Ορεινός αμπελώνας
Η ΑΝΤΙΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ! Το «πακέτο» που στέλνει ο Τσίπρας στους θεσμούς με Δραγασάκη!
Νέα πρόταση, δημοσιονομικού χαρακτήρα αναμένεται να κομίσει η Ελλάδα στην αυριανή συνάντηση με τους εκπροσώπους των θεσμών στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με πηγές του Μεγάρου Μαξίμου.
Η ελληνική αντιπροσωπεία θα αποτελείται από τους κκ Γ. Δραγασάκη, Ν. Παππά, Ε. Τσακαλώτο, Γ. Χουλιαράκη και υποστηρικτική ομάδα απαρτιζόμενη από τεχνικά στελέχη.
Για άλλη μια φορά απουσιάζει ο υπουργικός Οικονομικών ο οποίος έχει τεθεί εκτός κάθε διαπραγμάτευσης και συζητήσεις με τους θεσμούς…
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις ίδιες πηγές την πρωτοβουλία για τις επαφές με τους άλλους θεσμούς για την αυριανή συνάντηση ανέλαβε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
Σύμφωνα με πληροφορίες έχει γίνει πρόσκληση και σε στελέχη της ΕΚΤ και του ΔΝΤ να μεταβούν επειγόντως στις Βρυξέλλες.
Οι ίδιες πηγές διέψευσαν κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιουδήποτε «τελεσιγράφου» από το Euroworking Group όπως και την οποιαδήποτε συζήτηση για ελληνική χρεοκοπία.
Σε ό,τι αφορά την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού ανέφεραν ότι οι παρεμβάσεις θα είναι δημοσιονομικού και διοικητικού χαρακτήρα.
Τόνισαν ότι η Ελλάδα εμμένει στις προτάσεις της για το χρέος, όπως και για το ΕΚΑΣ και την ρήτρα μηδενικού ελλείμματος.
Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ, η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην θέση της για τα ποσοστά 6% και 23%, ενώ ζητούμενο παραμένει ο καθορισμός του ποσοστού της μεσαίας κλίμακας.
Η Αθήνα θεωρεί επίσης σημαντικές τις ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης ο οποίος θα πρέπει να αναλάβει το βάρος της ανταλλαγής ομολόγων της ΕΚΤ.
Σε ό,τι αφορά την συνολική πορεία της διαπραγμάτευσης, η Ελλάδα επιθυμεί μια συμφωνία το συντομότερο δυνατόν, ενώ εκτιμάται ως σημαντική ημερομηνία η 18η Ιουνίου, ημέρα σύγκλησης του Eurogroup.
Κοινοτικές πηγέςΣτο μεταξύ κοινοτικές πηγές αναφέρουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θα συναντήσουν αύριο στις Βρυξέλλες, οι εξουσιοδοτημένοι από τον Αλέξη Τσίπρα υπουργοί της κυβέρνησης,
Συνεχίζοντας, οι ίδιες πηγές σημειώνουν πως όλες οι συνομιλίες μπορούν να συμβάλουν στη επίτευξη λύσης, ειδικά αν είναι στη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο τονίζουν πως η όποια συμφωνία πρέπει να γίνει και με τους τρεις θεσμούς και μετά να εγκριθεί από τους δανειστές, στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Εξάλλου, άλλες κοινοτικές πηγές δεν απέκλειαν να είναι παρών στη συνάντηση εκπρόσωπος και της ΕΚΤ, επισημαίνοντας ωστόσο πως η συνάντηση δεν έχει διαπραγματευτικό χαρακτήρα.
Πρωινά λάφυρα στα νερά Καρύστου
Photo by Manolis
Tι λένε οι Τούρκοι για τους Έλληνες και το αιγαίο;
Στο βιβλίο του “Το στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας” ο Αχμέτ Νταβούτογλουγράφει τα εξής:Ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος είναι γεμάτος από αδυναμίες των στρατιωτικών δυνάμεων του Οθωμανικού κράτους οφειλόμενο στο γεγονός ότι αυτές στηρίζονταν κυρίως στον στρατό ξηράς, ενώ στερούνταν της υποστήριξης του ναυτικού. Η σύναψη στρατιωτικής συμμαχίας με τη Γερμανία, η οποία κατά βάση επίσης είναι μία στρατιωτική δύναμη ξηράς, εναντίον της Αγγλίας και της Γαλλίας, που ήταν θαλάσσιες αυτοκρατορίες, επειδή στερείτο ναυτική δύναμη, η οποία συνιστά και τη βασικότερη προϋπόθεση σε τέτοιου είδους συμμαχίες, προκάλεσε τεράστια στρατηγικά κενά στον τουρκογερμανικό συνασπισμό. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος λόγος που, μολονότι σημειώθηκαν επιτυχίες σε μάχες μικρής κλίμακας, χάθηκε ο πόλεμος. Είναι σημαντικό γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν μετά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας επικεντρώθηκαν στο θέμα των Στενών και της Μοσούλης, η οποία βρίσκεται στην περιοχή του Ευφράτη και του Τίγρη, από την άποψη ότι αποδεικνύει τη σημασία των συνδέσμων των θαλάσσιων και υδάτινων οδών.
Παρ όλη την πρόοδο που σημειώθηκε στο θέμα των Στενών με τη συνθήκη του Μοντρέ, που υπογράφηκε κατά την περίοδο της Δημοκρατίας, η αδυναμία που εξακολουθούσε να παρατηρείται στον τομέα της θαλάσσιας ισχύος της Τουρκίας έκανε αισθητή την παρουσία της με τον πιο δραματικό τρόπο κατά τις ρυθμίσεις που έλαβαν , χώρα μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Το 1944 οι Γερμανοί, που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από τα Δωδεκάνησα, πρότειναν στην τουρκική κυβέρνηση την κατάληψή τους. Το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση της εποχής, προτιμώντας να λάβει τη σύμφωνη γνώμη της Αγγλίας, τήρησε στο θέμα των νησιών εξαιτίας της αγγλικής άρνησης μία αδιάφορη στάση συνιστά τον σημαντικότερο κρίκο στην αλυσίδα παραλείψεων που στέρησε από την Τουρκία την έξοδό της στο Αιγαίο. Αργότερα, στις συνομιλίες μεταξύ των Ιταλών και των συμμάχων που διεξήχθηκαν στο Παρίσι το 1946, η κυβέρνηση, αποφασίζοντας ότι η χώρα δεν είχε δικαίωμα να λάβει μερίδιο από τη λεία του πολέμου, διότι έμεινε εκτός από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, συνέδραμε ολοφάνερα στην παράδοση των νησιών αυτών στην Ελλάδα. Έτσι με τη συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 τα Δωδεκάνησα και η Ρόδος δόθηκαν στην Ελλάδα με την προυπόθεση της αποστρατικοποίησής τους. Αργότερα ούτε αυτός ο όρος δεν κατέστη δυνατόν να ελεγχθεί σοβαρά με αποτέλεσμα η ασφάλεια των συνόρων της Τουρκίας να τελεί υπό συνεχή απειλή.
Σήμερα γίνονται ορατά τα αποτελέσματα της στρατηγικής αμέλειας που επιδείχθηκε στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου των νησιών του Αιγαίου, ούτως ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών τον «παλμό» του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου της Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα μέσω των νησιών του Αιγαίου απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό χώρο της, και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν ως συνέπεια της ανυπαρξίας μίας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ,* που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά στα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί.
* Σ.τ.μ.: Στην Τουρκία χρησιμοποιείται η λέξη Καρντάκ (Kardak) αντί Ίμια που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα.
Από τον Πρόεδρο η παρακάτω ανάρτηση !!
Όταν ο λαός σου αποφασίζει για άλλο πρόεδρο τι να κάνεις τέως προέδρε…
Ας προσέχει ο νυν….
Του κύκλου τα γυρίσματα και το τωρινό μεγαλο-μέγιστο παιχνίδι του υπερκεφαλαίου στον κόσμο
 |
Του Γιάννη Τσουδερού*
Εμείς, ως λαός, αποτυπώσαμε, με τον Κορνάρο και μάλιστα στον πρώτο στίχο του Ερωτόκριτου, δύο έννοιες. Την κίνηση του χρόνου («του κύκλου τα γυρίσματα») και την κίνηση του κόσμου (…και «του καιρού τα πράμματα πʼ αναπαημό δεν έχουν»).
Αν αυτές οι ποιητικές εικόνες είναι και η πραγματικότητα (τω όντως όντι), δεν θα έπρεπε να γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε; Δηλαδή, το αληθινό στίγμα μας στον κόσμο;
Έχουμε πλήρη συνείδηση και σαφή αιτιολόγηση των πράξεων μας; Ή μας παρασύρει το άσκεπτο και το τυχαίο; Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε με τη βοήθεια της ιστορικής μνήμης μας, θα έπρεπε να γνωρίζουμε που πραγματικά βρισκόμαστε και τελικά τι είδος λαός είμαστε, σʼ αυτή τη χρονική στιγμή που διανύει η ανθρωπότητα.
Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να καταλάβουμε την πραγματικότητά μας. Ας ξεκινήσω με μια σκληρή ερώτηση, καθόλου πλατωνική, η οποία σπάνια αναφέρεται στις καθημερινές συζητήσεις μας.
Ιδού το ερώτημα. Είμαστε ή δεν είμαστε λαός ο οποίος την κλοπή του κράτους του την έχει κάνει τέχνη και συγχρόνως δύναμη που προκαλεί την κρατική του πτώχευση; Ας θυμηθούμε στη σειρά τις πτωχεύσεις μας, από τότε που το έθνος μας έγινε κράτος. 1827, 1843,1893,1932 και δύο ακόμα, 1970 και1980. Αυτές οι δύο τελευταίες χωρίς πτωχευτικό τέλος, αλλά με τα πτωχευτικά αποτελέσματα στις πλάτες μας.
Για τα όσα κάθε φορά ακολουθούσαν, έφταιγαν μόνο οι … άθλιοι τοκογλύφοι δανειστές μας; Μα καλά, δεν μάθαμε ακόμα τι σημαίνει διεθνούς τύπου δανειστής; Ακόμα κι ο Σαίξπηρ, άνθρωπος συγγραφέας και θεατράνθρωπος, το είχε πιάσει και αποτυπώσει σε γραφτό του έργο.
Οι διεθνείς δανειστές είναι όλοι τους τοκογλύφοι. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Εμπορεύονται τα χρήματά τους. Αυτό, το πολύ και συχνά παράνομα αποχτημένο χρήμα τους, το εμπορεύονται και το πουλούν. Όσο πιο ακριβά καταφέρει να πουλήσει το χρήμα του ο δανειστής, τόσο πιο πολύ πλουτίζει. Αυτός δεν είναι, άλλωστε, και ο ιστορικά διαπιστωμένος από αρχαιοτάτων χρόνων παγκόσμιος μηχανισμός του εμπορίου; Βέβαια, τώρα η τεχνική της δανειοδότησης έχει διευκολυνθεί και νομικά, με νομοθεσίες διεθνούς δικονομίας. Έτσι γίνεται ολοκάθαρα εμφανής η λειτουργία της διεθνούς δανειακής πολιτικής και των οργανισμών που την υποστηρίζουν, όπως είναι π.χ. το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό το είδος της κεφάλαιο-διεθνούς-αγοράς δανείζει τα κεφάλαιά του, αλλά δεν επιζητά την επιστροφή τους. Θέλει απλά την τακτική, ακριβή, και συνεπή εξυπηρέτηση των όρων του συμβολαίου δανεισμού, το οποίο ο συμβαλλόμενος άνθρωπος ή οργανισμός κράτος, ή ό,τι να είναι τέλος πάντων, έχει εθελοντικά υπογράψει. Θέλει δηλαδή οπωσδήποτε την πληρωμή των τόκων του δανεισθέντος κεφαλαίου.
Πιστεύω πως έγινε αντιληπτό ότι τώρα δεν χρειάζεται πόλεμος για να υποδουλωθεί ένας λαός. Απλά του δανείζεις και η κατοχή του έχει γίνει, αφού μετά ο λαός αυτός εργάζεται για σένα, για να ξεπληρώνει το χρέος του. Αλήθεια, δεν καταλάβαμε ακόμα ότι τώρα κυβερνά και ελέγχει την ανθρωπότητα ο Σάυλοκ του Σαίξπηρ; Δεν καταλάβαμε ακόμα ότι η υποδούλωση των λαών δεν γίνεται πλέον με στρατιωτικά μέσα, αλλά με τη διεθνή δανειακή πολιτική του υπερκεφαλαίου, το οποίο ελέγχει και κατευθύνει τα διεθνή συμφέροντά του με τους οργανισμούς του, π.χ. Δ.Ν.Τ., G7, Νταβός, κ.τ.λ.;
Τώρα τους στρατιωτικούς πολέμους μεταξύ των κρατών, ή και μεταξύ αντίπαλων ομάδων σʼ ένα κράτος, το υπερκεφάλαιο τους υποδαυλίζει, γιατί αυξάνουν τις δανειακές ανάγκες των εμπλεκομένων κρατών, για την ενίσχυση της πολεμικής τους μηχανής και την αποκατάσταση των καταστροφών που προκαλεί ο πόλεμος. Έτσι το υπερκεφάλαιο, καλύπτοντας τις δανειακές ανάγκες των κρατών, ασκεί την επικυριαρχία του σʼ αυτά. Ας σκεφτούμε ότι οι πολυάριθμοι πόλεμοι που έγιναν μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο σχεδόν καθόλου δεν άλλαξαν τα σύνορα των κρατών που ενεπλάκησαν σε αυτούς, προκάλεσαν όμως τεράστιες ζημιές. Και το υπερκεφάλαιο είναι εκεί, πρόθυμο να στηρίξει την πολεμική τους μηχανή και να συμβάλλει στην αποκατάσταση των ζημιών, με το αζημίωτο, βέβαια. Έτσι κράτη με μεγάλο φυσικό πλούτο, όπως η Λιβύη ή το Ιράκ, είναι γονατισμένα οικονομικά και το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν τα χρέη τους.
Αλήθεια, δεν καταλάβαμε κατά πού και πώς κινείται ο κόσμος «π΄ αναπαημό δεν έχει»; Δεν καταλάβαμε ότι σήμερα οι στρατιωτικοί πόλεμοι δεν γίνονται για την κατάκτηση εδαφών, αλλά με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία καταστροφών που επιδιορθώνουν με τη δανειακή πολιτική τους οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, οι G7 όπως λέγονται, οι οποίες συναποφασίζουν τα της παγκόσμιας οικονομικής πολιτικής;
Γιατί, άραγε, δεν αντιληφθήκαμε αυτόν τον παγκόσμιο οικονομικό-πολιτικό σχεδιασμό; Απλό. Όλοι προσπαθούμε να τα έχουμε καλά με το υπερκεφάλαιο, χωρίς να αξιολογούμε σωστά τη λειτουργία αυτής της παγκόσμιας οικονομικής υπερκλίμακας. Αυτή την κατάσταση μας είπαν να την ονοματίσουμε μόνο οικονομική παγκοσμιότητα κι εμείς το αποδεχτήκαμε. Και μάλιστα μας είπαν να τη λέμε και πολιτιστική εξέλιξη κι αυτό είναι το ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Μας πέρασαν τη λάθος πραγματικότητα σαν σωστή και χρήσιμη αλήθεια. Βέβαια για να το πετύχουν αυτό χρειαζότανε μυαλά «ανάπηρης εξυπνάδας», ευνουχισμένης εξυπνάδας, δηλαδή. Κι αυτό έκαναν.
Χώρισαν την Παιδεία από την Εκπαίδευση και συγχρόνως μετονόμασαν, και το πέτυχαν, την εκπαίδευση ως παιδεία. Αυτό ήταν. Τώρα γίνεσαι γιατρός και αμέσως σε προσφωνούν κύριο γιατρό, ανεξάρτητα αν βοάς από μακριά ότι είσαι κλέφτης, φακελάκιας, αλλά … Κύριος πάντα. Κύριος είσαι, επίσης, αν κλέβεις τεράστια χρηματικά ποσά από τα ταμεία του φιλοθεάμονος αθλήματος του ποδοσφαίρου στο οποίο παίζουν παιδιά και νέοι που αμείβονται με τεράστιους μισθούς και συγχρόνως τα πιάνουν για να χάσουν το παιχνίδι που θα παίξουν. Όταν ο αθλητισμός λειτουργούσε και με τα ιδεώδη της Παιδείας, στα στάδια αρκούσε ένα κλαδί ελιάς για τη στέψη του νικητή. Τώρα, χωρίς αθλητικά ιδεώδη, τα εκατομμύρια χορεύουν στις παλαίστρες και στα κολοσσαία.
Να τι κάναμε χωρίς παιδεία. Κατασκευάσαμε τον homo economicus. Είναι ο άνθρωπος που βρίσκει την ευημερία του στους (οικονομικούς) αριθμούς μόνο. Είναι δυστυχώς μια ευημερία, η οποία αντί να χαρίζει ευτυχία αύξησε τα αντικαταθλιπτικά. Αυτό συμβαίνει όταν η οικονομία των αριθμών αναλαμβάνει από μόνη της να υλοποιήσει και το κοινωνικό όνειρο μιας οργανωμένης κοινωνίας και σε μη άμεσα παραγωγικούς τομείς της, όπως είναι δηλαδή η παιδεία, η υγεία, η έρευνα, το περιβάλλον κ.τ.λ.
Ο Μαξ Βέμπερ λέει ότι η οικονομία με τους αριθμούς μόνο είναι ένα ήθος προσανατολισμένο αποκλειστικά «χρησιμοθηρικά». Αλλά, αυτό αποτελεί ακαμψία της ζωής, γιατί κάθε άλλη απόλαυση εκτός από το μόχθο της εργασίας είναι άγνωστη. Σημαίνει, όμως, κι ότι μπαίνουμε πάλι στο νέο αιώνα του μεσαίωνα. Στον προηγηθέντα μεσαίωνα η πνευματική ακαμψία εμφανίστηκε με την έμμονη ιδέα της θρησκοληψίας. Τώρα η εμμονή αφορά τον πλούτο δια του χρήματος. Το παιχνίδι της σκέψης, πέρα από την άκαμπτη πραγματική πραγματικότητα των αριθμών, μας τέλειωσε. Η δουλεία του νέο-μεσαίωνα έχει αρχίσει … κι εμείς κοινωνικά και πολιτικά σφυρίζουμε αδιάφορα και μακριά από τις άλλες αλήθειες.
Μοναδική μας αληθινή ελπίδα τώρα ο … Κορνάρος. Ας ελπίσουμε μαζί του, πως «του καιρού τα πράμματα πʼ αναπαημό δεν έχουν» και «του κύκλου τα γυρίσματα» θα μας βγάλουν από τον νέο-μεσαίωνα που ζούμε, όπως γύρισε ο κύκλος και για τον παλιό μεσαίωνα που πέρασε η ανθρωπότητα. Ίδωμεν!
* Ο Γιάννης Τσουδερός είναι γιατρός
Συμπληρωματικές πληροφορίες, σε προηγούμενη ανάρτηση , για το Κτηματολόγιο στα Δερβενοχώρια
ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΤΩΝ ΕΙΝΑΙ : 22630-31865 (ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟΙ) (ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΟΙΝΟΦΥΤΑ)
ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ:
1.ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ
2. ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΑΦΜ (ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΔΕΗ Η’ ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ Ε9)
3. ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣ
4. ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ (ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ)
Γιάννης Αναγνωστακης
Πως επιλέγει(;) αυτοκίνητο ένας ψυχαναγαστικός
Προσοχή! Δεν ενδεικνύται η ανάγνωση του παρακάτω για αγχωτικά άτομα.
Η υπερανάλυση αρκετές φορές, έχει ως αποτέλεσμα άγχος, αναβλητικότητα κι εν τέλει οδηγεί σε στασιμότητα, αναβολή ή και ματαίωση στη λήψη αποφάσεων.Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο “Φύλλο μηδέν”. Περιγράφει μια συζήτηση μεταξύ δύο δημοσιογράφων, ένας εκ των οποίων φαίνεται να υπεραναλύει λίγο παραπάνω τα πράγματα…********
…μακάρι να ήταν αυτό το μόνο πρόβλημα».«Γιατί, ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα;»«Κοίτα, όχι ότι είμαι αναποφάσιστος, αλλά για να καταλάβω τι πρέπει να κάνω, οφείλω να συνδυάσω όλα τα στοιχεία. Το μεμονωμένο στοιχείο δε σου λέει τίποτα, όλα μαζί σου δίνουν να καταλάβεις εκείνο που δε φαινόταν εκ πρώτης όψεως. Οφείλεις να αναδείξεις αυτό που προσπαθούν να σου κρύψουν».«Μιλάς για την έρευνά σου;»«Όχι, μιλάω για την επιλογή του αυτοκινήτου…»Σχεδίαζε πάνω στο τραπέζι με το δάχτυλο βουτηγμένο στο κρασί, σαν να σχεδίαζε, όπως στα περιοδικά με τους γρίφους, μια σειρά τελίτσες που πρέπει να τις ενώσεις για να εμφανιστεί μια εικόνα.«Το αυτοκίνητο πρέπει να είναι γρήγορο και να έχει μιαν αρχοντιά, δεν ψάχνω κάτι οικονομικό· εξάλλου, για μένα ή θα χει κίνηση μπροστά ή τίποτα. Σκεφτόμουν ένα Lancia Thema τούρμπο δεκαεξαβάλβιδο, είναι από τα πιο ακριβά αυτοκίνητα, σχεδόν εξήντα εκατομμύρια. Ίσως και να το δοκιμάσω, πιάνει τα 235 την ώρα και επιτάχυνση 7,2. Είναι ό,τι καλύτερο».«Είναι ακριβό».«Όχι μόνο, αλλά πρέπει να ανακαλύψεις και αυτό που σου κρύβουν. Όταν οι διαφημίσεις των αυτοκινήτων δε σου λένε ψέματα, κάτι σου αποσιωπούν. Οφείλεις να ξεψειρίσεις τα τεχνικά δελτία στα εξειδικευμένα περιοδικά για να ανακαλύψεις ότι έχει πλάτος 183 εκατοστά».«Και είναι κακό αυτό;»«Ακόμα κι εσύ δεν του δίνεις σημασία, στις διαφημίσεις βάζουν πάντα το μήκος, που φυσικά μετράει για το πάρκινγκ ή για το πρεστίζ, αλλά σπανίως βάζουν το πλάτος, που είναι βασικό αν έχεις ένα μικρό γκαράζ ή μια στενή θέση παρκαρίσματος, για να μην πούμε όταν στριφογυρνάς σαν τρελός για να βρεις ένα μέρος να χωθείς. Το πλάτος είναι βασικό. Πρέπει να προσανατολιστείς κάτω από τα 170 εκατοστά».«Θα υπάρχουν, φαντάζομαι».«Ασφαλώς, αλλά σ’ ένα αυτοκίνητο των 170 εκατοστών, στριμώχνεσαι και αν κάθεται και κάποιος δίπλα σου, δεν έχεις χώρο για τον δεξιό αγκώνα. Κι έπειτα, δεν έχεις όλες τις ανέσεις ενός φαρδιού αυτοκινήτου, που έχουν πολλές εντολές στην πλευρά του δεξιού χεριού, κοντά στις ταχύτητες».«Και λοιπόν;»«Πρέπει να προσέξεις το ταμπλό να είναι αρκετά πλούσιο και να υπάρχουν εντολές στο τιμόνι, ώστε να αποφεύγονται οι πολλοί ελιγμοί του δεξιού χεριού. Και έτσι, εντόπισα το Saab 900 τούρμπο, 168 εκατοστά, μέγιστη ταχύτητα 230, και πέφτουμε στα πενήντα εκατομμύρια».«Αυτό κάνει για σένα».«Ναι, αλλά πρέπει να φτάσεις στα ψιλά γράμματα για να δεις ότι έχει επιτάχυνση 8,50, ενώ το ιδανικό είναι κάτω από 7, όπως στο Rover 220 τούρμπο, σαράντα εκατομμύρια, πλάτος 168, μέγιστη ταχύτητα 235 και επιτάχυνση στα 6,6, σωστή βολίδα».«Τότε, πρέπει να προσανατολιστείς προς τα κει…»
«Όχι, γιατί μόνο στο τέλος σου αποκαλύπτουν ότι έχει ύψος 137 εκατοστά. Πολύ κοντό για έναν άνθρωπο εύσωμο σαν εμένα, είναι για κόντρες ανάμεσα σε φλούφληδες που θέλουν να παραστήσουν τους σπορτίφ, ενώ το Lancia έχει ύψος 143 και το Saab 144, οπότε μπαίνεις σαν κύριος. Είναι μια χαρά για έναν πιτσιρικά που θέλει να κάνει τον ωραίο, αυτός δεν πάει να κοιτάξει τα τεχνικά στοιχεία που είναι σαν τις αντενδείξεις στα φυλλάδια των φαρμάκων, που τις γράφουν με ψιλά γράμματα για να μην καταλάβεις ότι, αν πάρεις το φάρμακο, πεθαίνεις την άλλη μέρα. To Rover 220 ζυγίζει μόνο 1.185 κιλά: είναι λίγα, αν πέσεις σε κάνα TIR, διαλύεσαι σε χρόνο μηδέν, πρέπει να προσανατολιστείς σε αυτοκίνητα πιο βαριά, με ατσάλινες ενισχύσεις, δεν εννοώ το Volvo που είναι τεθωρακισμένο αλλά πολύ αργό, αλλά τουλάχιστον το Rover 820ΤΙ, στα πενήντα εκατομμύρια, 230 την ώρα και 1.420 κιλά».«Αλλά φαντάζομαι ότι το απέρριψες, επειδή…» σχολίασα, εξίσου πια παρανοϊκός κι εγώ.«Επειδή έχει επιτάχυνση 8,2: σωστή χελώνα, κανένα σπριντ. Όπως και το Mercedes C280, με πλάτος 162, αλλά πέραν του ότι κοστίζει εβδομήντα εφτά εκατομμύρια, έχει επιτάχυνση 8,8. Και μετά θέλουν πέντε μήνες μέχρι να σ’ το παραδώσουν. Και είναι κι αυτό ένα στοιχείο που πρέπει να συνυπολογίσεις, μιας και για ορισμένα από τα αυτοκίνητα που σου ανέφερα, θέλουν δύο μήνες, ενώ άλλα είναι ετοιμοπαράδοτα. Γιατί είναι ετοιμοπαράδοτα; Επειδή δεν τα θέλει κανείς. Πρέπει να δυσπιστείς. Απ’ ό,τι φαίνεται, σου δίνουν αμέσως το Calibra τούρμπο δεκαεξαβάλβιδο, 245 την ώρα, κίνηση στους τέσσερις τροχούς, επιτάχυνση 6,8, πλάτος 169 και κάτι παραπάνω από πενήντα εκατομμύρια».«Εξαιρετικό μου φαίνεται».«Ε όχι, γιατί ζυγίζει μόνο 1.135 κιλά, είναι πολύ ελαφρύ και έχει ύψος μόνο 132, χειρότερο απ’ όλα τ’ άλλα, κάνει για πελάτες με γεμάτο πορτοφόλι αλλά νάνους. Και να ’ταν μόνο αυτά τα προβλήματα… Πού να πάμε και στο πορτμπαγκάζ. Το πιο ευρύχωρο είναι αυτό του Thema δε-καεξαβάλβιδου τούρμπο, αλλά ήδη έχει πλάτος 175. Στα πιο στενά, σκέφτηκα το Dedra 2.0 LX, με άνετο πορτμπαγκάζ, αλλά έχει επιτάχυνση μόνο 9,4 και ζυγίζει λίγο παραπάνω από 1.200 κιλά, ενώ πιάνει μόλις 210 την ώρα».«Και λοιπόν;»«Λοιπόν, δεν ξέρω πού να πάω να βαρέσω το κεφάλι μου. Ήδη το μυαλό μου είναι κουδούνι από την έρευνα μου και ξυπνάω μες στη νύχτα για να συγκρίνω αυτοκίνητα».«Μα τα θυμάσαι όλα απέξω;»«Έχω κάνει πίνακες, αλλά το κακό είναι ότι έμαθα απέξω τους πίνακες και το πράγμα καταντάει ανυπόφορο. Αρχίζω να πιστεύω ότι τα αυτοκίνητα επινοήθηκαν για να μην μπορώ να τα αγοράσω εγώ».«Υποψιάζομαι ότι είναι υπερβολικό…»
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com
