ΟΡΕΙΝΟΣ

Πριν από οποιαδήποτε αναμέτρηση στην γη θα έχουμε πέρα και πρώτα από όλα αναμέτρηση στο διάστημα, ειδικά στην στρατόσφαιρα- Εκεί θα παιχθεί η τύχη του πλανήτη, στο τρομερό σενάριο μιας σύγκρουσης ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας

Η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον έναν από τους δορυφόρους της για να επιτεθεί φυσικά και εικονικά σε άλλους δορυφόρους που είναι σε τροχιά, όπως αποδείχθηκε πέρυσι όταν εκτόξευσε έναν πύραυλο που μετέφερε έναν δορυφόρο της για να καταστρέψει έναν άλλο δορυφόρο της, δημιουργώντας ένα τεράστιο πεδίο συντριμμιών.

Η Κίνα διαθέτει έναν δορυφόρο εξοπλισμένο με ρομποτικό βραχίονα που προσφέρει τη δυνατότητα να αρπάξει έναν άλλο δορυφόρο με τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με αναφορές.

Δεν είναι σαφές εάν οι ΗΠΑ έχουν παρόμοιες επιθετικές ικανότητες με αυτές της Ρωσίας και της Κίνας, ένα σημείο που τέθηκε σε νέα έκθεση του NBC.

Ας ασχοληθούμε, λοιπόν, με την αυτοπειθαρχία η οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ικανότητα να αποκτάμε πλήρη έλεγχο του εαυτού μας, των πράξεων και των συμπεριφορών μας χωρίς να χρειάζεται κάποιος άλλος να μας το επιβάλλει. Δεν βρίσκετε ότι η διαφορά μεταξύ της πειθαρχίας και της αυτοπειθαρχίας είναι σημαντική; Την πρώτη μας την επιβάλλουν, τη δεύτερη την αναπτύσσουμε εμείς επειδή το θέλουμε, επειδή την χρειαζόμαστε, επειδή μας διευκολύνει για να κάνουμε ό,τι επιθυμούμε. Να σας δώσω και μια πιο «ζόρικη» εκδοχή. Αυτοπειθαρχία σημαίνει να κάνουμε ακόμα και πράγματα που δεν θα επιλέγαμε ποτέ να κάνουμε και δεν μας αρέσουν προκειμένου να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα που θέλουμε.

Πηγή:epixeiro.gr/

Κ Δερμούσης

Ιντεραμέρικαν : εκπαιδευτική ημερίδα στην Λ Θησέως.

……..

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Aρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν’ αναβάλεις
κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Aρτεμιδώρου…

Καβάφης

Γιατί ποτέ δε διαβάσατε, ποτέ δεν πήρατε σοβαρά τους αληθινούς ποιητές. Γιατί βασικά εσείς… μεγαλόπνοες πολιτικοί, έγκριτοι μεγαλοδημοσιογράφοι, είστε βαθιά αμόρφωτοι. Κι ας έχετε πτυχία από τα Καίμπριτζ και τις Οξφόρδες. Είστε βαθιά αμόρφωτοι! Και το λέω μετά λόγου γνώσεως..
Τώρα αποκρυπτογραφήστε στο παραπάνω ποίημα τι ακριβώς είναι οι… Μάρτιαι Ειδοί, ποιος ο Καίσαρας, ποιος ο Αρτεμίδωρος και ποια τα… σοβαρά γραφομενά του.

Γιατί είστε εντελώς αμόρφωτοι και τα πτυχία σας φούσκες!

Γιώργος Πύργαρης, συγγραφέας

* «Μάρτιαι Ειδοί» μεταφορικά σημαίνει ότι «έφθασε η κρίσιμη, για κάποιο γεγονός, ημερομηνία», αλλά και «η αποφράδα ημέρα». Πώς προέκυψε όμως κάτι τέτοιο;

Ο όρος «Ειδοί» (έχει μόνο αιτιατική: «τις ειδούς» και προέρχεται ετυμολογικά από το λατινικό Idus = ήμισυ, δηλαδή η μέρα που διαιρεί το μήνα σε δύο, σχεδόν, ίσα μέρη) χρησιμοποιούταν προκειμένου να δηλώσει την 15η ημέρα των μηνών Μαρτίου, Μαΐου, Ιουλίου και Οκτωβρίου, αλλά και την 13η των άλλων μηνών, κατά το ρωμαϊκό βέβαια ημερολόγιο.

Ιδιαίτερα, οι Ειδοί του Μαρτίου (Idus Martii ή Idus Martiae) ήταν επίσημη αργία για τους Ρωμαίους, καθώς η συγκεκριμένη ημέρα ήταν αφιερωμένη στον θεό Άρη. Μάλιστα, εκείνη την ημέρα λάμβαναν χώρα πολλές εορταστικές εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων και στρατιωτικές παρελάσεις, καθώς μην ξεχνάμε πως ο θεός Άρης ήταν και ο θεός του πολέμου. Άλλωστε, η ίδια η λέξη Μάρτιος σημαίνει “Αρης” (< λατ. Mars).

Η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται, λοιπόν, και για να προσδιορίσει γενικά την «αποφράδα ημέρα». Έμειναν στην ιστορία γιατί στις 15 Μαρτίου του 44 π.Χ. δολοφονήθηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Καίσαρας είχε προειδοποιηθεί από τον οιωνοσκόπο Σπουρίννα «να φοβάται τις Ειδούς του Μαρτίου». Όμως, εκείνος τον αγνόησε. Μάλιστα, όταν η συγκεκριμένη ημέρα έφθασε, ο Καίσαρας, πορευόμενος προς τη Σύγκλητο, συνάντησε τον οιωνοσκόπο και του είπε ειρωνικά: «Έφθασαν οι ειδοί!», εννοώντας βέβαια ότι δεν του είχε συμβεί τίποτα απολύτως κακό. «Ναι, άλλα δεν πέρασαν…», του απάντησε ο οιωνοσκόπος. Κατόπιν, ο Έλληνας σοφιστής Αρτεμίδωρος, ο Κνίδιος, θα βάλει στο χέρι του Καίσαρα ένα σημείωμα, αποκαλύπτοντας τη συνωμοσία εις βάρος του, αλλά ο Καίσαρας παρασυρμένος από τις ιαχές του πλήθους και την όλη ατμόσφαιρα δε θα το ανοίξει για να το διαβάσει. Μετά από λίγο ο Καίσαρας θα πέσει νεκρός μέσα στη σύγκλητο της Ρώμης.

Μάλλιασε η γλώσσα μου

Στη βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα. Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο.

Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο που ήταν υποχρεωμένος με το μάσημα να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα στο στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή, όπως είναι τα μαλλιά.

Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδης φράση : ‘μάλλιασε η γλώσσα μου”, που τις λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον για κάτι και του το λέμε πολλές φορές.

[Νατσουλισμός αλέρτ. Δεν δίνεται καμιά πηγή γι’ αυτό το βυζαντινό βασανιστήριο, ούτε φαίνεται ισχυρή η σύνδεση με την κατάσταση που οδήγησε στη γέννηση της φράσης. Η γλώσσα μας άλλωστε δεν μαλλιάζει όταν λέμε πολλά γενικώς, αλλά όταν προσπαθούμε μάταια να πείσουμε κάποιον για κάτι, επαναλαμβάνοντας τα ίδια (περίπου) λόγια.] πηγή:sarantakos.wordpress.com

H προπαγάνδα χρησιμοποιεί πολλές τεχνικές για να πετύχει το σκοπό της, πολλές από τις οποίες είναι κοινές με αυτές των fake news. Επιγραμματικά μερικές:

 Ad hominem (λατινική φράση που σημαίνει επιτίθεμαι στο πρόσωπο κι όχι στα επιχειρήματά του).

 Ad nauseam & Επανάληψη (Λέγε λέγε στο τέλος θα τυπωθεί σαν αλήθεια)

 Επίκληση στον φόβο

 Έκκληση στην προκατάληψη

 Πλάνη Άσπρου-Μαύρου (λέγε ρε, είσαι μαζί ή εναντίον μας;)

 Cherry picking ή Επιλεκτική αλήθεια

 Αποσπάσματα εκτός πλαισίου

 Κόκκινη ρέγκα (Red herring) μορφή επιχειρηματολογίας για να μετατοπίσει την προσοχή από ένα σημαντικό θέμα

 Δαιμονοποίηση του εχθρού

 Υπερβολές

 Ανακολουθία

 Ψευδείς κατηγορίες

 Φόβος, αβεβαιότητα και αμφιβολία

 Αποδιοπομπαίος τράγος (ο βολικός Κακός Άλλος για να φύγει η ενοχή από τους υπεύθυνους)

 Μισή αλήθεια

 Συναισθηματικά φορτισμένη γλώσσα

 Ψέματα κι εξαπάτηση

 Συσκότιση, εσκεμμένη ασάφεια, σύγχυση

 Υπεραπλούστευση

 Μεγαλοποίηση αρνητικών (Catastrophizing)

 Επίκληση στην άγνοια (ο ισχυρισμός που δεν έχει αποδειχτεί λανθασμένος πρέπει να είναι σωστός και τανάπαλιν)

 Ερώτηση χωρίς νόημα

 Ολισθηρή πλαγιά ή κλίση. (ή όπως έλεγε η Αλεξίου “Όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα κι ο Θεός ο ίδιος δε με σταματά”. Σου λένε αν κάνεις το χ, που είναι απλό, αυτό μπορεί να σε πάει στο ψ κι απο κει στο ζ που είναι καταστροφή. Κάτι σαν ντόμινο -αναπόδεικτο βέβαια)

 Reductio ad Hitlerum (“εις Χίτλερ απαγωγή” – πετάς ένα άντε ρε φασίστα και τέλειωσες)

 Συνθήματα (σλόγκαν που περιλαμβάνουν ταμπέλες και στερεότυπα)

 Υπερφόρτωση πληροφοριών (σε βάρος πάντα της ποιότητας)

 Αχυράνθρωπος (strawman argument)

 Γουαταμπαουτισμός (Whataboutism). Ναι… αλλά… Όταν κάποιος αντιτείνει άσχετο επιχείρημα με το συζητούμενο θέμα (πχ λες κάτι για τη Ρωσία και σου ανταπαντά, ναι αλλά… η Σερβία, το Ιράκ, η Υεμένη, τα παιδιά που πεθαίνουν στην Αφρική)

ΥΓ Ως καταναλωτές πληροφοριών πρέπει σήμερα (και πάντα) να είμαστε πολύ εκπαιδευμένοι για να μπορέσουμε (ει δυνατόν) να αποφύγουμε την προπαγάνδα.

Πηγή: σελ.43-44 του βιβλίου του Γιώργου Γιώτη HOAX- Οδηγός επιβίωσης στην εποχή της παραπληροφόρησης , εκδόσεις Θύραθεν

Δεν αργεί να καρπίσει τ’ αστάχυ δε χρειάζεται μακρύ καιρό για να φουσκώσει της πίκρας το προζύμι…

Σεφέρης

Το πιο πικρό ταξίδι είναι προς μια πόρτα γνώριμη, με μια μικρή χαρακιά δίπλα στο χερούλι της κι ένα χαλάκι με ξέφτια στις άκρες. Εκεί πηγαίνω τις νύχτες και κρούω κλαίγοντας με καρδιοχτύπι. Δεν υπάρχει όπισθεν, βήμα ανάποδο. Δεν υπάρχει το σπίτι των παλιών στιγμών. Γκρεμίστηκε. Έμεινε μόνο η πόρτα και το χαλάκι, για να περιπαίζει την ψεύτικη ευτυχία του τότε, αυτήν που το σήμερα τη λογαριάζει για αληθινή.

Ειρήνη Καλτσά πηγή: neoplanodion

•Μετά από κάθε τραγωδία ακούγεται η στερεοτυπία «όλα στο φως». Όταν το ακούω από τους πολιτικούς οποιασδήποτε πλευράς δαιμονίζομαι.

Η άλλη στερεοτυπία είναι η διερώτηση «γιατί έγινε». Όποιος θέτει αυτό το ερώτημα από τους πολιτικούς ή είναι ηλίθιος η υπεκφεύγει.Η τρίτη στερεοτυπία είναι η «σύσταση επιτροπής». Είναι ο πάγιος τρόπος να φύγει το θέμα από την επικαιρότητα και να το καταπιεί ο χρόνος.Ανακατεύθυνση της προσοχής λέγεται «επιστημονικά».
•Πίσω από κάθε τραγωδία το πρώτο κινούν είναι η λειτουργία του Κράτους.Οι μεγάλοι βρόγχοι που το καθηλώνουν.Η πολυνομία,το δημόσιο λογιστικό,η γραφειοκρατία,η ευθυνοφοβία,η πελατειακή λογική.Όλα αυτά ενώνονται στα υπουργεία και τους οργανισμούς βιλαετια.Με υπουργούς και υπεύθυνους με νοοτροπία άρχοντα του τομέα .Συχνά τοπάρχες.Ένας πήρε ένα βαγόνι και πήγε να βγάλει λόγο στο χωριό του.
•Για να αλλάξεις τις λάμπες σε ένα δρόμο θες 7 μήνες διαδικασιών μου έλεγε ένας μέγας και πολύς Δήμαρχος.Τι θες να κάνω;Όταν χειρίστηκα την υπόθεση της Μάνδρας είχα πάθει σοκ.Αναρίθμητες υπηρεσίες, «εμπλεκόμενες»,που η κάθε μια τα έριχνε στην άλλη.Δεν ήξερε η δεξιά τι ποιεί η αριστερά.Το ίδιο και στο Μάτι.Το ίδιο και στην Αττική οδό,το ίδιο και στην Εύβοια.Το ίδιο ακριβώς και τώρα.Οι βελτιώσεις έρχονται μόνο μετά από τραγωδίες όπως έγραψε ο Giannis Panousis. Αν δεν στοιχειώσει άνθρωπος γεφύρι δεν στεριώνει.Στο προκείμενο ,που δεν καταπίνεται με τίποτα αλλά με τίποτα,το ερώτημα δεν είναι για τι άργησαν με την τηλεδιοικηση.Άργησαν αλλά δεν είναι το κύριο.Το ερώτημα είναι πως άφησαν τα τρένα να κυκλοφορούν.
•Η ιδέα του επιτελικού κράτους είναι ότι καλύτερο έχει ως τώρα ακουστεί για τα παραπάνω.Απλή και σοφή.Ένα Μαξίμου που συντονίζει τα βιλαέτια και με βάση το γενικό συμφέρον αποφασίζει τις επιμέρους δράσεις προς ένα κοινό σκοπό.Η ιδέα αυτή πολεμήθηκε από την αντιπολίτευση.Αντί να την υιοθετήσουν την σάρκασαν.Αλλά όπως συνήθως γίνεται την ιδέα αυτή την ξετίναξαν οι εμπνευστές της.Η ίδια η κυβέρνηση.Το παλαιοδεξιό γονίδιο.Παρακολουθήσεις,Δικαιοσύνη,ενημέρωση,νταβατζήδες,πελάτες και όλα διαχρονικά αγαθά.Αγρίως.Την ξεφτίλισαν.Την απαξίωσαν.Ενώ ξεκίνησε καλά στο δρόμο την είδαν ως καθεστωτικό μηχανισμό.Τώρα;
•Και περνούν τα τρένα και σφυρίζουνε μα τα χελιδόνια δεν γυρίζουνε.

ΠΑΝΟΣ ΜΠΙΤΣΑΞΗΣ