“Κάπου, φαίνεται, θα διασκεδάζουν
μόλο που δεν υπάρχουν διόλου σπίτια ή άνθρωποι
ακούω κιθάρες κι άλλα γέλια που δεν είναι σιμά
Μπορεί και μακριά πολύ μέσα στων ουρανών τ’ αποκαΐδια
την Ανδρομέδα, την Άρκτο ή την Παρθένο…
Άραγες να ‘ναι η μοναξιά σ’ όλους τους κόσμους
η ίδια;”

Το κείμενο παρακάτω έχει δημοσιευθεί σε Αγγλικό περιοδικό και το 99% των λέξεων είναι Ελληνικές….

“The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies. … 
The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere. The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama. Even through the theaters were physically gigantic, there was no need for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear.

Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today. There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also euphoric. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes. Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled. It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.” 

Είναι ένα κλασικό καταξιωμένο ελληνικό προϊόν

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Κρατικό οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας απονεμήθηκε, πρόσφατα, σε δύο καθηγητές του ΤΕΙ Θεσσαλίας κι έναν επιχειρηματία, για μια νέα εφεύρεση στο τυρί «τύπου φέτα». Η εφεύρεση αναφέρεται σε μορφή νανο-αλοιφής, εμπλουτισμένης με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, με φυσική γεύση ή με προσθήκη διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων. 

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας απονεμήθηκε στους Δρ. Παναγιώτη Γούλα, καθηγητή του Τμήματος Ζωικής Παραγωγής και σημερινό πρόεδρο του ΤΕΙ Θεσσαλίας, Δρ. Κωνσταντίνο Πετρωτό, επίκουρο καθηγητή του Τμήματος Μηχανικής Βιοσυστημάτων του ίδιου ΤΕΙ και τον επιχειρηματία Στέφανο Θάνο.

Το τυρί «φέτα», εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κ. Γούλας, είναι ένα κλασικό καταξιωμένο ελληνικό προϊόν, με σχετικά περιορισμένο εύρος χρήσεων. Καταναλώνεται είτε με κύριο γεύμα είτε ως συνοδευτικό γεύματος, χωρίς συνήθως τροποποίηση της αρχικής του μορφής. Σπανιότερα, δε, αναμιγνύεται με άλλα υλικά, δημιουργώντας ενδιαφέροντα γευστικά εδέσματα, όπως τυροσαλάτα, τυροκαυτερή κ.ά.

Η σχετικά περιορισμένη ανάμειξή του με άλλα υλικά, διευκρινίζει ο κ. Γούλας, έχει να κάνει κυρίως με την αρχική δομή και η υφή του. Ακριβώς αυτή τη δομή και υφή του προϊόντος έρχεται η εφεύρεση αυτή να τροποποιήσει και να αυξήσει το διαθέσιμο εύρος χρήσεων. 

Προϊόν τυριού φέτας χαρακτηρίζεται εκ του γεγονότος ότι υφίσταται σε μορφή νάνο-αλοιφής, εμπλουτισμένης με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο με φυσική γεύση ή με τεχνητή προσθήκη διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων. 

Το προϊόν χαρακτηρίζεται από λεπτομερισμένη υφή, με σωματίδια σε επίπεδο νανοδιαστάσεων (μικρότερο του1 μm), η οποία επιτυγχάνεται με ομογενοποίηση υψηλής πίεσης ή υπερήχων και η οποία του προσδίδει αλοιφώδη υφή ώστε να είναι δυνατή η επάλειψή του.

15Η 1η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως ημέρα ανεξαρτησίας της Κύπρου, μετά τις συμφωνίας Ζυρίχης – Λονδίνου το 1959, που ακολούθησαν τον αγώνα της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) που άρχισε το 1955.

Οι συμφωνίες που οδήγησαν στην ανεξαρτησία, είχαν θεωρηθεί ως ενδιάμεσο στάδιο για την επίτευξη του τελικού στόχου του ελληνισμού της Κύπρου για ένωση με την Ελλάδα. Αυτός ήταν άλλωστε και ο διακηρυγμένος στόχος του αγώνα των Κυπρίων,εναντίον της αγγλικής αποικιοκρατίας στον οποίο θυσιάστηκαν μεγάλες μορφές όπως ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Μιχαλάκης Kαραολής, ο Ανδρέας Δημητρίου, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και δεκάδες άλλοι.

Η περίοδος που ακολούθησε από την υπογραφή της ανεξαρτησίας μέχρι και το 1963 χαρακτηρίστηκε από αμφισβήτηση των συμφωνιών που οδήγησαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στη πρόταση για αλλαγή 13 σημείων του Συντάγματος. Αυτό στάθηκε αφορμή για την τουρκική ανταρσία και την αποχώρηση των τουρκοκυπρίων από όλους τους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Από το 1963 μέχρι και το 1974 η Κύπρος ζούσε σε συνεχή αστάθεια, η οποία οδήγησε στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και τη τουρκική εισβολή.

Σήμερα καταβάλλονται νέες προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού με τον νέο γύρο συνομιλιών που θα ξεκινήσει όπως αναμένεται αυτό το μήνα.

Στη Λευκωσία πραγματοποιείται σήμερα στρατιωτική παρέλαση στην οποία την ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπεί ο υπουργός εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος. Για πρώτη φορά η παρέλαση θα γίνει με τη συμμετοχή μόνο πεζοπόρων τμημάτων για σκοπούς οικονομίας.

Ο κ. Αβραμόπουλος έφτασε χθες, Δευτέρα, στην Κύπρο και είχε επαφές, με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, και τον υπουργό άμυνας Φώτη Φωτίου. Σήμερα θα έχει συναντήσεις με τους ηγέτες ή εκπροσώπους όλων των ελληνοκυπριακών κομμάτων.