ΟΡΕΙΝΟΣ

Ενημερωτική συνάντηση συνεργατών Μινέττα ασφαλιστικη

Δεκαετία 1990

από δεξιά: Τσιφτσή Σοφία, Δημητριάδης Στράτος, Γουζέλης Γιάννης, Μητρούσης Θεόδωρος, Μαντζάρης Νίκος, Χατζηελευθερίου Γεωργία και καθιστός ο Παναγιώτης Σκόντζος

«Πεθαίνουμε για παραμύθια, γιατί η έλλειψη αυτοπεποίθησης μάς κάνει να καταφεύγουμε σε φαντασιώσεις»

Στέλιος Ράμφος*

* Ο Στέλιος Ράμφος είναι Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας. Έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία και θεωρείται σημαντικός Έλληνας στοχαστής.

«Ζην ή ζειν;»

Από τον καιρό που το «ζη» (η παλιά υποτακτική) έγινε «ζει», συμπαρέσυρε και το απαρέμφατο. Το απαρέμφατο όμως είναι τύπος της αρχαίας ελληνικής, οπότε καλό είναι να το αφήσουμε έτσι όπως ήταν. Άρα:

Στον πατέρα μου χρωστώ το ζην, στο δάσκαλό μου το ευ ζην.

βγάζω τα προς το ζην

το ζην επικινδύνως (vivere pericolosamente).

ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ

Όταν ο Σωκράτης, σε περασμένη πια ηλικία αποφάσισε να μάθει κιθάρα, τον πείραξαν οι φίλοι του, λέγοντας του: «Γέρων ών κίθαριν μανθάνεις;…». Κι ο Σωκράτης τότε απάντησε: «Κάλλιον οψιμαθής ή αμαθής (παραμένειν)»

“Είμαστε αμαρτωλοί όχι μόνο επειδή έχουμε φάει από το Δέντρο της Γνώσης, αλλά και επειδή δεν έχουμε φάει ακόμα από το Δέντρο της Ζωής “.

Φραντς Κάφκα

Κι έρχεται κάποτε η στιγμή
που πρέπει οριστικά
απ’ όπου έφτασες
να αποσυρθείς,
και από καθεμιά του βίου σου
κακώς νοούμενη ιθαγένεια
ν’ αποχωρήσεις…

Μην ξεχνάνε, ότι τα γεράματα δεν είναι αρρώστια, κάποια στιγμή όλοι θα φτάσουν εκεί. Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ρθεις! Σοφή αυτή η παροιμία.

Κανένας δεν αναλογίζεται τα δύσκολα, αυτά που θα ‘ρθουν….

Μια άχρηστη πληροφορία:στα ελληνικά το φερμουάρ λέγεται τορμοσυνάπτης!