ΟΟΣΑ: 25% ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΜΕ ΨΥΧΙΚΗΔΙΑΤΑΡΑΧΗ4% του ΑΕΠ κοστίζει η ψυχική υγείαΤα πλέον πρόσφατα στοιχεία του Οργανισμού σχετικά με το φορτίο των ψυχικώννοσημάτων για τα συστήματα υγείας, τις οικονομίες και τις κοινωνίες των χωρών-μελών του παρουσίασε στο Mental health Conference η επικεφαλής του ΤομέαΥγείας του ΟΟΣΑ, Francesca Colombo. Ανέφερε ότι το 25% του πληθυσμούτων χωρών της Ε.Ε παρουσιάζουν κάποια ψυχική διαταραχή ή κάποιες ήπιεςψυχικές διαταραχές και τα πρώτα περιστατικά εμφάνισης ψυχικών διαταραχώνξεκινούν στην ηλικία 15 ετών.Η αύξηση των ψυχικών νοσημάτων έχει ένα κόστος της τάξεως του 4% για τιςοικονομίες των χωρών του ΟΟΣΑ. Τα θετικά στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότιτο ποσοστό αυτοκτονιών μειώνεται σταδιακά από το 1990. Η Ελλάδα αποτελείεξαίρεση όμως, καθώς παρουσιάζεται αύξηση του ποσοστού αυτοκτονιών,παρότι πολλές δεν αναφέρονται στις αρχές, λόγω φόβου του στίγματος. Τααρνητικά στοιχεία για την ψυχική υγεία είναι ο κακός συντονισμός στο σύστημαυγείας, στα νοσοκομεία, στα κέντρα στέγασης και στις κοινωνικές υπηρεσίες,καθώς και κενά στην πληροφόρηση των καταγεγραμμένων περιστατικών.

Γιατί τα φανάρια έχουν πράσινο, κόκκινο και κίτρινο χρώμα;

traffic-light_0
Το χρώμα που έχουν οι φωτεινοί σηματοδότες, το οφείλουν στη βιομηχανία των βρετανικών σιδηροδρόμων, το 1830.

Εκείνα τα χρόνια, οι σιδηροδρομικές
εταιρίες δημιούργησαν το δικό τους σύστημα φωτισμού, για να ειδοποιούν
τους μηχανικούς πότε να σταματήσουν, ή να προχωρήσουν, καθώς διαφορετικά
χρώματα συμβόλιζαν διαφορετικές εντολές.
trafficlight1
Έτσι, το κόκκινο επιλέχτηκε για να
σταματάνε, με το σκεπτικό ότι για αιώνες το χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι
για να σημάνουν κίνδυνο.
Όσο περίεργο και αν μας φαίνεται σήμερα,
αρχικά είχαν επιλέξει το λευκό χρώμα για τη συνέχιση της πορείας και το
πράσινο για την προειδοποίηση (όπως είναι σήμερα το κίτρινο).
Ωστόσο, το λευκό χρώμα προκάλεσε πολλά προβλήματα.
Tο 1914, έπεσε ένας κόκκινος φακός από
το στύλο. Πίσω του υπήρχε ο λευκός φακός που ξεγέλασε το διερχόμενο
τρένο το οποίο συνέχισε την πορεία του ανενόχλητο και συγκρούστηκε με
ένα άλλο διερχόμενο.
Ανάλογα συμβάντα είχαν ως αποτέλεσμα, να αλλάξουν οι συμβολισμοί των χρωμάτων.
Πλέον το πράσινο φως σηματοδοτούσε την «κίνηση», το κίτρινο την «προσοχή» και το κόκκινο τη στάση.
Τρεις δεκαετίες μετά, το σύστημα φωτεινής σηματοδότησης πέρασε στο οδικό δίκτυο.
Το 1865, το Λονδίνο αντιμετώπιζε ήδη κυκλοφοριακό πρόβλημα, με τις άμαξες και τα άλογα που κατέκλυζαν τους δρόμους!
Ο Τζον Πικ Νάιτ, μηχανικός στο βρετανικό σιδηροδρομικό δίκτυο, πρότεινε το σύστημα σηματοδότησης των τρένων.
traffic-light
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, χρέη
φαναριού εκτελούσε αστυνομικός, σηκώνοντας απλά τα χέρια του, όπως
γίνεται και σήμερα, για να περάσουν οι πεζοί, ή να προχωρήσουν οι
αμαξάδες.
Το βράδυ όμως, οι τροχονόμοι είχαν ανά χείρας πράσινους και κόκκινους φανοστάτες υγραερίου, για να ειδοποιούν τους πεζούς.
Σύντομα όμως, απέρριψαν το σύστημα
φωτεινής σηματοδότησης, όταν ένας αστυνομικός που κρατούσε τα φανάρια
ανεβοκατεβάζοντας το χέρι του, κάηκε ολόκληρος από διαρροή γκαζιού, που
τροφοδοτούσε τις λάμπες.
trafficlight
Την ίδια εποχή, στην άλλη άκρη του
Ατλαντικού, οι Αμερικάνοι προτίμησαν και αυτοί έναν αστυνομικό να
κρατάει χρωματιστές λάμπες, ή σηματογράφους, ή απλά να ανεβοκατεβάζει τα
χέρια, για να ρυθμίσει την κυκλοφορία. Ο λόγος απλός: οι πολίτες θα
υπάκουαν περισσότερο στις εντολές ενός αστυνομικού, παρά σε ένα απρόσωπο
αυτόματο σύστημα.
Χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας, η ραγδαία αύξηση των οχημάτων και πολλοί πειραματισμοί, για να καταλήξουμε στο σημερινό σύστημα.
_________________

  Πηγή: mixanitouxronou.gr

Από τον Γιάννη τον ΠενταμοδιανόΑιωνιότητα Όταν τις διπλώνω, δεν τις χάνω τις φτερούγες μου.Όταν κλείνω τα βλέφαρά μου,δεν τερματίζω τους οραματισμούς μου.Και όταν γείρω το κεφάλι στο θάνατο,δεν παύω να υπάρχω.  

Αγρότης στην Ελβετία !!!

Η χώρα προωθεί πιλοτικό πρόγραμμα τριών ετών προσλαμβάνοντας πρόσφυγες για να εργαστούν σε αγροκτήματα

Πιλοτικό πρόγραμμα τριών ετών που προωθεί η Ελβετία θα επιτρέπει σε μετανάστες να εργάζονται σε φάρμες με μισθό που ξεκινά από τα 2.000 ευρώ και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 3.000 ευρώ. 

Η Ενωση Ελβετών Αγροτών και το Υφυπουργείο Μετανάστευσης (SEM) τάχθηκαν υπέρ της απασχόλησης των προσφύγων. Δέκα αγροκτήματα σε όλη την Ελβετία έχουν επιλεγεί για αυτή την πιλοτική δοκιμή και ήδη αρκετοί είναι οι πρόσφυγες εργαζόμενοι που έχουν συμφωνήσει να εργαστούν. 

Ο μισθός του νεοπροσληφθέντα «αγρότη» για τον πρώτο μήνα θα είναι 2000 ευρώ και από τον δεύτερο μήνα θα φτάσει ακόμα και τα 3000 ευρώ. Ηδη η Ενωση Ελβετών Αγροτών ξεκίνησε εκστρατεία υποδοχής μεταναστών τους οποίους προτίθεται να εντάξει επαγγελματικά στις αγροτικές εργασίες (επί πληρωμή) και με παράλληλες παροχές όπως η εκμάθηση της γλώσσας. 

Σύμφωνα με την Ενωση και το SEM οι πρόσφυγες που θα προσληφθούν θα έχουν την ευκαιρία μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητοι και να ενσωματωθούν αρμονικά στην τοπική κοινωνία. Επί του παρόντος, μόνο το ένα τρίτο του συνόλου των προσφύγων είναι σε θέση να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό τα πρώτα χρόνια στην Ελβετία. Οι αγρότες θα ωφεληθούν από αυτό πρόγραμμα και δεν θα χρειάζεται να ψάχνουν για εποχικούς εργάτες ή για εργάτες εκτός συνόρων της χώρας.

Η Ενωση Αγροτών επεσήμανε ότι ο γεωργικός τομέας απασχολεί περίπου 25.000 έως 35.000 ξένους εποχικούς εργαζομένους κυρίως Πολωνούς ή Πορτογάλους. Ομως επειδή έχουν χιλιάδες πρόσφυγες από την Αφρική σκέφτηκαν ότι θα ήταν καλύτερο να τους προσφέρουν δουλειά από το να τους βλέπουν να περιφέρονται άπραγοι στους δρόμους των πόλεων και των χωριών και να… ενοχλούν τους κατοίκους.

Χαιρετίζουμε την κίνηση αυτή ως ένα θετικό βήμα», είπε η Stefan Frey, εκπρόσωπος του Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες.

Ωστόσο, ελπίζει ότι το πιλοτικό σχέδιο θα οδηγήσει σε εναρμόνιση των κανονισμών και κινήτρων σε ολόκληρη τη χώρα για να ωφελήσει τόσο τους πρόσφυγες όσο και τους αγρότες. «Επί του παρόντος, κάθε καντόνι έχει τους δικούς του κανόνες», είπε.

πηγή: swissinfo

“Γιατί να διαβάζουμε τους κλασσικούς”, του Ίταλο Καλβίνο (απόσπασμα)

1. Κλασικά είναι τα βιβλία για τα οποία ακούμε συνήθως να λένε: « Τα ξαναδιαβάζω…» και ποτέ « Τα διαβάζω…»

2. Κλασικά λέγονται τα βιβλία που
συνιστούν ένα πλούτο για όποιον τα έχει διαβάσει και αγαπήσει. Συνιστούν
όμως εξ ίσου έναν εξ ίσου σημαντικό πλούτο για όποιον κρατάει για τον
εαυτό του την τύχη να τα διαβάσει για πρώτη φορά στις καλύτερες για να
τα απολαύσει συνθήκες.
3. Κλασικά είναι τα βιβλία που ασκούν μια
ιδιαίτερη επίδραση τόσο όταν επιβάλλονται ως αλησμόνητα όσο και όταν
κρύβονται στις πτυχές της μνήμης με τη μορφή του συλλογικού ή ατομικού
ασυνείδητου
4. Κάθε νέα ανάγνωση ενός κλασικού βιβλίου είναι μια ανάγνωση ανακάλυψης όπως η πρώτη.
5. Σ’ ένα κλασικό βιβλίο κάθε πρώτη ανάγνωση είναι στην πραγματικότητα μια νέα ανάγνωση.
6. Κλασικό είναι το βιβλίο που δεν έπαψε ποτέ να λέει όσα έχει να πει.
7. Κλασικά είναι τα βιβλία που φτάνουν
στα χέρια μας κουβαλώντας τα ίχνη των αναγνώσεων που έχουν προηγηθεί της
δικής μας και σέρνουν πίσω τους τα ίχνη που άφησαν στην κουλτούρα ή
στις κουλτούρες που διέτρεξαν (ή πιο απλά στη γλώσσα ή στα ήθη)
8. Κλασικό είναι το έργο που προκαλεί
αδιάκοπα έναν κονιορτό κριτικών αναλύσεων γι΄αυτό, αλλά συνεχώς τον
αποτινάζει από πάνω του.
9. Κλασικά είναι τα βιβλία που όσο
περισσότερο πιστεύουμε ότι τα γνωρίζουμε επειδή τα έχουμε ακουστά, τόσο
περισσότερο όταν τα διαβάζουμε μας αποκαλύπτουν νέες, απροσδόκητες,
άγνωστες πλευρές τους.
10. Αποκαλείται κλασικό ένα βιβλίο που παρουσιάζεται ως ισοδύναμο του σύμπαντος, όπως τα αρχαία φυλαχτά.
11. Ο «δικός σου» κλασικός είναι εκείνος
που δεν μπορεί να σου είναι αδιάφορος και σου χρησιμεύει για να ορίσεις
τον εαυτό σου σε σχέση η σε αντιπαράθεση με αυτόν.
12. Κλασικό είναι ένα βιβλίο που έρχεται
πριν έρχεται πριν από άλλα κλασικά βιβλία. Όποιος όμως το έχει διαβάσει
πρώτα τα άλλα κι ύστερα διαβάζει αυτό, αναγνωρίζει αμέσως τη θέση του
στη γενεαλογία.
13. Είναι κλασικό ότι τείνει να εκτοπίζει
την πραγματικότητα στη θέση ενός μακρινού θορύβου, αλλά ταυτόχρονα δεν
μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτόν τον μακρινό θόρυβο.
14. Είναι κλασικό ό,τι εμμένει να υπάρχει ως μακρινός θόρυβος ακόμα και όπου κυριαρχεί η πιο παράταιρη επικαιρότητα.

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Νίτσε: Γιατί η Δύση μισεί τους Έλληνες – Η Γέννηση της Τραγωδίας

searching-for-a-writing-job

Ο κόσμος μπορεί να είσαι όσο θέλει σκοτεινόςόμως αρκεί να παρεμβάλλουμε ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα“.

 Φρίντριχ Νίτσε

Σχεδόν όλες οι εποχές
και όλα τα στάδια της κουλτούρας προσπάθησαν κάποια στιγμή, με βαθιά
δυσθυμία, να απελευθερωθούν από τους Έλληνες, επειδή κάθε προσωπική,
εμφανώς πρωτότυπη και αξιοθαύμαστη δημιουργία φαινόταν, σε σύγκριση με
εκείνους, να χάνει ξαφνικά τη ζωή και το χρώμα της και να γίνεται
αποτυχημένο αντίγραφο, ακόμη και καρικατούρα.
Κι έτσι, κάθε τόσο
ξεσπάει μια βαθιά οργή εναντίον αυτού του αλαζονικού μικρού λαού, που
είχε την τόλμη να χαρακτηρίζει «βάρβαρο» ό,τι δεν ήταν δικό του γέννημα
θρέμμα.
Ποιοι είναι αυτοί οι
άνθρωποι, αναρωτιέται κανείς, που, παρ’ όλο που έχουν μόνον εφήμερη
ιστορική λάμψη, κωμικά περιορισμένους θεσμούς, αμφίβολη ηθική και
χαρακτηρίζονται από ειδεχθή ελαττώματα, έχουν την αξίωση ότι διαθέτουν
εκείνη την αξιοπρέπεια και την εξέχουσα θέση που διακρίνει τη μεγαλοφυία
από τις μάζες;
Φωτό: Cristina Miguel

Φωτό: Cristina Miguel
Δυστυχώς, κανένας δεν
ήταν αρκετά τυχερός να βρει το κώνειο με το οποίο θα κατάφερνε να
απαλλαχτεί απ’ αυτό το φαινόμενο: όλο το δηλητήριο που δημιούργησαν ο
φθόνος, η συκοφαντία και το μίσος δεν ήταν αρκετό για να καταστρέψει
αυτό το αύταρκες μεγαλείο.
Κι έτσι νιώθει κανείς
ντροπιασμένος και φοβισμένος μπροστά στους Έλληνες, εκτός κι αν εκτιμά
την αλήθεια πάνω απ’ όλα και τολμά να αναγνωρίσει ακόμη και τούτη την
αλήθεια: ότι οι Έλληνες κρατούν στα χέρια τους, σαν ηνίοχοι, τα
χαλινάρια της δικής μας και κάθε άλλης κουλτούρας, αλλά και ότι σχεδόν
πάντα τα άρματα και τα άλογα είναι κατώτερης ποιότητας και δόξας από
τους οδηγούς τους, που το έχουν παιχνίδι να γκρεμίσουν αυτό το σύνολο σε
μια άβυσσο, την οποία εύκολα πηδούν εκείνοι μ’ ένα άλμα όμοιο μ’ εκείνο
του Αχιλλέα.
Φρίντριχ ΝίτσεΗ γέννηση της τραγωδίας (μετάφραση Ζήσης Σαρίκας), εκδόσεις Βάνιας, 2008
Αντικλείδι , http://antikleidi.com