* από τα περίφημα Ἰδιόμελά του Ἰωάννη του Δαμασκηνού πού ψάλλουμε στή Νεκρώσιμη Ἀκολουθία
Με αφορμή την ”αναχώρηση” μιας ευλογημένης ψυχής ήρθα αντιμέτωπος για άλλη μια φορά με το μυστήριο του θανάτου.
Δεν υπάρχει άνθρωπος επί της γης , που δεν τον απασχόλησε αυτό το φοβερό μυστήριο,από καταβολής κόσμου. Σ’όποια θρησκεία ή ιδεολογία και αν ανήκει. Πολύ περισσότερο δε όταν αγγίζει κοντινά του πρόσωπα. Τότε είναι πιο έντονα και τα συναισθήματα και οι απορίες. Πολλά βιβλία σχετικά γράφτηκαν και θα συνεχίσουν να γράφονται για το μέγα αυτό μυστήριο. Βιβλία φιλοσοφικά, ιατρικά, θρησκευτικά…
Όσα βιβλία όμως και αν γράφουν πιστεύω ότι δεν πρόκειται να λύσουν το θέμα αυτό γιατί ξεφεύγει του πεπερασμένου ανθρώπινου νου.
Η ευλογημένη ψυχή που ξαφνικά έφυγε(;) από κοντά μας είναι του Νίκου του Παυλόπουλου, του συναδέλφου που πορευτήκαμε μαζί τα τελευταία επτά χρόνια στην Μινεττα Ασφαλιστική .
Φίλος από τα παλιά ο Νίκος ήταν μια προσωπικότητα που έχαιρε εκτίμησης στην ασφαλιστική αγορά που αναγνώριζε στο πρόσωπο του το ικανό στέλεχος με τις γνώσεις και το σωστό χαρακτήρα που η αρμονική συνύπαρξη τους πρόσθετε αξία και τιμούσε και διακονούσε άριστα το λειτούργημα του.
Εμείς στην Μινέττα λυπούμαστε ιδιαίτερα γιατί χάσαμε έναν άνθρωπο και επαγγελματία που κοσμούσε το ανθρώπινο δυναμικό της εταιρίας μας.
Θερμά συλλυπητήρια και δύναμη στην γυναίκα του και στις δυο κόρες του που βιώνουν την απουσία του αγαπημένου τους.
Αιώνια η μνήμη σου αγαπητέ Νίκο , θα σε έχουμε πάντα στην μνήμη μας και θα φέρνουμε συχνά στην επικαιρότητα τις στιγμές που ζήσαμε μαζί ..
Κώστας Μπερτσιάς
