«Ταπεινοφροσύνη είναι η απερίσπαστη υπομονή», έλεγε η Γαλλίδα φιλόσοφος Σιμόν Βέιλ.
Παράξενο πράγμα η ταπεινοφροσύνη. Όσο λιγότερο φαίνεται , τόσο περισσότερο μπορεί να επηρεάζει τους ανθρώπους. Κι όμως, ιδιαίτερα στον χώρο της διοίκησης και των επιχειρήσεων, συχνά επικρατεί η αντίθετη αντίληψη: ότι ο ισχυρός μάνατζερ πρέπει να είναι απόλυτος, επιβλητικός, να υψώνει τη φωνή του, να έχει πάντοτε έτοιμη την απάντηση και, κυρίως, να δείχνει συνεχώς ποιος είναι το αφεντικό.
Δεν είναι έτσι.
Η φωνή μπορεί να επιβάλει σιωπή, δεν εξασφαλίζει όμως σεβασμό. Ο φόβος μπορεί να φέρει πρόσκαιρη υπακοή, δύσκολα όμως γεννά δημιουργικότητα, αφοσίωση και εμπιστοσύνη. Και ο άνθρωπος που αισθάνεται διαρκώς την ανάγκη να υπενθυμίζει στους άλλους την εξουσία του μάλλον τελικά, να μην είναι τόσο βέβαιος γι’ αυτήν.
Η ταπεινοφροσύνη, βέβαια, δεν σημαίνει αδυναμία. Ούτε αναποφασιστικότητα. Ο ταπεινός άνθρωπος μπορεί να είναι αυστηρός όταν χρειάζεται, να παίρνει δύσκολες αποφάσεις και να αναλαμβάνει την ευθύνη τους. Η διαφορά είναι ότι δεν αισθάνεται την ανάγκη να αυτοπροβάλλεται συνεχώς. Δεν διεκδικεί όλα τα εύσημα για τον εαυτό του ούτε θεωρεί ότι η θέση του τον κάνει αυτομάτως σοφότερο από τους ανθρώπους που διοικεί.
Γνωρίζει κάτι πολύ απλό: ότι δεν τα ξέρει όλα.
Γι’ αυτό ακούει. Ρωτά. Παραδέχεται το λάθος του. Δίνει χώρο στους άλλους να αναπτυχθούν και χαίρεται όταν κάποιος συνεργάτης του αποδεικνύεται καλύτερος από εκείνον σε κάτι. Δεν αισθάνεται ότι απειλείται· αντίθετα, θεωρεί επιτυχία του το γεγονός ότι γύρω του υπάρχουν ικανοί άνθρωποι.
Αν, λοιπόν, πρόκειται να κάνετε δέκα προσλήψεις, αναζητήστε ασφαλώς γνώσεις, εμπειρία, αποφασιστικότητα και φιλοδοξία. Αναζητήστε όμως και κάτι που σπανίως αναγράφεται στα βιογραφικά: τη μετριοφροσύνη. Τον άνθρωπο που δεν έχει διαρκώς ανάγκη από χειροκρότημα, που μπορεί να πει «δεν ξέρω», «έκανα λάθος», «εσύ το γνωρίζεις καλύτερα».
Και αν διοικείτε ανθρώπους, δοκιμάστε κι εσείς λίγη περισσότερη ταπεινοφροσύνη.
Μπορεί να διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι εργάζονται καλύτερα όταν δεν χρειάζεται να φοβούνται. Ότι προσφέρουν περισσότερο όταν η προσπάθειά τους αναγνωρίζεται. Και ότι η πραγματική εξουσία δεν χρειάζεται ούτε φωνές ούτε επίδειξη.
Η ταπεινοφροσύνη δεν μικραίνει τον άνθρωπο. Του αφαιρεί απλώς την ανάγκη να αποδεικνύει συνεχώς πόσο μεγάλος είναι.
