ ποτέ, όπως και τόσα άλλα, τους τοίχους των αθηναϊκών κτιρίων. Κανεὶς ποτὲ δεν εσκέφθη, ότι το καθαυτὸ ερώτημα θα ήτο: «Να είμεθα κατάσκοποι;» Διότι χρηστὸς άνθρωπος, γείτων ή όχι, μη πολυπραγμονών, μη ζηλεύων τας γυναίκας όλου του κόσμου και δια λογαριασμὸν όλων των ανδρών, δεν θ᾿ ανελάμβανε ποτέ την φροντίδα δι᾿ αθεμίτων μέσων να ζητή να βεβαιωθῇ περὶ της αρετῆς γυναικός.

   Αλλ᾿ ο περὶ ου ὁ λόγος ξυλουργός, ψάλλων νόθα μέλη εις εκκλησίαν καὶ προστατευόμενος του επιτρόπου, του κοιτάζοντος «τις μισότριβες», επίστευεν ως τόσον τέλειον τον εαυτόν του ―τις οίδεν αν είχεν αποτύχει εις επιχείρησίν τινα κατά της ιδίας γυναικός!― ώστε χρέος του ενόμισε ν᾿ αναλάβῃ την ηθικοποίησιν της κοινωνίας.

   Είχε κατασκοπεύσει τον «κουμπάρον» εισερχόμενον εν απουσίᾳ του συζύγου, και, ως ελέχθη, εβεβαιώθη περὶ του ολισθήματος της γυναικός. Φαίνεται δε ότι είχε διοργανώσει προς τούτο τακτικὴν πολιορκίαν, εις την επιτυχίαν της οποίας πολὺ συνέτεινε το «τυφλὸ σοκάκι», το αδιέξοδον του δρόμου ― όπου ηδύνατό τις να φλομώσῃ  άνθρωπον ως χταπόδι στο θαλάμι του, και να τον συλλάβῃ ὡς ποντικόν.

   Την ίδίαν εσπέραν ο Ξίδερης έσπευσε να καταγγείλη το πράγμα εις τον σύζυγον.

    Τώρα, μετά τόσα έτη, το τυφλὸ σοκάκι ευρίσκεται ακόμη εκεί. Ο δρόμος εξακολουθεί ακόμη να «μη βγαίνῃ».

   Μετά πολλάς θορυβώδεις σκηνάς και μετά την απομάκρυνσιν του συζύγου, ο «κουμπάρος» του συνοίκησε φανερά με την κουμπάρα του. Η Ρηνούλα εξακολουθεί κατ᾿ έτος να γεννοβολά. Έχει, αν δεν απατώμαι, πλέον της μισής δουζίνας παιδιά «παρδαλά», όλα εις βάρος του κουμπάρου. Την πατρότητα των τριών πρώτων ηρνήθη εκ των υστέρων ο πρώην σύζυγος.

   Και ο Ηλίας ο Ξίδερης εξακολουθεί να φρονῇ, ότι «έκαμε τὸ χρέος του».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/anthology/

Η αρμονία αρχίζει από την σιωπή. Η μουσική της σιγής είναι γλυκύτερη απ’ όλες!

Νέα σοδειά !!

«Μην παίρνεται καθόλου ελαφρά την Ελλάδα. Για πιο λόγο ξέρετε; Το 1974 η Π.Α. της Ελλάδας ήταν ασύγκριτα πιο αδύναμη σε σχέση με αυτήν της Τουρκίας. Αλλά μετά το 1974 το σώμα στο οποίο επένδυσε τα περισσότερα ήταν η Π.Α. Και σήμερα η Π.Α. της Ελλάδας διαθέτει απίστευτες ικανότητες επίθεσης. Επαναλαμβάνω: Διαθέτει ικανότητα να κάνει επίθεση στην Τουρκία και μην το υποτιμάτε καθόλου αυτό».

«Η Ελλάδα δεν είναι η παλιά Ελλάδα. Η αεροπορική της δύναμη είναι ισχυρή. Τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη μπορούν να έρθουν στην Άγκυρα και να χτυπήσουν τις εγκαταστάσεις της αμυντικής βιομηχανίας μας» σχολίασε με νόημα

* από τα περίφημα Ἰδιόμελά του Ἰωάννη του Δαμασκηνού πού ψάλλουμε στή Νεκρώσιμη Ἀκολουθία

Με αφορμή την ”αναχώρηση” μιας ευλογημένης ψυχής ήρθα αντιμέτωπος για άλλη μια φορά με το μυστήριο του θανάτου.

Δεν υπάρχει άνθρωπος επί της γης , που δεν τον απασχόλησε αυτό το φοβερό μυστήριο,από καταβολής κόσμου. Σ’όποια θρησκεία ή ιδεολογία και αν ανήκει. Πολύ περισσότερο δε όταν αγγίζει κοντινά του πρόσωπα. Τότε είναι πιο έντονα και τα συναισθήματα και οι απορίες. Πολλά βιβλία σχετικά γράφτηκαν και θα συνεχίσουν να γράφονται για το μέγα αυτό μυστήριο. Βιβλία φιλοσοφικά, ιατρικά, θρησκευτικά…

Όσα βιβλία όμως και αν γράφουν πιστεύω ότι δεν πρόκειται να λύσουν το θέμα αυτό γιατί ξεφεύγει του πεπερασμένου ανθρώπινου νου.

Η ευλογημένη ψυχή που ξαφνικά έφυγε(;) από κοντά μας είναι του Νίκου του Παυλόπουλου, του συναδέλφου που πορευτήκαμε μαζί τα τελευταία επτά χρόνια στην Μινεττα Ασφαλιστική .

Φίλος από τα παλιά ο Νίκος ήταν μια προσωπικότητα που έχαιρε εκτίμησης στην ασφαλιστική αγορά που αναγνώριζε στο πρόσωπο του το ικανό στέλεχος με τις γνώσεις και το σωστό χαρακτήρα που η αρμονική συνύπαρξη τους πρόσθετε αξία και τιμούσε και διακονούσε άριστα το λειτούργημα του.

Εμείς στην Μινέττα λυπούμαστε ιδιαίτερα γιατί χάσαμε έναν άνθρωπο και επαγγελματία που κοσμούσε το ανθρώπινο δυναμικό της εταιρίας μας.

Θερμά συλλυπητήρια και δύναμη στην γυναίκα του και στις δυο κόρες του που βιώνουν την απουσία του αγαπημένου τους.

Αιώνια η μνήμη σου αγαπητέ Νίκο , θα σε έχουμε πάντα στην μνήμη μας και θα φέρνουμε συχνά στην επικαιρότητα τις στιγμές που ζήσαμε μαζί ..

Κώστας Μπερτσιάς