Μνήμη

Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο καταστρώματος Γ
Μνήμη Α

Κι εγώ στα χέρια μου μόνο μ’ ένα καλάμι·
ήταν έρημη η νύχτα το φεγγάρι στη χάση
και μύριζε το χώμα από την τελευταία βροχή.
Ψιθύρισα·

«Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί,
ο ουρανός είναι λίγος, θάλασσα πια δεν υπάρχει,
ό,τι σκοτώνουν τη μέρα τ’ αδειάζουν με κάρα πίσω απ’ τη ράχη».

Ο «κανόνας των 10 δευτερολέπτων» που μπορεί να αλλάξει τις συζητήσεις σου και να σε κάνει καλύτερο leader

Όπως έχει πει και ο Warren Buffett, η επικοινωνία είναι ένα από τα σημαντικότερα skills στον δρόμο προς την επιτυχία. Αλλά η επικοινωνία δεν είναι πάντα εύκολη. Μερικές φορές οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το μήνυμα που θέλουμε να επικοινωνήσουμε. Κάποιες άλλες φορές εμείς δεν εκφράζουμε σωστά αυτό που εννοούμε.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα όταν υπάρχει διαφωνία ή όταν τα συναισθήματα αρχίζουν να γίνονται πιο έντονα.

Το αμερικανικό inc.com παραθέτει τον «κανόνα των 10 δευτερολέπτων», ο οποίος μπορεί να αλλάξει τις συζητήσεις σου. Και να βγεις κερδισμένος. Είναι πραγματικά πολύ απλό: Σε οποιαδήποτε συζήτηση κατά την οποία η θερμοκρασία έχει αρχίσει… να αυξάνεται, περιμένετε 10 δευτερόλεπτα πριν απαντήσετε. Αυτό είναι. Κάνε μία παύση. Μην απαντήσεις αμέσως. Κέρδισε χρόνο έτσι ώστε αμέσως μετά να δώσεις μια πιο ουσιαστική απάντηση, αντί για μία συναισθηματική. Δεν είναι μαγικό, αλλά μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο καλά λειτουργεί.

Ο «τρελός κύκλος» στις διαφωνίες

Όταν βρίσκεσαι σε μια διαφωνία και απαντάς γρήγορα, είναι πιθανό να ανοίξει… ένας τρελός κύκλος. Είναι αυτό που συμβαίνει όταν προσβάλλουμε τον άλλο ή απογοητευόμαστε και αντιδρούμε αρνητικά σε μια προσπάθεια να κάνουμε το άλλο άτομο να αλλάξει γνώμη και οπτική. Ο άλλος, με τη σειρά του, είναι επίσης απογοητευμένος και προσβεβλημένος και απαντά με αρνητισμό. Το όλο πράγμα συνήθως κλιμακώνεται αρκετά γρήγορα, και ξαφνικά δεν επικοινωνείτε, αλλά βρίσκεστε σε «μάχη».

Αφιερώνοντας 10 δευτερόλεπτα για να σταματήσετε και να συλλέξετε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας προτού απαντήσετε, παγώνετε τον τρελό κύκλο και έχετε την ευκαιρία να ανταποκριθείτε διαφορετικά- και σίγουρα πιο ώριμα. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεστε είναι να πάρετε μερικές βαθιές αναπνοές.

Ενώ αφιερώνετε 10 δευτερόλεπτα, συμβαίνει κάτι ενδιαφέρον: Το άλλο άτομο στη συνομιλία αποσύρεται επίσης από τον τρελό κύκλο. Η προσωρινή παύση είναι αφοπλιστική. 

Παράλληλα, όταν σταματήσετε να τροφοδοτείτε τον τρελό κύκλο, το άλλο άτομο έχει επίσης χρόνο να συγκεντρώσει τις σκέψεις του και να σκεφτεί τις απαντήσεις του. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε πραγματικά να κάνετε μια συζήτηση αντί για μάχη.

Τέλος, κάνοντας μια παύση προτού απαντήσετε, έχετε την ευκαιρία να εστιάσετε ξανά στα άτομα με τα οποία επικοινωνείτε, όχι μόνο στο θέμα. Όταν επικοινωνείτε με την ομάδα σας, είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι όλοι προσπαθείτε να ολοκληρώσετε την ίδια αποστολή. Ακόμα κι αν διαφωνείτε με πάθος για ένα θέμα, το να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας (και στους άλλους) ότι είστε στην ίδια πλευρά μπορεί να σας βοηθήσει.

Πηγή:it’s possible.gr

Σπύρος Χρυσικόπουλος: κολυμπώντας 64 ολόκληρες ώρες και 5 λεπτά, Ρόδος -Καστελλόριζο (130 χιλιόμετρα)!

Το ασύλληπτο κολυμβητικό εγχείρημα του Σπύρου Χρυσικόπουλου, με αρωγό τη ΜΙΝΕΤΤΑ Ασφαλιστική!

Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος είναι ασταμάτητος και ένα χρόνο μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου ρεκόρ Γκίνες, έβαλε πλώρη για το όνειρο της ζωή του. Μπορεί ο ανθρώπινος νους να μην μπορεί να συλλάβει την απόσταση που κατάφερε να δαμάσει, όμως ο ίδιος όχι μόνο το είχε συλλάβει αλλά είχε σχεδιάσει κάθε χιλιόμετρο που είχε να κολυμπήσει και ήξερε ακριβώς τί είχε να αντιμετωπίσει.

Την Τετάρτη 07 Σεπτεμβρίου στις 6:15 το πρωί, ο Σπύρος Χρυσικόπουλος σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, βούτηξε από την Κόκκινη παραλία στην Καλλιθέα της Ρόδου για τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του… να φτάσει μέχρι το Καστελλόριζο. Μια τεράστια απόσταση με εξαιρετικά δύσκολες καιρικές συνθήκες.

 Όλα αυτά τα αψήφησε, και απλά “κλείδωσε” τον στόχο του. Στο μυαλό του ήταν μόνο η στιγμή που θα έφτανε στο Καστελλόριζο.  

Ο χρόνος που παρέμεινε στο νερό προκειμένου να πραγματοποιήσει το όνειρό του ήταν 64 ολόκληρες ώρες και 5 λεπτά, δηλαδή για σχεδόν 3 ημέρες, ο Σπύρος κολύμπησε συνεχόμενα χωρίς καμία στάση για ξεκούραση και χωρίς να έχει καμία απολύτως επαφή με το σκάφος συνοδείας, ενώ η τροφοδοσία και η υδροδοσία του γινόταν με ειδικό εξοπλισμό.

Επάνω στο σκάφος συνοδείας η ομάδα υποστήριξης και ο προσωπικός του γιατρός Χρήστος Βάσσος, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό προκειμένου να παρέχουν στον Σπύρο ό,τι καλύτερο, με κοινό στόχο τον υγιή και ασφαλή τερματισμό του στο ακριτικό μας Καστελλόριζο.

Η συμβολική διαδρομή που αποφάσισε να κολυμπήσει ο Σπύρος, είναι από τις δυσκολότερες  που μπορεί να επιχειρήσει ένας κολυμβητής, καθώς κολύμπησε στο ανοιχτό Αιγαίο κόντρα στο ισχυρότερο ρεύμα της Μεσογείου και στο πλέον αφιλόξενο περιβάλλον. 

Η συνολική απόσταση σε ευθεία γραμμή είναι 130 χλμ., ωστόσο ο Σπύρος κολύμπησε πολύ παραπάνω κάτι που καθιστά αυτό το εγχείρημα ασύλληπτο για τον ανθρώπινο νου. 

Η πρώτη μέρα για τον Σπύρο ξεκίνησε με αρκετό καιρό, ενώ στη συνέχεια της ημέρας οι καιρικές συνθήκες ήταν πιο ευνοϊκές. Αυτό όμως δεν κράτησε για πολύ, καθώς από τις πρώτες βραδινές ώρες τα κύματα μεγάλωσαν, ο αέρας δυνάμωσε και αυτό δυσκόλεψε σημαντικά τον Σπύρο. Τα πρώτα σημάδια  κόπωσης εμφανίστηκαν και το αλμυρό νερό προκάλεσε έντονο πρήξιμο στο πρόσωπο του Σπύρου. 

Χωρίς να επηρεαστεί καθόλου, ο Σπύρος συνέχισε να κολυμπά με ωραίο και σταθερό ρυθμό καλύπτοντας χιλιόμετρα, προκειμένου να μειώσει αυτή την τεράστια απόσταση. 

Όταν πλέον ξημέρωσε η δεύτερη μέρα, δυστυχώς ο καιρός δεν έκανε το χατίρι στον Σπύρο και αυτό επιδείνωσε τη συνολική του κόπωση. Τα κύματα ήταν μεγάλα και η συχνότητά τους ήταν τέτοια που ο Σπύρος κυριολεκτικά πάλευε. 

Το δεύτερο βράδυ ήταν ακόμα δυσκολότερο και σχεδόν απογοητευτικό, καθώς τα ρεύματα πήγαιναν τον Σπύρο προς τα πίσω και η προσπάθεια που έπρεπε να καταβάλει, όντας άυπνος και πρησμένος από το αλάτι, ήταν πραγματικά υπεράνθρωπη. 

Αυτές οι δυσκολίες επηρέασαν και όλη την ομάδα υποστήριξης η οποία κατέβαλε τεράστια προσπάθεια να παρέχει στον Σπύρο την τροφοδοσία του αλλά και ό,τι χρειαζόταν για να τον βοηθήσει να συνεχίσει, καθώς δεν υπήρχε κανένα περιθώριο λάθους. 

Μετά από μια τεράστια μάχη που έδωσε ο Σπύρος με τις καιρικές συνθήκες, επιτέλους ξημέρωσε η τρίτη μέρα που ήταν πιο φιλική και ευνοϊκή και έτσι για λίγες ώρες κατάφερε να κολυμπήσει ήρεμα και με πολύ γρήγορο ρυθμό.

Το απόγευμα της τρίτης μέρας στις 18:42 έφτασε στη Ρω και ενώ ο καιρός ξεκίνησε να χαλάει σημαντικά, ο Σπύρος ξεπέρασε κατά πολύ τα όριά του και στις 22:20 το βράδυ έφτασε στο Καστελλόριζο. 

 

*Επάνω στο σκάφος συνοδείας βρισκόταν κριτής, ο οποίος πιστοποίησε την εγκυρότητα του εγχειρήματος. 

Ο ίδιος δήλωσε για το εγχείρημα: “Κολύμπησα σε ένα αρκετά αφιλόξενο περιβάλλον, στο οποίο όμως υπέδειξα τον απαιτούμενο σεβασμό. Ήταν το δυσκολότερο εγχείρημα της ζωής μου αλλά ταυτόχρονα και το πιο σημαντικό. Κατάφερα να πραγματοποιήσω το μεγάλο μου όνειρο, για το οποίο δούλευα σκληρά πολλά χρόνια”. 

Ο Σπύρος είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος με την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και με όλα τα είδη που ζουν μέσα σε αυτό και επηρεάζεται σημαντικά όταν κολυμπάει και συναντάει σκουπίδια. 

Αντιλαμβάνεται ότι εφόσον ο ίδιος δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει τα σκουπίδια και μπλέκεται σε αυτά, πόσο οδυνηρό είναι για όλα τα θαλάσσια είδη που δεν γνωρίζουν την ύπαρξη των σκουπιδιών και τα κουβαλούν πάνω τους ή χάνουν τη ζωή τους εξ’ αιτίας τους. 

Γι’ αυτό μέσα από τα εγχειρήματά του θέλει να περνάει πάντα το μήνυμα ότι έχουμε υποχρέωση να διατηρούμε το περιβάλλον καθαρό και να προστατεύουμε όλα τα είδη! Και σε αυτό το υπεράνθρωπο εγχείρημα, ο Σπύρος παρόλη την κούρασή του, μάζευε κάθε σκουπίδι που συναντούσε και τα έδινε στην ομάδα του στο σκάφος!

Μεγάλος χορηγός του εγχειρήματος είναι η CUPRA ΤΕΧΝΟΚΑΡ, την οποία εκπροσωπεί ο Σπύρος ως ambassador. H  CUPRA ΤΕΧΝΟΚΑΡ στάθηκε υπερήφανα στο πλευρό του Σπύρου από την πρώτη στιγμή, εξασφαλίζοντάς του την απαραίτητη σιγουριά για να συνεχίσει. 

H Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα ο Περιφερειάρχης κ. Γιώργος Χατζημάρκος, ανέλαβε τη συνδιοράνωση αυτού του υπεράνθρωπου εγχειρήματος και συνέβαλε σημαντικά στην επίτευξη του στόχου. 

Ο Σπύρος έχει στο πλευρό του χορηγούς που χάρη στην πολύτιμη στήριξή τους έβαλαν τους απαιτούμενους λίθους προκειμένου να επιτευχθεί αυτό το σπουδαίο και μοναδικό εγχείρημα. Πιο συγκεκριμένα, ο ξενοδοχειακός όμιλος Mitsis Hotels, ο ολοκληρωμένος πάροχος ενέργειας nrg, η Μινέττα Ασφαλιστική, η J.P. MORGAN ένα από τα κορυφαία παγκόσμια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η Blue Star Ferries και η εταιρεία βαμμένου αλουμινίου Elval Colour. 

Παράλληλα η ιδιωτική εταιρία ελικοπτέρων Airlift εξασφάλισε την άμεση μεταφορά του Σπύρου στην Αθήνα μετά την ολοκλήρωση του εγχειρήματος, ώστε να μεταβεί για καθαρά προληπτικούς λόγους άμεσα και με ασφάλεια στην γενική κλινική Πειραιώς «Ιπποκράτης», και να επιβεβαιωθεί η άριστή κατάσταση της υγείας του. 

Σπουδαία ήταν η βοήθεια του ωκεανογράφου κ. Βερβάτη Βασίλη και της ομάδας Φυσικής Ωκεανογραφίας και Αριθμητικών Μοντέλων του Τμήματος Φυσικής, του Εθνικού Καποδιστριακού   Πανεπιστημίου Αθηνών,  που χάρη στην έρευνά τους, υπέδειξαν στον Σπύρο τη σωστή ημερομηνία για την έναρξη της προσπάθειας, αλλά και τη σωστή πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει για να αντιμετωπίσει το κόντρα ρεύμα.

Λίγα λόγια για τον Σπύρο

Ο Σπύρος είναι ο μοναδικός, εν ενεργεία,  Έλληνας κολυμβητής υπέρ-αποστάσεων και μέσα από τα υπεράνθρωπα εγχειρήματά του ανεβάζει την Ελλάδα ψηλά. Όλα τα χρόνια της καριέρας του προετοιμαζόταν σκληρά για αυτό το όνειρο, γι’ αυτή τη στιγμή! Τη στιγμή που θα τερματίσει στο ακριτικό μας Καστελλόριζο, αναδεικνύοντας τη σπουδαιότητά του και τον σημαντικό ρόλο που παίζει για την Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής του θέσης.

Πολλά και σπουδαία είναι τα επιτεύγματα του Σπύρου με αποκορύφωμα της καριέρας του, η καταγραφή του ονόματός του στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, καθώς τον Μάιο του 2021 κολύμπησε 358.2 χλμ. σε μια εβδομάδα, στην εσωτερική πισίνα του Ο.Α.Κ.Α.

Αμπελώνας τσέπης!

Ο μικρότερος αμπελώνας του κόσμου παράγει 29 μπουκάλια κρασί, αλλά δεν θέλει να τα πιείτε

Στην ταράτσα ενός επιβλητικού κτηρίου του 16ου αιώνα στην καρδιά της Ιταλικής πόλης Ρέτζιο Εμίλια.

Πηγή:Στέφανος Νικήτας/HuffPost

.
.

Με μέγεθος λίγο πάνω από 18 τετραγωνικά μέτρα και ετήσια απόδοση 29 μπουκαλιών κρασί, το Via Mari 10 θεωρείται ο μικρότερος αμπελώνας στον κόσμο.

Στην ταράτσα ενός επιβλητικού κτηρίου του 16ου αιώνα στην καρδιά της Ιταλικής πόλης Ρέτζιο Εμίλια, ο Τούλιο Μασόνι δημιούργησε τον «μικρότερο αμπελώνα του κόσμου». 

Τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του συγκεκριμένου κρασιού μεγαλώνουν στην ταράτσα της Via Mari 10 – η διεύθυνση του κτιρίου και το όνομα του ίδιου του κρασιού – μια αξιοσημείωτη τοποθεσία επειδή το 1859 την επισκέφθηκε ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, ο επαναστάτης που βοήθησε στην ενοποίηση της Ιταλίας.

«Κληρονόμησα έναν πραγματικό αμπελώνα στην ύπαιθρο γύρω από το Ρέτζιο Εμίλια, αλλά όταν κοίταξα τα βιβλία, συνειδητοποίησα ότι θα ξόδευα περισσότερα χρήματα γι’ αυτόν απ’ όσα θα έβγαζα κι έτσι τον πούλησα», δήλωσε ο Μασόνι στο CNN.

«Ωστόσο, 20 χρόνια αργότερα το μετάνιωσα, οπότε έφτιαξα έναν αμπελώνα τσέπης».«Ωστόσο, 20 χρόνια αργότερα το μετάνιωσα, οπότε έφτιαξα έναν αμπελώνα τσέπης».

Με έκταση μόλις πάνω από 200 τετραγωνικά μέτρα, το Via Mari 10 αποδίδει μόνο 29 μπουκάλια κόκκινου κρασιού το χρόνο, τα οποία ο Μασόνι τα κοστολογεί στα 5.000 ευρώ το τεμάχιο. Τα μπουκάλια αυτά δεν πωλούνται σε κάβα, αλλά σε μια γκαλερί τέχνης – την Bonioni Arte που βρίσκεται λίγα τετράγωνα πιο πέρα.

«Το κρασί μου είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, μια φιλοσοφική πρόκληση, κάτι που μπορείς να έχεις στο σαλόνι σου για να μπορείς να συζητάς γι’ αυτό με τους φίλους σου και να τους λες για έναν τρελό που έφτιαξε έναν αμπελώνα στην ταράτσα του», δήλωσε ο οινοπαραγωγός.

Η σχέση του κρασιού και της τέχνης ξεκινά από τον καρπό, επειδή τα αμπέλια αναπτύσσονται σε πέργκολες που στην πραγματικότητα είναι έργα τέχνης φτιαγμένα από έναν τοπικό γλύπτη, τον Όσκαρ Ακόρσι.

Το κρασί παλαιώνεται σε δρύινα βαρέλια που είναι επίσης γλυπτά ενός άλλου τοπικού καλλιτέχνη, του Λορέντζο Μενότσι και αναπαριστούν έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ο Μασόνι ζήτησε επίσης από τον Τζουζέπε Καμουνκόλι, έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη κόμικς της Marvel που κατάγεται από την περιοχή, να σχεδιάσει την ετικέτα του κρασιού του. Ως αποτέλεσμα, ενθαρρύνει τους πελάτες του να μην ανοίγουν ποτέ τα μπουκάλια και να τα αντιμετωπίζουν ως έργα τέχνης.

«Είμαι ο μόνος οινοπαραγωγός στον κόσμο που λέει ότι δεν πρέπει να πίνετε το κρασί του», δήλωσε.

«Το κρασί μου δεν προσφέρει ηρεμία, αντίθετα διαγράφει μια κόκκινη κάθετη γραμμή μέσα στο μυαλό σου, που σου μεταφέρει την αίσθηση της άπειρης ταχύτητας», είπε ο Μασόνι.

Ο Μασόνι αποκάλυψε ότι τα περισσότερα μπουκάλια κρασιού είτε χαρίζονται είτε προσφέρονται ως δώρο στους αγοραστές σημαντικών έργων τέχνης. Σύμφωνα με τον ιστότοπό του, έχουν απομείνει 10 μπουκάλια από την πιο πρόσφατη εσοδεία, το 2019, ενώ από τις προηγούμενες χρονιές έχουν εξαντληθεί όλα.

Αν πιστεύεις πως, αν κάνεις τα πάντα για τους άλλους, εκείνοι θα αλλάξουν, σημαίνει πως δεν εκτιμάς αρκετά τον εαυτό σου ώστε να σκεφτείς τις δικές σου ανάγκες, τις επιθυμίες σου, τα συναισθήματά σου….

Ο Ερντογαν και το ξυράφι του Οκαμ

Γράφει ο Πάνος Μπιτσαξής:

Έχει αναλωθεί και αναλώνεται συνεχώς μελάνι και αξιόλογη φαιά ουσία για την ερμηνεία της ακραίας, στα απώτατα όρια, επιθετικής ρητορικής του Ερντογαν. Εύλογα. Γιατί υπάρχει ένα σοβαρότατο «διαγνωστικό» πρόβλημα για μας. Πόσο σοβαρά πρέπει να πάρουμε τις απειλές και τι ακριβώς, επιπροσθέτως, πρέπει να κάνουμε.

Δεν είναι καθόλου απλό. Είναι δε ο κύριος παράγων που επιτάσσει την πολιτική σταθερότητα ή έστω την στιβαρή πρακτικά εθνική συνεννόηση.
•Προσθέτω τη δική μου ταπεινή άποψη.
Το ξυράφι του Οκαμ είναι ο επαγωγικός κανόνας που διδασκει το εξής «Μην κανείς περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες για να συμπεράνεις». Αλλιώς χάνεσαι στο πέλαγος των ενδεχομένων.

Άρα;
•Ο Ερντογαν ειναι τζούφιος. Ψευτόμαγκας.
Θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Τέλος ανάλυσης. Μεταξύ άλλων Είναι και υπαρξιακό θέμα για τον ίδιο και τη φαμίλια του. Αν χάσει θα τον ξεσκίσουν. Ήδη έχει «επιλέξει» τους αντιπάλους. Τον Κιλιντσαρογλου και την Aksener . Αυτοί που θα τον απειλούσαν προς ώρας δεν ακούγονται. Οι δήμαρχοι Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης. Τρέμουν. Τι; ότι τρέμει καθένας στα φασίζοντα καθεστώτα. Τη ζωή του και την ελευθερία του.

Το ακροατήριο των επιλεγέντων αντιπάλων είναι εθνικιστικό. Θέλει να το πάρει. Ο Κιλιντσαρογλου επανειλημμένως τον αποκαλεί κότα. Ότι απειλεί αλλά κάνει πίσω. Αυτό είναι όλο.
•Θα κερδίσει τις εκλογές; εκτιμώ πως ναι και πολύ άνετα. Ο αυταρχισμός όταν γίνει καθεστωτικος αναπαράγεται σαν αμοιβάδα.
•Να στηριχτούμε δηλαδή στο ξυράφι του Οκαμ; Να το πάρουμε αψήφιστα; Όχι βέβαια.Φύλαγε τα ρούχα σου. Άλλο να γράφεις θεωρίες στο fb και άλλο να είσαι Πρωθυπουργός ή ΥΕΘΑ.

Πάνος Μπιτσαξής

Τσιγκουράτι Σκούρτων Βοιωτίας

απόσπασμα απο την μελέτη του Κ.ΜΑΡΚΟΥ με θέμα: οχυρώσεις και φρυκτωρίες στην Βοιωτία του 4ου αιώνα π.Χ.
………………

3.1.2 Τσιγκουράτι και Λοιμικό
Ανάμεσα στις ανατολικές πλαγιές του Κιθαιρώνα και στις δυτικές πλαγιές της Πάρνηθας βρίσκεται η μικρή εύφορη κοιλάδα των Σκούρτων στην περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Δερβενοχώρια.

Οι κάτοικοι των πέντε σύγχρονων οικισμών της Πύλης, των Σκούρτων, της Στεφάνης, του Πρασίνου του Πανάκτου ασχολούνται σήμερα με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, εκμεταλλευόμενοι την κοιλάδα με τη διαχρονική σπουδαιότητά της.
Από τις ιστορικές πηγές γνωρίζουμε ότι τα Σκούρτα ήταν περιοχή που διεκδικούσαν τόσο οι Βοιωτοί, όσο και οι Αθηναίοι

Από τον Θουκυδίδη αναφέρεται κοινή απόφαση μεταξύ Αττικής και Βοιωτίας το 421 π.Χ., να μην οικοδομήσει κανείς στην περιοχή και να διατηρηθεί αυτή ως βοσκότοπος.159 Η κοινή χρήση βοσκοτόπων στην κοιλάδα των Σκούρτων μεταξύ Βοιωτών- Κορινθίων και Αθηναίων επιβεβαιώνεται και από την κεραμική που έχει εντοπιστεί επιφανειακά στην περιοχή.

Στο νοτιοδυτικό άκρο της κοιλάδας ορθώνεται ο λόφος της Καβασάλας σε υψόμετρο 714 μέτρων, στην κορυφή του οποίου σώζονται σε εξαιρετικά κακή κατάσταση τα ερείπια ενός αρχαίου οχυρού. Επιγραφή που εντοπίστηκε στην συγκεκριμένη περιοχή στα τέλη της δεκαετίας του 80’ βοηθά στην ταυτοποίηση της θέσης με εκείνη του αρχαίου Πανάκτου.


Ακριβώς απέναντι από το λόφο της Καβασάλας, στο βορειοανατολικό όριο της κοιλάδας των Σκούρτων, υψώνεται στα 737 μέτρα, ένας άλλος λόφος, το Πυργάρι ή Τσιγκουράτι. Οι Camp και Ober προφανώς εξαιτίας δυσκολίας στην προφορά, αναφέρουν το Τσιγκουράτι ως Tsoukrati. Περίπου 7 χιλιόμετρα ανατολικότερα στέκει ένας ακόμη λόφος, το Λοιμικό, με λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο (790 μέτρα).162 Στους δυο αυτούς λόφους σώζονται τα κατάλοιπα δυο τετράγωνων πύργων (εικ.18, 19), για τους οποίους έχει υποστηριχθεί ότι είχαν κατασκευαστεί σαν ζευγάρι.163
Από την εξέταση των χαρακτηριστικών κατασκευής τους διαπιστώνεται ότι και οι δυο πύργοι είναι κατασκευασμένοι από γκρίζο, τοπικό ασβεστόλιθο,
με τραπεζοειδή τοιχοποιΐα και έχουν ακριβώς τις ίδιες διαστάσεις με πλευρές περίπου 6Χ6 μέτρων.
Στο εσωτερικό είναι χωρισμένοι σε θαλάμους, τέσσερις για το Τσιγκουράτι και τρεις για το Λοιμικό, ενώ οι είσοδοι βρίσκονταν στα νότια και ανατολικά αντίστοιχα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το βόρειο μισό του πύργου στο Τσιγκουράτι και το δυτικό μισό στο Λοιμικό, ήταν συμπαγή, γεμισμένα με χώμα και αργούς λίθους, προφανώς μέχρι την οροφή, όπου ήταν διαμορφωμένη εξέδρα από την οποία έκαναν την παρατήρηση και εξέπεμπαν προειδοποιητικά σήματα καπνού και φωτιάς. Τα στοιχεία αυτά πιστοποιούν ότι οι δυο πύργοι ήταν φρυκτωρίες. 164
Οι δυο αυτοί πύργοι θα είχαν εξαιρετική επόπτευση της κοιλάδας των Σκούρτων στα δυτικά και της αττικής ενδοχώρας στα νότια.165 Η χρονολόγηση των πύργων δεν μπορεί να γίνει με ασφάλεια. Η επιφανειακή κεραμική είναι ελάχιστη ενώ οι ίδιοι οι πύργοι δεν σώζονται σε ικανοποιητικό ύψος. Παρόλα
αυτά η τοιχοποιΐα τους και ο χαρακτηριστικός διαχωρισμός του εσωτερικού τους, δίνουν πολύτιμες πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά με τους πύργους της ενδοχώρας που θα εξετασθούν στη συνέχεια……….