Δεκαετία 70
Διακονήματα με τον φακό του Μοναχού Ευθυμίου Ζωγραφίτη
Απόσπασμα από το βιβλίο του Κούλη Ζαμπαθά
στα διάσελα με τους χρυσαετούς , από το αντάρτικο
……Σαν έφτασα στο πρώτο φυλάκιο πέρα από τα Μαζαραΐκα• νύχτα ακόμα. ακούω από μακριά το καραούλι να με σταματάει με το : ψηλά τα χέρια και προχώρα ποιος είσαι ;
αντάρτης απάντησα προχωρώντας .
σφύριξε το καραούλι και φτάσανε κάμποσοι αντάρτες με πήραν και με πήγαν στον καπετάνιο τους είπα το καταπώς μας πιάσαν οι τσολιάδες , πως γιόμισε ο Ωρωπός και τα γύρω από δαύτους .Πως πήρανε μπάλα τα χωριά πως ρημάξανε τα κοτέτσια του κόσμου πως δεν αφήνανε κορίτσι απείραχτο και πως βγάνανε λόγους στους χωριάτες και μας βρίζανε
Αυτοί είναι τους λέγανε αναρχικά στοιχεία .Κακούργοι και άθεοι , μονάχα εμείς θα σας σώσουμε……
(Μαζαραΐκα• είναι περιοχη στην Πάρνηθα και ανήκει στα Σκούρτα )
Σύσκεψη της τετραμελούς ομάδος της εκπομπής ΩΡΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Συντονιστείτε κάθε πέμπτη στο κανάλι EXTRA και ώρα 11.30 το βράδυ για να δείτε και τα άλλους δύο που λείπουν και βέβαια και το πέμπτο πρόσωπο έκπληξη !!!’
Χορευτικά υπαίθρια δρώμενα πριν 10 χρόνια!!!
Κρήτη 1986
Διακονήματα με τον φακό του Μοναχού Ευθυμίου Ζωγραφίτη
Με φόντο την λίμνη Μόρνου 1992
Λίμνη mόρνου
Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα |
.από το λεξικό του Β ΟΡΦΑΝΟΥ
αμπλά: η αδελφή (τκ. abla, η μεγαλύτερη αδελφή).
ασκαλντί, ασκαρντί, ασκαντί: παραλίγο (από τουρκ. az kaldi, «λίγο έμεινε»)
αχιουρές: ο ασουρές, το γνωστό πολίτικο γλυκό, αλλά και, μεταφορικά, πράγμα ή πρόσωπο που δεν έχει αξία. Και φράση: εγενήκανε αχιουρέ: καβγαδίσανε άγρια, γίνανε μαλλιά κουβάρια (επειδή ο αχιουρές είναι μίγμα πολλών υλικών).
ελίφι: φυτικό σφουγγάρι για το μπάνιο. Το γράφουν και ελείφι (παρετυμ. προς το αλείφω) αλλά όπως έχει δείξει ο Κ. Καραποτόσογλου προέρχεται από το τκ. lif (ίνες, όπως του κορμού του φοίνικα).
ζιαφεντάδικος: αυτός που δουλεύει σε άλλον αμισθί, υπό τον όρο ότι αυτός θα του κάνει ζιαφέτι, θα τον τραπεζώσει. Από το ζιαφέτι (τραπέζωμα) με παρετυμολογία προς το “αφέντης’.
κερεβίζι: το σέλινο, tk, kereviz. Και αστείο δίστιχο: Ίντα ψήνεις και μυρίζει; Κεντανέ και κερεβίζι! Κεντανές είναι τα πράσα (επίσης στο λεξικό).
κουρκουζάνης: δειλός, και ρήμα: κουρκουζανεύω: δειλιάζω (από korku = φόβος).
λαλά: η γιαγιά (και λάλος: ο παππούς). Από τουρκικό lala, που αρχικά σήμαινε παιδαγωγός. Η μετάβαση στη σημασία της γιαγιάς, μάλλον επειδή η γιαγιά αναλάμβανε παλιότερα το ρόλο αυτόν στις λαϊκές οικογένειες.
λέχι, λέσι: το ψοφίμι, όπως στην κοινή νεοελληνική, αλλά έχει ενδιαφέρον ότι έχει αναπτυχθεί και η σημ. λέχης = τεμπέλης, με παράδειγμα χρήσης «Δεν επήε σήμερο ο γιος μας στο σκολειό μόνο εκείτουντανε ολημέριως τση μέρας ωσάν τον λέχη», που δείχνει πώς έγινε η αλλαγή σημασίας και γένους. Και » με το λέχι ντου» = με το πάσο του.
μιλέτι: το έθνος, η ράτσα, η φυλή. Σε υποτιμ. φράσεις όπως «Ε, του διαόλου/του κερατά το μιλάτι! (τκ. millet)
ναφιλέ: μάταια, ανώφελα. Από τουρκ. nafile, το οποίο μπορεί να είναι αντιδάνειο (από ανωφελώς) αλλά δεν είναι βέβαιο. Υπάρχει και τύπος αναφιλέ, από επανανάλυση -μα ναφιλέ > μα αναφιλέ.
νεφέσι: ρουφηξιά καπνού (τκ. nefes) [ΝΣ: που μου θυμίζει το ρεμπέτικο “Ο λουλάς και το νεφέσι μ’ έφεραν σ’ αυτή τη θέση”]
νταμαύλησι και νταμαυλησί: μικρή αυλή (αυλιδάκι) που σχηματίζεται στη στέγη ισόγειου δωματίου. «Τα καλοκαίρια βγάνομε το τραπέζι όξω στο νταμαύλησι και τρώμε εκειά». Από το dam avlusu «αυλή στέγης». Το dam είναι τούρκικο, το avlu είναι απο την αυλή, άρα έχουμε ημιαντιδάνειο! Όπως λέει ο Ορφανός, είναι δάνειο που ξαναγύρισε πληρωμένο με… τόκο!
ντουκιάνι, ντουκάνι: καφενείο, παντοπωλείο -ιδίως στο χωριό που είναι και τα δύο. Σημειώνει ο Ορφανός ότι το ντουκιάνι πουλούσε τα είδη εκείνα που δεν μπορούσαν να παράξουν (σικ δικό μου) οι χωρικοί: ζάχαρη, καφέ, ρύζι, πετρέλαιο, σπίρτα, βελόνες για το ράψιμο, και, τη μοναδική ίσως πολυτέλεια της κουζίνας τους, διακοσμητικά χαρτιά για τα ράφια της πιατοθήκης τους.
ορτάκης: συνεταίρος, σύντροφος, ταίρι. Και ο/η σύζυγος. Και ο συζευτής, δηλ. ο καθενας απο τους συνεταίρους που φτιάχνουν ένα ζευγάρι βόδια για το όργωμα, διαθέτοντας καθένας το δικό του. Από τκ. ortak.
σαλαβα(ν)τίζω: προσεύχομαι (σκωπτ.), μιλώ γρήγορα και ακαταλαβίστικα, μουρμουρίζω μονολογώντας. Ειρωνικό από τις προσευχές των μουσουλμάνων, από salavat = προσευχές. Η λέξη ήδη στον Μπουνιαλή (Κρητικός πόλεμος), όπου και το ωραίο δίστιχο «Οι Τούρκοι παίζαν πίφερες και να λαλούν ταμπούκια / και να σαλαβατίζουνε σα νηστικά κουλούκια» (κουλούκια, που την έχει το λεξικό βέβαια, είναι τα σκυλάκια).
τσαΐλι, τσακίλι: χαλίκια, μικρά βότσαλα, το γαρμπίλι της κοινής νεοελληνικής. Από τκ. çakil, çagil. Kαι αμμοτσάιλο, το αμμοχάλικο.
τσιτσέκι, τζιτζέκι: το λουλούδι, μικρή ανθοδέσμη. Αλλά και το τσουτσέκι της κοινής. Μαντινάδα: Αγάπη μου δεν ήσουνε, εγώ θε να σε κάμω / τζιτζέκι βαρακλήδικο, στ΄αυτί μου να σε βάνω. Βαρακλήδικος, ο επιχρυσωμένος. Η λέξη λουλούδι χρησιμοποιείται στα κρητικά και με τη σημασία “λέρα’, μεταφορικά απο αντίφραση, και κάπως έτσι πρέπει να εξηγείται και το τσουτσέκι -.
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό,
Πώς μπορούν κάποιοι να βρίσκουν λύση στα πιο περίπλοκα προβλήματα, ενώ άλλοι πανικοβάλλονται όταν έχουν να αντιμετωπίσουν ένα μικρό πρόβλημακαι
πνίγονται σε μία κουταλιά νερό;
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας άνθρωπος που η ψυχή του ήταν γεμάτη καλοσύνη. Όταν πέθανε, όλοι υπέθεσαν ότι θα πήγαινε κατευθείαν
στονΠαράδεισο, αφού θεώρησαν ότι ήταν η μόνη επιλογή για έναν καλό άνθρωπο σαν
κι αυτόν. Και πράγματι εκεί πήγε. Εκείνο τον καιρό όμως, ο Παράδεισος δεν ήταν καθόλου οργανωμένος και δεν λειτουργούσε στη εντέλεια. Η γραμματεία ήταν ανεπαρκής, και η κοπέλα που τον υποδέχτηκε έριξε μια βιαστική ματιά στην λίστα με τα ονόματα που είχε μπροστά της. Δεν βρήκε το όνομά του, οπότε τον έστειλε κατευθείαν στην Κόλαση.
Στην Κόλαση κανείς δεν ελέγχει ποιος μπαίνει. Ο άνδρας πήγε και παρέμεινεστην Κόλαση …
Μερικές μέρες αργότερα, ο Εωσφόρος όρμησε από τις πύλες του Παραδείσου, για να ζητήσει εξηγήσεις από τον Άγιο Πέτρο. «Αυτό που κάνατε ήταν απαράδεκτο!» είπε.
Ο Άγιος Πέτρος ρώτησε τον Εωσφόρο γιατί ήταν τόσο θυμωμένος, και ο οργισμένος Εωσφόρος του απάντησε: «Στείλατε αυτόν τον άνθρωπο κάτωστην Κόλαση, και αυτός με υπονομεύει διαρκώς! Από την αρχή που ήρθε, ενδιαφερόταν για τους άλλους ανθρώπους, τους άκουγε και τους μιλούσε με αγάπη. Η κατάσταση άλλαξε στην Κόλαση. Τώρα όλοι μοιράζονταιμεταξύ τους τα συναισθήματά τους, αγκαλιάζονται και ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον. Όμως στην Κόλαση δεν πρέπει να είναι έτσι! Πάρτε τον πίσω στον Παράδεισο!».
Ζήσε τη ζωή σου με τόση αγάπη στην καρδιά σου, ώστε ακόμα και αν βρεθείς σε κάποια “κόλαση”, να την μεταβάλεις σε κομμάτι του Παραδείσου!…
Διακονήματα με τον φακό του Μοναχού Ευθυμίου Ζωγραφίτη
Διακονήματα με τον φακό του Μοναχού Ευθυμίου Ζωγραφίτη
Μια τρελή πρόταση από την Οξφόρδη: Η ΕΚΤ να δώσει 500 ευρώ σε κάθε πολίτη της ευρωζώνης
Μια προχωρημένη πρόταση από την Οξφόρδη: Η ΕΚΤ να δωρίσει 500 ευρώ σε κάθε ενήλικα για να δοθεί ώθηση στην οικονομία. Μια «τρελή» ιδέα που δίνει τροφή στο πνεύμα, αλλά είναι ελάχιστα έως καθόλου πραγματοποιήσιμη.
Η ιδέα εκκινεί από την κοινή διαπίστωση ότι η ευρωζώνη χρειάζεται επειγόντως ανάπτυξη και ότι οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να προμηθευτούν χρήματα από το τίποτα. Αρκεί να πατήσουν ένα κουμπί, όπως υποστηρίζει ο Τζον Μυλμπάουερ, καθηγητής Οικονομίας στην Οξφόρδη.
«Τόνωση της ανάπτυξης»
«Εάν ο καθένας από τα 275 εκατομ. εργαζομένων και συνταξιούχων της ΕΕ έπαιρνε από ένα τσεκ των 500 ευρώ, τότε η ζήτηση θα ανέβαινε στα 34 δισ. ευρώ, που αντιπροσωπεύει το 1,4% του ΑΕΠ», εκτιμά ο βρετανός καθηγητής, που στους υπολογισμούς του λαμβάνει υπόψη ότι δεν πρόκειται να ξοδέψουν όλοι ολόκληρο το ποσό.
«Οι χώρες της ευρωζώνης θα εισέπρατταν περισσότερους φόρους και θα μπορούσαν να μειώσουν το δημόσιο χρέος, ενώ θα δινόταν
αποφασιστική ώθηση στην ανάπτυξη», συμπληρώνει ο Μυλμπάουερ.
Για την ιστορία θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ήταν ο πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Μπεν Μπερνάνκι που το 2002 έβγαλε από το «ψυγείο» την εικόνα «χρήματα από το ελικόπτερο», που είχε χρησιμοποιήσει ο φημισμένος μονεταριστής Μίλτον Φρίντμαν.
Πίσω της βρίσκεται η ιδέα ότι μια κεντρική τράπεζα σε περίοδο αποπληθωρισμού θα πρέπει -μεταφορικά ιδωμένο-να ρίξει δολάρια με το «ελικόπτερο» στους καταναλωτές σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι εθνικές τράπεζες έχουν τη δυνατότητα να κόψουν και να ρίξουν στην αγορά όσα χρήματα θέλουν. Όμως αυτό το μέτρο θεωρείται το τελευταίο όπλο κατά του αποπληθωρισμού, σε μια οικονομία που λόγω της συνεχούς μείωσης των τιμών οδηγείται στην καταστροφή. Η Ιαπωνία το βιώνει αυτό πάνω από μια δεκαετία.
«Ακαδημαϊκής σημασίας»
Αλλά και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα γίνονται σκέψεις για την περίπτωση που κανένα μέτρο -από όσα έχει λάβει μέχρι τώρα και θα λάβει προσεχώς- δεν επιφέρει τόνωση της ανάπτυξης. Μεμονωμένα και ανεπίσημα γίνονται συζητήσεις στους διαδρόμους του Eurotower της Φραγκφούρτης και στη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος για την λύση του «ελικοπτέρου με χρήματα», αλλά σε καμιά περίπτωση σε επίπεδο διευθυντηρίου της ΕΚΤ.
Επίσημα η «Ευρωτράπεζα» αποκαλεί το μέτρο αυτό ως ένα «συμπαθητικό ακαδημαϊκής φύσεως θέμα», που όμως δεν πρόκειται η «επίσημη μηχανή της ΕΚΤ» να το εφαρμόσει. Η συγκρατημένη στάση είναι απόλυτα κατανοητή αφού υπάρχουν καταρχήν νομικοί ενδοιασμοί για το κατά πόσο η ΕΚΤ επιτρέπεται καταστατικά να δωρίσει χρήματα στους πολίτες.
Το μήνυμα θα ήταν καταστροφικό: η ΕΚΤ δίνει χρήματα, άρα προς τι η εργασία; Και γιατί αντί για 500 να μην δώσει 1.000 ευρώ; Το άρθρο υπενθυμίζει πάντως τα τρισεκατομμύρια που έδωσε η ΕΚΤ κυρίως στις τράπεζες. Και διαπιστώνει ότι παρά το φτηνό χρήμα με το βασικό επιτόκιο δανεισμού στο σχεδόν οριακό 0,05% οι ευρωπαϊκές τράπεζες δανείζουν ελάχιστα για να προκαλέσουν ένα νέο «μπουμ». Με ελάχιστες επενδύσεις και μικρή ζήτηση, η οικονομία της ευρωζώνης διακατέχεται από «φλεγματισμό»…
Πηγή: Deutsche Welle
Ειρήνη Αναστασοπούλου / Süddeutsche Zeitung
Η ιδέα εκκινεί από την κοινή διαπίστωση ότι η ευρωζώνη χρειάζεται επειγόντως ανάπτυξη και ότι οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να προμηθευτούν χρήματα από το τίποτα. Αρκεί να πατήσουν ένα κουμπί, όπως υποστηρίζει ο Τζον Μυλμπάουερ, καθηγητής Οικονομίας στην Οξφόρδη.
«Τόνωση της ανάπτυξης»
«Εάν ο καθένας από τα 275 εκατομ. εργαζομένων και συνταξιούχων της ΕΕ έπαιρνε από ένα τσεκ των 500 ευρώ, τότε η ζήτηση θα ανέβαινε στα 34 δισ. ευρώ, που αντιπροσωπεύει το 1,4% του ΑΕΠ», εκτιμά ο βρετανός καθηγητής, που στους υπολογισμούς του λαμβάνει υπόψη ότι δεν πρόκειται να ξοδέψουν όλοι ολόκληρο το ποσό.
«Οι χώρες της ευρωζώνης θα εισέπρατταν περισσότερους φόρους και θα μπορούσαν να μειώσουν το δημόσιο χρέος, ενώ θα δινόταν
αποφασιστική ώθηση στην ανάπτυξη», συμπληρώνει ο Μυλμπάουερ.
Για την ιστορία θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ήταν ο πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Μπεν Μπερνάνκι που το 2002 έβγαλε από το «ψυγείο» την εικόνα «χρήματα από το ελικόπτερο», που είχε χρησιμοποιήσει ο φημισμένος μονεταριστής Μίλτον Φρίντμαν.
Πίσω της βρίσκεται η ιδέα ότι μια κεντρική τράπεζα σε περίοδο αποπληθωρισμού θα πρέπει -μεταφορικά ιδωμένο-να ρίξει δολάρια με το «ελικόπτερο» στους καταναλωτές σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι εθνικές τράπεζες έχουν τη δυνατότητα να κόψουν και να ρίξουν στην αγορά όσα χρήματα θέλουν. Όμως αυτό το μέτρο θεωρείται το τελευταίο όπλο κατά του αποπληθωρισμού, σε μια οικονομία που λόγω της συνεχούς μείωσης των τιμών οδηγείται στην καταστροφή. Η Ιαπωνία το βιώνει αυτό πάνω από μια δεκαετία.
«Ακαδημαϊκής σημασίας»
Αλλά και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα γίνονται σκέψεις για την περίπτωση που κανένα μέτρο -από όσα έχει λάβει μέχρι τώρα και θα λάβει προσεχώς- δεν επιφέρει τόνωση της ανάπτυξης. Μεμονωμένα και ανεπίσημα γίνονται συζητήσεις στους διαδρόμους του Eurotower της Φραγκφούρτης και στη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος για την λύση του «ελικοπτέρου με χρήματα», αλλά σε καμιά περίπτωση σε επίπεδο διευθυντηρίου της ΕΚΤ.
Επίσημα η «Ευρωτράπεζα» αποκαλεί το μέτρο αυτό ως ένα «συμπαθητικό ακαδημαϊκής φύσεως θέμα», που όμως δεν πρόκειται η «επίσημη μηχανή της ΕΚΤ» να το εφαρμόσει. Η συγκρατημένη στάση είναι απόλυτα κατανοητή αφού υπάρχουν καταρχήν νομικοί ενδοιασμοί για το κατά πόσο η ΕΚΤ επιτρέπεται καταστατικά να δωρίσει χρήματα στους πολίτες.
Το μήνυμα θα ήταν καταστροφικό: η ΕΚΤ δίνει χρήματα, άρα προς τι η εργασία; Και γιατί αντί για 500 να μην δώσει 1.000 ευρώ; Το άρθρο υπενθυμίζει πάντως τα τρισεκατομμύρια που έδωσε η ΕΚΤ κυρίως στις τράπεζες. Και διαπιστώνει ότι παρά το φτηνό χρήμα με το βασικό επιτόκιο δανεισμού στο σχεδόν οριακό 0,05% οι ευρωπαϊκές τράπεζες δανείζουν ελάχιστα για να προκαλέσουν ένα νέο «μπουμ». Με ελάχιστες επενδύσεις και μικρή ζήτηση, η οικονομία της ευρωζώνης διακατέχεται από «φλεγματισμό»…
Πηγή: Deutsche Welle
Ειρήνη Αναστασοπούλου / Süddeutsche Zeitung