Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΑΘΟΡΥΒΑ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ.
 
ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ

Telegraph σοκ: Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει χρεοκοπία ισλανδικού τύπου -Τι περιλαμβάνει το σχέδιο 

στις Δευτέρα, 15 Ιουνίου 20152:29 μ.μ.

Του Διονύση Μαρίνου

Η Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει ετοιμάσει σχέδιο για μια χρεοκοπία της Ελλάδας ακολουθώντας το μοντέλο της Ισλανδίας που θα περιλαμβάνει εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και κάμποσα άλλα μέτρα.

Τις πληροφορίες μεταφέρει ο δημοσιογράφος της βρετανικής Telegraph, Ambrose Evans-Pritschard ο οποίος επικαλείται πηγές μέσα από το κόμμα. Σύμφωνα με αυτές, τα μέτρα που θα απαιτηθούν θα είναι έλεγχος κεφαλαίων και η δημιουργία μιας φερέγγυας κεντρικής τράπεζας υπό ένα νέο οικονομικό σύστημα. Όσο για το παράλληλο νόμισμα, μπορεί στη θεωρία να φαίνεται λειτουργικό και πιθανό, ωστόσο αυτό το σχέδιο ενδέχεται να μην ακολουθηθεί όσο η Ελλάδα είναι μέλος του ευρώ, επομένως αυτομάτως αυτό μπορεί να σημαίνει την ταχεία υιοθέτηση, από πλευράς της Ελλάδας, ενός άλλου νομίσματος. Τουτέστιν: επιστροφή στη δραχμή.
Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος, αυτά τα εμπιστευτικά πλάνα έχουν πάει από χέρι σε χέρι μέσα στο Σαββατοκύριακο και υποστηρίζονται από 30 βουλευτές που πρόσκεινται στην Αριστερή Πλατφόρμα, όπως και από άλλες σκληροπυρηνικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, αναφέρει, είναι κατανοητό πως το εθνικινιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ είναι υπέρ της σκλήρυνσης της στάσης προς τους δανειστές – με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Δεν θα μας στραγγαλίσουν
Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που έχει σχέση με το συγκεκριμένο σχέδιο τόνιζε χαρακτηριστικά: «Όλο αυτό ξεπερνάει την Αριστερή Πλατφόρμα. Μιλάμε για σοβαρά δεδομένα και νούμερα. Είμαστε τρομοκρατημένοι από την πιθανότητα μιας παράδοσης. Δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας θα στραγγαλιστούμε μέχρι θανάτου από την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.

Η πολεμική θέση
Ο Pritchard σημειώνει πως αυτή η πολεμική θέση δείχνει πόσο δύσκολο θα είναι για τον Αλέξη Τσίπρα να έχει με το μέρος του το σύνολο του κόμματός του, σε περίπτωση που ξεπεράσει τις «κόκκινες» γραμμές στα «καυτά» θέματα των συντάξεων, της διαγραφής χρέους, της λιτότητας και των εργασιακών δικαιωμάτων.
Παράλληλα, όμως, ενισχύει και τη διαπραγματευτική θέση του έναντι των δανειστών, λέγοντας τους ευθέως πως δεν πρέπει να τον πιέσουν κι άλλο. Την ίδια στιγμή οι ημερομηνίες είναι πλέον δεσμευτικές και ενόψει τις 30ης Ιουνίου και της πληρωμής προς το ΔΝΤ, ο υπουργός Εσωτερικών έχει ζητήσει από τους πάντες να μεταφέρουν τα μετρητά τους στην κεντρική τράπεζα. «Ακόμη και αυτό, όμως, δύσκολα θα αποτρέψει τη χρεοκοπία, αν δεν υπάρξει συμφωνία», αναφέρει το άρθρο.
Η σύσκεψη στην Μπρατισλάβα
Η Telegraph θυμίζει πως την προηγούμενη Πέμπτη, οι δανειστές σε μια συνάντηση στην Μπρατισλάβα, εξέτασαν για πρώτη φορά με τέτοια επίταση ένα Plan B που περιλαμβάνει την ελληνική χρεοκοπία. Στην πραγματικότητα, όπως αποκάλυψε ένας εκ των συμμετεχόντων, ήταν η εξέταση του χειρότερου δυνατού σεναρίου, έτσι ώστε άπαντες να είναι προετοιμασμένοι για παν ενδεχόμενο.

Το ισλανδικό μοντέλο
Η Αριστερή Πλατφόρμα έχει εξετάσει το ισλανδικό μοντέλο θεωρώντας ότι ήταν ένα success story. «Οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να εθνικοποιηθούν αμέσως, παράλληλα με τη δημιουργία μιας ”bad bank”. Επίσης, θα πρέπει να υπάρξουν κάποιοι περιορισμοί στην ανάληψη χρημάτων», λέει ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, «φυσικά ξέρουμε πως οι τράπεζες θα αντιδράσουν και θα υπάρξουν πολλές προσφυγές στη δικαιοσύνη, αλλά στο τέλος της ημέρας θα αποδειχθεί πως είμαστε μια κυρίαρχη δύναμη». Τη στιγμή που τα χρήματα το τελευταίο διάστημα κάνουν φτερά από τις ελληνικές τράπεζες, περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα, το φαινόμενο μπορεί να οδηγηθεί σε ένα bank run. Όπως λέει ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ: «Όσα περισσότερα χρήματα φεύγουν, τόσο πιο εύκολο θα είναι το Grexit», ενώ ένας άλλος λέει πως είναι «ένα ατού για την Ελλάδα».
Κατά των ελίτ
Όπως αναφέρει ο Pritchard, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα ισχυρό ιδεολογικό κίνητρο να χτυπήσει τις οικονομικές ελίτ. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρεί πως οι τράπεζες είναι το νευραλγικό κέντρο των ολιγαρχών που κυριάρχησαν στην Ελλάδα περισσότερο από μισό αιώνα. Έτσι, οδηγώντας τα ιδρύματα σε χρεοκοπία, θα προσδώσει κοινωνικο-ιδεολογική κάλυψη, σε αυτό που θα μοιάζει με επανάσταση.
Τι συνέβη στην Ιρλανδία
Όσο για το τι ακριβώς συνέβη στην Ιρλανδία, το άρθρο υπενθυμίζει πως η χώρα το 2008 πήρε πάνω της τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες και κήρυξε χρεοκοπία έναντι των ξένων δανειστών του, ενώ χάθηκαν χρήματα Βρετανών και Ολλανδών καταθετών. Η βρετανική κυβέρνηση αντέδρασε έντονα βάζοντας την Ισλανδία στη μαύρη λίστα των χωρών που προωθούν την τρομοκρατία – εκεί όπου βρίσκεται και η Αλ Κάιντα. Οι νέες τράπεζες κράτησαν τα παλιά τους ονόματα, αλλά στην πραγματικότητα είχαν εντελώς διαφορετική μορφή. Επιβλήθηκαν έλεγχοι κεφαλαίων, όλες οι διοικήσεις των τραπεζών άλλαξαν, ενώ κάποια μέλη των παλαιών διοικήσεων συνελήφθησαν. Η Ισλανδία, συν τω χρόνω, ανέκαμψε και εμφάνισε αξιοσημείωτη ανάπτυξη. Μέρος της θεραπείας ήταν η υποτίμηση του νομίσματος κατά 50%. Έκτοτε το κρόνα έχει ελάχιστα ενισχυθεί έναντι του ευρώ.
Οι διαφορές

Ωστόσο, η Ισλανδία έχει μια πολύ διαφορετική κοινωνική και οικονομική δομή. Η γρήγορη σταθεροποίηση ήταν δυνατή μόνο και μόνο επειδή το ΔΝΤ και οι σκανδιναβικές χώρες παρενέβησαν με ένα πακέτο διάσωσης πέντε δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κάτι που η Ελλάδα δεν μπορεί να αξιώσει από το ΔΝΤ. Τη στιγμή, μάλιστα, που πολλοί στην Αθήνα ζητούν το κεφάλι του Τόμσεν κατηγορώντας τον ότι συνεργάζεται με τους ολιγάρχες και τώρα ζητάει περαιτέρω μειώσεις.
Για να καταλήξει το άρθρο: «Ο Τσίπρας αντιμετωπίζει μια κρίσιμη επιλογή. Εάν δεχθεί τις απαιτήσεις των δανειστών, θα χάσει ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματός του και θα πρέπει να στηριχθεί στα συστημικά κόμματα για να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί το 1930 στο Εργατικό Κόμμα της Μ. Βρετανίας». 

  «Αληθινός τρόμος είναι το να ξυπνήσεις μια ωραία πρωία και να ανακαλύψεις ότι οι συμμαθητές σου από το λύκειο διοικούν τη χώρα». 

Πηγή: www.lifo.gr

Να κεράσει ακόμα ένα κεράσι;

by sarant

Cherry_Stella444Στο τραγούδι «Ναύτης βγήκε στη στεριά», ο Μάνος Ελευθερίου, που έγραψε τους στίχους, βάζει τον ναύτη να θέλει να κεράσει «μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι». Κεράσι θα σας κεράσω στο κεφάλαιο αυτό, επισημαίνοντας πρώτα-πρώτα ότι η ομοιότητα του κερασιού με το ρήμα «κερνάω» είναι εντελώς συμπτωματική.Η λέξη κεράσι έχει αρχαία ελληνική προέλευση, από το ελληνιστικό κεράσιον, υποκοριστικό του κέρασος, που σήμαινε την κερασιά. Το δέντρο φαίνεται πως ήρθε από τη Μικρασία, αν σκεφτούμε και το τοπωνύμιο Κερασούς, οπότε η ελληνική λέξη θα είναι δάνειο από κάποια μικρασιατική γλώσσα, πανάρχαιο μάλιστα.Στη Ρώμη, την καλλιεργούμενη κερασιά την έφερε από τον Πόντο ο Λούκουλλος  και ονομάστηκε cerasus. Ο καρπός της κερασιάς, το κεράσι, ονομάστηκε cerasium, στα μεταγενέστερα λατινικά ceresium, και στα λαϊκά λατινικά ο τύπος του πληθυντικού ceresia θεωρήθηκε εσφαλμένα ως ενικός θηλυκού γένους. Από αυτόν παράγεται το γαλλικό cerise και το αγγλονορμανδικό cherise, και επειδή η κατάληξη θεωρήθηκε κατά λάθος ότι δηλώνει πληθυντικό, στα αγγλικά το τελικό –s εξέπεσε κι έχουμε το μεσαιωνικό αγγλικό chery, σημερινό cherry,  που σημαίνει κεράσι. Μέσω των λατινικών πέρασε η λέξη στις πιο πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες (ή και όχι μέσω των λατινικών, π.χ. κιράζ στα τούρκικα,) και από τα αγγλικά επανήλθε ως αντιδάνειο το τσέρι, που είναι σύντμηση του cherry brandy. Να σημειωθεί ότι το σέρι (sherry) είναι και αυτό αγγλικής προελεύσεως και ηδύποτο, αλλά ετυμολογικά δεν έχει καμιά σχέση με το τσέρι, αφού πήρε την ονομασία του από την ισπανική πόλη Xeres απ’ όπου το προμηθεύονταν οι Άγγλοι. Αντιδάνειο και από κεράσια, αλλά λιγότερο διαδομένο είναι το γερμανικό κιρς.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τον Ιούνιο τουν1990 απαγάγεται ο 17xρόνος ποδοσφαιριστής του Κεραυνού Άγιας  Βαρβάρας Γιάννης Τσατσανης “Μαρσαλίνο” και για την απελευθέρωση  του  ζητούνται λύτρα 150 εκατ δρχ από τον πατέρα του . Δύο μέρες μετά , στις 22/6 , οι απαγωγείς δολοφόνησαν τον νεαρό επειδή είχε δει τα προσωπά τους . Τον έθαψαν σε ένα στάβλο στην περιοχή των Σκούρτων κοντά στον Άγιο Δημήτριο όπου μερικούς μήνες αργότερα βρέθηκε από τον ιδιοκτήτη του στάβλου .

Δύο από τους απαγωγείς του θα καταδικαστούν σε θάνατο στις 19/12/1991. 


Nikos Libertas / SOOCΜε ένα άρθρο-φωτιά, οι Financial Times καλούν στην ουσία τον Αλέξη Τσίπρα να μην υποχωρήσει στις αξιώσεις των πιστωτών. Μέσω συγκεκριμένων στοιχείων αναλύουν γιατί δεν πρόκειται να χάσει τίποτε αν πει «όχι» κηρύσσοντας πτώχευση, ακόμη και αν υπάρξει Grexit…

Ο συντάκτης του άρθρου στους FT Wolfgang Münchau εξηγεί αναλυτικά τα δεδομένα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία και στην περίπτωση του «ναι» και στην περίπτωση του «όχι». Και καταλήγει στο συμπέρασμα: Δεν έχει να χάσει τίποτα, ενώ Γερμανία και Γαλλία μόνο, θα χάσουν 160 δισ. Ευρώ σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο των FT:
«Ωστε εδώ είμαστε. Είπαν στον Αλέξη Τσίπρα «take it or leave it». Τι πρέπει να πράξει;
Ο Ελληνας Πρωθυπουργός δεν έχει να αντιμετωπίσει εκλογές μέχρι τον Ιανουάριο του 2019. Οποια πορεία και αν αποφασίσει τώρα, θα πρέπει να αποδώσει καρπούς μέσα σε τρία χρόνια ή και λιγότερο.
Κατ ‘αρχάς, τα δύο ακραία σενάρια: αποδέχεται την τελική προσφορά των πιστωτών ή αποχωρεί από τη ζώνη του ευρώ. Αποδεχόμενος την προσφορά, θα πρέπει να συμφωνίσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 1,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, εντός έξι μηνών.
Ο συνάδελφός μου Martin Sandbu υπολόγισε πώς μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη. Εγώ τώρα επεκτείνω αυτό τον υπολογισμό, για να συμπεριλάβω το συνολικό τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως ζητούν οι πιστωτές. Βασισμένος στις ίδιες παραδοχές που κάνει για το πώς η δημοσιονομική πολιτική και το ΑΕΠ αλληλοεπηρεάζονται – μια αμφίδρομη διαδικασία – φτάνω σε ένα συμπέρασμα ότι θα υπάρξει πλήγμα του επιπέδου του ΑΕΠ της τάξης του 12,6% σε διάστημα τεσσάρων ετών.
Ο λόγος του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ θα αρχίσει να προσεγγίζει το 200%.

Το συμπέρασμά μου είναι πως η αποδοχή των προγραμμάτων της τρόικας θα αποτελούσε διπλή αυτοκτονία – για την ελληνική οικονομία, καθώς και για την πολιτική σταδιοδρομία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Θα μπορούσε το αντίθετο – ακραίο σενάριο – ενός Grexit να έχει καλύτερο αποτέλεσμα;
Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα ήταν, για τρεις λόγους.
1. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα ήταν πως η Ελλάδα θα είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις τρελές δημοσιονομικές προσαρμογές.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ανάγκη να «τρέξει» με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο μπορεί να απαιτήσει μια εφάπαξ προσαρμογή αλλά αυτό είναι.
Η Ελλάδα θα κήρυττε πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών της: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και για τα διμερή δάνεια από τους ευρωπαίους πιστωτές της.
Αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα με το στρατηγικό στόχο να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά λίγα χρόνια αργότερα.
2. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά από ένα Grexit,κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο μετατροπή νομίσματος. Και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας θα ήταν πολύ μειωμένη, καθώς η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών στους επίσημους πιστωτές της και θα ήταν πολύ πρόθυμη να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών.
3. Ο τρίτος λόγος είναι ο αντίκτυπος στην θέση της οικονομίας στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με τις μικρές οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία.
Περίπου τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ είναι εγχώρια. Το υπόλοιπο 1/4 που δεν είναι εγχώριο, τα περισσότερα προέρχονται από τον τουρισμό, κλάδος ο οποίος θα επωφεληθεί από την υποτίμηση. Η συνολική επίδραση της υποτίμησης δεν θα ήταν τόσο ισχυρή όσο θα ήταν για μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ιρλανδία, αλλά θα ήταν επωφελής, ωστόσο. Από τις τρεις επιπτώσεις,η πρώτη είναι η πιο σημαντική βραχυπρόθεσμα, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.
Ενα Grexit, ασφαλώς, έχει παγίδες, ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες.

Μια ξαφνική εισαγωγή του νέου νομίσματος θα ήταν χαοτική. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και να κλείσουν τα σύνορα. Αυτές οι απώλειες χρόνου, θα είναι σημαντικές, αλλά όταν το χάος υποχωρήσει η οικονομία θα ανακάμψει γρήγορα.

Συγκρίνοντας τα δύο αυτά σενάρια, θυμάμαι την παρατήρηση Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ότι η μέθη, σε αντίθεση με την ασχήμια, είναι μια κατάσταση που υποχωρεί. Το πρώτο σενάριο είναι απλά άσχημο, και θα παραμείνει πάντα έτσι. Το δεύτερο, σου δίνει ένα hangover, αλλά ακολουθεί η νηφαλιότητα.
Επομένως, εάν αυτό ήταν η επιλογή, οι Έλληνες θα είχαν έναν λογικό λόγο να προτιμούν Grexit. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η επιλογή που πρέπει να ληφθεί αυτή την εβδομάδα. Η επιλογή είναι μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης προσφοράς των πιστωτών. Το Grexit είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο.
Αν ο κ Τσίπρας επρόκειτο να απορρίψει την προσφορά και να χάσει την τελευταία προθεσμία – το Eurogroup της 18ης Ιουνίου – θα κατέληγε να αθετήσει την αποπληρωμή του χρέους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε εκείνο το σημείο, η Ελλάδα θα παραμένει στη ζώνη του ευρώ και θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει μόνο αν η ΕΚΤ θα μείωνε τη ροή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες κάτω από το ανεκτό όριο. Αυτό μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι δεδομένο.
Οι πιστωτές της ευρωζώνης, μπορεί επίσης να αποφασίσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να μιλήσουν για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Απλά φανταστείτε τη θέση τους.

Εάν η Ελλάδα επρόκειτο να χρεοκοπήσει έναντι όλων των χρεών του επίσημου τομέα, η Γαλλία και η Γερμανία μόνο θα χάσουν περίπου 160 δισ. €. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ θα μείνουν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «losers».

Οι πιστωτές απορρίπτουν μεν τώρα κάθε συζήτηση σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν η Ελλάδα αρχίσει την πτώχευση. Αν διαπραγματευτούν, όλοι θα ωφεληθούν. Η Ελλάδα θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, εφόσον η δημοσιονομική προσαρμογή εξυπηρετεί ένα χαμηλότερο βάρος του χρέους το οποίο θα ήταν πιο ανεκτό. Οι πιστωτές θα είναι σε θέση να καλύψουν μερικές από τις – αλλιώς – σίγουρες – απώλειες.
Η κεντρική ιδέα είναι ότι η Ελλάδα, δεν έχει στην πραγματικότητα τίποτε να χάσει, απορρίπτοντας την προσφορά αυτής της εβδομάδας».
Πηγή:  iefimerida.gr