Ιστορία η παραμύθι ;

Πρόσφατα άκουσα ότι πριν δύο χρόνια στην Μαζαρέκα , βοσκός που φρόντιζε κοπάδι αιγοπροβάτων τηλεφώνει έντρομος στο αφεντικό του και του λέει ότι ήταν  μέσα στην καλύβα όταν άκουσε οχλαγοή μαζί με έντονη μουσική , ήχους κλαρίνων και νταουλιών,βγήκε έξω να δει τι συμβαίνει και το μόνο που είδε ήταν ένας μικρός ανεμοστρόβιλος που περνούσε μπροστά του χωρίς να υπάρχει καμία παρουσία ανθρώπων , μάλιστα το αφεντικό του άκουγε από το κινητό και  τους  ήχους της μουσικής , τον συμβούλεψε να μπει ξανά στην καλύβα και να μη φοβάται …σε ένα ,δυο λεπτά αργότερα ο ανεμοστρόβιλος σταμάτησε κσι οι ήχοι έπαψαν……

Όλα αυτά συνέβησαν μέρα μεσημερι !!!

Ο βοσκός μετά από τον φόβο που πήρε δεν ξαναπήγε στο μέρος αυτό και λίγο αργότερα έφυγε και από τα Σκουρτα.

Αλήθεια ,ψέμματα , παραισθήσεις , αποκύημα φαντασίας ποιός  ξέρει ;

Τέτοιες ιστορίες  ακούγονταν συχνά  παλιότερα στην ελληνική επαρχία , ιδιαίτερα ιστορίες για νεράιδες και  δαίμονες που εμφανίζονται από το πουθενά και προκαλούν φόβο και κάποιες φορές κάνουν και κακό στους ανθρώπους . Παλιότερα που οι δυσιδαιμονίες ήσαν κυρίαρχες στην ζωή των ανθρώπων ιδιαίτερα στα χωρια μας οι ιστορίες αυτές ηταν προσφιλείς στις παρέες  των  καφενείων  κάποιοι τις πίστευαν και κάποιοι άλλοι γελούσαν με την αφέλεια…..

Βέβαια, όλα αυτά είναι συνυφασμένα με την ζωή των ανθρώπων από πολύ παλιά , μάλιστα και ο Καβάφης στο ποίημα του ,   Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον, 

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές –
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις»