Ανακουφίζεται ο άνθρωπος όταν εντάσσεται. Καθοδηγείται από «φωτισμένες» κεφαλές, από ιερά βιβλία που περιέχουν τάχα την αλήθεια και το νόημα. Η υπαρξιακή του μοναξιά διασκεδάζεται. Ο καλλιτέχνης όμως είναι εξ’ορισμού αδέσποτος. Ένας περιηγητής, ένας “flaneur” που ακόμα και όταν μοιάζει να ακολουθεί τις κυρίαρχες νόρμες, να συμμορφώνεται στα επικρατούντα ήθη, κατά βάθος τα κοροϊδεύει. Και τα υπονομεύει με το έργο του.

Χ. Χωμενίδης