Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

AΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ

ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ

Ηλιθιότητας το ανάγνωσμα ……συνέχεια (1 )
Ο Ιταλός Κάρλο Τσιπόλα ( 1922 2000 ) λέει ότι οι ανθρώπινες σχέσεις όσο πίσω και αν πάμε είναι οικτρές και αυτό οφείλεται στον ανόητο τρόπο που οργανώθηκε η ζωή από το ξεκινημά της .
Όλα τα έμβια όντα αναγκάζονται να υπομένουν τις καθημερινές κακουχίες,τα  παθήματα και τις δοκιμασίες που προέρχονται από την ίδια την φύση  όμως τα ανθρώπινα όντα έχουν επιπρόσθετα και ένα άλλο βαρύ φορτίο που πρέπει να διαχειριστούν .
Είναι ένα πλεόνασμα προβλημάτων που δημιουργούνται καθημερινά από μια ομάδα ανθρώπων που είναι τόσο ισχυρή που ξεπερνά σε δύναμη και αυτή της Μαφίας και του οποιουδήποτε στρατιωτικό βιομηχανικού συμπλέγματος.Αυτή η ομάδα είναι  μεν ανοργάνωτη και αχαρτογράφητη ,δεν διαθέτει αρχηγό αλλά λειτουργεί άψογα και πλήρως συντονισμένα που προκαλεί σε καθημερινή βάση τεράστιες βλάβες στην ανθρώπινη κοινωνία,αυτη η ομάδα είναι η πανίσχυρη ομάδα των ηλιθίων……..συνέχεια ( 2 )
Αιχμηρός
Δημοσιεύτηκε στισ

ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ

ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ

Έχουμε ποτέ συλλογιστεί τι φταίει που η άμοιρη η χώρα μας και ο λαός της φυσικά έχουν  πάρει την κάτω βόλτα ; Νομίζω πως όλοι μας το έχουμε κάνει και κάπου έχουμε καταλήξει όπως π.χ οι ανίκανοι ηγέτες ,ο ανενήμερωτος  λαός ,τα 400 χρόνια σκλαβιάς και αλλά πολλά παρόμοια…
Ας σκεφτούμε και μια άλλη αιτία που μάλλον δεν έχει ξανακουστεί……..
Ποιά είναι αυτή  η αιτία ; η ανθρώπινη ηλιθιότητα , οι ηλίθιοι λέει ο Ιταλός καθηγητής Carlo Cipolla βρίσκονται αναμεσά μας ( και όχι μόνο οι ΕΛ που λέει ο Λιακόπουλος ) .
Είναι παντού, προέρχονται από όλες τις κοινωνικές τάξεις,και είναι πάντα έτοιμοι να προκαλέσουν ζημιά στους άλλους και φυσικά και στον ίδιο τους τον εαυτό.
Οι ηλίθιοι συνιστούν την πιό επικίνδυνη ομάδα ανθρώπων.Είναι η πιο ισχυρή δύναμη που εμποδίζει την ανάπτυξη της ανθρώπινης ευμάρειας και της ευτυχίας .
Θα προσπαθήσουμε σε επόμενες αναρτήσεις μας να συσχετίσουμε την ανθρώπινη ηλιθιότητα με το ελληνικό πρόβλημα………συνέχεια ( 1 )
Αιχμηρός
Δημοσιεύτηκε στισ

Τα Μανουσακια έχουν ανθίσει στο οροπέδιο , ας μην τα καταστρέφουμε με την άπληστη συγκομιδή μας…….

Στην έρευνα της σύγχρονης φαρμακευτικής, στην αναζήτηση των συστατικών του “ναρκίσσινου μύρου” που παρασκεύαζαν οι αρχαίοι Έλληνες διαπιστώθηκε ότι οι βολβοί του Νάρκισσου είναι τοξικοί. Το δε άρωμα του άνθους του σε κλειστό χώρο όταν είναι πολλά μαζί επιφέρουν χαύνωση (νάρκωση), έτσι επαληθεύεται πως το αρχαίο εκείνο μύρο πρέπει να ήταν φαρμακευτικό. Πρόσφατα όμως ανακαλύφθηκε ότι ο Νάρκισσος περιέχει γαλανθαμίνηχαρακτηριστική ουσία που θεραπεύει την άνοια. Στη Σκωτία σήμερα συνεχίζονται οι έρευνες αν αυτή η ουσία μπορεί να παραχθεί σε ποσότητα για τη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ. Και μάλλον τα αποτελέσματα πρέπει να είναι θετικά αφού ήδη κάποιο είδος του φυτού αυτού (μάλλον του βουρλοειδή) φέρει ήδη επίσημο όνομα Narcissus “Alois Alzheimer”.

    Δημοσιεύτηκε στισ
    Στην περιοχη των Σκούρτων και κυρίως σε κάποιες περιοχές του οροπεδίου Τσιγκουρατίου  φύεται ο Νάρκισσος ο κυπελλοφόρος, γνωστότερο με τα ονόματα ζαμπάκι, τσαμπάκι, μανουσάκι ή βούτσινο . Είναι ο κατ΄ εξοχήν Νάρκισσος των αρχαίων Ελλήνων από το οποίο και κατασκεύαζαν το «ναρκίσσινο μύρο». Αυτό το είδος φθάνει ύψος τα 40 εκατοστά ο δε ανθοφόρος κλώνος του φέρει δέσμη 8-10 άνθη λευκά με το ανώτερο σημείο της στεφάνης κιτρινωπό.
    Το όνομα του το πήρε από το Βοιωτό μυθικό πρόσωπο τον Νάρκισσο.

    Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα στην Ελληνική 
    Μυθολογία ήταν και ο Νάρκισσος. Ένας ωραίος νέος της 
    Βοιωτίας, γιος της Νύμφης Λειριώπης και του ποταμού 
    Κηφισού.Ο μύθος αναφέρει ότι κάποια μέρα καθισμένος ο 
    ωραίος Νάρκισσος κοντά σε μια πηγή είδε το πρόσωπό 
    του στα νερά της πηγής. Στη θέα αυτή λέγεται πως τόσο 
    πολύ θέλχθηκε, που θέλησε βυθίζοντας το βραχίωνα του 
    στο νερό να τη συλλάβει. Επειδή όμως παρά τις προσπά-
    θειές του δεν το κατόρθωνε παρέμεινε στη θέση αυτή 
    αυτοθαυμαζόμενος μέχρι που υπέστει μαρασμό και πέθανε. 
    Στη θέση εκείνη μετά από λίγο φύτρωσε το ομώνυμο άνθος 
    ως σύμβολο της φθοράς και των χθόνιων θεοτήτων.Ενας 
    άλλος μύθος (σύμφωνα με τον Οβίδιο)αναφέρει ότι ο ωραίος 
    Βοιωτός νέος, απασχολημένος να θαυμάζει την καθ΄ όλα 
    άριστη σωματική του διάπλαση από τις όχθες ποταμού, 
    στα νερά αυτού, δεν έδωσε καμία προσοχή ή δεν ανταπο-
    κρίθηκε στον εκδηλούμενο έρωτα της Νύμφης Ηχούς η 
    οποία και συνεχώς τον καλούσε. Αποτέλεσμα ήταν η μεν 
    φωνή της Ηχούς να εξασθενεί συνέχεια σε τρόπο ώστε ν΄ 
    ακούγονται μόνο οι τελευταίες συλλαβές και να σβήνει,
    ο δε Νάρκισσος να πεθαίνει αυτοθαυμαζόμενος στο νερό 
    του ποταμού που το χρησιμοποιούσε ως κάτοπτρο.

    Δημοσιεύτηκε στισ
    Μανουσάκια ….
    βαριούνται γρήγορα τα κρύα του χειμώνα 
    δεν τον φοβούνται 
    θέλουν να φέρουν πιο γρήγορα την άνοιξη
    σαγηνευτική η ομορφιά τους 
    μεθυστικό το άρωμά τους 
    έντονο
    μαγευτικό
    οι νεράιδες -λένε- δεν μπορούν να αντισταθούν στην ευωδιά τους 
    μαγεύονται και
    ακολουθούν τον λυγερό χορό τους
     στην Κρήτη μανουσάκια τις λένε
    εκεί στα μέρη της Ρούμελης τις λένε “ίτσια”
    ………………………………….
    και στο μελωδικό μας Παπαδιαμάντη και στο
    διαβάζουμε…
    …………………………………………..
    Η μελωδική φωνή της Πολυμνίας είπε:
    –         Ξέρεις πού είναι ίτσια; Μπορείς να μου κόψεις τίποτε ίτσια;
       Συ έμενες κεχηνώς.
       Αλλ’ ευτυχώς ο Χριστοδουλής είχε φθάσει ήδη.
    –         Μπράβο! μπράβο!… κυρία Πολύμνια! Εγώ τα ξέρω πού είναι τα ίτσια… τώρα να πάμε να κόψουμε…
    –         Θα με υποχρεώσετε πολύ, επανέλαβε και προς τους δύο η Πολύμνια.
       Και ο Χριστοδουλής έτρεξεν ελαφρόπους, με το έν μπουδονάρι του ανασηκωμένον ακόμη έως το γόνυ, με το άλλο καταβιβασμένον εις τον αστράγαλον, ξυπόλυτος, με τα πόδια παπουδιασμένα, μαύρα, ψημένα από την άλμην του κύματος…………………………….