Μία κακή συνήθεια των ανθρώπων που δεν είναι ευχαριστημένοι με τη ζωή τους είναι ότι διαρκώς ζηλεύουν κάτι άλλο ή κάποιον άλλον. Δεν είναι απλώς ότι θέλουν κάτι για τον εαυτό τους, αυτό είναι φυσικό και όταν λειτουργεί ισορροπημένα είναι κίνητρο για αυτοβελτίωση. Όχι, οι μίζεροι άνθρωποι θεωρούν ότι ο άλλος δεν το αξίζει αυτό που έχει, ότι οι ίδιοι θα έπρεπε να το έχουν και να μην το έχει σε καμία περίπτωση ο άλλος. Θεωρούν ότι αδικήθηκαν, ότι εξαπατήθηκαν και ότι ο άλλος τους πήρε κάτι που έπρεπε να έχουν οι ίδιοι. Πάντα θα τονίσουν το αρνητικό στον άλλον και με κάποιον τρόπο θα φροντίσουν να μειώσουν το άτομο το οποίο ζηλεύουν.

Δρ. Λίζα Βάρβογλη – Ph.D.Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια

«Πεθαίνουμε για παραμύθια, γιατί η έλλειψη αυτοπεποίθησης μάς κάνει να καταφεύγουμε σε φαντασιώσεις»

Στέλιος Ράμφος*

* Ο Στέλιος Ράμφος είναι Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας. Έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία και θεωρείται σημαντικός Έλληνας στοχαστής.

Ζην ή ζειν; (σωστά ελληνικά)

«Ζην ή ζειν;»

Από τον καιρό που το «ζη» (η παλιά υποτακτική) έγινε «ζει», συμπαρέσυρε και το απαρέμφατο. Το απαρέμφατο όμως είναι τύπος της αρχαίας ελληνικής, οπότε καλό είναι να το αφήσουμε έτσι όπως ήταν. Άρα:

Στον πατέρα μου χρωστώ το ζην, στο δάσκαλό μου το ευ ζην.

βγάζω τα προς το ζην

το ζην επικινδύνως (vivere pericolosamente).

ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ

ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ

Όταν ο Σωκράτης, σε περασμένη πια ηλικία αποφάσισε να μάθει κιθάρα, τον πείραξαν οι φίλοι του, λέγοντας του: «Γέρων ών κίθαριν μανθάνεις;…». Κι ο Σωκράτης τότε απάντησε: «Κάλλιον οψιμαθής ή αμαθής (παραμένειν)»

Σοφή παροιμία..

Μην ξεχνάνε, ότι τα γεράματα δεν είναι αρρώστια, κάποια στιγμή όλοι θα φτάσουν εκεί. Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ρθεις! Σοφή αυτή η παροιμία.

Κανένας δεν αναλογίζεται τα δύσκολα, αυτά που θα ‘ρθουν….