στα Σκούρτα , ο Σταύρος με το εργαλείο του….
στα Σκούρτα, ο Μήτσος και το εργαλείο του…
στο βάθος το μεγάλο βουνό…
Άρθρο του καθηγητή Νικολάου Κόλλια για τον Πούτιν
ΠΟΥΤΙΝ
Θα αποτολμήσω να αποκρυπτογραφήσω ανιχνεύοντας, τις βαθύτερες σκέψεις, σκοπούς, επιδιώξεις και φιλοδοξίες του Πούτιν. Αν και είναι εξόχως δύσκολο να προσεγγίσεις μια προσωπικότητα σαν τον Πούτιν, με το ανέκφραστο και παγερό πρόσωπο, με το αινιγματικό και εταστικό του βλέμμα, με το ειρωνικό κι ενίοτε σαρδόνιο χαμόγελο του, που εκφράζουν άνθρωπο ενδοστρεφή και κρυψίνου.
Στο πρόσωπο του υποδηλώνεται, ό,τι ενδόμυχα ο Πούτιν βιώνει, θυμό δηλαδή, μίσος και πιθανή εκδικητικότητα για τον χαμένο παράδεισο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (χαμένο παράδεισο μόνο βεβαίως για τους αξιωματούχους του συστήματος).
Αισθάνεται πιθανώς ταπεινωμένος και πληγωμένος σαν Ρώσος και μάλιστα αξιωματούχος της K.G.B. γιατί ως δια μαγείας, διαλύθηκε όλο το μεγαλείο της Ε.Σ.Σ.Δ. (για τους ημέτερους φυσικά).
Τα υποδηλούμενα συναισθήματα, θυμού και φιλοδοξίας, εκδηλώνονται στην συμπεριφορά του Πούτιν. Κυβερνά τη Ρωσία, συγκεντρωτικά και αυταρχικά και αντιμετωπίζει τις άλλες δυνάμεις με υπεροψία, ιδιαίτερα τις Η.Π.Α.
Άλλωστε, ο αυταρχισμός και ο συγκεντρωτισμός, ήταν συνήθης τακτική της Ε.Σ.Σ.Δ και της K.G.B.
Ο Πούτιν δεν είναι δυνατόν να πιστεύει στα ιδεώδη της δημοκρατίας της Δύσης, γιατί η Ρωσία, ουδέποτε γνώρισε και βίωσε δημοκρατία δυτικού τύπου.
Όχι μόνο κατά την κομμουνιστική περίοδο, αλλά και κατά την αυτοκρατορική δεν γνώρισε διαλείμματα δημοκρατίας.
Ως εκ τούτου ο Πούτιν, δεν μπορεί να έχει βιώματα και σαφή συνείδηση και παράσταση της δυτικής δημοκρατίας.
Θα διακινδυνεύσω την πρόβλεψη των επόμενων βημάτων του Πούτιν.
Υποθέτω ότι απώτερος σκοπός του είναι να αναβιώσει την Ε.Σ.Σ.Δ. υπό δημοκρατικό ένδυμα.
Η τελευταία συμπεριφορά του στην περίπτωση της Κριμαίας, θυμίζει χιτλερική τακτική.
Βέβαια δεν ταυτίζω τον Πούτιν με τον Χίτλερ. Ο Χίτλερ ήταν ψυχοπαθολογική προσωπικότητα με ουτοπιστικά οράματα και εγκληματικές πρακτικές. Ο Χίτλερ αποτελεί μια από τις σκοτεινότερες παρενθέσεις της ιστορίας. Ο Πούτιν είναι ευφυής, φιλόδοξος, με ισχυρή βούληση, μεθοδευμένη τακτική και άδηλες προθέσεις.
Παρά ταύτα, δε μπορούμε να μην επισημάνουμε την ομοιότητα της τακτικής την οποία εφαρμόζει ο Πούτιν. Ο Χίτλερ ως γνωστόν, υπό το πρόσχημα ότι επιθυμεί να προσαρτήσει τις γερμανόφωνες περιοχές, κατέκτησε την Αυστρία, προσάρτησε την Σουδητία και στην συνέχεια ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία, γιατί θεωρούσε, ότι αυτά ήταν ζωτικός χώρος για την Γερμανία.
Στη συνέχεια διεκδίκησε το Ντάντσιχ (Danzig) της Ανατολικής Πρωσίας, κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Πολωνίας και εισέβαλε σ’ αυτήν. Κι έτσι άρχισε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος.
Φοβάμαι ότι μια παρόμοια τακτική θα ακολουθήσει και ο Πούτιν. Προσάρτησε την Κριμαία, σε λίγο με την ίδια αιτιολογία και την Ανατολική Ουκρανία. Άλλωστε μυστικοί πράκτορες του, εργάζονται στην Ανατολική Ουκρανία. Εν συνεχεία θα έρθει η σειρά της Λευκορωσίας, της Μολδαβίας και έπεται συνέχεια. Βέβαια, όλα αυτά υπό την αίρεση ότι δεν θα αντιδράσει δυναμικά η Δύση.
Ο Πούτιν δε θέλει πόλεμο. Θέλει να ισχυροποιήσει την Ρωσία, να την καταστήσει ισοδύναμη με την Αμερική, η οποία θεωρεί τη Ρωσία, ως περιφερειακή δύναμη, όπως δήλωσε ο Ομπάμα προ ημερών.
Ο Πούτιν αποδεικνύει ότι ξέρει, να περιμένει. Προετοιμάζεται και όταν του δίνεται η ευκαιρία, την εκμεταλλεύεται κατά τρόπο αποτελεσματικό.
Επεξεργάζεται την δημιουργία του Σοβιετικού μεγαλείου με την επάνοδο όλων των προηγούμενων μελών της Σοβιετικής Ένωσης, με την μορφή δήθεν κοινής αγοράς.
Η εκτίμηση μου είναι ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό. Δεν πρέπει να έρθει σε αντίθεση με την Ρωσία. Ούτε η Ευρώπη πρέπει να εξωθήσει την Ουκρανία να ενταχτεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Πούτιν δεν θέλει να αισθάνεται δίπλα του την ανάσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συνέχεια του ΝΑΤΟ.
Θα μεταχειριστεί κάθε τρόπο για να το αποφύγει. Και το αποτέλεσμα θα είναι ο διαμελισμός της Ουκρανίας.
Είναι λοιπόν λάθος και της Ουκρανικής κυβέρνησης και της Ευρώπης.
Η Ουκρανία δεν έχει σοβαρούς λόγους να απομακρυνθεί από την Ρωσία. Αν θέλουμε ειρήνη στην περιοχή, πρέπει να σεβαστούμε τους φόβους και τις φιλοδοξίες της Ρωσίας. Η Ουκρανία, αν θέλει να μείνει ακέραια, πρέπει να συνεχίσει την φιλορωσική πολιτική της.
Διότι ο Πούτιν περιμένει ευκαιρίες και αφορμές για να πραγματοποιήσει τα σχέδια του.
Ποια η θέση της Ελλάδας, έναντι αυτών των γεγονότων;
Η Ελλάδα πρέπει να μείνει ουδέτερη. Δεν έχει κανένα λόγο να λάβει μέρος στη διαμάχη της Ρωσίας με τις μεγάλες δυνάμεις. Το πρόβλημα το έχουν μόνο οι μεγάλες δυνάμεις. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τις φιλοδοξίες και τα οράματα του Πούτιν.
Τα συμφέροντα της, της υπαγορεύουν να μείνει φίλη χώρα με την Ρωσία, ανεξάρτητα από την συμπεριφορά και τις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές του Πούτιν.
Δρ Νικόλαος Κόλλιας
Απόσπασμα από συνέντευξη του αστροφυσικού Μάνου Δανέζη:
Η αλήθεια είναι ότι τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα. Μια απέραντη ενιαία, και αδιαίρετη ενότητα. Μέσα σε αυτή την ενότητα χάνεται η έννοια της εξατομίκευσης της προσωπικής ύπαρξης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ευτυχή το μέρος, αν πάσχει το όλον
Απόσπασμα από συνέντευξη του αστροφυσικού Μάνου Δανέζη:
Η ανάγκη δημιουργίας ενός νέου δυτικού πολιτισμικού ρεύματος είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Το πρόβλημα όμως είναι η αναζήτηση των αξιακών και ηθικών βάσεων της ανάπτυξης του νέου αυτού ανθρωπιστικού πολιτισμικού ρεύματος
Ιστορία η παραμύθι ;
Πρόσφατα άκουσα ότι πριν δύο χρόνια στην Μαζαρέκα , βοσκός που φρόντιζε κοπάδι αιγοπροβάτων τηλεφώνει έντρομος στο αφεντικό του και του λέει ότι ήταν μέσα στην καλύβα όταν άκουσε οχλαγοή μαζί με έντονη μουσική , ήχους κλαρίνων και νταουλιών,βγήκε έξω να δει τι συμβαίνει και το μόνο που είδε ήταν ένας μικρός ανεμοστρόβιλος που περνούσε μπροστά του χωρίς να υπάρχει καμία παρουσία ανθρώπων , μάλιστα το αφεντικό του άκουγε από το κινητό και τους ήχους της μουσικής , τον συμβούλεψε να μπει ξανά στην καλύβα και να μη φοβάται …σε ένα ,δυο λεπτά αργότερα ο ανεμοστρόβιλος σταμάτησε κσι οι ήχοι έπαψαν……
Όλα αυτά συνέβησαν μέρα μεσημερι !!!
Ο βοσκός μετά από τον φόβο που πήρε δεν ξαναπήγε στο μέρος αυτό και λίγο αργότερα έφυγε και από τα Σκουρτα.
Αλήθεια ,ψέμματα , παραισθήσεις , αποκύημα φαντασίας ποιός ξέρει ;
Τέτοιες ιστορίες ακούγονταν συχνά παλιότερα στην ελληνική επαρχία , ιδιαίτερα ιστορίες για νεράιδες και δαίμονες που εμφανίζονται από το πουθενά και προκαλούν φόβο και κάποιες φορές κάνουν και κακό στους ανθρώπους . Παλιότερα που οι δυσιδαιμονίες ήσαν κυρίαρχες στην ζωή των ανθρώπων ιδιαίτερα στα χωρια μας οι ιστορίες αυτές ηταν προσφιλείς στις παρέες των καφενείων κάποιοι τις πίστευαν και κάποιοι άλλοι γελούσαν με την αφέλεια…..
Βέβαια, όλα αυτά είναι συνυφασμένα με την ζωή των ανθρώπων από πολύ παλιά , μάλιστα και ο Καβάφης στο ποίημα του , Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον,
Περιγράφει μια παρόμοια σκηνή σαν αυτή της Μαζαρέκας , μόνο που έγινε μεσάνυχτα……
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές –
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις»
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές –
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις»
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, την παραμονή της μεγάλης επίθεσης του Οκταβιανού, ξαφνικά τη νύχτα ακούστηκαν ήχοι μελωδικών οργάνων και μεγάλη φασαρία από κόσμο που χόρευε με βακχικούς αλαλαγμούς. Ήταν σα να κινούνταν ένας θορυβώδης θίασος προς την έξοδο της πόλης και ο θόρυβος σταμάτησε μόλις πέρασε τις πύλες, γεγονός που δημιούργησε μεγάλη αίσθηση στους κατοίκους που θεώρησαν ότι ήταν ένα σημάδι ότι ο προστάτης θεός του Αντωνίου, ο Διόνυσος, τον εγκατέλειπε.
Καλό βράδυ
μάνος δανέζης
Απόσπασμα από συνέντευξη του αστροφυσικού Μάνου Δανέζη:
Δηλαδή λέτε πως ο,τιδήποτε αντιλαμβανόμαστε γύρω μας είναι ψευδές; Είναι matrix; Ό,τι μάθαμε είναι λάθος;
Ότι μάθαμε μέχρι σήμερα μας βοήθησε να δημιουργήσουμε όλα όσα χρειάζονταν για να αναπτύξουμε τον σημερινό δυτικό πολιτισμό. Δεν ήταν λάθος αλλά περιορισμοί της αλήθειας μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της ανθρώπινης φυσιολογίας και δογματικής.
Όπως ανέφερε και ο Δημόκριτος: «Yπάρχουν δύο είδη γνώσης, η μία μέσω των αισθήσεων και η άλλη μέσω της διάνοιας. Από αυτές, εκείνη που αποκτάται μέσω της διάνοιας την αποκαλεί γνήσια, αποδίδοντάς της αξιοπιστία για την εκφορά σωστής κρίσης, ενώ εκείνη που αποκτάται μέσω των αισθήσεων την ονομάζει νόθα, μην αναγνωρίζοντάς της το αλάθητο για τη διάγνωση του αληθινού. Λέγει κατά λέξη, «υπάρχουν δύο μορφές γνώσεις, μία γνήσια και μία νόθα. Στη νόθα ανήκουν όλα τα παρακάτω, η όραση, η ακοή, η οσμή, η γεύση, η αφή. Η άλλη μορφή γνώσης είναι γνήσια, που είναι ξέχωρη από αυτή».
Η σύγχρονη επιστημονική γνώση έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη γνώση που αποκτάται μέσω της διάνοιας και πάνω σε αυτήν δομεί το Νέο Πολιτισμικό Ρεύμα.
Αν λέμε ο κόσμος διάβαζε, έψαχνε ,προβληματιζόταν και αποφάσιζε μετά λόγου γνώσεως ποιον θα ψήφιζε , λέμε αν …., πόσο διαφορετική θα ήταν η χώρα μας μια και θα είχε άξιους και πατριώτες κυβερνήτες.αυτό σκέφθηκα διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο για το παππού του σημερινού Θ Πάγκαλου.διαβάστε το …
Αιχμηρός
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ :
Ο εμπνευστής των κατοχικών «Ταγμάτων Ασφαλείας» και υμνητής του Μουσολίνι
1941: ο ελληνικός λαός λιμοκτονούσε εξαιτίας της δέσμευσης των τροφίμων από τις κατοχικές δυνάμεις. Αντίθετα ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος από το Νοέμβριο του 1941 με ειδική ρύθμιση άρχισε να λαμβάνει σύνταξη ως πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας (Ιστορικό Λεύκωμα: Ημερολόγιο Κατοχής 1941 – 1942, εκδόσεις Μέτρον, σ.95). Παράλληλα κυκλοφορούσε στους αθηναϊκούς δρόμους με μια πολυτελή λιμουζίνα που του είχε χορηγήσει η κατοχική κυβέρνηση. Ως αντάλλαγμα για τις παροχές αυτές αρθρογραφούσε στον Τύπο, για να τονίσει την ανάγκη στήριξης των δυνάμεων κατοχής. Σε μια από τις προκηρύξεις του με τίτλο «Σ.Ο.Σ.» απηύθυνε εγκάρδια έκκληση προς την ελληνική κοινωνία να κάνει ό,τι μπορεί, για να σωθεί όχι από τους Γερμανούς αλλά από το Ε.Α.Μ. (εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, φύλλο της 22ας Μαρτίου 1945).
Ιδιαίτερα μετά τη δημιουργία του Ε.Λ.Α.Σ. ο Θ. Πάγκαλος μαζί με το φίλο του Ιωάννη Βουλπιώτη, ο οποίος είχε διασυνδέσεις με Γερμανούς στρατιωτικούς, πρωτοστάτησαν για τη συγκρότηση των «Ταγμάτων Ασφαλείας», ώστε να αποδυναμωθούν οι αριστερές αντιστασιακές δυνάμεις. («Το μήλον της έριδος» υπό του συνταγματάρχου Κρις Γουντχάουζ, εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 11ης Σεπτεμβρίου 1948). Παράλληλα συντέλεσε και στη διάσπαση του Ε.Δ.Ε.Σ. πείθοντας ορισμένα στελέχη του (όπως το συνταγματάρχη Παπαγεωργίου) να εγκαταλείψουν την αντιστασιακή δράση τους και να ενταχθούν στα «Τάγματα Ασφαλείας» (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 26ης Ιουνίου 1963).
Μετά την απελευθέρωση όλοι προσδοκούσαν ότι ο πρώην δικτάτορας θα τιμωρούνταν ως συνεργάτης των κατακτητών. Τη 16η Οκτωβρίου 1944 μέλη του Ε.Α.Μ. αποπειράθηκαν να τον συλλάβουν, αλλά η προσωπική φρουρά του τα εμπόδισε. Στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (φύλλο της 17ης Οκτωβρίου 1944) παρουσιαζόταν αναλυτικά η επιχείρηση: «Αιματηρά συμπλοκή έγινε χθες προ της οικίας του στρατηγού Παγκάλου, τον οποίον απεπειράθησαν να συλλάβουν άνδρες της πολιτοφυλακής του Ε.Α.Μ..Προσωπικοί σωματοφύλακες του Παγκάλου έβαλον εναντίον των επιδραμόντων και εφόνευσαν ένα εξ αυτών. Επί τόπου έσπευσαν αστυνομική δύναμις και Βρετανοί στρατιώτες, οι οποίοι και έλυσαν την πολιορκίαν συλλαβόντες διαφόρους και εκ των δύο παρατάξεων. Ήδη προ της οικίας του Παγκάλου ετοποθετήθη αστυνομική φρουρά. Αστυνομικά όργανα ενεργήσαντα έρευναν εις την οικίαν του Παγκάλου ανεύρον χειροβομβίδας και όπλα. Μεταξύ των συλληφθέντων εντός της οικίας ήτο και ο Πανωλιάσκος, άλλοτε αρχηγός ομάδος (=ταγματασφαλιτών) εις την συνοικίαν του Μεταξουργείου».
Τελικά στις 26 Οκτωβρίου 1944 με εντολή της κυβέρνησης ο Πάγκαλος συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ (εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, φύλλο της 27ης Οκτωβρίου 1944). Ύστερα όμως από ενάμιση μήνα (το Δεκέμβριο του 1944) αποφυλακίστηκε.
Αντί λοιπόν να οδηγηθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου ο στρατηγός άρχισε να αναπτύσσει πολιτική δράση. Είχε αρχίσει η πρώτη φάση του Εμφύλιου (= τα Δεκεμβριανά) και το ενδιαφέρον τόσο της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου όσο και των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων που είχαν έρθει στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση είχε επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση του «κομμουνιστικού κινδύνου». Ποιος θα ασχολούνταν με τους κατηγορούμενους για δοσιλογισμό; Μάλιστα το Μάρτιο του 1945 συζητείτο η συγκρότηση μιας επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων, η οποία θα διαχειριζόταν την εξωτερική πολιτική της χώρας. Σ’ αυτή θα συμμετείχαν οι πολιτικοί αρχηγοί. Παρά ταύτα προτάθηκε να γίνει μέλος της επιτροπής αυτής και ο Θ. Πάγκαλος (εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, φύλλο της 22ας Μαρτίου 1945). Παράλληλα προπαγάνδιζε την άμεση επιστροφή του βασιλιά Γεωργίου Β΄, αν και η Συμφωνία της Βάρκιζας προέβλεπε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το οποίο θα έκρινε την τύχη της μοναρχίας στην Ελλάδα.
Ο Πάγκαλος, ενθαρρυμένος από την απραξία της Δικαιοσύνης, την 9η Απριλίου 1945 εμφανίστηκε στο Ειδικό Δικαστήριο επί της οδού Σανταρόζα, όπου δικάζονταν οι δοσίλογοι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί των κατοχικών κυβερνήσεων (Τσολάκογλου, Ι. Ράλλης και άλλοι), ως μάρτυρας υπερασπίσεώς τους, «για να καταθέσει ότι ο Ράλλης και οι άλλοι κατηγορούμενοι είναι άξιοι της πατρίδος, μεγάλοι εθνομάρτυρες […]» (εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, φύλλο της 10ης Απριλίου 1945). Είπε κι άλλα κατά την κατάθεσή του. Δικαιολόγησε πλήρως την ίδρυση και τη δράση των «Ταγμάτων Ασφαλείας» και ανέφερε ότι του προσφέρθηκε η πρωθυπουργία επί γερμανικής κατοχής, αλλά αυτός την αρνήθηκε, συνέστησε όμως στον Ι. Ράλλη να την αναλάβει (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 10ης Απριλίου 1945).
Η ογκούμενη λαϊκή αντίδραση για την ατιμωρησία του επιτέλους «αφύπνισε» τους αρμόδιους δικαστικούς λειτουργούς. «Ο επί των δοσιλόγων επίτροπος κ. Τσαμπάσης ήσκησε ποινικήν δίωξιν εναντίον του Παγκάλου διά δημοσιευθέντα υπ’ αυτού φιλοκατοχικά άρθρα κατά την περίοδον της Κατοχής» (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 12ης Ιουλίου 1945). Ενάμιση μήνα αργότερα (την 25η Αυγούστου) προφυλακίστηκε. Έγραφε η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (φύλλο της 26ης Αυγούστου 1945): « Ο στρατηγός Θ. Πάγκαλος συνελήφθη χθες την νύκτα και προεφυλακίσθη ως δοσίλογος. Η σύλληψίς του έγινε κατόπιν εντάλματος του ανακριτού του 6ου ανακριτικού γραφείου δοσιλόγων ενώπιον του οποίου είχεν απολογηθεί προ ημερών. Μετά την απολογίαν του ο Πάγκαλος εκρίθη προφυλακιστέος και η Γενική Ασφάλεια διαταχθείσα ενήργησε την σύλληψίν του».
Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα το Δικαστικό Συμβούλιο με βούλευμα τον απάλλαξε από την κατηγορία «επί συνεργασία με τον εχθρόν» (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 28ης Ιουνίου 1946). Άλλωστε το κατηγορητήριο είχε αποδυναμωθεί. Ο στρατηγός κατηγορείτο μόνο για ένα γράμμα του που είχε δημοσιευτεί σ’ ένα ιταλικό περιοδικό. Για δεύτερη φορά η πολιτεία έδειξε τη «μεγαλοψυχία» της στον πρώην δικτάτορα (την πρώτη κατά τη διετία 1928 – 1930). Αλλά, αν και η Δικαιοσύνη τον αθώωσε, η Ιστορία τον καταδίκασε για τη δράση του κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Αντί επιλόγου παραθέτω το γράμμα τουπου δημοσιεύτηκε την 20η Σεπτεμβρίου 1942 στο «Κουαδρίβιο». Σημειωτέον ότι το καλοκαίρι του 1942 είχε περάσει από την Ελλάδα ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι. Ο Θ. Πάγκαλος προσπάθησε να συναντηθεί μαζί του, αλλά δεν το κατόρθωσε. Λίγες μέρες αργότερα έστειλε την παρακάτω επιστολή στο προαναφερθέν ιταλικό περιοδικό.
«Κύριε Διευθυντά
Επίστευα πάντοτε ακλονήτως εις την ανάγκην της ειλικρινούς φιλίας της πατρίδος μου με το ιταλικόν έθνος και την τοιαύτην πίστιν μου απέδειξα εμπράκτως, όταν εκυβέρνησα την χώραν μου το 1925 – 1926. Ο Μέγας Αρχηγός σας (= εννοούσε το Μουσολίνι) είμαι βέβαιος ότι το ενθυμείται.
Η Ιταλία και η Ελλάς, γενέτειραι των δύο ενδόξων πολιτισμών[…], δύνανται και πρέπει να ζήσουν εν ατμοσφαίρα θερμής φιλίας και στενής συνεργασίας. Τίποτε δεν τας χωρίζει, ενώ αντιθέτως είναι πάμπολλοι οι παράγοντες οι επιβάλλοντες την τοιαύτην συνεργασίαν […].
Είναι αληθές ότι ο πόλεμος εθόλωσε την ατμόσφαιραν της αμοιβαίας φιλίας των δύο λαών. Η επιδέξια εν τούτοις πολιτική των ενταύθα αντιπροσώπων της Ιταλίας, στρατιωτικών και πολιτικών (= εννοούσε τους αρχηγούς των ιταλικών δυνάμεων κατοχής) διεσκέδασε αρκούντως τα νέφη.
Η τελευταία εξ Αθηνών διέλευσις του Ντούτσε και αι ευγενείς και φιλικαί διά την Ελλάδα δηλώσεις του έσχον αναντιρρήτως θερμήν απήχησιν εις τας καρδίας όλων εκείνων, οίτινες επίστευαν και πιστεύουν εις την ανάγκην της φιλίας και συνεργασίας των δύο λαών και παρέχουν εις αυτούς νέον θάρρος και ελπίδας όπως εργασθούν εν τω μέλλοντι διά την εν ειρήνη εγκάρδιον και στενήν συνεργασίαν υπέρ των κοινών συμφερόντων, άτινα ουδαμού συγκρούονται» (εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, φύλλο της 10ης Απριλίου 1945).
Αυτά έγραφε ο στρατηγός Θ. Πάγκαλος το Σεπτέμβριο του 1942, όταν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας ήταν υπό ιταλική κατοχή και στην Ελλάδα βρίσκονταν 140.000 Ιταλοί στρατιώτες.
Θεόδωρος Δ. Πάγκαλος
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΑ, η ξεκούραση του αμπελουργού …..
Ο Νίκος ο επονομαζόμενος ξύλινος ,βετεράνος ραλίστας από τους πρώτους κατοίκους του οροπεδίου ΤΣΙΓΚΟΥΡΑΤΊΟΥ ΣΚΟΥΡΤΩΝ.
Πνευματικός άνθρωπος είναι ο ελεύθερος και κοινωνικοποιημένος άνθρωπος. Πνευματικότητα δεν σημαίνει εξαΰλωση αλλά απελευθέρωση…..
Αιχμηρός
Home » Περίεργες Φωτογραφίες » Μηλιά παράγει 250 διαφορετικές ποικιλίες μήλων!
Μηλιά παράγει 250 διαφορετικές ποικιλίες μήλων!
Ο Paul Barnett έχει στην κατοχή του ένα «οικογενειακό» κειμήλιο για πάνω από 20 χρόνια. Ο λόγος για μια απίστευτη μηλιά που φύτεψε ο προπάππους του το 1883 και παράγει πάνω από 250 διαφορετικές ποικιλίες μήλων σε ένα δέντρο! Μήλα σε όλα τα χρώματα, σχήματα και γεύσεις κρέμονται από τα κλαδιά του κάτι που οφείλεται στα μοσχεύματα με τα οποία διαρκώς ο Ρaul μπολιάζει το εν λόγω δέντρο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι υπάρχουν πάνω από 6.000 ποικιλίες μήλων σε όλον τον κόσμο και πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη.
«Εργάστηκα αρκετά χρόνια σε ένα φυτώριο και έτσι γνώρισα καλύτερα τις μηλιές. Κάποια στιγμή θέλησα να δοκιμάσω να μπολιάσω τη δική μου με διαφορετικές ποικιλίες και πέτυχα αυτό που βλέπετε σήμερα», λέει ο 40χρονος. Μερικά κλαδιά του δέντρου στηρίζονται με ξύλα καθώς το βάρος είναι μεγάλο ενώ η ομορφιά της μηλιάς με διαφορετικά χρώματα καρπών είναι εντυπωσιακή. «Μερικές ποικιλίες μήλων τείνουν να εξαφανιστούν και αυτές θέλω να καλλιεργήσω», συμπληρώνει ο ίδιος.
Την σωστή απάντηση στο κουίζ μας την έδωσε ο Γιώργος Παπαδόπουλος ο προεδρός μας,συγχαρητήρια πρόεδρε !!!!!!
Το έπαθλο θα δοθεί κατά την διάρκεια της τελετής θεμελίωσης της κατοικίας του νέου οικιστή του οροπεδίου και εκλεκτού φίλου της κοινότητας μας ,Γιάννη Αναγνωστάκη ,όπως καταλάβατε το κουίζ αναφερόταν στο αριθμό της πολεοδομικής αδείας που σήμερα πήρε!!
Καλορίζικο το νέο σπιτικό σου αγαπητέ Γιάννη και σύντομη αποπεράτωση των εργασιών ..